Μια πολύ ενδιαφέρουσα έρευνα της Δήμητρας Γιάννου, Ph.D., για τους τρόπους με τους οποίους η ομοφοβία /τρανσφοβία διαμορφώνει συνθήκες ανισοτήτων για τους ΛΟΑΤ στους χώρους υγείας. Η έρευνα ξεκίνησε το 2013. Τα αποτελέσματα της έρευνας έχουν καταγραφεί στη διατριβή της με τον τίτλο «Normalized absence pathologised presence»: Understanding the health inequalities of LGBT people in Greece.
Ένα κλικ εδώ για να διαβάσεις τη διατριβή (αγγλικά, αρχείο pdf)
Επίκαιρο το σεμινάριο που θα γίνει τον Απρίλιο στη Ρόδο για σύμβουλους, θεραπευτές και εκπαιδευτικούς. Η ανάγκη για ευρύτερη επιμόρφωση των θεραπευτών και των συμβούλων είναι ήδη αναγνωρισμένη. Η εγκύκλιος του Υπουργείου Παιδείας για την υλοποίηση στο Γυμνάσιο Θεματικής Εβδομάδας Ενημέρωσης και Ευαισθητοποίησης σε ζητήματα Διατροφής, Εθισμού-Εξαρτήσεων και Έμφυλων Ταυτοτήτων έχει δημιουργήσει πολλές αντιδράσεις, θετικές και αρνητικές και στο χώρο της εκπαίδευσης, αναδεικνύοντας και την ανάγκη ευαισθητοποίησης των εκπαιδευτικών. Το σεμινάριο αυτό ελπίζουμε να υποστηρίξει όλους τους επαγγελματίες στο έργο τους.
Θέματα Φύλου και Σεξουαλικού Προσανατολισμού στη συμβουλευτική και στην εκπαίδευση
Αλεξάνδρα Βασιλείου, PhD
Οι κοινωνικές και πολιτικές αλλαγές έχουν δημιουργήσει ένα πιο δεκτικό περιβάλλον για ομοφυλόφιλες σχέσεις, και οι θεραπευτές, σύμβουλοι και εκπαιδευτικοί καλούνται να αντιμετωπίζουν ολοένα και περισσότερα θέματα σε σχέση με το σεξουαλικό προσανατολισμό. Ταυτόχρονα, η αυξανόμενη βία – συνέπεια και της οικονομικής και πολιτικής κρίσης – βρίσκει εύκολο στόχο στις περιθωριοποιημένες ομάδες, μεταξύ των οποίων και οι ΛΟΑΤ (λεσβίες, ομοφυλόφιλοι, αμφιφυλόφιλοι και τρανσέξουαλ). Πως επηρεάζεται η στάση του σύμβουλου ή του εκπαιδευτικού από τον ετεροσεξισμό και την ομοφοβία; Τι δεξιότητες είναι απαραίτητες για να βοηθήσει κανείς την αντιμετώπιση της κοινωνικής και της εσωτερικευμένης ομοφοβίας. Ποιες είναι οι παγίδες όταν εστιάζει κανείς μόνο στο σεξουαλικό προσανατολισμό; Πως η περιθωριοποίηση μιας κοινωνικής ομάδας επηρεάζει τη σχέση μας με μέλη της ομάδας; Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που θα εξερευνήσουμε. Σκοπός αυτού του σεμιναρίου είναι να δημιουργήσει έναν ασφαλή χώρο για τους θεραπευτές, τους σύμβουλους ψυχικής υγείας και τους εκπαιδευτικούς να εξερευνήσουν θέματα ομοφοβίας/τρανσφοβίας και θέματα φύλου στη δουλειά τους. Μέσα από βιωματικές ασκήσεις και διεργασία ομάδας θα εξερευνήσουμε τις προκλήσεις που δημιουργούν.
Διαδικαστικά
Ώρες: Κυριακή 2 Απριλίου 2017, 10.00 – 18.00
Κόστος: 80 € (30€ προκαταβολή μέχρι 3 Μαρτίου 2017, αποπληρωμή διδάκτρων την ημέρα του σεμιναρίου)
Χώρος διεξαγωγής σεμιναρίου: Λίνδου 51, Ρόδος
Οι θέσεις για το σεμινάριο είναι περιορισμένες. Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.
Εδώ το φυλλάδιο με τις πληροφορίες για τη διαδικασία εγγραφής.
Πηγή: www.0-18.gr
Πολλοί γονείς μαθητών ανησυχούν μήπως η ένταξη των παιδιών προσφύγων/μεταναστών στην εκπαίδευση σημαίνει αυξημένο κίνδυνο για την υγεία των παιδιών τους. Για τον λόγο αυτό, ο Συνήγορος δημιούργησε ένα βίντεο-συνέντευξη με τις πιο συνηθισμένες ερωτήσεις σχετικά με τις μεταδοτικές ασθένειες και τα βασικά μέτρα πρόληψης.
Στο βίντεο συζητούν ο Βοηθός Συνήγορος του Πολίτη για τα Δικαιώματα του Παιδιού Γιώργος Μόσχος και ο παιδίατρος – επιδημιολόγος Τάκης Παναγιωτόπουλος, καθηγητής στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας και επιστημονικός σύμβουλος του ΚΕΕΛΠΝΟ.
Το ζήτημα της ένταξης στην εκπαίδευση των παιδιών προσφύγων που βρίσκονται στη χώρα μας απασχολεί ιδιαίτερα τον Συνήγορο του Παιδιού. Στις επισκέψεις του σε σχολεία όπου έχουν ενταχθεί παιδιά πρόσφυγες και στις συναντήσεις του με μαθητές και συλλόγους γονέων, έχει αφουγκραστεί ανησυχίες σχετικά με την προστασία της υγείας των παιδιών και έχει διαπιστώσει ότι είναι αναγκαία η έγκυρη ενημέρωση και ευαισθητοποίηση γονέων, μαθητών και εκπαιδευτικών για το ζήτημα αυτό.
Ξεκίνησε χθες το δεύτερο έτος του εκπαιδευτικού προγράμματος στο Processwork. Όπως πάντα, ξεκινήσαμε με προσωπική δουλειά, εκφράζοντας με δημιουργικό τρόπο (αίσθηση, κίνηση, ήχο, εικόνα) το στίγμα της ομάδας. Το δωμάτιο γέμισε χρώμα και έκφραση! Μαζί με την ομάδα εκπαιδευομένων και εκπαιδευτριών, παρούσες και η Νάνσυ Παπαθανασίου, συνεργάτης στην ομάδα επιμόρφωσης στο πρόγραμμα και η Ιωάννα Βελαλή που συμμετέχει στη διαδικασία εκπαίδευσης εκπαιδευτών του Processwork.
Ομάδα Επαγγελματικής Εποπτείας: η οπτική του Processwork μέσω ανάλυσης περιστατικών
Λένα Ασλανίδου MPW, Dipl.PW,
Αλεξάνδρα Βασιλείου, PhD, Dipl.PW,
Λίλη Βασιλείου, PhD, Dipl.PW
Β΄ Κύκλος: Ιανουάριος – Απρίλιος 2017
6 συναντήσεις: 20/1, 27/1, 10/2, 3/3, 24/3, 7/4
Σε αυτές τις επιμορφωτικές συναντήσεις θα εστιάσουμε στην ανάλυση περιστατικών βάσει της οπτικής του Processwork. Οι συμμετέχοντες θα έχουν τη δυνατότητα να εστιάσουν σε θέματα εποπτείας που αφορούν συγκεκριμένα περιστατικά από τη δουλειά τους. Η εποπτεία θα γίνεται εναλλάξ από μια από τις τρεις συντονίστριες.
Διαδικαστικά
Τόπος: Γιαννάρου 17, ‘Aλιμος (1η Στάση Καλαμακίου, στάση τραμ “Πικροδάφνη”)
Ώρες: Παρασκευή 7 – 9 μμ
Κόστος: 120 €
Εγγραφή: Για να κλείσετε θέση στείλτε τη Δήλωση Συμμετοχής με φαξ στο 210 9848 912912 ή με εμαιλ στη διεύθυνση processworkhub@gmail.com.
Πηγή: http: pandiera.gr
Αποκαλυπτική για την κατάσταση που επικρατεί στο χώρο της ειδικής αγωγής αλλά και τον σύγχρονο Καιάδα που θα δημιουργήσει η πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, ήταν η εκπομπή Ράδιο Παντιέρα που μεταδόθηκε την Τετάρτη 11/1/2017, από το ελεύθερο ραδιόφωνο της ERTOpen, στους 106,7 στα FM στην Αττική.
Στο στούντιο ήταν καλεσμένοι η Άννα Γαϊτανίδου, ειδική παιδαγωγός και ψυχοθεραπεύτρια, μέλος του ΔΣ του κλαδικού Σωματείου Ειδικής Αγωγής και ο Μιχάλης Γεωργουδάκης, πατέρας δύο παιδιών, σε μια εκπομπή αφιερωμένη στις δυσάρεστες εξελίξεις όσον αφορά το καθεστώς ειδικής αγωγής, το οποίο με παρέμβαση του ΕΟΠΥΥ, ανατρέπεται μετακυλίοντας το κόστος στην πλάτη των γονιών αλλά και των εργαζόμενων στον κλάδο.
Αφορμή για το θέμα της εκπομπής ήταν το γεγονός ότι τέλη του Δεκέμβρη, εντελώς αιφνιδιαστικά, ο ΕΟΠΥΥ κάλεσε τους επιστημονικούς συλλόγους των λογοθεραπευτών, εργοθεραπευτών, ψυχολόγων κ.ά. και τους ανακοίνωσε ότι σε 5 μέρες (από τις 23 Δεκέμβρη μέχρι τις 28) πρέπει να υπογράψουν σύμβαση. Το μέχρι τώρα καθεστώς ήταν ότι οι γονείς έπαιρναν χρήματα από το ταμείο τους και πλήρωναν οι ίδιοι τα ιδιωτικά κέντρα. Αν το παιδί χρειαζόταν να κάνει παραπάνω θεραπείες από αυτές που έγραφαν τα ταμεία (το 75-80% των περιπτώσεων) οι γονείς πλήρωναν τη διαφορά. Τώρα θεσπίζονται οι λεγόμενοι κλειστοί προϋπολογισμοί, και με τις γνώριμες καθυστερήσεις πληρωμών προβλέπεται «σφαγή».
Ορισμένα από τα στοιχεία που κατατέθηκαν στην εκπομπή πραγματικά σοκάρουν. Ένα παιδί που βρίσκεται στο φάσμα του αυτισμού θα πρέπει να ενισχύεται με 440 ευρώ το μήνα από τον ασφαλιστικό του φορέα (π.χ. ΙΚΑ). Ωστόσο, με δεδομένο ότι το κόστος κάθε συνεδρίας ανέρχεται σε 35 ευρώ και το ποσό που δίνει το ταμείο ανά συνεδρία είναι μόλις 1,23 ευρώ, μπορεί κανείς να αντιληφθεί σε ποιον πέφτει το βάρος της κάλυψης του υπολειπόμενου ποσού, αλλά και ότι πολλοί γονείς δεν μπορούν να φέρουν σε πέρας ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα για το παιδί τους.
Ο κόφτης που τόσο πολύ έχει μπει στο λεξιλόγιο και την ζωή μας, σύνομα θα αλλάξει το τοπίο και στην ειδική αγωγή.
Όπως εξήγησε η Ά. Γαϊτανίδου, οι κλειστοί προϋπολογισμοί δημιουργούν έναν σύγχρονο Καιάδα για τα παιδιά που χρήζουν ειδικής αγωγής, καθώς το μόνο που υπολογίζει η κυβέρνηση είναι οι περιορισμένες δαπάνες που εάν υπερβληθούν, θα πρέπει να καλυφθούν από τους γονείς, τους εργαζόμενους (μέσω περικοπών μισθών) και τα κέντρα ειδικής αγωγής. Π.χ. το 2015 ο ΕΟΠΥΥ διέθεσε 68 εκατ. ευρώ για φυσικοθεραπείες, αλλά το πραγματικό ποσό ανήλθε σε 88 εκατ. ευρώ. Τα επιπλέον χρήματα δε δόθηκαν ποτέ, με αποτέλεσμα πολλά κέντρα να δουλεύουν επί 5 μήνες τσάμπα!
Ο Μ. Γεωργουδάκης τόνισε χαρακτηριστικά: «Ο γονιός βρίσκεται στο κέντρο ενός μπρα ντε φερ ανάμεσα στα κέντρα και τον ΕΟΠΥΥ, αλλά τελικά το κόστος της θεραπείας θα το πληρώσει ο ίδιος»! Σημείωσε ότι η απαίτηση του ΕΟΠΥΥ παραμονές Πρωτοχρονιάς να ανατρέψει εκ βάθρων το καθεστώς χορήγησης χρημάτων για θεραπείες δεν συμπεριέλαβε κανένα διάλογο.
Σοβαρές εξελίξεις υπάρχουν και στον τομέα των εργασιακών σχέσεων και αμοιβών των εργαζομένων. Πολλά κέντρα ήδη απαιτούν μειώσεις μισθών έως 30% μπροστά στον επερχόμενο «κόφτη» για να καλύψουν εκ των έσω τις επερχόμενες απώλειες, έχουν συμβεί απολύσεις, ενώ σε πολλά κέντρα εργαζόμενοι παραμένουν απλήρωτοι επί 13 ή και 19 μήνες (π.χ. ΠΕΓΚΑΑΠ όπου βρίσκονται σε επίσχεση). Δεν υπάρχουν συμβάσεις, κάθε εργαζόμενος αμείβεται ανάλογα τις ώρες, την εμπειρία του αλλά και τις σχέσεις του με τον εργοδότη, ενώ η πλειοψηφία των εργαζομένων απασχολείται με μπλοκάκι, επωμιζόμενο το κόστος της ασφάλισης, χωρίς μισθό το καλοκαίρι αλλά και ταμείο ανεργίας.
Την εκπομπή συντόνισε ο δημοσιογράφος Δημήτρης Σταμούλης και τον ήχο ρύθμισε ο Παναγιώτης Ζέκιος.
«Στην εντατική το καθεστώς ειδικής αγωγής. Ποιοι θα πληρώσουν τα νέα μέτρα που επιβάλει ο ΕΟΠΥΥ»
Απόσπασμα της εκπομπής «Ράδιο Παντιέρα» που μεταδόθηκε από το ελεύθερο ραδιόφωνο της ERTOpen, την Τετάρτη 11 Ιανουαρίου 2017. Φιλοξένησε την Άννα Γαϊτανίδου, ειδική παιδαγωγό, ψυχοθεραπεύτρια και μέλος του ΔΣ του κλαδικού Σωματείου Ειδικής αγωγής και τον Μιχάλη Γεωργουδάκη, γονιό, σε μια εκπομπή αφιερωμένη στις δυσάρεστες εξελίξεις όσον αφορά στο καθεστώς ειδικής αγωγής, το οποίο με παρέμβαση του ΕΟΠΥΥ, ανατρέπεται μετακυλώντας το κόστος στην πλάτη των γονιών αλλά και των εργαζόμενων στον κλάδο.
Επιστροφή από την Κύπρο όπου πραγματοποιήθηκε επιμόρφωση των Υποστηρικτών του Προγράμματος Υποστήριξης Επαγγελματικής Μάθησης του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου.
Δύο γεμάτες μέρες με εντατική προσωπική και ομαδική δουλειά της ομάδας. Προθυμία για εξερεύνηση και συζήτηση, ανακουφιστική η ικανότητα της ομάδας να αναρωτηθεί για αυτά που θεωρεί δεδομένα.
Στο ερώτημα του κλεισίματος ‘πως φεύγεις από εδώ σήμερα;’ η ομάδα απάντησε: με την ανάγκη να ξανασυναντηθούμε… πιο γεμάτη… ενισχυμένη… κρατάω τη φράση ‘να πηγαίνω στο σχολείο σα να είναι το σόι μου!’… προβληματισμένη, πήρα πολλά – δεν είμαι σίγουρη πόσο εύκολα μπορώ να τα εφαρμόσω… πιο υποψιασμένη… με ευγνωμοσύνη… με χαρά που το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο επενδύει σε εμάς… τεκμηριώθηκαν πράγματα… επιβεβαιώθηκαν προσδοκίες… με όφελος!
Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Παυλίνα Χατζηθεοδούλου, Προϊσταμένη του Τομέα Επιμόρφωσης του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου Κύπρου, για την πρόσκληση και την εμπιστοσύνη και σε όλη την ομάδα των στελεχών του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου για την ουσιαστική δουλειά που κάναμε μαζί.
Ανοιχτή Διεργασία Ομάδας αυτήν την Παρασκευή 13/1/17 (7.00 – 9.00 μμ)!
H Διεργασία Ομάδας στηρίζεται στην έννοια της “Βαθιάς Δημοκρατίας,” μιας συναισθηματικής στάσης, σύμφωνα με την οποία όλοι οι άνθρωποι, τα συναισθήματα, οι σωματικές εμπειρίες, τα όνειρα και οι καταστάσεις συνείδησης θεωρούνται αναπόσπαστες πτυχές του όλου. Είναι ένας ανοιχτός τρόπος αντιμετώπισης των εμπειριών που είναι παρούσες σε μια ομάδα και ζητούν να γίνουν συνειδητές.
Η Διεργασία Ομάδας στοχεύει στην υποστήριξη των διαφορετικών πλευρών ενός θέματος, μιας ομάδας ή μιας κοινότητας μέσα από την διευκόλυνση της έκφρασης των διαφορετικών πλευρών και της ουσιαστικής συνδιαλλαγής μεταξύ τους.
Η έκφραση και η συνδιαλλαγή μεταξύ των διαφορετικών εμπειριών μιας ομάδας αποσκοπεί στην κατανόηση του πεδίου, τη δημιουργία στιγμιαίας αίσθησης κοινότητας η οποία βοηθά στην ανεύρεση δημιουργικών λύσεων στα προβλήματα που απασχολούν την ομάδα.
Οι συναντήσεις Διεργασίας Ομάδας είναι ανοιχτές σε όσους επιθυμούν να εξερευνήσουν σε βάθος θέματα και προβλήματα που αφορούν την ζωή μας, σαν κοινωνικά και πολιτικά άτομα, στα πλαίσια συνδιαλλαγής σε ομάδα.
Ώρες: Παρασκευή 7 – 9 μ.μ.
Κόστος: Δεν υπάρχει χρηματικό κόστος για αυτές τις συναντήσεις
Για πληροφορίες για το Πρόγραμμα Ανοιχτών Διεργασιών Ομάδας 2016-2017 (pdf) κάνετε κλικ εδώ
Χθες το απόγευμα είχαμε συνάντηση επιμόρφωσης/εποπτείας με την ομάδα πεδίου της Secours Islamique France που έχει αναλάβει δράση στο Κέντρο Φιλοξενίας Προσφύγων στη Μαλακάσα. Όποιος έχει επισκεφθεί το χώρο γνωρίζει τις αντιξοότητες και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι πρόσφυγες εκεί. Στις ίδιες αντίξοες συνθήκες εργάζονται και οι επαγγελματίες των ΜΚΟ που δρουν στο χώρο. Κρύο (πολύ κρύο!) και οργανωτικές ελλείψεις κάνουν το έργο τους ακόμη πιο δύσκολο.
Η συγκεκριμένη ομάδα εστιάζει στη δουλειά με τα παιδιά του κέντρου φιλοξενίας. Παρ’ όλες τις δυσκολίες και προκλήσεις, η ομάδα καταφέρνει μικρές νίκες σε αυτή τη συνεχή μάχη με την απελπισία και τη ματαίωση.
Στη χθεσινή μας συνάντηση εστιάσαμε στο team work. Στον τρόπο που η ομάδα συνεργάζεται, στις ανάγκες των μελών της και στον τρόπο που επικοινωνούνται αυτές οι ανάγκες. Μοιραστήκαμε εκνευρισμούς, αδιέξοδα, κούραση, αλλά και οράματα, συγκίνηση και στήριξη. Εξερευνήσαμε ανάγκες που εκφράζονται με διαφορετικό τρόπο, με διαφορετική εστίαση και πως αυτές είναι και μορφές ηγεσίας, ο δρόμος του πολεμιστή, ο δρόμος του οραματιστή, ο δρόμος του δασκάλου, ο δρόμος του θεραπευτή.
Αυθόρμητα, στο τέλος της συνάντησης, κάποιος φώναξε ‘group hug!’ και πριν το καταλάβουμε είχαμε γίνει ένα κουβάρι στη μέση του δωματίου, μια αγκαλιά. Ήταν γλυκό το συναίσθημα, αυτή η συνάντηση με αγνώστους, πρώτη φορά μαζί, που κατέληξε σε μια τόσο ζεστή αγκαλιά.
Κάτι τέτοιες στιγμές είναι που μου δίνουν ελπίδα ότι μέσα σε αυτό το χάος και το αδιέξοδο υπάρχει τρόπος να δημιουργήσουμε ρωγμές, να συνδεθούμε και να πάρουμε δύναμη ο ένας από τον άλλον. Μαρία, Μυρσίνη, Διονύση, Λάουρα, Αλέξανδρε, Κωνσταντίνα, Μαρίνα σας ευχαριστώ! Καλή αντάμωση με τον καινούργιο χρόνο…
Ξεκινάει το ταξίδι του στον κυβερνοχώρο το ανανεωμένο site του Processwork Greece (www.processwork.gr). Αυτό το domain, μέχρι το 2014 φιλοξενούσε τις δραστηριότητες της Λένας Ασλανίδου, της Αλεξάνδρας Βασιλείου και της Λίλης Βασιλείου. Τα χρόνια πέρασαν, οι processworkers στην Ελλάδα αυξήθηκαν. Οι τρεις αρχικές συνεργάτιδες μετέφεραν τις δραστηριότητες τους στο Processwork Hub. Από σήμερα το www.processwork.gr είναι η διαδικτυακή σελίδα που εκπροσωπεί όλο το δίκτυο των επαγγελματιών του Processwork στην Ελλάδα. Tο πρώτο μας συλλογικό εγχείρημα είναι η διοργάνωση του Worldwork 2017 που θα γίνει στο Πόρτο Χέλι τον Απρίλιο 2017!
Πρόσκληση από την Εστία Προσφύγων της Άρσις
Την Παρασκευή 16/12, και ώρες 16.00-17.30, σας περιμένουμε όλες και όλους στον πολυχώρο Art Garage, Σολωμού 13 στα Εξάρχεια, στο μικρό bazaar της Εστία Προσφύγων – ΑΡΣΙΣ! Εκεί θα έχουμε τη δυνατότητα να εκθέσουμε:
Θα χαρούμε πολύ να ξανασυναντηθούμε ή να γνωριστούμε, και είμαστε σίγουρες/οι ότι θα ενθουσιαστείτε με τα έργα μας, που είναι εξάλλου ό,τι πρέπει για γιορτινά δώρα!
Το blog του Processwork Hub έκλεισε τα δέκα του χρόνια. Μέσα σε αυτά τα χρόνια δέχτηκε επισκέψεις από γνωστούς και άγνωστους. Τα στατιστικά του wordpress αναφέρουν 1.502 ποσταρίσματα, 56.201 επισκέπτες με 154.650 αναγνώσεις.
Το blog ξεκίνησε λιτά, με ανακοινώσεις για δραστηριότητες του Processwork στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, άρθρα και βίντεο. Όσο τα πράγματα γύρω μας άρχισαν να κλονίζονται, το blog άρχισε να παίρνει θέση. Με αρχή το σεβασμό στη διαφορετικότητα και στην ποικιλομορφία του κόσμου, ενθαρρύνει το διάλογο. Ένα διάλογο που πιστεύει ότι πρέπει να γίνεται δια ζώσης, σε φόρουμ, συναντήσεις, μαζώξεις ανθρώπων. Το blog είναι ένας από τους τρόπους μας να παραμένουμε σε επαφή μαζί σας. Να μοιραζόμαστε αυτά που αγαπάμε, αυτά που μας δίνουν ελπίδα, αυτά που μας προβληματίζουν.
Το διαδίκτυο έχει αλλάξει κώδικες. Παλιά, έμπαινες σε ένα site, σε ένα blog και διάβαζες κείμενα. Τώρα, ανοίγεις το facebook και όλα είναι εκεί στον τοίχο σου – ολιγόλογα, πιο εικονογραφημένα, με λιγότερο χρόνο για αναστοχασμό και ανάλυση. Μεγαλύτερη ταχύτητα ερεθισμάτων, λιγότερος χρόνος για απορρόφηση.
Έχουμε επηρεαστεί κι εμείς από τους κώδικες της εποχής. Εδώ είμαστε όμως, με λίγο πιο αραιή παρουσία. Για να δούμε. Tι θα φέρει η επόμενη δεκαετία αυτής της γωνιάς του διαδικτύου;
Πηγή: www.0-18.gr
Με αφορμή τη συμπλήρωση 27 χρόνων από την υιοθέτηση της Διεθνούς Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού, ο Συνήγορος του Πολίτη παρουσιάζει τον πρακτικό Οδηγό για την προσφορά εθελοντικών υπηρεσιών σε παιδιά, που προετοιμάστηκε με τη συμμετοχή μεγάλου αριθμού φορέων και οργανώσεων, σε ειδική εκδήλωση τη Δευτέρα 28 Νοεμβρίου 2016, 10.00-13.00, στο Πολιτιστικό Κέντρο «Μελίνα» του Δήμου Αθηναίων (Ηρακλειδών 66 και Θεσσαλονίκης, Θησείο).
Ο Οδηγός “Εθελοντισμός και Δικαιώματα του Παιδιού” είναι προϊόν πολύχρονης δράσης και ανταλλαγής εμπειριών και απόψεων δημοσίων φορέων και μη κυβερνητικών οργανώσεων που παρέχουν εθελοντικές υπηρεσίες σε παιδιά, με στόχο τον σχεδιασμό εργαλείων εκπαίδευσης και ευαισθητοποίησης σχετικά με τη Διεθνή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού και τη δεοντολογία που απορρέει από αυτήν. Διαβάστε περισσότερα για το ιστορικό της δημιουργίας του Οδηγού εδώ.
Στον Οδηγό καταγράφονται με σύντομο και εύχρηστο τρόπο:
Σε μια περίοδο που αναπτύσσονται πολλές και διαφορετικές εθελοντικές δράσεις για τα παιδιά, ο Συνήγορος του Παιδιού επισημαίνει ότι είναι απαραίτητο να γίνεται κατάλληλη επιλογή, εκπαίδευση και εποπτεία των εθελοντών. Είναι ανάγκη επίσης τα στελέχη των οργανώσεων να καθιστούν ξεκάθαρη τη δεοντολογία προσφοράς εθελοντικού έργου και να αποφεύγονται πρακτικές που μπορούν να θέτουν σε κίνδυνο τα ίδια τα παιδιά και τα δικαιώματά τους.
Όπως σχολίασε και φίλος, παρ’ όλο ότι το κείμενο αναφέρεται σε αριστερές συλλογικότητες τα ίδια ισχύουν και για κάθε συλλογικότητα που επιδιώκει κοινωνικές και πολιτικές αλλαγές.
Πηγή: The Press Project
13+1 Σίγουροι τρόποι για να διαλύσεις μια συλλογικότητα
Αντώνης Ανδρουλιδάκης*
Εκτός των τόσων δεινών που επισώρευσε η τρέχουσα Κρίση, παρήγαγε και πολυάριθμα κοινωνικά αντισώματα αλληλεγγύης και ανθρωπιάς. Διαφόρων ειδών και τύπων συλλογικά εγχειρήματα, από παρέες, συντροφιές και εκδηλώσεις, μέχρι και κοινωνικές επιχειρήσεις και κολεκτίβες ή δημιουργικές κοινότητες.
Ατυχώς, όμως, τα πιο πολλά από τα εγχειρήματα αυτά καταλήγουν, το πιο συχνά, σε απογοητευτική ματαίωση των προσδοκιών που είχαν καλλιεργήσει και μάλιστα για λόγους που μοιάζει να μην συναρτώνται άμεσα με την ίδια την αποτυχία της συλλογικότητας και την αστοχία των σκοπών της, όσο με δυσλειτουργικά στοιχεία που ανακύπτουν από την ατομική στάση ενός εκάστου των συστατικών της μελών. Λες και είναι αδύνατο να οικοδομηθούν οάσεις μέσα στην καπιταλιστική έρημο. Λες και είναι αδύνατον να απαλλαγεί κανείς από το ατομοκεντρικό-καπιταλιστικό μπόλιασμα και τις ψυχικές συνέπειες του, παρά την όποια θεωρητική-διανοητική μαρξιστική του κατάρτιση.
Ίσως γιατί μπορεί να το έχουμε ξεχάσει, αλλά οι άνθρωποι έχουμε ανάγκες. Όχι επιθυμίες, αυτές συνήθως τις θυμόμαστε εύκολα και άλλο τόσο εύκολα τις ξεχνάμε. Ανάγκες! Συχνά άρρητες, ανομολόγητες, ανεπεξέργαστες. Ανάγκες απ’ αυτές που, όπως λέει ο Rycroft, αν ματαιωθούν είναι πιθανόν και να αποδεχτούμε την πραγματικότητα, αλλά που μόνο η ικανοποίηση τους μπορεί να μας οδηγήσει στο να την αγαπήσουμε. Κι όπως καίρια το ορίζει ο Παύλος, «η απελπισία περίστροφο και σφαίρες της οι ανάγκες».
Ανάγκες να νιώσουμε σωματικά και συναισθηματικά ασφαλείς. Να έρθουμε σε επαφή με τους Άλλους. Να πιστοποιήσουμε την υπαρξιακή μας αυτονομία. Να επιβεβαιώσουμε την αυτοεκτίμηση μας, αλλά και να εκφράσουμε τον Εαυτό μας.
Αν γυρεύουμε λοιπόν, πραγματικά, να αγαπήσουμε τη συλλογική πραγματικότητα που φτιάχνουμε κάθε φορά, αν ζητούμενο είναι να εκπληρώσουμε μέσα απ’ αυτήν και τις υποκειμενικές μας ανάγκες, τότε είναι βέβαιο πως οι ανάγκες αυτές, οι βαθιές υπαρξιακές μας ανάγκες, οφείλουν να κατατίθενται με σαφήνεια. Γιατί οι συλλογικότητες, οι πάσης φύσεως συλλογικότητες, από την ερωτική-φιλική σχέση και την οικογένεια, μέχρι το κόμμα ή την κοινωνία, είναι δυναμικά πεδία σχέσεων. Και καθώς οι ανάγκες υπεισέρχονται σ’ αυτές, μπορούν ανά πάσα στιγμή να εκπέσουν από Σχέσεις σε απλές συσχετίσεις ή χρήσεις.
Να λοιπόν 13+1 σίγουροι τρόποι όπου οι ανάγκες δεν κατατίθενται, αλλά στρεβλώνονται και υποθηκεύουν τη συλλογική πραγματικότητα, για την οποία -κατά τα λοιπά- τόσο νοιαζόμαστε. Κι’ αυτό δεν είναι καθόλου μια «αμερικανιά», ούτε μια συνταγή…
1. ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΜΑΝΤΕΨΕΙ Ο ΑΛΛΟΣ
Συχνά, αρνιόμαστε να ομολογήσουμε ξεκάθαρα τι είναι αυτό που πραγματικά μας πείραξε στη συμπεριφορά του Άλλου. Είναι το αυτονόητο δικαίωμα μας, ότι ο Άλλος -επειδή είναι σύντροφος, επειδή έχουμε «φάει μαζί ψωμί κι αλάτι»- οφείλει με κάποιο μαγικό τρόπο να ξέρει τι μας ζορίζει και τι μας ενοχλεί, χωρίς να χρειάζεται να μιλήσουμε εμείς γι’ αυτό. Λες και η συντροφικότητα δεν προϋποθέτει το ψυχικό άνοιγμα. Λες και η συντροφικότητα συναρτάται και μόνον με την κοινή μας στόχευση αλλαγής των υλικών όρων της ζωής.
2. ΔΕΝ ΕΧΩ ΧΡΟΝΟ ΝΑ Σ’ ΑΚΟΥΣΩ
Όταν ο Άλλος δυσκολεύεται, κατά κάποιο τρόπο, να εκφραστεί εμείς δεν έχουμε χρόνο να τον ακούσουμε ενεργητικά. Είναι και οι ριμάδες οι διαδικασίες που πρέπει να προχωρήσουν. Κι ίσως δεν είναι και πολύ κοντά στον διαλεκτικό υλισμό να ρωτήσουμε τον Άλλο πώς νιώθει γι’ αυτό. Άσε που τις περισσότερες φορές εμείς, που «πιάνουμε πουλιά στον αέρα», καθώς έχουμε εμπειρία απ’ αυτές τις διαδικασίες, ξέρουμε τι συμβαίνει πριν ακόμη και από τον σύντροφο που τον αφορά. Η ολόπλευρη αποδοχή του Άλλου και του δικού του τρόπου έκφρασης, της εκφραστικής του διαφορετικότητας, «κουράζει».
3. Ο ΘΥΜΟΣ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΘΕΜΑ
Όταν ο Άλλος είναι θυμωμένος ή κάτι τον έχει στεναχωρήσει ή κάτι μέσα του τον «ζόρισε» σ’ αυτή τη διαδικασία, δεν είναι ποτέ δική μας ευθύνη. Ας πάει στον ψυχαναλυτή του! Από πότε οι επαναστατικές πρωτοπορίες έχουν ευθύνη και χρόνο για τέτοια θέματα; Και στο φινάλε, αν θέλει να μιλήσει όταν ηρεμήσει, έχει καλώς. Αλλιώς, σκασίλα μας. Εμείς δεν οφείλουμε να ριψοκινδυνεύσουμε να συναντήσουμε τον πόνο του Άλλου. Αυτό, δεν είναι δουλειά της Συλλογικότητας μας. Το πολύ-πολύ να εισπράξουμε προσωπικά το θυμό του Άλλου και να αντεπιτεθούμε με απαξίωση, επικρίνοντας το πρόσωπο και όχι τις απόψεις του κλπ.
4. Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΕΠΙΚΡΙΣΗ
Όταν δε θα «αφήσουμε τίποτα να πέσει κάτω». Είναι δικαίωμα μας, αναφαίρετο μάλιστα, να κρίνουμε τον άλλο, όχι μόνο για τις πράξεις ή τις παραλείψεις του, αλλά γι’ αυτό που είναι ο ίδιος. Άλλωστε, η προηγούμενη εμπειρία μας από ανάλογες συλλογικότητες μας έχει δείξει, ότι πάντα κάπου από πίσω υπάρχουν κακοπροαίρετα κίνητρα. Ανυποψίαστοι ότι αυτός ο παρανοειδής τρόπος του σχετίζεσθαι, σχεδόν πάντα λειτουργεί σαν αυτοεκπληρούμενη προφητεία, βγάζοντας αληθινά τα χειρότερα σενάρια μας.
5. ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΛΑΘΗ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΙΩΤΙΚΑ
Όταν τα δικά μας λάθη δεν έχουν ποτέ την ίδια βαρύτητα με τα λάθη των Άλλων. Στο κάτω-κάτω, για μας πάντα υπάρχει μια σοβαρή δικαιολογία, που, βέβαια, ποτέ δεν ισχύει για τους Άλλους.
6. «ΕΧΟΥΜΕ ΤΗ ΜΥΓΑ»
Όταν μια συζήτηση αποτυγχάνει ή η σχέση μας με τον Άλλο δεν πάει στη «σωστή» κατεύθυνση, εμείς θα έχουμε στο νου μας πως να το πάρουμε προσωπικά. Πως να προσβληθούμε ή πως να αποτινάξουμε άμεσα από πάνω μας την «προσβολή». Να αμυνθούμε επιθετικά. Αδυνατώντας να δούμε πίσω από τις λέξεις του Άλλου, τι πραγματικά μπορεί να τον επηρέασε. Πού και ο Άλλος ζορίστηκε.
7. ΑΓΝΟΩΝΤΑΣ ΤΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΘΥΜΟΥ
Όταν αγνοούμε ότι πίσω από το θυμό του Άλλου, υπάρχει πάντα μια μετάφραση. Μια μετάφραση που συνήθως λέει, «χρειάζομαι περισσότερο χρόνο, προσοχή και νοιάξιμο -γιατί όχι- ρε συ. Ο θυμός είναι σαν την κόκκινη ένδειξη στο ταμπλό ενός αυτοκινήτου. Σημαίνει κάποια «βλάβη». Κάποια ανάγκη που «κοκκίνισε» ανεκπλήρωτη.
8. ΤΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟ ΚΡΥΦΤΟ
Όταν αποφεύγουμε, προσεκτικά, να μιλήσουμε για τις σκέψεις και κυρίως, για τα όποια συναισθήματα μας για τον Άλλο. Κυρίως αν είναι θετικά, δεν τολμάμε να μιλήσουμε γι’ αυτά μην τυχόν μας «πάρει τον αέρα», μην τυχόν και μας κυριαρχήσει εμάς τους σούπερ αυτόνομους. Αν πάλι πρόκειται για αρνητικά συναισθήματα, αντί να μπούμε στη δύσκολη θέση να πούμε πώς αισθανθήκαμε γι’ αυτό, προτιμάμε να μιλήσουμε χαρακτηρίζοντας τον Άλλο. Λες και, είναι ο Μαρξισμός που απαγορεύει την επαφή με το συναίσθημα μας και τη γνήσια έκφραση του, και όχι η χυδαία και περίκλειστη αυτοαναφορικότητα του καπιταλισμού.
9. ΦΤΑΙΝΕ «ΑΥΤΟΙ» ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ
Όταν ο Άλλος δεν φαίνεται να καταλαβαίνει άμεσα το ζήτημα, η λύση είναι να ανέβουν οι τόνοι, να τα «χώσουμε» ή να το κάνουμε πιο κομψά, με την απαραίτητη «ελιτίστικη» ειρωνεία και υποτίμηση. Στο τέλος-τέλος, μπορεί να ρίξουμε και καμιά απειλή που πάντα «βοηθάει», ώστε να χτίζεται μια συναισθηματική απόσταση ασφαλείας για μας και ανασφάλειας για τον Άλλο. Βλέπεις, η Αριστερά μπορεί να «πεθαίνει από συναίσθημα», δεν είναι όμως «πολιτικό» να μιλάει για τα συναισθήματα της. Υπάρχει βέβαια και η περίπτωση που μπορούμε να εξωτερικεύσουμε τα συναισθήματα μας, αρκεί να είναι όσο πιο κοντά γίνεται στη «σκοτεινή μας όψη». Η «αυθεντικότητα» μας επιτρέπει να είμαστε ο χειρότερος δυνατός εαυτός μας, «ξερνώντας» στα μούτρα του Άλλου ό,τι «θηρίο» κουβαλάμε μέσα μας, αδιαφορώντας, όχι μόνο για το πως μπορεί να νιώσει εκείνος, αλλά και την εξέλιξη της διαπροσωπικής μας σχέσης, ή την προοπτική του ίδιου του συλλογικού εγχειρήματος.
10. ΣΕ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ
Καθώς συζητάμε ένα ζήτημα μπορούμε να «κατεβάσουμε» μια ολόκληρη λίστα με παρεμφερή ζητήματα που ανάγονται στο πρόσφατο ή μακρινό ή και «αρχαίο» παρελθόν. Τα προβλήματα για την Αριστερά δεν είναι ποτέ, ούτε και συζητιούνται, μεμονωμένα. Είναι πάντα σε «συνάρτηση με» κομμάτια από το παρελθόν. Έτσι κι αλλιώς,το να τίθεται η λίστα και να εκτονώνεται ο ψυχισμός, είναι σημαντικότερο από το να βρίσκεται μια λύση για το, κάθε φορά, συγκεκριμένο ζήτημα, στο εδώ και τώρα.
11. ΕΝΤΟΠΙΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΑΠΟΛΥΤΟΤΗΤΑ ΤΑ ΕΛΛΕΙΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ
Όταν εντοπίζουμε στα λάθη του Άλλου και μάλιστα με τρόπο, που δεν του αφήνει κανένα άλλο τρόπο διαφυγής, παρά μονάχα την αντεπίθεση. Γιατί, τα δικά του λάθη είναι «επαναλαμβανόμενα πάντα». Αυτός, κάνει «πάντα το ίδιο πράγμα». Κι εμείς, «του το έχουμε πει εκατό φορές». «Αλλά αυτός ποτέ δεν ακούει». «Κάνει πάλι τα ίδια». Αντίθετα, εμείς, «μερικές φορές μπορεί να κάνουμε λάθος». Δηλαδή, η σχετικότητα του «μερικές φορές», του «μπορεί», ισχύει μόνο για μας. Για τον Άλλο, ισχύει η απολυτότητα του «πάντα», του «ποτέ» και του «πάλι». Μονάχα, που αυτή η απολυτότητα στην έκφραση μας, γίνεται ωτοασπίδα στα αυτιά του συντρόφου, που δεν θέλει πλέον να ακούσει.
12. ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ ΠΟΤΕ ΤΑ ΑΡΝΗΤΙΚΑ
Όταν θυμόμαστε πάντοτε με θαυμαστή ενάργεια και με λογιστική τακτοποίηση τα αρνητικά στη σχέση μας με τον Άλλο. Ίσως, γιατί πάντα θυμόμαστε την καλή μανούλα μας, που δεν εντόπιζε τα θετικά γιατί μετά «θα έπαιρναν τα μυαλά μας αέρα και δεν βελτιωνόμαστε». Ίσως, γιατί μόνο οι δυσκολίες και τα αρνητικά μας «ατσαλώνουν». Ίσως, γιατί η «μίρλα» είναι συστατικό στοιχείο της «αδικημένης ταξικής μας υπαγωγής».
13. ΟΠΟΥ ΑΓΑΠΑΣ… ΝΑ ΦΕΥΓΕΙΣ!
Όταν η κατάσταση σε μια συλλογικότητα μας δημιουργεί πρόβλημα κι έχουμε μια δυσκολία να μιλήσουμε γι’ αυτό, είναι πιο βολικό να ενδώσουμε στο θυμό ή στο φόβο και, ή να κλειστούμε στο ασφαλές ατομικό καβούκι μας, ή να την «κάνουμε» με ελαφρά πηδηματάκια από τη συλλογικότητα που μας «κουράζει». «Άσε με ρε με τους μαλάκες!». Εκείνο που μετράει, είναι εμείς να νιώσουμε ανακούφιση. Γιατί όποιος φοβάται να μιλήσει, δεν φοβάται να τσακωθεί…
14. Η ΑΡΝΗΣΗ ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΤΟΝ «ΑΛΛΟ»
Καθώς έχουμε συστηματικά «εκπαιδευτεί» να επιδιώκουμε μια καλή «εξωτερική εμφάνιση» των σχέσεων μας με τους Άλλους, προτιμάμε να μην ριψοκινδυνεύσουμε στο να γνωρίσουμε τον άλλο πραγματικά. Να μην μάθουμε, έστω κάποιες πτυχές του εαυτού του, να μην γνωρίσουμε τις ανάγκες του, τα συναισθήματα και τα «θέλω» του. Κι εκείνος το ίδιο. Λες και η Αριστερά δεν χρειάζεται αυτό το βάθος.
Αυτή η Αριστερά που κάποτε τολμούσε να «είναι πάντα με τους Άλλους», ξέμαθε να είναι και με τον Εαυτό της.
Αλλά μερικές φορές, καλή ώρα, οι ανθρώπινες ανάγκες μας στέλνουν, με τον τρόπο τους, ραβασάκια. Μας λένε τον πόνο τους. Βγάζουνε στην επιφάνεια το ακόρεστο, το πονετικό ανεκπλήρωτο τους. Και χρειαζόμαστε, σήμερα περισσότερο παρά ποτέ, τις συλλογικότητες, και μόνο αυτές, που θα μπορούν να αρθρώσουν μια λέξη γι’ αυτόν τον πόνο, αν όχι να τον γειάνουν.
—
* Ο Αντώνης Ανδρουλιδάκης γεννήθηκε στη Σητεία της Κρήτης και ζει στην Αθήνα. Σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο Πειραιά. Έχει βραβευτεί από το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρύθμισης για την καινοτομική μεθοδολογία του στην ανάπτυξη του ανθρώπινου δυναμικού. Η διδακτορική του διατριβή με θέμα τη Φιλοσοφία της Ανθρώπινης Εργασίας… απορρίφθηκε «πανηγυρικά». Μετά την παραίτηση του από τον Δημόσιο Τομέα, προώθησε τις αντιλήψεις εξανθρωπισμού της οργάνωσης της εργασίας και του Κοινοτισμού ως νέου πολιτισμικού προτύπου, με δεκάδες σεμινάρια, διαλέξεις και άρθρα στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο. Τα τελευταία χρόνια ασχολείται με την προσωποκεντρική συμβουλευτική και ψυχοθεραπεία, σαν Σύμβουλος Προσωπικής Ανάπτυξης.
Worldwork 2017 στην Ελλάδα!
Βαθιά Δημοκρατία σε ένα Διαιρεμένο Κόσμο
Μετατοπίζοντας τη συνειδητότητα στην πολιτική, την οικονομία, την οικολογία και τις σχέσεις.
Από το 1991 και μετά, άνθρωποι από όλον τον κόσμο, μαζεύονται σε διαφορετικές χώρες που φιλοξενούν το Worldwork για να επικεντρωθούν και να δουλέψουν πάνω σε κοινωνικά, περιβαλλοντολογικά και πολιτικά θέματα, αξιοποιώντας τα εργαλεία του process work στη διεργασία ομάδας, στην εσωτερική δουλειά και στις σχέσεις.
Το Worldwork 2017 οργανώνεται από την ελληνική κοινότητα του process work. Το σεμινάριο Worldwork είναι ένα βιωματικό εκπαιδευτικό σεμινάριο, πάνω στην επίλυση συγκρούσεων, την επίγνωση της ποικιλομορφίας, το συντονισμό ομάδων και το χτίσιμο κοινότητας. Το σεμινάριο συντονίζεται από μια διεθνή ομάδα process-oriented συντονιστών.
Τα θέματα γύρω από φυλετικές εντάσεις, εθνικές ταυτότητες, κοινωνική ανισότητα και περιβαλλοντολογικές καταστροφές κυριαρχούν στον κόσμο. Το δημοψήφισμα για το BRexit ταρακούνησε την Ευρώπη το καλοκαίρι που μας πέρασε. Εντείνεται η αύξηση της ξενοφοβίας και Ισλαμοφοβίας. Οι πόλεμοι που συνεχίζονται στον πλανήτη δημιουργούν εκατομμύρια εκτοπισμένων ανθρώπων, κλιμακώνεται η προσφυγική κρίση και χιλιάδες άνθρωποι πνίγονται στη Μεσόγειο.
Με την ένταση να κλιμακώνεται παγκοσμίως, σας προσκαλούμε να συναντηθούμε μαζί στην Ελλάδα και να συνδεθούμε μέσα στις διαφορές μας. Η φιλοδοξία μας είναι να δημιουργήσουμε τον κόσμο μέσα στον οποίον θέλουμε να ζήσουμε, ξεκινώντας από τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ μας στο παρόν. Το όνειρο μας είναι να εμπνεύσουμε ο ένας τον άλλον και να δουλέψουμε μαζί για νέες λύσεις στα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε ως ανθρωπότητα.
Ένα κλικ εδώ για το κάλεσμα της ελληνικής ομάδας οργάνωσης.
Οι εγγραφές έχουν ξεκινήσει! Επισκεφθείτε τον ιστότοπο του σεμιναρίου, διαβάστε τις πληροφορίες για το κόστος και την πολιτική πληρωμής καθώς και όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για τη διαμονή σας στο Πόρτο Χέλι.
Σημαντική πληροφορία για τις θέσεις Workstudy (έκπτωση 150 €) στο Worldwork. Tο Worldwork είναι μια συλλογική προσπάθεια και χρειαζόμαστε βοήθεια για να τρέξουμε αυτό το σεμινάριο. Ως αντάλλαγμα γι’ αυτήν τη βοήθεια, υπάρχει ένας περιορισμένος αριθμός θέσεων work-study. To work-study αντιστοιχεί σε μια μείωση της τάξεως των 150 € από την τιμή που θα πληρώσετε. Τα καθήκοντα του work-study περιλαμβάνουν βιντεοσκόπηση, χειρισμό των μικρόφωνων, βοήθεια στις εγγραφές, παροχή βοήθειας σε εκείνους/ες που έχουν ιδιαίτερες ανάγκες και άλλα διοικητικά καθήκοντα. Η βοήθεια σας μπορεί να χρειαστεί πριν, κατά τη διάρκεια αλλά και μετά το πέρας των ωρών του σεμιναρίου. Μπορείτε να κάνετε αίτηση για work-study στέλνοντας ένα e-mail στο ww2017greece@gmail.com, συμπεριλαμβάνοντας μια σύντομη περιγραφή της ανάγκης και την αιτιολογία του αιτήματός σας. Η λήξη προθεσμίας για την υποβολή αιτήσεων είναι 30 Νοεμβρίου 2016. Η ανάθεση των θέσεων του work-study θα γίνει μέχρι την Πέμπτη 22 Δεκεμβρίου 2016.