Processwork Hub

Sep 082014
 

sxedia

Οι πρώτοι οδηγοί των «αόρατων διαδρομών» της «σχεδίας» σε μία από τις πολλές πιλοτικές περιηγήσεις που έγιναν στους δρόμους της Αθήνας, σε όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού.

Ιχνηλατώντας αόρατες διαδρομές 

«Αόρατες Διαδρομές» είναι ο τίτλος της νέας κοινωνικής πρωτοβουλίας του περιοδικού δρόμου «σχεδία». Πρόκειται για ένα πρόγραμμα περιηγήσεων στο κέντρο της Αθήνας με οδηγούς (νυν και πρώην) άστεγους συμπολίτες μας. Βασικός στόχος των περιηγήσεων είναι να ενεργοποιήσουν τον ίδιο τον άνθρωπο-οδηγό. Εξίσου σημαντικό, όμως, είναι να ακούσουμε τις προσωπικές μαρτυρίες, να γνωρίσουμε την πόλη και τους ανθρώπους της από μια άλλη οπτική. Την οπτική συνανθρώπων μας που ζουν δίπλα μας, στην πόλη μας, και στερούνται μιας ασφαλούς κατοικίας. Η αρχή της κινητοποίησης είναι η γνώση και η ευαισθητοποίηση.

Στα πρότυπα αντίστοιχων περιηγήσεων που διοργανώνονται από περιοδικά δρόμου του εξωτερικού (Μόναχο, Αμβούργο, Βασιλεία, Λονδίνο κ.ά.), οι «Αόρατες Διαδρομές» της «σχεδίας» περιλαμβάνουν κάποιες από τις σημαντικότερες κοινωνικές δομές του κέντρου της πόλης (συσσίτια, υπνωτήρια, κέντρα απεξάρτησης, κέντρα ημέρας κ.ά).

Οι οδηγοί δίνουν πληροφορίες για τις υπηρεσίες που παρέχει κάθε δομή, αλλά και πώς οι ίδιοι έχουν βιώσει ή εξακολουθούν να βιώνουν τη ζωή στο δρόμο, τις ανθρώπινες σχέσεις, την ποιότητα των υπηρεσιών, την ανθρωπογεωγραφία των δομών και του δυναμικού τους, που πασχίζει να ανταποκριθεί στις προκλήσεις του αγώνα για την καταπολέμηση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού αλλά και της διαφύλαξης της αξιοπρέπειάς μας, ως άτομα και ως κοινωνία. Αυτό είναι και το σημαντικότερο στοιχείο των «Αόρατων Διαδρομών»: Η προσωπική αφήγηση. Η μετάδοση, µε άλλα λόγια, της  βιωματικής εμπειρίας των οδηγών από τη ζωή στο δρόμο. Βασικός στόχος των περιηγήσεων της «σχεδίας» είναι να ενεργοποιήσουν τον ίδιο τον άνθρωπο-οδηγό. Να δημιουργήσουν νέες ευκαιρίες να υποστηρίξει τον εαυτό του, να εκπαιδευτεί, να κάνει ένα ακόμη βήμα προς την κοινωνική (επαν)ένταξη. Εξίσου σημαντικό, όμως, είναι να ακούσουμε τις προσωπικές μαρτυρίες, να γνωρίσουμε την πόλη και τους ανθρώπους της από μια άλλη οπτική. Την οπτική συνανθρώπων μας που ζουν δίπλα μας, στην πόλη μας, και στερούνται μιας ασφαλούς κατοικίας. Η αρχή της κινητοποίησης είναι η γνώση και η ευαισθητοποίηση.

Ο Γιάννης, ο Λάμπρος και ο Χρήστος είναι οι τρεις πρώτοι οδηγοί του πρωτοποριακού για τα ελληνικά δεδομένα αυτού εγχειρήματος.

«Δρόμος για µένα σημαίνει χρόνια δύσκολα και µάλλον μίζερα. Στην άκρη του δρόμου, όμως, πάντα υπάρχει ελπίδα. Γι’ αυτό,  πιστεύω ακόμη  στους ανθρώπους. Γιατί και οι άνθρωποι κομμάτι  του δρόμου είναι», δηλώνει ο Γιάννης, που δεν κρύβει την αγωνία του για το νέο αυτό ξεκίνημα.

Και οι τρεις έχουν την ίδια αγωνία, την οποία συνοψίζει, απλά και κατανοητά, ο Χρήστος: «Με αγχώνει να μεταφέρω σωστά αυτά που θέλω να πω. Αλλά πιστεύω ότι όταν μιλάς τη γλώσσα της αλήθειας και βγάζεις αυτά που νιώθεις στην ψυχή σου, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, θα φτάσουν στον άλλον», δηλώνει και ο Λάμπρος τον συμπληρώνει: «Καταρχάς, είναι η χαρά που νιώθω ότι είμαι ενεργός και χρήσιμος. Πιστεύω ότι πολλοί άνθρωποι που θα έρθουν στις περιηγήσεις δεν έχουν περπατήσει την πόλη, από φόβο και μόνο. Το γεγονός ότι θα νιώσουν μια ασφάλεια λόγω της δικής μας παρουσίας, από μόνο του, είναι μια μεγάλη προσωπική ικανοποίηση».

Και οι τρεις είναι στο δίκτυο των ανθρώπων που πωλούν το περιοδικό δρόμου «σχεδία».

Οι περιηγήσεις ξεκινούν το Σάββατο 20 Σεπτεμβρίου.

Βασικές πληροφορίες

  • Οι περιηγήσεις θα ξεκινούν κάθε Σάββατο στις 11:00 το πρωί από τα γραφεία του περιοδικού δρόμου «σχεδία».
  • Διάρκεια: περίπου δύο ώρες
  • Κόστος συμμετοχής: 6,00€* (3,00€ για μαθητές)
  • Η συμμετοχή ανέργων και συνταξιούχων είναι δωρεάν
  • Οι συμμετέχοντες πρέπει να είναι από 15 ετών και άνω
  • Οι περιηγήσεις γίνονται στην ελληνική γλώσσα, αλλά υπάρχει η δυνατότητα διερμηνείας ανά γκρουπ (αγγλικά, ισπανικά, ιταλικά κ.ά)
  • Ο μέγιστος αριθμός συμμετοχών ανά γκρουπ είναι τα 15 άτομα και ο ελάχιστος αριθμός είναι τα 5 άτομα.
  • Σε περίπτωση που υπάρχει ενδιαφέρον από κάποιο γκρουπ (φορείς, σχολεία, αλλά και παρέες φίλων κ.λπ.), είναι δυνατή η πραγματοποίηση περιήγησης σε διαφορετική μέρα της εβδομάδας, κατόπιν συνεννόησης.

Για περισσότερες πληροφορίες και κρατήσεις θέσεων: Περιοδικό Δρόμου “σχεδία”

Φαβιέρου 24-26, 104 38 Αθήνα & Φράγκων 24, 546 25 Θεσσαλονίκη

Τ: 213 0231220, 2313 013605, www.shedia.gr, info@shedia.gr

Sep 072014
 

h_diasosi_fysiologikouCOVER

Η διάσωση του φυσιολογικού
της Έλενας Χατζηγιωργάκη

Ο Allen Frances μας εισάγει στην σημερινή ψυχιατρική προβληματική με ένα αρκετά αιρετικό τρόπο στο βιβλίο του «Η διάσωση του φυσιολογικού» (Τραυλός). Εν έτη 1952, δημοσιεύεται από την Αμερικανική Ψυχιατρική Ένωση για πρώτη φορά το Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο Ι (DMS-I, The Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders I) το οποίο κάλυπτε μια βασική ανάγκη: να αναγνωρισθούν και να ταξινομηθούν οι ψυχικές ασθένειες. Η ανάγκη αυτή ήταν επιτακτική γιατί μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου οι ψυχιατρικές ασθένειες ήταν ένα σύνηθες αίτιο ακαταλληλότητας για θητεία, μια μορφή απώλειας στη μάχη και πηγή συνεχούς ανικανότητας για όσους τελικά επέστρεφαν στο σπίτι τους. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1968, δημοσιεύεται το DMS-II ως μια βελτιωμένη εκδοχή του DMS-I, αλλά και το DMS-I και το DMS-II δεν διαβάστηκαν και δεν χρησιμοποιήθηκαν. Αντίθετα επικρίθηκαν με το αιτιολογικό ότι δεν ήταν επαρκώς επιστημονικά και προωθούσαν μια αρνητική ταυτοποίηση των ασθενών χωρίς παράλληλα να στοχεύουν στην εξυγίανσή τους.

Από το 1970 όμως και μετά η ψυχιατρική αναγνωρίζεται πλέον ως πλήρως ανεπτυγμένη ειδικότητα της ιατρικής, και έπρεπε να καλυφθούν τα κενά που οδηγούσαν σε εσφαλμένες διαγνώσεις. Το 1975 ο Ρόμπερτ Σπίτζερ αναλαμβάνει αυτό το φιλόδοξο σχέδιο και υπό την προεδρία του στην Ομάδα Κρούσης του DMS-III (το οποίο δημοσιεύθηκε το 1980), γεφυρώνεται η κλινική έρευνα με την κλινική ψυχιατρική ̇η προσεκτική διάγνωση καθίσταται προαπαιτούμενο για την ακριβέστερη και πιο εξειδικευμένη επιλογή θεραπείας. Διεύρυνε όμως το σύνολο των διαταραχών περιλαμβάνοντας νέες ψυχικές διαταραχές οι οποίες περιέγραφαν ήπια συμπτώματα που απαντώνται σε ένα μεγάλο ποσοστό του «φυσιολογικού» πληθυσμού. Έκτοτε οι φαρμακευτικές εταιρίες ανακαλύπτουν μια τεράστια αγορά, με αποτέλεσμα το DMS-III να κατηγορηθεί για «διαγνωστικό πληθωρισμό» διότι αύξησε την πιθανότητα να διαγιγνώσκονται πολύ περισσότεροι άνθρωποι και να ακολουθούν θεραπείες που ίσως να μην ήταν απαραίτητες.

Το 1987 δημοσιεύεται η αναθεωρημένη έκδοση του DMS-III, το DMS-IIIR. To DMS-IIIR καλύπτει παραλείψεις και διορθώνει σφάλματα για τα οποία επικρίθηκε το DMS-III, αξιοποιεί αποτελέσματα κλινικών ερευνών, κάτι που το καθιστά πιο εδραιωμένο επιστημονικά, αλλά εγείρονται ερωτήματα ως προς αξιοπιστία του, την πιθανά διαστρεβλωμένη χρήση του, τη δυνητικά κακή διάγνωση που μπορεί να επιφέρει καθώς και ζητήματα ηθικής. Την ίδια χρονιά κυκλοφορεί το πλέον γνωστό αντικαταθλιπτικό Prozac (Ladose), του οποίου οι πωλήσεις απογειώνονται, εν μέρει επειδή ο ορισμός της «μείζονος καταθλιπτικής διαταραχής» κατά DSM ήταν πολύ χαλαρός. Το διαγνωστικό σύστημα είχε μετατραπεί αθέλητα σε εργαλείο μάρκετινγκ των φαρμακευτικών εταιρειών.

Λίγα χρόνια αργότερα ο συγγραφέας και διακεκριμένος ψυχίατρος Allen Frances καλείται απ’τον ιατρικό διευθυντή της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Εταιρείας (ΑΨΕ) ως επικεφαλής της Ομάδας Κρούσης του DSM-IV. Έχοντας εργαστεί σε δύο προηγούμενα DSM, αποδέχεται την πρό(σ)κληση. Το DSM-IV δημοσιεύεται το 1994 βασιζόμενο σε 500 κλινικές δοκιμές και περιλαμβάνει πρόσθετες πολιτισμικές πληροφορίες, διαγνωστικά τεστ και αιτιολογήσεις των ειλημμένων αποφάσεων. Τρία χρόνια μετά τη δημοσίευσή του οι Ηνωμένες Πολιτείες έγιναν η μόνη χώρα στον κόσμο που επιτρέπει τη διαφήμιση των φαρμακευτικών προϊόντων κατευθείαν στον καταναλωτή. Οι προωθητικές ενέργειες των φαρμακοβιομηχανιών προβάλουν απλά καθημερινά προβλήματα των ανθρώπων ως ψυχικές διαταραχές που δεν είχαν ακόμα αναγνωρισθεί. Οι αλλαγές του εγχειριδίου τελικά συνεισέφεραν άμεσα στις ψευδο-επιδημίες αυτισμού, ελλειμματικής προσοχής και διπολικής διαταραχής των ενηλίκων αποφέροντας μεγάλα κέρδη στις φαρμακοβιομηχανίες.

Με βάση το DSM οι περισσότερες παρεκκλίνουσες ανθρώπινες συμπεριφορές χαρακτηρίζονται ως διαταραχές. Για παράδειγμα, ένα παιδί που δεν προσέχει όσο πρέπει στο σχολείο ίσως έχει «σύνδρομο ελλειμματικής προσοχής» που αντιμετωπίζεται με Ritalin. Ένας άνθρωπος που βιώνει μελαγχολία μετά την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου έχει κατάθλιψη και πρέπει να το αντιμετωπίσει παίρνοντας φάρμακα. Κάποιος που παίρνει ναρκωτικά και έχει διαταραχές στη διάθεση του έχει «διπολική διαταραχή» και πρέπει να παίρνει φάρμακα εφ’ όρου ζωής. Κάπως έτσι λειτουργεί ο διαγνωστικός πληθωρισμός και το ερώτημα που εγείρεται είναι πώς ορίζεται τελικά ο ψυχικά φυσιολογικός;

Στα λεξικά η λέξη φυσιολογικός μπορεί μέσα στο εννοιολογικό περιβάλλον που βρίσκεται να σημαίνει: κανονικός, ορθός, τυπικός, τετριμμένος, συνήθης, μέσος. Ταυτολογίες που δεν δίνουν όμως μια συγκεκριμένη περιγραφή του τι είναι φυσιολογικό. Για να μάθουμε τι είναι φυσιολογικό πρέπει να γνωρίζουμε τι είναι το μη φυσιολογικό και εδώ έχουμε ένα κλασικό παράδειγμα «κυκλικού ορισμού»: κάθε όρος ορίζεται αποκλειστικά ως αντίθετος ενός άλλου και τελικά κανένας από αυτούς δεν ορίζεται πραγματικά. Στον κόσμο της ψυχιατρικής αυτόν ακριβώς το σκοπό εξυπηρετεί το DMS: να ορίσει το ψυχικά μη φυσιολογικό.

Ιστορίες ανθρώπων που διαγνώστηκαν εσφαλμένα και ταλαιπωρήθηκαν άδικα. Ιστορίες ανθρώπων που έχουν όντως πρόβλημα και δεν λαμβάνουν τη σωστή φαρμακευτική περίθαλψη. Φάρμακα που προσφέρουν ελάχιστα και επιβαρύνουν έναν οργανισμό με αρκετές παρενέργειες. Ψυχίατροι που έκαναν βιαστικές διαγνώσεις. Φαρμακοβιομηχανίες που εκμεταλλεύτηκαν τα χαλαρά διαγνωστικά κριτήρια του DSM βγάζοντας τεράστια κέρδη. Το 7% των Αμερικανών είναι σήμερα εθισμένο σε κάποιο νόμιμο ψυχοτροπικό φάρμακο. Κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες συνταγογραφούνται 300 εκατομμύρια συνταγές για ψυχιατρικά φάρμακα. Τα ψυχοφάρμακα σήμερα είναι η κυριότερη πηγή εσόδων για τις φαρμακευτικές εταιρείες. Το 2011, κέρδισαν περισσότερα από 18 δισεκατομμύρια δολάρια από τα αντιψυχωσικά, 11 δισεκατομμύρια δολάρια από τα αντικαταθλιπτικά και σχεδόν 8 δισεκατομμύρια δολάρια από τα φάρμακα για την διαταραχή ελλειμματικής προσοχής σε μια αγορά που συνεχώς διογκώνεται.

Στις μέρες μας το DMS-5 έχει πάρει τη θέση των προκάτοχών του έχοντας τρεις φιλοδοξίες: η ψυχιατρική διάγνωση να βασίζεται με κάποιον τρόπο στα συναρπαστικά ευρήματα της νευροεπιστήμης, να διευρύνει τα σύνορα της κλινικής ψυχιατρικής με στόχο την έγκυρη ταυτοποίηση της ασθένειας και να γίνει η ψυχιατρική διάγνωση πιο ακριβής μέσω της ποσοτικοποίησης των διαταραχών. Το επιτυγχάνει όμως; Και ποιο είναι το μέλλον της ψυχιατρικής διάγνωσης;

Ο Allen Frances M.D. είναι καθηγητής στο τμήμα Ψυχιατρικής και Επιστημών της Συμπεριφοράς στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Ντιούκ στη Βόρεια Καρολίνα των ΗΠΑ. Σήμερα δημοσιοποιεί σε όλα τα έγκριτα Μέσα (Times, Wired, The New York Times, Washington Post, The L.A. Times, Economist, ABC News, PBC’S NewsHour κ.α.). Το βιβλίο αυτό είναι μια κραυγή αγωνίας του συγγραφέα για το μέλλον της ψυχιατρικής ο οποίος τεκμηριώνει τους φόβους του για το μέλλον της ανθρωπότητας. Υπέρμαχος της ομοιόστασης, αυτής της εξαιρετικής ικανότητας του εγκεφάλου να τείνει προς την ισορροπία και την κανονικότητα, στοχεύει στο να ευαισθητοποιήσει και να αφυπνίσει ανθρώπους που εργάζονται στο χώρο της ψυχιατρικής, της ψυχολογίας, κοινωνικούς λειτουργούς και άλλες συγγενείς ειδικότητες, αλλά και ανθρώπους που πάσχουν από ψυχικές διαταραχές ή έχουν γενικότερες κοινωνικές ευαισθησίες. Ένα βιβλίο επιστημονικά τεκμηριωμένο με πλούσια βιβλιογραφία.

Πηγή: www.oanagnostis.gr

 

Sep 052014
 

endynamosi-photo

Για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά, σχηματίζεται η ομάδα της φετινής εφαρμογής του προγράμματος ‘Ενδυνάμωση Εκπαιδευτικών’.

Το πρόγραμμα αυτό, αξιοποιώτνας το εγχειρίδιο των Lukas Hohler και Joe Goodbread, καλύπτει τέσσερις βασικές θεματικές ενότητες και εισάγει τους εκπαιδευτικούς βήμα-βήμα στα εργαλεία, τις στρατηγικές και τις ανάλογες εσωτερικές στάσεις που απαιτούνται για την προσέγγιση καταστάσεων που αποτελούν πρόκληση. Το εγχειρίδιο που συνοδεύει το πρόγραμμα “Ενδυνάμωση Εκπαιδευτικών” αποτελείται από 11 κεφάλαια. Στα τρία πρώτα κεφάλαια, οι εκπαιδευτικοί καλούνται να δουν τη δική τους θέση, το δικό τους ρόλο, αποκτώντας συνειδητή πρόσβαση στις πηγές της εσωτερικής τους ισχύος. Τα κεφάλαια 4 μέχρι 6 αφορούν τις προκλήσεις που θέτει η επικοινωνία μεταξύ ανθρώπων, καθώς η τελευταία έχει σταδιακά μετατραπεί σε μια από τις πιο δύσκολες, αλλά και πιο χρονοβόρες πλευρές της εργασίας ενός εκπαιδευτικού. Τα κεφάλαια 7 μέχρι 9 εξετάζουν το πως λειτουργεί ο εκπαιδευτικός μέσα στην τάξη. Πως καθοδηγεί κανείς ομάδες; Τι μπορεί να περιμένει κανείς από τις ομάδες και πως μπορεί να τις υποστηρίξει και να τις ενθαρρύνει; Στα δύο τελευταία κεφάλαια τίθενται σε εφαρμογή τα εργαλεία, οι μέθοδοι και οι στρατηγικές που ανατπύχθηκαν κατά τα πρώτα 9 κεφάλαια και αφορούν την εργασία πέρα από το πλαίσιο της τάξης. Το τέταρτο μέρος του εγχειριδίου, για τις Ομάδες Συνεργασίας και τους Οργανισμούς, γράφτηκε προκειμένου να διευκολύνει τη γενικότερη εργασία των εκπαιδευτικών με ομάδες, εντός των διαφόρων οργανισμών. Απαντά στο ερώτημα για το πώς παραμένει κανείς δημιουργικός, διαφυλάσσοντας την εσωτερική του δύναμη σε παρόμοια πεδία εργασίας.

Εκπαιδευτικοί που συμμετείχαν στο πρόγραμμα, είπαν:

Το πρόγραμμα Ενδυνάμωση Εκπαιδευτικών με βοήθησε όχι μόνο στην επικοινωνία με τους μαθητές αλλά και στην αυτογνωσία μου με όλα τα σχετικά (αυτοκριτική, αναλογισμος της πορείας μου) – Γ.Π. – καθηγητής Β/θμιας σε ιδιωτικό σχολείο

Ενδυναμώθηκα….που σημαίνει ότι : Επανασυνδέθηκα με το βαθύτερο όραμά μου, αυτό που με οδήγησε στον εκπαιδευτικό χώρο. Έμαθα, επιτέλους, να επιτρέπω στη δυσλειτουργία να υπάρχει, χωρίς να απελπίζομαι….και να παραμένω προσηλωμένη σε ό,τι λειτουργεί. Ξαναβρήκα τη εσωτερική δύναμή μου κάνοντας μια διαδρομή προς τον βαθύτερό μου εαυτό, Σταμάτησα να ξοδεύομαι ακατάπαυστα στην προσπάθεια να αλλάξω τους εξωτερικούς παράγοντες που με περιόριζαν…. ΑΛΛΑΞΑ ΤΡΟΠΟ, ΑΛΛΑΞΑ ΟΠΤΙΚΗ ΓΩΝΙΑ… Αναλογίστηκα τη ζωή μου και έτσι ήρθα πιο κοντά στους μαθητές μου….και άρχισα πραγματικά να απολαμβάνω τη διδασκαλία… Αντιμετωπίζω πλέον τις προκλήσεις με ανανεωμένο κουράγιο… Νοιώθω πραγματικά ευγνώμων στους διοργανωτές… – Χρυσή Βιδαλάκη, εκπαιδευτικός στο 2ο Λύκειο Ηλιούπολης

Μέσα από το Πρόγραμμα της ενδυνάμωσης επιτυγχάνονται οφέλη ατομικά και ομαδικά. Σε προσωπικό επίπεδο ξανασυνδέεσαι με το όραμά σου και βρίσκεις την δύναμη που είναι κρυμμένη μέσα σου. Σε ομαδικό επίπεδο γίνεται αντιληπτή η αξία του “άλλου” σε μια σύνθετη διαδικασία όπως η εκπαίδευση και ότι είναι καλύτερο τα μέρη να συνεργάζονται παρά να αντιπαρατίθενται. Οι συναντήσεις-διεργασίες με τους συντονιστές του προγράμματος και την ολομέλεια της Ομάδας κάθε δίμηνο ήταν πραγματικά εμπειρίες πρωτόγνωρες και αξέχαστες, όσο για τις μικροομάδες γνώμη μου είναι ότι αποδίδουν καλύτερα αποτελέσματα για τη μικροκοινωνία του κάθε σχολείου όταν τα εμπλεκόμενα μέλη είναι από το ίδιο σχολείο και μπορούν να εφαρμόσουν και πρακτικά όσα μελετούν στο εγχειρίδιο που δουλεύουν. – Βασιλεία Δηλαβέρη, Διευθύντρια 4ου Δημοτικού Περάματος

Σε καιρούς κρίσης, ο άνθρωπος χρειάζεται ασφαλή περιβάλλοντα από όπου η ζωή μπορεί να προχωρήσει. Έτσι ένιωθα για το πρόγραμμα και τον κόσμο του. – Λίλη Μαστιχιάδου, 3ο Γυμνάσιο Παλαιού Φαλήρου

Το πρόγραμμα Ενδυνάμωση Εκπαιδευτικών κάνει αυτό ακριβώς που λέει: Ενδυναμώνει Εκπαιδευτικούς! Εκπαιδευτικούς που αγωνίζονται, παλεύουν, πονάνε, γελάνε, αμφιβάλλουν, θεωρούν, αναθεωρούν… Και είναι εκεί, στην τάξη τους & στα παιδιά τους… Η Ενδυνάμωση είναι ένα Μπράβο και μια αγκαλιά για όλους μας! – Πέγκυ Φακή, Γυμνάσιο Κολλεγίου Ψυχικού

Το πρόγραμμα πέτυχε το στόχο του, να με ενδυναμώσει στη δουλειά μου αλλά και εμένα την ίδια. Η φετινή χρονιά στο σχολείο είναι κατά κοινή ομολογία πολύ πιο δύσκολη από τις προηγούμενες. Όμως αισθάνομαι πιο δυνατή και αποφασισμένη! Φέτος, ασχολούμαι με δύο etwinning projects και δυο καινοτόμα προγράμματα, πράγμα που δεν ξέρω αν θα το τολμούσα αν δεν είχα συμμετάσχει στο πρόγραμμα. Απαιτούν εντατική και οργανωμένη δουλειά, δουλεύουμε με deadlines και συνεργαζόμαστε με Ευρωπαίους που είναι πολύ οργανωμένοι. Τελικά, δεν τα πάμε κι άσχημα! Τα παιδιά είναι ενθουσιασμένα και το χαίρονται πολύ. – Όλγα Δασουρά, 12ο Δημοτικό Σχολείο Γαλατσίου

Για την εγγραφή σας στο πρόγραμμα ή για διευκρινιστικές ερωτήσεις επικοινωνήστε μαζί μας στη διεύθυνση endynamosi@gmail.com

Ένα κλικ εδώ για την αφίσα του προγράμματος (Α4) για την περίοδο 2014-2015!

Ένα κλικ εδώ για πληροφορίες για την εφαρμογή του προγράμματος για την περίοδο 2014 – 2015!

facebook: www.facebook.com/endynamosiekpaideftikon

ιστοσελίδα: www.endynamosiekpaideftikon.gr

Sep 052014
 

woody_allen_quote

Πριν τρεις μέρες ποστάραμε σχετικά με το Θέατρο του Καταπιεσμένου και τη Σαββατιάτικη παράσταση «Όχι στον ρατσισμό από την κούνια» από την Ομάδα Αφρικανών Γυναικών. Διάβασε την παρακάτω καταγγελία από το blog της Ένωσης Αφρικανών Γυναικών. Συνέβη καθ΄οδόν προς την πρόβα της Δευτέρας.

“Μη μιλάς καρι**λα, εδώ είναι Ελλάδα”

Αστυνομικοί προσήγαγαν τρεις γυναίκες μέλη της Ένωσης Αφρικανών Γυναικών, τις Λορέττα Μακόλιν, Άουα Σάνκο και Μόνικα Άσκεντον παρ’ ότι οι τελευταίες επέδειξαν τα απαραίτητα νομιμοποιητικά έγγραφα.

Η αναίτια προσαγωγή έγινε Δευτέρα βράδυ στις 9μμ στον Κεραμεικό, έξω από το χώρο όπου οι τρεις γυναίκες συμμετείχαν σε θεατρική πρόβα της μεικτής ομάδας της ‘Ενωσης Αφρικανών Γυναικών και της Ακτιβιστικής Ομάδας Θεάτρου του Καταπιεσμένου. Στις επίμονες ερωτήσεις των ίδιων και των υπόλοιπων παρευρισκομένων για τους λόγους της προσαγωγής, οι αστυνομικοί απαντούσαν προκλητικά ότι τις θεωρούν ύποπτες (χωρίς, προφανώς, να αναφέρουν το αδίκημα!). Οι αστυνομικοί,που δεν έφεραν διακριτικά, αρνήθηκαν να δώσουν τα ονόματά τους. Το μόνο που καταγράφηκε ήταν ο αριθμός κυκλοφορίας της κλούβας (ΕΑ 20281).

Οι τρεις γυναίκες κρατήθηκαν για δυο ώρες στη Διεύθυνση Αλλοδαπών Αττικής στην οδό Πέτρου Ράλλη. Η δικηγόρος τους απειλήθηκε από τον αστυνομικό διευθυντής Καλύβα “θα σου περάσω χειροπέδες αν δε φύγεις τώρα”, αφού κόλλησε το πρόσωπό του στο πρόσωπό της.

“Μας οδήγησαν εμάς, τρεις γυναίκες, σε ένα δωμάτιο με άλλους 35 άντρες, τους μέτρησα. Όταν ρώτησα τον αστυνομικό αν υπάρχει άλλο δωμάτιο για γυναίκες, μου απάντησε “μη μιλάς καριόλα, εδώ είναι Ελλάδα. Αν ήσουν άντρας θα σε είχα βουτήξει από τα μαλλιά!”

Η διαδικασία που ακολουθήθηκε ήταν εντελώς αχρείαστη. Με ένα τηλέφωνο, ένας αστυνόμος που διενεργεί έλεγχο μπορεί να ενημερωθεί από το τμήμα αλλοδαπών, χωρίς να χρειαστεί καμία προσαγωγή.

“Είναι άδικο. Γιατί μας δίνουν νόμιμα έγγραφα; Δεν υπάρχει κανένας λόγος αφού δεν τα σέβονται. Μετά από 32 χρόνια στην Ελλάδα, δε μπορώ να πιστέψω σε τι κράτος ζούμε. H κόρη μου δε μπορούσε να το πιστέψει.”

Πηγή: www.africanwomen.gr

Sep 032014
 

eap

Σήμερα λάβαμε ενημέρωση για το 20ο Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Ψυχοθεραπείας. Η θεματική του; Θέματα Φύλου στην Ψυχοθεραπεία. Προβλέπεται πλούσιο κι ενδιαφέρον.

20ο Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Ψυχοθεραπείας
 ‘ΘΕΜΑΤΑ ΦΥΛΟΥ ΣΤΗΝ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑ’
 19-21 Ιουνίου 2015
 Ίδρυμα Ευγενίδου, Αθήνα

Από 19 έως 21 Ιουνίου 2015 θα πραγματοποιηθεί  στο Ίδρυμα Ευγενίδου, στην Αθήνα το 20ο  Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Ψυχοθεραπείας (European Association for Psychotherapy – Ε.Α.Ρ.). Είναι η πρώτη φορά που η χώρα μας φιλοξενεί συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας και αναμένεται  ότι με την συμμετοχή και συμπαράσταση όλων των ενδιαφερομένων θα αποτελέσει ορόσημο για τον κλάδο της ψυχοθεραπείας στην Ελλάδα.

Το θέμα του Συνεδρίου είναι «Θέματα Φύλου στην Ψυχοθεραπεία»  και στόχος  να φέρει στο προσκήνιο θέματα ζωτικά που προκύπτουν είτε στη διαπροσωπική είτε στην ομαδική ψυχοθεραπευτική εργασία και που άπτονται της ταυτότητας του προσώπου  και της συνύπαρξής του ως ακέραια ύπαρξη στον κοινωνικό ιστό.

Περισσότερες πληροφορίες στην ιστοσελίδα του Συνεδρίου

ΕΙΔΙΚΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΕΣ

Λαμβάνοντας υπόψη τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης που όλοι βιώνουμε, η Οργανωτική Επιτροπή προσφέρει τη δυνατότητα να κάνουν την εγγραφή τους με 20% έκπτωση, στο ήδη μειωμένο κόστος που ισχύει έως την 1ηΝοεμβρίου, σε όσους καταβάλουν τη συμμετοχή τους έως τις 15 Οκτωβρίου.

Το δικαίωμα συμμετοχής έως τις 15 Οκτωβρίου διαμορφώνεται ως εξής για τους Έλληνες συνέδρους:

  • Επαγγελματίες μέλη ΕΕΨΕ, μέλη ΕΑΡ: € 200 (αντί 250)
  • Επαγγελματίες μη-μέλη : € 270 (αντί 350)
  • Φοιτητές – Σπουδαστές (έως 35 ετών) : € 80 (αντί 100)

 Με ένα κλικ εδώ θα βρείτε πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο καταβολής, την εγγραφή κ.λπ.

Sep 032014
 

b s

Τυχεροί όσοι βρεθήκαμε χθες στο Ίδρυμα Κακογιάννη για να παρακολουθήσουμε το ντοκιμαντέρ για τον Augusto Boal και τη συζήτηση με τη Barbara Santos, στενή συνεργάτη του και εκπαιδεύτρια του Θεάτρου Φόρουμ και του Θεάτρου του Καταπιεσμένου. Πρώτη επίσκεψη της στην Ελλάδα, προσκεκλημένη από την Ακτιβιστική Ομάδα ΘτΚ, το Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση και το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου σε συνεργασία με το Ίδρυμα Κακογιάννης και το Studio Κινητήρας .

Μοναδικό το πάθος της για τη δουλειά της, η εμπιστοσύνη της στην έκφραση της ανθρώπινης εμπειρίας και στη δύναμη του θεάτρου να συνεισφέρει στην προσωπική ενδυνάμωση και στην κοινωνική αλλαγή. Περιμένουμε με μεγάλο ενδιαφέρον τις δράσεις των επόμενων ημερών.

«Μικρές Σκηνές Καθημερινής Βίας ΙΙ» από την Ακτιβιστική Ομάδα ΘτΚ

Τετάρτη 3 Σεπτέμβρη 2014 στις 8:30 μμ.
Παράσταση Θεάτρου Φόρουμ και συζήτηση με την Μπάρμπαρα Σάντος, στο Αυτοδιαχειριζόμενο Πάρκο, Ναυαρίνου & Ζωοδόχου Πηγής στα Εξάρχεια

Είσοδος ελεύθερη. Διοργάνωση: Ακτιβιστική Ομάδα Θεάτρου του Καταπιεσμένου, Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση, Πάρκο Ναυαρίνου

«Όχι στον ρατσισμό από την κούνια» από την Ομάδα Αφρικανών Γυναικών

Σάββατο 6 Σεπτέμβρη 2014 στις 8:30 μμ.
Παράσταση Θεάτρου Φόρουμ και συζήτηση με την Μπάρμπαρα Σάντος, στο Ευτοπικό Εργαστήρι, Λεωνίδου 62 κι Θερμοπυλών, Κεραμεικός .

Είσοδος ελεύθερη. Διοργάνωση: Ακτιβιστική Ομάδα Θεάτρου του Καταπιεσμένου, Ένωση Αφρικανών Γυναικών, Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση, Ευτοπικό Εργαστήρι.

Jul 202014
 

Ραντεβού τον Σεπτέμβρη

Χωρίς πολλά λόγια, ραντεβού το Σεπτέμβρη… Καλή ξεκούραση σε όσ@ς έχουν την πολυτέλεια να μπορούν να πάρουν μια ανάσα. Καλή δύναμη σε όσ@ς παραμένουν στις επάλξεις κάθε είδους.

Jul 092014
 

avli tou kosmouαπό αριστερά προς τα δεξιά και από πίσω, μπροστά…
Γιάννης, Λένα, Αγγέλα, Βαγγέλης, Αλεξάνδρα, Πόλυ, Ελισάβετ, Κατερίνα, Κώστας, Αλέξανδρος

Χθες είχαμε την τελευταία συνάντηση εποπτείας με την ομάδα προσωπικού της Αυλής του Κόσμου, του Κέντρου Παιδιού και Εφήβου. Γεμάτες οι συναντήσεις μας, πλούσια η ανατροφοδότηση όλων στην ομάδα για το πόσο συντέλεσαν σε ένα δημιουργικότερο και λιγότερο αγχωτικό κλίμα στην απαιτητική δουλειά του κέντρου. Ένα ευχαριστώ από εμάς για την συνεργασία, για την εμπιστοσύνη και τη μοιρασιά! Καλή ξεκούραση σε όλ@ς, να γεμίσουν οι μπαταρίες!

Jul 072014
 

IMG_9813

Η AmatePerformance και το ProcessWork.gr παρουσίασαν τη δράση
«Η Αυθεντική Αντίδραση: ένας διάλογος για την ομοφοβία και την τρανσφοβία»
στο 18ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ

Τι είναι η ομοφοβία και η τρανσφοβία; Πως την βιώνουν οι άνθρωποι που είναι ομοφυλόφιλοι, αμφιφυλόφιλοι και τρανς; Πως τη βιώνουν οι οικογένειες ​τους και η σχολική κοινότητα; Ποιος είναι ο ρόλος των εκπαιδευτικών στην αντιμετώπιση της; Αυτά είναι μερικά από τα αρχικά ερωτήματα που έγιναν αφορμή για αυτήν την δράση την οποία και σχεδιάσαμε αξιοποιώντας την εμπειρία μας με δουλειά στην κοινότητα.

Χθες το απόγευμα την παρουσιάσαμε στο 18ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ. Σχεδιάσαμε ένα θεατρικό δρώμενο, βασισμένο σε αυθεντικές αφηγήσεις μελών της lgbtqi κοινότητας. Το δρώμενο ακολούθησε συζήτηση με το κοινό, προβληματισμός γύρω από την ομοφοβία και την τρανσφοβία και τις διαφορετικές εκφράσεις τους. Οι παρευρισκόμενοι και παρευρισκόμενες μοιράστηκαν συναισθήματα που δημιούργησε το θεατρικό, εμπειρίες και σκέψεις. Πολυεπίπεδη η συζήτηση, κινήθηκε ταυτόχρονα στο θεσμικό / πολιτικό επίπεδο, στην προσωπική αντίληψη και εμπειρία, στον τρόπο επικοινωνίας ανάμεσα σε όλες τις πλευρές. Ακούστηκαν φωνές αντίθετες, ακούστηκαν και φωνές συμπληρωματικές.

Κοινή εμπειρία πολλών ο φόβος. Φόβος ότι αν μιλήσεις θα αντιμετωπίσεις επίθεση, θα πληγωθείς. Από όποια πλευρά κι αν μιλήσεις. Είτε ως μέλος της lgbtqi κοινότητας, είτε ως γονιός, εκπαιδευτικός. Φόβος ότι δεν θα εισακουστείς, ότι η πρόθεση σου θα αμφισβητηθεί, θα παρεξηγηθεί. Φάνηκε η ανάγκη για ουσιαστικό διάλογο, για χώρο να ακουστούν πολλές και διαφορετικές απόψεις κι εμπειρίες, χώρο για σύγκρουση, ασφάλεια για να γίνουν αυτά.

Ευχαριστούμε το Γιάννο Ηλιάδη και την Αντιγόνη Αυγερινού για την πολύτιμη στήριξη τους και τη Χρυσάνθη Ρέτσου για τη φωτογράφιση της εκδήλωσης. Επίσης, ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Ελένη Κυραμαργιού και στη Μαρία Βρυχέα, και στα πρόσωπα τους όλη την οργανωτική επιτροπή του Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ, για την άμεση ανταπόκριση σε κάθε μας αίτημα για την παρουσίαση της δράσης, την οργανωτική και τεχνική υποστήριξη και τη φιλοξενία στο φεστιβάλ. Τέλος, ένα μεγάλο ευχαριστώ από όλους και όλες μας για την παρουσία σας εκεί, για τη συμμετοχή σας και την προθυμία να ξεβολευτούμε και να αναρωτηθούμε παρέα.

Σχεδιασμός δράσης – δραματουργική επεξεργασία: Λένα Ασλανίδου, Αλεξάνδρα Βασιλείου, Βέρα Λάρδη

Σκηνοθεσία: Βέρα Λάρδη

Επιμέλεια κίνησης: Βασίλης Σκαρμούτσος

Συμμετείχαν: Λένα Ασλανίδου, Αλεξάνδρα Βασιλείου, Χρυσή Βιδαλάκη, Νόπη Κεχάογλου, Βέρα Λάρδη, Στέφανος Παπαθανασίου, Βασίλης Σκαρμούτσος

Συντονισμός διεργασίας ομάδας: Λένα Ασλανίδου, Αλεξάνδρα Βασιλείου


 

Jun 302014
 

pw_drasi5

Η Amate Performance και το ProcessWork.gr παρουσιάζουν τη δράση

«Η Αυθεντική Αντίδραση: ένας διάλογος για την ομοφοβία και την τρανσφοβία»

18ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Αθήνας

Κυριακή 6 Ιουλίου, 2014 – 7.00 – 9.00 μμ

Τι είναι η ομοφοβία και η τρανσφοβία; Πως την βιώνουν οι άνθρωποι που είναι ομοφυλόφιλοι, αμφιφυλόφιλοι και τρανς; Πως τη βιώνουν οι οικογένειες ​τους και η σχολική κοινότητα; Ποιος είναι ο ρόλος των εκπαιδευτικών στην αντιμετώπιση της; Αυτά είναι μερικά από τα αρχικά ερωτήματα που έγιναν αφορμή για αυτήν την δράση την οποία και σχεδιάσαμε αξιοποιώντας την εμπειρία μας με δουλειά στην κοινότητα.

Το πρώτο μέρος είναι ένα θεατρικό δρώμενο που αποτυπώνει πραγματικές εμπειρίες και ιστορίες που αφορούν ανθρώπους της ΛΟΑΤ κοινότητας, γονείς και εκπαιδευτικούς. Ακολουθεί διεργασία ομάδας/συζήτηση με τους παρευρισκόμενους, όπου και θα εξερευνήσουμε τις δυναμικές και τους ρόλους που δημιουργούνται γύρω από την ομοφοβία και την τρανσφοβία. Στόχος μας είναι η βαθύτερη κατανόηση των εμπειριών, η εξερεύνηση των διαφορετικών ρόλων και η ενθάρρυνση δημιουργίας σχέσης ανάμεσα σε όλες τις πλευρές.

Σχεδιασμός δράσης – δραματουργική επεξεργασία: Λένα Ασλανίδου, Αλεξάνδρα Βασιλείου, Βέρα Λάρδη

Σκηνοθεσία: Βέρα Λάρδη

Επιμέλεια κίνησης: Βασίλης Σκαρμούτσος

Συμμετέχουν: Λένα Ασλανίδου, Αλεξάνδρα Βασιλείου, Χρυσή Βιδαλάκη, Νόπη Κεχάογλου, Βέρα Λάρδη, Στέφανος Παπαθανασίου, Βασίλης Σκαρμούτσος

Συντονισμός διεργασίας ομάδας: Λένα Ασλανίδου, Αλεξάνδρα Βασιλείου

Ένα κλικ εδώ για την αφίσα σε αρχείο pdf…

Jun 292014
 

ran 1

Συνεργάτες του processwork.gr συμμετέχουν στο δίκτυο του RAN Prevent, που είναι μέρος του Radicalization Awareness Network της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Την προηγούμενη εβδομάδα, η Λένα Αλσανίδου και η Λίλη Βασιλείου ταξίδεψαν στις Βρυξέλλες για τη συνάντηση κορυφής του RAN.

Προχθές, επέστρεψα από τη Βαρκελώνη όπου και πραγματοποιήθηκε μια άλλη συνάντηση του RAN Prevent, που εστίασε στην αναζήτηση τρόπων υποστήριξης εκπαιδευτικών για την ανάπτυξη δεξιοτήτων διαλόγου με νέους/νέες και ομάδες σε καταστάσεις έντασης. Η συνάντηση ήταν προπαρασκευαστική για μια ευρύτερη συνάντηση του RAN Prevent με εκπαιδευτικούς, που θα γίνει αρχές του 2015.

Είκοσι επαγγελματίες, από δέκα ευρωπαϊκές χώρες. Εκπαιδευτικοί, youth workers, community workers. Πλούτος εμπειριών, σε διαφορετικά πολιτικά, κοινωνικά και πολιτισμικά πλαίσια, ανταλλάξαμε εμπειρίες, προβληματιστήκαμε, αναζητήσαμε κοινούς άξονες παρέμβασης, κοινές αρχές. Η συνάντηση ήταν διήμερη, θα μπορούσε κάλλιστα να είναι και μεγαλύτερης διάρκειας. Είχαμε πολλά να πούμε. Μου έκανε εντύπωση το κλίμα συνεργασίας και αλληλοϋποστήριξης. Η ποικιλομορφία της ομάδας ήταν και ο πλούτος της. Η συνάντηση έγινε μέσα σε ατμόσφαιρα εκτίμησης της δουλειάς του καθενός και της καθεμιάς. Άξιζε τον κόπο, δημιουργήθηκαν νέες φιλίες και νέα δίκτυα.

 

Jun 222014
 

IMG_2553

Ολοκληρώθηκε και η φετινή χρονιά του μεταπτυχιακού ‘Αντιμετώπιση του Πόνου’ της Ιατρικής Σχολής Ιωαννίνων. Το θέμα της πρωινής συνάντησης : η στάση μας απέναντι στις συγκρούσεις – πάλη, φυγή, ροή. Στο τέλος, μια πρόταση που να περιγράφει ‘τι παίρνεις μαζί σου από τη σημερινή συνάντηση;’

φωτεινός οδηγός οι ανάγκες μας…

ένα ταξίδι συναισθημάτων…

η πάλη και η φυγή μας απομακρύνουν από τη ροή…

το θετικό αισιόδοξο μήνυμα: μέσα από τις συγκρούσεις μπορείς ταυτόχρονα να εκφράσεις τις ανάγκες σου…

στις κρίσιμες στιγμές, καλό είναι να βγαίνει ο αυτόματος πιλότος και να το γυρνάμε στο manual!