Processwork Hub

Δυο αετοί, μια φωλιά, και μια μη παρεμβατική κάμερα…

Apr 302011
 

Δυο αετοί και τα μικρά τους. Η φωλιά τους. Μια μη παρεμβατική κάμερα και αναμετάδοση της εικόνας 24/7 από το internet. Εδώ το αποτέλεσμα…

How high is the nest?

About 80 feet.

How big is the nest?

about 6 feet across, about 4 feet deep; it weighs about 1000 lb.

How old is the nest?

The eagles built it in 2007. A previous nest close by fell when a windstorm broke one of the branches.

Are these eagles banded?

No.

Which is the male and which is the female?

It is hard to tell the difference unless they are both on the nest. The female is larger than the male. This female has a ridge above her eyes that goes further back than on the male, and her eyes are surrounded by a greyish shadow; the male has a line around his eyes that makes them look “beadier.” Some think that the male’s head is “sleeker” than the female’s.

What is the history of this pair?

They have been together since the winter of 2007-2008. Her markings at that time indicated that she was about 4 years old. They successfully hatched and fledged 2 eaglets in 2008, then 3 in 2009, and 3 more in 2010.

When were the eggs laid in 2010, and when did they hatch?

First egg was February 25, second on February 28, third on March 5. First hatch was April 3, second on April 6, third on April 9. All three eaglets fledged and are now on the wing but are not being tracked.

What is the area around the nest like?

The nest is in a cottonwood tree on private property near the Decorah Fish Hatchery (operated by the Iowa Department of Natural Resources), on the banks of the babbling waters of Trout Run in extreme northeast Iowa. The nest can be seen from the hatchery, but visitors to the hatchery should keep their distance from the nest tree, both to respect the private property where the tree is located and to avoid disturbing the eagles.

Who operates and maintains this cam?

The Raptor Resource Project (RRP) maintains the cams, of which there are two, and the feed is streamed online 24/7. Both are positioned on one of the nest’s supporting limbs about 4-5 feet above the nest. The main cam is automated and is trained on the nest. The other cam has pan-tilt-zoom capabilities (PTZ). At dark the main cam switches to infrared (invisible to the eagles) night-time view. Here is a slide show of the cam installation in fall 2010.

Who does the panning, tilting, and zooming, and when does that happen?

Bob Anderson, Executive Director of RRP, switches to the PTZ cam when time and weather permit, and especially when there appears to be interesting activity in the nest. He will be especially attentive when hatching begins.

What is the Raptor Resource Project?

Established in 1988, the non-profit Raptor Resource Project specializes in the preservation of falcons, eagles, ospreys, hawks, and owls. We establish and strengthen breeding populations of these raptors by creating, improving, and maintaining nests and nest sites. In addition to directly managing over twenty-three falcon, eagle, and owl nest sites, we provide training in nest site creation and management across the United States, reach more than 85,000 people each year through lectures, education programs, and our website, and develop innovations in nest site management and viewing that bring people closer to the world around them.

Our mission is to preserve and strengthen raptor populations, to expand participation in raptor preservation, and to help foster the next generation of preservationists. Our work deepens the connection between people and the natural world, bringing benefits to both.

Check out the links to cams of many of the raptor nests that RRP manages.

RRP also has a Facebook page.

What’s this about a PBS documentary on this nest?

The Decorah eagle nest was featured in a PBS Nature series program, “American Eagle,” that premiered in November 2008. Filmed by cinematographers Robert Anderson and Neil Rettig in high-definition, the video is available on DVD and online.

Προτάσεις για ριζικές αλλαγές στα σχολεία

Apr 282011
 

Η εκτίμηση μου για την Άννα Φραγκουδάκη πηγάζει από τη συνεργασία μας στο Πρόγραμμα Εκπαίδευσης Μουσουλμανοπαίδων. Ως επιστημονική υπεύθυνη του προγράμματος, στάθηκε ως μέντορας, δασκάλα και συνεργάτης. Σήμερα βρήκα αυτό το άρθρο της στο protagon.gr. Α[ποτελεί καλή τροφή για σκέψη…

Πηγή: Protagon.gr

Κίνημα των 10: Ριζικές αλλαγές στα σχολεία

της Άννας Φραγκουδάκη

Θα εισηγηθώ 10 προτάσεις αλλαγής του σχολείου, καθώς είναι το θέμα που γνωρίζω βαθύτερα από κάθε άλλο. Είναι πλατιά αποδεκτό στην κοινωνία ότι το ελληνικό σχολείο χρειάζεται ριζική αλλαγή γιατί είναι από τα πιο παραδοσιακά και καθυστερημένα. Αυτό είναι το κύριο αίτιο που τα Ελληνόπουλα βρίσκονται στο διεθνές πρόγραμμα PISA στην ουρά των 30 χωρών του ΟΟΣΑ, ενώ στο επίπεδο αριστείας φτάνει μόνο 1% (!). Η ριζική αλλαγή είναι μεγάλη ανάγκη να ξεκινήσει από την πρώτη βαθμίδα. Εάν τα παιδιά στα πρώτα τους σχολικά βήματα ταυτίσουν τη μάθηση με την πλήξη και τον καταναγκασμό, αυτό αλλάζει πολύ δύσκολα αργότερα.

– Η απόχτηση λειτουργικής γνώσης

Το σχολείο είναι εγκλωβισμένο στη μαθησιακή λογική του 19ου αιώνα (διδασκαλία και εξέταση). Ο σύγχρονος δρόμος για τη γνώση χτίζει τα θεμέλια για τη σταδιακή κατάκτηση των αφηρημένων εννοιών και οδηγεί τα παιδιά να «μάθουν πώς να μαθαίνουν». Αντί τεκμηρίωσης που είναι μακροσκελής, περιορίζομαι σε λίγα παραδείγματα.

Στα πρώτα βήματα της μάθησης τα παιδιά εξοικειώνονται με το υπόβαθρο της επιστημονικής γνώσης ότι δεν κατακτιέται με τις αισθήσεις η γνώση της πραγματικότητας (με τα μάτια μου για την πορεία του ήλιου «γνωρίζω» ότι γυρίζει γύρω από τη γη) και επίσης με τις αφηρημένες έννοιες. Π.χ. μαθαίνουν με την άνοδο στην ταράτσα ή την εκδρομή σε ένα λόφο να διαπιστώνουν τις μεγάλες διαφορές στην «εικόνα» της πραγματικότητας ανάλογα με την απόσταση και την οπτική γωνία. Π.χ. εξοικειώνονται με τις αφηρημένες έννοιες της ιστορίας (παρελθόν, ιστορικός χρόνος, μικρή και μεγάλη διάρκεια) καθώς και τις έννοιες της ιστορικής εξέλιξης και αλλαγής, φέρνοντας από το σπίτι φωτογραφίες και οικογενειακά κειμήλια κάθε είδους, που παρατηρούν και εντοπίζουν ομοιότητες και διαφορές με το σήμερα στην ενδυμασία, τις συμπεριφορές, τον τρόπο ζωής, το σχολείο, ύστερα την αισθητική, τις αξίες, τους ρόλους των φύλων κ.ο.κ. την εποχή που τα ίδια τα παιδιά ήταν βρέφη, την παλιότερη όταν οι γονείς ήταν παιδιά και την ακόμα παλιότερη των γιαγιάδων και παππούδων.

Τα μεγάλα παιδιά εφαρμόζουν π.χ. γνώσεις μαθηματικών στην προσωρινή διαρρύθμιση του χώρου για τον συμμαθητή που έσπασε το πόδι του, ερευνούν π.χ. και συνθέτουν γνωστικές πληροφορίες για την καθημερινή ζωή και τα αισθήματα ενός ομήλικου σε ένα χωριό της δεκαετίας του 1950 ή ενός κοριτσιού παλιότερων εποχών, ψάχνουν π.χ. στο Σύνταγμα σε ποια άρθρα αντιστοιχεί η ερμηνεία της εξέγερσης των φοιτητών στο Πολυτεχνείο το Νοέμβριο 1973 κ.ο.κ.

Κατακτούν σταδιακά τη λειτουργική γνώση, τη μόνη που μπορεί να οδηγήσει αργότερα στην ικανότητα παραγωγής νέας γνώσης.

– Τα σχολικά βιβλία και η κριτική σκέψη

Όλα τα σχολικά βιβλία είναι προϊόντα μιας εποχής περασμένης, όταν μόνος πομπός της γνώσης ήταν το σχολείο. Ζούμε την εποχή της τεχνολογίας και της μαζικής πληροφόρησης. Η γνώση είναι διαθέσιμη ηλεκτρονικά σε ποσότητα τεράστια και παρουσία βομβαρδιστική.

Άρα το σχολείο, οι μέθοδοι και τα βιβλία πρέπει να μεταδίδουν στους μαθητές γνώσεις και εργαλεία για ν’αποχτήσουν τις ικανότητες να διαχειρίζονται την πληθώρα των διαθέσιμων γνωστικών πληροφοριών, να ξεδιαλέγουν όσες γνώσεις είναι χρήσιμες κάθε φορά, να διαμορφώνουν κριτήρια για να μπορούν να ελέγχουν την εγκυρότητά τους. Στη συνέχεια το σχολείο καθοδηγεί τα παιδιά να μάθουν πώς να συνθέτουν τις γνωστικές πληροφορίες για να καταλήγουν στο γνωστικό αποτέλεσμα.

Αποφεύγεται έτσι η μνημική γνώση που είναι προσωρινή καθώς διαρκεί ένα διάστημα και μετά φθίνει, επίσης είναι άχρηστη καθώς μπορεί να αναπαραχθεί σε πλαίσιο εξετάσεων αλλά δεν λειτουργεί σε άλλα πλαίσια. Καλλιεργείται η λειτουργική γνώση που δεν ξεχνιέται και οδηγεί σε αναγωγές. Λειτουργική είναι π.χ. εκείνη η γνώση των καλών αγωγών του ηλεκτρισμού που σταματάει αυθόρμητα τον κάτοχό της από το να βάλει ένα καρφί σε μία πρίζα, είναι επίσης η ικανότητα να αξιοποιεί σε ένα γνωστικό πεδίο συνδυαστικά γνώσεις από άλλο πεδίο.

– Οι εκπαιδευτικοί

Είναι η επαγγελματική κατηγορία που επηρεάζει σημαντικά τις νέες γενιές, άρα προκαθορίζει το μέλλον μιας χώρας. Η κοινωνία που θα έβαζε τους ψηλότερης ποιότητας διανοουμένους της (με αυτή τη σειρά) στα νηπιαγωγεία, τα δημοτικά, τα γυμνάσια και τα λύκεια, θα μεταμόρφωνε θεαματικά τη δημιουργικότητα των νέων γενεών, την ευφυΐα, την κοινωνική ευθύνη, την εφευρετικότητα, την ικανότητα παραγωγής νέας γνώσης.

Η μέγιστη αυτή κοινωνική σημασία του εκπαιδευτικού επαγγέλματος επιβάλλει το κοινωνικό κύρος που του αντιστοιχεί και την καταλληλότητα αυτών που θα το ασκήσουν. Είναι κοινός τόπος ότι η κατοχή επιστημονικής γνώσης δεν αρκεί για να μεταδώσει κανείς αυτή τη γνώση σε παιδιά, επίσης ότι δεν είναι όλοι οι άνθρωποι κατάλληλοι για εκπαιδευτικοί. Άρα χρειάζονται ειδικές γνώσεις αλλά και κριτήρια επαγγελματικής καταλληλότητας. Είναι απαραίτητο εκτός του πτυχίου ένα ειδικό δίπλωμα εκπαιδευτικής επάρκειας, με ένα μέρος γνωστικό και ένα έτος άσκησης στη διδασκαλία υπό εποπτεία και τελική κρίση (κάτι αντίστοιχο με την άσκηση των γιατρών και των δικηγόρων). Καθώς έτσι το εκπαιδευτικό επάγγελμα γίνεται δυσκολότερο, θα πρέπει να συνοδευτεί με σημαντική αύξηση των αποδοχών και μέτρα για την ανύψωση του κοινωνικού του κύρους.

– Η ελληνική γλώσσα

Γλωσσική διδασκαλία δεν σημαίνει μόνο να μάθουν τα παιδιά να γράφουν σωστές συντακτικά και γραμματικά προτάσεις. Σημαίνει να αποχτήσουν γλωσσική κριτική ικανότητα. Η κριτική γλωσσική εγρήγορση κατακτιέται σταδιακά καθώς μαθαίνουν να διαβάζουν, ας πούμε, «ανάμεσα στις γραμμές». Ασκούνται π.χ. από μικρά να αναγνωρίζουν σε προφορικά κείμενα με ποια ιδιότητα μιλάει ένας ομιλητής (με του γονιού, του φίλου, του γνώστη, του αφεντικού κά.), αν μιλάει αυθόρμητα, προσεγμένα, τυπικά, ειρωνικά κτλ. Σε γραπτά κείμενα, ποιος τα έγραψε, σε ποιον απευθύνονται, με τι στόχο γράφτηκαν, τι μας ενδιαφέρουν εμάς κτλ. Ασκούνται στη συνέχεια να τοποθετούν τα κείμενα άλλων εποχών στο ιστορικό τους πλαίσιο και να τα «διαβάζουν» (δηλαδή κατανοούν) μέσα στις μεγάλες διαφορές της εποχής τους από σήμερα. Μόνο τότε μπορούν να τα καταλάβουν σε βάθος, άρα και να τα βρουν ενδιαφέροντα. Αν ασκηθούν τα παιδιά ώστε να γίνουν ευαίσθητοι κριτικοί δέκτες του τι καταφέρνουν με τη γλώσσα οι άλλοι, θα μπορέσουν και θα θελήσουν να γίνουν αποτελεσματικοί πομποί έντεχνου λόγου. Και κάτι ακόμα πολύ σημαντικό. Με την άσκηση στην αποκρυπτογράφηση των έμμεσων μηνυμάτων, μπορούν να γίνουν όχι παθητικοί δέκτες αλλά επαρκείς «αναγνώστες» του λόγου των εξουσιών. Έτσι μεγαλώνοντας θα γίνουν κριτικοί δέκτες του λόγου που εκπέμπει ο πολιτικός, ο ειδήμων με το δυσνόητο επιστημονικό ιδίωμα, ο διαφημιστής κ.ο.κ., επίσης θα μάθουν πώς να επικοινωνούν αποτελεσματικά με το γραφειοκράτη, με τον αστυνομικό, με το δικηγόρο, με τον εργοδότη…

– Τα αρχαία ελληνικά και η αρχαιότητα

Τα αρχαία αποτελούνται από πολλά γλωσσικά συστήματα, διαφορετικά μεταξύ τους και πολύ διαφορετικά από το γλωσσικό σύστημα της σύγχρονης ελληνικής. Είναι από δεκαετίες τεκμηριωμένο από γλωσσολόγους ότι η διδασκαλία των αρχαίων προκαλεί σύγχυση και βλάπτει ιδίως στη σύνταξη την καλή εκμάθηση της πρότυπης (standard) ελληνικής. Η σύγχυση είναι ένα από τα αίτια του φαινομένου να τελειώνουν το λύκειο ανεπαρκείς χρήστες της πρότυπης γλώσσας ιδίως στη γραπτή της μορφή και ανεπαρκέστατοι των λόγιων ποικιλιών της. Άρα μέχρι τα 15 χρόνια πρέπει να διδάσκεται η σύγχρονη πρότυπη ελληνική και στο λύκειο να εμβαθύνεται η γνώση των λόγιων μορφών της. Αντί αρχαία στο πρωτότυπο, το σχολείο πρέπει να διδάσκει με σταδιακή εμβάθυνση τα έργα της αρχαίας κουλτούρας σε μετάφραση στη σύγχρονη γλώσσα.

Είναι ευρύτερα γνωστό ότι ο φιλόλογοι δεν καταφέρνουν στα σχολεία να διαχειριστούν την «αδιαφορία» των μαθητών για την αρχαία γλώσσα και την αρχαιότητα. Η ευθύνη ανήκει στο σχολείο. Για παράδειγμα, το πλήθος που γέμισε πρόσφατα το εθνικό θέατρο μέχρι την τελευταία Πέμπτη 31/3 παρακολουθώντας την ανάγνωση της Ιλιάδας σε μετάφραση στη σύγχρονη ποιητική γλώσσα από τον Δημήτρη Μαρωνίτη έζησε απρόσμενα ώρες μεγάλης γοητείας και συγκίνησης. Είναι ολοφάνερο ότι αυτός είναι ο δρόμος για να γίνει κτήμα των νέων γενεών η κουλτούρα της αρχαιότητας. Όλα τα άλλα είναι οπισθοδρομικά ιδεολογήματα.

– Η ιστορία

Θέμα σημαντικό, σε ακραίο βαθμό διαστρεβλωμένο από τα ΜΜΕ, όπου ο καθένας αδαής της ιστορικής επιστήμης υποστηρίζει ανοησίες με άλλοθι τον πατριωτισμό. Θέμα με τη χειρότερη εκδοχή πολιτικοποιημένο, ώστε να φοβίζει πολιτικούς και να ρίχνει υπουργούς. Η τραγική απάντηση στις ρητορείες που έχουν μετατρέψει τη διδασκαλία της ιστορίας στο σχολείο σε αντικείμενο σκανδαλοθηρίας είναι ότι τα παιδιά τελειώνουν το λύκειο με απελπιστική άγνοια της ιστορίας και επιπλέον αντιπάθεια στο μάθημα αυτό που είναι ο ακρογωνιαίος λίθος όλων των κοινωνικών και θεωρητικών επιστημών.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι στο σχολείο πρέπει να διδάσκεται η επιστημονική ιστορία, προσαρμοσμένη στις ικανότητες πρόσληψης και κρίσης ανά ηλικία. Επιστημονική ιστορία σημαίνει ότι τα γεγονότα, οι ιδέες και οι αξίες του παρελθόντος εντάσσονται μέσα στην ιστορική τους εποχή. Άρα γίνονται κατανοητά μέσα στο διαφορετικό από σήμερα κοινωνικό πλαίσιο που τα δημιούργησε, όπου επικρατούσαν διαφορετικές αξίες, ιδέες, νοοτροπίες, ήταν διαφορετικές οι ανάγκες, οι προτεραιότητες, οι κοινωνικές σχέσεις, άλλοι οι στόχοι, άλλα τα προβλήματα κ.ο.κ.

Επιστημονική ιστορία λοιπόν ελληνική, ευρωπαϊκή και παγκόσμια προσαρμοσμένη στις ηλικίες, μαζί με μαθήματα επιλογής για την ιστορία ειδικών θεμάτων: Ιστορία της τεχνολογίας, Ιστορία των γυναικών, Ιστορία του αυτοκινήτου, Ιστορία της αποικιοκρατίας, Ιστορία της ενδυμασίας ή της διατροφής, Ιστορία των εφευρέσεων, Ιστορία της παιδικής ηλικίας κά.

– Η σεξουαλικότητα

Είναι μεγάλη η παιδαγωγική βιβλιογραφία για την αρνητική επίδραση που ασκεί στα παιδιά η λογοκρισία του σχολείου στο θέμα μεταξύ άλλων της σεξουαλικότητας. Η αποσιώπηση με τη μορφή απόκρυψης είναι βλαβερή. Τη μετατρέπει από φυσική κατάσταση σε απαγορευμένο και πονηρό «μυστικό» που συνοδεύουν αισθήματα περιέργειας και φόβου, έλξης και μαζί απώθησης, ντροπής, ενοχής. Η σεξουαλικότητα είναι πρωτεύουσας σημασίας ανθρώπινη διάσταση και η αρμονική σχέση μαζί της θεμέλιο της ψυχικής ισορροπίας.

Η ονομαζόμενη σεξουαλική αγωγή στο σχολείο (από το δημοτικό) έχει στόχο όχι μαθησιακό αλλά βασικά ψυχολογικό. Τις γνώσεις για το θέμα τις μαθαίνουν μεταξύ τους όλα τα παιδιά του κόσμου από νήπια. Η ένταξή της στο σχολείο έχει κύριο στόχο τη «νομιμοποίησή» της. «Δημοσιοποιείται» η μεγάλης σημασίας σεξουαλική διάσταση και έτσι μετατρέπεται από «μυστικό» και «ντροπή» σε φυσική κατάσταση, πηγή πλησμονής και ευτυχίας των ανθρώπων.

– Η κοινωνιολογία

Στη δευτεροβάθμια διδάσκονται μαθήματα όπως κοινωνιολογία, οικονομία-διοίκηση, πολιτικοί θεσμοί. Η κοινωνιολογία είναι γνώση πολύτιμη γιατί εξασφαλίζει την κατανόηση της λειτουργίας της κοινωνίας και άρα την έλλογη συμμετοχή σε αυτήν. Είναι όμως πολύ δύσκολη για τις ηλικίες της εφηβείας επειδή βασικό της χαρακτηριστικό είναι ότι η μεθοδολογική της λογική είναι αντίθετη με τον κοινό νου και αμφισβητεί την εμπειρική γνώση που έχουν όλοι οι άνθρωποι της κοινωνίας.

Λύση είναι η εισαγωγή στο λύκειο σε μερικές βασικές έννοιες της κοινωνιολογίας, μαζί με στοιχεία κοινωνικής ανθρωπολογίας και κοινωνικής ψυχολογίας που διευρύνουν τους πολιτισμικούς ορίζοντες και αναδεικνύουν τις αλλαγές και τις εξελίξεις. Π.χ. πώς και γιατί η κοινωνία δεν απαρτίζεται από άτομα αλλά από κοινωνικές ομάδες, πώς η υπαγωγή σε κοινωνικές ομάδες αποδίδει στα άτομα ομοιότητες και κοινά χαρακτηριστικά, αντιλήψεις και ιδέες, πώς αλλάζουν από εποχή σε εποχή και συγχρονικά από κοινωνία σε κοινωνία οι τρόποι σκέψης και συμπεριφοράς, οι νοοτροπίες, οι αξίες, η ηθική, η οργάνωση της οικονομίας, οι κοινωνικές σχέσεις, η έννοια της ισότητας, η κουλτούρα, η τέχνη, η έννοια του ωραίου…

Έτσι παρουσιάζεται η κοινωνία όχι στατική αλλά εξελίξιμη, άρα όλα της τα αρνητικά φαινόμενα επιδέχονται αλλαγές και βελτιώσεις με την παρέμβαση όλων.

– Η τεχνολογία και η τηλεόραση

Είναι πολλές δεκαετίες που ειδικοί παιδαγωγοί, με βάση τη δύναμη της εικόνας και την ισχυρή επίδραση της τηλεόρασης πρότειναν: «βάλτε τα παιδιά πίσω από την τηλεόραση». Εννοούσαν, δώστε στα πιτσιρίκια μια κάμερα και μάθετέ τα να φιλμάρουν, να μοντάρουν και να προβάλουν δικό τους έργο. Θα κατακτήσουν άμεσα τη γνώση πώς κατασκευάζεται το προϊόν, άρα έμμεσα την ικανότητα, να συγκρίνουν, να κρίνουν και να επιλέγουν χωρίς να καταπίνουν ό,τι βλέπουν.

Η τεχνολογία στο σχολείο δε σημαίνει μερικούς υπολογιστές που άλλωστε μένουν συχνά αχρησιμοποίητοι. Σημαίνει την πλήρη ένταξη στη μαθησιακή διαδικασία της τεχνολογίας, που έτσι κι αλλιώς χρησιμοποιούν ευρύτατα νέοι και παιδιά. Αν δε γίνει αυτό, θα παραμείνει το σχολείο βαρετό και δύσκολο και θα προστρέχουν στο ίντερνετ, γοητευτικό και εύκολο, χωρίς την ικανότητα κρίσης και επιλογής.

– Τα θρησκευτικά

Tο δικαίωμα στην ορθόδοξη χριστιανική διαπαιδαγώγηση πρέπει να είναι σεβαστό, όμως η εφαρμογή του δεν είναι έργο του σχολείου. Όπως παντού στον δημοκρατικό τουλάχιστον κόσμο, είναι έργο της Eκκλησίας. H υποχρεωτική από το σχολείο κατήχηση παραβιάζει πολλές αρχές, με πρώτη την ελευθερία της συνείδησης. Eίναι ψηλά και αυξάνονται τα ποσοστά αλλόθρησκων μαθητών και μεγαλώνουν όσων ανήκουν στο ορθόδοξο χριστιανικό δόγμα αλλά πιστεύουν ότι η θρησκεία είναι ιδιωτικό θέμα συνείδησης. Έχει πια έρθει ο καιρός τη θέση της δογματικής κατήχησης στο σχολείο να πάρει η θρησκειολογία και η ιστορία των θρησκειών, επίσης να καταργηθεί η προσευχή και ο οργανωμένος εκκλησιασμός.

Έχει πολλά πλεονεκτήματα να είναι η κατήχηση έργο της Eκκλησίας, αντί σχολικό μάθημα, υποχρεωτικό με την απειλή του κακού βαθμού. Oι μαθητές συμμετέχουν με τη θέλησή τους και όχι υποχρεωτικά, ούτε εξετάζονται κοιτάζοντας με ζήλεια από το παράθυρο τους αλλόθρησκους απαλλαγμένους να παίζουν στην αυλή. Άρα η θρησκευτική διαπαιδαγώγηση γίνεται ενσυνείδητη και πολύ πιο σχετική με τις θρησκευτικές επιταγές.

Τότε το σχολείο μπορεί στη θρησκειολογία να περιλάβει και μια επιλογή από αρχές που είναι κοινές σε όλες τις μεγάλες θρησκείες του κόσμου και να τις διδάσκει ως ηθικές αξίες γενικότερα αποδεκτές. Σύμφωνα με τα ιερά κείμενα όλων των μεγάλων μονοθεϊστικών θρησκειών π.χ. βασικός ηθικός κανόνας είναι η αγάπη και κατανόηση προς τον συνάνθρωπο και ο Θεός περιγράφεται ελεήμων και πανάγαθος.

*Η Άννα Φραγκουδάκη είναι καθηγήτρια κοινωνιολογίας της εκπαίδευσης στο Παιδαγωγικό Τμήμα Νηπιαγωγών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έζησε στη Γαλλία, 1964-1976, όπου σπούδασε κοινωνιολογία και ειδικεύθηκε στην κοινωνιολογία της παιδείας. Είναι διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Rene Descartes – Paris V (1975, τμήμα επιστημών της εκπαίδευσης) και υφηγήτρια του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων (1978, Φιλοσοφική Σχολή). Οι κύριες δημοσιεύσεις της αφορούν τις κοινωνικές ανισότητες, τις διακρίσεις με βάση το φύλο και την κουλτούρα, την ιστορική διγλωσσία και την κοινωνική της λειτουργία, την ανάλυση των σχολικών βιβλίων, τον εθνοκεντρισμό και το ρατσισμό στην εκπαίδευση.

 

Worldwork 2011 – Denver, Colorado

Apr 262011
 

Άλλο ένα σεμινάριο ‘Worldwork’ έφτασε στο τέλος του. Το Denver φιλόξενο μεν, δύσκολο στην ανάσα όμως, καθώς το υψόμετρο (περίπου 1600 μέτρα) απαιτεί προσαρμογή αρκετών ημερών. Σχεδόν 300 άνθρωποι από 30 χώρες! Μερικές από τις χώρες προέλευσης ήταν: Αυστραλία, Αυστρία,Γεωργία, Καναδά, Κολομβία, Κροατία, Κύπρο, Δανία, Γαλλία, Γερμανία, Ελλάδα, Ινδία, Ιρλανδία, Ιταλία, Ιαπωνία, Μεξικό, Μπουρούντι, Ναμίμπια, Ολλανδία, Νέα Ζηλανδία, Νορβηγία, Πολωνία, Νότιο Αφρική, Νότιο Κορέα, Ρωσία, Ελβετία, Τουρκία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ουρουγουάη, και Ηνωμένες Πολιτείες.

Δουλέψαμε τα πρωινά στη μεγάλη ομάδα των 300, με διεργασίες ομάδας πάνω σε θέματα που αναδυόντουσαν από την ομάδα. Τα μεσημέρια ήταν γεμάτα παρουσιάσεις ομιλητών πάνω σε πιο εξειδικευμένα θέματα, και τα απογεύματα μικρές ομάδες των 10-15 ατόμων με δυο μέλη του προσωπικού σαν συντονιστές.

Η ποικιλομορφία του προσωπικού (50 περίπου άτομα από περίπου 13 χώρες) έδινε και διαφορετική νότα σε κάθε μέρα και σε κάθε μικρή ομάδα. Κάθε μέρα μια ομάδα τεσσάρων συντονιστών αναλάμβανε τη θεωρητική παρουσίαση και το συντονισμό της διεργασίας της μεγάλης ομάδας. Το απόγευμα, μετά τις μικρές ομάδες, ξαναμαζευόμασταν όλοι μαζί και μια ομάδα, που αναδυόταν από τις ανάγκες της στιγμής, δούλευε στη μέση.

Ο συντονισμός μιας τόσο μεγάλης ομάδας αποτελεί πρόκληση για κάθε επαγγελματία. Μόλις αποκλιμακωθεί η ένταση για ένα θέμα, αναδύονται άλλα δέκα (εξίσου σημαντικά) στη θέση του. Αν εστιάσεις υπερβολικά στις στιγμές που οι αντίθετοι πόλοι πλησιάζονται και αποκτούν ανθρώπινο πρόσωπο, χωρίς να ονοματίσεις την πολυπλοκότητα της κατάστασης, κινδυνεύεις να περιθωριοποιήσεις πολλούς μέσα στην ομάδα. Αν εστιάσεις μόνο στην πολυπλοκότητα των θεμάτων και στα στοιχεία, κινδυνεύεις να χάσεις την ανθρώπινη διάσταση πίσω από κάθε σύγκρουση.

Αυτήν την ευαίσθητη ισορροπία διαχειριζόμασταν επί μια βδομάδα, με μεγαλύτερη ή μικρότερη επιτυχία. Το επόμενο Worldwork Seminar θα γίνει στην Πολωνία το 2014. Πιο κοντά στην Ελλάδα, και με μικρότερα έξοδα ταξιδιού, ελπίζω να δώσει την ευκαιρία σε περισσότερους και περισσότερες να συμμετάσχουν.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Ελληνική ομάδα για τη συμμετοχή της στο σεμινάριο: Λίλη Βασιλείου, Λένα Ασλανίδου, Αλεξάνδρα Βασιλείου, Βασιλική Κατριβάνου, Νάνσυ Παπαθανασίου, Γρηγόρης Βέλλιος, Άννα Σταυροπούλου, Τατιάνα Γιομπαζολιά, Βενετία Μπουρονίκου, Ελένη Χουβαρδά, και Σοφία Ηλία.

 

 

Worldwork 2011 – συνάντηση προσωπικού

Apr 142011
 

Ολοκληρώθηκε η συνάντηση προσωπικού του Worldwork Seminar και σήμερα ξεκίνησε και το σεμινάριο. Το προσωπικό αποτελείται από μια διεθνή ομάδα συντονιστών από τις ΗΠΑ, την Ιρλανδία, την Αγγλία, το Μεξικό, την Ελλάδα, την Ινδία, τη Νέα Ζηλανδία, την Αυστραλία, την Ελβετία, τον Καναδά, τη Γερμανία και την Ιαπωνία. Για δυο μέρες εστιάσαμε στην προετοιμασία του σεμιναρίου, στη συνεργασία μας (teamwork), στον τρόπο στήριξης που έχει ανάγκη ο καθένας και η καθεμιά. Πλούσιο διήμερο, έντονο, αντιπαραθετικό και γόνιμο.

Σήμερα ξεκίνησε και το σεμινάριο. Πάνω από 250 άνθρωποι από περίπου 30 χώρες. Διεργασία ομάδας πάνω στο ρατσισμό, και το απόγευμα δουλειά πάνω στην εσωτερικευμένη καταπίεση. Πολλά τα ερεθίσματα, αυξομειώσεις στην ένταση στο δωμάτιο, κόσμος πολύς και προσμονή μεγάλη. Εύκολα υποκύπτεις στον πειρασμό να λυθούν όλα ‘εδώ και τώρα’. Να ήταν τόσο εύκολο!

Μερικές φωτογραφίες από τη συνάντηση προσωπικού. Θα ακολουθήσουν κι άλλες, από το σεμινάριο το ίδιο…

 

Debtocracy – Χρεοκρατία

Apr 072011
 

Πριν λίγο ανακοινώθηκε ότι και η Πορτογαλία μπαίνει στο μηχανισμό στήριξης (;) του ΔΝΤ.  Πριν λίγο βγήκε και το Debtocracy στον διαδικτυακό “αέρα”.

Μπόλικη τροφή για σκέψη, καθώς ετοιμαζόμαστε για την αυριανή πτήση στο Denver, CO, και για το Worldwork 2011.

 

 

Untitled from ThePressProject on Vimeo.

Σε λίγες μέρες… Denver, Colorado για το Worldwork 2011!

Apr 032011
 

Σε λίγες μέρες αναχωρούμε για Denver, Colorado για το Worldwork 2011. Έντεκα ψυχές από την Ελλάδα θα συμμετάσχουν στο σεμινάριο. Η Λένα Ασλανίδου, Λίλη Βασιλείου, Βασιλική Κατριβάνου, Νάνσυ Παπαθανασίου, Αλεξάνδρα Βασιλείου και Γρηγόρης Βέλλιος ως μέλη του προσωπικού διδασκαλίας και συντονισμού ομάδων. Η Άννα Σταυροπούλου, Τατιάνα Γιομπαζολιά, Ελένη Χουβαρδά, Σοφία Ηλία και Βενετία Μπουρονίκου, συμπληρώνουν την συμμετοχή της ομάδας από την Ελλάδα.

Τα σεμινάρια ‘Worldwork and Conflict Resolution’ πραγματοποιούνται σε διαφορετικές χώρες. Μέχρι στιγμής έχουμε ταξιδέψει για αυτά τα σεμινάρια στο Όρεγκον των Ηνωμένων Πολιτειών (1991, 1993, 1996, 2004), στη Μπρατισλάβα της Σλοβακίας (1994), στην Λονάβαλα της Ινδίας (1997), στην Ουάσινγκτον των Ηνωμένων Πολιτειών (1999), στην Ερέτρια της Ελλάδας (2002), στο Σύντνεϋ της Αυστραλίας (2006), στο Λονδίνο του Ηνωμένου Βασιλείου (2008).

Στα σεμινάρια συμμετέχουν 250-300 άτομα από 25-30 χώρες, με σκοπό την θεωρητική κατάρτιση και βιωματική εφαρμογή του Process Work, της Διεργασίας Ομάδας (Group Process) και της Επίλυσης Συγκρούσεων (Conflict Resolution) για την ανάπτυξη της παγκόσμιας επικοινωνίας και συνεργασίας. Τα σεμινάρια εστιάζουν σε δομές κοινωνικής ισχύς και προνομίων, στην διαπολιτισμική ενημερότητα, στα δικαιώματα του ανθρώπου, στη ψυχολογία των μειονοτήτων, στα στερεότυπα και τις προκαταλήψεις, στην επιθετικότητα και την βία, στη λεκτική και εξωλεκτική επικοινωνία, και στη διευθέτηση της επίλυσης συγκρούσεων.

Worldwork: An International Conference & Training on Environmental, Social, and Political Issues

April 13th – 19th 2011 in Denver, Colorado USA

 

Worldwork 2011 participants Receive:

  • • The experience of large and small group process.
  • • Experiential inner work exercises.
  • • Presentations of Worldwork concepts & methodology.
  • • Special interest forums.
  • • Two (2) individual sessions for supervisions, consulting, connecting, with a Process Work facilitator on the Worldwork staff.

Each day will start with a plenary focused on, but not limited to, the topics below:

• Day 1, Wed. 4/13 Bringing the Worlds Together: Inner & Outer Work with Amy and Arny Mindell

• Day 2, Thurs.4/14 Eldership Moves Mountains: Power, Privilege and Revenge-What’s Awareness Got to do with it? with Anuradha Deb, Jan Dworkin, Aleksandr Peikrishvili, and Lily Vassiliou

• Day 3, Fri., 4/15 Befriending Conflict As a Service Tool for the World with Joe Goodbread, Lukas Hohler, and Kate Jobe.

• Day 4, Sat., 4/16 Kindling Change: Celebrating Diverse Communication Styles with Lena Aslanidou, Emetchi, and Dawn Menken,

• Day 5, Sun., 4/17 Earth Dreaming for Stewardship of the Environment & Ecosystem with Julie Diamond, Gary Reiss, Rhea, and Ingrid Rose

• Day 6, Mon., 4/18 Deep Democracy as a Relationship Skill Between Tribes, Ethnic Groups, Cultures; `Can We Have a World Melting Pot & Maintain Flavor?’ with Ellen and Max Schupbach

• Day 7, Tues., 4/19 Mending the Divide: Beyond Polarization in our Teams, Communities, Continents and the World: Bringing Eldership & Leadership Skills Back Home with Lane Arye, Susan Hatch, and Lesli Mones

 

Infowar, μια άριστη εκπομπή και μια αναμενόμενη απόλυση

Apr 032011
 

Η εκπομπή Infowar του Άρη Χατζηστεφάνου στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΙ 100.3 ήταν από τις καλύτερες εκπομπές του Ελληνικού ραδιοφώνου. Λάθος. Η καλύτερη εκπομπή του Ελληνικού ραδιοφώνου.

Η σημερινή του εκπομπή βρίσκει πολιτικό καταφύγιο στο Press Project. Ένα κλικ στις 11, και θα την ακούσεις…

Διάβασε παρακάτω την ανοιχτή επιστολή του Άρη Χατζηστεφάνου για την απόλυση του.

Ανοιχτή επιστολή για την απόλυσή μου από το Ρ/Σ ΣΚΑΪ 100.3

To πρωί της 31ης Μαρτίου η διεύθυνση του Ρ/Σ ΣΚΑΪ 100.3 μου ανακοίνωσε την απόλυσή μου. Θεωρώ ότι πρόκειται για μια προσπάθεια πολιτικής φίμωσης καθώς οι πληροφορίες που παρουσίαζα στην εκπομπή δεν ταίριαζαν με τη φιλοκυβερνητική και φιλομνημονιακή γραμμή που επιχειρούσε να επιβάλλει η διεύθυνση.

Η προσπάθεια περιθωριοποίησης της εκπομπής μου ξεκίνησε πριν από χρόνια με τη διακοπή του τηλεοπτικού Infowar. Συνεχίστηκε με τη διακοπή των δεύτερων μεταδόσεων της ραδιοφωνικής εκπομπής αλλά και τις συνεχείς ακυρώσεις της μετάδοσης τις Κυριακές – θυμίζω ότι στα πρώτα χρόνια σε περίπτωση εκδηλώσεων και δράσεων του σταθμού η εκπομπή απλώς άλλαζε ώρα.

Αρκετά ακόμη περιστατικά έδειχναν ποιο ήταν το πραγματικό «ενδιαφέρον» του σταθμού για τη δημοσιογραφική μου δουλειά: Το βράδυ της επιδρομής στον Στόλο της Ελευθερίας, όταν επιχείρησα να επικοινωνήσω με το σταθμό για να μεταδώσω την έναρξη της επίθεσης από τον ισραηλινό στόλο, ο σταθμός αρνήθηκε να με βγάλει στον αέρα για περίπου μία ώρα ώστε να μη διακοπεί η αναμετάδοση… ενός αγώνα μπάσκετ.

Πολιτικά χαρακτηριστικά όμως είχε και η στοχοποίησή μου για το γεγονός ότι αρνήθηκα να υπογράψω την παράνομη ατομική σύμβαση εργασίας με μείωση αποδοχών κατά 10%. Οι εργαζόμενοι που αρνηθήκαμε να υπογράψουμε, ακολουθώντας και την προτροπή της ΕΣΗΕΑ, γνωρίζαμε ότι αργά ή γρήγορα θα ερχόταν η ώρα των εκδικητικών απολύσεων. Η απόφασή μας δεν αφορούσε τις οικονομικές μας αποδοχές αλλά την καταστρατήγηση των συλλογικών συμβάσεων.

Δεν είναι τυχαίο ότι και οι δύο απολύσεις στο ραδιόφωνο αφορούν εργαζόμενους που δεν είχαν υπογράψει την παράνομη σύμβαση. Παρά το γεγονός βέβαια ότι η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση δέχθηκαν τότε τις ατομικές συμβάσεις, ο ιδιοκτήτης του σταθμού αθέτησε την προσωπική του υπόσχεση και συνεχίζει τις μαζικές απολύσεις.

Τις τελευταίες ώρες ο σταθμός επιχειρεί να με παρουσιάσει ως «οικονομικό βάρος» παρά το γεγονός ότι οι αποδοχές μου για το ραδιόφωνο παραμένουν στάσιμες από το 2006 και κυμαίνονταν στο επίπεδο της συλλογικής σύμβασης. Θυμίζω επίσης ότι σχεδόν το σύνολο των αποστολών που πραγματοποιούσα στο εξωτερικό για τις ανάγκες της εκπομπής γίνονταν με δικά μου έξοδα και εξοπλισμό και πως στο παρελθόν μού ανατέθηκε για ένα χρόνο η επιμέλεια όλων των εκπομπών για τα 20 χρόνια του ΣΚΑΪ χωρίς αμοιβή.

Για όλους αυτούς τους λόγους αρνούμαι να αποδεχτώ την παράνομη, εκδικητική και πολιτικά υποκινούμενη απόλυσή μου.

Η προσπάθεια πολιτικής φίμωσης της εκπομπής μου δεν θα περάσει. Οι συνάδελφοι με τη στήριξη και της ΕΣΗΕΑ προχωρούν σε απεργιακές κινητοποιήσεις απέναντι στις παράνομες και καταχρηστικές απολύσεις αλλά και το κλίμα φόβου που επιχειρεί να επιβάλλει η διεύθυνση του σταθμού.

Οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ στους ακροατές του σταθμού και στους συναδέλφους που βρέθηκαν με συγκινητικό τρόπο στο πλευρό μου από την πρώτη στιγμή. Σε αυτούς οφείλω και την πορεία μου στο χώρο της δημοσιογραφίας από την πρώτη ημέρα που συνεργάστηκα με το ραδιόφωνο του ΣΚΑΙ το 1996.

Με αξιοπρέπεια,

Αρης Χατζηστεφάνου

Δημοσιογράφος

Φεστιβάλ τέχνης και αντίστασης Κερατέα – 8, 9, 10 Απρίλιου

Apr 032011
 

Πηγή: Aformi

Φεστιβάλ τέχνης και αντίστασης Κερατέα – 8, 9, 10 Απρίλιου

Την ώρα που γράφεται αυτό το κείμενο, για ακόμη μια φορά, υπάρχει αστυνομική εισβολή και επίθεση στην Κερατέα. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ για να τρομοκρατήσει το λαό της Κερατέας και για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των εργολάβων επιβάλλει συνθήκες χούντας. Οι κάτοικοι της Κερατέας έχουν μπει στον τέταρτο μήνα κινητοποιήσεων. Ξεπερνώντας τις 110 μέρες παραμονής τους στα μπλόκα που έχουν στήσει στην περιοχή, αντιστέκονται στην αστυνομική βία και τα συμφέροντα των μεγαλοεργολάβων που θέλουν να εγκαταστήσουν ΧΥΤΑ (Χώρο Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων) στη θέση Οβριόκαστρο Κερατέας. Εμείς, μια ομάδα καλλιτεχνών, ανθρώπων της τέχνης και του πολιτισμού-που συγκροτήθηκε αυθόρμητα -θέλοντας να συμπαρασταθεί και να δείξει έμπρακτα την αλληλεγγύη της στους κατοίκους της Κερατέας και έπειτα από συνεννόηση μαζί τους, οργανώνουμε ένα τριήμερο πολιτισμού και αντίστασης ( 8-9-10 Απρίλη 2011), στο πλευρό των εξεγερμένων κατοίκων.

Βρισκόμαστε στο πλευρό τους γιατί πιστεύουμε ότι ο αγώνας τους είναι απόλυτα δίκαιος. Είναι δίκαιος γιατί: α) η κυβέρνηση έχει καταλύσει στην Κερατέα κάθε έννοια δημοκρατίας και δικαιοσύνης, υπερασπίζοντας με μανία τα συμφέροντα των μεγαλοεργολάβων και όχι τα συμφέροντα του λαού της Κερατέας, πηγαίνοντας κόντρα ακόμα και στις δικαστικές αποφάσεις. β) ο χώρος που η κυβέρνηση θέλει να εγκαταστήσει ΧΥΤΑ βρίσκεται σε απόσταση ελάχιστων εκατοντάδων μέτρων από αρχαιολογικό χώρο, και χαρακτηρισμένο ως ιστορικό λόγω των μεταλλείων του Λαυρίου, που φτάνουν υπογείως σε μικρή απόσταση από την περιοχή. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι αποτελεί μία ανεκτίμητης αξίας περιβαλλοντική ζώνη. Η συγκεκριμένη επιλογή από την κυβέρνηση αποτελεί περιβαλλοντικό και πολιτισμικό έγκλημα. γ) Γιατί όσοι από εμάς βρεθήκαμε εκεί κοντά στους αγωνιζόμενους κατοίκους της Κερατέας, γνωρίσαμε ανθρώπους, άντρες και γυναίκες, σπουδαίους, γενναιόδωρους, φιλόξενους, ευγενικούς αλλά και πεισματάρηδες που δεν το βάζουν κάτω. Γιατί ξέρουν ότι ο αγώνας τους είναι δίκαιος και γιατί ξέρουν ότι σε αυτή την υπόθεση διακυβεύεται όχι μόνο η αξιοπρέπεια τους, αλλά και το δικό τους μέλλον και των παιδιών τους.

Γι’ αυτούς, αλλά και πολλούς άλλους λόγους, θεωρούμε ότι πρέπει με τον τρόπο μας να συμμετέχουμε ενεργά στο πλευρό αυτών των υπέροχων ανθρώπων και να τους βοηθήσουμε να δικαιωθούν.

Το συντονιστικό του Art Resistance Festival

 

Ένας συνοικισμός, μια κρυμμένη πολιτεία…

Mar 312011
 

Λίγες μέρες μετά την εκπομπή του Στάυρου Θεοδωράκη για την ‘κρυμμένη πολιτεία’ μετανστών στη Θηβα, έγινε και η επέμβαση του Δήμου και της Αστυνομίας… Έχουν σκληρύνει τα πράγματα. Κινδυνεύει η ανθρωπιά μας. Η αξιοπρέπεια μας έχει ήδη τραυματιστεί.

 


 

Πηγή: Δίκτυο Δράσης Κοινωνικών Λειτουργών

Κάλεσμα για άμεση δράση υπεράσπισης των μεταναστών του προσφυγικού συνοικισμού της Θήβας

Την περασμένη εβδομάδα, ο Δήμος Θηβαίων με την συνδρομή της Αστυνομίας προχώρησε στην κατεδάφιση 18 σπιτιών του προσφυγικού συνοικισμού της Θήβας στα οποία διαμένουν Πακιστανοί μετανάστες και πρόσφυγες αιτούντες πολιτικού ασύλου. Οι μετανάστες, χωρίς να έχουν ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ, αναγκάστηκαν να φύγουν χωρίς καν να μπορέσουν να κάνουν οποιαδήποτε ενέργεια για αναστολή της κατεδάφισης, και χωρίς να έχουν καν το περιθώριο να πάρουν τα προσωπικά τους αντικείμενα από τα σπίτια τους. Ο Δήμος Θηβαίων άλλωστε είχε προβλέψει να διαθέτει και φορτηγό με το οποίο ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕ ΚΑΙ ΠΕΤΑΞΕ ΣΤΗΝ ΧΩΜΑΤΕΡΗ όλα τα προσωπικά αντικείμενα των μεταναστών! Άραγε με ποιας αρχής την έγκριση προέβη σε αυτή τη πράξη;

Οι μετανάστες και οι πρόσφυγες δεν επιλέγουν να ζουν κάτω από άθλιες συνθήκες, στοιβαγμένοι σε παραπήγματα, χωρίς στοιχειώδεις συνθήκες υγιεινής, χωρίς αξιοπρέπεια!

Η ρατσιστική «ανοχή» που έδειχνε τόσα χρόνια ο Δήμος στους μετανάστες και τους πρόσφυγες της Θήβας, ήταν στην ουσία η νομιμοποίηση της εκμετάλλευσης της εργατικής τους δύναμης! Οι μετανάστες που τώρα είναι άστεγοι, διωκόμενοι και πλήρως εγκαταλελειμμένοι, χωρίς κανένα δικαίωμα σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, χωρίς καμία ανθρωπιστική βοήθεια, είναι αυτοί που δούλευαν και δουλεύουν στα χωράφια της Θήβας ανασφάλιστοι με μεροκάματα πείνας! Και τώρα, που τους είναι παραγωγικά αχρείαστοι, νομίζουν ότι με νομοποιητικά έγγραφα καλύπτεται η πολιτικά ανεύθυνη και απάνθρωπη δράση τους!

Ο διωγμός των Πακιστανών από τον προσφυγικό συνοικισμό της Θήβας είναι ντροπή για όλους μας!

Είναι ανθρωπιστικό έγκλημα!

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΟΛΕΣ ΟΙ ΜΟΡΦΕΣ ΔΙΩΞΕΩΝ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ-ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕΙ Ο ΔΗΜΟΣ ΣΕ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΕΙΣ ΠΡΙΝ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΤΕΙ ΣΤΕΓΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

ΝΑ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΘΕΙ ΑΜΕΣΑ ΜΟΝΙΜΟΣ ΧΩΡΟΣ ΣΤΕΓΑΣΗΣ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ- ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΠΟΥ ΕΜΕΙΝΑΝ ΑΣΤΕΓΟΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΕΙΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ

ΝΑ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΘΕΙ ΑΜΕΣΑ Η ΠΑΡΟΧΗ ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΗΜΟ ΘΗΒΑΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΒΟΙΩΤΙΑΣ

 

Πάνω από τα κέρδη ο άνθρωπος

Mar 282011
 

Πηγή: Ελευθεροτυπία

Ανταλλακτική οικονομία: Πάνω απ’ τα κέρδη ο άνθρωπος

Ζω και χωρίς λεφτά!

Ερευνα – κείμενο: Ανδρέας Ρουμελιώτης

1ο Για να ξεπεράσει αυτή την κρίση ο «καπιταλισμός του καζίνου» είναι υποχρεωμένος να καταστρέψει μέρος του κεφαλαίου και της εργασίας κηρύσσοντας τον πόλεμο στην κοινωνία. «Η ποσότητα επί την ταχύτητα κυκλοφορίας του χρήματος». Η ποσότητα μειώνεται και το χρήμα που κυκλοφορεί δεν αλλάζει γρήγορα χέρια.

Αυτό δημιουργεί κυκλοφορικό πρόβλημα και απειλεί με θρομβώσεις και εγκεφαλικό το σύστημα το οικονομικό. Μπορούν οι άνθρωποι και οι κοινωνίες να επιβιώσουν χωρίς λεφτά; Η εμπειρία της Λατινικής Αμερικής και κυρίως της Αργεντινής απαντά σ’ αυτό το ερώτημα θετικά. «Μπορώ και χωρίς ευρώ»! Με την αλληλέγγυα κοινωνική οικονομία του ισογείου. Με το ισοδίκαιο ανταλλακτικό εμπόριο. Με τα τοπικά και εθνικά δίκτυα ανταλλαγών. Με την επανατοπικοποίηση των διατροφικών συναλλαγών, τη γεωργία της εγγύτητας και τις αγορές απευθείας διάθεσης. Με τα εναλλακτικά-ιδεατά κοινωνικά νομίσματα που δημιουργούν μια νομισματική ποικιλότητα (diversite monetaire). Με τα δίκτυα αλληλοβοηθητικής ασφάλειας υγείας και τα ταμεία αλληλεγγύης. Με τα ανταλλάξιμα χρονομερίδια της εργασίας και το κοινωνικό χρήμα. Με διευρυνόμενα δίκτυα ανταλλαγών σε όλα: στα σπίτια, στα εξοχικά, στο πάρκινγκ, στις μετακινήσεις, στα εμπορεύματα, στις υπηρεσίες, στις διακοπές. Με τη δημιουργία κοινωνικών – ηθικών τραπεζών και χρονοτραπεζών. Με την εφευρετικότητα της νέας οικονομίας των αναγκών. Καλώς ήρθατε στη μετά ευρώ εποχή: «Εμείς θα ζήσουμε κι ας είμαστε φτωχοί»!

Ως κοινωνική ή αλληλέγγυα οικονομία θα μπορούσαμε να ορίσουμε το χώρο που βρίσκεται ανάμεσα στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα της οικονομίας και αναπτύσσει δραστηριότητες με κοινωνικούς σκοπούς και στόχους. Πρόκειται για πολυμορφικές κινήσεις και εναλλακτικά δίκτυα, τα οποία άλλοτε αποκτούν θεσμική μορφή (θεσμοθετούνται) και άλλοτε παραμένουν εξωθεσμικά και άτυπα. Πρόκειται για την οικονομία των αναγκών. Ή όπως την ονομάτισε η Ανιές Χέλερ, «οικονομία των ριζικών αναγκών».

Οι φορείς της κοινωνικής οικονομίας δραστηριοποιούνται με μοναδικό μέλημα την εξυπηρέτηση των μελών τους και το συλλογικό όφελος. Χαρακτηρίζονται από τις ισότιμες-δημοκρατικές διαδικασίες στη λήψη των αποφάσεων και έχουν προτεραιότητα τις ανάγκες των ανθρώπων και την απασχόληση. Υπάρχει, βεβαίως, διένεξη για το αν η αλληλέγγυα οικονομία της βάσης ταυτίζεται με την κοινωνική οικονομία της αγοράς. Αφού σε πολλές περιπτώσεις τα όρια ανάμεσα στον εθελοντισμό και την κερδοφορία δεν είναι διάφανα…

Ωστόσο υπολογίζεται ότι το 10% των εργαζομένων στην Ευρώπη απασχολούνται σήμερα σε διάφορους κλάδους της κοινωνικής οικονομίας. Περίπου 40 εκατομμύρια Γάλλοι και 60 εκατομμύρια Γερμανοί είναι μέλη τέτοιων συνεταιρισμών, σωματείων, συλλόγων, δικτύων και αλληλοβοηθητικών ταμείων που συναποτελούν την κοινωνική οικονομία. Η Social Economy Europe είναι το πανευρωπαϊκό σχήμα που συγκεντρώνει κάτω από την ομπρέλα του πολλές από αυτές τις εναλλακτικές οργανώσεις και δραστηριότητες. Σχεδόν σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες υπάρχει νομικό και θεσμικό πλαίσιο για την κοινωνική οικονομία. Στην Ελλάδα, αν όλα πάνε καλά, η διαβούλευση θα αρχίσει σε λίγο καιρό, (βλέπε www.enet.gr «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία», 6 Μαρτίου 2011, σχετικό αφιέρωμα του Σπύρου Φρεμεντίτη).

Ισοδίκαιο ηθικό εμπόριο

Η κοινωνική αλληλέγγυα «οικονομία του ισογείου» κατάφερε να δημιουργήσει παράλληλες ουτοπικές πραγματικότητες και οάσεις μέσα στο σύστημα αφήνοντας τις πραγματικές ουτοπίες στη δικαιοδοσία των επαναστάσεων.

Οι φτωχοί άνθρωποι σ’ όλο τον κόσμο για να μπορέσουν να επιβιώσουν μέσα στον τυφώνα του νεοφιλελευθερισμού και της κρίσης δημιούργησαν εκτεταμένα δίκτυα ανταλλαγών προϊόντων και υπηρεσιών που στηρίζονταν στο ισοδίκαιο ηθικό εμπόριο στην τοποφαγική γεωργία της εγγύτητας και επινόησαν τα δικά τους ιδεατά-εναλλακτικά νομίσματα. Στη Λατινική Αμερική, και κυρίως στην Αργεντινή έχουν τη μεγαλύτερη εμπειρία.

Το ισοδίκαιο ηθικό εμπόριο ήταν κομμάτι της κουλτούρας των πολιτικών κινημάτων αμφισβήτησης στις δεκαετίες του ’60 και του ’70 και στη συνέχεια, μετά το ’80, του καταναλωτικού κινήματος. Στόχος του, οι δικαιότερες εμπορικές συμφωνίες με τις αναπτυσσόμενες χώρες, η ενίσχυση των περιθωριοποιημένων παραγωγών, οι καλύτερες συνθήκες εργασίας, οι επενδύσεις στις τοπικές κοινωνίες και ο σεβασμός στο περιβάλλον, στη βιοποικιλότητα και στα ανθρώπινα δικαιώματα.

Γεωργία της εγγύτητας και αγορές απευθείας διάθεσης τροφής

Στη Γαλλία υπάρχουν περισσότερες από 500 ενώσεις (ΑΜΑΡ) όπου περίπου 1.000 παραγωγοί φέρνουν βιολογικά προϊόντα, μέσω εναλλακτικών δικτύων, απευθείας στη γειτονιά, με σχεδόν μηδενικό κόστος συναλλαγής, καλύπτοντας ήδη 70 χιλιάδες καταναλωτές. Το πιο γνωστό ΑΜΑΡ στο Παρίσι είναι το «Αλληλέγγυο Κολοκύθι». Τα προϊόντα του στοιχίζουν 20% λιγότερο απ’ ό,τι στις λαϊκές αγορές. Η γεωργία της εγγύτητας και τα κινήματα των τοποφάγων αναπτύσσονται ταχύτατα σ’ όλη την Ευρώπη. Η Βρετανία, ας πούμε, στο πλαίσιο του κινήματος «Πόλεις σε μετάβαση» και στην Ισπανία με πιο χαρακτηριστικό το «Xarxa de consum solidari» της Βαρκελώνης. Στόχος τους, η δίκαιη τιμή μέσω της επανατοπικοποίησης των διατροφικών συναλλαγών. Οποιος δεν έχει να πληρώσει τα προϊόντα μπορεί να παρέχει ανταλλακτική εργασία στην παραγωγή και στη διανομή.

Ανταλλακτικά δίκτυα – LETS

Μέσα απ’ αυτά επιβίωσε το κατεστραμμένο Βανκούβερ το 1983. Υπάρχουν παντού: στον Καναδά, στις ΗΠΑ, στη Λατινική Αμερική, στην Αυστραλία, στην Κίνα, στην Ινδία. Στην Ευρώπη τα πιο γνωστά δίκτυα ανταλλαγών είναι τα LETS, τα οποία λειτουργούν κατά βάση σε συνοικίες, γειτονιές και χωριά των αγγλοσαξονικών χωρών. Στις περισσότερες περιπτώσεις, τα τοπικά δίκτυα είναι μέρος ενός μεγαλύτερου δικτύου που απλώνεται σε ολόκληρη τη χώρα και παρέχει τη δυνατότητα σε όλους τους πολίτες-μέλη να συναλλάσσονται μεταξύ τους. Ολα τα μέλη έχουν πρόσβαση στον κατάλογο των προσφερόμενων ή ζητούμενων προϊόντων-υπηρεσιών και καθένας επιλέγει τι χρειάζεται και τι θα προσφέρει. Στην πλειονότητα των συστημάτων αυτών οι τιμές καθορίζονται συλλογικά. Σε άλλα ανταλλακτικά συστήματα χρησιμοποιούνται συμβολικές μονάδες-νομίσματα, ώστε να καθορίζονται οι τιμές, και σε άλλα «εργατοώρες» με βάση τις οποίες καθορίζεται η αξία του προϊόντος.

Οι συναλλαγές γίνονται κυρίως ηλεκτρονικά, καταγράφονται σε συγκεκριμένο πρόγραμμα και κάθε μέλος μπορεί ακόμη και με ένα τηλεφώνημα να αναφέρει τη συναλλαγή που πραγματοποίησε. Στα πιο προχωρημένα ανταλλακτικά δίκτυα στη Μεγάλη Βρετανία, όπου υπάρχουν περισσότερα από 300 LETS, τα μέλη καταγράφουν απευθείας τις συναλλαγές τους στο Διαδίκτυο με τη χρήση κωδικών. Τα «έξοδα διαχείρισης» και το λειτουργικό κόστος του συστήματος, όπως οι τηλεφωνικοί λογαριασμοί, καλύπτονται από τις ετήσιες εισφορές των μελών ή και από ποσοστιαίες χρεώσεις επί της αξίας των συναλλαγών.

Στην Ελβετία, μάλιστα, υπάρχει και το Wirtschaftsring (Επιχειρηματικός κύκλος), που είναι στην ουσία ένα πιστωτικό ίδρυμα μέσω του οποίου οι επιχειρήσεις και οι ελεύθεροι επαγγελματίες της χώρας προβαίνουν σε πολυμερές ανταλλακτικό εμπόριο.

Χρονοτράπεζες

Οι τράπεζες χρόνου είναι ένα δίκτυο ανταλλαγής προϊόντων και υπηρεσιών που στηρίζεται από το δικό του εσωτερικό «νόμισμα-χρόνο» ή «νόμισμα-εργασία». Κάθε μέλος της χρονοτράπεζας μπαίνει στο ηλεκτρονικό δίκτυο και δηλώνει το είδος της υπηρεσίας που έχει τη δυνατότητα να προσφέρει και το χρόνο που μπορεί να απασχοληθεί.

Κάθε ώρα εργασίας «αμείβεται» το ίδιο. Η νταντά αμείβεται όσο και ο γιατρός. Μία ώρα μαθήματος Ισπανικών εξισώνεται με μία ώρα φροντίδας των παιδιών. Θες να χωρίσεις με τον άντρα σου αλλά δεν μπορείς να πληρώσεις τον δικηγόρο; Κανένα πρόβλημα! Αυτός σου βγάζει το διαζύγιο και εσύ του καθαρίζεις για ένα μήνα το σπίτι. Δηλαδή, στους λογαριασμούς του κάθε μέλους καταγράφονται οι ώρες που εργάστηκε και επομένως οι ώρες που του αναλογούν προκειμένου να λάβει κάποιο προϊόν ή υπηρεσία από ένα άλλο μέλος.

Οι τράπεζες χρόνου αξιοποιούν τους εθελοντές και βοηθάνε να στηριχθούν οικογένειες με οικονομικά προβλήματα. Ενεργές τράπεζες χρόνου λειτουργούν σήμερα σε περισσότερες από 26 χώρες, μεταξύ των οποίων οι ΗΠΑ, η Ιαπωνία, η Μεγάλη Βρετανία, οι χώρες της Λατινικής Αμερικής, η Ιταλία αλλά και η Ελλάδα.

Ηθικοί τραπεζίτες…

Εκτός από τις τράπεζες που ενδιαφέρονται μόνο για το κέρδος, υπάρχουν και οι λεγόμενες «ηθικές τράπεζες», που έχουν διαμορφώσει ένα κοινωνικό, περιβαλλοντικό προφίλ και υποστηρίζουν ότι επενδύουν με όρους κοινωνικής ευθύνης. Ολες οι τράπεζες ενδιαφέρονται να φιλοτεχνήσουν ανάλογο προφίλ. Από τις πιο γνωστές αυτού του χώρου είναι οι Triodos και GLS. Η GLS υποστηρίζει πολιτισμικές, κοινωνικές και οικολογικές πρωτοβουλίες. Δίνει χαμηλότοκα δάνεια σε αυτοδιοικούμενα σχολεία, θεραπευτήρια, βιολογικές καλλιέργειες, σε κοινόβια και ανέργους. Η Triodos στηρίζει τους πελάτες που παίρνουν πρωτοβουλίες για τον πολιτισμό, το περιβάλλον και τον άνθρωπο. Στους στόχους της αναφέρεται η προσπάθεια διασφάλισης της ποιότητας ζωής, γι’ αυτό χρηματοδοτεί μόνο όσους κινούνται προς αυτή την κατεύθυνση. Από την άλλη υπάρχει και η Charity Bank, η οποία χρηματοδοτεί κι εκείνους που οι συμβατικές τράπεζες δεν τολμούν, λόγω υψηλού ρίσκου.

Διεθνή δίκτυα ανταλλαγών

Υπάρχουν πάρα πολλά. Ενα από τα πιο γνωστά είναι το site www.foodieexchange. ning.com , στο οποίο food bloggers από όλο τον κόσμο ανταλλάσσουν μεταξύ τους πακέτα με διατροφικά προϊόντα από τις χώρες τους. Το κάθε πακέτο πρέπει να έχει αξία το λιγότερο 10 δολάρια ή 10 ευρώ και να μην είναι πάνω από 500 γραμμάρια, αλλιώς υπάρχει έξτρα χρέωση.

Τράπεζα χρόνου του δικτύου γυναικών Ευρώπης (www.enow.gr)

Η τράπεζα χρόνου στη χώρα μας λειτουργεί από το 2005 με πρωτοβουλία του Δικτύου Γυναικών Ευρώπης, που βρίσκεται στη Δάφνη. Τα άτομα νιώθουν καλύτερα με την αίσθηση πως έχουν κάτι ανταλλάξιμο με αξία, δηλαδή το χρόνο τους. Η εργασία όλων στην τράπεζα αξιολογείται ποιοτικά και αυτό λειτουργεί ως ανταμοιβή αλλά και ως κίνητρο αναβάθμισης προσόντων. Σ’ αυτήν συμμετέχουν άνεργοι, μετανάστες, πρόσφυγες, μονογονεϊκές οικογένειες, συνταξιούχοι, φοιτητές κ.ά.

Διάβασε τη συνέχεια του άρθρου εδώ…

Η διαφύλαξη της ανθρώπινης αξιοπρέπειας…

Mar 282011
 

Σήμερα βρήκα ένα email από την Σ.Π. με αυτό το γράμμα από την κοινωνική λειτουργό των Γυναικείων Φυλακών Θήβας. Αξίζει μια ανάγνωση και λίγη δράση!

 

Αγαπητές φίλες και φίλοι (και φίλες και φίλοι των φιλών…)

Είμαστε μια ομάδα ανθρώπων που αποτελούν το επιστημονικό προσωπικό (κοινωνικοί λειτουργοί, ψυχολόγοι) των γυναικείων φυλακών Ελαιώνα Θήβας. Προσπάθεια μας: να δημιουργήσουμε όσο το δυνατόν καλύτερες συνθήκες διαβίωσης για τις έγκλειστες γυναίκες (έφηβες μέχρι και υπερήλικες καθώς και μητέρες με τα παιδιά τους).

Στόχος μας:

  • η δημιουργική αξιοποίηση του ελευθέρου χρόνου τους,
  • η προσωπική τους ανάπτυξη και
  • η διαφύλαξη της ανθρώπινης αξιοπρεπείας!

Σε σχέση με εμάς και τις ανάγκες μας, όπως κάθε μικροκοινωνια, κάθε τόπος συνάθροισης και συνύπαρξης ανθρώπων, συνεχίζουμε πάντα να … έχουμε!

Για το λόγο αυτό …

ότι έχουμε στα σπίτια μας ή στα γραφεία μας ή στις αποθήκες μας και δεν τα χρειαζόμαστε… για κάποιους άλλους ανθρώπους μπορεί να είναι ανάσες ζωής…

Ενδεικτικά:

  • ρούχα, παπούτσια, σεντόνια, κουβέρτες, πετσέτες
  • μικρά θερμαντικά σώματα (καλοριφέρ, αλογόνου, σόμπες)
  • η/υ, εκτυπωτές, φαξ (που αλλάξατε με καινούρια και δεν τα θέλετε, ειδικά όσοι δουλεύετε σε high-teck επιχειρήσεις)
  • αφίσες (με τοπία η άλλα θέματα, για να αποκτήσουν χρώμα οι τοίχοι!)
  • ηλεκτρικές συσκευές που δεν θέλετε (ψυγεία, πλυντήρια, τηλεοράσεις)
  • μικρά ηλεκτρικά “μάτια” κουζίνας (για μικρομαγειρέματα!)
  • γραφεία και καρέκλες, συρταριερες, ραφιερες, βιβλιοθήκες!!! (όσοι δουλεύετε σε μεγάλους οργανισμούς, π.χ. τράπεζες, που τα αλλάζουν σχετικά τακτικά, σίγουρα θα βρείτε τέτοια στις αποθήκες)
  • ή και ότι άλλο θέλετε να προσφέρετε, π.χ. είδη ατομικής υγιεινής (πάνες παιδιών, σαμπουάν, σερβιέτες) ή τηλεκάρτες…
  • και ότι άλλο μπορεί να έχετε και ίσως μας διαφεύγει….

Σας ευχαριστώ και σας εύχομαι καλή δύναμη.

υ.γ. μη μας στείλετε στον “κάδο απορριμμάτων” προωθήστε μας!!

Μάρθα Ταβουλαρέα, κοινωνική λειτουργός

Κατάστημα Κράτησης Γυναικών Ελαιώνα Θηβών

Ελαιώνας Θήβας, 32 200

22620-73028

—–

Και μια και είμαστε στο θέμα των φυλακών Θήβας. Η Δ.Γ. μου έστειλε μήνυμα για ένα blog εθελοντών. Είναι μια ομάδα bloggers που βοηθάει τις μάνες που βρίσκονται φυλακισμένες στις γυναικείες φυλακές Ελεώνα Θήβας μαζί με τα παιδιά τους. Είναι το ‘ξεblogαρισμα’ και συνεργάζεται με τις κοινωνικές λειτουργούς των φυλακών. Ένα κλικ και θα διαβάσεις για τις δράσεις τους.

Το αγαπημένο της φάρμακο για το σύνδρομο Tourrette είναι το χιούμορ…

Mar 282011
 

Πηγή: BBC

Tourette’s blogger has a laugh about her tics

By Philippa Roxby Health reporter, BBC News

Public transport can be extremely difficult for Jessica Thom, particularly if she is on her own.  She was filmed recently by a stranger on the train as she let out a string of expletives. On another occasion, the 30-year-old youth worker was left helpless and tearful after staff refused to let her through the ticket barriers when her pass would not work. Again she was swearing.

But Jessica cannot help it. She is one of more than 300,000 people in the UK with Tourette’s Syndrome. She was diagnosed in 2006 and is one of the 10% of people with the condition who involuntarily use offensive language.  Her outburts – or tics as they are called – also commonly include the word “biscuit”, but they can also take the form of complex phrases or sounds.

Since the age of six, Jessica has had tics. They started as little noises, before getting more serious in her 20s.  She remembers her behaviour at school being obsessive and impulsive. Yet the school did not understand that she needed additional support.

Now Tourette’s dominates her life through a mixture of involuntary movements, words and noises but she is determined it should not stop her doing anything she would otherwise want to do.  There are practical ways Jessica can limit the impact of the tics on her life. She explains: “I don’t use knives, I avoid carrying delicate objects and I try to go to the same sort of places where people know me.”  She wears gloves to stop her biting herself and uses cups with lids to stop drinks being spilled when her movements become uncontrollable.  When she does go to the cinema or the theatre, she tries to sit near the back so that she can get out quickly if she starts squealing or swearing.

Despite her tics, Jessica is determined not to be stigmatised by the condition.  “My best friend describes it as a crazy word-generating machine,” Jessica says. Jessica Thom in her guise as Touretteshero The superhero character created by Jessica is an attempt to share the humour of Tourette’s

I have said so many funny, strange things and I want to celebrate them. There’s much more to Tourette’s than swearing.

To try to raise awareness of the condition Jessica has started writing a blog and created Touretteshero, a superhero character, who speaks her mind in an inspiring and witty way.  “Writing and thinking about Tourette’s is good way of giving me the language to explain it to other people,” she says. “I can be more fluent when writing and it also helps me reflect on the positive and negative experiences.” What she enjoys more than anything is helping other people understand her behaviour and sharing the funny and creative elements of the condition.

Jessica finds that any heightened emotion, like stress or happiness or anxiety, can make her tics worse. To help control her feelings she has tried using relaxation techniques, which can be helpful. Cognitive behavioural therapy is also seen as one way of reducing the impact of the tics.  But she has decided not to use medication, although experts say it can be used to keep symptoms under control. Jessica’s preferred brand of medicine, it seems, is humour.

Ο γάιδαρος πετάει;

Mar 252011
 

Πηγή: Αριστερό Βήμα

Η πυρηνική ενέργεια είναι πάντα επικίνδυνη

Τα πυρηνικά εργοστάσια είναι εξαιρετικά περίπλοκες συσκευές για τον εντοπισμό σεισμογενών ρηγμάτων

Ο αμερικανός οικολόγος Ντέιβιντ Μπράουερ συνήθιζε να εξηγεί με αυτό τον τρόπο γιατί ποτέ κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος για την τοποθεσία ενός πυρηνικού εργοστάσιου. Συχνά, τα πυρηνικά ατυχήματα εντοπίζουν τους κινδύνους και όχι η προνοητικότητά μας.

Μόνο που η περίπτωση της Ιαπωνίας, όπως και του Τσερνόμπιλ παλιότερα, δείχνει ότι αυτή η διαδικασία «δοκιμής και πλάνης» για το όρια κινδύνου των πυρηνικών εργοστασίων είναι τραγική. Η κατάρρευση των συστημάτων ασφαλείας, η απουσία πρόβλεψης για μια ακραία αλλά πραγματική πιθανότητα ατυχήματος, η διάψευση της υποτιθέμενης τεχνολογικής επάρκειας, όλα αυτά δείχνουν ότι ο κίνδυνος από την πυρηνική ενέργεια δεν είναι πιθανός αλλά βέβαιος.

Θα περίμενε κανείς ότι η οδυνηρή διαπίστωση των κινδύνων της πυρηνικής ενέργειας θα άνοιγε επιτέλους τη συζήτηση για την οριστική απαλλαγή από αυτόν τον κίνδυνο. Ωστόσο, επικρατεί η άποψη ότι καθώς οι ανανεώσιμες πηγές ποτέ δεν θα επαρκούν πλήρως, η πυρηνική ενέργεια αποτελεί τη μόνη λύση εάν θέλουμε να αποφύγουμε τις οικολογικές επιπτώσεις και τους οικονομικούς κινδύνους από την εξάρτηση από το πετρέλαιο και τον άνθρακα.

Μάλιστα, τα τελευταία χρόνια είχαν πληθύνει οι φωνές που υποστήριζαν ότι η πυρηνική ενέργεια αποτελεί απάντηση στην υπερθέρμανση του πλανήτη και την κλιματική αλλαγή. Οι φωνές αυτές θα ήταν απλώς δολοφονικά ανεύθυνες, εάν δεν αντιπροσώπευαν τα μεγάλα συμφέροντα πίσω από την πυρηνική ενέργεια. Πρώτα από όλα υπάρχει μεγάλο εμπορικό ενδιαφέρον: τόσο η προσπάθεια απεξάρτησης από τα ορυκτά καύσιμα όσο και οι αυξανόμενες ενεργειακές ανάγκες σχηματισμών όπως η Κίνα ή η Ινδία, σημαίνουν μεγάλη αγορά για τις χώρες που μπορούν να εξάγουν πυρηνική τεχνολογία όπως οι ΗΠΑ, η Ρωσία, η Γαλλία. Έπειτα, η ανάπτυξη της πυρηνικής ενέργειας δεν αφορά ποτέ μόνο την «ειρηνική» χρήση της. Εξ αρχής η ανάπτυξη της πυρηνικής τεχνολογίας αφορούσε και την ανάπτυξη των πυρηνικών όπλων. Παρ’ όλες τις υποκριτικές φωνές περί αφοπλισμού, η κατοχή πυρηνικών όπλων εξακολουθεί να αποτελεί το χαρακτηριστικό γνώρισμα της «μεγάλης δύναμης».

Αυτό που αποσιωπάται είναι οι πραγματικοί επιπτώσεις. Η κυρίαρχη ρητορεία επιμένει ότι το πρόβλημα είναι η πιθανότητα ατυχήματος και ότι αυτή μπορεί να μηδενιστεί. Όμως, τα πυρηνικά εργοστάσια ρυπαίνουν ούτως ή άλλως και μάλιστα σε πολύ μεγάλο βάθος χρόνου. Αυτή τη στιγμή σωρεύουμε πυρηνικά απόβλητα που σύντομα δεν θα μπορούμε να τα διαχειριστούμε – όσες πυρηνικές χωματερές και εάν δημιουργήσουμε – και που θα παραμείνουν ενεργά και τοξικά για πάρα πολλά χρόνια. Χτίζουμε σήμερα τους όρους μιας μελλοντικής μη αντιστρέψιμης οικολογικής κρίσης.

Ουσιαστικά, μας τίθεται ένα εκβιαστικό δίλημμα: απέναντι στη Σκύλλα του φαινομένου του θερμοκηπίου καλούμαστε να αγκαλιάσουμε τη Χάρυβδη του πυρηνικού χειμώνα, εάν δεν θέλουμε να χάσουμε τον καταναλωτικό μας «παράδεισο». Μόνο που αυτό το δίλημμα έχει νόημα, μόνο εάν θεωρούμε αυτονόητο το σημερινό πρότυπο οργάνωσης της παραγωγής και κατανάλωσης ενέργειας.

Μια άλλη οργάνωση της παραγωγής και των διεθνών συναλλαγών, στηριζόμενη στον κοινωνικό σχεδιασμό, στη μείωση της παραγωγής άχρηστων αγαθών, στην αποκέντρωση, στην απαλλαγή από τον εξαναγκασμό της αγοράς και του καπιταλιστικού κέρδους, στην απεξάρτηση από τις τεράστιες μετακινήσεις αγαθών και προϊόντων και συνολικά στη ρήξη με ό,τι σήμερα βαφτίζουμε «οικονομική ανάπτυξη», θα περιόριζε τη συνολική κατανάλωση ενέργειας και άρα θα καθιστούσε άχρηστη την πυρηνική ενέργεια. Ας μην περιμένουμε το επόμενο πυρηνικό ατύχημα για να αναμετρηθούμε με αυτή την πρόκληση.

Προβολή ντοκιμαντέρ «Κυπραίες» στην Τεχνόπολη

Mar 232011
 

ΠΡΟΒΟΛΗ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ «ΚΥΠΡΑΙΕΣ»

ΤΩΝ ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΚΑΤΡΙΒΑΝΟΥ & BUSHRA AZZOUZ

ΣΤΗΝ «ΤΕΧΝΟΠΟΛΙΣ» ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ

Το ντοκιμαντέρ «Κυπραίες» της Βασιλικής Κατριβάνου και της Bushra Azzouz, που προσεγγίζει τα ζητήματα του πολέμου και της ειρήνης, τα οποία βασανίζουν για δεκαετίες τη Μεγαλόνησο, θα παρουσιαστεί σε εκδήλωση που διοργανώνει η «Τεχνόπολις» του Δήμου Αθηναίων, την Πέμπτη 24 Μαρτίου 2011 και ώρα 20.00 (Αίθουσα «Κωστής Παλαμάς», Πειραιώς 100, Γκάζι). Διερευνώντας τις έννοιες της εστίας και της ασφάλειας, φέρνει στο φως ιστορίες από το διαιρεμένο νησί, που για χρόνια έμεναν κρυμμένες, τις οποίες συνοδεύει ενδιαφέρον αρχειακό υλικό.

Την άνοιξη του 2004, παραμονές της διεξαγωγής του δημοψηφίσματος για το Σχέδιο Ανάν, η Βασιλική Κατριβάνου καλεί σε συνάντηση γυναίκες και από τις δύο πλευρές του νησιού. Στη συνάντηση αυτή, που για κάποιες αποτελεί συνέχεια πολύχρονων κοινών προσπαθειών για επαναπροσέγγιση των δύο κοινοτήτων, οι γυναίκες θα μοιραστούν τους φόβους, τις επιφυλάξεις και τις ελπίδες τους, καθώς και την επιθυμία τους να ζήσουν ξανά μαζί. Συνεντεύξεις με έντονο το προσωπικό στοιχείο και αποκαλυπτικές συζητήσεις τους αντικατοπτρίζουν την ικανότητά τους για επικοινωνία, η οποία υπερβαίνει τις εθνοτικές διαφορές. Την ίδια στιγμή, ιστορίες από το παρελθόν, που έχουν μείνει θαμμένες για χρόνια, βγαίνουν στην επιφάνεια.

Καθώς η μέρα του δημοψηφίσματος πλησιάζει, οι γυναίκες έρχονται αντιμέτωπες με τους δισταγμούς και τους φόβους τους, νιώθοντας την ανάγκη να επαναπροσδιορίσουν την έννοια της ασφάλειας, να εμπιστευτούν η μία την άλλη και να μάθουν να ζουν ξανά μαζί. Με συγκινητική ειλικρίνεια, διεισδυτική ικανότητα και χιούμορ, επιχειρούν να ορίσουν την έννοια της εστίας, της κοινότητας και της σχέσης με τον τόπο. Στη συνέχεια, και επί τέσσερα χρόνια, η δημιουργός του ντοκιμαντέρ επισκέπτεται την Κύπρο ξανά και ξανά, προκειμένου να συνεργαστεί με τις γυναίκες της ταινίας ώστε να ενσωματώσει τους τρόπους με τους οποίους εξακολουθούν να χειρίζονται τις συγκρούσεις τους και τη θέλησή τους για επαναπροσέγγιση.

Το ντοκιμαντέρ παρακολουθεί την Ελληνοκύπρια Μαρία και την Τουρκοκύπρια Ζεχρά να διασχίζουν, η μία προς το Βορρά και η άλλη προς το Νότο, την Πράσινη Γραμμή, προκειμένου να επισκεφθούν τα σπίτια όπου μεγάλωσαν και δεν έχουν δει επί τριάντα χρόνια. Αυτές οι επισκέψεις αποτελούν για την καθεμιά το ξεκίνημα ενός προσωπικού ταξιδιού, καθώς η ταινία παρακολουθεί το ξετύλιγμα των οδυνηρών αναμνήσεων που τις στοιχειώνουν, για να φτάσει στο σήμερα, που σφραγίζεται από τη θέλησή τους για επαναπροσέγγιση και ανίχνευση της δυνατότητας για ανεύρεση ενός κοινού τόπου.

Μετά την προβολή θα ακολουθήσει συζήτηση του κοινού με τις δύο σκηνοθέτιδες.

Να σημειωθεί πως το ντοκιμαντέρ προβλήθηκε πρόσφατα σε αρκετές πόλεις της Παλαιστίνης και του Ισραήλ.

Είσοδος ελεύθερη

Χορηγός της εκδήλωσης: Το Σπίτι της Κύπρου- Κυπριακή Πρεσβεία

Βιογραφικά

Η Βασιλική Κατριβάνου γεννήθηκε στην Αθήνα. Κατέχει μεταπτυχιακό τίτλο στην Επίλυση Συγκρούσεων από το Portland State University, είναι διπλωματούχος process worker και εργάζεται σε διάφορες χώρες (Ελλάδα, ΗΠΑ, Μεξικό, Παλαιστίνη, Ισραήλ κ.α.) ως ψυχοθεραπεύτρια, εκπαιδεύτρια και διαμεσολαβήτρια στην επίλυση συγκρούσεων. Πρόσφατα, έχει επικεντρώσει το ενδιαφέρον της στην ενδυνάμωση γυναικών, ενώ στα ενδιαφέροντά της συγκαταλέγεται και η δημιουργία ταινιών ως μέσο για την κοινωνική αλλαγή. Οι «Κυπραίες» είναι η πρώτη της ταινία.

Η Bushra Azzouz γεννήθηκε στο Ιράκ και μεγάλωσε στη Μοσούλη και τη Βηρυτό. Έχει κάνει θεατρικές σπουδές στο Reed College και κατέχει μεταπτυχιακό τίτλο στον κινηματογράφο από το San Francisco State University. Έχει διδάξει κινηματογράφο για περισσότερο από μια δεκαετία στο Northwest Film Center. Συνεργάστηκε σε ταινίες με ιθαγενείς Αμερικανίδες, με αυτόχθονες του Βόρνεο καθώς και στη Μέση Ανατολή. Το ντοκιμαντέρ της με τίτλο «…And woman wove it in a basket» έχει κερδίσει πολλά βραβεία, ενώ το βίντεό της «No news», με θέμα τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου και τον κύκλο της βίας τόσο στις ΗΠΑ, όσο και στη Μέση Ανατολή, προβλήθηκε πρόσφατα στο πλαίσιο του ArtEast της Νέας Υόρκης.

Για επικοινωνία: vassilikikat@gmail.com & τηλ: 694 6016608

Ιστοσελίδα: womenofcyprusfilm.com

 

Odyssey Dawn – Αυγή της Οδύσσειας ;;;

Mar 202011
 

Από το «Σοκ και Δέος» στην «Αυγή της Οδύσσειας». Τα πάσης φύσης γεράκια του πολέμου συνηθίζουν να βαφτίζουν τις στρατιωτικές τους επιδρομές. Αυτήν την ονομασία αδυνατώ να την καταλάβω. Ποιο think tank παρήγαγε αυτήν την ονομασία άραγε; Και με ποιο σκεφτικό; Ένα είναι σίγουρο. Η αξία των ‘ανθρωπίνων δικαιωμάτων’ αυξάνεται ανάλογα με την αξία του πετρελαίου που έχει η γη πάνω στην οποία ζεις.

Στο BBC live διαβάζω tweets για την κατάσταση στη Λιβύη. Ένα από αυτά, αναφέρει

1.35am: In the midst of all tonight’s action, the bigger picture tweeted:

Closing thought for the evening, as the Allies pound Libya: to think it all began a few weeks back with a desperate Tunisian fruit vendor…

less than a minute ago via Echofon – Joshua Treviño

It’s an extraordinary thought. The fruit seller was Mohammed Bouazizi, who died on 4 January this year.

Μοιάζει αφελές να πιστεύει κανείς πως όλα αυτά οφείλονται στον απελπισμένο Τυνήσιο πωλητή που αυτοπυρπολήθηκε. Πιο πιθανή μου φαίνεται η βολική αξιοποίηση μιας τραγωδίας για μεγάλα οικονομικά οφέλη. Σαν είδος, έχουμε δείξει μέτρια αντανακλαστικά στην προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αντανακλαστικά που συνδέονται άμεσα με οικονομικά συμφέροντα. Και μένουμε θεατές (;) σε άλλο ένα παράλογο πόλεμο, με διψασμένα πορτοφόλια από τη μια και έναν παράλογο ηγέτη (δικτάτορα;) από την άλλη.

Page 70 of 78 1 2 … 68 69 70 71 72 … 77 78