blog

Το Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού δραστηριοποιούμενο από Δευτέρα έως και Σάββατο λειτουργεί με πολλές ειδικότητες ιατρών και θεραπευτών που προσφέρουν εθελοντικά και δωρεάν τις υπηρεσίες τους, προς όλους τους ανασφάλιστους, άπορους και άνεργους συμπολίτες μας που χρήζουν πρωτοβάθμιας ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης.

Στα πλαίσια των παροχών αυτών και αφουγκραζόμενοι τα προβλήματα της ζοφερής πραγματικότητας που διανύουμε, το Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο είναι στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσει μια νέα ιδιαίτερα σημαντική πρωτοβουλία, την λειτουργία “ΟΜΑΔΑΣ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΑΝΕΡΓΩΝ”.

Στόχοι της Ομάδας αυτής είναι η ψυχολογική υποστήριξη και συναισθηματική ενδυνάμωση ανέργων συμπολιτών μας, η οικογενειακή δυναμική σε περίοδο ανεργίας καθώς και η παροχή πρακτικών συμβουλών για πιθανή επαγγελματική επανένταξη

Καλούμε κάθε φορέα (Κοινωνικές Υπηρεσίες Δήμων, Οργανώσεις κ.λπ) ή ιατρό – που συναντά συναθρώπους μας με αντίστοιχα προβλήματα, να τους παραπέμπει με ένα τηλεφώνημα στο Ιατρείο.

Ο άνεργος θα επικοινωνεί αρχικά με ψυχολόγο του ιατρείου και στη συνέχεια θα εντάσσεται στην Ομάδα Υποστήριξης. Οι ιατροί – εθελοντές του ιατρείου μας, όταν διαπιστώνουν αντίστοιχο πρόβλημα μπορούν να παραπέμπουν τον πολίτη – μέσω της Γραμματείας στην Ψυχολόγο κ. Ρώτα Μαρία.

Η Ομάδα θα λειτουργεί κάθε Δευτέρα και ώρα 10.30π.μ -12.00 στο χώρο του Ιατρείου ( πρώην Αμερικάνικη Βάση Ελληνικού, 200μ μετά την Τροχαία Ελληνικού).

Σας ευχαριστούμε για το ενδιαφέρον κι ευελπιστούμε στην ανταπόκρισή σας για την ενημέρωση των πολιτών.

«ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ»

Τηλ. Γραμματείας 210-9631-950 (Δευτέρα έως Σάββατο 10:00 – 13:00)

Κινητό 69 32 39 41 60

Blog mki-ellinikou.blogspot.com

Email mkiellinikou@gmail.com

ΨΗΦΙΣΜΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΙΑΤΡΩΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ «ΣΩΤΗΡΙΑ»

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Το Γενικό Νοσοκομείο Νοσημάτων Θώρακος Αθηνών «Η ΣΩΤΗΡΙΑ» αποτελεί ένα από τα παλαιότερα Νοσοκομεία της Ελλάδας. Ιδρύθηκε στις αρχές του περασμένου αιώνα. Αποτέλεσε το πρώτο λαϊκό φθισιατρείο της χώρας, που αναμορφώθηκε περί τα τέλη της δεκαετίας του ΄30 σε υπερσύγχρονο Σανατόριο, παρά τις επικρατούσες τότε αντίξοες κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες. Κατά τα τελευταία χρόνια, τα νεότερα υγειονομικά δεδομένα επέβαλαν τη μετεξέλιξή του σε Γενικό Νοσοκομείο με επίκεντρο τα Νοσήματα του Θώρακα. Είναι το δεύτερο σε αριθμό κλινών Νοσοκομείο στη Ελλάδα και λειτουργεί πάντα με πληρότητα 80-90%.

Διαθέτει τα ακόλουθα :

Κλινικές : Πνευμονολογικές (12, η μία εκ των οποίων ανήκει στο Πανεπιστήμιο Αθηνών), Κέντρο Αναπνευστικής Ανεπάρκειας (1), Παθολογικές (2, η μία εκ των οποίων ανήκει στο Πανεπιστήμιο Αθηνών), Καρδιολογική (1), Θωρακοχειρουργικές (2) , Γενικής Χειρουργικής (1), ΩΡΛ (1) και Ψυχιατρική (1), Κεντρικό χειρουργείο (1), Αναισθησιολογικό (1).

Τμήματα : Ακτινολογικό, Πυρηνικό, Αιματολογικό, Μικροβιολογικό, Βιοχημικό, Κυτταρολογικό, Παθολογοανατομικό, Οδοντιατρικό, Αλλεργιολογικό, Αντιφυματικό και Πνευμονικής Αποκατάστασης, Ιατρείο Πόνου

Μονάδες : Εντατικής θεραπείας (2), Εντατικής Θεραπείας Καρδιολογικών Νοσημάτων (1), Αυξημένης Φροντίδας (1), Αντιμετώπισης Ειδικών Λοιμώξεων (1) και Πολυανθεκτικής Φυματίωσης (1), Μεταναισθητική Μονάδα Αυξημένης Φροντίδας (1).

Ειδικά εργαστήρια : Βρογχολογικά (4), Πλήρους Ελέγχου της Αναπνοής (3), Μελέτης Ύπνου (5), Σπιρομετρικά (12).

Τακτικά Εξωτερικά Ιατρεία : Η κάθε Κλινική διαθέτει ΤΕΙ.

Εξειδικευμένα Τακτικά Εξωτερικά Ιατρεία : Άσθματος, Χρόνιας Αποφρακτικής Πνευμονοπάθειας, Διάχυτων Διηθητικών Πνευμονοπαθειών, Ύπνου, Καρκίνου, Πνευμονικού Καρκίνου, Κυστικής Ινώσεως, Υπερλιπιδαιμίας, Υπερτάσεως, Σακχαρώδους Διαβήτη, Βηματοδότησης, Ηπατοπαθειών, Ρευματολογικών Νοσημάτων, Ενδοκρινολογικών Νοσημάτων, Μελανώματος και Βοήθειας Διακοπής Καπνίσματος.

Από την παραπάνω αναφερόμενη υποδομή γίνεται φανερό ότι τη πλειοψηφία των αντιμετωπιζόμενων νοσημάτων στο Νοσοκομείο μας αποτελούν αυτά που αφορούν στο αναπνευστικό σύστημα. Παρά ταύτα, πέραν των αναπνευστικών νοσημάτων αντιμετωπίζεται επιτυχώς όλο το φάσμα των νοσημάτων της παθολογίας, της καρδιολογίας, της ψυχιατρικής, της γενικής χειρουργικής, της χειρουργικής του θώρακα και του ωτορινολαρυγγολογικού συστήματος. Στα εξειδικευμένα Τμήματα και τα αντίστοιχα Ιατρεία του προσφέρεται υψηλής ποιότητας και σε αρκετές περιπτώσεις μοναδικής για τον Ελλάδα, βοήθεια προς τον πάσχοντα. Χιλιάδες ασθενείς με Λοιμώξεις, Άσθμα, Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια, Καρκίνο, Διάχυτα Πνευμονικά Νοσήματα, Πλευρίτιδες, Αναπνευστική Ανεπάρκεια, Καρδιαγγειακά Νοσήματα, Αρτηριακή Υπέρταση, Σακχαρώδη Διαβήτη, Αλλεργίες Οδοντιατρικά Νοσήματα και Νοσήματα που χρειάζονται χειρουργική λύση ελέγχονται και αντιμετωπίζονται θεραπευτικά. Αξίζει να τονισθεί ότι στα Εξειδικευμένα Κέντρα του Άσθματος, της Χρόνιας Αποφρακτικής Πνευμονοπάθειας και της Κυστικής Ινώσεως λειτουργούν Σχολεία Εκπαίδευσης που απευθύνονται τόσο στους ασθενείς όσο και στους οικείους τους.

Το Νοσοκομείο μας εξακολουθεί και σήμερα να πρωτοστατεί στην αντιμετώπιση της φυματίωσης. Από τα 700 περίπου περιστατικά νέων περιπτώσεων φυματίωσης που δηλώνονται ετησίως στη χώρα μας τα 550 προέρχονται από το Νοσοκομείο μας. Το Μικροβιολογικό Εργαστήριο είναι συγχρόνως και Εθνικό Κέντρο Αναφοράς Μυκοβακτηριδίων Φυματίωσης, στο οποίο απευθύνεται σχεδόν το σύνολο των Μικροβιολογικών Εργαστηρίων της χώρας για ταυτοποίηση του μυκοβακτηριδίου της φυματίωσης και το καθορισμού της ευαισθησίας του στα φάρμακα. Στο Ειδικό Αντιφυματικό Ιατρείο απευθύνονται για έλεγχου και θεραπεία περί τις 15.000 άτομα κατ΄έτος, ένα σημαντικό ποσοστό των οποίων (>35%) είναι αλλοδαποί, κατά κανόνα ανασφάλιστοι. Τα τελευταία χρόνια δημιουργήθηκε και λειτουργεί Ειδική Μονάδα Αντιμετώπισης της Πολυανθεκτικής Φυματίωσης στην οποία αντιμετωπίζονται 50 περίπου περιστατικά ετησίως.

Το Νοσοκομείο μας αποτελεί το μεγαλύτερο Ειδικό Κέντρο Ελέγχου και Αντιμετώπισης του Καρκίνου Πνεύμονα της Ευρώπης. Το ένα τέταρτο περίπου των διακινούμενων ασθενών, δυστυχώς, πάσχει από πνευμονικό καρκίνο. Μέσα στα πλαίσια της διαγνωστικής προσέγγισης της νόσου πραγματοποιούνται κατά προσέγγιση 4.000 βρογχοσκοπήσεις, 7.000 αξονικές τομογραφίες, 7.500 ιστολογικές και 20.000 κυτταρολογικές εξετάσεις ετησίως. Για την αντιμετώπιση του καρκίνου πνεύμονα πραγματοποιούνται 650 θωρακοχειρουργικές παρεμβάσεις, ειδικές ανακουφιστικές βρογχοσκοπικές θεραπείες και χιλιάδες χημειοθεραπείες. Για το 2011 ο αριθμός των χημειοθεραπειών έφτασε τις 13.000 με το 75% περίπου εξ αυτών να αφορούν στο καρκίνο του πνεύμονα.

Τα τελευταία όμως χρόνια σταδιακά το Νοσοκομείο μας υποβαθμίζεται, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να ανταποκριθεί στον ρόλο που του αρμόζει. Η κατάσταση έχει φτάσει πια στο απροχώρητο και τα προβλήματα έχουν μεγιστοποιηθεί

1. Το Νοσοκομείο μας εφημερεύει καθημερινά επί 24ώρου βάσεως για τα πνευμονολογικά περιστατικά και δέχεται μεγάλο όγκο ασθενών από όλη την Ελλάδα, παρά τις σοβαρές ελλείψεις σε νοσηλευτικό, παραϊατρικό και ιατρικό προσωπικό που αντιμετωπίζει το τελευταίο διάστημα, καθώς και τις σοβαρές ελλείψεις σε υλικοτεχνική υποδομή, που μέρα με τη μέρα γιγαντώνονται. Κλινικές με 2 ή 3 Ειδικευμένους Ιατρούς (λόγω αναστολής προσλήψεων), με ράντζα σε 7κλινους θαλάμους, με ελλείψεις σε υλικά και φάρμακα, βρίσκονται στα πρόθυρα κατάρρευσης.

Παρά ταύτα, η ποιότητα των προσφερόμενων υπηρεσιών του Νοσοκομείου μας, χάρις στις υπεράνθρωπες προσπάθειες των εργαζομένων σε αυτό, εξακολουθεί να είναι υψηλότατου επιπέδου και αυτό αντανακλάται στη συνεχώς αυξανόμενη ζήτηση τους. Κατά τη διάρκεια του 2011, σε σύγκριση με το 2004, πρότυπο έτος παροχής Υπηρεσιών Υγείας λόγω Ολυμπιακών Αγώνων, εξετάστηκαν στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών 66.958 άτομα (αύξηση 71%) και στα Τακτικά Εξωτερικά Ιατρεία 40.924 άτομα. Νοσηλεύτηκαν 47.889 ασθενείς (αύξηση κατά 34.5%), οι ημέρες νοσηλείας ήταν 199.930 (αύξηση 4,5%). Παρά την αυξημένη ζήτηση, ο ρυθμός διακίνησης των ασθενών έφτασε σε ζηλευτά επίπεδα. Αξίζει να αναφερθεί ότι η μέση διάρκεια νοσηλείας στο Παθολογικό Τομέα ήταν 3.88 ημέρες, στον Χειρουργικό Τομέα 5.39 ημέρες και στο Ψυχιατρικό Τομέα 15.81 ημέρες.

2. Είναι γνωστό ότι το γνωστικό αντικείμενο της Πνευμονολογίας περιλαμβάνει νοσήματα της σύγχρονης εποχής όπως άσθμα, ΧΑΠ, καρκίνος πνεύμονα, που αυξάνονται ραγδαία τα τελευταία χρόνια και προβλέπεται να αυξηθούν ακόμα περισσότερο στο μέλλον (στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας). Τα νοσήματα αυτά απαιτούν εξειδικευμένη Πνευμονολογική αντιμετώπιση σε σύγχρονα, οργανωμένα και πλήρως εξοπλισμένα ειδικά κέντρα, όπως είναι το Νοσοκομείο ΣΩΤΗΡΙΑ. Απαιτείται επιπλέον εξάπλωση της Πνευμονολογίας και δημιουργία νέων Πνευμονολογικών Κλινικών και κλινών σε όλα τα Γενικά Νοσοκομεία. Αντ΄ αυτού έχουν ανακοινωθεί και αναμένονται άμεσα εκτεταμένες συγχωνεύσεις και καταργήσεις τμημάτων και κλινικών, με αποτέλεσμα μειώσεις στον αριθμό των κρεβατιών των νοσηλευομένων ασθενών καθώς και στις θέσεις όλων όσων εργάζονται στο Νοσοκομείο αυτό (γιατροί, νοσηλευτές, παραϊατρικό και διοικητικό προσωπικό). Η τυχόν συρρίκνωση του Νοσοκομείου μας, πριν από την δημιουργία ή διασπορά νέων Πνευμονολογικών Κλινικών σε άλλα Νοσοκομεία, θα έχει σαν αποτέλεσμα τη δραματική μείωση της ποιότητας και της ποσότητας των παρεχομένων Υπηρεσιών Υγείας στους ασθενούς με αναπνευστικά νοσήματα. Κάτι τέτοιο μας βρίσκει κάθετα αντίθετους και αρνούμαστε να το δεχθούμε.

3. Οι γιατροί του Νοσοκομείου μας εφημερεύουν από το Δεκέμβριο ουσιαστικά απλήρωτοι, αφού δεν έχουμε λάβει ούτε ένα ευρώ για εφημερίες από τον Δεκέμβριο του 2011. Επίσης μεγάλος αριθμός νοσηλευτών, παραϊατρικού και διοικητικού προσωπικού είδαν, με την εφαρμογή του ενιαίου μισθολογίου και τις αναδρομικές κρατήσεις, το μισθό τους να μειώνεται σε 200-300 ευρώ το μήνα. Απλήρωτοι ή/και κακοπληρωμένοι λοιπόν εργαζόμενοι καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε τον τεράστιο αυτό όγκο ασθενών και την πληθώρα προβλημάτων που αναλύθηκαν παραπάνω.

Όλοι λοιπόν εμείς, γιατροί και εργαζόμενοι του Νοσοκομείου ΣΩΤΗΡΙΑ, λέμε ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ – ΕΩΣ ΕΔΩ. Δεν ζητάμε παράλογα πράγματα. Γνωρίζουμε τις δύσκολες οικονομικές συνθήκες στις οποίες ζούμε, δεχθήκαμε τις μειώσεις των μισθών μας, αλλά δεν μπορούμε να μείνουμε άλλο απαθείς μπροστά στην κατάσταση αυτή που αντιμετωπίζουμε.

Ζητάμε ή μάλλον απαιτούμε ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΣ συνθήκες για την εργασία μας και την νοσηλεία των ασθενών μας. Ζητάμε

• ΑΜΕΣΗ πρόσληψη των ήδη κριθέντων εδώ και μια 2ετία σε θέσεις ειδικευμένων ιατρών για την στελέχωση των τμημάτων του Νοσοκομείου που στενάζουν από ελλείψεις προσωπικού
• ΚΑΜΙΑ μείωση του αριθμού των κλινών του Νοσοκομείου. Τα στοιχεία που παραθέσαμε αποδεικνύουν ότι κάτι τέτοιο θα ήταν ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟ
• ΑΠΟΣΥΜΦΟΡΗΣΗ του Νοσοκομείου με μείωση των εφημεριών του. Με τις ελλείψεις που υπάρχουν στις Πνευμονολογικές κλινικές, η καθημερινή εφημερία για Πνευμονολογικά περιστατικά καθίσταται αδύνατη, με τα «ράντζα» να κατακλύζουν τις κλινικές.
• ΠΛΗΡΩΜΗ των δεδουλευμένων μας εφημεριών.

Ζητάμε την κατανόηση και τη βοήθειά σας για να λυθούν όλα αυτά τα προβλήματα και να μπορέσουμε να προσφέρουμε τις υπηρεσίες που πρέπει και αξίζουν να λάβουν οι ασθενείς.

Επειδή όμως – δυστυχώς – έως σήμερα παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις μας προς τους υπευθύνους το μόνο που λάβαμε ήταν υποσχέσεις που ποτέ δεν τηρήθηκαν, αποφασίσαμε να κινηθούμε δυναμικά, μήπως κάποιος έτσι ακούσει και καταλάβει την κραυγή αγωνίας μας. Την Τρίτη λοιπόν 20 Μαρτίου αποφασίσαμε να κλείσουμε το Νοσοκομείο, ενημερώνοντας το ΕΚΑΒ και το ΕΚΕΠΥ για την πρόθεσή μας αυτή. Την μέρα εκείνη όλοι οι γιατροί και οι εργαζόμενοι του Νοσοκομείου θα βρισκόμαστε στην κλειστή είσοδο του Νοσοκομείου για να ενημερώσουμε τον κόσμο, να τον κάνουμε κοινωνό των προβλημάτων μας και να απατήσουμε την λύση τους ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ.

Το μόνο που μας έμεινε είναι η αξιοπρέπεια μας απέναντι στους εαυτούς μας και τους ασθενείς μας και αυτή θα υπερασπιστούμε έως τέλους.

Φωτογραφία: “So called cure” by HanKai (deviantart.com)

Απλά και καθαρά τα γράφει ο Post Scriptum στο psi-action.

Πηγή: psi-action.blogspot.com

“Θα κλείσουν οι κοινοτικές δομές και θα επιστρέψουν οι ασθενείς στα ιδρύματα”

Οι περικοπές στη χρηματοδότηση των φορέων ψυχικής υγείας (μη-κερδοσκοπικού χαρακτήρα ΝΠΙΔ) που λειτουργούν κοινοτικές δομές (Μονάδες Ψυχικής Υγείας και Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης) δεν είναι κάτι καινούργιο. Από το 2006, δηλαδή αρκετά χρόνια πριν από την οικονομική κρίση και το μνημόνιο, οι αντοχές των εργαζομένων στην ψυχική υγεία δοκιμάζονται καθημερινά.

Οι πολύμηνες καθυστερήσεις στην καταβολή μισθών, οι συχνές αλλαγές στο προσωπικό, λόγω παραιτήσεων όσων “δεν άντεχαν” ή απολύσεων όσων “περίσσευαν”, αποτελούν μέρος της εργασιακής μας πραγματικότητας εδώ και χρόνια. Αν προσθέσουμε τη δυσκολία κάλυψης των βασικών λειτουργικών εξόδων (ηλεκτρικό ρεύμα, νερό, τρόφιμα, συντήρηση χώρων κα), τις αναγκαστικές περικοπές των δραστηριοτήτων των φιλοξενούμενων / ψυχικά ασθενών, την αδυναμία προγραμματισμού αποκαταταστασιακών προγραμμάτων, μπορεί εύκολα να κατανοήσει κάποιος γιατί οι δομές αυτές μετατρέπονται αργά και σταθερά από χώροι έκφρασης, δημιουργικότητας και ζωντάνιας σε χώρους σιωπής, απόγνωσης και μιζέριας.

Στους χώρους αυτούς, απελπισμένοι και εξουθενωμένοι εργαζόμενοι καλούνται να δώσουν ελπίδα και νόημα στη ζωή ανθρώπων με ψυχοκοινωνικά προβλήματα που έζησαν είκοσι ή τριάντα χρόνια στα ελληνικά ιδρύματα, στις γνωστές αποθήκες ανθρώπων. Εργαζόμενοι που δεν γνωρίζουν αν αύριο θα έχουν δουλειά ή αν θα υπάρχει ο ξενώνας ή το οικοτροφείο που εργάζονται καλούνται να προσφέρουν ασφάλεια και προοπτική στους ενοίκους των δομών. Εργαζόμενοι που χάνουν καθημερινά τα δικαιώματά τους καλούνται να υποστηρίξουν τα δικαιώματα των ασθενών τους. Και ο παραλογισμός δεν έχει τέλος…

Γνωρίζουμε ότι για τις εκάστοτε κυβερνήσεις οι κοινοτικές δομές είναι ένα “βάρος”. Εξάλλου, ποτέ δεν τις ήθελαν. Υποχρεώθηκαν να τις ανοίξουν μετά το “σκάνδαλο της Λέρου”, όταν αποκαλύφθηκαν οι μεσαιωνικές συνθήκες διαβίωσης των ψυχικά ασθενών στα ιδρύματα, και έκτοτε υποχρεώνονται από την Ε.Ε., που διέθεσε αρκετά χρήματα για την ψυχιατρική μεταρρύθμιση, να τις συντηρούν.

Να τις συντηρούν υποχρεώνονται και οι διοικήσεις των φορέων. Και γι αυτές έχουν γίνει “βάρος” οι κοινοτικές δομές, αφού η ασυνέπεια των κυβερνήσεων τις αναγκάζει να χρωστούν τεράστια χρηματικά ποσά σε εργαζόμενους, προμηθευτές, ιδιοκτήτες ακινήτων, ΙΚΑ κτλ.

Για τους εργαζόμενους δεν είναι “βάρος”. Είναι ο χώρος εργασίας τους, το “σπίτι” των ανθρώπων που φροντίζουν και υποστηρίζουν, το αποτέλεσμα των επίπονων και πολυετών προσπαθειών τους.

Και εδώ αρχίζει να περιπλέκεται το θέμα. Δεν θέλουμε να κλείσουν οι δομές, λέει η πολιτική ηγεσία του υπουργείου, δεν θέλουμε να κλείσουν οι δομές, λένε και οι διοικήσεις των φορέων. Αλλά ούτε οι μεν ούτε οι δε μπορούν να κάνουν κάτι. Ποιοι μπορούν; Οι εργαζόμενοι. Μόνο με τις θυσίες και την ανοχή των εργαζομένων δεν θα κλείσουν οι δομές! Ξεκίνησαν, λοιπόν, οι καθυστερήσεις στους μισθούς, μετά οι μειώσεις στον αριθμό του προσωπικού και, αναπόφευκτα, ήρθε η πτώση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών. Κάθε παράπονο, δυσαρέσκεια, διαμαρτυρία είχε πλέον απάντηση: “Προτιμάτε να κλείσουν οι κοινοτικές δομές και να επιστρέψουν οι ασθενείς στα ιδρύματα;”

Ο συναισθηματικός εκβιασμός απέδωσε για τέσσερα – πέντε χρόνια. Οι κοινοτικές δομές δεν έκλεισαν και οι ασθενείς δεν επέστρεψαν στα ιδρύματα. Μπορεί πολλές δομές να άρχισαν να μετατρέπονται σε ιδρύματα, αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα.

Κάπως έτσι φτάσαμε στο σήμερα και ήρθαν ακόμα πιο δύσκολες μέρες. Οι μέχρι τώρα θυσίες των εργαζομένων δεν ήταν αρκετές. Τώρα χρειάζονται και άλλα μέτρα. Ανακοινώθηκαν απολύσεις, μετατροπές συμβάσεων, μειώσεις μισθών. Αν αντέχεις να εργάζεσαι απλήρωτος για έξι μήνες -και δεν έχεις παραιτηθεί ή απολυθεί- τότε μπορείς να εργάζεσαι με τα μισά χρήματα και πιο εντατικά (για να κλείνεις τις τρύπες που δημιουργούνται από τη μείωση προσωπικού). Και αν αντέξεις να εργάζεσαι περισσότερο με τα μισά χρήματα, τότε ίσως στο μέλλον να μπορείς να ζήσεις και χωρίς δουλειά.

Όμως, φαίνεται ότι ούτε αυτά τα μέτρα αρκούν. Και τι άλλο να περικόψουν “για να μην κλείσουν οι κοινοτικές δομές και επιστρέψουν οι ασθενείς στα ιδρύματα”;

Την απάντηση έδωσε ο ευφάνταστος υπουργός Υγείας Ανδρέας Λοβέρδος, ο οποίος αποφάσισε να παρακρατείται μέρος των πενιχρών επιδομάτων και αναπηρικών συντάξεων των ασθενών είτε αυτοί φιλοξενούνται σε κοινοτικές δομές είτε περιθάλπονται σε ιδρύματα. Δεν έκανε διακρίσεις ο υπουργός: Ο ψυχικά ασθενής δεν χρειάζεται χρήματα ούτε στην κοινότητα ούτε στο ίδρυμα! Και επειδή οι μόνοι που πλήττονται από την απόφαση είναι οι ίδιοι οι ψυχικά ασθενείς, όπως αναμενόταν, δεν υπήρξαν αντιδράσεις.

Όχι μόνο δεν υπήρξαν αντιδράσεις, αλλά κάποιοι φορείς ΝΠΙΔ βιάστηκαν να “επεκτείνουν” την απόφαση Λοβέρδου στις δομές τους -και ας ισχύει προς το παρόν μόνο για τα ΝΠΔΔ. Βέβαια, είναι σίγουρο ότι το υπουργείο Υγείας δεν θα τους απογοητεύσει. Σύντομα οι άνθρωποι που έπαιρναν ένα μικρό επίδομα ή σύνταξη και μέχρι τώρα το διέθεταν για προσωπικά τους είδη και ανάγκες (ένα ρούχο ή ένα ζευγάρι παπούτσια, μια εκπαιδευτική ή θεραπευτική δραστηριότητα, μια έξοδος για έναν καφέ κτλ) θα είναι υποχρεωμένοι να το δώσουν “για να μην επιστρέψουν στα ιδρύματα”.

Τελικά, κάτι πήγε ανάποδα. Καταφέραμε να μετατρέψουμε την προσπάθεια για την ψυχοκοινωνική αποκατάσταση των ψυχικά ασθενών σε προσπάθεια επιβίωσης των δομών. Όχι της λειτουργίας των δομών, αλλά των κτηρίων. “Να μην κλείσουν οι κοινοτικές δομές”, αυτή είναι η αγωνία μας. “Να μην επιστρέψουν οι ασθενείς στα ιδρύματα”. Τι και αν σε λίγο δε θα μπορούμε να τους προσφέρουμε τίποτα περισσότερο από ένα πιάτο φαγητό και την ημερήσια δόση φαρμάκων; Τι και αν στο τέλος θα τους μείνει ένα κρεβάτι και ένας τοίχος για να κοιτάζουν;

Ξεχάσαμε ποια είναι η δουλειά μας. Ξεχάσαμε γιατί βγήκαν αυτοί οι άνθρωποι από τα ιδρύματα. Ξεχάσαμε και την ιστορία τους. Ήταν οι άνθρωποι χωρίς φωνή, χωρίς δικαιώματα. Τώρα που χάσαμε και εμείς τη φωνή μας και τα δικαιώματά μας δυσκολευόμαστε να διαχωρίσουμε τις ανάγκες τους από τις ανάγκες μας: “Κόψαμε και εμείς τον καφέ, ας τον κόψουν και αυτοί”, “Δεν μπορούμε να ψυχαγωγηθούμε εμείς, ας μην ψυχαγωγηθούν και αυτοί”. Εμείς και αυτοί. Αντί να διεκδικήσουμε μαζί τα δικαιώματά μας, θυσιάζουμε και αυτά μας απέμειναν “για να μην κλείσουν οι κοινοτικές δομές”. Έχουμε αναλάβει το ρόλο του κράτους, του υπουργείου Υγείας, των φορέων και χάσαμε το δικό μας.

Την απειλή ότι “θα κλείσουν οι κοινοτικές δομές και θα επιστρέψουν οι ασθενείς στα ιδρύματα” την ακούμε στους χώρους εργασίας μας όσο συχνά ακούμε από τα ΜΜΕ ότι “θα επιστρέψουμε στη δραχμή”. Αφού τελευταία σκέφτομαι πως αν συμβεί το ένα, σίγουρα θα συμβεί και το άλλο.

Πηγή: syntergpsyex.blogspot.com

ΑΠΛΗΡΩΤΟΙ ΑΛΛΑ ΜΑΧΟΜΕΝΟΙ

Εργαζόμενοι στην ψυχική υγεία μαζί με γιατρούς για δωρεάν υγεία – πρόνοια

της Άννας Γαϊτανίδου

αναδημοσίευση από το σημερινό ΠΡΙΝ

Οι εργαζόμενοι στην ψυχική υγεία, ειδική αγωγή και αντιμετώπιση των εξαρτήσεων έχουν καταλάβει του Υπουργείο Υγείας για 11η μέρα. Σε αυτήν συμμετέχουν και εργαζόμενοι στη δημόσια και ιδιωτική υγεία, καθώς και οι οικογένειες των ληπτών των υπηρεσιών.

Ο Αντώνης Δημάκης, εργαζόμενος στο Περιβολάκι (για αυτιστικά παιδιά) αναφέρει ότι δεν ανανεώθηκαν οι συμβάσεις 3 συναδέλφων, με αποτέλεσμα να αυξηθεί η εντατικοποίηση για να καλυφθούν τα κενά. “Αντιδράσαμε άμεσα με 48ωρη απεργία. Η κατάληψη είναι το αποτέλεσμα του αδιεξόδου στους χώρους δουλειάς και αποτελεί κλιμάκωση του συντονισμένου αγώνα που δίνουμε από τον περασμένο Σεπτέμβριο για την επιβίωση των υπηρεσιών και των εργασιακών μας δικαιωμάτων. Είναι ανάγκη η κατάληψη να αποτελέσει κέντρο αγώνα για όλους τους εργαζόμενους στο χώρο της υγείας και απευθύνουμε πρόταση σε όλους τους εργαζόμενους να προχωρήσουμε σε καταλήψεις και συντονισμένες κινητοποιήσεις”.

Η Καλλιόπη Τσολακίδου, πρόεδρος εργαζόμενων στον Ερμή (για παιδιά με νοητική υστέρηση) μας λέει: “Είμαστε 8 μήνες απλήρωτοι και οι μισοί εργαζόμενοι βρισκόμαστε σε επίσχεση εργασίας από τις 25 Οκτώβρη. Ενώ η διοίκηση έλαβε τα λεφτά της 3ης και 4ης δόσης έδωσε τα μισά δεδουλευμένα εκδικητικά μόνο όσους δεν έκαναν επίσχεση. Οι υπόλοιποι μετά από καταγγελία στην Επιθεώρηση Εργασίας πήραμε 1.000 ευρώ. Στον Ερμή, που είναι Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου, έγιναν περικοπές στους μισθούς όπως στο δημόσιο, ενώ σκέφτονται τώρα να εφαρμόσουν και τις περικοπές που προβλέπονται για τον ιδιωτικό τομέα”.

Μιλώντας με την Έμυ Κουτσοπούλου, αντιπρόεδρο του συλλόγου στον ΟΚΑΝΑ, πληροφορούμαστε ότι οι εργαζόμενοι δεν έχουν συλλογική σύμβαση εδώ και 3 χρόνια και βιώνουν την ουσιαστική διάλυση των δομών απεξάρτησης, με πολύ μεγάλες μειώσεις μισθών και εντατικοποίηση, που καταλήγει σε υποβάθμιση της ποιότητας των υπηρεσιών. “Ο μόνος τρόπος για να περισώσουμε τη δημόσια υγεία και την αξιοπρέπεια μας ως εργαζόμενοι και πολίτες είναι ο αγώνας με μαζική συμμετοχή, η αλληλεγγύη και ο συντονισμός με τους εργαζόμενους στην ψυχική υγεία, την ειδική αγωγή και την υγεία” αναφέρει.

Η Ηλέκτρα Αναγνωστοπούλου, μέλος του κλαδικού σωματείου ειδικής αγωγής ΣΕΜΙΣΕΑ, τονίζει πόσο σημαντική είναι η συμπόρευση με την υγεία, τους εργαζόμενους στο υπουργείο, που κι αυτοί κάνουν κατάληψη και τους γονείς των ληπτών των υπηρεσιών. «Αυτοί πλήττονται διπλά, ως εργαζόμενοι, αλλά και επειδή κόβονται τα προνοιακά επιδόματα, μειώνεται κατά 55% η χρηματοδότηση δομών που κλείνουν σταδιακά, κι έτσι βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη. Δίπλα τους στεκόμαστε οι εργαζόμενοι σε ιδιωτικά κέντρα, που δουλεύουμε κυρίως χωρίς συμβάσεις με μπλοκάκι στην πάλη για δημόσια και δωρεάν ειδική αγωγή”.

Χαρακτηριστικά η μητέρα ενός ψυχικά πάσχοντος περιγράφει: “Είμαι εδώ γιατί αναστέλλεται η λειτουργία του κοινωνικού κράτους. Ανησυχούμε για τα παιδιά μας που κινδυνεύουν να πεταχτούν στον Καιάδα, αφού περικόπτεται η χρηματοδότηση στις στεγαστικές δομές, παρ’ όλο που τόσα χρόνια μας έκαναν κρατήσεις και με τα χαράτσια δε μας μένουν λεφτά για να τα στηρίξουμε.”

Η Βάια Αρσενοπούλου, μέλος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζόμενων στην Ειδική Αγωγή αναφέρει τη μεγάλη μείωση στον προϋπολογισμό για την ειδική αγωγή πανελλαδικά, με 11 εκατομμύρια ευρώ, αν και εφόσον δοθούν. “Πέρυσι το αρχικό κονδύλι ήταν 19 και έφτασαν σε μας τα 14, με αποτέλεσμα εκατοντάδες εργαζόμενοι να μένουν απλήρωτοι για μήνες. Συνεχίζουμε για την καταβολή των δεδουλευμένων μας».

Ο Μιχάλης Ρίζος, γιατρός στο Αττικό περιγράφει ότι οι γιατροί στηρίζουν στην κατάληψη επειδή μειώνεται το εισόδημα τους κατά 20 – 25% από την περικοπή μισθών και εφημεριών, υπάρχει τεράστια εντατικοποίηση, κυρίως στους νέους γιατρούς, για τους οποίους δεν προβλέπεται καμία πρόσληψη, τα νοσοκομεία κλείνουν και εμπορευματοποιούνται οι υπηρεσίες υγείας. “Προτείνουμε τη δημιουργία πανυγειονομικού συντονισμού για δωρεάν υγεία – πρόνοια με κοινή διήμερη απεργία Τετάρτη και Πέμπτη”.

Ένας εργαζόμενος στο ερευνητικό πανεπιστημιακό ινστιτούτο ψυχικής υγείας ΕΠΙΨΥ τονίζει: “Είμαστε 2 μήνες απλήρωτοι και από το Φεβρουάριο υπάρχει ο κίνδυνος να δουλεύουμε με δίμηνες συμβάσεις. Παλεύουμε από το Σεπτέμβρη για επαρκή χρηματοδότηση στις μονάδες και ως εργαζόμενοι του ξενώνα συμμετέχουμε στη λαϊκή συνέλευση Πατησίων κάνοντας από κοινού κινητοποιήσεις. Πιστεύω ότι το μέτωπο αγώνα θα πρέπει να διευρυνθεί σε όλη την κοινωνία γιατί και την αφορά και μέσω αυτής μπορούμε να ανατρέψουμε την επίθεση που μας γίνεται”.

Η Αγγελική Συλλιγαρδάκη, πρόεδρος του κλαδικού σωματείου ψυχικής υγείας ΣΕΨΑΕΚΟ, τονίζει ότι η κατάληψη είναι αποτέλεσμα της χρόνιας προσπάθειας συντονισμού με την ειδική αγωγή, που τώρα απέδωσε. «Κανένας δεν είναι δυνατόν να τα καταφέρει αντιπαλεύοντας μόνος του την κυβέρνηση, την τρόικα και το μνημόνιο. Αυτό που χτίζουμε τις τελευταίες μέρες ξεπέρασε κάθε προσδοκία και θα παλέψουμε από κοινού για να προστατέψουμε το κοινωνικό κράτος ανατρέποντας την πολιτική που το καταστρέφει. Καλούμε όλους την Πέμπτη 23/2 στις 11.00 π.μ. στη συγκέντρωση στο υπουργείο Υγείας».

http://syntergpsyex.blogspot.com/

Ψήφισμα της Συνέλευσης Σωματείων και Εργαζομένων Ψυχικής Υγείας και Ειδικής Αγωγής. Οι εργαζόμενοι στην Ψυχική Υγεία και την Ειδική Αγωγή συνεχίζουμε για πέμπτη μέρα την κατάληψη στο υπουργείο Υγείας και καλούμε τους εργαζομένους στον ευρύτερο χώρο της Υγείας να συμμετάσχουν στη Συνέλευση την Τρίτη 14 Φεβρουαρίου στις 17.00 για ένα πανυγειονομικό συντονιστικό.

ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΝΑ ΘΥΣΙΑΣΤΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΜΑΣ

Πηγή: Συντονισμός Εργαζομένων-Απολυμένων Ψυχ. Υγείας-Πρόνοιας & Κατά των Εξαρτήσεων

Συντονισμός Σωματείων Εργαζομένων στην Ψυχική Υγεία (Ψυχαργώς)

Αγαπητοί συνάδελφοι,

Την Κυριακή 22 Ιανουαρίου 2012 συναντηθήκαμε εκπρόσωποι και εργαζόμενοι των εξής τεσσάρων σωματείων: Σωματείο Εργαζομένων στο Περιβολάκι, Σωματείο Εργαζομένων στην ΠΕΨΑΕΕ, Σωματείο Εργαζομένων Ψυχαργώς Αττικής και Κλαδικό Σωματείο ΣΕΨΑΕΚΟ. Η συνάντηση προέκυψε ύστερα από μια σειρά ανησυχητικών και άκρως επικίνδυνων περιστατικών. Πριν τις γιορτές προτάθηκε στους εργαζόμενους του ΕΠΙΨΥ να δώσουν τις δικές τους προτάσεις περικοπών δεδομένου ότι η χρηματοδότηση του ΥΥΚΑ προς το Ψυχαργώς είναι κομμένη 50% για το 2012. Στο ΕΠΙΨΥ, κατόπιν συνάντησης του ΣΕΨΑΕΚΟ με το διευθυντή, ανανεώθηκαν οι συμβάσεις όλων για το πρώτο δίμηνο του 2012, χωρίς να γίνουν για την ώρα περικοπές. Το ίδιο ζητήθηκε και από τους εργαζόμενους στο Περιβολάκι πριν τις γιορτές όπου δυστυχώς στις 9 Ιανουαρίου έγιναν τρεις απολύσεις (μη ανανέωση συμβάσεων) παρά τις διαβεβαιώσεις για το αντίθετο λίγες μέρες πριν, που αποτελεί την αρχή του «μαζέματος», όπως ισχυρίστηκε η διοίκηση εκεί. Το σωματείο εργαζομένων αντέδρασε άμεσα με 48ωρη απεργία. Στο Ίρις το τελευταίο διάστημα έγιναν 8 απολύσεις. Πιθανή περίπτωση μειώσεων προτάθηκε και στους εργαζόμενους της ΠΕΨΑΕΕ. Με ανεπίσημο τρόπο διοικήσεις άλλων φορέων ψιθυρίζουν μειώσεις μισθών και απολύσεις επίσης.

Ενώ οι προϋπολογισμοί για την ψυχική υγεία δεν ήταν ποτέ ικανοποιητικοί από το 2005, είναι η πρώτη φορά που πολλές διοικήσεις έχουν αποδεχτεί πως φέτος αυτό δεν θα αλλάξει επικαλούμενες τη γενικότερη κρίση της χώρας μας. Για μας δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι δεν υπήρχε και δεν υπάρχει καμία πολιτική βούληση για την υποστήριξη των υπηρεσιών ψυχικής υγείας και τόσο χρόνια οι κινητοποιήσεις μας είναι αυτές που έχουν αναγκάσει την εκάστοτε πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας να χρηματοδοτεί τις υπηρεσίες. Δυστυχώς, μέσα στην κρίση, όλο το κοινωνικό κράτος συρρικνώνεται με γεωμετρική πρόοδο, παράλληλα με την αύξηση της ανεργίας, της φτώχειας και της εξαθλίωσης. Κανείς δεν περιμένει από την παρούσα διορισμένη κυβέρνηση να μεριμνήσει για εμάς και τις ανάγκες του πληθυσμού, αφού μοναδικός σκοπός της είναι να εξαφανίσει κάθε δικαίωμα, να ξεπουλήσει τη δημόσια περιουσία και να ωφελήσει τους κερδοσκόπους με τους καλύτερους για αυτούς όρους. Δεν είναι πρώτη φορά που αυτό συμβαίνει, αλλά έχει συμβεί όπου το ΔΝΤ έχει βάλει το χέρι του.

Οι επιλογές μας είναι λοιπόν δύο. Ή να περιμένουμε να διαλύσουν την ψυχική υγεία και να πετάξουν εμάς στο χάος της ανεργίας, ή να διεκδικήσουμε να κρατήσουμε τις υπηρεσίες μας και την εργασία μας. Είναι δεδομένο ότι ο τρόπος για να το πετύχουμε αυτό δεν είναι με μια διαπραγμάτευση για το τι να περικόψουμε αφού έχουμε μόνο το 45% της απαιτούμενης χρηματοδότησης αλλά να μην αποδεχτούμε αυτό το ποσό, να μη δεχτούμε καμία απόλυση, μείωση του μισθού μας και υποβάθμιση του θεραπευτικού μας έργου. Οποιαδήποτε υποχώρηση τώρα, έστω και “μικρή” (π.χ. μείωση 15% στους μισθούς) θα είναι μόνο η αρχή του “μαζέματος” και της συνολικής κατάρρευσης και γι αυτό είμαστε τόσο ανυποχώρητοι. Επιπλέον, οι υπηρεσίες μας δεν επαρκούσαν πριν την κρίση και δεν επαρκούν πολύ περισσότερο τώρα που η απελπισία του κόσμου έχει φτάσει σε επικίνδυνα επίπεδα. Το να μειώσουμε το κόστος σημαίνει εγκατάλειψη των παιδιών, εφήβων και ενηλίκων που έχουν νοσήσει και που θα νοσήσουν, σημαίνει δημιουργία ασύλων που τόσο ντρόπιασαν κάποτε τη χώρα μας και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και εμείς αυτό δεν θα επιτρέψουμε να γίνει. Ο τρόπος είναι να ενεργοποιηθούμε όλοι εμείς και να πολλαπλασιάσουμε τη δύναμή μας οργανώνοντας μεγάλους αγώνες για να αλλάξουμε τους συσχετισμούς. Αν τολμά η πολιτική ηγεσία, ας πει δημόσια ότι δεν τους ενδιαφέρουν οι άνθρωποι, οι ψυχικά ασθενείς και οι εργαζόμενοι.

Σε συνάντηση με το Δίκτυο Αργώς που θα πραγματοποιηθεί, κατόπιν αιτήματός μας, τη Τρίτη 31 Ιανουαρίου θα τεθεί το ερώτημα αν θα ανεχτούν την εξαφάνιση της όποιας ψυχικής υγείας υπάρχει αποδεχόμενοι την απάνθρωπη πρακτική των περικοπών που ισοδυναμεί με κοινωνικό έγκλημα ή αν θα απορρίψουν τις επιταγές της κυβέρνησης και θα υπερασπιστούν την ψυχική υγεία. Αν θα επιλέξουν το δεύτερο δρόμο αυτό θα σημάνει ότι δεν θα απολύσουν κανένα εργαζόμενο που έτσι κι αλλιώς κανείς δεν περισσεύει και δεν θα επιδιώξουν καμία μείωση του ήδη χαμηλού μισθού μας.

Στη συνάντηση των σωματείων αποφασίσαμε να προτείνουμε σε όλα τα σωματεία και τους εργαζόμενους να κηρύξουμε σαν πρώτη κίνηση μέσα στο 2012 μια 24ωρη απεργία με μεγάλη κινητοποίηση στο υπουργείο υγείας την Τρίτη 7 Φεβρουαρίου. Προφανώς, η κινητοποίηση αυτή θα είναι η αρχή γιατί θα χρειαστεί να συνεχίσουμε μέχρι να αναγκάσουμε τους ιθύνοντες να συνεχίσουν τη λειτουργία των δομών. Τις επόμενες ημέρες προτείνουμε στα σωματεία να αποφασίσουν μέσα από τις γενικές τους συνελεύσεις για τη συμμετοχή τους στην απεργιακή κινητοποίηση και να εμπλουτίσουν με τις ιδέες τους τον τρόπο συνέχισης του αγώνα μας. Πλέον δεν έχουμε να χάσουμε τίποτα αν κινητοποιηθούμε. Απεναντίας θα χάσουμε τα πάντα αν αδρανήσουμε. Η ύπαρξη μας μετά από εφτά χρόνια υποχρηματοδότησης και η πρόσφατη νίκη μας με την κατάργηση της απόφασης του Αυγούστου για περικοπές του προϋπολογισμού οφείλεται στους αγώνες μας και μόνο.

Η στήριξη του συντονιστικού από τα σωματεία στην απεξάρτηση, την πρόληψη και την ειδική αγωγή θεωρείται δεδομένη και από κοινού θα συνεχίσουμε να παλεύουμε.

Οι υπογράφοντες:

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Σωματείου Εργαζομένων ΕΠΡΟΨΥΗ ΄΄ΠΥΞΙΔΑ΄΄

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Σωματείου Εργαζομένων ΕΨΙΚΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Σωματείου Εργαζομένων ΕΨΙΚΑ ΔΡΑΜΑΣ

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Σωματείου Εργαζομένων ΘΕΨΥΠΑ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Σωματείου Εργαζομένων στο ΠΕΡΙΒΟΛΑΚΙ

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Σωματείου Εργαζομένων ΠΕΨΑΕΕ

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Σωματείου Εργαζομένων ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΨΥΧΑΡΓΩΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Σωματείου Εργαζομένων ΣΕΨΑΕΚΟ