Oct 122018
 

Το We Need Books είναι μία μη-κυβερνητική οργάνωση (ΜΚΟ) με έδρα την Αθήνα, που πιστεύει ότι οι πολυπολιτισμικοί χώροι και τα βιβλία εξυπηρετούν διάφορες σημαντικές λειτουργίες και μπορούν να αποφέρουν μεγάλο όφελος σε όλα τα επίπεδα του πληθυσμού της πόλης, συπεριλαμβανομένων των περιθωριοποιημένων και ευάλωτων πληθυσμών, όπως οι 55.000 πρόσφυγες που ζουν στην Ελλάδα.

Το παρακάτω άρθρο δημοσιεύτηκε στο Κουτί της Πανδώρας:

Η πρώτη πολυγλωσσική βιβλιοθήκη της Αθήνας για αναγνώστες όλου του κόσμου

Μία βιβλιοθήκη καθόλου συμβατική, που θυμίζει σπίτι, ανοίγει τις πόρτες της στο κέντρο της Αθήνας μέσα στις επόμενες μέρες. Ο στόχος της οργάνωσης We Need Books από τότε που ιδρύθηκε ήταν η δημιουργία μιας πολυγλωσσικής βιβλιοθήκης στην πόλη. Δύο νέοι άνθρωποι, η Ιωάννα Νισυρίου και ο Ναντίρ Νούρι ξεκίνησαν να δραστηριοποιούνται γύρω από αυτήν την ιδέα, προσπαθώντας να χτίσουν μία κοινότητα γύρω από το βιβλίο. Και κάπως έτσι, μία ζεστή γωνιά με βιβλία στα ελληνικά, στα γαλλικά, στα αγγλικά, στα σουηδικά, στα φαρσί, στα αραβικά, στα γερμανικά και σε πολλές άλλες γλώσσες και διαλέκτους θα είναι ανοιχτή για τον κόσμο από τη Δευτέρα 15 Οκτωβρίου στο Book&Play (Πλατεία Θεάτρου 10).

Ο Δήμος Αθηναίων διέθεσε δωρεάν επτά καταστήματα σε οργανώσεις και δομές για να φιλοξενήσουν τις δράσεις και τα προγράμματα τους με ελεύθερη είσοδο για το κοινό. Δύο κοινωφελείς οργανισμοί, η We Need Books και η Challedu, κάνουν ένα όμορφο ταίριασμα παιχνιδιών και βιβλίων, με δράσεις εκπαίδευσης, ευαισθητοποίησης, κοινωνικοποίησης και δημιουργίας. Στον κάτω όροφο θα υπάρχει χώρος για επιτραπέζια παιχνίδια, βραδιές μυστηρίου και βιωματικό παιχνίδι, ενώ το πατάρι φιλοξενεί τη βιβλιοθήκη. Μία μικρή γωνία θα είναι αφιερωμένη στα παιδιά, καθώς υπάρχει διαθέσιμη μία μεγάλη συλλογή με παιδικά βιβλία.

«Θέλουμε να  κάνουμε τη βιβλιοθήκη μας αναγνωστική, να μοιάζει με σπίτι, να δημιουργεί τριβή με τον κόσμο. Μας ενδιαφέρει να είναι ένας χώρος ζεστός και όχι ιδρυματοποιημένος. Για αυτό είναι πολύ φιλόξενος», αναφέρει στο koutipandoras.gr η Ιωάννα Νισυρίου. «Η πρόθεση μας είναι να διοργανώσουμε προβολές ταινιών, αφηγήσεις παραμυθιών και καλλιτεχνικά εργαστήρια, να βάλουμε στο πρόγραμμα ώρες ενισχυτικής διδασκαλίας για παιδιά και μάθημα εξάσκησης για τους ανθρώπους που τα ελληνικά δεν είναι η μητρική τους γλώσσα. Η βιβλιοθήκη απευθύνεται σε όλους, αλλά σίγουρα διευκολύνει τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, τους ανθρώπους που θα έρθουν πιο κοντά στο βιβλίο, θα βρουν έναν ζωντανό χώρο να διαβάσουν, να εργαστούν και να περάσουν χρόνο με τους φίλους τους, ακόμα και αν δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα».

Πως γεννήθηκε όμως η We Need Books; «Αρχίσαμε δειλά το καλοκαίρι του 2016, αναζητώντας βιβλία στις γλώσσες των προσφύγων. Αυτό που μου έκανε στην αρχή ιδιαίτερη εντύπωση σε σχέση με την καθημερινότητα τους, ήταν ο νεκρός χρόνος. Έβλεπες ανθρώπους να κοιτάνε το κενό, τη θάλασσα. Το βιβλίο βοηθάει το μυαλό να ξεφεύγει».

Αυτό το δημιουργικό «ταξίδι» τους έφερε αντιμέτωπους με πολλές ευχάριστες εκπλήξεις. «Τα βιβλία που ανακαλύψαμε ότι υπάρχουν για την Ελλάδα, μας έδωσαν μεγάλη χαρά. Στις αραβικές χώρες, κυκλοφορεί μία σειρά για την αρχαία Ελλάδα, ένα βιβλίο για τη σύγχρονη ελληνική ιστορία, μία μετάφραση του Καζαντζάκη, αλλά και το Καπλάνι της Βιτρίνας της Άλκης Ζέη».

Οι εμπειρίες τους  από την επαφή που είχαν με τους πρόσφυγες είναι πολύ δυνατές. «Η πρώτη μας εμπειρία με βιβλία ήταν στο Ελληνικό, στη συνέχεια στο Σχιστό και σε άλλες δομές φιλοξενίας. Είδαμε αρκετούς πρόσφυγες να διαβάζουν φανατικά, ο ένας δίπλα στον άλλον. Κάποιες ηλικιωμένες δασκάλες, σχεδόν ζούσαν μέσα στη βιβλιοθήκη, έκαναν μεταφράσεις και διάβαζαν παραμύθια στα παιδιά».

Info:

Στο πλαίσιο της δράσης «Κατάστημα στο Κέντρο» του πιλοτικού προγράμματος ΠΟΛΗ² θα επαναλειτουργήσουν στην πλατεία Θεάτρου επτά καταστήματα που έως σήμερα ήταν κλειστά.

«ΠΛΑΤΕΙΑ ΘΕΑΤΡΟΥ ΞΑΝΑ»   12 Οκτωβρίου 2018

19:00-20:00  

Ανοιχτά καταστήματα (δρώμενα από τις δημιουργικές ομάδες)

19:45  

Καλωσόρισμα και παρουσίαση δημιουργικών ομάδων

20:00-24:00

DJ sets με μουσικούς παραγωγούς του En Lefko 87,7 Κατάστημα Book&Play (Πλ. Θεάτρου 10) Παναγιώτης Μένεγος Κωνσταντίνος Ζουγανέλης Κατάστημα Αστικά Μοτίβα (Διπλάρη 5Α) Εύα Μπουντούρη

Oct 122018
 

Πηγή: Διοτίμα

Το Κέντρο Γυναικείων Ερευνών και Μελετών Διοτίμα σας προσκαλεί τη Δευτέρα 15/10/2018, στις 9.30 π.μ., στο ξενοδοχείο ΤΙΤΑΝΙΑ (Πανεπιστημίου 52, Αθήνα), στην ημερίδα που διοργανώνει η Γενική Γραμματεία Ισότητας των Φύλων, με τίτλο «Εθνικές ευρωπαϊκές προκλήσεις και προοπτικές στη διαχείριση του προσφυγικού ζητήματος».

Χτίζουμε ένα δίκτυ ασφαλείας

Η ημερίδα πραγματοποιείται με αφορμή την ολοκλήρωση του διετούς (2016 – 2018) ευρωπαϊκού διακρατικού προγράμματος «Χτίζουμε ένα δίκτυ ασφαλείας για τις γυναίκες πρόσφυγες και μετανάστριες», που χρηματοδοτήθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Στόχος του προγράμματος ήταν η πρόληψη και αντιμετώπιση της βίας κατά των μεταναστριών και γυναικών προσφύγων από την Ιταλία, την Ισπανία και την Ελλάδα.

Συντονιστής του έργου ήταν το ΚΕΘΙ, ενώ συμμετείχαν ως εταίροι οι παρακάτω φορείς: Differenza Donna ONG, (Ιταλία-ΜΚΟ), SURT Foundation (Ισπανία-ΜΚΟ), Κέντρο Γυναικείων Μελετών και Ερευνών Διοτίμα (Ελλάδα- ΜΚΟ), Γενική Γραμματεία Ισότητας των Φύλων (Ελλάδα-Υπουργείο Εσωτερικών).

Ημερίδα

Το πρόγραμμα της ημερίδας είναι ιδιαίτερα πλούσιο, από άποψη θεματικών αλλά και εκπροσωπούμενων φορέων και ομιλητών. Η ημερίδα διαρθρώνεται σε τρεις ενότητες:

Στην πρώτη, με τίτλο «Ευρωπαϊκές προκλήσεις και προοπτικές στη διαχείριση του προσφυγικού ζητήματος», θα παρέμβουν: ο Δημήτρης Βίτσας (υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής), η Μαρίνα Χρυσοβελώνη (υφυπουργός Εσωτερικών), η Pilar Llop (γενική διευθύντρια της ισπανικής κυβέρνησης για τη βία κατά των γυναικών) και η Juliane Nagel (μέλος του κοινοβουλίου της Σαξονίας).

Στη δεύτερη ενότητα, με τίτλο «Πρόληψη και ανταπόκριση στην έμφυλη βία στους προσφυγικούς πληθυσμούς», θα παρουσιαστεί τόσο το έργο «Χτίζουμε ένα δίκτυ ασφαλείας για τις γυναίκες πρόσφυγες και μετανάστριες», όσο και οι στόχοι και οι δράσεις του.

Τέλος, στην τρίτη ενότητα, με τίτλο «Συνέργειες και συντονισμός φορέων και οργανώσεων», θα παρουσιαστούν τα συμπεράσματα της ημερίδας.

Θα δωθούν βεβαιώσεις παρακολούθησης.

 

 Posted by at 07:56  ημερίδες  Comments Off on Ημερίδα: Εθνικές ευρωπαϊκές προκλήσεις και προοπτικές στη διαχείριση του προσφυγικού
Oct 092018
 

Την Παρασκευή 5/10 έγινε η Ανοιχτή Διεργασία Ομάδας του Οκτωβρίου. Αυτές οι συναντήσεις είναι ανοιχτές σε όποιον και όποια επιθυμεί να συμμετάσχει. Ως ομάδα εξερευνούμε σε μεγαλύτερο βάθος το θέμα που αποφασίζει η ομάδα. Μαζεύτηκε πολύς κόσμος στο Processwork Hub, άλλοι παλιοί γνώριμοι αυτών των συναντήσεων, άλλοι νέα μέλη της ομάδας.

Τα θέματα που αναδύθηκαν σε αυτήν τη συνάντηση ήταν:

  • Πως να βρεις νόημα στη ζωή.
  • Η φασαρία και ο συνωστισμός του κόσμου και πως βρίσκω το ζωτικό μου χώρο.
  • Βία, αδυναμία παρέμβασης αλλά και πως παρεμβαίνεις χωρίς να γίνει βίαιος.
  • Οργή και θλίψη για το θάνατο του Ζακ Κωστόπουλου.
  • Θλίψη και πάγωμα.

Τι κάνουμε για όλα αυτά; Πως προχωράμε;

Η συναισθηματική φόρτιση για τη δολοφονία του Ζάκ Κωστόπουλου ήταν μεγάλη και η ομάδα συναίνεσε να είναι αυτό το θέμα της διεργασίας. Ακούστηκαν πολλές απόψεις. Για η βία των ανθρώπων, για τη βία του συστήματος, για την απάθεια, για το φόβο, για το πότε ξεπερνιέται το όριο και αν το ξεπερνάμε κι εμείς, για την ανάγκη να βάλουμε το όριο αλλά και τι μας σταματάει να παρέμβουμε και να πούμε stop στην παραβίαση του ορίου, και τελικά να προστατεύσουμε και να προστατευτούμε.

Μιλήσαμε για το φόβο, το φόβο του διαφορετικού, το φόβο που νιώθεις όταν χάνεις τη γη κάτω από τα πόδια σου, για τα δεδομένα που αλλάζουν και δεν ξέρεις που να σταθείς, για το φόβο να χαθούν τα προνόμια. Μιλήσαμε για τα συναισθήματα που έχουμε για τους «δικούς μας» ανθρώπους αλλά και για την αδιαφορία για τον «άλλον».

Πολλές και διαφορετικές απόψεις από πολλούς και διαφορετικούς ανθρώπους.

Πολικότητες επανέρχονταν στη συζήτησή μας διαρκώς. Η βία από τη μια, και η αντίθεση σε αυτήν από την άλλη, το πάγωμα, η απουσία αντίδρασης και η ανάγκη για δράση. Συζήτηση με ένταση, σκόρπιες, αντιθετικές απόψεις που δεν μπορούσαν να μπουν σε διάλογο και να σχετιστούν μεταξύ τους…

Ώσπου, ένα μέλος της ομάδας, σε φιλική σχέση με τον Ζακ, μας σταμάτησε…

Δεν άντεχε να ακούει άλλο. Είχε μόλις χάσει ένα φίλο. Πενθούσε και δεν άντεχε μια τόσο «θεωρητική» συζήτηση. Για την ακρίβεια, δεν ήθελε να ακούει καμία συζήτηση. Ωστόσο, αυτό που έγινε, είχε δημιουργήσει τόσες αντιδράσεις, που οι άνθρωποι θέλησαν να συνεχίζουν να το κουβεντιάζουν. Αυτό το μέλος της ομάδας μίλησε για το πως στη δική του κοινότητα, με τους φίλους, είναι όλα διαφορετικά. Και εδώ, στην ευρύτερη κοινωνία, έρχεται και ακούει όλα «αυτά».

Ο άνθρωπος αυτός, ήταν ο φυσικός καταλύτης και ο συντονιστής της διεργασίας. Μετά την παρέμβασή του, το δωμάτιο ησύχασε. Μας έκανε να καταλάβουμε, ότι μια θεωρητική συζήτηση, χωρίς σύνδεση, χωρίς συναίσθημα και με απόψεις που θα μπορούσαν να εκληφθούν ως προσβλητικές, ήταν κάτι βίαιο.

Χωρίς να το θέλει κανείς μας, γίναμε βίαιοι απέναντί του. Ευτυχώς, βρήκε το κουράγιο, σταμάτησε αυτήν τη βία και τελικά την άλλαξε. Έτσι, αρχίσαμε να μιλάμε για συναισθήματα, για ντροπή, θλίψη, ενοχή, αίσθημα ευθύνης. Γίναμε πιο προσωπικοί. Μοιραστήκαμε στιγμές που ήμασταν αποδέκτες βίας αλλά και το συναίσθημά μας για αυτό. Μοιραστήκαμε στιγμές που εμείς γίναμε βίαιοι και τη ντροπή που υπάρχει πίσω ή μετά από αυτό. Παραδεχτήκαμε ότι παγώνουμε τον πόνο και τα συναισθήματά μας και μένουμε απαθείς χωρίς αντίδραση. Παραδεχτήκαμε το ποσό λίγο τελικά μιλάμε για αυτές τις εμπειρίες. Ποσό δύσκολο είναι.

Πόσο φοβόμαστε ότι αν μιλήσουμε, το «μίασμα» θα είμαστε εμείς.

Αυτή η μοιρασιά, η δυνατότητα και ικανότητα να μιλήσουμε για τις πιο δύσκολες, σκληρές στιγμές μας, είναι πάρα πολύ σημαντική. Όταν επιτρέπουμε στη σιωπή να κυριαρχήσει, όχι μόνο παγώνουμε ως προς τις δικές μας εμπειρίες, αλλά συντηρούμε και μια κουλτούρα απουσίας διαλόγου για όλα αυτά τα πράγματα. Όσο απουσιάζει ο διάλογος και η σχέση που δημιουργεί, τόσο περισσότερο φοβόμαστε να παρέμβουμε και μένουμε απροστάτευτοι απέναντι στη δική μας βία αλλά και τη βία των άλλων.

Oct 042018
 

Πηγή: www.esos.gr

Υστερα από σχετική εισήγηση του ΙΕΠ το υπουργείο Παιδείας ενέκρινε τη χρήση του εγχειριδίου «Σύνδεσμοι» του Συμβουλίου της Ευρώπης στα σχολεία της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης της χώρας, καθώς , όπως τονίζει, πληροί τις επιστημονικές και παιδαγωγικές προδιαγραφές ώστε να χρησιμοποιηθεί από μαθητές και εκπαιδευτικούς πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

Το εγχειρίδιο, σημειώνει το υπουργείο Παιδείας, υποστηρίζει την εκστρατεία No Hate Speech Movement των νέων του Συμβουλίου της Ευρώπης για τα ανθρώπινα δικαιώματα στο διαδίκτυο και αποτελεί ένα χρήσιμο εργαλείο για εκπαιδευτικούς που επιθυμούν να θίξουν το θέμα της ρητορικής μίσους στο διαδίκτυο μέσα από τη «ματιά» των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Το εγχειρίδιο, υπογραμμίζει το υπουργείο, παρέχει στους ενδιαφερόμενους μια θεωρητική τεκμηρίωση της αναγκαιότητας για την καταπολέμηση της ρητορικής του μίσους, μια αναλυτική περιγραφή των στόχων της εκστρατείας και οδηγίες για την αποτελεσματικότερη χρήση του εγχειριδίου.

Ένα κλικ εδώ για την απόφαση του Υπουργείου Παιδείας

Ένα κλικ εδώ για το εγχειρίδιο “ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ”

 Posted by at 19:37  εκπαίδευση  Comments Off on Εγκρίθηκε για τα σχολεία εγχειρίδιο για την καταπολέμηση της ρητορικής μίσους
Oct 032018
 

Η πρώτη Ανοιχτή Διεργασία Ομάδας της χρονιάς, αυτήν την Παρασκευή 5/10, 7.00 – 9.00 μμ, στο Καλαμάκι (Γιαννάρου 17, στάση τραμ ‘Πικροδάφνη’).

“Βαθιά Δημοκρατία είναι η αίσθηση ότι ο κόσμος είναι εδώ για να μας βοηθήσει να γίνουμε ολόκληροι και ότι εμείς είμαστε εδώ για να βοηθήσουμε τον κόσμο να γίνει ολόκληρος” — Arnold Mindell

Οι συναντήσεις Διεργασίας Ομάδας στηρίζονται σε μια συναισθηματική στάση “Βαθιάς Δημοκρατίας” και είναι ανοιχτές σε όσους επιθυμούν να εξερευνήσουν θέματα και προβλήματα που αφορούν την ζωή μας, ως κοινωνικά και πολιτικά άτομα, στα πλαίσια της ομάδας. Το θέμα επιλέγεται στην κάθε συνάντηση από την ομάδα. Η συναντήσεις αυτές είναι χωρίς κόστος.

Oct 032018
 

Η επιστημονική ομάδα του Orlando lgbt+ υπογράφει το παρακάτω κείμενο.

Τις τελευταίες δέκα ημέρες παρακολουθούμε δημόσιες συζητήσεις και τοποθετήσεις σχετικά με το γεγονός της δολοφονίας του Ζακ Κωστόπουλου, πολλές εκ των οποίων μεταξύ ειδικών πολλών αντικειμένων: ειδικοί ψυχικής υγείας, γιατροί, διασώστες, ακαδημαϊκοί κ.α. Έχουν αναλυθεί τα ρατσιστικά και ομοφοβικά κίνητρα που βρίσκονται συχνά πίσω από ανάλογες περιπτώσεις αυτοδικίας. Από κάθε δημοκρατικό πολίτη έχει καταδικαστεί η αυτοδικία, η βία και η παραβίαση δικαιωμάτων σε βάρος του Ζακ –μέχρι και της στέρησης της ζωής, τόσο από τους δύο δράστες όσο και από την αστυνομία που βρισκόταν στο σημείο. Ελπίζουμε η δημόσια συζήτηση γύρω από τα παραπάνω να παραμείνει ανοιχτή μέχρι την πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης και τη δίκαιη τιμωρία των υπευθύνων. Επιπλέον, θα θέλαμε να εστιάσουμε στην έκφραση γνώμης και δημόσιου λόγου, καθώς και τη διαμόρφωση στάσης, από ειδικούς ψυχικής υγείας αλλά και επαγγελματίες υγείας γενικότερα.

Ο Ζακ ήταν ένας άνθρωπος που έφερε την ταυτότητα του γκέι, του οροθετικού, της drag queen και πιθανά του χρήστη ουσιών, περιστασιακού ή μη. Κάθε μία από αυτές τις ταυτότητες φέρει ένα ξεχωριστό και ιδιαίτερα βαρύ στίγμα στις κοινωνικές αναπαραστάσεις που τη συνοδεύουν: το στίγμα του μη υγιή, ψυχικά ή/και σωματικά, το στίγμα του επικίνδυνου, το στίγμα του «προκλητικού», το στίγμα εν γένει της απειλής της νόρμας και των όσων θεωρούνται στερεοτυπικά ως αποδεκτή κανονικότητα στην κοινωνία μας.

Κάθε ένα από αυτά τα στίγματα αρκεί για να έχει επιβάλλει στο Ζακ ένα ευρύ φάσμα διακρίσεων, μεταξύ των οποίων και τη μεγάλη δυσκολία πρόσβασης στην υγεία και την αναζήτηση ψυχοκοινωνικής υποστήριξης: υπηρεσίες υγείας που δεν είναι κατάλληλα επιμορφωμένες για όλες τις ταυτότητές του, απουσία ολιστικής προσέγγισης και πλάνου στήριξης και αποκατάστασης τυχόν δυσκολιών, επαναστιγματισμός του με κάθε νέο αίτημα προς υπηρεσίες υγείας. Αυτή είναι η πραγματικότητα που –αν όχι συγκεκριμένα ο Ζακ- κάθε πολίτης με αυτές τις ταυτότητες έχει να αντιμετωπίσει στην Ελλάδα του 2018.

Συναντάμε καθημερινά ένα σύστημα υγείας –και ψυχικής υγείας- με εξαιρετικούς επιστήμονες στον τομέα τους, αλλά χωρίς ίχνος διαθεματικής προσέγγισης του ασθενή/εξυπηρετούμενου. Με αυτή την έννοια ένας οροθετικός ίσως λάβει ορθές υπηρεσίες για την οροθετικότητα, την ίδια ώρα που μπορεί να υποστεί ομοφοβία από το γιατρό του. Μία χρήστρια μπορεί να απευθυνθεί σε κατάλληλο για την απεξάρτηση οργανισμό, αλλά να εισπράξει τρανσφοβία από τους θεραπευτές της. Ένας άνθρωπος που αντιμετωπίζει προκλήσεις ψυχικής υγείας μπορεί να θεωρηθεί ότι έγινε οροθετικός λόγω επικίνδυνης συμπεριφοράς του, απόρροιας των συμπτωμάτων του.

Όλα τα παραπάνω οδηγούν, νωρίτερα ή αργότερα, στο ίδιο αποτέλεσμα: άμεσος ή έμμεσος αποκλεισμός του πολίτη που φέρει πολλαπλές στιγματισμένες ταυτότητες από υπηρεσίες υγείας και ψυχοκοινωνικής στήριξης ή αλλιώς πολύ δυσκολότερη πρόσβασή του σε αυτές. Ο φαύλος κύκλος του στίγματος σε όλο του το μεγαλείο, που σχεδόν πάντα καταλήγει στο εξής: να κατηγορείται το ίδιο το άτομο που δέχεται διακρίσεις, για το στιγματισμό που αντιμετωπίζει. Και βέβαια, ως αποτέλεσμα πάντα παρατηρούμε επιδείνωση της υγείας και ευζωίας του ατόμου, περαιτέρω κοινωνικό αποκλεισμό, επιδείνωση τυχόν σωματικής και ψυχικής συμπτωματολογίας.

Γράφοντας αυτά θέλουμε να εφιστήσουμε την προσοχή στη σχέση που έχει το σύστημα υγείας στην Ελλάδα με τη διαθεματικότητα, για την απούσα ή περιορισμένη επιμόρφωση ειδικών σε ζητήματα διακρίσεων και ιδιαίτερα διακρίσεων σε βάρος ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων και για τις συνεπακόλουθες στάσεις που δημιουργούνται και αναπαράγονται από συναδέλφους ψυχολόγους, ψυχιάτρους, αλλά και γιατρούς κάθε ειδικότητας.

Σε κάθε έναν και κάθε μία «ειδικό» που αυτές τις ημέρες σχολίασε πως «–δυστυχώς- το τέλος του Ζακ λόγω των κοινωνικών δυσκολιών που αντιμετώπιζε ήταν προδιαγεγραμμένο», απαντάμε πως το τέλος του Ζακ ήρθε με τη μορφή της ακραίας βίας σε βάρος του, βίας που βαραίνει τα χέρια άλλων.

Σε κάθε έναν και κάθε μία «ειδικό» που αναρωτιέται γιατί ο ίδιος, αν αντιμετώπιζε προβλήματα διακρίσεων, δεν είχε περιβάλλον να τον στηρίξει, απαντάμε πως σε μία ευνομούμενη κοινωνία η αντιμετώπιση των διακρίσεων δεν έρχεται μέσα από τις διαπροσωπικές σχέσεις (τις οποίες παρ’ όλα αυτά ο Ζακ είχε κερδίσει) αλλά κυρίως μέσα από τη συντονισμένη δράση της πολιτείας και των οργάνων της.

Σε κάθε έναν και κάθε μία «ειδικό» που σχολιάζει πως ο Ζακ «ήταν σα να είχε αποφασίσει να πεθάνει με τον τρόπο ζωής του», αντιστρέφουμε την ερώτηση προς το σύστημα υγείας και τους αρμόδιους φορείς: τι κάνετε ώστε να εξασφαλίσετε πως κάθε άνθρωπος, οροθετικός, γκέι, τρανς, ψυχικά ασθενής, χρήστης-ρια, ανάπηρος-η ή με όποια ταυτότητα δέχεται διακρίσεις θα ζει μία ζωή αξιοβίωτη που δε θα κάνει το θάνατο να φαίνεται λύση τις ύστατες στιγμές;

Ο Ζακ, επειδή ακριβώς είχε σκοπό να ζήσει, είχε βρει τρόπο να κάνει τη ζωή του αξιοβίωτη: μέσω του ακτιβισμού, της εργασίας σε θέματα διακρίσεων, της καλλιτεχνικής έκφρασης, της επιμόρφωσης σε θέματα οροθετικότητας, του δημόσιου λόγου πάνω σε όλα αυτά για τα οποία οι περισσότεροι-ες από εμάς, ακόμα και οι «ειδικοί», δε λέμε κουβέντα.

Εμείς θεωρούμε πως αυτή ήταν και η παρακαταθήκη του και με αυτήν σκοπεύουμε να φωτίζουμε κάθε πλευρά, κατάσταση και ανθρώπινη έκφραση που δέχεται στίγμα και να αντιστρέφουμε, κάθε φορά και λίγο παραπάνω, τις ολέθριες συνέπειές του.

Σε ευχαριστούμε Ζακ,

Η επιστημονική ομάδα του Orlando LGBT+ Ψυχική Υγεία Χωρίς Στίγμα

Νάνσυ Παπαθανασίου, PhD, Κλινική Ψυχολόγος, Επιστημονικά Υπεύθυνη
Έλενα-Όλγα Χρηστίδη, MSc, Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια, Επιστημονικά Υπεύθυνη
Αλεξάνδρα Βασιλειου, Ph.D., Κοινωνική Ψυχολόγος
Αντώνης Πούλιος, Κλινικός Ψυχολόγος M.Sc., Ph.D.(c)
Μαριλίνα Αβάνη, Ψυχολόγος
Φίλιππος Παγάνης, τελειόφοιτος τμήματος Ψυχολογίας
Άννη Παπάζογλου, τελειόφοιτη τμήματος Κοινωνικής Εργασίας

Sep 292018
 

 

Σεμινάριο επαγγελματικής επιμόρφωσης για εργαζόμενους και εργαζόμενες σε Μ.Κ.Ο. και οργανισμούς που παρέχουν υπηρεσίες σε πρόσφυγες και μετανάστες.

ΟΥΚ ΑΝ ΛΑΒΟΙΣ ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΜΗ ΕΧΟΝΤΟΣ. ΠΟΙΟΣ ΦΡΟΝΤΙΖΕΙ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΦΡΟΝΤΙΖΟΥΝ;

Αλεξάνδρα Βασιλείου, Ph.D., Βέρα Λάρδη

3 – 4 Νοεμβρίου 2018

Αυτό το σεμινάριο επαγγελματικής επιμόρφωσης απευθύνεται σε εργαζόμενους και εργαζόμενες σε Μ.Κ.Ο. και οργανισμούς που παρέχουν υπηρεσίες σε πρόσφυγες και μετανάστες. Οι απαιτήσεις των εργασιακών αυτών πλαισίων είναι μεγάλες, όπως και η εκδαπάνηση των εργαζομένων. Πως μπορεί μια συνεργατική ομάδα να αποδίδει καλύτερα και να μειώσει την εκδαπάνηση; Πως συνδέονται οι δυναμικές που αναπτύσσονται μέσα σε μια ομάδα με τις δυναμικές του ευρύτερου κοινωνικού και πολιτικού πεδίου μέσα στο οποίο δρα; Θα εξερευνήσουμε τα παραπάνω, τη σύνδεσή τους με την εκδαπάνηση και θα αναζητήσουμε τρόπους αντιμετώπισης και πρόληψή της. Το σεμινάριο συμπεριλαμβάνει βιωματικές ασκήσεις, θεωρητική πλαισίωση, μικρές ομάδες εργασίας και συζήτηση στην ολομέλεια.

Τόπος: Γιαννάρου 17, Άλιμος ( Στάση Καλαμακίου, Στάση τραμ Πικροδάφνη

Ώρες: Σάββατο 10:00 – 17:00, Κυριακή 10:00 – 14:00

Κόστος: 140 € (υπάρχει η δυνατότητα για περιορισμένο αριθμό υποτροφιών, ανάλογα με τον αριθμό των συμμετεχόντων).

Εγγραφή: Για να εγγραφείτε στείλτε μήνυμα στη διεύθυνση processworkhub@gmail.com

Γλώσσες σεμιναρίου: ελληνικά και αγγλικά (αν χρειαστεί) με ταυτόχρονη μετάφραση.

Η Αλεξάνδρα Βασιλείου και η Βέρα Λάρδη έχουν εργαστεί στην υποστήριξη προσφύγων και μεταναστών καθώς και στην υποστήριξη εργαζόμενων, εκπαιδευτικών και εθελοντών που προσφέρουν υπηρεσίες σε πρόσφυγες και μετανάστες. Έχουν συνεργαστεί με Μ.Κ.Ο. και διεθνείς οργανισμούς στην εκπαίδευση προσωπικού και εποπτεία, με εκπαιδευτικούς και φοιτητές. Έχουν επίσης υλοποιήσει δράσεις ευαισθητοποίησης μέσω του θεάτρου.

Ενδεικτικοί φορείς συνεργασίας: Γιατροί Χωρίς Σύνορα / Day Care Center Αθήνας, Παιδικά Χωριά S.O.S. / Δομές Φιλοξενίας Ασυνόδευτων Ανηλίκων, Κοινωνική Οργάνωση Υποστήριξης Νέων ‘Αρσις / Εστία Προσφύγων, Δομή Φιλοξενίας Ασυνόδευτων Ανηλίκων Αθήνας, Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες, Secours Islamique France, Δίκτυο για τα Διακαιώματα του Παιδιού, Διοτίμα, Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση, Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Παιδαγωγικό Ινστιτούτο Κύπρου.

Ένα κλικ για αφίσα (ελληνικά), αφίσα (αγγλικά), φυλλάδιο με πληροφορίες (ελληνικά), φυλλάδιο με πληροφορίες (αγγλικά)

Sep 262018
 

Πηγή: TVXS

Μια έρευνα της διαΝΕΟσις για το αξιακό προφίλ της ελληνικής κοινωνίας, αποτυπώνει τη σύγχρονη θλιβερή πραγματικότητα και συμπίπτει με την αγριότητα της υπόθεσης του Ζακ Κωστόπουλου. Οι Έλληνες καταγράφονται ως ανασφαλείς, εσωστρεφείς και καχύποπτοι, και κυρίως με έλλειψη ανεκτικότητας και παρωχημένα στερεότυπα, που εξηγούν σε σημαντικό βαθμό και την ανοχή στη βία.

Σύμφωνα με την έρευνα, ένας στους τρεις Έλληνες δεν θέλει ομοφυλόφιλους για γείτονες, ένας στους τέσσερις δεν θέλει μετανάστες και ένας στους πέντε δεν επιθυμεί να έχει στη γειτονιά τους αλλόθρησκους. Ακόμη και τα ανύπαντρα ζευγάρια ενοχλούν, με το 8% των Ελλήνων να δηλώνει πως δεν θα ήθελε τέτοιους γείτονες. Φαίνεται πως μεγάλο ποσοστό της ελληνικής κοινωνίας αντιδρά συνολικά στο διαφορετικό.

Οχυρωμένοι πίσω από τη δική τους “κανονικότητα”, αντιλαμβάνονται τη διαφορετικότητα ως κάτι έχθρικό και επικίνδυνο, γεγονός που αποτελεί και την πηγή του κακού, την αιτία της περιθωριοποίησης και του φαύλου κύκλου της. Πρόκειται για μια νοοτροπία που καταλύει ανθρώπινα δικαιώματα και τη βασική λειτουργία της συνύπαρξης, πάνω στην οποία χτίζεται μια κοινωνία.

Ο φόβος και το μίσος εδραιώνεται μέσα από τη συντηρητικοποιήση και τη δαιμονοποίηση του διαφορετικού, δημιουργώντας φαντασιακούς κινδύνους για το άτομο και το κοινωνικό σύνολο. Και οι αιτίες αυτής της αντίληψης βρίσκοντα κατά βάση στην Παιδεία. Οι ανώνυμοι “νοικοκυραίοι”, αποτελούν ένα παροιμιώδες στερεότυπο που περνάει από γενιά σε γενιά και μπολιάζεται εχθρικά συναισθήματα. Και η έκρηξη κάθε μορφής βίας, όταν βρίσκονται αντιμέτωποι με τον διαφορετικό και τον αδύναμο, έρχεται ως φυσικό επακόλουθο, όπως και το “αξίωμα” του Μάνου Χατζιδάκι: Όποιος δεν φοβάται το πρόσωπο του τέρατος, πάει να πει ότι του μοιάζει […] Η πιθανή προέκταση του αξιώματος είναι, να συνηθίσουμε τη φρίκη, να μας τρομάζει η ομορφιά”.

 Posted by at 07:50  food for thought  Comments Off on Όποιος δεν φοβάται το πρόσωπο του τέρατος…
Sep 082018
 

Αγαπημένες μας φίλες και φίλοι,

Καλώς να βρεθούμε στις δραστηριότητες του Processwork Hub!

Συνεχίζουμε και φέτος να επικεντρώνουμε σε επαγγελματική επιμόρφωση στο χώρο της ψυχικής υγείας και της εκπαίδευσης, καθώς και σε δράσεις στην κοινότητα, όπως ανοιχτές διεργασίες ομάδας και ανοιχτά φόρουμ, εποπτεία και επαγγελματική επιμόρφωση εργαζόμενων σε Μ.Κ.Ο., οργανισμούς και εθελοντές σε δομές αλληλεγγύης.

Οι επιμορφωτικές δραστηριότητες συμπεριλαμβάνουν το Τρίτο Έτος Εκπαίδευσης στο Processwork, τις ομάδες Επαγγελματικής Εποπτείας, την επιμόρφωση στις Βασικές Αρχές Διεργασίας Ομάδας (Β.Α.Δ.Ο. Ι, Β.Α.Δ.Ο. ΙΙ, Β.Α.Δ.Ο. ΙΙΙ), τα προγράμματα Ενδυνάμωση Εκπαιδευτικών και Ενδυνάμωση Ηγεσίας, καθώς και συνεργασίες μας με φορείς εκπαίδευσης στο Processwork και άλλους φορείς επαγγελματικής επιμόρφωσης στο εξωτερικό.

Την φετινή χρονιά εισαγάγουμε τέταρτο κύκλο Β.Α.Δ.Ο., με την διεργασία ομάδας ανοικτή σε όλους τους συμμετέχοντες όλων των Β.Α.Δ.Ο. και του Εκπαιδευτικού στο Processwork, καθώς και δύο επιμορφωτκά σεμινάρια, το ένα ανοικτό για όσες κι όσους ενδιαφέρονται για ένα τριήμερο σεμινάριο εκτός Αθηνών επικεντρωμένο στην πρόσβαση μιας βαθύτερης αίσθησης εαυτού που μπορεί να διευκολύνει τις πολωμένες σχέσες και το άλλο για όσες κι όσους δουλεύουν σε οργανισμούς που παρέχουν υπηρεσίες σε πρόσφυγες και μετανάστες και νιώθουν την ανάγκη φροντίδας του εαυτού τους.

Ελπίδα μας είναι ότι η μετατόπιση συνειδητότητας που χρειαζόμαστε ως ανθρωπότητα γίνεται μη γραμμικά! Μπορεί η δικιά μας αφύπνιση κι επίγνωση να είναι αυτή που θα κάνει τη διαφορά. Ας κάνουμε ότι καλύτερο μπορούμε!

Καλή μας χρονιά!

Με εκτίμηση,

Λένα Ασλανίδου
Αλεξάνδρα Βασιλείου
Λίλη Βασιλείου

Jul 092018
 

Σιγά-σιγά φτάνει η στιγμή της ανάπαυλας. Μια γεμάτη χρονιά ολοκληρώνεται. Το Processwork Hub θα επανέλθει σε λίγες βδομάδες με ανακοίνωση για το πρόγραμμα της χρονιάς που έρχεται. Καλό καλοκαίρι σε όλες κι όλους…

Jun 112018
 

Μετά από πρόσκληση του Εργαστηρίου Διερεύνησης Ανθρώπινων Σχέσεων, η Αλεξάνδρα Βασιλείου και η Ιωάννα Βελαλή συντόνισαν εργαστήριο με θέμα “Η Οπτική του Processwork στη Διεργασία Ομάδας”. Παρουσιάστηκαν οι βασικές αρχές της προσέγγισης και έγινε μια διεργασία ομάδας. Το θέμα που επέλεξε η ομάδα ήταν η “σύνδεση”. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Χάρις Κατάκη και στην Λητώ Κατάκη για την πρόσκληση και σε όλη την ομάδα (συνεργάτιδες, εκπαιδευόμενοι και μέλη της κοινότητας του Εργαστηρίου) για την ενεργή συμμετοχή τους και τη μοιρασιά!

Jun 082018
 

Η Λίλη Βασιλείου συμμετέχει στην ομάδα εκπαιδευτών του Σεμιναρίου Εποπτείας του Instituto Trabajo De Procesos της Βαρκελώνης.

Ethics Day – Supervision Intensive & Movement Training Day
5 – 9 July, 2018

These training days focus on your skill development as a facilitator. Our aim is to help you find
your own natural way, to refine your skills, and style and to be more at ease. The supervision will be in a smaller group format to facilitate support and focus on skills and metaskills in individual facilitation.
It is possible to sign up for individual days (in case it is not possible to attend all 5 days of training).

We will focus on the following:

Ethics Gateway – Thursday 5
Boris Sopko & Anna Espadale

We will learn about our ethical responsibilities as individual and group facilitators, including consensus reality and dreaming level dimensions. Our focus will be on feedback as the ethical regulator within therapeutic & facilitation settings. We will learn about creating safety in therapeutic practice, protocol around suicidal risk, confidentiality, relationship with other professionals, making contracts, initial sessions, ending of therapeutic process, multiple roles. There will be time for case supervision & questions.

Supervision Intensive Thursday 6, 7 & 8
Kate Jobe, Lily Vassiliou & Gill Emslie

These three days will emphasis individual and team practice with specific training focus in the following areas:
Day 1: skills for facilitating using the mysteries of more fluidly using the movement and non-verbal experience
Day 2: skills for working with panic attacks – working with proprioception and altered states
Day 3: skills for working with relationship edges within ourselves; in our own conflicts and in relationship.

Movement Day – Monday 9
Kate Jobe, Taking it beyond the basics

Ένα κλικ εδώ για αναλυτικές πληροφορίες για το σεμινάριο.

Jun 012018
 

Πηγή: Creative Healing – Pierre Morin & Kara Wilde

After presenting on Communal Intelligence (CI) at the 2018 Dublin IAPOP conference: Embracing the Edge: New Frontiers in Process Work (Communal Intelligence Presentation, 2018) many questions keep filling my head:

How can we reconcile the urgent need to abolish systemic racism and the trauma and suffering it creates while also advocating for a relational and facilitative approach that wants to hear and value all voices?

And, how can we acknowledge the experience and practice of white defensiveness and fragility on one side as well as the reaction of shaming and righteousness?

Definition of racism:

I personally like the one from Ijeoma Oluo: “Prejudice against someone based on race, when those are simultaneously reinforced by systems of power”. This definition implies that you don’t have to be “racist” to be a part of a racist system. Individual behavior is relevant in the sense of how it reinforces and supports the unjust distribution and use of power.

Individual versus systemic:

Individual or interpersonal prejudice, racism, sexism etc. is hurtful and needs to be rectified but more importantly it supports and reinforces a system of power that uses the same prejudices to discriminate against a whole group of people and preserve the power for white men.

It also means that we cannot fix racially based systemic injustices and inequities on an emotional basis alone and that when we ignore the institutional support of racial bias we perpetuate racism. Every voice and experience is important. The question we all need to ask ourselves is: how much impact will what we experience have on our life in the future? On our prospect to be treated fairly and humanly, to receive services, to obtain economic opportunities etc.? There lies the difference. Some of us are exposed to greater risks and injustices than others.

When we talk about racism and raise awareness about the consequences of individual behaviors we need to comment on the systemic impact they have and how they reinforce and participate in unfair collective structures. We need to keep in mind that the issue is not us but the system of racism that shows up in our statements and behaviors.

It is crucial to remember and frame that when we focus on the individual level, although important, we may incur the danger of avoiding the systemic issues and so reinforce the existing power structures.

One facilitative approach is to bring awareness to the individual psychological rank (see slide on rank structures) of a marginalized voice. While this is important in the momentary context and can help resolve conflicts, if we omit to frame that the systemic lack of power persists and is unchanged by the individual resolution, we perpetuate structural racism.

Common ground, diversity and social injustice:

As humans we share 99.5% of our genome or genetic makeup. We differ in only 0.5% of our genes.

On the other hand, while we all share the same basic notes, we differ in how we play the notes and what tunes we compose with the notes we play, which is called genetic expression or Epigenetics. These tunes are strongly influenced by our personal and family histories and the social environment we live in.

What does this all mean?

It means that the concept of race is biologically meaningless. It also suggests that how we relate to each other and the social arrangements we develop together have a strong impact on how well we can play our genetic instrument.

We are essentially all the same and how we treat each other individually and systemically has a huge impact.

The resulting diversity, besides bringing beauty and variety, leads to jealousy, competition and wars. It is also being used by certain social groups (i.e. white men) to marginalize others and preserve their privileges and powers.

In view of social injustice and trauma, talking about common ground can be inflammatory. But on the other hand, rejecting our shared essence may contribute to perpetuating the existing disparities. Once we displace people from their centrality and privileges we often adopt the same abuse of power. Holding the tension of both truths is difficult and not always possible.

We have to celebrate diversity, fight the injustice and some of us may be able to remember once in a while that we share 99.5% of our basic makeup.

Jun 012018
 
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ /ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
2ο Σχολικό Street Festival, Τέχνης και Αποδοχής
Σάββατο 2 Ιουνίου 2018, από τις 16:00 έως τις 24:00
στον πεζόδρομο Ερμού/Κεραμεικού (δίπλα από τον ηλεκτρικό σταθμό του Θησείου)
Ο σύλλογος εκπαιδευτικών και καλλιτεχνών: ΔΙΚΤΥΟ ΤΕΧΝΗΣ ΚΑΙ ΔΡΑΣΗΣ (Οι άνθρωποι με τα μπαλόνια) με χαρά σας προσκαλούμε στο 2ο Σχολικό Street Festival Τέχνης και Αποδοχής. Σε αυτό το Παιδικό Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ ,οι άνθρωποι που αποδέχονται ο ένας τον άλλον θα συναντηθούν για να γνωριστούν και να φτιάξουν μουσικές και χρώματα. Όχημά μας σε αυτό το φεστιβάλ είναι η Τέχνη σε όλες τις εκφράσεις της και η Δημιουργικότητα
Εκείνη την ημέρα, σχολεία, οργανώσεις, συλλογικότητες, καλλιτέχνες και ομάδες καλλιτεχνών, μουσικά σχήματα, πολίτες, μαθητές, φοιτητές, γονείς, κ.α. θα στήσουν αυτοσχέδιες παρουσιάσεις, τραπεζάκια ενημέρωσης, βιωματικά εργαστήρια, δράσεις καλλιτεχνικές, συναυλία, κ.α. και θα μας μιλήσουν με χίλιους διαφορετικούς τρόπους για την αποδοχή, τα ανθρώπινα δικαιώματα και την συμπερίληψη εκείνων των κοινωνικών ομάδων που αντιμετωπίζουν αποκλεισμό και διακρίσεις.
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΩΝ & ΔΡΑΣΕΩΝ
16:00- 18.30 : Βιωματικά και καλλιτεχνικά εργαστήρια για παιδιά και ενήλικες
Εικαστικά εργαστήρια
-Ομάδα γυναικών προσφύγων από το Σχιστό-Δημιουργία χαλιού από ανακυκλώσιμα υλικά.
-Open Art: Δημιουργία υπαίθριων κατασκευών-γλυπτών από μεγάλους χαρτοσωλήνες.
Ανοικτό Σχολείο Μεταναστών Πειραιά: Οι 7 χρωματιστοί ιππότες (εργαστήριο κατασκευή φιγούρας)
-Καραγιάννη Καίτη, Καρέλα Χριστίνα & Παπαγιάννη Παρασκευή : Δράση/Εγκατάσταση: Το Δέντρο της Αποδοχής.
-Cosmos of Culture: Δημιουργία μεγάλου παζλ
-ΚΑΡΙΤΑΣ ΕΛΛΑΣ :Ζωγραφική σε καραβόπανο
y PlayceΖωγραφική και κατασκευές
Less is ΜoreΚατασκευές με ανακυκλώσιμα υλικά
-Γκαλερίδη Αγγελική Μαρία: Εικαστικό εργαστήριο.
-Gonulluler Hereketi (Oικογένεια από την Τουρκία): Εργαστήριο μαρμαρογραφίας για παιδιά.
Εργαστήρια θεάτρου & μυθοπλασίας
-Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση & Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες: Θεατρικό εργαστήριο για παιδιά και έφηβους
7o Δημοτικό Σχολείο Αγίου Δημητρίου :παρουσίαση λογοτεχνικών κειμένων για τη διαφορετικότητα.
94ο Δημοτικό Σχολείο Αθήνας:Θεατρικό εμπνευσμένο από την ιστορία : ”Κοσμοδρόμιο”.
-Εκδόσεις Κίτρινο Πατίνι: Εργαστήρι μυθοπλασίας
-Porto LudusΔιαδραστική παράσταση: “Κάπου μακριά μα και κοντά”.
Ομάδα Έκφρασης και Παιχνιδοπλασίας Αερικό: Διαδραστική αφήγηση παραμυθιού.
-Στέλλα Αρβανίτη– Ζωγραφίζω το παραμύθι του Καρίμ
-Δημητροπούλου Ελένη– Θεατρικός αυτοσχεδιασμός
Εργαστήριο χορού
-Άντζελα ΓιατράStreet dance
-Ομάδα Αερικό– αφρικάνικοι χοροί για παιδιά.
-9ο Δημοτικό Σχολείο Αγίου Δημητρίου :“Άνθρωπε αγάπα”. Ζωγραφική, χορός.
-3ο Δημοτικo Σχολείο Γέρακα: Ομάδα HipHop,
-Ανοικτό Σχολείο Μεταναστών Πειραιά: Zumba Africa
Μουσικά εργαστήρια/δράσεις
-Μαρίνα Μίντζα-Ελισσάβετ Περακάκη-Θεανώ Πέτκογλου– Εργαστήρι με μουσικούς σωλήνες boomwhackers.
-Πάνος Σείκιλος: Ποίηση και μουσική/Τα τραγούδια που κυνηγήθηκαν και άντεξαν.
Χορωδία από την Κάριτας Αθήνας: ZAHRA
Τ.Ε.Α.Π.Η. Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών:Μουσικά ιδιώματα: Body Music
Διάφορες δράστηριότητες.
-”Οι Κολλητές”. Face painting από oμάδα μαθητριών της Ε` τάξης από σχολεία στο Ίλιον
-”Teens of Schisto” . Έκθεση ζωγραφικής από ομάδα νέων της δομής προσφύγων Σχιστού.
Action Aid: 17 Βιώσιμοι Στόχοι
-Generation 2.0 RED: Επιδαπέδιο παιχνίδι/Diversity Volcano
-Παιδαγωγική ομάδα: Σκασιαρχείο: Μικρά βιβλία. Τυπογραφείο και αλληλογραφία στην μέθοδο Φρενέ.
-ΚΑΡΙΤΑΣ ΑΘΗΝΑΣ: Σκυταλοδρομίες (κ.α.)
-EUDEC, Ελληνική Ένωση για την Προώθηση της Ρητορικής στην Εκπαίδευση, Παιδαγωγική Ομάδα “Σείριος”: βιωματικά παιχνίδια επικοινωνίας και street debates 
-ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ: Διαδραστικό παιχνίδι με θέμα τις 5 Ηπείρους.
-7ο Γ.Ε.Λ. Ν. Σμύρνης “Homo Ludens” /Oμάδα Τέχνης και εθελοντισμού: Έκθεση φωτογραφίας και αφήγηση.
Έκθεση Φωτογραφίας
Γιώργος Σταθόπουλος: Street Photography
Ελίνα Γεροντή: Φωτογραφίες από Αφρικάνικη Εκκλησία
Gonulluler Hereketi (Oικογένεια από την Τουρκία): Φωτογραφίες και έργα ζωγραφικής από παιδιά που μεγαλώνουν μέσα σε κέντρα κράτησης της Τουρκίας.
Έμφυλες ταυτότητες
-Colour Youth: Βιωματική δράση με συγγραφή ιστοριών
-Οικογένειες Ουράνιο Τόξο: Ενημέρωση
Ψυχοκοινωνική υγεία
-3ο Δημοτικό Σχολείο Βριλησσίων :Παρουσίαση των εργασιών του σχολείου σε προγράμματα Αγωγής υγείας
-1ο Δημοτικό Σχολείο Νέας Ιωνίας: Ενημέρωση για τους 17 Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης. Εστίαση στον 5ο και στο 10ο (ισότητα φύλων και κοινωνικές ανισότητες).
-Έλλη Θολούλη, Ψυχολόγος- Αγώνες Συμπόνιας,
-Εταιρία Κοινωνικής Ψυχιατρικής & Ψυχικής Υγείας: Ενημέρωση
-Κέντρο Πρόληψης των Εξαρτήσεων & Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας “Αθηνά Υγεία”:Ενημέρωση και δράση που αφορά τη σημασία της “Αγκαλιάς”.
Μετανάστες-Πρόσφυγες
-ΑΡΣΙΣ: “Τι χρώμα έχει η μουσική; Τι μουσική ακούει το χρώμα;”
-ΜΕΤΑΔΡΑΣΗ: Τα παιδιά της ΜΕΤΑδρασης εκφράζονται με μουσική, χορό και χρώματα
-Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός: Δράση Αλληλεπίδρασης .
Φιλοζωικά εργαστήρια
ΖΩ.Ε.Σ.Face painiting
Χαρούμενες πατούσες-Φιλοζωική ομάδα μαθητών 3ου Δ.Σ. Ναυπλίου
Κοινωνική Κουζίνα:
ΠΑΡΕΑ: Φτιάχνουμε και κερνάμε γλυκό στους περαστικούς
R. O. A. D. S. Reflections Of A Different Society: Project Schools:Κοινωνική κουζίνα με παιδιά.
Η ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΔΟΧΗΣ:
-Quilombo Centro Cultural : ομάδα Αφροβραζιλιάνικων κρουστών Μουσική Πορεία σε ρυθμούς SambaBatucada
(Από τις 19:00 θα βρίσκονται στην πλατεία Μοναστηρακίου μαζί με εκπροσώπους από τις οργανώσεις και τα σχολεία και όλοι μαζί γύρω στις 19:30 θα κατευθυνθούν προς τον χώρο του φεστιβάλ).
ΣΥΝΑΥΛΙΑ: 19:00-24:00
Συμμετέχουν οι: Μagic de spell, Jusu Folie, Eliana, Tribal west, Sounds for some other order, Λήδα Μανιατάκου, Μαρία Λατσίνου & Mokita, Νίκος Γιακουμάκης
Το Φεστιβάλ είναι μια πρωτοβουλία και συντονίζεται από τον σύλλογο εκπαιδευτικών και καλλιτεχνών: ΔΊΚΤΥΟ ΤΕΧΝΗΣ και ΔΡΑΣΗΣ (οι άνθρωποι με τα μπαλόνια).
Γίνεται υπό την αιγίδα του Δήμου Αθηναίων και με την υποστήριξη των: Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες, Unicef και ΙΟΜ.
Περισσότερα για το Δίκτυο και για το φεστιβάλ μπορείτε να μάθετε εδώ: https://artschoolfestival.blogspot.gr/
May 232018
 

Η τελευταία Ανοιχτή Διεργασία Ομάδας του μήνα, για αυτήν τη χρονιά, αυτήν την Παρασκευή 25/5, 7.00 – 9.00 μμ, στο Καλαμάκι (Γιαννάρου 17, στάση τραμ ‘Πικροδάφνη’).

“Βαθιά Δημοκρατία είναι η αίσθηση ότι ο κόσμος είναι εδώ για να μας βοηθήσει να γίνουμε ολόκληροι και ότι εμείς είμαστε εδώ για να βοηθήσουμε τον κόσμο να γίνει ολόκληρος” — Arnold Mindell

Οι συναντήσεις Διεργασίας Ομάδας στηρίζονται σε μια συναισθηματική στάση “Βαθιάς Δημοκρατίας” και είναι ανοιχτές σε όσους επιθυμούν να εξερευνήσουν θέματα και προβλήματα που αφορούν την ζωή μας, ως κοινωνικά και πολιτικά άτομα, στα πλαίσια της ομάδας. Το θέμα επιλέγεται στην κάθε συνάντηση από την ομάδα. Η συναντήσεις αυτές είναι χωρίς κόστος.