blog

VLΛVES 10.05.2012 – 31.05.2012

Εγκαίνια έκθεσης, Πέμπτη, 10 Μαΐου, 20:00

Αιόλου 48-50, Αθήνα

Το ΜETAPolis ανοίγει τις πόρτες του στο κοινό με την εικαστική αναζήτηση 9 καλλιτεχνών πάνω στην έννοια της «βλάβης»

Βλάβη της πολιτείας. Βλάβη του σώματος. Βλάβη της ψυχής. Βλάπτω. Βλάπτομαι. Ας ακούσουμε τον Δημοσθένη: «Τα σφάλματα, συσσωρευόμενα καθένα λίγο-λίγο, γίνονται για την πόλη καθολική βλάβη».

Κάτι ανάλογο συμβαίνει και στην πολιτεία του ανθρώπινου κορμιού και της ανθρώπινης ψυχής, όπου η διαδικασία του «βλάπτω» και του «βλάπτομαι» αρχίζει με τον έλλογο φόνο μικροστών εξαιρέσεων, ηδονών, αληθειών, που εκλαμβάνεται από το υποκείμενο ως αυτοεπιμέλεια και άκρα κάθαρση. Κι όμως, εκείνες ακριβώς οι αδιόρατες εξαιρέσεις ήσαν που προστάτευαν τον εαυτό, σαν γάτες οι οποίες καθαρίζουν υπόγειο από ποντίκια. Έτσι, τα κελάρια του εαυτού πλημμυρίζουν τώρα από μικροστές αιρέσεις, ώσπου εκείνος σιγά-σιγά αυτοαναιρείται μες στην «καθολική βλάβη». Kείμενο του συγγραφέα Σπύρου Καρυδάκη για την έκθεση.

Στον καινούριο χώρο του ΜETAPolis, στον πυρήνα του ιστορικού εμπορικού κέντρου της πόλης, που ξαναανακαλύπτει τον εαυτό της και αποτελεί εκ νέου πόλο συνάντησης και πολιτισμού, παρουσιάζεται η έκθεση με τίτλο VLΛVES. 9 σύγχρονοι δημιουργοί διερευνούν τη «βλάβη» της εποχής μας με έργα φτιαγμένα ειδικά για την έκθεση, ο καθένας με το προσωπικό του ιδίωμα. Πρόκειται για μία ομαδική επιμέλεια των συμμετεχόντων και περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα εικαστικών μέσων.

Συμμετέχουν : Θοδωρής Βερονίκης (Φωτογραφία), Μυρτώ Βουνάτσου & Στέλιος Ντεξής (Βίντεο-Εγκατάσταση), Βαγγέλης Γεραλέξης (Φωτογραφία), Γιάννης Γιαννακόπουλος (Φωτογραφία/instagram), Κώστας Κουρτίδης (Φωτογραφία), Φωτεινή Πούλια (Σχέδιο), Χρύσανθος Σωτηρόπουλος (Ζωγραφική), Έφη Φουρίκη (Βίντεο-Εγκατάσταση) .

Οι καλλιτέχνες της έκθεσης στηρίζουν τους «Γιατρούς του Κόσμου»

Παράλληλες εκδηλώσεις

Η έκθεση πλαισιώνεται από 2 δράσεις που προέκυψαν από την αναζήτηση της έννοιας της «βλάβης».

Πέμπτη 17 Μαΐου 2012, 20.00–21.30

«Το προσωπικό είναι πολιτικό»: Μερικά ερεθίσματα και μια συζήτηση με την Αλεξάνδρα Βασιλείου Ph.D., (Ψυχοθεραπεύτρια)

Σάββατο 19 Μαΐου 2012, 20.30-22.00

«ΠΕΡΙΧΒΛΑΒΗΣ»: Δραματοθεραπευτική Performance: με τις Βουνάτσου Γιασμίνα, (Δραματοθεραπεύτρια) και Κασταμονίτου Ανθή (Δραματοθεραπεύτρια/Παιγνιοθεραπεύτρια), συμμετοχή κρουστών: Κουρτπαρασίδου Μαργαρίτα (Μουσικός).

Πηγή: Συντονισμός Εργαζομένων-Απολυμένων Ψυχ. Υγείας-Πρόνοιας & Κατά των Εξαρτήσεων

Συντονισμός Σωματείων Εργαζομένων στην Ψυχική Υγεία (Ψυχαργώς)

Αγαπητοί συνάδελφοι,

Την Κυριακή 22 Ιανουαρίου 2012 συναντηθήκαμε εκπρόσωποι και εργαζόμενοι των εξής τεσσάρων σωματείων: Σωματείο Εργαζομένων στο Περιβολάκι, Σωματείο Εργαζομένων στην ΠΕΨΑΕΕ, Σωματείο Εργαζομένων Ψυχαργώς Αττικής και Κλαδικό Σωματείο ΣΕΨΑΕΚΟ. Η συνάντηση προέκυψε ύστερα από μια σειρά ανησυχητικών και άκρως επικίνδυνων περιστατικών. Πριν τις γιορτές προτάθηκε στους εργαζόμενους του ΕΠΙΨΥ να δώσουν τις δικές τους προτάσεις περικοπών δεδομένου ότι η χρηματοδότηση του ΥΥΚΑ προς το Ψυχαργώς είναι κομμένη 50% για το 2012. Στο ΕΠΙΨΥ, κατόπιν συνάντησης του ΣΕΨΑΕΚΟ με το διευθυντή, ανανεώθηκαν οι συμβάσεις όλων για το πρώτο δίμηνο του 2012, χωρίς να γίνουν για την ώρα περικοπές. Το ίδιο ζητήθηκε και από τους εργαζόμενους στο Περιβολάκι πριν τις γιορτές όπου δυστυχώς στις 9 Ιανουαρίου έγιναν τρεις απολύσεις (μη ανανέωση συμβάσεων) παρά τις διαβεβαιώσεις για το αντίθετο λίγες μέρες πριν, που αποτελεί την αρχή του «μαζέματος», όπως ισχυρίστηκε η διοίκηση εκεί. Το σωματείο εργαζομένων αντέδρασε άμεσα με 48ωρη απεργία. Στο Ίρις το τελευταίο διάστημα έγιναν 8 απολύσεις. Πιθανή περίπτωση μειώσεων προτάθηκε και στους εργαζόμενους της ΠΕΨΑΕΕ. Με ανεπίσημο τρόπο διοικήσεις άλλων φορέων ψιθυρίζουν μειώσεις μισθών και απολύσεις επίσης.

Ενώ οι προϋπολογισμοί για την ψυχική υγεία δεν ήταν ποτέ ικανοποιητικοί από το 2005, είναι η πρώτη φορά που πολλές διοικήσεις έχουν αποδεχτεί πως φέτος αυτό δεν θα αλλάξει επικαλούμενες τη γενικότερη κρίση της χώρας μας. Για μας δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι δεν υπήρχε και δεν υπάρχει καμία πολιτική βούληση για την υποστήριξη των υπηρεσιών ψυχικής υγείας και τόσο χρόνια οι κινητοποιήσεις μας είναι αυτές που έχουν αναγκάσει την εκάστοτε πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας να χρηματοδοτεί τις υπηρεσίες. Δυστυχώς, μέσα στην κρίση, όλο το κοινωνικό κράτος συρρικνώνεται με γεωμετρική πρόοδο, παράλληλα με την αύξηση της ανεργίας, της φτώχειας και της εξαθλίωσης. Κανείς δεν περιμένει από την παρούσα διορισμένη κυβέρνηση να μεριμνήσει για εμάς και τις ανάγκες του πληθυσμού, αφού μοναδικός σκοπός της είναι να εξαφανίσει κάθε δικαίωμα, να ξεπουλήσει τη δημόσια περιουσία και να ωφελήσει τους κερδοσκόπους με τους καλύτερους για αυτούς όρους. Δεν είναι πρώτη φορά που αυτό συμβαίνει, αλλά έχει συμβεί όπου το ΔΝΤ έχει βάλει το χέρι του.

Οι επιλογές μας είναι λοιπόν δύο. Ή να περιμένουμε να διαλύσουν την ψυχική υγεία και να πετάξουν εμάς στο χάος της ανεργίας, ή να διεκδικήσουμε να κρατήσουμε τις υπηρεσίες μας και την εργασία μας. Είναι δεδομένο ότι ο τρόπος για να το πετύχουμε αυτό δεν είναι με μια διαπραγμάτευση για το τι να περικόψουμε αφού έχουμε μόνο το 45% της απαιτούμενης χρηματοδότησης αλλά να μην αποδεχτούμε αυτό το ποσό, να μη δεχτούμε καμία απόλυση, μείωση του μισθού μας και υποβάθμιση του θεραπευτικού μας έργου. Οποιαδήποτε υποχώρηση τώρα, έστω και “μικρή” (π.χ. μείωση 15% στους μισθούς) θα είναι μόνο η αρχή του “μαζέματος” και της συνολικής κατάρρευσης και γι αυτό είμαστε τόσο ανυποχώρητοι. Επιπλέον, οι υπηρεσίες μας δεν επαρκούσαν πριν την κρίση και δεν επαρκούν πολύ περισσότερο τώρα που η απελπισία του κόσμου έχει φτάσει σε επικίνδυνα επίπεδα. Το να μειώσουμε το κόστος σημαίνει εγκατάλειψη των παιδιών, εφήβων και ενηλίκων που έχουν νοσήσει και που θα νοσήσουν, σημαίνει δημιουργία ασύλων που τόσο ντρόπιασαν κάποτε τη χώρα μας και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και εμείς αυτό δεν θα επιτρέψουμε να γίνει. Ο τρόπος είναι να ενεργοποιηθούμε όλοι εμείς και να πολλαπλασιάσουμε τη δύναμή μας οργανώνοντας μεγάλους αγώνες για να αλλάξουμε τους συσχετισμούς. Αν τολμά η πολιτική ηγεσία, ας πει δημόσια ότι δεν τους ενδιαφέρουν οι άνθρωποι, οι ψυχικά ασθενείς και οι εργαζόμενοι.

Σε συνάντηση με το Δίκτυο Αργώς που θα πραγματοποιηθεί, κατόπιν αιτήματός μας, τη Τρίτη 31 Ιανουαρίου θα τεθεί το ερώτημα αν θα ανεχτούν την εξαφάνιση της όποιας ψυχικής υγείας υπάρχει αποδεχόμενοι την απάνθρωπη πρακτική των περικοπών που ισοδυναμεί με κοινωνικό έγκλημα ή αν θα απορρίψουν τις επιταγές της κυβέρνησης και θα υπερασπιστούν την ψυχική υγεία. Αν θα επιλέξουν το δεύτερο δρόμο αυτό θα σημάνει ότι δεν θα απολύσουν κανένα εργαζόμενο που έτσι κι αλλιώς κανείς δεν περισσεύει και δεν θα επιδιώξουν καμία μείωση του ήδη χαμηλού μισθού μας.

Στη συνάντηση των σωματείων αποφασίσαμε να προτείνουμε σε όλα τα σωματεία και τους εργαζόμενους να κηρύξουμε σαν πρώτη κίνηση μέσα στο 2012 μια 24ωρη απεργία με μεγάλη κινητοποίηση στο υπουργείο υγείας την Τρίτη 7 Φεβρουαρίου. Προφανώς, η κινητοποίηση αυτή θα είναι η αρχή γιατί θα χρειαστεί να συνεχίσουμε μέχρι να αναγκάσουμε τους ιθύνοντες να συνεχίσουν τη λειτουργία των δομών. Τις επόμενες ημέρες προτείνουμε στα σωματεία να αποφασίσουν μέσα από τις γενικές τους συνελεύσεις για τη συμμετοχή τους στην απεργιακή κινητοποίηση και να εμπλουτίσουν με τις ιδέες τους τον τρόπο συνέχισης του αγώνα μας. Πλέον δεν έχουμε να χάσουμε τίποτα αν κινητοποιηθούμε. Απεναντίας θα χάσουμε τα πάντα αν αδρανήσουμε. Η ύπαρξη μας μετά από εφτά χρόνια υποχρηματοδότησης και η πρόσφατη νίκη μας με την κατάργηση της απόφασης του Αυγούστου για περικοπές του προϋπολογισμού οφείλεται στους αγώνες μας και μόνο.

Η στήριξη του συντονιστικού από τα σωματεία στην απεξάρτηση, την πρόληψη και την ειδική αγωγή θεωρείται δεδομένη και από κοινού θα συνεχίσουμε να παλεύουμε.

Οι υπογράφοντες:

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Σωματείου Εργαζομένων ΕΠΡΟΨΥΗ ΄΄ΠΥΞΙΔΑ΄΄

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Σωματείου Εργαζομένων ΕΨΙΚΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Σωματείου Εργαζομένων ΕΨΙΚΑ ΔΡΑΜΑΣ

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Σωματείου Εργαζομένων ΘΕΨΥΠΑ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Σωματείου Εργαζομένων στο ΠΕΡΙΒΟΛΑΚΙ

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Σωματείου Εργαζομένων ΠΕΨΑΕΕ

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Σωματείου Εργαζομένων ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΨΥΧΑΡΓΩΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Σωματείου Εργαζομένων ΣΕΨΑΕΚΟ

Πηγή: Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και του Πολίτη

Δελτίο Τύπου 29/10/11

Η ανάσχεση των κοινωνικών δικαιωμάτων είναι η μέθοδος που προτάχθηκε για να αντιμετωπιστεί η παρούσα δημοσιονομική κρίση. Η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και του Πολίτη εκ θέσεως δεν εκφράζει άποψη για το αν τα μέτρα λιτότητας συνιστούν αποτελεσματική απάντηση στην κρίση αυτή, μολονότι πλέον τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Επίσης, παρέλκει να εκφράσουμε άποψη για το αν τα μέτρα αυτά είναι δίκαια καθώς και η ίδια η κυβέρνηση που τα θεσπίζει αναγνωρίζει τον «κοινωνικά άδικο» χαρακτήρα τους. Η Ένωσή μας θα εμείνει στα ζητήματα που αφορούν το καθεαυτό πεδίο των δικαιωμάτων, χωρίς να επεκταθεί στο σύνολο των κοινωνικών συνδηλώσεων της αντιμετώπισης της κοινωνικής κρίσης.

Ως θεωρητικό εργαλείο της ανάσχεσης των κοινωνικών δικαιωμάτων, εκφράζεται η άποψη ότι, παρότι αυτά κατοχυρώνονται στο Σύνταγμα και σε διεθνείς συνθήκες που δεσμεύουν νομικά τη χώρα, πρέπει να υποχωρήσουν ενόψει του γενικού συμφέροντος κάλυψης του δημοσιονομικού ελλείμματος και της «εξόδου από την κρίση». Μπορούμε όμως πράγματι να αποδεχθούμε ότι η δημοσιονομική συγκυρία συνιστά λόγο για τη μειωμένη στο εξής δεσμευτικότητα δικαιωμάτων, ιστορικά εδραιωμένων και νομικά κατοχυρωμένων, όπως είναι τα κοινωνικά; Και σε τι βαθμό;

Συνιστά κοινό τόπο ότι τα δικαιώματα (ατομικά, πολιτικά, κοινωνικά) είναι αλληλένδετα και αδιαίρετα υπό την έννοια ότι τελούν σε σχέση αλληλοθεμελίωσης. Η αποδυνάμωση μιας επιμέρους ομάδας δικαιωμάτων αδυνατίζει και τις άλλες, και αντίστροφα μια εδραιωμένη δημοκρατία είναι ασύλληπτη χωρίς ένα επαρκές επίπεδο προστασίας όλων των δικαιωμάτων, ισομερώς καταμερισμένο. Δε νοείται φιλελεύθερο-δημοκρατικό πολίτευμα που συνταγματικά ονομάζεται «κοινωνικό κράτος δικαίου» να επικαλείται την ελευθερία της έκφρασης λόγου χάρη, αδιαφορώντας για το δικαίωμα στην παιδεία, την εργασία ή εν γένει την αξιοπρεπή διαβίωση των ανθρώπων, ακόμη δε περισσότερο των πιο ευάλωτων ομάδων. Οι σημαντικοί κραδασμοί που η τελευταία έχει υποστεί εξαιτίας των πρόσφατων δημοσιονομικών μέτρων συνιστούν, ανάμεσα στα άλλα, και πλήγμα στην ποιότητα της δημοκρατίας μας. Με την έννοια αυτή,. η εγγύηση ενός δικαιώματος υλικής κοινωνικής ασφάλειας σε εκείνα τα αγαθά που είναι αναγκαία για τον βιοτικό σχεδιασμό της ζωής του καθενός δεν είναι ζήτημα πολιτικής, ηθικής, ή φιλανθρωπίας, αλλά συνταγματικής τάξης.

Περισσότερο από ποτέ, τα κοινωνικά δικαιώματα παρουσιάζονται σήμερα ως απλές προσδοκίες του «δικαιούχου», απολύτως εξαρτώμενες από τους διαθέσιμους πόρους της πολιτείας, με τον ίδιο τρόπο που τα ατομικά παρουσιάζονται ως «ευκαιρίες» εξαρτώμενες των δυνατοτήτων του καθενός. Παρόλο όμως που η εκπλήρωσή τους, ακριβώς λόγω της υλικής-οικονομικής σύστασής τους, συνδέεται αναγκαστικά με δημοσιονομικές περιστάσεις –τουλάχιστον πιο εμφανώς από ότι συμβαίνει σε άλλες σφαίρες δικαιωμάτων– είναι σαφές ότι η παρούσα κρίση δεν μπορεί να συνεπάγεται την πλήρη κανονιστική τους αποδυνάμωση.

Το ζητούμενο είναι ένα κατώφλι ένθεν του οποίου δε νοείται αποδυνάμωση κοινωνικών δικαιωμάτων, ακόμη και σε περιστάσεις «έκτακτης δημοσιονομικής ανάγκης», όπως αυτή που βιώνουμε. Ένα επίπεδο που μπορεί μεν να αναπροσδιορίζεται νομοθετικά βάσει των οικονομικών, οικολογικών, τεχνολογικών ή άλλων συνθηκών, δεν μπορεί όμως να υπολείπεται ενός ορίου όχι απλώς βιωσιμότητας, αλλά αξιοπρεπούς διαβίωσης. Η έννοια του κοινωνικού κράτους, όπως αυτή κατοχυρώνεται στο Σύνταγμα, παραπέμπει κανονιστικά στη διανομή τόσο των κοινωνικών αγαθών όσο και των κοινωνικών δεινών, με γνώμονα όμως πάντοτε την υλική-κοινωνική ασφάλεια όλων των πολιτών αναλογικά επιμερισμένη. Εναπόκειται στο νομοθέτη να εξειδικεύσει ένα ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα υλικής-κοινωνικής ασφάλειας έτσι ώστε αφενός να συντίθεται από την αναλογική φορολόγηση εκάστου (δίκαιη κατανομή των κοινωνικών βαρών), αφετέρου να συνθέτει την υλική ασφάλεια όλων (δίκαιη κατανομή των κοινωνικών αγαθών).

Η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και του Πολίτη ρητά επισημαίνει ότι υφίσταται ένας ελάχιστος κανονιστικός πυρήνας για τα κοινωνικά δικαιώματα, ο οποίος και θα πρέπει να μείνει άθικτος από τα όποια δημοσιονομικά μέτρα. Ο πυρήνας αυτός είναι με άλλα λόγια, μια κόκκινη γραμμή, η παραβίαση της οποίας δεν σημαίνει απλώς «καταστρατήγηση κεκτημένων», αλλά παραβίαση των θεμελιωδών κανόνων επιβίωσης μιας πολιτικής κοινότητας και ασφαλούς συμβίωσης εντός αυτής. Το ελάχιστο όριο ουσιαστικής αυτονομίας και αξιοπρέπειας των πολιτών αποτελεί την αντίστροφη, πλην όμως σύμμετρη, όψη του ελάχιστου ορίου νομιμοποίησης της πολιτείας μας. Σε αυτό το όριο, δεν μπορεί να υπάρξει «κούρεμα».

Το Δ.Σ. της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και του Πολίτη

Πηγή: Η Αυγή

Αγωνιώδες σήμα κινδύνου για το παρόν και το μέλλον της πολύπαθης ψυχιατρικής μεταρρύθμισης και της αποασυλοποίησης των ψυχικώς πασχόντων στη χώρα μας εξέπεμψαν χθες σε συνέντευξη Τύπου τα μέλη του προεδρείου της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας (ΕΨΕ), με αφορμή τη 10η Οκτωβρίου – Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας.

Σύμφωνα με όσα τόνισε ο επίτιμος πρόεδρος της ΕΨΕ Γ. Χριστοδούλου, “η δραματική περικοπή δαπανών, που σε πολλές περιπτώσεις φθάνει το 50%, δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα, τόσο για το προσωπικό που θα απολυθεί, προπαντός, όμως και για τους ασθενείς που έχουν αποασυλοποιηθεί. Τι θα γίνουν αυτοί οι ασθενείς; Θα ξαναγυρίσουν στο ψυχιατρείο; Θα ενταχθούν σε μεγαλύτερους ‘ξενώνες’ – μικρογραφίες ψυχιατρείων; Θα παραμείνουν σε υποβαθμισμένους ξενώνες;“.

Ο Γ. Χριστοδούλου ανέφερε ακόμη ότι “η υποχρηματοδότηση της Ψυχικής Υγείας υπάρχει κίνδυνος να οδηγήσει σε αναστολή της ανάπτυξης της πρωτοβάθμιας φροντίδας ψυχικής υγείας, σε υποβάθμιση της ποιότητας των προσφερομένων υπηρεσιών, σε επικρίσεις και κυρώσεις από τις αρμόδιες αρχές της Ε.Ε., σε έκθεση της επιστημονικής κοινότητας στον κίνδυνο επιθέσεων ή και αποκλεισμού από τις διεθνείς επιστημονικές οργανώσεις, σε μεγάλη οδύνη στους ανθρώπους που νοσούν και θα νοσήσουν από ψυχικές διαταραχές στο μέλλον“.

Από τη δική του πλευρά, ο αντιπρόεδρος της ΕΨΕ Δημ. Πλουμπίδης αναρωτήθηκε σε δραματικούς τόνους: “Πού θα ξαναγυρίσουν οι ασθενείς; Στα ψυχιατρεία ή στα πάρκα;“. Ο ίδιος έκανε λόγο για μεγάλη αύξηση των προσελεύσεων πολιτών στο Κέντρο Ψυχικής Υγείας Βύρωνα, το 50% των οποίων αποτελείται πλέον από εργαζόμενους που έχουν απολυθεί από τη δουλειά τους μέσα στον προηγούμενο χρόνο.

Μάλιστα, ο Δημ. Πλουμπίδης επεσήμανε χαρακτηριστικά ότι παρατηρείται ιδιαίτερη αύξηση στα περιστατικά κρίσης πανικού και άγχους, ενώ η αναμονή στο Κέντρο Ψυχικής Υγείας Βύρωνα έχει φτάσει τον ενάμιση μήνα, έναντι μίας εβδομάδας που ήταν μέχρι πρότινος.

Στη δική του τοποθέτηση, ο διευθυντής της Β’ Ψυχιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Χαϊδαρίου “Αττικόν” Ελευθ. Λύκουρας υπογράμμισε μεταξύ άλλων ότι “δεν πρέπει να κλείσουν άλλες δομές Ψυχικής Υγείας και δεν πρέπει αυτές που λειτουργούν να λειτουργούν ως μικρά άσυλα μέσα στην κοινότητα“.

Αύξηση των αυτοκτονιών και των φόνων

Σύμφωνα με τα στοιχεία έρευνας η οποία διενεργήθηκε σε 26 χώρες της Ε.Ε., όπως τα παρουσίασε στη συνέντευξη Τύπου ο Γ. Χριστοδούλου, σε κάθε αύξηση της ανεργίας κατά 1% αντιστοιχεί αύξηση κατά 0,79% στις αυτοκτονίες και κατά 0,79% επίσης στις ανθρωποκτονίες. Αντιθέτως, τα τροχαία ατυχήματα μειώνονται κατά 1,39%.

Σύμφωνα με τα πορίσματα άλλης έρευνας, τα οποία παρουσίασε διεξοδικά ο Γ. Χριστοδούλου, στις ψυχικές και ψυχοπαθολογικές επιπτώσεις της ανεργίας περιλαμβάνονται η δυσφορία, η κατάθλιψη, το άγχος, τα ψυχοσωματικά συμπτώματα, η μείωση της ευεξίας και η μείωση της αυτοεκτίμησης, ενώ όσο πιο μακρά είναι η διάρκεια της ανεργίας τόσο πιο βαριές είναι οι επιπτώσεις της στην ψυχική υγεία.

Ακόμη, σύμφωνα με τον ίδιο, οι επιπτώσεις της ανεργίας στην ψυχική υγεία είναι δυσμενέστερες σε χώρες με ασθενείς οικονομίες και σε χώρες οι οποίες διαθέτουν ανεπαρκές σύστημα προστασίας των ανέργων. Tέλος, ο Γ. Χριστοδούλου έκανε λόγο για σημαντική συσχέτιση μεταξύ ποσοστού ανεργίας και επισκέψεων στα εξωτερικά ιατρεία και το τμήμα επειγόντων περιστατικών (ΤΕΠ) του Πανεπιστημιακού Νευροψυχιατρικού νοσοκομείου της Αθήνας “Αιγινήτειο”.