Feb 052012
 

Πάλι εσύ μπροστά μου; Επίλυση συγκρούσεων στις σχέσεις

Αλεξάνδρα Βασιλείου, PhD, Dipl.PW

18 – 19 Φεβρουαρίου 2012

Πόσες φορές δεν έχουμε βρεθεί να αντιμετωπίζουμε την ίδια σύγκρουση με διαφορετικούς ανθρώπους γύρω μας; Σα να υπάρχουν μερικά θέματα ή συμπεριφορές που αποτελούν κόκκινο πανί για μας. Οι συγκρούσεις στην καθημερινή ζωή (στις προσωπικές σχέσεις, στο χώρο δουλειάς, έξω στον κόσμο) μας δίνουν την ευκαιρία να γνωρίσουμε ανεξερεύνητες πλευρές του εαυτού μας καθώς και τους τρόπους με τους οποίους επικοινωνούμε.

Στο σεμινάριο αυτό θα εξερευνήσουμε τις επαναλαμβανόμενες συγκρούσεις στη ζωή μας, τα βασικά μοτίβα που αναδύονται μέσα από αυτές, καθώς και τρόπους επίλυσης των συγκρούσεων και βελτίωσης της επικοινωνίας. Θα εστιάσουμε σε προσωπική δουλειά μέσα από ασκήσεις στη μεγάλη ομάδα και σε δυάδες.

Περισσότερες πληροφορίες εδώ…

Nov 252011
 

ένα κάλεσμα σε νέους 12 με 18 χρονών

από την Τίνα Λυγδοπούλου και την Σωτηρία Παπαλουκά

Οι νέοι/ες θα έχουν τη δυνατότητα να εξερευνήσουν πλευρές του εαυτού τους, αλλά και τις σχέσεις τους με τους ανθρώπους γύρω τους: για παράδειγμα με τους φίλους, την οικογένεια, το σχολείο, αλλά και το ευρύτερο κοινωνικό πλαίσιο σε μία περίοδο έντονων μεταβολών.

Το εργαστήρι  εμψύχωσης αξιοποιεί κατά κύριο λόγο την τέχνη – την αφήγηση, τη ζωγραφική, τη μουσική, την κίνηση, το κολάζ, τις κατασκευές κ.ο.κ. – όπως και τη συζήτηση ή/και ασκήσεις αυτογνωσίας.

Δηλώσεις συμμετοχής θα είναι εφικτές μέχρι τις 7 Δεκεμβρίου.

Eπικοινωνία: 6936630356, info@papalouka.gr (Σωτηρία) & 2108044240, iritha@freemail.gr (Τίνα)

Oct 222011
 

Τα παρακάτω βίντεο (σε 4 μέρη) δημιουργήθηκαν το 1988 κατά τη διάρκεια σεμιναρίου των Arny και Amy Mindell στο Esalen Institute, στο Big Sur της Καλιφόρνιας. Στο πρώτο μέρος, την εισαγωγή, ο Mindell κάνει μια αναδρομή στη ανάπτυξη του Process Work. Τα τέσσερα μέρη του βίντεο περιέχουν θεωρία, παραδείγματα, εσωτερικές ασκήσεις και βιωματικές ασκήσεις σε δυάδες. Παρ’ όλο ότι το βίντεο δημιουργήθηκε το 1988, η διδασκαλία του παραμένει επίκαιρη.

Στο πρώτο μέρος ο Mindell μιλάει για την προσωπική του πορεία και την ενασχόληση του με την επιστήμη και τη Γιουνγκιανή ψυχολογία. Μιλάει για το ονειρόσωμα (dreambody) και τονίζει την ανάγκη σύνδεσης της ψυχολογίας με την δουλειά με κίνηση, τη δουλειά με οικογένειες, την πολιτική δουλειά και τη δουλειά με ομάδες. Τονίζει την διαπολιτισμική φύση του process work και τις εφαρμογές του, καθώς και τη σύνδεση ανάμεσα στο θεραπευτικό/ιατρικό μοντέλο με την πλήρη νοήματος φύση των σωματικών συμπτωμάτων και εμπειριών.

Στο δεύτερο μέρος, ο Mindell καθοδηγεί την ομάδα σε μια εσωτερική άσκηση πάνω σε ένα σωματικό σύμπτωμα και τη σύνδεσης του με ένα όνειρο. Μιλά για τον καρτεσιανό διαχωρισμό ανάμεσα στα όνειρα και το σώμα και στους λόγους που τον οδήγησαν να αξιοποιήσει τη θεωρία πληροφοριών. Δίνει ένα παράδειγμα δουλειά με ένα κορίτσι με καρκίνο στα οστά και ρωτά ‘τι είναι ίαση;’. Επίσης, αναφέρεται στη δουλειά με ανθρώπους σε κωματώδεις καταστάσεις.

Στο τρίτο μέρος, ο Mindell συζητά για την ανάπτυξη δεξιοτήτων σε διαφορετικά κανάλια αντίληψης. Εξηγεί γιατί έχουμε τόσα κανάλια αντίληψης και ρωτά: τι είναι διεργασία; Μιλά για την τελεολογία και τη διαφορά ανάμεσα στο ακολουθώ κάτι και προγραμματίζω κάτι. Δίνει ένα παράδειγμα από όνειρο της παιδικής του ηλικίας και μιλά για θετική και αρνητική ανατροφοδότηση. Επίσης, αναφέρεται στο πως οι καλύτερες παρεμβάσεις βρίσκονται στο τι ήδη κάνει αυτός που δουλεύει.

Στο τέταρτο μέρος ο Mindell προτείνει μια άσκηση με όνειρα για εξάσκηση στο να ακολουθείς το είδος της ‘δουλειάς’ που προτείνει η διεργασία του ‘πελάτη’. Περιγράφει τον ‘φραγμό’ και οδηγεί την ομάδα σε μια βιωματική άσκηση για να εξερευνήσει ο καθένας τους προσωπικούς τους φραγμούς. Εξηγεί τις έννοιες της πρωταρχικής και δευτερογενούς διεργασίας, το πώς τα συμπτώματα εμφανίζονται στουε φραγμούς και τη σημασία του να ακολουθεί κανείς ολόκληρη τη διεργασία. Απαντά και στην ερώτηση, ‘τι κάνω αν δεν θυμάμαι όνειρα’.

Oct 222011
 

Ξεκινά σήμερα η εφαρμογή του προγράμματος ‘Ενδυνάμωση Εκπαιδευτικών’ με την πρώτη ομάδα εκπαιδευτικών για την περίοδο 2011-2012. Σε μια εποχή απίστευτα δύσκολη για την εκπαίδευση και τον τόπο ολόκληρο.

Τι μπορεί να κάνει ένας εκπαιδευτικός μέσα σε αυτήν την κατάσταση; Η ερώτηση δύσκολη και οι απαντήσεις προσωπικές. Εμείς θα προσπαθήσουμε να ενθαρρύνουμε την αναζήτηση. Αξιοποιώντας το εγχειρίδιο του Lukas Hohler και του Joe Goodbread, θα κουβεντιάσουμε, θα κάνουμε βιωματικές ασκήσεις, θα προβληματιστούμε παρέα. Μια ομάδα έχει περισσότερη δύναμη από ότι φανταζόμαστε. Σκοπός μας; Να κρατήσουμε ζωντανή την ελπίδα ότι, ακόμα κι όταν όλα καταρρέουν, υπάρχει τρόπος να σταθείς όρθιος.

Sep 122011
 

Το Κέντρο Στήριξης του Ανθρώπου και των Σχέσεων «Διάπλους» διοργανώνει Διήμερο Εκπαιδευτικό Σεμινάριο

Σωματικά Συμπτώματα: Απρόσμενοι Σύμμαχοι

1 & 2 Οκτωβρίου

Εκπαιδεύτρια: Αλεξάνδρα Βασιλείου, Ph.D.

Η ικανότητα μας να συνδεόμαστε με τις σωματικές εμπειρίες και τα συμπτώματα μπορεί να επηρεάσει το πως αντιμετωπίζουμε τις προκλήσεις που φέρνουν στη ζωή μας. Τα συμπτώματά συχνά εκπροσωπούν πλευρές του εαυτού μας που ζητάνε έκφραση. Χρησιμοποιώντας ασκήσεις δουλειάς με το σώμα, θα εξερευνήσουμε τρόπους πρόσβασης στο βαθύτερο νόημα των συμπτωμάτων, ξεδιπλώνοντας τη διεργασία μέσα από την οποία αυτά εκφράζονται.

Σε αυτό το σεμινάριο θα εξερευνήσουμε τη σημασία των συμπτωμάτων του σώματος – χρόνια ή βραχυπρόθεσμα. Χρησιμοποιώντας σαν προσέγγιση την Δουλειά με την Διεργασία (Process Work) θα εστιάσουμε σε προσωπική δουλειά μέσα από ασκήσεις στην μεγάλη ομάδα και σε δυάδες.

Σάββατο 1/10/11, 16.00 – 20.00

Κυριακή 2/10/11, 10.00 – 17.00

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ: Λίνδου 51

Κόστος συμμετοχής: 120 €

Τηλέφωνα Επικοινωνίας: 2241021848 / 6974600507 / 6974637465

 

Apr 142011
 

Ολοκληρώθηκε η συνάντηση προσωπικού του Worldwork Seminar και σήμερα ξεκίνησε και το σεμινάριο. Το προσωπικό αποτελείται από μια διεθνή ομάδα συντονιστών από τις ΗΠΑ, την Ιρλανδία, την Αγγλία, το Μεξικό, την Ελλάδα, την Ινδία, τη Νέα Ζηλανδία, την Αυστραλία, την Ελβετία, τον Καναδά, τη Γερμανία και την Ιαπωνία. Για δυο μέρες εστιάσαμε στην προετοιμασία του σεμιναρίου, στη συνεργασία μας (teamwork), στον τρόπο στήριξης που έχει ανάγκη ο καθένας και η καθεμιά. Πλούσιο διήμερο, έντονο, αντιπαραθετικό και γόνιμο.

Σήμερα ξεκίνησε και το σεμινάριο. Πάνω από 250 άνθρωποι από περίπου 30 χώρες. Διεργασία ομάδας πάνω στο ρατσισμό, και το απόγευμα δουλειά πάνω στην εσωτερικευμένη καταπίεση. Πολλά τα ερεθίσματα, αυξομειώσεις στην ένταση στο δωμάτιο, κόσμος πολύς και προσμονή μεγάλη. Εύκολα υποκύπτεις στον πειρασμό να λυθούν όλα ‘εδώ και τώρα’. Να ήταν τόσο εύκολο!

Μερικές φωτογραφίες από τη συνάντηση προσωπικού. Θα ακολουθήσουν κι άλλες, από το σεμινάριο το ίδιο…

 

Apr 032011
 

Σε λίγες μέρες αναχωρούμε για Denver, Colorado για το Worldwork 2011. Έντεκα ψυχές από την Ελλάδα θα συμμετάσχουν στο σεμινάριο. Η Λένα Ασλανίδου, Λίλη Βασιλείου, Βασιλική Κατριβάνου, Νάνσυ Παπαθανασίου, Αλεξάνδρα Βασιλείου και Γρηγόρης Βέλλιος ως μέλη του προσωπικού διδασκαλίας και συντονισμού ομάδων. Η Άννα Σταυροπούλου, Τατιάνα Γιομπαζολιά, Ελένη Χουβαρδά, Σοφία Ηλία και Βενετία Μπουρονίκου, συμπληρώνουν την συμμετοχή της ομάδας από την Ελλάδα.

Τα σεμινάρια ‘Worldwork and Conflict Resolution’ πραγματοποιούνται σε διαφορετικές χώρες. Μέχρι στιγμής έχουμε ταξιδέψει για αυτά τα σεμινάρια στο Όρεγκον των Ηνωμένων Πολιτειών (1991, 1993, 1996, 2004), στη Μπρατισλάβα της Σλοβακίας (1994), στην Λονάβαλα της Ινδίας (1997), στην Ουάσινγκτον των Ηνωμένων Πολιτειών (1999), στην Ερέτρια της Ελλάδας (2002), στο Σύντνεϋ της Αυστραλίας (2006), στο Λονδίνο του Ηνωμένου Βασιλείου (2008).

Στα σεμινάρια συμμετέχουν 250-300 άτομα από 25-30 χώρες, με σκοπό την θεωρητική κατάρτιση και βιωματική εφαρμογή του Process Work, της Διεργασίας Ομάδας (Group Process) και της Επίλυσης Συγκρούσεων (Conflict Resolution) για την ανάπτυξη της παγκόσμιας επικοινωνίας και συνεργασίας. Τα σεμινάρια εστιάζουν σε δομές κοινωνικής ισχύς και προνομίων, στην διαπολιτισμική ενημερότητα, στα δικαιώματα του ανθρώπου, στη ψυχολογία των μειονοτήτων, στα στερεότυπα και τις προκαταλήψεις, στην επιθετικότητα και την βία, στη λεκτική και εξωλεκτική επικοινωνία, και στη διευθέτηση της επίλυσης συγκρούσεων.

Worldwork: An International Conference & Training on Environmental, Social, and Political Issues

April 13th – 19th 2011 in Denver, Colorado USA

 

Worldwork 2011 participants Receive:

  • • The experience of large and small group process.
  • • Experiential inner work exercises.
  • • Presentations of Worldwork concepts & methodology.
  • • Special interest forums.
  • • Two (2) individual sessions for supervisions, consulting, connecting, with a Process Work facilitator on the Worldwork staff.

Each day will start with a plenary focused on, but not limited to, the topics below:

• Day 1, Wed. 4/13 Bringing the Worlds Together: Inner & Outer Work with Amy and Arny Mindell

• Day 2, Thurs.4/14 Eldership Moves Mountains: Power, Privilege and Revenge-What’s Awareness Got to do with it? with Anuradha Deb, Jan Dworkin, Aleksandr Peikrishvili, and Lily Vassiliou

• Day 3, Fri., 4/15 Befriending Conflict As a Service Tool for the World with Joe Goodbread, Lukas Hohler, and Kate Jobe.

• Day 4, Sat., 4/16 Kindling Change: Celebrating Diverse Communication Styles with Lena Aslanidou, Emetchi, and Dawn Menken,

• Day 5, Sun., 4/17 Earth Dreaming for Stewardship of the Environment & Ecosystem with Julie Diamond, Gary Reiss, Rhea, and Ingrid Rose

• Day 6, Mon., 4/18 Deep Democracy as a Relationship Skill Between Tribes, Ethnic Groups, Cultures; `Can We Have a World Melting Pot & Maintain Flavor?’ with Ellen and Max Schupbach

• Day 7, Tues., 4/19 Mending the Divide: Beyond Polarization in our Teams, Communities, Continents and the World: Bringing Eldership & Leadership Skills Back Home with Lane Arye, Susan Hatch, and Lesli Mones

 

Feb 072011
 

Το Σαββατοκύριακο μαζευτήκαμε άνθρωποι που ενδιαφερόμασταν για το θέμα του πανικού και το εξερευνήσαμε μέσα από το πρίσμα της προσέγγισης του Process Work που βλέπει την εμπειρία μέρος μιας ευρύτερης διεργασίας «επιστροφής» στη ρίζα του εαυτού μας – μια κατάστασης συνείδησης που είναι η πηγή του εαυτού μας – που συνυπάρχει με μια διεργασία «αυτοπραγμάτωσης».

Προσδιορίσαμε την ενέργεια που μας ενοχλεί στην εμπειρία μας του πανικού και αυτό που μέσα μας ενοχλείται από αυτή την ενέργεια, και μπήκαμε στην συνδιαλλαγή τους, βιώνοντας τη σύγκρουση αντιτιθέμενων ενεργειών, και μετά αναζητήσαμε πρόσβαση σε μια βαθύτερη αίσθηση του εαυτού μας – μια κατάσταση συνείδησης που προσφέρει μια άλλη οπτική κι από όπου μπορεί κανείς να ρέει με αυτές τις αντιτιθέμενες ενέργειες.

Συναισθήματα και σκέψεις που μοιραστήκαμε στο κλείσιμο:

–        Ήταν διαφορετικό το σεμινάριο αυτή τη φορά από την  άλλη φορά που το έκανα – το έχεις αλλάξει κι εσύ. Φοβήθηκα πολύ λιγότερο από αυτό που πίστευα. Ένιωσα ότι σαν να με προστατεύει ο πανικός, τον έχω ανάγκη ακόμα στην ζωή μου, κι ότι μπορούμε να υπάρχουμε μαζί – παρόλο ότι δεν θέλω αυτό να είναι το συμπέρασμα. Τον εκτίμησα και με άλλη ματιά. Έζησα το δίκιο του ! ιδίως στην τελευταία άσκηση. Ήθελα να σε ευχαριστήσω εσένα (μίλησε σε αυτόν που έκανε την άσκηση στην μέση δουλεύοντας την εμπειρία του πανικού του). Μ΄ άγγιξε το θάρρος σου και η αλήθεια σου. Μας βοήθησε πολύ.

–        Εγώ θέλω λίγο χρόνο να τα επεξεργαστώ όλα αυτά. Όπως είπα και χτες, είπα να αφήσω το νου και τη σκέψη στην άκρη. Βρήκα άλλο όνομα για τον πανικό – η δύναμη Χ! Για πρώτη φορά δεν φοβήθηκα τόσο.

–        Αν και έχω καιρό να βιώσω τον πανικό λόγω ψυχοθεραπείας που κάνω, έμαθα μέσα από αυτό το σεμινάριο ότι τουλάχιστον δεν θα τον φοβηθώ. Πρέπει να αφήσω το σώμα μου πιο ελεύθερο να νιώθει και να κινείται. Θα με βοηθήσει γιατί είμαι πολύ σκληρή – δεν αφήνω να εκφραστεί! Είδα την έννοια του πανικού με άλλο μάτι, ίσως πιο γλυκό.

–        Από χτες μπαίνοντας σε όλο αυτό, αυτό που βγαίνει πρακτικά είναι οτι μπορώ να κάνω πράγματα για μένα που μ’ αρέσουν και δεν τα κάνω. Να αφήνω τον εαυτό μου, το μυαλό μου και το σώμα μου, να κινηθεί, να ξεκουραστεί, να απολαύσει, πράγματα τα οποία μπαίνοντας σε ένα συγκεκριμένο ρόλο τα έχω όλα αφήσει/ Τον πανικό τον παθαίνω όταν είμαι κουρασμένη. Όταν είμαι καλά με μένα δε με πιάνουν. Τις έχω τις απαντήσεις, τις ξέρω, «απλά» δεν το κάνω. Μου αρέσει ο τρόπος που το δουλέψαμε όλο.

–        Χαίρομαι που ήμουνα εδώ με όλους σας. Είχα στην αρχή μεγάλη αγωνία κατά πόσο χωρούσα επειδή δεν έχω την εμπειρία του πανικού – χωράω να είμαι; Είναι καλό να είμαι; Χαίρομαι που δεν με σταμάτησε αυτό. Αισθάνομαι οτι έχω πάρει πάρα πολλά σημαντικά για μένα απ΄ όλα αυτά που κάναμε εδώ. Σαν να έχω πάρει μια μεγάλη ανάσα με όλο μου το είναι και το χρειαζόμουνα με τα πράγματα που  κάνω κι έχω μπροστά μου. Με συγκίνησαν πολύ οι δουλειές που κάνατε στη μέση – έχετε δουλέψει πολύ και για μένα αυτές τις δύο μέρες και σας ευχαριστώ πολύ.

–        Θάθελα  να πω πολλά και τίποτα. Πολλά γιατί αν πω θα πω αυτά που είπαν οι άλλοι, ευχαριστώ, πήρα πάρα πολλά, κι όχι τυπικά, το εννοώ… και τίποτα γιατί δεν μου είναι 100% ξεκάθαρα τα πράγματα, θα χρειαστούν σκέψεις και να τρέξω μόνη μου τα πράγματα παρακάτω αλλά ήταν μια ώθηση για να το τρέξω παρακάτω. Λίγο το είδα, λίγο το ακούμπησα, ευχαριστώ…

–        η επιστροφή στην φύση και η σύνδεση αυτή είναι πολύ ανακουφιστική… και η κατανόηση των «υποεαυτών» μου ένα σημαντικό κομμάτι του να είσαι καλά… και η συμφιλίωση βεβαίως με όλα, τους δύο σου «εαυτούς» και σκέψεις πολλές και η ζωή συνεχίζεται, αλλά ότι σου συμβαίνει είναι ένα μήνυμα που σε κάνει να τα δεις με άλλο μάτι. Και σε όλους συμβαίνουν αυτά – άλλοι το λένε και το προχωράνε, άλλοι όχι. Το σώμα μιλά σε όλους…

–        από χτες που φύγαμε ένιωθα μια ενέργεια μέσα μου που συνέχισα να τη νιώθω όλο βράδυ και έτσι ξύπνησα και σήμερα. Και το όνειρο που είδα χτες ήταν μια συνέχεια όπως και η δουλειά που έκανα σήμερα. Χτες ήμουνα χαρούμενη. Σήμερα είμαι πιο συγκινημένη… Την ένιωσα πάρα πολύ εύκολα (την βαθύτερη αίσθηση του εαυτού)… Δεν το περίμενα πόσο εύκολα μπορείς να μπεις σε κάτι τέτοιο. Έχοντας νιώσει αυτό, νιώθω έντονο πόνο. Μέσα σε αυτό που σε πονάει είναι αυτό που θα σε σώσει.

–        Ένιωσα πολύ ενέργεια που δεν ξέρω από που έρχεται… καταλαβαίνω αυτά που λέμε, τα είδα στους άλλους που δούλεψαν στην μέση, αλλά δεν τα βρήκα σε μένα. Κάτι έγινε σήμερα και σα να τρόμαξα, έκλεισα, κάπως το φρέναρα. Το βρίσκω, το χάνω… κάτι με τον έλεγχο…

–        Αισθάνθηκα όμορφα που ήρθα. Ένιωσα  μια πολύ μεγάλη ασφάλεια σε αυτό το χώρο και οτι εδώ που είμαι είναι καλά, μια ηρεμία, οτι υπάρχει κάποιος που ξέρει και ελέγχει αυτά που θα γίνουν και είναι για καλό σκοπό. Αυτό μου το έδωσες εσύ μάλλον Λίλη. Μου άρεσε η επαφή με τη φύση… προβληματίζομαι αυτό το καιρό για να αλλάξω τόπο διαμονής, να φύγω από την πόλη… Ένιωσα όμορφα με την ομάδα. Δέσαμε καλά…

–        Τον τελευταίο καιρό δυσκολεύομαι πολύ και μου ήταν πολύ δύσκολο να αποφασίσω να έρθω… ντρεπόμουν να με δείτε έτσι… πήρα αυτό που ήρθα να πάρω, νιώθω καλύτερα με τον πανικό, πιο ζεστά…

–        Εκπλήσσομαι με αυτό που λες! Για μένα ήσουνα πολύ σημαντική παρουσία μέσα στο δωμάτιο, μια ζεστασιά…

–        Κι εμένα η παρουσία σου μου έδωσε τόσα πολλά… Χαίρομαι που αποφάσισες να έρθεις

–        Να είσαστε καλά όλοι!

Nov 102010
 

Λίλη Βασιλείου, PhD, Dipl.PW

20 – 21 Νοεμβρίου 2010

Πόσα όνειρα κι ιδέες μας παραμένουν ανεκπλήρωτα γιατί έχουμε απελπιστεί ή αποθαρρυνθεί πριν καλά-καλά προλάβουμε να ξεκινήσουμε να τα υλοποιούμε…;

Σε αυτό το σεμινάριο θα αναζητήσουμε επαφή με τη δημιουργική σπίθα και χαρά στη ρίζα των ιδεών μας, αυτό που μας καθοδηγεί και κινητοποιεί και μας στηρίζει να τις υλοποιήσουμε.

Θα εξερευνήσουμε τρόπους να εκμαιεύσουμε την δημιουργική ενέργεια που ενέχει αυτό που μας μπλοκάρει κι αποθαρρύνει, καθώς και τρόπους να μείνουμε σε επαφή με την ουσία του δημιουργικού εγχειρήματός μας και ταυτόχρονα ανοιχτοί στην έκπληξη κι αλλαγή!

Διαδικαστικά

Τόπος: Αμφιτρίτης 9 και Αγίου Αλεξάνδρου στο Παλαιό Φάληρο

Ώρες: Σάββατο 10 πμ—5 μμ και Κυριακή 10 πμ—2 μμ

Εγγραφή: Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε στο 210.9848.912

Nov 032010
 

Ανακοινώθηκε το πρόγραμμα της Εταιρείας Διαπολιτισμικών Σπουδών για την περίοδο 2010-2011. Μια από τις άξιες και πολύτιμες απόπειρες επιμόρφωσης που γίνεται τα τελευταία χρόνια…

Πηγή: Εταιρεία Διαπολιτισμικών Σπουδών

Η ΕΔΣ είναι μια αστική, μη κερδοσκοπική εταιρεία που σκοπό έχει την ελεύθερη εναλλακτική επιμόρφωση και τη συμμετοχική σεμιναριακή έρευνα. Δεν επιδοτείται, απευθύνεται σε μέλη και καλύπτει τα έξοδα λειτουργίας της από τις εισφορές των συμμετεχόντων στα σεμινάρια και τους κύκλους διαλέξεων που προσφέρει.

Στη μορφή που έχει σήμερα, ιδρύθηκε το φθινόπωρο του 2009. Από τότε, τα γραφεία και η έδρα των δραστηριοτήτων της στεγάζονται σε διαμέρισμα της οδού Βουλγαροκτόνου 23 και Μαυρομιχάλη, 2ος όροφος. Έχει όμως μια μικρή προϊστορία, η οποία ίσως έχει ενδιαφέρον ν’ αναφερθεί. Πρόπλασμά της ήταν κάποιοι μικροί σεμιναριακοί κύκλοι που μου ζητήθηκαν προσωπικά, από φίλους, το 2002. Εξελίχθηκαν επιτυχημένα επί μία τριετία, εντελώς ιδιωτικά, σε χώρους τους οποίους κατά περίσταση πρόσφεραν μέλη των ομάδων, και αυτό μου έδωσε την ιδέα για ένα πιο οργανωμένο κέντρο που θα μπορούσε να πολλαπλασιάσει τέτοιες δραστηριότητες. Οι εκδόσεις futura, στα τότε γραφεία τους τής Βίκτωρος Ουγκώ 15, στο Μεταξουργείο, πρόσφεραν ευγενικά τον χώρο. Κάλεσα ορισμένους φίλους με τους οποίους συμμεριζόμαστε κοινά ενδιαφέροντα, και τους οποίους εκτιμούσα για το ερευνητικό ή διδακτικό τους έργο, να συμμετάσχουν με παράλληλους θεματικούς κύκλους: ο Μαρίνος Βλέσσας, η Έλσα Λιαροπούλου, ο Μάριος Μπέγζος, και αργότερα ο Δημήτρης Βασιλειάδης, ήταν μερικοί απ’ αυτούς. Έτσι γεννήθηκε το ΚΕΝΤΡΟ ΔΙΑΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ, που λειτούργησε με επιτυχία επί τέσσερις συνεχείς χρονιές, από το 2005 ως το 2008. Οι επιμορφωτικοί κύκλοι κάλυπταν ένα εύρος θεμάτων από την ιστορία τής (δυτικής) φιλοσοφίας μέχρι την ινδική σκέψη και τον πολιτισμό, την εθνογραφία της Προκολομβιανής Αμερικής και ιστορία τής αποικιοκρατίας, την ποίηση και τη δημιουργική γραφή· παράλληλα δίνονταν σειρές ανοιχτών διαλέξεων, τις Κυριακές τα απογεύματα, συγκριτικού και θρησκειολογικού ενδιαφέροντος. Η κλιμάκωση του εγχειρήματος οδήγησε στη σύσταση της σημερινής ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΔΙΑΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ.

Η φιλοσοφία τού εγχειρήματος παραμένει σταθερή όλ’ αυτά τα χρόνια. Θέλαμε να δημιουργήσουμε έναν εναλλακτικό χώρο υποβοηθούμενης αυτοεκπαίδευσης, που θα ξεφεύγει από την ασφυκτική ειδίκευση και τον αυστηρά κατευθυνόμενο χαρακτήρα των θεσμικών (πανεπιστημιακών) σπουδών, ενώ θα επιτρέπει ταυτόχρονα την εμβάθυνση σε γνωστικούς τομείς οι οποίοι επιλέγονται ελεύθερα, και βάσει ζωτικών προσωπικών ενδιαφερόντων, έξω από το χειραγωγικό σύστημα των ΜΜΕ και της αγοράς. Ελπίδα μας ήταν να διαμορφωθεί, μακροπρόθεσμα, ένας ζωντανός χώρος ανταλλαγής πληροφόρησης, θεωρητικών προβληματισμών και ––γιατί όχι;–– καλλιτεχνικής έμπνευσης, ικανός να τονώσει ένα ιδεώδες οικουμενικής μόρφωσης και κριτικού αυτοστοχασμού που στις ημέρες μας απειλεί να καταπνιγεί πλήρως από την ολοένα αυξανόμενη συγχώνευση της κρατικά παρεχόμενης (κι ελεγχόμενης) «παιδείας» με την αγορά εργασίας και την ίδια την εμπορευματική αγορά. Παιδείας, δηλαδή, με την κλασική έννοια του όρου, που διαφεύγει το πλαστό δίλημμα κρατικό/ιδιωτικό.

Έχω επίγνωση ότι ο όρος «διαπολιτισμικό» που διαλέξαμε ως σηματοδοτικό γνώρισμα του εγχειρήματός μας παρουσιάζει ασάφειες, κι έχει επιπλέον υποστεί αρκετές κακομεταχειρίσεις και καταχρήσεις στον καιρό μας. Δυο λόγια λοιπόν για την αποσαφήνισή του. Στη χρήση στην οποία τον υποβάλλουμε, είναι μία άλλη λεξη για τις συγκριτικές προσεγγίσεις. Την ανάπτυξή τους οφείλουμε πρωτίστως στην κοινωνική ανθρωπολογία που διεύρυνε αποφασιστικά τις έννοιες του «πολιτισμού» και της «κουλτούρας», αλλά σήμερα η ανθρωπολογική ματιά μπορεί να εφαρμοστεί χωρίς περιορισμό σε οιοδήποτε γνωστικό πεδίο. Μελετάμε συγκριτικά, σημαίνει βλέπουμε κάτι υπό διπλή οπτική, από τα μέσα και από τα έξω, το φέρνουμε σε διαντίδραση με το διαφορετικό του, διασταυρώνουμε ετερογενείς στάσεις και περιοχές και φέρνουμε σε συνομιλία τα ανόμοια. Αυτή η συνομιλία, ως πάγιο και διαρκές μέλημά μας, νοείται πρωτίστως, βέβαια, ως συνομιλία ανάμεσα σε πολιτισμούς και μεγάλες ιστορικές παραδόσεις – και δεν χρειάζεται να τονίσουμε πόσο αναγκαία γίνεται αυτού τού είδους η πολιτισμική διεύρυνση στον ραγδαία παγκοσμιοποιούμενο κόσμο μας. Δευτερευόντως όμως, μέσα στο ίδιο το «δικό μας» πολιτισμικό συνεχές, το δυτικό, ευρωπαϊκό και μεταδιαφωτιστικό ας πούμε, μπορεί να νοηθεί ως συνομιλία επίσης ανάμεσα σε αποκλίνουσες θεωρητικές γλώσσες και διαφορετικές επιστημολογικές σφαίρες, χάρη σε μια σύνθετη και πολυεστιακή κατανόηση που υπερβαίνει, μολονότι εμπεριέχει, την τρέχουσα ακαδημαϊκή έννοια της «διεπιστημονικότητας». Υπάρχει τέλος μια τρίτη εκδοχή συνομιλίας που μας ενδιαφέρει, πιο γενική και πιο ειδική ταυτόχρονα: συνομιλία ανάμεσα στην εννοιακή γλώσσα τού θεωρητικού στοχασμού και στις παραστατικές/εκφραστικές γλώσσες τής τέχνης, μέσ’ από την οποία ελπίζουμε να υπερβούμε κάποια από τα στεγανά στα οποία μάς έχουν εγκλωβίσει ένας εργαλειακός ορθολογισμός τριών και πλέον αιώνων.

Ευχόμαστε τα προγράμματα της ΕΔΣ ν’ ανταποκριθούν στις ανάγκες σας

ΦΩΤΗΣ ΤΕΡΖΑΚΗΣ

Με ένα κλικ εδώ μπορείς να δεις το πρόγραμμα της χρονιάς….

Oct 212010
 

Μερικές φορές χρειάζεται μια τραγωδία (πολλές τραγωδίες;) για να καταλάβει κανείς ότι η σιωπή μπορεί να σημαίνει και συνενοχή. Ο αυξανόμενος αριθμός αυτοκτονιών ομοφυλόφιλων νέων τις τελευταίες εβδομάδες στις ΗΠΑ μοιάζει να ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι της σιωπής…

Πηγή: ΣΚΑΙ

Με το σύνθημα “Τα πράγματα θα φτιάξουν” ξεκίνησε στις ΗΠΑ μία συγκινητική εκστρατεία μέσω του YouTube για την υποστήριξη των ομοφυλόφιλων εφήβων που πέφτουν θύματα ομοφοβίας, μετά το κύμα αυτοκτονιών νεαρών ατόμων σε όλη τη χώρα.

Την εκστρατεία ξεκίνησε στα τέλη Σεπτεμβρίου ένα ζευγάρι ομοφυλοφίλων στο Σιάτλ και έκτοτε, η ροή των βίντεο έχει αυξηθεί τόσο, που αριθμεί πλέον εκατοντάδες μαρτυρίες ή μηνύματα υποστήριξης μαθητών, φοιτητών, αλλά επίσης και από εργαζομένους στη Google ή αστέρια του Μπρόντγουεϊ, ακόμη και της υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, Χίλαρι Κλίντον:

“Φανείτε δυνατοί και ζητήστε βοήθεια. Η ζωή σας είναι εξαιρετικά σημαντική”, διαβεβαιώνει η υπουργός σε μήνυμά της που μεταδόθηκε την Τρίτη το βράδυ, παραμονή της ημέρας αφιερωμένης στους νέους-θύματα της ομοφοβίας στις ΗΠΑ.

Πρόσφατα στις ΗΠΑ σημειώθηκαν πολλά κρούσματα αυτοκτονιών εφήβων οι οποίοι επικρίθηκαν ή χλευάστηκαν από το περιβάλλον τους επειδή ήταν ή θεωρήθηκαν ομοφυλόφιλοι. “Σας παρακαλώ, θυμηθείτε ότι η ζωή σας είναι πολύτιμη και ότι δεν είστε μόνοι”, συνεχίζει η Χίλαρι Κλίντον, η οποία ήταν η πρώτη Πρώτη Κυρία της χώρας που συμμετείχε στην παρέλαση των ομοφυλοφίλων Gay Pride, πριν από δέκα χρόνια.

Σύμφωνα με την οργάνωση The Trevor Project, η οποία καθιέρωσε 24ωρη ανοιχτή γραμμή βοήθειας, οι ομοφυλόφιλοι νέοι στις ΗΠΑ διατρέχουν τέσσερις φορές μεγαλύτερο κίνδυνο να αυτοκτονήσουν σε σχέση με τους ετεροφυλόφιλους, ενώ 9 στους 10 ομοφυλόφιλους νέους παρενοχλούνται στο λύκειο.

Στις αρχές Οκτωβρίου, δύο φοιτητές κρίθηκαν ένοχοι για “παραβίαση της ιδιωτικής ζωής” μετά την αυτοκτονία ενός συμφοιτητή τους, του 18χρονου Τάιλερ Κλεμέντι, ο οποίος έπεσε από μία γέφυρα στη Νέα Υόρκη. Οι δύο φοιτητές είχαν μαγνητοσκοπήσει και στη συνέχεια αναρτήσει στο διαδίκτυο τη συνάντηση του Κλεμέντι με έναν άλλο άντρα.

Ο Νταν Μπαέρ, αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών για ζητήματα Δημοκρατίας, επικρότησε χθες, Τετάρτη, το αυθόρμητο αυτό κίνημα των πολιτών, λέγοντας ότι είναι παράδειγμα θετικής δραστηριοποίησης της κοινωνίας.

(μερικοί από εμάς προτιμούμε κλασσικό ροκ… αλλά ο σκοπός για τον οποίο έγινε η ηχογράφηση παραμένει συγκινητικός)

Κι ένα άρθρο από την Καθημερινή:

Οι ανδροπρεπείς των Βαλκανίων

Tου Διονυση Γουσετη

20/10/10

Η ανοχή απέναντι στον διαφορετικό σεξουαλικό προσανατολισμό αποτελεί ίσως το πιο καθοριστικό κριτήριο για το επίπεδο πολιτισμού μιας κοινωνίας. Το δικαίωμα της ελευθερίας στον σεξουαλικό προσανατολισμό αποτελεί κεκτημένο στην υπόλοιπη Ευρώπη. Το Ευρωκοινοβούλιο έχει ψηφίσει υπέρ της αναγνώρισης των ομοφυλικών γάμων προ εξαετίας. Ομως εδώ είναι Βαλκάνια. Η καθυστέρηση στο θέμα αυτό δεν είναι ανεξάρτητη από τη γενική καθυστέρηση.

Στις 30/6/2001 αποτολμήθηκε στο Βελιγράδι η πρώτη παρέλαση ομοφυλοφιλικής περηφάνιας (Gay Pride). Διαλύθηκε από οργισμένους ανδροπρεπείς με 15 τραυματίες. Μετά την εμπειρία αυτή, η δεύτερη απόπειρα έγινε μόλις πέρυσι. Είχε την υποστήριξη των πρεσβειών Ολλανδίας, Σουηδίας, Βρετανίας, Γερμανίας, καθώς και του ΟΑΣΕ, του Συμβουλίου της Ευρώπης και του ΟΗΕ. Ωστόσο, η αστυνομία έπεισε τους διοργανωτές να τη ματαιώσουν, αφού δεν εγγυήθηκε για την ασφάλειά τους από τον μαινόμενο όχλο. Η τρίτη απόπειρα έγινε πριν από δέκα μέρες. Στην παρέλαση συμμετείχαν ο επικεφαλής της αντιπροσωπείας της Ε.Ε. στη Σερβία, ο Ολλανδός πρέσβης, ο Γερμανός αναπληρωτής πρέσβης και διπλωμάτες της Αυστρίας, της Ισπανίας, της Σουηδίας και της Βρετανίας. Η παρέλαση εξελίχθηκε στη χειρότερη σύγκρουση των τελευταίων ετών, με 141 τραυματίες, εκ των οποίων 121 αστυνομικοί. Οι ζημιές εκτιμήθηκαν σε ένα εκατ. ευρώ.

Στη χώρα μας, πέρασαν οι εποχές όπου δύο εξέχοντες δημοσιογράφοι, ο Τάκης Λαμπρίας και ο Γιάννης Λάμψας, έφαγαν ξύλο από τον τότε ανδροπρεπή της δικτατορίας Ιωάννη Λαδά, επειδή αναφέρθηκαν στην ομοφυλοφιλία ως γνώρισμα της αρχαίας Ελλάδας. Στη φετινή παρέλαση περηφάνιας, της 5ης Ιουνίου, οι ημέτεροι ανδροπρεπείς αντέδρασαν με πιο πολιτισμένο, αλλά όχι λιγότερο φοβικό τρόπο. Η παρέλαση αγνοήθηκε επιδεικτικά από όλα τα κανάλια και τις περισσότερες εφημερίδες. Ούτε 10 δευτερόλεπτα δεν της αφιέρωσαν οι γενικά τόσο φλύαρες τηλεοπτικές ειδήσεις. Σαν να ήταν κάτι για το οποίο ντρεπόμαστε και για το οποίο δεν μιλάμε. Τα ελληνικά ΜΜΕ απεδείχθησαν πιο ανδροπρεπή από τη γερμανική κρατική τηλεόραση, που κάνει ζωντανή μετάδοση της παρέλασης του Βερολίνου σχεδόν όλη μέρα. Απεδείχθησαν πιο ανδροπρεπή και από το γαλλικό πρακτορείο, που μας πληροφόρησε ότι η πολύχρωμη παρέλαση της Αθήνας συγκέντρωσε τρεις χιλιάδες κόσμο και ότι το σύνθημα ήταν «Είμαστε παντού». Αυτό ειδικά το τελευταίο είχε ήδη μαθευτεί από ανακοίνωση της ανδροπρεπούς Χρυσής Αυγής, που θύμωσε και απειλούσε με ξύλο, επειδή το «παντού» περιελάμβανε και έναν τσολιά. Με τον τρόπο της βοήθησε η Χρυσή Αυγή να σπάσει η συνωμοσία σιωπής. Τα τέσσερα τελευταία χρόνια, οι διοργανωτές της παρέλασης περηφάνιας ζητούν από τον δήμαρχο Αθηναίων να τη θέσει υπό την αιγίδα του δήμου. Συναντούν την επίμονη άρνησή του, παρά τις κάποιες θετικές εισηγήσεις της αντιπολίτευσης στο δημοτικό συμβούλιο. Ο κ. Κακλαμάνης απέδειξε ότι είναι πιο ανδροπρεπής π.χ. από τους προέδρους Κλίντον και Ομπάμα, που ανακήρυξαν τον μήνα Ιούνιο ως μήνα της ομοφυλοφιλικής περηφάνιας. Κυρίως είναι πιο Βαλκάνιος.

Υπάρχουν πολλές πλευρές, φωνές, απόψεις στο θέμα της ομοφυλοφιλίας και της αποδοχής ή μη αποδοχής της. Αποφεύγοντας το διάλογο δεν προχωράμε. Είναι αμήχανος διάλογος γιατί αγγίζει βαθιές πεποιθήσεις για τη ζωή, το νόημα της, το σκοπό της.  Οι πολιτικοί και οι ακτιβιστές τον έχουν ξεκινήσει εδώ και καιρό. Χρειάζεται και η κοινωνία να συμμετάσχει, έξω από θεσμικούς ρόλους. Να μιλήσουμε σαν άνθρωποι. Θα μας κάνει καλό κοινωνικά και ατομικά. Θα μας κάνει καλύτερους ανθρώπους πιθανά.

Μέχρι να γίνει αυτό, και μαζί με τον διάλογο που συμβαίνει σε μικρότερη κλίμακα, ανάμεσα σε φίλους, σε παρέες, εμείς οργανώνουμε κι ένα σεμινάριο εδώ στην Αθήνα για την προσέγγιση του Process Work  στη ‘Ομοφοβία και το Τραύμα.

Sep 292010
 


Αλεξάνδρα Βασιλείου, Ph.D., Dipl.PW
16 – 17 Οκτωβρίου 2010

Τους τελευταίους μήνες ζούμε σε μια ατμόσφαιρα κοινωνικής έντασης, όπου πολλοί νιώθουμε ότι δεν ορίζουμε τη ζωή μας. Ότι άλλοι αποφασίζουν για εμάς, χωρίς εμάς. Παρακολουθούμε τις εξελίξεις και πάνω που λέμε ‘χειρότερα δεν γίνεται’, ανακαλύπτουμε ότι ‘κοίτα να δεις που γίνεται’. Το άγχος από όλη αυτή τη διαδικασία, η αγωνία και η αίσθηση ματαίωσης κινδυνεύουν να κατακλύσουν τη καθημερινότητά μας και να μας κάνουν θεατές της ζωής μας.

Σε αυτό το σεμινάριο θα εξερευνήσουμε τα μυθικά μοτίβα της ζωής και πώς αυτά συνδέονται με σωματικές εμπειρίες και συμπτώματα, σχέσεις και εξωτερικά γεγονότα. Χρησιμοποιώντας βιωματικές ασκήσεις θα αναζητήσουμε την προσωπική μας δύναμη και πώς αυτή η επίγνωση μπορεί να μας στηρίξει στις προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε. Θα αναζητήσουμε τρόπους που μπορούμε να κατανοήσουμε και να ζήσουμε το παρόν, χωρίς να το καταστρέφουμε με την αγωνία του τρομακτικού (όπως μας λένε) μέλλοντος.

Διαδικαστικά

Τόπος: Αμφιτρίτης 9 και Αγίου Αλεξάνδρου στο Παλαιό Φάληρο
Ώρες: Σάββατο 10 πμ-5 μμ και Κυριακή 10 πμ-2 μμ

Εγγραφή: Για να κλείσετε θέση στείλτε Δήλωση Συμμετοχής με φαξ στο 210 9848 912.

Sep 222010
 

Το τελευταίο σ/κ του Οκτώβρη θα γίνει ένα σεμινάριο πάνω στην προσέγγιση του Process Work στην ομοφοβία και το τραύμα. Το σεμινάριο διδάσκει η Emetchi, συνάδελφος Process Worker. Η Emetchi είναι μέλος του εκπαιδευτικού προσωπικού του Process Work Institute, στο Όρεγκον των ΗΠΑ. Εργάζεται ως ψυχοθεραπεύτρια, εκπαιδεύτρια και επόπτρια στις ΗΠΑ και διεθνώς. Κατάγεται από τη Νέα Ζηλανδία, όπου και πριν από δεκαετίες ήταν ιδρυτικό μέλος ενός από τα απελευθερωτικά κινήματα των ΛΟΑΤ. Από τότε παραμένει μέλος διαφόρων ομάδων που δραστηριοποιούνται στην κοινωνική δικαιοσύνη για τη ‘φυλή’ της. Ταυτόχρονα έχει εμπειρία χρόνων, προσωπική και επαγγελματική, στη δουλειά με την κακοποίηση και το τραύμα, προσφέροντας τις υπηρεσίες της σε κυβερνητικές και μη-κυβερνητικές οργανώσεις.

Δυο Φτερά για να Πετάξεις: η προσέγγιση του Process Work στην ομοφοβία και το τραύμα

Η ζωή ενός ΛΟΑΤ ανθρώπου μέσα στην επικρατούσα ετεροσεξιστική κοινωνία είναι γεμάτη προκλήσεις. Κάποιες στιγμές μοιάζει με πτήση μέσα σε καταιγίδα. Για να ζήσουμε μια ολοκληρωμένη ζωή, για να πετάξουμε ελεύθερα, χρειάζεται να βρούμε βιώσιμους τρόπους αντιμετώπισης της ομοφοβίας και με αλχημικό τρόπο να μετατρέψουμε την αγωνία και την αδικία σε κάτι χρήσιμο, δημιουργικό και αναζωογονητικό. Για να πετάξει ένα πουλί με χάρη και να πλοηγηθεί μέσα στα ανοδικά και καθοδικά ρεύματα που συναντά, χρειάζεται μια λειτουργική ισορροπία ανάμεσα στις κινήσεις των φτερών του. Είτε πετά σε ένα απαλό ρεύμα, είτε προσπαθεί να επιβιώσει μέσα σε καταιγίδα.

Η ομοφοβία και ο ετεροσεξισμός συχνά βιώνονται σαν τραυματικές εμπειρίες. Και η  εμπειρία του τραύματος εντείνεται από το γεγονός ότι ο δέκτης της απειλής ή του συμβάντος προσλαμβάνει την απειλή σαν τέτοιας ισχύος, που δεν μπορεί να αποδράσει ή να προστατευτεί. Μια πλευρά του ανθρώπου παραμένει σε εμπλοκή με το τραυματικό γεγονός και μια άλλη συνεχίζει τη ζωή – η αδυναμία και  η ανθεκτικότητα είναι ταυτόχρονα μέρος της βιωματικής κληρονομιάς του επιζώντα. Το πως αντιδρά κανείς στην τραυματική επίδραση της ομοφοβίας και το πως αξιοποιεί την εμπειρία επιδρά σημαντικά στην ποιότητα ζωής και συχνά στην ποιότητα ζωής των αγαπημένων ανθρώπων γύρω του.

Αυτό το βιωματικό σεμινάριο χρησιμοποιεί τεχνικές του Process Work, αξιοποιώντας την εγγενή φιλοσοφική πεποίθηση του ότι μέσα σε κάθε προβληματική εμπειρία περιλαμβάνεται ο σπόρος μιας λύσης. Το Process Work είναι μια ψυχοθεραπευτική προσέγγιση επίγνωσης που στηρίζει την ατομική, αλλά και τη συλλογική αλλαγή, και εστιάζει στην κοινά αποδεκτή συμβατική πραγματικότητα, αλλά και στην μυστήριο ονειρικό υπόβαθρο της ζωής.

Θα εστιάσουμε σε δεξιότητες επιβίωσης και τρόπους που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την επίγνωση μας για να βουτήξουμε σε προβληματικές εμπειρίες και να τις κάνουμε χρήσιμες και δημιουργικές για την καθημερινή μας ζωή.

Εδώ θα βρεις όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για το σεμινάριο.

Πάνω που ετοιμαζόμουνα να κάνω αυτήν την ανάρτηση μου ήρθε κι ένα μήνυμα από το φίλο Δημήτρη, με link σε αυτό το video. Σοκαριστικό το μήνυμα… (προσοχή, περιέχει βίαιες εικόνες!)

Jul 022010
 

Worldwork 2011 The Global Process Institute presents an International Conference on environmental, social and political issues April 13 – 19, 2011 • Denver, Colorado, USA

Worldwork uses the awareness tools of Deep Democracy for small or large group conflicts, team building, community crisis intervention and facilitation of forums for human rights dialogue. 2011 in Denver marks the 20th Anniversary of Worldwork.

“Deep Democracy is our sense that the world is here to help us to become our entire selves, and that we are here to help the world become whole.” Arnold Mindell, founder of Process Oriented Psychology (aka Process Work)

Με ένα κλικ εδώ θα δεις το φυλλάδιο του σεμιναρίου με τις πληροφορίες εγγραφής…