Processwork Hub

Apr 212014
 

Φεύγουμε για Βαρσοβία. Έφτασε η ώρα για το Worldwork! Στην ομάδα προσωπικού του σεμιναρίου της Πολωνίας συμμετέχουν κι επαγγελματίες του Processwork από την Ελλάδα: Λένα Ασλανίδου, Αλεξάνδρα Βασιλείου, Λίλη Βασιλείου, Βασιλική Κατριβάνου και Νάνσυ Παπαθανασίου.

Το Worldwork αναπτύχθηκε από τον Arnold Mindell, ιδρυτή του Processwork, και τους συνεργάτες του. Είναι ένα βιωματικό σεμινάριο που γίνεται κάθε δύο χρόνια περίπου. Είναι και μια μέθοδος δουλειάς με τον κόσμο.

Βαθιά Δημοκρατία είναι η αίσθηση ότι ο κόσμος είναι εδώ για να μας βοηθήσει να γίνουμε ολόκληροι και ότι εμείς είμαστε εδώ για να βοηθήσουμε τον κόσμο να γίνει ολόκληρος. Bαθιά Δημοκρατία είναι η αρχή πάνω στην οποία βασίζεται η δημιουργία κοινότητας. Μια στάση η οποία ακούει όλες τις φωνές και τους ρόλους, συμπεριλαμβανομένων των συλλογικών εμπειριών, των ακραίων καταστάσεων συνείδησης, καθώς και ανεπαίσθητων συναισθημάτων και εμπειριών. Είναι μια αρχή που δημιουργεί χώρο για αυτό που διαχωρίζει, για αυτό που λέγεται και αυτό που δεν λέγεται — Arnold Mindell

Προηγούμενα σεμινάρια Worldwork:

1991 – Waldport, Oregon; USA
1992 – Stoos, Switzerland
1993 – Waldport, Oregon; USA
1994 – Stupava, Slovakia
1996 – Seaside, Oregon; USA
1997 – Mumbai, India
1999 – Washington, DC, USA
2002 – Ερέτρια, Ελλάδα
2004 – Newport, Oregon, USA
2006 – Sydney, Australia
2008 – London, UK
2011 – Denver, Colorado, USA

To Worldwork 2014 στο facebook

 

Apr 162014
 

pr-thumb-large

Πηγή: Καθημερινή

Απειλείται η ομαλή λειτουργία του 18 ΑΝΩ

της Ιωάννας Φωτιάδη

Με προσωπική ματαίωση θα ισοδυναμούσε για όσους παρακολουθούν προγράμματα απεξάρτησης στο 18 ΑΝΩ, η προοπτική κλεισίματος της δομής. «Είμαστε άνθρωποι που φτάσαμε στα όριά μας και τελικά τα ξεπεράσαμε» διηγήθηκε στη χθεσινή συνέντευξη Τύπου ο Μάριος, που είναι εδώ και 906 ημέρες «καθαρός». Για την επιτυχημένη απεξάρτηση «επιστρατεύεται» η ψυχοθεραπεία (των πασχόντων και του περιβάλλοντός τους), η Τέχνη (μέσα από τη λειτουργία πολλών καλλιτεχνικών εργαστηρίων) και η συμμετοχή στα κοινά. Συνολικά 3.000 χρήστες παρακολουθούν προγράμματα που αφορούν, μεταξύ άλλων, τις διατροφικές διαταραχές, τις σεξουαλικές εξαρτήσεις, την προβληματική χρήση του Διαδικτύου κ.ά.

Αφορμή για τη χθεσινή δημοσιοποίηση των προβλημάτων στάθηκε η απόφαση του υπουργείου Υγείας (19-03-2014) που αφορά τη Συγκρότηση της Εθνικής Επιτροπής Σχεδιασμού για την αντιμετώπιση των ναρκωτικών. Οπως επισημαίνουν στην ανακοίνωσή τους οι εργαζόμενοι «με την απόφαση αυτή ορίζεται ότι η Μονάδα Απεξάρτησης 18 ΨΝΑ θα εκπροσωπείται όχι από τον διευθυντή της, Αλ. Κυρούση, αλλά από τον διοικητή του ΨΝΑ Παύλο Θεοδωράκη». H εν λόγω αλλαγή θεωρείται, σύμφωνα με τους ίδιους, κακός οιωνός για την αυτονομία και την εύρυθμη λειτουργία της δομής, τη στιγμή, μάλιστα, που υπάρχουν πολλές κενές θέσεις και υλικές ελλείψεις. «Οι προγραμματιζόμενες αλλαγές δεν στηρίζονται σε κάποιο όραμα, διαπνέονται μόνον από διαχειριστική λογική» τόνισε η ψυχίατρος και επιστημονική υπεύθυνη, Κατερίνα Μάτσα, που αναφέρθηκε εκτενώς στην εμφάνιση νέων μορφών εξαρτήσεων και στη συνολική αύξηση των περιστατικών λόγω των συνθετικών ναρκωτικών. Η απειλή μοιάζει μεγάλη, καθώς το 18 ΑΝΩ διοικητικά ανήκει στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής, το οποίο βάσει των εξαγγελιών το 2015 θα κλείσει.

«Περίπου είκοσι εκ των εργαζομένων έχουν αποχωρήσει με διάφορους τρόπους» εξηγεί στην «Κ» ο κ. Ηρακλής Γκότσης από το Σωματείο Εργαζομένων 18 ΑΝΩ «πέντε οδηγοί βγήκαν στη διαθεσιμότητα, πολλοί συνταξιοδοτήθηκαν ή έφυγαν στο εξωτερικό». Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το απογευματινό γυμνάσιο – λύκειο 18 ΑΝΩ, το οποίο σήμερα λειτουργεί μόνο δύο φορές (από τρεις προ διετίας) την εβδομάδα. «Από το 2008 διαθέταμε νέο θεσμικό καθεστώς από το υπουργείο Παιδείας» ανέφερε η επιστημονική υπεύθυνη, Μαρίνα Παπαδή. «Εδώ και δύο χρόνια δεν έχει βγει προκήρυξη, με αποτέλεσμα να λειτουργούμε χάρη στην εθελοντική εργασία των δέκα εκπαιδευτικών». Σήμερα, φοιτούν τριάντα ενήλικες, «πρόπερσι τρεις μαθητές μας έδωσαν Πανελλήνιες, οι δύο μάλιστα πέρασαν!».

Apr 132014
 

FotoFlexer_Photo

Χθες είχαμε την τέταρτη από τις πέντε ολομέλειες του προγράμματος ‘Ενδυνάμωση Εκπαιδευτικών’. Εστιάσαμε στην ομαδική ηγεσία και στο πως η ανάδειξη της ποικιλομορφίας μπορεί να την ενισχύσει. Οι μικρές ομάδες συνεχίζουν τις συναντήσεις τους ανάμεσα στις ολομέλειες και το πρόγραμμα οδεύει προς την ολοκλήρωση του. Χθες, είχε σειρά η κίνηση και η έκφραση του ομαδικού πνεύματος μέσα από ένα χορό ή ένα γλυπτό με τα σώματα. Τέσσερεις ομάδες, τέσσερεις διαφορετικές εκφράσεις, κινήσεις και γλυπτά. Η ποικιλομορφία σε πλήρη έκφραση!

pinakas

Apr 102014
 

FotoFlexer_PhotoΕνδοσχολική επιμόρφωση για τους εκπαιδευτικούς του 6ου Γυμνασίου Αθηνών και του 17ου Γυμνασίου Αθηνών. Η επιμόρφωση έγινε στο πλαίσιο του προγράμματος Εκπαίδευση Αλλοδαπών και Παλιννοστούντων Μαθητών, με θέμα «Επίλυση συγκρούσεων στο πολυπολιτισμικό σχολείο».

Εξερευνήσαμε την προθυμία μας να ενοχληθούμε και πως αυτή σχετίζεται με την επίλυση συγκρούσεων. Αναζητήσαμε καινούργιους τρόπους να ακούμε. Αναρωτηθήκαμε για τις υποθέσεις που κάνουμε για τον εαυτό μας και τους άλλους. Εστιάσαμε σε δεξιότητες απαραίτητες στην επίλυση συγκρούσεων.

Όμορφες και οι δυο Τετάρτες, φιλόξενο το σχολείο. Τη σκυτάλη παίρνει η Νάνσυ Παπαθανασίου, που ολοκληρώνει την επιμόρφωση αρχές Μαΐου.

Ένα ευχαριστώ για όλους τους εκπαιδευτικούς που συμμετείχαν, για την παρουσία και τον τρόπο τους. Και ευχές για καλή δύναμη, για όλα όσα προσπαθείτε να φέρετε σε πέρας καθώς οδεύει η χρονιά προς την ολοκλήρωση της.

Ένα κλικ εδώ για φωτογραφίες από την επιμόρφωση

 

Apr 082014
 

outrospec

Η ενδοσκόπηση αποτελεί βασικό εργαλείο της προσωπικής αλλαγής. Αναγκαία συνθήκη, όλοι να κοιτάξουμε μέσα μας με ειλικρίνεια και να αναγνωρίσουμε δυνάμεις κι αδυναμίες, να αμφισβητήσουμε αυτονόητα που μας αποξενώνουν από τον εαυτό μας και τους άλλους. Ο φιλόσοφος και συγγραφέας Roman Krznaric εξηγεί πώς μπορούμε να βοηθήσουμε την κοινωνική αλλαγή ‘βγαίνοντας’ από τον εαυτό μας, με την ‘εξωσκόπηση’. Τροφή για σκέψη…

Apr 032014
 

inegsee egxeiridio

Η Ένωση Φορέων ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ, ΙΝΕ ΓΣΕΕ, ΙΝΕΜΥ ΕΣΕΕ, ΙΕΚΕΜ ΤΕΕ ΑΕ, ΚΕΚ ΓΣΕΒΕΕ, ΚΕΚ ΙΝΕ ΓΣΕΕ, ΚΑΕΛΕ ΕΣΕΕ, στο πλαίσιο του Ε.Π. «ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΔΥΝΑΜΙΚΟΥ 2007-2013»

υλοποιεί τη Δράση

«Πρόγραμμα κατάρτισης/επανακατάρτισης για αυτοαπασχολούμενους και εργαζόμενους σε επιχειρήσεις σε όλους τους κλάδους της οικονομίας με στόχο την βελτίωση της ανταγωνιστικότητάς τους»

Στο πλαίσιο αυτής της δράσης, η Αλεξάνδρα Βασιλείου ανέλαβε τη συγγραφή εκπαιδευτικού υλικού για τη θεματική «Διαχείριση Συγκρούσεων στον Εργασιακό Χώρο».

 Με ένα κλικ εδώ, μπορείς να δεις το εγχειρίδιο σε αρχείο pdf

Στη σελίδα του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ στο facebook, μπορείς να βρεις συνδέσμους για όλα τα εγχειρίδια εκπαιδευόμενων του προγράμματος.

Εισαγωγή στο εγχειρίδιο 

Αν δεν σου αρέσει κάτι, άλλαξέ το.
Αν δεν μπορείς να το αλλάξεις, άλλαξε τη στάση σου
Maya Angelou (συγγραφέας / ποιήτρια)

Στην Ελλάδα της κρίσης, δοκιμάζονται οι ανθρώπινες σχέσεις. Σε προσωπικό, διαπροσωπικό και κοινωνικό επίπεδο. Η οικονομική κρίση γρήγορα επεκτάθηκε και έγινε κοινωνική, πολιτική, περιβαλλοντική και προσωπική. Το μέγεθος και ο ρυθμός των αλλαγών στην καθημερινότητά μας δημιουργεί εντάσεις και βάζει σε δοκιμασία τις ανθρώπινες σχέσεις στον προσωπικό, εργασιακό και κοινωνικό χώρο. Το εγχειρίδιο αυτό διαπραγματεύεται την ικανότητα διαχείρισης συγκρούσεων. Παρά το ότι το εκπαιδευτικό υλικό δίνει έμφαση στις συγκρούσεις στον εργασιακό χώρο, οι δεξιότητες που αναπτύσσονται σε αυτό είναι απαραίτητες σε κάθε ανθρώπινη σχέση.

Πόσες φορές, άλλωστε, δεν έχουμε βρεθεί να αντιμετωπίζουμε την ίδια σύγκρουση με διαφορετικούς ανθρώπους γύρω μας; Είναι σαν να υπάρχουν κάποια θέματα ή συμπεριφορές που εμφανίζονται στη ζωή μας επαναλαμβανόμενα. Οι συγκρούσεις στην καθημερινή ζωή μας δίνουν την ευκαιρία να γνωρίσουμε τον εαυτό μας και τον κόσμο καλύτερα. Να ανακαλύψουμε ανεξερεύνητες πλευρές του εαυτού μας καθώς και τους τρόπους με τους οποίους επικοινωνούμε.

Το εγχειρίδιο εξερευνά τις συγκρούσεις στις ανθρώπινες σχέσεις και τις δεξιότητες που χρειάζεται να αναπτύξει κάποιος για να μπορεί να τις διαχειριστεί. Ερευνά την προσωπική στάση απέναντι στις συγκρούσεις και τρόπους βελτίωσης της επικοινωνίας και των αντιδράσεών μας. Διαπραγματεύεται την ισχύ και τη μετατόπιση από παιχνίδια εξουσίας σε συνεργατική δύναμη. Προτείνει τρόπους αλλαγής στην προσωπική στάση απέναντι στις συγκρούσεις που βοηθούν στην επίλυση, όπου αυτό είναι επιθυμητό ή αναγκαίο. Ολοκληρώνεται με ένα μοντέλο χαρτογράφησης μιας σύγκρουσης το οποίο μπορεί να βοηθήσει την ανάδυση εναλλακτικών λύσεων και επιλογών.

Ο χώρος εργασίας είναι ένας ανθρώπινος χώρος όπου δεν επιλέγουμε πάντα τους ανθρώπους με τους οποίους θα συνεργαστούμε και με τους οποίους καλούμαστε να παράγουμε κοινό έργο. Η διαφορετικότητα σε αντιλήψεις, τρόπους και συμπεριφορές δημιουργεί πολλές φορές το έδαφος για αντιπαραθέσεις και συγκρούσεις. Οι παραπάνω δεξιότητες αποτελούν σημαντικό στοιχείο για την ικανότητα του κάθε ατόμου να ανταποκριθεί στο απαιτητικό περιβάλλον που δημιουργεί αυτή η διαφορετικότητα.

Το εγχειρίδιο αυτό απευθύνεται στην ανάγκη ανάπτυξης δεξιοτήτων επίλυσης συγκρούσεων αλλά προϋποθέτει ένα βασικό στοιχείο: το ενδιαφέρον για τη σχέση. Αυτό μπορεί να είναι προσωπικό ενδιαφέρον, να προέρχεται από την εκτίμηση στον άλλο άνθρωπο και την επιθυμία ανεύρεσης δημιουργικών λύσεων, μπορεί να προέρχεται και από την παραδοχή της αναγκαστικής συνύπαρξης στον εργασιακό χώρο και την ανάγκη εξεύρεσης λύσεων που θα την καθιστούν πιο ανθρώπινη και αποτελεσματική. Ένα ελάχιστο ενδιαφέρον, όμως, για τη σχέση παραμένει αναγκαία συνθήκη για την αξιοποίηση αυτών των δεξιοτήτων.

Θεωρητική προσέγγιση του εγχειριδίου

Το εγχειρίδιο αυτό αποτελεί συνοδευτικό εκπαιδευτικό υλικό για το πρόγραμμα κατάρτισης «Ικανότητα Διαχείρισης Συγκρούσεων στο Χώρο Εργασίας». Η κάθε απόπειρα ανάπτυξης καινούργιων δεξιοτήτων στις ανθρώπινες σχέσεις απαιτεί χρόνο και εξάσκηση. Δεν είναι κάτι που επιτυγχάνεται με την ανάγνωση μόνο ενός εγχειριδίου.

Το εγχειρίδιο έχει σκοπό την οργανωμένη παρουσίαση των δεξιοτήτων που απαιτούνται για τη βελτίωση της διαχείρισης συγκρούσεων και την παροχή τρόπων εμβάθυνσης σε αυτή τη νέα γνώση. Αφορά δεξιότητες ανάλυσης των κινήτρων μας και της σύγκρουσης, δεξιότητες που αναπτύσσουν μια πιο θετική στάση απέναντι στη σύγκρουση και δεξιότητες που βοηθούν στη συναλλαγή με τους άλλους ανθρώπους.

Η αναζήτηση τρόπων για την επίλυση συγκρούσεων μας αναγκάζει να εξετάσουμε με προσοχή και να αναθεωρήσουμε πολλά πράγματα που συνήθως θεωρούμε δεδομένα και αυτονόητα: την εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας, την αντίληψή μας για τον κόσμο και τους άλλους ανθρώπους, τις πεποιθήσεις μας για τις ανθρώπινες σχέσεις. Αυτή η αναθεώρηση είναι πολλές φορές επίπονη και αποσταθεροποιητική. Χρειάζεται υπομονή και καλοσύνη απέναντι στον εαυτό μας και στους άλλους. Αυτό αποτελεί πρόκληση όταν γίνεται μέσα σε συνθήκες σύγκρουσης όπου η ένταση εύκολα θολώνει τις προθέσεις της κάθε πλευράς.

Υπάρχουν πολλά μοντέλα επίλυσης συγκρούσεων διαθέσιμα. Αυτό το εγχειρίδιο βασίζεται θεωρητικά σε δυο μοντέλα. Το πρώτο είναι το Process Work , το οποίο αναπτύχθηκε από τον Arnold Mindell (ιδρυτή της προσέγγισης) και τους συνεργάτες του παγκοσμίως. Τα εργαλεία του Process Work αξιοποιούνται από το 1991 στα διεθνή σεμινάρια Worldwork (‘Δουλειά με τον Κόσμο: Επίλυση Συγκρούσεων και Διεργασία Ομάδας’), αλλά και στη δουλειά με άτομα, σχέσεις, ομάδες και κοινότητες.

Από το Process Work, το εγχειρίδιο αξιοποιεί τα εργαλεία προσωπικής επίγνωσης που βοηθούν την επίλυση συγκρούσεων, προσθέτοντας διαστάσεις λιγότερο ορατές. Τα εργαλεία αυτά παραπέμπουν στην προσωπική εμπειρία του καθενός και στην εμβάθυνση σε αυτήν. Το Process Work βασίζεται στη θεώρηση της ανθρώπινης εμπειρίας σε τρεις ταυτόχρονες διαστάσεις. Ό,τι συμβαίνει την κάθε στιγμή αποτελεί μια εσωτερική εμπειρία, έναν εσωτερικό διάλογο ανάμεσα σε διαφορετικές φωνές / πλευρές που αναζητά χώρο για να εκφραστεί. Ταυτόχρονα, αποτελεί μια διαπραγμάτευση σε διαπροσωπικό επίπεδο, έναν διάλογο ανάμεσα σε διαφορετικούς ανθρώπους με διαφορετικές εμπειρίες και αντιλήψεις της πραγματικότητας. Τέλος, σε ένα τρίτο επίπεδο, κάθε τι που συμβαίνει είναι και μέρος ενός συνεχιζόμενου διαλόγου ανάμεσα σε κοινωνικούς ρόλους.

Όλοι έχουμε μια ταυτότητα, έναν τρόπο αντίληψης του εαυτού μας, που οργανώνει και τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο. Πολλές φορές, εμπειρίες ή στοιχεία που αποκλείουμε από τη συνειδητή ταυτότητά μας, που τα περιθωριοποιούμε ή τα κατακρίνουμε, έχουν ένα νόημα το οποίο χρειάζεται να αναγνωρίσουμε και να επανεντάξουμε στη ζωή μας με διαφορετικούς όρους. Η εμφάνιση μια σύγκρουσης στο διαπροσωπικό ή κοινωνικό επίπεδο είναι μια ευκαιρία επίγνωσης και σε αυτή τη διάσταση της προσωπικής μας εμπειρίας. Η ένταξη αυτής της διάστασης στην επίλυση συγκρούσεων δημιουργεί χώρο για ανάπτυξη νέων δεξιοτήτων στον τρόπο με τον οποίο σχετιζόμαστε με άλλους ανθρώπους.

Το Process Work αξιοποιεί αυτά τα εργαλεία προσωπικής επίγνωσης για τη δουλειά σε ατομικό επίπεδο, δουλειά με σχέσεις και με την κοινότητα. Διαπραγματεύεται την επικοινωνία και τις ανθρώπινες σχέσεις, τη σύνδεση ανάμεσα στους ανθρώπους και τις κοινότητες και το κοινό υπόστρωμα στην ανθρώπινη εμπειρία. Η ανάπτυξη αυτών των δεξιοτήτων απαιτεί χρόνο και διάθεση για προσωπική εξερεύνηση.

Η προσωπική δουλειά σε αυτό το επίπεδο αναδεικνύει νοήματα, αλλά δεν βγάζει πάντα γραμμικά αποτελέσματα, ούτε γενικά συμπεράσματα (σωστό/λάθος). Μας βοηθά να κατανοήσουμε καλύτερα και να δώσουμε νόημα στις προσωπικές μας εμπειρίες.

Το δεύτερο μοντέλο στο οποίο βασίζεται το εγχειρίδιο είναι του Conflict Resolution Network της Αυστραλίας. Από το Conflict Resolution Network, το εγχειρίδιο αξιοποιεί εργαλεία ανάπτυξης δεξιοτήτων απαραίτητων στην επίλυση συγκρούσεων και δεξιοτήτων χαρτογράφησης μιας σύγκρουσης. Το Conflict Resolution Network παρουσιάζει έναν πιο γραμμικό μοντέλο επίλυσης συγκρούσεων που είναι ιδιαίτερα χρήσιμο στη σταδιακή ανάπτυξη δεξιοτήτων. Διαπραγματεύεται, με πολύ ξεκάθαρο τρόπο, τη στάση που υιοθετεί κάποιος απέναντι στη σύγκρουση και τρόπους μετατόπισης σε μια προσέγγιση κερδίζω/κερδίζεις. Προσφέρει εργαλεία για την αναγνώριση της προσωπικής δύναμης και την αξιοποίησή της για τη δημιουργία βιώσιμων λύσεων. Αναγνωρίζει τη σημαντικότητα και το ρόλο των συναισθημάτων στη σύγκρουση και προσφέρει εργαλεία για τη διαχείριση και αξιοποίησή τους. Τέλος, χαρτογραφεί τη σύγκρουση αναγνωρίζοντας τις ανάγκες, έγνοιες και ανησυχίες όλων των πλευρών.

Κλείνοντας, να τονίσουμε ότι η ανάπτυξη όλων των παραπάνω δεξιοτήτων απαιτεί υπομονή και επιμονή. Υπάρχει ένας αστικός μύθος που αναφέρεται σε σχέση με το Carnegie Hall, φημισμένο χώρο συναυλιών κλασσικής μουσικής της Νέας Υόρκης. Φήμες λένε ότι κάποτε, στην 5η Λεωφόρο της Νέας Υόρκης, ένας περαστικός σταμάτησε τον διεθνούς αναγνώρισης βιολονίστα Jascha Heifetz και τον ρώτησε «μπορείτε να μου πείτε πώς μπορώ να φτάσω στο Carnegie Hall;» «Ναι», απάντησε ο Heifetz, «με εξάσκηση, εξάσκηση, εξάσκηση!» Η εκπαίδευση στις δεξιότητες που προτείνει το εγχειρίδιο δεν ολοκληρώνεται με το τέλος της ανάγνωσής του. Το εγχειρίδιο προσφέρει ερεθίσματα και προβληματισμό. Από εκεί και πέρα, ο καθένας και η καθεμιά μας αποφασίζει το σωστό χρόνο και τρόπο αξιοποίησης αυτών των ερεθισμάτων.

Mar 252014
 

27-3-2014-afisa

Πηγή: Πρόγραμμα “Εκπαίδευση των παιδιών Ρομά”

Οι Συνεργάτες του Προγράμματος «Εκπαίδευση των παιδιών Ρομά» σας προσκαλούν στο Συνέδριο με τίτλο:

«Ο ρόλος του διαμεσολαβητή/συντονιστή στη σχολική ένταξη των παιδιών Ρομά: Εμπειρίες & Προοπτικές»

που θα διεξαχθεί στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών (Λεωφ. Βασ. Κωνσταντίνου 48, Αθήνα)
την Πέμπτη, 27 Μαρτίου 2014
και ώρα 9.00 π.μ.

Ο Επιστημονικός Υπεύθυνος του Έργου
Χρήστος Παρθένης
Λέκτορας Παιδαγωγικής Ε.Κ.Π.Α

 ένα κλικ εδώ για την πρόσκληση του συνεδρίου

ένα κλικ εδώ για το πρόγραμμα του συνεδρίου

Mar 242014
 

OPEN FORUM MARCH 30 2014

Η Κοινωνική Υπηρεσία Μοσχάτου-Ταύρου σε συνεργασία με το processwork.gr σας προσκαλούν σε μια ανοιχτή συζήτηση.

Ελάτε να κουβεντιάσουμε για τη γειτονιά μας, να γνωριστούμε, να μιλήσουμε γι’ αυτά που μας ενώνουν και γι’ αυτά που μας χωρίζουν, ελάτε να ονειρευτούμε τη γειτονιά που θέλουμε.

Κυριακή 30 Μαρτίου 2014
11.30 πμ – 2.30 μμ
Επταλόφου 2, Ταύρος, Αίθουσα 7, πρώην Δημοτικά Σφαγεία Ταύρου

ένα κλικ εδώ για την αφίσα του ανοιχτού φόρουμ σε αρχείο pdf

DMT forum prep team(η ομάδα προετοιμασίας του ανοιχτού φόρουμ στην τελευταία της συνάντηση)

Mar 182014
 

group photo(Λένα, Ελισάβετ, Πόλυ, Βαγγέλης, Κατερίνα, Κώστας, Αγγέλα, Αλεξάνδρα)

Η ‘Αυλή του Κόσμου’ είναι το Κέντρο Ημέρας Αυτιστικών στη Δυτική Αττική, του Κέντρου Παιδιού και Εφήβου. Έχει έδρα το Περιστέρι και λειτουργεί από τις αρχές του 2008 ως μονάδα ημερήσιας θεραπευτικής φροντίδας και ενίσχυσης της ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης εφήβων με διαταραχές αυτιστικού φάσματος ηλικίας 12-18 ετών.

Ξεκινήσαμε τη συνεργασία μας τον Οκτώβριο του 2013. Η Λένα Ασλανίδου και η Αλεξάνδρα Βασιλείου, συντονίζουν μηνιαίες συναντήσεις εποπτείας, με στόχο την διαχείριση θεμάτων συνεργασίας και δυναμικών της ομάδας. Σε αυτές τις συναντήσεις η ομάδα επαγγελματιών του Κέντρου έχει την ευκαιρία, μέσα από βιωματική δουλεία και διεργασία ομάδας, να εξερευνήσει προκλήσεις που αναδύονται στη συνεργασία μέσα στη διεπιστημονική ομάδα, θέματα συγκρούσεων ή δυσκολιών στην λειτουργία της ομάδας και στις σχέσεις με τους εξυπηρετούμενους και τις οικογένειες τους, τη σύνδεση των θεμάτων που απασχολούν την διεπιστημονική ομάδα με το ευρύτερο κοινωνικό πλαίσιο μέσα στο οποίο λειτουργεί ο φορέας, καθώς και δεξιότητες πρόληψης και αντιμετώπισης της επαγγελματικής εξουθένωσης.

Όμορφες και πλούσιες οι Τρίτες στο Περιστέρι. Σήμερα, η ομάδα έβγαλε και οικογενειακή φωτογραφία. Από τη φωτογραφία λείπουν ο Γιάννης και ο Αλέξανδρος – θα φροντίσουμε για άλλη μια όταν είναι κι αυτοί παρόντες!

Κι επειδή όλοι έχουμε ένα παιδί μέσα μας, βγάλαμε και μια φωτογραφία ….’αφήνουμε το στήσιμο και κάνουμε ό,τι θέλουμε!’

group photo 1

 

Mar 182014
 

 

 roma(φωτογραφία: www.365filoi.gr@Flickr)

Πηγή: Καμένα Σουτιέν

Γράμμα από μια γυναίκα Ρομά

Γνωρίσαμε τη Φανή, η οποία θέλησε να μιλήσει για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες Ρομά. Αρχικά της προτείναμε να της πάρουμε συνέντευξη και μας απάντησε “κι αν εσείς δε με ρωτήσετε αυτά που έχω σκοπό να πω;”. Προτίμησε λοιπόν να γράψει μόνη της ένα κείμενο και μας φάνηκε εξαιρετική η ιδέα.

– – – – – –

Το όνομα μου είναι Φανή και είμαι μια γυναίκα Ρομά. Η περίπτωση μου είναι μάλλον εξαίρεση, γιατί είχα την τύχη να τελειώσω το Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας, να μάθω οδήγηση, ακόμα και λίγα Αγγλικά, κάτι που οι περισσότερες γυναίκες Ρομά δεν έχουν την ευκαιρία να πετύχουν στη ζωή τους. Υπάρχουν πολλές καταστάσεις που περιορίζουν τις επιλογές μας και που μας καταπιέζουν.

Πολλές φορές με ρωτάνε αν οι Τσιγγάνες θεωρούνται κατώτερες από τους άντρες τους και αν καταπιεζόμαστε από την κουλτούρα ή τον τρόπο ζωής μας. Αυτό με κάνει να σκέφτομαι: άραγε οι μη Τσιγγάνες έχουν πλήρη ελευθερία στο τι θα κάνουν στη ζωή τους ή στον τρόπο που σκέφτονται; Προσωπικά πιστεύω ότι υπάρχουν πράγματα και συνήθειες που μας καταπιέζουν, αλλά είναι δική μας υπόθεση να δούμε ποια είναι αυτά και πώς μπορούμε να τα αλλάξουμε.

Όμως δεν μπορώ να φανταστώ πώς θα γίνει αυτό, αν δεν αλλάξουν πρώτα οι βασικές συνθήκες της ζωής μας. Όποιοι πιστεύουν ότι για τα προβλήματα μας ευθύνεται η κουλτούρα μας, δε βλέπουν ή δε θέλουν να δουν ότι υπάρχει κάτι που λέγεται κοινωνικός αποκλεισμός. Το ότι στην περιοχή που μένουμε δεν περνάει ούτε λεωφορείο για το κέντρο της πόλης και πρέπει να περπατήσω μιάμιση ώρα αν χρειαστεί να πάω τα παιδιά μου στο νοσοκομείο, είναι αποτέλεσμα της κουλτούρας μου ή του κοινωνικού αποκλεισμού;

Επίσημα το κράτος λέει ότι προσπαθεί να «μας βοηθήσει» μέσα από διάφορα προγράμματα όπου μας μαθαίνουν γράμματα ή μας βοηθάνε να βρούμε δουλειά. Αυτό λέγεται “κοινωνική ένταξη”, αλλά είναι κάτι που ο καθένας καταλαβαίνει με πολύ διαφορετικό τρόπο. Στην πραγματικότητα, δε θα έπρεπε η προετοιμασία να αφορά και τις δύο πλευρές; δηλαδή αυτήν που ετοιμάζεται να ενταχθεί και αυτήν που θα υποδεχτεί την άλλη; Όμως εγώ νιώθω σα να μας λένε ότι όλη η προσπάθεια πρέπει να είναι δική μας, ότι πέφτει όλο το βάρος αποκλειστικά σε εμάς, σα να πρέπει εμείς να αποδείξουμε πρώτα ότι “το αξίζουμε” και μετά να μας αποδεχτεί η κοινωνία. Για παράδειγμα, γιατί να μην έχω το δικαίωμα να με προσλάβουν σε μια δουλειά με τις τσιγγάνικες φούστες μου, χωρίς να πρέπει να τις αλλάξω; Είναι σα να υπάρχει ένας κρυφός εκβιασμός: “σε δέχομαι μόνο αν καταφέρεις να μου μοιάσεις”. Μπροστά σε αυτό, νομίζω ότι εμείς έχουμε μόνο δύο επιλογές: ή να “κλειστούμε στον εαυτό μας” για να μπορέσουμε να διατηρήσουμε την ταυτότητά μας ή να αντιγράψουμε κάποιες ξένες για μας συμπεριφορές. Το πρώτο σημαίνει ότι θα συνεχίσουμε να ζούμε στο περιθώριο και το δεύτερο ότι θα εξαφανιστεί η κουλτούρα μας.

Αλλά ακόμα κι αν κάνουμε μερικά βήματα προς την ένταξη, πού ακριβώς θα ενταχθούμε; Στις κατώτερες κοινωνικές ομάδες. Όταν δεν απασχολούνται στο εμπόριο με την οικογένεια τους, ποιες δουλειές κάνουν οι γυναίκες Ρομά; Ή είναι άνεργες ή κάνουν τις χειρότερες δουλειές και με το μικρότερο μισθό. Γιατί; Σίγουρα επειδή πολλές είμαστε αγράμματες, άρα τι επιλογές έχουμε; Στην καθαριότητα, σε λαϊκή, σε κουζίνα. Μας λείπουν οι γνώσεις, “τα εφόδια”, όπως λένε και αυτό ισχύει μέχρι κάποιο σημείο, όμως η άλλη μισή αλήθεια είναι ότι η διαφορετική κουλτούρα μας είναι σαν δικαιολογία για την εκμετάλλευση μας. Θα μπορούσαμε, ας πούμε, να δουλεύουμε προσέχοντας παιδιά, αυτό είναι κάτι που γνωρίζουμε καλά, μιας και έχουμε μεγαλώσει πολλά δικά μας, ποιος όμως θα έπαιρνε μια Τσιγγάνα για να μεγαλώσει το παιδί του;

Θα ήθελα επίσης να πω ότι ο ρατσισμός δεν ξεκινάει από τους απλούς ανθρώπους, αλλά προέρχεται από το ίδιο το κράτος, και εμείς αυτό το βιώνουμε καθημερινά: από την Αστυνομία, τις υπηρεσίες, την τηλεόραση που επαναλαμβάνει ότι “οι Τσιγγάνοι αρπάζουν παιδιά”. Αλλά νομίζω και ότι ο καθένας έχει ευθύνη: ο υπάλληλος του ΙΚΑ που θα μας μιλήσει άσχημα, κάποιοι διευθυντές σχολείων που λένε “μέχρι 5 τσιγγανόπουλα σε ένα τμήμα μπορώ να δεχτώ”, λες και είναι δικό τους το σχολείο, κάποιοι γονείς που ζητάνε να τους δείξουμε βιβλιάρια ότι τα παιδιά μας έχουν κάνει εμβόλια, ενώ δε θα ζητούσαν κάτι τέτοιο από τα παιδιά μη Ρομά. Οι ίδιοι γονείς που λένε ότι δε στέλνουμε τα παιδιά μας στο σχολείο, ενοχλούνται αν το παιδί τους καθίσει στο διπλανό θρανίο με ένα τσιγγανόπουλο. Οι ίδιοι που μας κατηγορούν ότι δε θέλουμε “να γίνουμε άνθρωποι”, θέλουν να είμαστε στο περιθώριο. Αν πάμε σε μια ταβέρνα ή σε μία καφετέρια όπως όλοι οι άνθρωποι, το πιο πιθανό είναι ότι θα έρθει ο ιδιοκτήτης και θα μας διώξει όχι για κάτι που κάναμε, αλλά γι’ αυτό που είμαστε. Και το πιο πιθανό, επίσης, είναι ότι κανένας πελάτης από τα διπλανά τραπέζια δε θα μας υποστηρίξει.

Δεν είναι όλοι ίδιοι, ευτυχώς. Καλοί άνθρωποι και κακοί υπάρχουν παντού, τίμιοι ή ανέντιμοι, όμως νιώθω ότι εμάς μας κρίνουν πιο αυστηρά, δε μας επιτρέπεται ούτε ένα λάθος: αν εγώ κάνω μια ζημιά στη δουλειά μου, θα πούνε “τσιγγάνα είναι, τι περιμένεις;”, θα το συνδέσουν με την κουλτούρα μου. Και αν χαθεί κάποιο αντικείμενο, θα είμαι η πρώτη που θα κατηγορηθώ ότι το έκλεψα. Πολλές γνωστές μου μη Ρομά πιστεύουν ότι τα παραλέω, τις καταλαβαίνω, είναι επειδή δεν έχουν ανάλογες εμπειρίες. Σίγουρα δεν τους έχει τύχει ποτέ να τις δείχνει στο δρόμο μια μητέρα στο παιδί της και να του λέει “αν δεν καθίσεις φρόνιμα θα σε κλέψει η γύφτισσα”.

Νομίζω θα ήταν καλό, πριν φέρει ο καθένας στο μυαλό του την έτοιμη εικόνα που έχει για εμάς τις Τσιγγάνες, να σκεφτεί ποια είναι η δική του στάση. Όσοι νομίζουν ότι μας ξέρουν, αλήθεια πόσα γνωρίζουν για τη ζωή μας ή για τα προβλήματα μας; Κυρίως ζητάω να με καταλάβουν οι γυναίκες και να αναρωτηθούν αν θα τις ενδιέφερε μια πραγματική επαφή μαζί μας, χωρίς να έχουν μια πρόχειρη εντύπωση, αν θα θέλανε ακόμα και να έχουν φίλες Ρομά χωρίς όμως να μας βλέπουν σαν κατώτερες, αλλά να πιστεύουν ότι μπορούν κι εκείνες να μάθουν πράγματα από εμάς.

Mar 182014
 

prwpb

To Process Work συναντάει το θέατρο Playback
Λένα Ασλανίδου, Certified Process Worker
Βέρα Λάρδη, ηθοποιός/θεατρολόγος
Απρίλιος– Ιούνιος 2014
Κυριακή 13/4, 11/5,
Σάββατο 14/6, 5/7

Ξεκινάει ο τρίτος κύκλος συναντήσεων “το Process Work συναντά το θέατρο Playback”. Σε αυτόν τον κύκλο, στο πρώτο μέρος θα κάνουμε βιωματικές ασκήσεις αυτογνωσίας που θα μας βοηθήσουν να διευρύνουμε την ταυτότητα μας, γνωρίζοντας πλευρές του εαυτού μας που συνήθως περιθωριοποιούμε. Αυτή η επίγνωση μας βοηθά να ελευθερώσουμε τις δημιουργικές και υποκριτικές μας ικανότητες και να αποκτήσουμε μια νέα οπτική για την αντιμετώπιση της καθημερινότητας. Στο δεύτερο μέρος των συναντήσεών μας, θα πειραματιστούμε με την αναπαράσταση προσωπικών ιστοριών με τις μορφές της θεατρικής φόρμας του θεάτρου Playback. Θα δουλέψουμε πάνω στον αυτοσχεδιασμό, στο πως θα μπορούσε η πραγματικότητα και η κοινή ιστορία να γίνει θεατρική πράξη. Όσοι συμμετέχουν θα είναι και υποκείμενα (θα δουλεύουν πάνω σε ένα θέμα που τους αφορά ατομικά ή κοινωνικά).

Διαδικαστικά

Τόπος: Γιαννάρου 17, Άλιμος (1η Στάση Καλαμακίου, στάση τραμ ‘Πικροδάφνη’)
Ώρες: 11 πμ – 4 μμ
Κόστος: 100€.
Αναγνωρίζοντας ότι η οικονομική κρίση έχει επηρεάσει με διαφορετικό τρόπο τον καθένα και την καθεμιά, το κόστος συμμετοχής είναι ενδεικτικό. Η καθεμιά και ο καθένας θα πληρώσει με βάση την οικονομική του δυνατότητα.
Εγγραφή: καλέστε στο 210 9848 912 / email: lena.aslanidou@gmail.com

ένα κλικ εδώ για το αρχείο pdf με τις πληροφορίες για τις συναντήσεις

 

Mar 172014
 

sem_21-3-2014_02

Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα κατά του Ρατσισμού
το Συμβούλιο Ένταξης Μεταναστών του δήμου Αγίου Δημητρίου, διοργανώνει εκδήλωση – συζήτηση με θέμα:
«Το μεταναστευτικό ζήτημα στην Ελλάδα»
Παρασκευή 21 Μαρτίου στο Αμφιθέατρο 1ου Γυμνασίου και 1ου Λυκείου Αγίου Δημητρίου (Στρογγυλό), Παπάγου 23

Mar 162014
 

group photo

Σήμερα, η Λένα Ασλανίδου κι εγώ, πήγαμε στο Κοινωνικό Πολιτιστικό Κέντρο Βύρωνα – Λαμπηδόνα. Φιλόξενος χώρος, ανοιχτά πρόσωπα, το άλσος μπροστά γεμάτο πεύκα και παιδιά να παίζουν. Πριν ξεκινήσουμε τη δουλειά με την ομάδα, ο απαραίτητος καφές στον ήλιο. Δίπλα μας γινόταν το ανταλλακτήριο σπόρων. Οι δράσεις της Λαμπηδόνας πολλές και διαφορετικές. Ένα κλικ στο blog τους, για να δεις τι κάνουν.

Εμείς βρεθήκαμε εκεί, μετά από πρόσκληση ομάδας εθελοντών, για ένα βιωματικό εργαστήρι για τη ‘βία και την επιθετικότητα’. Εξερευνήσαμε έννοιες και βιώματα, ψάξαμε τρόπους επικοινωνίας, μπήκαμε στα βαθιά. Εκνευριστήκαμε, συγκινηθήκαμε, αναρωτηθήκαμε, κοιτάξαμε μέσα μας για να μπορέσουμε να καταλάβουμε και τους απέναντι.

Άξια σεβασμού η Λαμπηδόνα και η ομάδα των εθελοντών της. Με τον τρόπο της, με το μεράκι και τη δέσμευση στην κοινότητα και με την ταυτόχρονη επιθυμία για ουσιαστική κατανόηση και ένταξη του διαφορετικού. Σας ευχαριστούμε για την Κυριακή αυτή, κάτι τέτοια σκηνικά μας κάνουν πιο αισιόδοξες για όλα αυτά που συμβαίνουν.

FotoFlexer_Photo

 

Mar 132014
 

 OPEN FORUM MARCH 30 2014

Η Κοινωνική Υπηρεσία Μοσχάτου-Ταύρου σε συνεργασία με το processwork.gr σας προσκαλούν σε μια ανοιχτή συζήτηση.

Ελάτε να κουβεντιάσουμε για τη γειτονιά μας, να γνωριστούμε, να μιλήσουμε γι’ αυτά που μας ενώνουν και γι’ αυτά που μας χωρίζουν, ελάτε να ονειρευτούμε τη γειτονιά που θέλουμε.

Κυριακή 30 Μαρτίου 2014
11.30 πμ – 2.30 μμ
Επταλόφου 2, Ταύρος, Αίθουσα 7, πρώην Δημοτικά Σφαγεία Ταύρου

ένα κλικ εδώ για την αφίσα του ανοιχτού φόρουμ σε αρχείο pdf