Processwork Hub

Σεμινάριο: Σεξουαλική Αγωγή στο Δημοτικό Σχολείο

Nov 142013
 

5.11.13

Μετά από πρόσκληση του σχολικού σύμβουλου της 10ης Περιφέρειας Δημοτικής Εκπαίδευσης Αττικής, Χάρη Παπαδόπουλου, συμμετέχω στην ομάδα επιμορφωτών του σεμιναρίου με θέμα ‘Σεξουαλική Αγωγή στο Δημοτικό Σχολείο’. Η ανταπόκριση των εκπαιδευτικών ήταν μεγαλύτερη από ότι περιμέναμε. Είχαμε συμφωνήσει να κλείσουμε στο σεμινάριο στις 25 συμμετοχές, τελικά καταλήξαμε με μια ομάδα 32 εκπαιδευτικών! Πρόκληση η βιωματική δουλειά με τέτοιο μέγεθος ομάδας, αλλά όχι αδύνατη.

Σκοπός του σεμιναρίου είναι να εφοδιάσει τους/τις εκπαιδευτικούς με γνώσεις και βιώματα που θα τους/τις βοηθήσουν να σχεδιάσουν και να υλοποιήσουν στις τάξεις τους προγράμματα αγωγής υγείας με θεματική σχετική με τη σεξουαλική αγωγή στο σχολείο. Το σεμινάριο είναι δωρεάν, διάρκειας 34 ωρών και πραγματοποιείται στο (πολύ φιλόξενο!) 72ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών, στο Θησείο. Η Τατιάνα Σπανέλλη, διευθύντρια του σχολείου, έχει φτιάξει το πιο φιλόξενο και φροντιστικό κλίμα που έχω δει σε επιμόρφωση!

Εισηγήτριες/εισηγητές στο σεμινάριο είναι οι:

Αλεξάνδρα Βασιλείου, Δρ κοινωνικής ψυχολογίας (εκπαιδεύτρια ενηλίκων/ψυχοθεραπεύτρια)
Μαργαρίτα Γερούκη, σχολική σύμβουλος δημοτικής εκπαίδευσης
Μαρία Καραγεώργου, ειδική επιστήμονας στον Κύκλο Ισότητας του Συνήγορου του πολίτη
Γιώργος Κορμάς, γιατρός, συντονιστής του προγράμματος «Αριάδνη»
Χάρης Παπαδόπουλος, σχολικός σύμβουλος δημοτικής εκπαίδευσης
Μαίρη Χιόνη, υπεύθυνη αγωγής υγείας στην Α΄ Διεύθυνση Αθήνας

Το σεμινάριο ξεκίνησε την Τρίτη 29/10/13 και ολοκληρώνεται την Πέμπτη 19/12/13. Περιλαμβάνει δε τις εξής ενότητες:

  • Εισαγωγική συνάντηση. Το «γιατί» του σεμιναρίου – οι ανάγκες που έρχεται να καλύψει (Χ. Παπαδόπουλος). Αλληλογνωριμία, προσδοκίες εκπαιδευομένων – εκπαιδευτών (4 ώρες)
  • Διεργασία ομάδας (4 ώρες – Α. Βασιλείου)
  • Ανθρώπινη σεξουαλικότητα: Η σεξουαλικότητα ως αξία και ως δικαίωμα – Ο ρόλος των εκπαιδευτικών και τα σχολικά προγράμματα σεξουαλικής αγωγής (4 ώρες – Μ. Γερούκη)
  • Γενικές τεχνικές παιδαγωγικής προσέγγισης (2 ώρες – Μ. Χιόνη)
  • Διδάσκοντας το αναπαραγωγικό σύστημα (2 ώρες – Χ. Παπαδόπουλος)
  • Η ευρωπαϊκή νομοθεσία για την προστασία του σεξουαλικού προσανατολισμού και της ταυτότητας φύλου από δυσμενή διακριτική μεταχείριση (4 ώρες – Μ. Καραγεώργου)
  • Μελέτες περίπτωσης – βιωματικό εργαστήρι (4 ώρες – Μ. Χιόνη)
  • Ο σεξισμός στη γλώσσα – καταπολεμώντας τα στερεότυπα (2 ώρες – Χ. Παπαδόπουλος)
  • Σεξουαλικός προσανατολισμός, ταυτότητα φύλου, περιθώριο (4 ώρες – Α. Βασιλείου)
  • Οι κίνδυνοι του Διαδικτύου – sexting, grooming, κτλ. (2 ώρες – Γ. Κορμάς,)
  • Αξιόλογηση – Κλείσιμο (2 ώρες)

Η συνάντηση της Τρίτης 5/11 ήταν αφιερωμένη στη Διεργασία Ομάδας. Αξιοποιώντας ένα πραγματικό περιστατικό από τάξη του σχολείου εξερευνήσαμε τους ρόλους και τις εμπειρίες του κάθε ρόλου, τα συναισθήματα, τις αντιδράσεις και τις προσδοκίες. Για μεγάλο μέρος της επιμόρφωσης, γίναμε παιδιά, γονείς, δάσκαλοι, μέλη της κοινότητας και αφεθήκαμε να βιώσουμε ενεργά τον κάθε ρόλο. Η ομάδα αξιοποίησε προσωπικά βιώματα που αναδύθηκαν για να κατανοήσει τη δυναμική των ρόλων και να σκεφτεί παρεμβάσεις που θα λάμβαναν υπόψη τις ανάγκες του κάθε ρόλου.

Γεννάει ελπίδα η συμμετοχή των εκπαιδευτικών, η δέσμευση τους και η προθυμία να εξερευνήσουν προσωπικές και συλλογικές στάσεις. Το σεμινάριο συνεχίζεται και θα ολοκληρωθεί τέλος Δεκεμβρίου.

 

Διημερίδα: “Προς μια ενεργή μη-βίαιη εκπαίδευση”

Nov 052013
 

Ανακοινώθηκε το πρόγραμμα της διημερίδας “Προς μια ενεργή μη-βίαιη εκπαίδευση”. Η διημερίδα έχει ως θέμα την αντιμετώπιση του σχολικού εκφοβισμού και απευθύνεται σε εκπαιδευτικούς, με στόχο να δώσει εργαλεία για την κατανόηση και την αντιμετώπιση του σχολικού εκφοβισμού.

Τη διοργανώνει ο Κόσμος χωρίς πολέμους και βία στις 8 και 9 Νοεμβρίου στην Αθήνα.

Η σελίδα της διημερίδας στο facebook

Παρασκευή: 15.00 – 20.00
Σάββατο: 10.00 – 20.00

Είσοδος δωρεάν.

Novotel, Μ. Βόδα 4, 10439 Αθήνα

Πρόγραμμα

Παρασκευή

15.00 – 17.00: Ταινία: Prayers for Bobby.
17.00 – 18.00: Κόσμος χωρίς Πολέμους και Βία: Σχολικός Εκφοβισμός – Αίτια, Προτάσεις εξόδου.
18.00 – 18.15: Διάλειμμα
18.15 – 19.00: ΟΛΚΕ: Ο φόβος του Ομοφοβικού Εκφοβισμού: Καταγράφοντας Ομοφοβικά Περιστατικά της Σχολικής Ζωής.
19.00 – 20.00: ILGA – Europe: Στρατηγικός Σχεδιασμός της ILGA – Europe στην εκπαίδευση.

Σάββατο

10.00 – 11.00: Associacao ILGA Portugal: Παίρνει όλα τα είδη, εξάλειψη των διακρίσεων στα σχολεία.
11.00 – 12.00: Famiglie Arcobaleno: Θεατρικό Δρώμενο.
12.00 – 12.30: Διάλειμμα
12.30 – 15.30: TANDEM: Βιωματική δράση για τα στερεότυπα και το σχολικό εκφοβισμό.
15.30 – 16.30: Διάλειμμα
16.30 – 18.00: Κόσμος χωρίς Πολέμους και Βία: Παγκόσμιο Δίκτυο Σχολείων για τη Μη-Βία – Δράσεις στην Ελλάδα.
18.00 – 19.30: Colour Youth: Διαδραστικό Δρώμενο.
19.30 – 19.45: Thessaloniki Pride: Πανελλαδική Καμπάνια κατά του παιδικού εκφοβισμού με έμφαση στον σεξουαλικό προσανατολισμό και τις έμφυλες ταυτότητες.
19.45: Συμπεράσματα

Ένα ποίημα και μία ταινία…

Nov 012013
 

Επανεμφάνιση του ποιήματος του Silentcrossing που είχαμε ποστάρει την άνοιξη. Τώρα, σε ταινία ;-)

Αντιγράφω από το blog του:

Το Μάιο που μας πέρασε έγραψα αυτό το ποίημα που μάλλον διαδόθηκε αρκετά και που μάλλον δεν ήταν ένα ποίημα αλλά μια σύντομη καταγραφή του μακελειού που συντελείται καθημερινά σε βάρος των μεταναστών τα τελευταία χρόνια. Το Μάιο οι περισσότεροι Έλληνες ακόμα αγνοούσαν ότι η Χρυσή Αυγή είναι ναζιστική συμμορία, ο Νίκος Μπίστης ακόμα δεν είχε οργανωθεί σε αντιφασιστικά τόξα απέναντι στο νεοναζισμό, και οι πρωταγωνιστές των λινκς που παρέθετα ακόμα βολόδερναν ελεύθεροι με φαλτσέτες στους δρόμους και με σκουρόχρωμα κουστούμια στις εκπομπές των τηλεοπτικών αποβρασμάτων. Πριν τα ΜΜΕ κηρύξουν την επίσημη έναρξη της αντιφασιστικής περιόδου, μία ελληνίδα κινηματογραφίστρια με βάση το Βερολίνο, η Fish Lily, μου ζήτησε να δραματοποιήσει το ποίημα μου για ένα πρότζεκτ με θέμα την Αλληλεγγύη. Τον Οκτώβριο το ταινιάκι παρουσιάστηκε στο Βερολίνο σε μια εκδήλωση για τον Παύλο Φύσσα. Σας παρουσιάζω το βίντεο με καμάρι!

 


 

Ο Αδωνις ρίχνει στον Καιάδα και την ψυχική υγεία…

Oct 312013
 

Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών

Ο Αδωνις ρίχνει στον Καιάδα και την ψυχική υγεία

Δηλώνει ότι «δεν βγαίνουν τα νούμερα» και ξεκινά τον νέο γύρο διαθεσιμότητας με 300 εργαζόμενους από το Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής «Δαφνί» και 80 από το «Δρομοκαΐτειο» και το Ψυχιατρικό Θεσσαλονίκης

της Ντάνι Βέργου

Από την ψυχική υγεία θα ξεκινήσει τον νέο κύκλο διαθεσιμότητας-κινητικότητας εργαζομένων στην Υγεία ο Αδ. Γεωργιάδης. Σε σύσκεψη υπό τον ίδιο πριν από λίγες μέρες, αποφασίστηκε η διαθεσιμότητα 300 εργαζομένων του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Αττικής «Δαφνί» και 80 του «Δρομοκαΐτειου» και του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης. Ο υπουργός είναι αμετακίνητος στην απόφασή του καθώς «δεν βγαίνουν τα νούμερα».

«Οι διαθεσιμότητες-κινητικότητες αυτή τη φορά πιθανόν να είναι απολύσεις», επισημαίνει μιλώντας στην «Εφ.Συν.» ο Θόδωρος Μεγαλοοικονόμου, διευθυντής της 9ης Ψυχιατρικής Κλινικής του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Αττικής. «Ούτως ή άλλως, η ψυχική υγεία είναι συνεχώς υποβαθμιζόμενος χώρος της Υγείας, που οι μνημονιακές πολιτικές τον οδηγούν στην κατάργηση. Ηδη στο “Δαφνί”, οι 100 αποχωρήσεις τον χρόνο εργαζομένων που βγαίνουν σε σύνταξη και η μη αντικατάστασή τους σημαίνουν το κλείσιμο του νοσοκομείου σε ένα χρόνο, αφού δεν θα έχει προσωπικό», προσθέτει. «Απλώς επισπεύδεται η διαδικασία με τις διαθεσιμότητες των εργαζομένων. Οι ελλείψεις είναι τρομακτικές τόσο στα ψυχιατρικά νοσοκομεία όσο και στις εξωνοσοκομειακές δομές (ξενώνες, οικοτροφεία). Είμαστε μπροστά σε μία πλήρη διάλυση της ψυχικής υγείας, κυριολεκτική, όχι μεταφορική», τονίζει.

Ανώτατο όριο νοσηλείας

Μαζί με την απόφαση για τις διαθεσιμότητες των εργαζομένων στην ψυχική υγεία ήρθε και η προχθεσινή υπουργική απόφαση της Ζέττας Μακρή, που βάζει κανόνες στη διάρκεια νοσηλείας των ασθενών στις ψυχιατρικές μονάδες-γενικά νοσοκομεία, κλινικές ψυχιατρείων! Μέχρι τρεις μήνες «ανώτατο όριο», όπως αναφέρει, θα νοσηλεύονται οι ψυχικά πάσχοντες οι οποίοι, ανεξαρτήτως αν είναι καλά ή όχι, θα πηγαίνουν σπίτι τους με την πάροδο της προθεσμίας. Θα μπορούν βέβαια να πάρουν μια τρίμηνη παράταση – αλλά ούτε ώρα παραπάνω από εκεί και πέρα, αν περάσουν τους ειδικούς σκοπέλους που έχει βάλει το υπουργείο κάνοντας σχεδόν αδύνατη την παραμονή πάνω από το τρίμηνο.

«Η μακροημέρευση των ασθενών στα νοσοκομεία δεν είναι η λύση, όμως δεν έχουν δημιουργηθεί κοινοτικές δομές (κέντρα ψυχικής υγείας) για να στηρίζουν τους ανθρώπους αυτούς», λέει ο Θ. Μεγαλοοικονόμου. Διότι είναι δεδομένο ότι την εποχή αυτή οι οικογένειές τους είναι πλέον αδύνατον να το κάνουν. Στα ψυχιατρεία η πλειονότητα των ασθενών ανήκουν στα κατώτατα κοινωνικά στρώματα και, πέραν της οδύνης της ασθένειας, οι ίδιοι και οι οικογένειές τους αντιμετωπίζουν τη φτώχεια, την ανεργία, την έλλειψη ασφάλισης κ.ο.κ.

«Η δυσκολία ανταπόκρισης την εποχή των μνημονίων είναι μπροστά μας καθημερινά», περιγράφει ο διευθυντής της κλινικής του ψυχιατρικού νοσοκομείου. «Οι επιτροπές για την πιστοποίηση των αναπηριών διαρκώς αναβάλλονται, καθυστερούν από τον ένα μήνα στον άλλο, από το ένα τρίμηνο στο επόμενο. Ανθρωποι που δεν έχουν ούτε ένα ευρώ περιμένουν το επίδομα των 300 για να ζήσουν οι ίδιοι και πολλές φορές και τις οικογένειές τους. Πολίτες εξαθλιωμένοι, ανασφάλιστοι -μια μεγάλη κατηγορία, ένας στους τρεις- που αντιμετωπίζουν πρόβλημα εξασφάλισης των φαρμάκων τους. Ψάχνουμε να σκαρφιστούμε τρόπους να τους τα εξασφαλίσουμε για να μην υποτροπιάσουν. Είναι μία καθημερινή τραγωδία».

Βεβαίως οι ασθενείς θα μπορούν, αναφέρει θεωρητικά η απόφαση, να πάνε σε ξενώνα ή οικοτροφείο, που όμως θα είναι γεμάτα με τους ασθενείς που θα μεταφερθούν άρον άρον μέχρι το τέλος του χρόνου από τα ψυχιατρικά νοσοκομεία που τόσο βιάζεται να κλείσει η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας. Εδώ και τώρα, με ντιρεκτίβες, το υπουργείο Υγείας ορίζει στη νέα του απόφαση ότι «τίθεται σε προτεραιότητα η μετάβαση των χρονίως ψυχικά πασχόντων» και σε άλλο σημείο ότι «οι διαδικασίες θα πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί έως τις 31/12/2013». Διατάζει επίσης οι 400 χρόνιοι ασθενείς να μεταφερθούν και να προσαρμοστούν άμεσα σε οικοτροφεία, ξενώνες, προστατευόμενα διαμερίσματα, ενώ μεγάλος αριθμός εξ αυτών θα μεταφερθούν σε προνοιακά ιδρύματα!

Καμία σχέση με μεταρρύθμιση

Ξεχνάμε το «Ψυχαργώς» ή την αποασυλοποίηση-αποϊδρυματοποίηση των ψυχικά πασχόντων και πάμε σε μεθόδους συνοπτικών διαδικασιών απλού αδειάσματος των ψυχιατρείων από ψυχικά πάσχοντες. Οπως είπε χθες ο υπουργός στην τηλεόραση, «ο ιδιωτικός τομέας είναι πιο αποτελεσματικός και πιο φτηνός από τον δημόσιο». Τα σχέδια της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Υγείας όχι μόνο δεν έχουν καμιά σχέση με το όραμα της πάλαι ποτέ ψυχιατρικής μεταρρύθμισης, για τον «μετασχηματισμό και την υπέρβαση του ψυχιατρείου» προς ένα ολοκληρωμένο, βασισμένο στην κοινότητα, δημόσιο και δωρεάν σύστημα ψυχικής υγείας, αλλά είναι ακριβώς στη διαμετρικά αντίθετη κατεύθυνση. Στην πολιτική της πλήρους ιδιωτικοποίησής της, την κατάργηση των δημόσιων υπηρεσιών και το πέρασμά τους στους ιδιώτες. «Φυσικά, θα αντισταθούμε», καταλήγει ο Θ. Μεγαλοοικονόμου.

Navigating the traps of power…

Oct 312013
 

H Julie Diamond γράφει στο blog της για την ισχύ και τις παγίδες της…

Navigating the traps of power
by Julie Diamond

Nearly all men can stand adversity, but if you want to test a man’s character, give him power.

So said Abraham Lincoln.

He’s right. Power is hard to get it right. And most of us don’t grow up learning how to use it wisely and well. And one reason for that, is that it’s a taboo. Like with any taboo –sex or death for instance – we have a truly irrational relationship with it. We hate power yet crave it. We criticize those in power, while staying unaware of how we use it ourselves. We overestimate the power of others, while underestimating that of ourselves. We try to do away with hierarchy and replace it with consensus but fail to see that it just pushes power underground, where it thrives in the endless rounds of arguing and debating, gossip and alliances.

But the taboo against power is most evident in how we pathologize its misuse. We talk about it like a medical condition: people who do so are ‘psychopaths,’ ‘narcissists,’ and ‘deviants.’ We analyze the perpetrator’s personality, wondering if he was abused or bullied as a child.

Maybe it is a psychological condition, but it’s also an everyday occurrence. The outrageous abuses of power we see in the headlines lull us into a false sense of security because we don’t see ourselves in those stories. And so we feel safe and smug about ourselves, confident we’d never embezzle funds, harass subordinates, molest students, or cover up an affair with campaign contributions. But you don’t have to be a sadist or psychopath to misuse power. Average people, like you and me, from time to time, misuse our role, rank and influence. And we’re not monsters; most of us are trying hard to do well. We are just victims of a culture that doesn’t teach us how to use power well.

And we need to be taught, because power is really ‘misuable” – not because we lack awareness but because power comes with the means for its own abuse. Like slipping on Sauron’s Ring of Power, when we step into a position of power we think, feel and behave differently. The pressure of the role, isolation from others, the expectations and projections from others, all of this conspires to alter our perceptions of ourselves and others. There’s a lot of research now showing how power and status changes behavior: people in higher power roles display more confidence, are less concerned with others’ opinions, have less empathy, and take their subjective perceptions more seriously than others.’ These psychological influences, along with the perks and privileges of power, provide easy access and temptation to fall prey to the shadow side of power.

Because of the sensationalist way abuse of power is talked about, to get better at using power ourselves, we need to understand how it manifests in common , everyday ways. Until we see how we do it ourselves, it’s hard to get better. From what I’ve seen in my work with people in positions of leadership and authority, these are the 5 most common, and avoidable, traps of power:

  1. Avoiding using your authority. Believe it or not, one of the most common ways people misuse power is by trying not to have it. Determined not to misuse power, they shy away from taking a stand, being definitive, taking risks, or having tough conversations. They try to be supportive and collaborative, but it backfires because people don’t know what to do, how they’re doing, or what’s expected of them. It can be stressful, chaotic and confusing working with or for someone who doesn’t own their power. To work on this: Look at your own biases against power. The more you hate it, or think ill of it, chances are, the worse you’ll use it. You can’t enact your power simply by vowing “never to be like others.”
  2. Using too much ammo. It’s easy to underestimate your own power and overestimate the other’s. But when were convinced we’re the weaker party, out of fear we’ll be defeated, or won’t get our point across, we increase our fire power. This happens even if we have higher positional rank. Whenever we feel one-down, we use extra force. We don’t see that we come across as an aggressor, and then we interpret the other’s defensive response as proof that they are the aggressor. It’s a runaway escalation and a self-fulfilling prophecy. To work on this: Just like in a negotiation, start with a generous and open hand. Think of yourself as having power, even if you don’t feel it. We all have some power, somewhere. You might be surprised how powerful you look to others. Discover your power, because feeling powerless and weak makes you overcompensate.
  3. Using power to boost your self-esteem. Rank is like a drug: it can be a short cut to feeling better. If we doubt our intelligence, having people nod when we speak soothes that wound. If we feel unworthy, the respect of those around us becomes addicting. If we feel weak, our righteous activism and anger can make us feel strong. Over time, we lose the muscle to do our own emotional development work, and become reliant on our rank, and on the reaction, flattery and attention of those around us. To work on this: Don’t take short cuts in your development. It’s easy to do but not so good for us. Confront what’s difficult. The growth you get from doing so increases your self-esteem and ultimately gives you the personal power you need to be effective.
  4. Buying your own pitch. When you have a lot of clout in your organization or community, and people follow what you say, it’s easy to fall prey to your self-confirming beliefs. Others don’t challenge you much, and you can cherry-pick the feedback that confirms your beliefs. You measure your progress and evaluate your work using your own yardstick. And your high power position keeps you shielded from social contexts outside your influence, which limits the opportunity to grow beyond what you already know. To work on this: Actively learn – outside your field, not just within it. It’s good to stretch yourself, and be a beginner and feel deskilled. It’s healthy to entertain self-criticism and doubts, to embrace threat and seek challenge, from within and from without. We need to shake up the “cognitive egg”, to be challenged by reflections of ourselves that may be hard to take.
  5. Getting drunk on your role. It’s really easy to lose touch with the human inside the role. Roles have magical qualities and when they have high rank, even more so. The teacher in front of the classroom feels wiser at work than she does at home. Leaders micromanage or refuse to delegate, thinking they are smarter than everyone else. Therapists or social workers can become heroic, get entangled with their clients’ lives, and ultimately burn out. Parents control and over-protect their children when they over identify with the caretaker role. To work on this: Share the role. Children need to learn responsibility, team members need to think like the boss, clients need to access their capacity to work through their own problems. If we “hog” the role, we don’t develop the people around us.

This is just a start. We each can find out where we use the role or rank to take short cuts in our development.

I’ll be looking into this more with a dynamic group of leaders and facilitators at the next year-long Deep Democracy training sponsored by Anima Leadership in Toronto, starting in March 2014. Hope to see some of you there.

Anima founder and principal, Shakil Choudhury and I just did an interview about the course and what to expect in 2014. Check back here and on the Anima website for the interview.

Ο Πέτρος Πολυχρόνης για τη ζωή με το διαδίκτυο…

Oct 292013
 

0004277_195

Ο φίλος και συνάδελφος Πέτρος Πολυχρόνης, διευθυντής του Α.Κ.Μ.Α, μίλησε στην παρουσίαση του βιβλίου «Πως θα ζήσω με το διαδίκτυο;» του Μιχάλη Βαφόπουλου. Αξίζει να ακούσεις τους προβληματισμούς του.

 


“Πώς θα ζήσω με το διαδίκτυο; ” Π. Πολυχρόνης από mvaf

Ο Συνήγορος του Παιδιού τα λέει έξω από τα δόντια…

Oct 252013
 

στπ

Πηγή: www.synigoros.gr

Άμεσα μέτρα για την προστασία των ανηλίκων και την κοινωνική ένταξη των Ρομά ζητά ο Συνήγορος του Πολίτη

Η υπόθεση της ανήλικης που η αστυνομία απομάκρυνε από ζεύγος Ρομά στα Φάρσαλα ανέδειξε σημαντικότατες αδυναμίες της διοίκησης, ως προς την προστασία των ανηλίκων αλλά και ως προς την προστασία από τον κοινωνικό αποκλεισμό και τη μισαλλοδοξία ολόκληρων ομάδων του πληθυσμού όπως οι Ρομά, επισημαίνει ο Συνήγορος του Πολίτη. Επιπλέον, η ανεξάρτητη αρχή τονίζει ότι η μεγάλη δημοσιότητα που έλαβε η υπόθεση, συνοδεύτηκε από σειρά παραβιάσεων δικαιωμάτων ανηλίκων και ενηλίκων. Παραβιάσεις που σχετίζονται αφενός με την ανεπάρκεια της Πολιτείας να εξασφαλίσει τον σεβασμό των δικαιωμάτων της ανήλικης, αφ ετέρου δε από την αναπαραγωγή, ιδίως από ορισμένα μέσα ενημέρωσης, στερεοτύπων και ρατσιστικών στάσεων. Παράλληλα, ο Συνήγορος σημειώνει ότι την ίδια στιγμή που η Πολιτεία αδυνατεί να διασφαλίσει σε ανήλικους και ενήλικους Ρομά την ισότιμη άσκηση των δικαιωμάτων τους στην υγεία, στην εκπαίδευση, στην κατοικία, στην εργασία και στην κοινωνική συμμετοχή, συνεχίζονται, εντείνονται και τυγχάνουν ιδιαίτερης προβολής αστυνομικές επιχειρήσεις «σκούπα» σε οικισμούς Ρομά ανά την επικράτεια.

Ένα κλικ εδώ για το δελτίο τύπου…

Ο Συνήγορος του Παιδιού τα λέει έξω από τα δόντια, αλλά ποιος ακούει; Ο ΣΚΑΪ πάντως, όχι. Γιατί έκοψε τη σύνδεση τόσο γρήγορα;

Με αφορμή την υπόθεση της μικρής Μαρίας και την “υστερία” των ΜΜΕ, που στοχοποίησαν τους Ρομά, μιλάει στον ΣΚΑΪ ο Συνήγορος του Παιδιού, Γιώργος Μόσχος.Χαρακτηρίζει “φιάσκο” και “μυθοπλασίες” τα όσα παρουσιάστηκαν και καταγγέλλει την τρομοκρατία σε βάρος των Ρομά. Αναφέρεται στην ανάγκη μιας ουσιαστικής κοινωνικής πολιτικής με στόχο η πληθυσμιακή αυτή ομάδα, με τις ιδιαίτερες ανάγκες και αξίες, να ενταχθεί καλύτερα στην κοινωνία, χωρίς να απολέσει τα πολιτιστικά της στοιχεία.Επίσης, κάνει κριτική στο θεσμό της υιοθεσίας -και συγκεκριμένα στις ιδιωτικές υιοθεσίες. Αναφερόμενος στο εμπόριο βρεφών, επισημαίνει την ανάγκη να τεθούν ως προτεραιότητα της κοινωνίας τα δικαιώματα του παιδιού, με την υιοθέτηση από την Πολιτεία ενός εθνικού σχεδίου δράσης.

 

Ορατότητα και μη-ορατότητα…

Oct 242013
 

 

Μια συζήτηση με το Δημήτρη Κλάγκο για την ορατότητα και τη μη-ορατότητα, βρήκε τη θέση της στη μικρού μήκους ταινιά ντοκιμαντερ «22 μέρες… δίπλα και μακριά».

Από την περιγραφή του ίδιου για το ντοκιμαντέρ:

Το θεραπευτικό πρόγραμμα του ΚΕΘΕΑ ΝΟΣΤΟΣ ΕΞΑΝΤΑΣ στα πλαίσια σεμιναρίου κινηματογράφου που έγινε στην θεραπευτική κοινότητα της Σαλαμίνας δημιούργησε την μικρού μήκους ταινία ντοκιμαντέρ «22 μέρες… δίπλα και μακριά…». Η δράση αυτή χρηματοδοτήθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού και συγκεκριμένα από τη διεύθυνση Νεότερης Πολιτιστικής Κληρονομιάς . Το θέμα που πραγματεύεται αφορά στο λοιμοκαθαρτήριο που βρίσκεται στο νησάκι του Αγίου Γεωργίου, κατά τη χρονική περίοδο 1884-1947 και αναδεικνύει έναν άγνωστο ιστορικό τόπο –μνημείο που βρίσκεται στο θαλάσσιο δρόμο από το Πέραμα προς τη Σαλαμίνα όπου βρίσκεται και η θεραπευτική Κοινότητα του ΚΕΘΕΑ ΝΟΣΤΟΣ ΕΞΑΝΤΑΣ Μέσα από το ντοκιμαντέρ αναδεικνύεται, επίσης, ένας προβληματισμός για την ορατότητα και τη μη ορατότητα πραγμάτων και καταστάσεων που συμβαίνουν δίπλα μας, ένας προβληματισμός για την ατομική και κοινωνική ευθύνη.

Θα σοβαρευτούμε;

Oct 242013
 

Τις τελευταίες ημέρες βιώνουμε (για άλλη μια φορά) το ρατσισμό που αναδύεται μέσα από τις συντονισμένες (;) κινήσεις κυβέρνησης, ΜΜΕ και μερικών ΜΚΟ. Τρία άρθρα, τροφή για σκέψη. Πότε θα γίνει ένας σοβαρός διάλογος σε αυτήν τη χώρα για τον κοινωνικό αποκλεισμό, το ρατσισμό και τις επιπτώσεις του;

Πηγή: Omniatv blogs

Ένα ρατσιστικό «Χαμόγελο» του κράτους

Παρακολουθήσαμε όλοι το ρατσιστικό show κατά των Ρομά που έστησαν media και κυβέρνηση με τις ευλογίες του «Χαμόγελου του παιδιού».

Όλα ξεκίνησαν κατά τη διάρκεια ενός αστυνομικού ελέγχου σε σπίτια Ρομά, όταν διαπιστώθηκε πως εκεί υπάρχει ένα κορίτσι που δε προσομοιάζει στα «φυλετικά χαρακτηριστικά» των Ρομά. Η προκατάληψη κατά των Ρομά οδήγησε την αστυνομία στο να προσπαθήσει να αποδείξει ότι το εν λόγω κοριτσάκι (ηλικίας τελικά 5-6 χρονών) αποτελούσε θύμα απαγωγής.

Έτσι ο εισαγγελέας διέταξε την πραγματοποίηση εξετάσεων DNA, που απέδειξαν ότι δεν επρόκειτο για τους βιολογικούς γονείς του κοριτσιού. Επρόκειτο λοιπόν για μια ακόμη παράτυπη υιοθεσία, πρακτική στην οποία προφανώς και οδηγούνται πολλά αντρόγυνα στην Ελλάδα, δεδομένου ότι οι γραφειοκρατικές διαδικασίες στέκονται εμπόδιο σε μια νομότυπη διαδικασία υιοθεσίας.

Οι γονείς του κοριτσιού ανέφεραν πως πήραν το παιδί από μια γυναίκα που δεν είχε τη δυνατότητα να το μεγαλώσει.

Παρ’ όλα αυτά, οι γονείς – θύματα μιας αλματώδους λογικής – κρίθηκαν προφυλακιστέοι, κατηγορούμενοι για απαγωγή. Το παιδί σίγουρα απέκτησε ένα τεράστιο χαμόγελο, αφού πάρθηκε από τους οικείους του και οδηγήθηκε σε χώρο της ΜΚΟ «Χαμόγελο του Παιδιού», ενώ “ποιός νοιάζεται” για τα υπόλοιπα (μη λευκά) παιδιά της οικογένειας, που θα μεγαλώσουν με φυλακισμένους γονείς.

Η κυβέρνηση συνέχισε το παιχνίδι της, εκμεταλευόμενη όπως πάντα θέματα που ευαισθητοποιούν την τηλεορασόπληκτη κοινωνία, πραγματοποιώντας show μηδενικής ανοχής, εναντίον του νέου «εσωτερικού εχθρού» που πλέον είναι οι Ρομά.

Είναι η πρώτη φορά φορά που οι αρχές αντιμετωπίζουν με προκατάληψη οικογένειες Ρομά με τις ευλογίες της ΜΚΟ «Χαμόγελο του Παιδιού»;

Τον Μάιο του 2008 μια γυναίκα Ρομά βρέθηκε στο αστυνομικό τμήμα της Ορεστιάδας, έντρομη ζητώντας βοήθεια. Δυο παιδιά της, ο Αμέτ και ο Αϊχάν ηλικίας 8 και 6 ετών αντίστοιχα, εξαφανίστηκαν. Η γυναίκα αντιμετωπίζεται με προκατάληψη. Η αστυνομία την ανακρίνει και ισχυρίζεται ότι έχει ομολογήσει ότι πούλησε τα παιδιά της. Ο πατέρας της οικογένειας κρίνεται προφυλακιστέος, ενώ η ΕΛ.ΑΣ. ανακαλύπτει συνεργούς στην πώληση των παιδιών.

Οι έρευνες στρέφονται σε εντελώς λάθος κατεύθυνση και αρκετές μέρες αργότερα τα παιδιά εντοπίζονται νεκρά σε μπλοκαρισμένο ασανσέρ ακατοίκητης πολυκατοικίας, σε απόσταση 100 μέτρων από το αστυνομικό τμήμα Ορεστιάδας και 40 μέτρων από την κεντρική πλατεία.

Γράφει τότε ο «Ιός»:

Το μοιραίο κρυφτό του ρατσισμού

Μεσημέρι στο Παγκράτι. Ο Γιωργάκης παίζει με την Αννούλα και η μητέρα τους δουλεύει στο σπίτι. Τα παιδιά παρασυρμένα από το παιχνίδι χάνονται και η μάνα τρελαμένη ζητάει βοήθεια από την αστυνομία. Ξεσηκώνεται αμέσως όλη η γειτονιά. Ψάχνουν παντού, φωνάζουν δημοσιογράφους για να κάνουν τις περιγραφές των παιδιών. Ο επικεφαλής των ερευνών εισαγγελέας είναι δίπλα στη μάνα και της δίνει κουράγιο. Χτενίζουν όλη την περιοχή. Μια μέρα αργότερα βρίσκουν τα παιδιά ταλαιπωρημένα και φοβισμένα σε απόσταση δύο χιλιομέτρων από το σπίτι τους. Είχαν παγιδευτεί σε ένα αφύλαχτο φρεάτιο και δεν μπορούσαν να βγούνε…

Μεσημέρι στην Ορεστιάδα. Ο Αχμέτ παίζει με τον Αιχάν. Τα παιδιά παρασυρμένα από το παιχνίδι χάνονται και η τσιγγάνα μάνα τρελαμένη ζητάει βοήθεια. Ανακρίνεται και «ομολογεί», δεν μιλάει καλά ελληνικά, είναι τρομοκρατημένη, φοβάται μήπως φταίει ο πατέρας. Ο πατέρας φυλακίζεται ενώ αρνείται τα πάντα. Η αστυνομία βρίσκει και συνεργούς. Κινητοποιούνται όλοι μέσα από τα γραφεία τους και τα τηλέφωνά τους. Ψάχνουν στα σύνορα. Η γειτονιά βλέπει τηλεόραση ανατριχιασμένη. Ωσπου τα παιδιά πεθαίνουν από θερμοπληξία 100 μέτρα από το αστυνομικό τμήμα Ορεστιάδας και 40 μέτρα από την κεντρική πλατεία.

Αστυνομία, τηλεοπτικές εκπομπές ανεύρεσης επιζώντων, εισαγγελείς, δημοσιογράφοι αλλά και το Χαμόγελο του Παιδιού βολεύτηκαν με το σενάριο ότι τα παιδιά πουλήθηκαν από τους ρομά γονείς τους. Από κοντά και τα μέσα ενημέρωσης: «Τσιγγάνα μάνα πουλάει τα παιδιά της», «ο πατέρας πούλησε τα παιδιά με τον κουνιάδο», «κυκλώματα τσιγγάνων εκμεταλλεύονται μικρά παιδιά». Ολα αυτά μαζί με τις υστερικές φωνές αγανακτισμένων πολιτών. Των πολιτών εκείνων που σωπαίνουν όταν δίπλα τους κάποιος γονιός χτυπάει το παιδί του ή το κακοποιεί πάνω σε ένα μεθύσι ή ακόμα και το βιάζει. Η συλλογική αυτή σιωπή μπροστά στην «ιερή οικογένεια» δεν ισχύει όμως για τα παιδιά μεταναστών ή Ρομά. Εκεί ξεφωνίζονται όλα. Ακόμα και μετά το θάνατο των παιδιών οι ηθικοί αυτουργοί του συλλογικού εγκλήματος επιμένουν στα κυκλώματα διακίνησης παιδιών και στα αστυνομικά θρίλερ για να μην υποχρεωθούν να ομολογήσουν ότι άλλο ένα ρατσιστικό έγκλημα διαπράχτηκε κάτω από τα μάτια μας. Αντί να κάνουν όλοι το προφανές, να τρέξουν, να ψάξουν τα δυο παιδιά που έπαιζαν, αντί να θυμηθούν την περίπτωση του Αλέξ, άρχισαν να ερευνούν τα σύνορα και να ενοχοποιούν τους γονείς. Οι αστυνομία απέσπασε ομολογία της μάνας, οι εισαγγελείς προφυλάκισαν τον πατέρα, οι οργανώσεις ψάχνανε τα διεθνή κυκλώματα, οι δημοσιογράφοι ζητούσαν αυστηρότερους νόμους και οι πολίτες έβλεπαν τηλεόραση αγανακτισμένοι με τη συμπεριφορά των τσιγγάνων γονιών.

Μέχρι που τα νεκρά παιδιά άρχισαν να μυρίζουν. Μια μυρωδιά που απλώθηκε σε όλη την Ελλάδα του ρατσισμού και της αδιαφορίας.

Με μια αναζήτηση “Τσεριμπαση πούλησαν” θα οδηγηθείτε στο εμετικό κλίμα που δημιούργησαν τα ΜΜΕ εκείνο το χρονικό διάστημα.

Το άρθρο του «Ιού»

Η εμετική φωτογραφία

Πηγή: tvxs

Πραγματικό παιδί των δυο Ρομά η Ιρλανδέζα «μικρή Μαρία»

Τα τεστ DNA απέδειξαν ότι το ζευγάρι των δύο Ρομά στο Δουβλίνο είναι όντως οι γονείς του επτάχρονου ξανθού κοριτσιού, για το οποίο γείτονες και αστυνομία είχαν «αμφιβολίες» επηρεασμένοι – όπως εκτιμάται – από την υπόθεση της 4χρονης Μαρίας που βρέθηκε σε καταυλισμό Ρομά στα Φάρσαλα.

Το ίδιο έδειξαν τα τεστ DNA και για δεύτερο ξανθό παιδί άλλης οικογένειας Ρομά στην Ιρλανδία. Tα δύο παιδάκια, η επτάχρονη της οικογένειας από το Δουβλίνο και ένα δίχρονο αγόρι οικογένειας από άλλο σημείο της χώρας, είχαν απομακρυνθεί για δύο νύχτες από τους γονείς τους. Oι δύο οικογένειες επέμεναν εξαρχής πως μοναδικός λόγος που προέκυψαν οι «αμφιβολίες» ήταν η υπόθεση της μικρής Μαρίας στα Φάρσαλα, η οποία έχει απασχολήσει εκτενώς τον ευρωπαϊκό τύπο.

Στην περίπτωση της επτάχρονης, οι τοπικές αρχές επιδίωκαν δικαστική διαταγή για παραμονή του κοριτσιού στις κρατικές υπηρεσίες μέχρι τα αποτελέσματα των γενετικών εξετάσεων. Μετά την επανένωση της επτάχρονης με την οικογένειά της, οι γονείς εξέδωσαν ανακοίνωση στην οποία υπογραμμίζουν ότι «δεν υπήρχε σε καμία περίπτωση επαρκής βάση για να πάρουν το παιδί».

Όπως αναφέρουν οι Irish Times, ο Ιρλανδός υπουργός Δικαιοσύνης Άλαν Σάτερ ζήτησε εξηγήσεις από τις τοπικές αστυνομικές αρχές, λέγοντας πως οι αμφιβολίες για τη σχέση των ζευγαριών με τα παιδιά αποδείχθηκαν αβάσιμες. Σημειώνοντας πως δεν αμφισβητεί ότι οι τοπικές αρχές ενέργησαν «καλή τη πίστει», ο υπουργός ανέφερε ότι έχει «ανησυχίες σε σχέση με τις δύο υποθέσεις» και ζήτησε αναφορά σχετικά με το υπόβαθρό τους.

Πηγή: tvxs

(Φωτογραφία: Παναγιώτης Τζάμαρος/FosPhotos)

Η στοχοποίηση των Ρομά και οι επιπτώσεις της.
του Δημήτρη Θ. Ζάχου*

Δύο επεισόδια που σημειώθηκαν στην Ελλάδα και στη Γαλλία έχουν φέρει, για άλλη μια φορά, τους Ρομά στο επίκεντρο του δημόσιου λόγου.

Στην πρώτη, η οποία είναι και η πιο γνωστή στην ελληνική κοινωνία, σε έλεγχο που διεξήγαγαν αστυνομικοί βρήκαν ένα κοριτσάκι, του οποίου τα εξωτερικά χαρακτηριστικά, αλλά και το γενετικό υλικό -όπως φάνηκε αργότερα- δεν ταίριαζαν μ’ αυτά των φερόμενων ως γονέων του. Το θέμα πήρε μεγάλη και διεθνή διάσταση, ο τρόπος όμως που καλύφθηκε δημιουργεί ερωτήματα σχετικά με πώς διάφοροι παράγοντες του δημόσιου βίου αντιλαμβάνονται την καταπολέμηση των φαινομένων των προκαταλήψεων και του ρατσισμού. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι φερόμενοι ως δράστες δεν παρουσιάστηκαν ως άτομα που κατηγορούνται για τη συγκεκριμένη πράξη, αλλά, προβλήθηκε κατά κόρον η πολιτισμική / εθνοτική τους ομάδα. Υπάλληλοι κρατικών οργανισμών, στελέχη Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων και δημοσιογράφοι τόνιζαν το στοιχείο «διαφορετικότητας» των συγκεκριμένων ανθρώπων, δηλαδή τη ρομική τους καταγωγή.

Ένας τέτοιος λόγος όμως, καλλιεργεί και διαιωνίζει τις προκαταλήψεις σε βάρος όλων των Ρομά. Εάν λάβουμε δε υπόψη, ότι παράλληλα με τις ανακρίσεις για το συμβάν της Λάρισας οργανώθηκε μια εκστρατεία έρευνας για προϊόντα ή ενδείξεις παραβατικών συμπεριφορών σε αυτοκίνητα αλλά και καταυλισμούς, τότε η στοχοποίηση της συγκεκριμένης πληθυσμιακής κατηγορίας δεν μπορεί παρά να επιφέρει την άνοδο των ρατσιστικών αντιλήψεων και συμπεριφορών των «άλλων» έναντι των Ρομά και όχι μόνον.

Στη δεύτερη από τις περιπτώσεις που αναφέραμε και στην αρχή του άρθρου, στη Γαλλία νεαρή μαθήτρια ρομικής καταγωγής «αρπάχτηκε» από το σχολείο της για να απελαθεί μαζί με την οικογένειά της στο Κόσσοβο. Το γεγονός προκάλεσε αντιδράσεις και διαμαρτυρίες, γεγονός που ανάγκασε το γάλλο πρόεδρο να κάνει μια ατυχή παρέμβαση, δηλώνοντας ότι η μαθήτρια μπορεί να επιστρέψει, αλλά χωρίς την οικογένειά της! Η παραβίαση της οδηγίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη «φυλετική ισότητα» έχει και στο παρελθόν προκαλέσει την καταδίκη της (προηγούμενης) γαλλικής κυβέρνησης, αφού καταπατά τα δικαιώματα της ελεύθερης μετακίνησης ευρωπαίων πολιτών. Εντούτοις, ο γάλλος υπουργός των εσωτερικών όχι μόνον υπερασπίστηκε την πολιτική των απελάσεων Ευρωπαίων πολιτών, αλλά δήλωσε ότι ο τρόπος ζωής των Ρομά από τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία είναι τόσο διαφορετικός, ώστε λίγοι από αυτούς/ές θα μπορούσαν να ενταχθούν στη γαλλική κοινωνία και κατά συνέπεια η πλειοψηφία τους θα πρέπει να απελαθεί.

Η συγκεκριμένη αντίληψη καλλιεργεί τον πολιτισμικό ρατσισμό, δηλαδή εκείνη την ιδεολογία, σύμφωνα με την οποία ο πολιτισμός κάθε ομάδας είναι αδιαπέραστος και αμετάβλητος και η οποία αποδίδει διάφορα χαρακτηριστικά, όπως η ραθυμία ή η παραβατικότητα σ’ αυτόν (έτσι έμαθες, αυτός είναι ο τρόπος ζωής σου δεν αλλάζει). Η νέα αυτή μορφή ρατσισμού, όπως και η κλασσική βιολογική ρατσιστική προσέγγιση, φαίνεται πως διαπερνά σημαντικό μέρος παραγόντων της δημόσιας ζωής στην Ελλάδα, αλλά και σε αρκετές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αντιλήψεις όπως «η νομαδική κουλτούρα των Ρομά τους οδηγεί να επιλέγουν να ζουν σε καταυλισμούς και σκηνές παρά σε σπίτια», «ο πολιτισμός των Ρομά δεν είναι συμβατός μ’ αυτόν του σχολείου» συνυπάρχουν και αλληλοσυμπληρώνονται μ’ αυτές που θέλουν «τη διαρκή μετακίνηση ως φυσική ανάγκη των Ρομά» και «τους Ρομά να μην παίρνουν τα γράμματα».

Η πραγματικότητα είναι ότι αρκετά μέλη ρομικών ομάδων ζούσαν – και κατά κανόνα ζουν – στο περιθώριο. Ιστορικά, οι κυρίαρχες οικονομικές και πολιτικές δυνάμεις τους χρησιμοποίησαν ως φτηνό εργατικό δυναμικό που αναλάμβανε τις πιο βρώμικες εργασίες. Σαν αποτέλεσμα, είναι πολλοί και πολλές αυτοί/ές που έχουν χαμηλό βιοτικό και εκπαιδευτικό επίπεδο, χαμηλό προσδόκιμο όριο ζωής, χαμηλής ποιότητας εργασίες, και υψηλά ποσοστά ανεργίας & παιδικής θνησιμότητας.

Έτσι, σε συνθήκες κρίσης του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος, η θέση των Ρομά γίνεται ολοένα και πιο δυσχερής. Οι άνθρωποι αυτοί, για μια ακόμη φορά χρησιμοποιούνται από ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και πολιτικά κόμματα ως αποδιοπομπαίοι τράγοι. Η στοχοποίησή τους, όπως και όλων των «διαφορετικών» συνανθρώπων μας, μπορεί να δίνει πρόσκαιρα πόντους στη δημοφιλία ατόμων και κομμάτων, είναι όμως μια τακτική, που μαζί με τις αντίστοιχες πολιτικές, ρίχνει νερό στο μύλο της ακροδεξιάς, αφού από αυτό το χώρο εκπορεύονται τέτοιες αντιλήψεις και πολιτικές και είναι αυτός ο χώρος που ξέρει να τις προασπίζει καλύτερα.

* Ο Δημήτρης Ζάχος είναι Λέκτορας Παιδαγωγικής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης

Διημερίδα: “Προς μια ενεργή μη-βίαιη εκπαίδευση”

Oct 222013
 

“Προς μια ενεργή μη-βίαιη εκπαίδευση” είναι ο τίτλος διημερίδας για την αντιμετώπιση του σχολικού εκφοβισμού που διοργανώνει ο Κόσμος χωρίς πολέμους και βία στις 8 και 9 Νοεμβρίου στην Αθήνα.

Η διημερίδα απευθύνεται σε εκπαιδευτικούς με στόχο να δώσει εργαλεία για την κατανόηση και την αντιμετώπιση του σχολικού εκφοβισμού.

Η σελίδα της διημερίδας στο facebook

Παρασκευή: 15.00 – 20.00
Σάββατο: 10.00 – 20.00
Είσοδος δωρεάν.

Novotel, Μ. Βόδα 4, 10439 Αθήνα

Η Κοινωνική Υπηρεσία Μοσχάτου-Ταύρου μας ταξίδεψε από την απελπισία στην ελπίδα…

Oct 212013
 

hope

Το Σάββατο που μας πέρασε, πήγα στο Ίδρυμα Κακογιάννη για την ημερίδα της Κοινωνικής Υπηρεσίας Δήμου Μοσχάτου-Ταύρου με θέμα ‘Ο Κύκλος της Βίας’. Τα λόγια είναι λίγα για το μεράκι αυτής της κοινωνικής υπηρεσίας και την αγάπη που βάζουν στη δουλειά τους. Πραγματικά, – ‘κοινωνική’ και ‘υπηρεσία’!

Οι εισηγήσεις που ξεκίνησαν την ημέρα ήταν γροθιά στο στομάχι. Ο Ηλίας Αναγνωστόπουλος, Διευθυντής Ελληνικού Τμήματος Διεθνούς Αμνηστίας παρουσίασε ομιλία με θέμα ‘Απωθήσεις προσφύγων και παράτυπων μεταναστών – Καταπατήσεις Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στα σύνορα της Ελλάδας με την Τουρκία’.

Ο Τάσος Υφαντής, κοινωνικός λειτουργός του προγράμματος ‘Enough’ των Γιατρών του Κόσμου μας αφηγήθηκε (και έδειξε) τη ‘Ρατσιστική βία από τα μάτια των Γιατρών του Κόσμου’. Δεύτερο χαστούκι.

Ακολούθησε η Μαρία Πίνιου Καλλή, γιατρός, εμπειρογνώμων σε θέματα πιστοποίησης βασανιστηρίων στη ‘ΜΕΤΑδραση- Δράση για τη Μετανάστευση και την Ανάπτυξη’  (τ.Πρόεδρος Διεθνούς Συμβουλίου Κέντρων Αποκατάστασης Θυμάτων Βασανιστηρίων). Άλλη μια παρουσίαση της απανθρωπιάς που βιώνουν οι άνθρωποι από συνανθρώπους σε θέση ισχύος. Τρίτο σοκ της ημέρας.

Οι παρουσιάσεις μου προκάλεσαν πολλαπλά συναισθήματα. Οργή, ντροπή, απελπισία, πόνο. Για την πολιτική της χώρας μας, για την αναλγησία στην οποία έχουν οδηγηθεί αυτοί που είναι υπεύθυνοι για την υποδοχή των παράτυπων μεταναστών, για την συμπεριφορά ανθρώπου προς άνθρωπο σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Ταυτόχρονα, απίστευτη εκτίμηση για τη δουλειά τόσων ανθρώπων για τη φροντίδα και περίθαλψη των συνανθρώπων μας, θύματα της κακοποιητικής πολιτικής και κοινωνικής περιθωριοποίησης.

Αναγκαίο διάλλειμα. Βγήκαμε από το αμφιθέατρο μέσα σε μια βαριά και αμήχανη σιωπή.

Το δεύτερο μέρος των πρωινών συζητήσεων ήρθε να ανακάμψει τη συναισθηματική βουτιά που κάναμε με το ξεκίνημα.

Ο Χρήστος Αλεφαντής, Διευθυντής Σύνταξης του Περιοδικού Δρόμου ‘Σχεδία’μας παρουσίασε το εγχείρημα που, όπως δήλωσε και ο ίδιος, δεν είναι επαιτεία, αλλά εργαλείο ενδυνάμωσης και απεγκλωβισμού από τον φαύλο κύκλο της απομόνωσης και του κοινωνικού αποκλεισμού.

Συνέχισε ο Γιώργος Μόσχος, Συνήγορος του Παιδιού, με μια ζωντανή συζήτηση με ομάδα εφήβων του Δήμου Μοσχάτου-Ταύρου με θέμα ‘Η βία στη ζωή μας’. Μαζί, έφτιαξαν μια ατμόσφαιρα προβληματισμού και διαλόγου που ανέδειξε (για άλλη μια φορά) την απίστευτη σοφία που κουβαλάνε οι έφηβοι μας και την επιτακτική ανάγκη να τους ακούσουμε!

Τις δημιουργικές παρουσιάσεις, ολοκλήρωσαν οι Αλίκη Τζάθα και Κωστής Σπηλιώτης, μέλη της Ζωντανής Βιβλιοθήκης. Μας μετέφεραν την εμπειρία τους από τις δράσεις της Ζωντανής Βιβλιοθήκης, τους τρόπους που οι αφηγήσεις γκρεμίζουν τοίχους και δημιουργούν σχέσεις που σπάνε τον κοινωνικό αποκλεισμό. Στο τέλος παρουσίασαν και τη δράση ‘Αν όχι εσύ, ποιος;’, που προσφέρει χειροπιαστά εργαλεία παρέμβασης σε περιστατικά διακρίσεων.

Μέσα σε 4 ώρες, πήγαμε από την απελπισία στην ελπίδα. Αντέξαμε να αφουγκραστούμε τον πόνο και τη βία, να απορήσουμε και να προβληματιστούμε για το φαύλο κύκλο της βίας. Κατόπιν, μοιραστήκαμε την ελπίδα που αναδύεται μέσα από τις δράσεις που δημιουργούν σύνδεση και σπάνε τον κοινωνικό αποκλεισμό.

Να είστε καλά, όλοι εσείς στην Κοινωνική Υπηρεσία του Δήμου Μοσχάτου-Ταύρου, που μας προσφέρατε την ευκαιρία για αυτό το ταξίδι!

 

Οι φίλοι μας που κάνουν παιδικό θέατρο…

Oct 202013
 

ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ “ΑΙΣΩΠΟΥ ΚΟΜΙΞ” ΑΠΟ ΤΟΝ “ΜΙΚΡΟ ΝΟΤΟ” ΣΤΟ ΒΡΥΣΑΚΙ!

μν

Η θεατρική ομάδα “Μικρός Νότος” θα παρουσιάσει με ελεύθερη είσοδο τη νέα της παράσταση “Αισώπου Κόμιξ” το Σάββατο 26/10/2013 στις 4 μ.μ. στο Βρυσάκι. Αν έχετε παιδιά 5 – 8 ετών που τους αρέσει το θέατρο, διαβάστε λεπτομέρειες!

Τη θεατρική ομάδα “Μικρός Νότος” τη γνωρίσαμε και την αγαπήσαμε από την παράστασή τους “Η Μυλωνού”. Τώρα θα τους απολαύσουμε και στο “Αισώπου Κόμιξ”!

Σε πολύ δύσκολους οικονομικά καιρούς για όλους μας, ο “Μικρός Νότος” και το “Βρυσάκι” προσφέρουν αφιλοκερδώς τις υπηρεσίες τους για να μπορέσουν 30 παιδιά 5 – 8 ετών να παρακολουθήσουν δωρεάν την παράσταση “Αισώπου Κόμιξ” το Σάββατο 26/10/2013 στις 4 μ.μ. σε αίθουσα του Βρυσακίου, στην οδό Βρυσακίου 17 στο Μοναστηράκι (πολύ κοντά στο μετρό).

Όπως μας ενημερώνει η θεατρική ομάδα στο blog τους, το “Αισώπου Κόμιξ” είναι μία διαδραστική μουσικοθεατρική αφήγηση 5 γνωστών μύθων του Αισώπου, με πολλή φαντασία, χιούμορ και ζωντανή μουσική. Πέντε γνωστοί μύθοι του Αισώπου “περνούν” μπροστά από τα μάτια μας με μεγάλη ταχύτητα αλλά και ακρίβεια, σαν κόμιξ!

Κέντρο της παράστασης είναι το παιδί!

Οι ηθοποιοί σταματούν τη δράση για να ακούσουν τις ιδέες και τις απόψεις των παιδιών, να προβληματιστούν μαζί τους και να συζητήσουν για τη βία, την αλαζονεία, την υπομονή, τη φιλία…

Η παράσταση απευθύνεται σε παιδιά 3 – 12 ετών, αλλά για τη συγκεκριμένη δράση επιλέχθηκε να παρουσιαστεί σε παιδιά 5 – 8 ετών, ώστε να υπάρχει μεγαλύτερη ηλικιακή ομοιομορφία και για το διαδραστικό παιχνίδι που ακολουθεί μετά από την παράσταση.

Η ίδια η παράσταση έχει διάρκεια 45′.

Αν, λοιπόν, έχετε παιδιά 5 – 8 ετών που θα ήθελαν να την παρακολουθήσουν, δεν έχετε παρά να μας στείλετε ένα email στο funattikids@yahoo.gr αναγράφοντας στον τίτλο “ΑΙΣΩΠΟΥ ΚΟΜΙΞ” και στο κείμενο:

1) το πλήρες ονοματεπώνυμό σας (ως συνοδού – γονέα)
2) το πλήρες ονοματεπώνυμο του ή των παιδιών που θα έρθουν μαζί σας (κάθε προσωπικό email δηλώνει συμμετοχή για όσα παιδιά επιθυμεί, αρκεί να είναι παιδιά της ίδιας οικογένειας και να μας γράψει τα ονοματεπώνυμά τους)
3) την ηλικία του κάθε παιδιού δίπλα στο ονοματεπώνυμό του
4) ένα τηλέφωνο επικοινωνίας, σταθερό ή κινητό ή και τα δύο

Η χωρητικότητα της αίθουσας όπου θα πραγματοποιηθεί η παράσταση είναι για 30 παιδιά και θα τηρηθεί απόλυτη σειρά προτεραιότητας στα email, γι’ αυτό βιαστείτε! Θα απαντήσουμε σε όλα τα email για να ξέρετε αν είστε μέσα στους πιο γρήγορους ή όχι…

Θα κρατήσουμε και 10 επιλαχόντες γιατί, άνθρωποι είμαστε, μπορεί να τύχει και κάτι την τελευταία στιγμή. Σε τέτοια περίπτωση, παρακαλούμε όσοι λάβετε θετική απάντηση συμμετοχής να μας ενημερώσετε για την απουσία σας με δεύτερο email μέχρι την Παρασκευή 25/10/2013, για να μπορέσουμε να ενημερώσουμε τους επιλαχόντες.

Σας παρακαλούμε, επίσης, επειδή πρόκειται για το Σάββατο του τριημέρου της 28ης Οκτωβρίου, να ΜΗΝ δηλώσετε συμμετοχή αν δεν πρόκειται να έρθετε και ξέρετε ότι θα λείπετε εκτός Αθηνών.

Οι συνοδοί των παιδιών θα παραμείνουν στον χώρο του Βρυσακίου αλλά μάλλον όχι μέσα στην αίθουσα της παράστασης, για να είναι πιο άνετη η κατάσταση για τα παιδιά. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχει χώρος να περιμένουν και στον οποίον μπορούν να απολαύσουν, αν θέλουν, και έναν καφέ ή ό,τι άλλο τραβά η όρεξή τους…

Ευχαριστούμε πολύ και τον Μικρό Νότο και το Βρυσάκι για τη θετική τους ανταπόκριση σε αυτή τη δράση και θα περιμένουμε να σας δούμε και από κοντά το άλλο Σάββατο!

“ΤΟ ΤΣΙΡΚΟ ΠΟΥ ΚΟΙΜΗΘΗΚΕ” ΣΤΟ 4ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΠΕΡΑΜΑΤΟΣ!

Από ανάρτηση της ομάδας στο facebook:

Η ανταπόδοση που δεν εμπλέκει χρήματα, θρέφει βαθειά τις καρδιές μας . Ευχαριστούμε 4ο Δημοτικό Περάματος!

Κι από την ανάρτηση στην ιστοσελίδα του 4ου Δημοτικού Περάματος:

Την Παρασκευή 18 Οκτωβρίου 2013 μια έκπληξη περίμενε τους μαθητές μας!

Ξαφνικά και ενώ έκαναν το μάθημά τους ήσυχα ήσυχα στις τάξεις τους εισέβαλαν σε αυτές οι ήρωες μιας Τσιρκοπολιτείας: ο Μάγος, ο Κλόουν, η Μπαλαρίνα Ακροβάτισσα, η Παρουσιάστρια, η Φλώρα, η Δημιουργός και ο Υπνωτιστής!!!

Για τις επόμενες δύο ώρες το σχολείο μας μετατράπηκε σε ένα Τσίρκο εν κινήσει!!!

Οι μαθητές συμμετείχαν σε δραστηριότητες μαζί με τους ηθοποιούς είτε μέσα στην τάξη τους είτε στο προαύλιο του σχολείου χρησιμοποιώντας τη φαντασία τους και φυσικά το σώμα τους και τη δημιουργική κίνηση.

Οι δάσκαλοι συμμετείχαν και αυτοί και όλοι μαζί μοιράστηκαν τον ενθουσιαμό και τη θετική ενέργεια της δράσης.

Το βίντεο που ακολουθεί με φωτογραφίες που τραβήχτηκαν κατά την ώρα της παράστασης – δράσης μπορεί να σας δώσει μια ιδέα του τι διαδραματίστηκε στο σχολείο μας εκείνη την ημέρα. Το τραγούδι που ακούγεται στο βίντεο είναι το τραγούδι με το οποίο ξεκίνησε η δράση στο προαύλιο του σχολείου μας και ακούγεται και στο διαφημιστικό σποτάκι της ομάδας στο youtube.

 

Από εδώ θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε την ομάδα “Κινητήρας” δηλαδή τους:

Σύλληψη Δράσης-Σκηνοθεσία-Χορογραφία: Αντιγόνη Γύρα
Σύλληψη ιστορίας-κείμενα: Χαρά Γιαννακοπούλου
Πρωτότυπη μουσική: Ορέστης Τάνης
Χορογραφία: η ομάδα
Κοστούμια: Ευδοκία Βεροπούλου
Εικαστικό περιβάλλον: Τόνια Αβδελοπούλου
Βοηθός Χορογράφος: Αφροδίτη Βερβενιώτη
Διδασκαλία τραγουδιών: Αλίκη Αβδελοπούλου

Ερμηνευτές/ εμψυχωτές (που έπαιξαν και διασκέδασαν με τους μαθητές μας αλλά και εμάς!!!): Ευγενία Δελιαλή, Βασίλης Ζώης, Φλώρα Καλομοίρη, Άρτεμις Λαμπίρη, Ανθή Θεοφιλίδου/Ευγενία Σιγαλού, Βλάσης Πασιούδης που μας πρόσφερε την διαδραστική αυτή παράσταση δωρεάν για τους μαθητές του σχολείου μας και την Αλεξάνδρα Βασιλείου που πρότεινε το σχολείο μας για να υλοποιηθεί αυτή η δράση.

Οι μαθητές μας πραγματικά ξαφνιάστηκαν ευχάριστα και πέρασαν εξαιρετικά όπως μας δήλωσαν οι ίδιοι.

Πληροφορίες για τη δράση της ομάδας “Κινητήρας” μπορείτε να βρείτε εδώ.

Αυτήν την Παρασκεύη, η δεύτερη Διεργασία Ομάδας της χρονιάς…

Oct 162013
 

φως

Οι συναντήσεις Διεργασίας Ομάδας στηρίζονται σε μια συναισθηματική στάση «Βαθιάς Δημοκρατίας» και είναι ανοιχτές σε όσους επιθυμούν να εξερευνήσουν σε βάθος θέματα και προβλήματα που αφορούν την ζωή μας, σαν κοινωνικά και πολιτικά άτομα, στα πλαίσια της ομάδας. Το θέμα επιλέγεται στην κάθε συνάντηση από την ομάδα.

Διαδικαστικά

Τόπος: Γιαννάρου 17, Άλιμος (1η Στάση Καλαμακίου, στάση τραμ ‘Πικροδάφνη’)
Ώρες: Παρασκευή 7 – 9 μμ
Κόστος: δεν υπάρχει χρηματικό κόστος για αυτές τις συναντήσεις
Ημερομηνίνες: 20/9/13, 18/10/13, 15/11/13, 13/12/13, 17/1/14, 14/2/14, 14/3/14, 11/4/14, 16/5/14, 13/6/14
Συντονίστριες: Λένα Ασλανίδου,Αλεξάνδρα Βασιλείου, Λίλη Βασιλείου

Page 41 of 78 1 2 … 39 40 41 42 43 … 77 78