Dec 162010
 

Shock Doctrine in Athens

Εντυπώσεις και παρατηρήσεις από την γενική απεργία και πορεία της 15.12.2010, Αθήνα:

1. Tο πλήθος μεγάλο. Οχι τόσο μεγάλο όσο της 5.5.2010, αλλά πολύ μεγάλος αριθμός, ίσως και πάνω από 40 χιλιάδες. Η διάθεση: όχι η οργή του Μαΐου. Πιο παγωμένα και σκληρά τα πρόσωπα, εμφανώς λιγότερη αθωότητα.

2. Τακτική της Αστυνομίας. Δακρυγόνα και άλλα χημικά πάνω στο σώμα των μπλοκ διαδηλωτών, ιδίως στην πλατεία Συντάγματος, από τα ξενοδοχεία έως όλη την αρχή της Πανεπιστημίου. Τα χημικά σπάνε τη συνέχεια της πορείας. Τα μπλοκ, ιδίως όσα δεν έχουν σφιχτή οργάνωση, με αλυσίδες, πανώ, αλληλοαναγνώριση κ.λπ., σπάνε και οι διαδηλωτές σκορπάνε πανικόβλητοι μόλις πέσουν βομβίδες χημικών γύρω τους, διότι η κατάσταση για αναπνευστικό και μάτια γίνεται αφόρητη. Στριμωγμένοι σε τοίχους και κάγκελα κινδυνεύουν να ποδοπατηθούν.

3. Τακτική της Αστυνομίας. Πολυπληθείς ομάδες ασφαλιτών undercover, με μαύρα ρούχα, μπουφάν, κουκούλες και μάσκες, ξύλα, κινούνται μέσα στα μπλοκ και μέσα στους σκόρπιους διαδηλωτές που τρέχουν κυνηγημένοι από χημικά και ΜΑΤ. Ξαφνικά αρχίζουν συλλήψεις. Οταν δεν κινούνται μέσα στους διαδηλωτές, καλύπτονται πίσω από διμοιρίες ΜΑΤ, ή κινούνται ανά αραιές άτυπες ομάδες ανάμεσα σε σκόρπιους διαδηλωτές και αποχωρούντες. Είναι, ως επί το πλείστον νεαράς ηλικίας, 20-30 ετών, μερικοί μοιάζουν με λαϊκά στοιχεία και χούλιγκαν, ανάμεσά τους υπάρχουν και κοπέλες. Φοβούνται πολύ την αποκοπή από τους υπόλοιπους της αγέλης και την απώλεια κάλυψης από ΜΑΤ.

4. Η ρητορική στα γκράφιτι και τις αφίσες (slideshow) έχει αλλάξει πολύ, από τον Δεκέμβρη του 08 και τον Μάιο του 10. Ο ρομαντισμός και ο αιχμηρός ελιτισμός των αντεξουσιαστών έχει μεταλλαγεί σε γυμνό, ευθύ, ταξικό, αντικαπιταλιστικό και αντικυβερνητικό λόγο. Μιλούν πλέον για “Χούντα του ΓΑΠ” και καταφέρονται εναντίον και της κυβέρνησης συγκεκριμένα, και όχι αορίστως εναντίον του συστήματος. Στόχος είναι το κεφάλαιο, το ΔΝΤ, η τρόικα, η κυβέρνηση, όχι αορίστως το αλωμένο φαντασιακό. Οι αναρχοαυτόνομοι φαίνεται να εγκαταλείπουν τον κόσμο της επιθυμίας και στρέφονται στον κόσμο της ανάγκης: υπερασπίζονται ευθέως τον κόσμο της εργασίας. Οι μπάχαλοι έχουν μειωθεί αισθητά. Αμυνα ή ωρίμανση;

5. Ο βουλευτής Κ. Χατζηδάκης φαίνεται να υπέστη επίθεση από μεσήλικους διαδηλωτές, προφανώς εργαζόμενους ή άνεργους, και όχι από νεαρούς μπάχαλους. Αυτό είναι ένα νέο στοιχείο επίσης. Οι εκδηλώσεις βίας με στόχο πολιτικούς δεν προέρχονται πλέον από τους συνήθεις ύποπτους, αλλά από μεσήλικους λαϊκών στρωμάτων.

6. Πολλοί ανένταχτοι διαδηλωτές παραμένουν στους δρόμους πολλή ώρα μετά τη διάλυση της πορείας, αντιμετωπίζουν τα ΜΑΤ και τους μασκοφόρους ασφαλίτες φραστικά, προσπαθούν να αποτρέψουν συλλήψεις του σωρού. Φωνάζουν “Ντροπή σας”, “Χούντα”, “Είστε ντροπή για τη δημοκρατία” “Δέρνετε ανέργους”, “Είμαστε γονείς σας”! Διάχυτη σε όλες τις συναθροίσεις η αντίληψη ότι η δημοκρατία μπαίνει σε γύψο. Ευρύτατοι και πυκνοί οι παραλληλισμοί με τη χούντα.

7. Οι διαδηλωτές στερούνται οργάνωσης, ηγεσίας, στόχων, περιφρούρησης, αυτοάμυνας. Είναι εύκολο να ποδοπατηθούν και να τραυματισθούν ανά πάσα στιγμή. Με την ανεξέλεγκτη χρήση χημικών και εκατοντάδες μασκοφόρους ασφαλίτες μέσα στις πορείες, επιχειρείται να αποτραπεί η συμμετοχή σε διαδηλώσεις: είναι επικίνδυνες, ακόμη και για τους ειρηνικούς συμμετέχοντες. Τα νομοθετικά σοκ συνοδεύονται από σοκ προπαγάνδας και σοκ σωματικής απειλής.

[αναδημοσίευση από το No Budget blog (που έντυσε με φωτογραφίες και έκανε αναδημοσιευση ανάρτηση από το politicon.gr)]

Dec 152010
 

Ο τίτλος της ανάρτησης είναι από το imiorofos.gr. Δώσε τρόπο στην οργή. Θα προσθέσω: ναι, αλλά ποιόν;

Ένας στους πέντε Έλληνες κάτω από το όριο της φτώχειας και 15% ανεργία. Και προχωράμε. Η οργή γεννάει βία. Δεν χρειάζεται να έχεις μεταπτυχιακό στην ψυχολογία ή στις κοινωνικές επιστήμες για να το ξέρεις αυτό. Καιρό τώρα η οργή μαζεύεται, μαζεύεται, μαζεύεται. Εκτονώνεται για λίγο, σε μια διαδήλωση πιο μαζική, και ξανά ‘τα κεφάλια μέσα’. Ο ΓΑΠ το έχει πει από καιρό:

θα μας πάρουν με τις πέτρες!

Στη σημερινή πορεία βρέθηκε ο Χατζηδάκης Και στο πρόσωπο του φαίνεται ο τρόμος του πολιτικού που έρχεται αντιμέτωπος με την οργή του πολίτη. Ανεξάρτητα από το αν επιδοκιμάζεις ή επικρίνεις το γεγονός, παραμένει γεγονός ότι σήμερα ο ‘πολιτικός’ βρέθηκε αντιμέτωπος με τον ‘πολίτη’, και αυτό μοιάζει σαν ένα πρώτο περιστατικό με πολλά όμοια να ακολουθούν.

Ο αριθμός των διαδηλωτών στην σημερινή πορεία παραμένει ένα debate. Ο Telegraph λέει ‘hundreds’, κάποιος στο indymedia λέει 500.000. Κάνε τους δικούς σου υπολογισμούς από τις φωτογραφίες.

Τα επεισόδια συνεχίζονται.

Αυτή η βία θα μας σκοτώσει. Από όποια πλευρά κι αν προέρχεται. Η πόλωση που ζούμε είναι τρομακτική. Τι λες; Θα τα καταφέρουμε; Θα δημιουργήσουμε κάτι καινούργιο από αυτό το χάος; Θα αντέξουμε; Είναι δύσκολο να είσαι δημιουργικός όταν καίνε τα μάτια από τα χημικά και τρέχεις να γλυτώσεις. Αλλά δεν έχουμε την πολυτέλεια να μείνουμε μόνο στην οργή και την αντίδραση. Είναι επιτακτική ανάγκη να δημιουργήσουμε νέους τρόπους. Νέους τρόπους σχέσης, νέους τρόπους επιβίωσης και ζωής. Να ξεκινήσουμε από το μηδέν. Γιατί ζω; Με ποιο τρόπο θέλω να ζω; Τι σχέσεις θέλω να δημιουργήσω; Πως διαχειρίζομαι τη διαφωνία; Τι σημαίνει για μένα συναίνεση; Πως τη δημιουργώ;

Dec 142010
 

O Tariq Ali μιλάει στην κατάληψη του SOAS… Μια κατάληψη που φτάνει στο τέλος της (διάβασε εδώ τη σχετική ανακοίνωση).

Ευχαριστώ την ΒΚ για την προώθηση του video..

Dec 142010
 

Εκδικητικό, πολιτικοποιημένο, συνωμοτικό, απερίσκεπτο: δεν χρειάζεται κάποιος να συμφωνήσει με «modus operandi» του Wikileaks για να αναγνωρίσει τις υπηρεσίες του στη δημοκρατία. Οι Geert Lovink και Patrice Riemens βλέπουν στο Wikileaks ενδείξεις μιας νέας κουλτούρας της έκθεσης πέρα από την παραδοσιακή πολιτική της ανοιχτότητας και της διαφάνειας.

Ένα πολύ ενδιαφέρον και νηφάλιο άρθρο σχετικά με το WikiLeaks (ευχαριστώ την ΑΖ για την προώθηση!).

Twelve theses on WikiLeaks

Thesis 0

“What do I think of WikiLeaks? I think it would be a good idea!” (after Mahatma Gandhi’s famous quip on “Western Civilization”)

Thesis 1

Disclosures and leaks have been a feature of all eras, however never before has a non-state or non- corporate affiliated group done anything on the scale of what WikiLeaks has managed to do, first with the “collateral murder” video, then the “Afghan War Logs”, and now “Cablegate”. It looks like we have now reached the moment that the quantitative leap is morphing into a qualitative one. When WikiLeaks hit the mainstream early in 2010, this was not yet the case. In a sense, the “colossal” WikiLeaks disclosures can be explained as the consequence of the dramatic spread of IT use, together with the dramatic drop in its costs, including for the storage of millions of documents. Another contributing factor is the fact that safekeeping state and corporate secrets – never mind private ones – has become difficult in an age of instant reproducibility and dissemination. WikiLeaks becomes symbolic for a transformation in the “information society” at large, holding up a mirror of things to come. So while one can look at WikiLeaks as a (political) project and criticize it for its modus operandi, it can also be seen as the “pilot” phase in an evolution towards a far more generalized culture of anarchic exposure, beyond the traditional politics of openness and transparency.

Διάβασε εδώ το υπόλοιπο άρθρο, αξίζει…

Twelve theses on WikiLeaks

Dec 132010
 

Κουβέντες με φίλους σήμερα στο τηλέφωνο. Με την ΚΒ αποφασίσαμε πως αντί για ‘τι κάνεις;’ θα ξεκινάμε με το ‘βαστάς;’ Λίγο αργότερα ο ΝΚ μου ανέφερε το παρακάτω άρθρο από την Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία. Δύσκολες μέρες…

Πηγή: Ελευθεροτυπία

Δακρυγόνα και ξύλο εκ προμελέτης

Γιατροί του ΕΣΥ που περιέθαλψαν τους τραυματίες και ο Ιατρικός Σύλλογος μιλούν για ανησυχητικά φαινόμενα αστυνομικής βίας και ζητούν έρευνα

Μεσημέρι Δευτέρας, στο Σύνταγμα. Ο 16χρονος μαθητής, τρομαγμένος από τα χημικά και την επίθεση των αστυνομικών, έτρεχε ψάχνοντας οδό διαφυγής. Ανέβηκε σ’ ένα πεζούλι και αισθάνθηκε, για λίγο, ασφαλής. Εκανε όμως λάθος. Μια διμοιρία των ΜΑΤ έτρεξε κατά πάνω του. Οι αστυνομικοί τον έριξαν κάτω και άρχισαν να τον χτυπούν με μπουνιές στο πρόσωπο και το σώμα. Ο μικρός μάταια φώναζε πως χρειάζεται ιατρική φροντίδα. Οι διωκτικές αρχές φρόντισαν να του φορτώσουν κατηγορίες σε βαθμό κακουργήματος, λόγω κουκουλονόμου. Το έγκλημά του: φορούσε μαντίλι για να προστατευθεί από τα δακρυγόνα!

Λίγο αργότερα, ο Σάββας, σπουδαστής που συμμετείχε πρώτη φορά σε μεγάλη διαδήλωση, είχε μια δυσάρεστη εμπειρία. Αναγκάστηκε να μετακινείται επί ώρες ανάμεσα σε «Ευαγγελισμό», «Λαϊκό» και ΚΑΤ με ταξί, παρέα με τέσσερις ακόμη διαδηλωτές. Ολοι τους είχαν ανοιγμένα κεφάλια από γκλόμπ αστυνομικών. Οπως είπε, είχε βρεθεί απλώς στο λάθος σημείο, εκεί όπου τα ΜΑΤ περικύκλωσαν και χτυπούσαν αδιακρίτως τη φοιτητική πορεία για να τη διαλύσουν.

Την επόμενη ημέρα, στα δικαστήρια της πρώην Σχολής Ευελπίδων, οι φοιτητές και νεολαίοι που είχαν συγκεντρωθεί εκεί για να συμπαρασταθούν στους 45 συλληφθέντες, δέχθηκαν απρόκλητη, βίαιη επίθεση από τις δυνάμεις των ΜΑΤ. Η Αγγελική Ερωτοκρίτου, φοιτήτρια Ιατρικής, ήταν μπροστά όταν οι αστυνομικοί άρχισαν να χτυπούν, να κλοτσούν και να σπρώχνουν τους συμφοιτητές της, υπό την ανοχή των εισαγγελικών αρχών. Αγριο ξύλο, ακόμη και στον γραμματέα της νεολαίας του ΣΥΝ, δύο ανοιγμένα κεφάλια, ο απολογισμός.

Τα τρία αυτά στιγμιότυπα περιγράφουν με ανάγλυφο τρόπο την αστυνομική αγριότητα, που επανήλθε δριμύτερη, στους δρόμους των πόλεων. Υπολογίζεται ότι περί τα 45 άτομα επισκέφθηκαν διάφορα νοσοκομεία της Αθήνας το βράδυ της Δευτέρας. Είχαν χτυπηθεί στο κεφάλι ακόμη και με πυροσβεστήρα! Πολλοί είχαν παρουσιάσει αναπνευστικά, δερματολογικά και οφθαλμολογικά προβλήματα από τους ψεκασμούς. Στην επέτειο του Πολυτεχνείου, οι τραυματίες έφτασαν συνολικά τους 150. Καθένας που συμμετέχει σε διαδηλώσεις απειλείται πλέον σοβαρά με σύλληψη και άγριο ξυλοδαρμό από την αστυνομία!

Για όσους εξακολουθούν να αμφισβητούν τη νέα έκρηξη της αστυνομικής βίας, οι μαρτυρίες των γιατρών είναι καταλυτικές. Μιλούν για χτυπήματα με φονική πρόθεση και επισημαίνουν πως από καθαρή σύμπτωση δεν είχαμε ανθρώπινα θύματα!

Η Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδος (ΟΕΝΓΕ) αναφέρεται σε περιστατικά με βαριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, με δύο άτομα να νοσηλεύονται στο ΚΑΤ, και καλεί την κυβέρνηση να ερευνήσει τις καταγγελίες. Το ίδιο ζητάει πρώτη φορά με κατηγορηματικό τρόπο και ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών (ΙΣΑ), εκφράζοντας την ανησυχία του για τα φαινόμενα αστυνομικής βίας.

«Κάποια στιγμή πρέπει να προστατεύονται όσοι κάνουν καλά τη δουλειά τους και όχι αυτοί που παρεκτρέπονται», δήλωσε ο αντιπρόεδρος του ΙΣΑ Γ. Πατούλης.

Ο Αλκης Ψυχογιός, ειδικευόμενος στη νευρολογία, μέλος του δ.σ. της ΕΙΝΑΠ, συμμετείχε στην πορεία και ειδοποιήθηκε για τέσσερις τραυματίες στην πλατεία Κολοκοτρώνη. «Μεταξύ αυτών είδα μια κοπέλα, αιμόφυρτη. Διαπίστωσα ένα μεγάλο θλαστικό τραύμα στο κεφάλι, που χρειαζόταν τουλάχιστον 10 ράμματα. Η ίδια και ο φίλος της ήταν απολύτως σίγουροι ότι το τραύμα προκλήθηκε από αστυνομικό ο οποίος τη χτύπησε με πυροσβεστήρα. Σίγουρα πάντως δεν ήταν γκλομπ. Οι άλλοι τρεις είχαν μικρότερα τραύματα στο κεφάλι, κατά 99% από ρόπαλα» επισημαίνει.

«Υπάρχει κλιμάκωση της αστυνομικής βίας. Στο στόχαστρο βρίσκεται το δικαίωμα της διαδήλωσης. Οταν κινδυνεύεις να βρεθείς στη ΓΑΔΑ ή στο νοσοκομείο, θα το σκεφτείς πολύ να πας», προσθέτει.

Ο οφθαλμίατρος Χρηστος Πρεκατές συνόδεψε τραυματισμένους διαδηλωτές στο «Λαϊκό» μετά την πορεία. Από εκεί πέρασαν 12 συνολικά άτομα, τέσσερα με τραύματα στο κεφάλι και μία κοπέλα με κάκωση στο αριστερό χέρι από πάτημα αστυνομικού. Οπως έλεγαν, τα ΜΑΤ περικύκλωσαν τα μπλοκ της Νομικής και της Φιλοσοφικής με κίνηση «σάντουιτς» και άρχισαν να τους χτυπούν ανελέητα.

«Στον “Ευαγγελισμό” που πήγα μετά την πορεία, ήρθαν 15-17 χτυπημένοι διαδηλωτές. Είχαν θλαστικά τραύματα στο κεφάλι, κακώσεις και κατάγματα στα άκρα, χτυπήματα στο σώμα. Πολλοί έλεγαν ότι ο αστυνομικοί τους χτυπούσαν κρατώντας τα γκλομπ ανάποδα» λέει η ιατρός-εντατικολόγος Παναγιώτα Βάρτζελη, μέλος του δ.σ. της ΑΔΕΔΥ.

Ο νευροχειρουργός στο Κρατικό Νικαίας Παν. Παπανικολάου, μέλος του δ.σ. της ΕΙΝΑΠ, τονίζει ότι «οι περισσότεροι από τους νεαρούς τραυματίες είχαν δεχθεί χτυπήματα από γκλομπ και πυροσβεστήρες στο κεφάλι, τον θώρακα και την κοιλιά. Στο ΚΑΤ εξακολουθεί να νοσηλεύεται ένας 25χρονος με κάταγμα κρανίου και αιμάτωμα. Σύμφωνα με καταγγελίες γιατρών και μελών της οικογένειάς του, άνδρες της ασφάλειας επιχείρησαν να τον ανακρίνουν δύο φορές, μέσα στο νοσοκομείο»!

Ο ίδιος επησημαίνει ότι «τόσο δυνατά χτυπήματα με ρόπαλα κατευθείαν στο κεφάλι, που μπορούν να επιφέρουν αιμάτωμα στον εγκέφαλο, είναι άσκηση εν δυνάμει θανατηφόρας βίας». «Εάν ένας αστυνομικός χτυπάει τόσο δυνατά, ή είναι ανεκπαίδευτος ή υπάρχει σχέδιο. Να σταματήσουν να χτυπούν τα παιδιά του κόσμου», λέει η γιατρός Ολγα Κοσμοπούλου, μέλος της εκτελεστικής γραμματείας της ΟΕΝΓΕ.

«Η επίθεση της αστυνομίας κατευθύνθηκε αυτή τη φορά κυρίως στα αδόμητα, ανοργάνωτα κομμάτια της νεολαίας, χωρίς να περιμένει καν έστω και μια προσχηματική πρόκληση για να απαντήσει» αναφέρει η δικηγόρος Αντωνία Λεγάκη. «Αποτελεί μήνυμα ότι πρέπει η όποια κοινωνική αντίδραση να κατασταλεί εν τη γενέσει της. Γι’ αυτό η φοιτητική πορεία χτυπήθηκε σχεδόν πριν ξεκινήσει» υπογραμμίζει.

Σύμφωνα πάντα με την ίδια, στην εμπροσθοφυλακή της καταστολής βρίσκονται οι μηχανοκίνητες ομάδες Δέλτα, οι οποίες δρουν ως συμμορίες ανεξέλεγκτων κουκουλοφόρων, τους οποίους οι πολίτες αδυνατούν να αναγνωρίσουν και να καταγγείλουν!

Εκτιμάται ότι τους τελευταίους 16 μήνες, που εφαρμόζεται ο «κουκουλονόμος», εκατοντάδες διαδηλωτές έχουν παραπεμφθεί σε βαθμό κακουργήματος (για διατάραξη ειρήνης) σε όλη τη χώρα, επειδή σύμφωνα με τους αστυνομικούς είχαν καλυμμένα ή αλλοιωμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου τους. Ομως «κουκούλα» θεωρείται ακόμη και το μαντίλι που έχει κάποιος στον λαιμό του για να προστατευθεί από τα χημικά.

Η υπόσχεση της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και προσωπικά του υπουργού Δικαιοσύνης, Χ. Καστανίδη, να τον καταργήσει παραμένει ακόμη κενό γράμμα. Μέσα σ’ έναν χρόνο, από το περσινό μνημόσυνο του Αλ. Γρηγορόπουλου, με τις 1.000 προληπτικές, παράνομες προσαγωγές, στον Συνήγορο του Πολίτη έφτασαν καταγγελίες για ξυλοδαρμούς διαδηλωτών, αλόγιστη χρήση χημικών και αναίτιες συλλήψεις. Ολα τα περιστατικά διερευνώνται.

Dec 112010
 

WikiLeaks. Τα έχει όλα. Κρυφή διπλωματία, διεθνή κατασκοπία, μεγάλες εταιρίες, μεγάλα κέρδη, κινητοποιήσεις πολιτών (πιθανά και βολικές διαρροές;). Το Press Project κάνει μια αξιόλογη προσπάθεια να μαζέψει όλες τις εξελίξεις, με διαρκή ανανέωση και καινούργιο υλικό.

Η Avaaz.org μαζεύει υπογραφές ενάντια στη δίωξη του WikiLeaks, και πολίτες από διάφορες χώρες του κόσμου παίρνουν μέρος στο Operation Payback, χρησιμοποιώντας τους υπολογιστές τους για να μπλοκάρουν sites εταιριών που υπέκυψαν στις πολιτικές πιέσεις και πάγωσαν λογαριασμούς του WikiLeaks. Εν εξελίξει όλο αυτό το πολιτικό(-οικονομικό) θρίλερ.

Καθώς το παρακολουθείς, αν το παρακολουθείς, μη ξεχνάς ότι αφορά αληθινές ζωές, αληθινών ανθρώπων. Διάβασε παρακάτω για να καταλάβεις…

πηγη: TVXS

Wikileaks: «Βρώμικα κόλπα» από τη Pfizer στη Νιγηρία

H μεγαλύτερη φαρμακευτική εταιρεία στον κόσμο προσέλαβε ερευνητές για να ξεθάψουν αποδείξεις διαφθοράς εναντίον γενικού εισαγγελέα της Νιγηρίας, προκειμένου να τον «πείσει» να σταματήσει τη νομική διαδικασία σε μια αμφιλεγόμενη δίκη της φαρμακευτικής σε μια υπόθεση που εμπλέκονται παιδιά με μηνιγγίτιδα, σύμφωνα με ένα τηλεγράφημα της πρεσβείας των ΗΠΑ.

Η Pfizer μηνύθηκε από τις νιγηριανές πολιτειακές και ομοσπονδιακές αρχές, οι οποίες υποστηρίζουν ότι τα παιδιά έχουν υποστεί ζημία από το νέο αντιβιοτικό Trovan, κατά τη διάρκεια δίκης, η οποία έλαβε χώρα στη μέση μιας επιδημίας μηνιγγίτιδας πρωτοφανούς κλίμακας στο Kano στα βόρεια της Νιγηρίας το 1996 .

Πέρυσι, η εταιρεία ήρθε σε ένα προσωρινό διακανονισμό με την κυβέρνηση του Kano το κόστος της οποίας έφτασε τα 75 εκατομμύρια δολάρια.  Αλλά το τηλεγράφημα αποδεικνύει ότι ο φαρμακευτικός κολοσσός των ΗΠΑ δεν θέλησε να πληρώσει για την επίλυση των δύο υποθέσεων – μία πολιτική και μία ποινική – που άσκησε κατά της Pfizer η Νιγηριανή ομοσπονδιακή κυβέρνηση.

Το τηλεγράφημα αναφέρει συνάντηση μεταξύ του διαχειριστή της Pfizer στη Νιγηρία, Enrico Liggeri και Αμερικανών αξιωματούχων στην πρεσβεία της Abuja, στις 9 Απριλίου 2009: «Σύμφωνα με τον Liggeri, η Pfizer είχε προσλάβει ερευνητές για την αποκάλυψη δεσμών διαφθοράς στον ομοσπονδιακό γενικό εισαγγελέα Michael Aondoakaa προκειμένου να τον εκθέσει και να του ασκήσει πίεση για να αποσύρει τις ομοσπονδιακές υποθέσεις. Είπε πως οι ερευνητές της Pfizer περνούσαν τις πληροφορίες αυτές σε τοπικά μέσα ενημέρωσης».

Το τηλεγράφημα, υπό τον χαρακτηρισμό «απόρρητο» από τον οικονομικό σύμβουλο Robert Tansey, συνεχίζει:. «Μια σειρά από επιζήμια άρθρα για τους υποτιθέμενους διεφθαρμένους δεσμούς του Aondoakaa δημοσιεύθηκαν το Φεβρουάριο και το Μάρτιο. Ο Liggeri υποστήριξε ότι η Pfizer είχε πολύ πιο καταστροφικές πληροφορίες για τον Aondoakaa και ότι οι οπαδοί του Aondoakaa τον πίεζαν να εγκαταλείψει τις διώξεις υπό το φόβο περαιτέρω αρνητικών άρθρων».

Η δημοσιοποίηση του τηλεγραφήματος έλαβε χώρα την ίδια ώρα που:

• Ο πρέσβης των ΗΠΑ στο Λονδίνο κατήγγειλε τη διαρροή διαβαθμισμένων τηλεγραφημάτων του αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών. Στην Guardian ο Louis Susman γράφει: «Αυτό δεν είναι whistleblowing. Δεν υπάρχει τίποτα το αξιόλογο στο να τίθενται σε κίνδυνο αθώοι άνθρωποι. Δεν υπάρχει τίποτα το γενναίο στην υπονόμευση της ειρηνικών σχέσεων μεταξύ των εθνών πάνω στις οποίες βασίζεται η ασφάλειά μας».

Dec 102010
 

Πηγή: psi-action

Δεκαεπταμελής ομάδα εργασίας για το πρόγραμμα “Ψυχαργώς 2011 – 2020” ορίστηκε από το υπουργείο Υγείας.

Στη θέση του προέδρου τοποθετήθηκε ο Βενετσάνος Μαυρέας, Καθηγητής Ψυχιατρικής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, με αναπληρωτή τον Στέλιο Στυλιανίδη, Αναπληρωτή Καθηγητή Κοινωνικής Ψυχιατρικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.

Τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας είναι:

– Μπαϊρακτάρης Κωνσταντίνος, Καθηγητής Ψυχολογίας Α.Π.Θ.

– Οικονόμου Μαρίνα, Επίκουρος Καθηγήτρια Ψυχιατρικής Πανεπιστημίου Αθηνών.

– Τσιάντης Ιωάννης, τ. αναπληρωτής Καθηγητής Παιδοψυχιατρικής

– Κατσάνου Νεφέλη, Νευρολόγος – Ψυχίατρος, Δ/ντρια Ιατρικής Υπηρεσίας ΨΝΑ

– Αηδονόπουλος Απόστολος, Ψυχίατρος. Διευθυντής ΕΣΥ στο ΨΝΘ

– Σωτηρίου Μιχαήλ,Ψυχίατρος, Δ/ντής Ψ.Τ.Γ.Ν. Καβάλας

– Βουτιέρου Ελένη, Ψυχίατρος, Διευθύντρια ΕΣΥ στο Νοσ. Χίου

– Γρηγοριάδου Αλίκη, Παιδοψυχίατρος, ΕΚΨΥΕ

– Ασημόπουλος Χαρίσιος, Κοινωνικός Λειτουργός, Καθηγητής ΤΕΙ Αθηνών

– Σακέλης Ιωάννης, Καθηγητής Κοινωνιολογίας, Βοηθός Συνηγόρου του Πολίτη

– Θεοδωρουλάκης Μενέλαος, Διδάκτορας Κοινωνικής Πολιτικής. Πρόεδρος Δικτύου Φορέων Ψυχικής Υγείας “ΑΡΓΩΣ”

– Σταυροπούλου Χαραλαμπία, Νοσηλεύτρια ΠΕ, ΨΝΑ

– Χονδρός Δημήτρης, Οικονομολόγος, Μsc Κοινωνικής Ψυχιατρικής

– Κατσικάρου Σταυρούλα, Οικονομολόγος, Προϊσταμένη Διεύθυνσης Ψυχικής Υγείας ΥΥΚΑ

– Λύτρα Αθανασία, Ψυχοπαιδαγωγός, Προϊσταμένη Τμήματος Ψυχικής Υγείας ΥΥΚΑ

Σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας, ο ρόλος της Ομάδας Εργασίας είναι συμβουλευτικός, τα δε αντικείμενα δραστηριότητάς της θα είναι:

α) H διατύπωση και τεκμηρίωση προτάσεων και σχεδίων για:

– Το επιστημονικό, κοινωνικό και στρατηγικό πλαίσιο προώθησης και ολοκλήρωσης της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης.

– Την έως τώρα πορεία της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης, των επιτευγμάτων και των προβλημάτων που έχουν καταγραφεί.

– Τη λειτουργία των υπηρεσιών ψυχικής υγείας, τη δικτύωση και διασύνδεσή τους, την ανάπτυξη διατομεακών συνεργασιών και την τυχόν προσαρμογή του θεσμικού και κανονιστικού πλαισίου της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης.

– Ευρύτερες συνεργασίες του τομέα της ψυχικής υγείας με άλλους τομείς όπως η εκπαίδευση και η επαγγελματική κατάρτιση, η πρόνοια, η αυτοδιοίκηση, η δικαιοσύνη, η προστασία του πολίτη κ.λ.π.

– Τη διαρκή ανάπτυξη του ανθρωπίνου δυναμικού του τομέα της ψυχικής υγείας.

– Την ανάπτυξη προγραμμάτων και δράσεων ευαισθητοποίησης και κινητοποίησης των τοπικών κοινωνιών, την καταπολέμηση των προκαταλήψεων και του στιγματισμού, την πρόληψη των ψυχικών διαταραχών και την προαγωγή της ψυχικής υγείας.

– Τη βέλτιστη δυνατή απόδοση της τομεοποίησης των υπηρεσιών ψυχικής υγείας και των αντιστοίχων Τομεακών Επιτροπών.

– Τη διενέργεια επιδημιολογικών και άλλων μελετών και ερευνών και τη βέλτιστη αξιοποίηση αυτών.

– Νέα έργα και υπηρεσίες απαρτίωσης των υπαρχόντων δικτύων ψυχικής υγείας.

β) Η διαβούλευση με τους εμπλεκόμενους στον τομέα της ψυχικής υγείας καθώς και η διαβούλευση και συνεννόηση με άλλους εταίρους και στελέχη άλλων τομέων της οικονομικής και κοινωνικής ζωής της χώρας.

γ) Η επιστημονική ευθύνη για τη διοργάνωση συναντήσεων, συσκέψεων, ημερίδων και συνεδρίων για την αναθεώρηση του Προγράμματος «Ψυχαργώς» και την πορεία της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης, με το σύνολο των αμέσως ή εμμέσως εμπλεκομένων σ΄ αυτήν.

Η Ομάδα Εργασίας υποβάλλει το πρώτο Σχέδιο Αναθεωρημένου Προγράμματος «Ψυχαργώς 2011-2020» μέχρι τέλη Ιανουαρίου και ολοκληρώνει το έργο της εντός 6 μηνών, από την υπογραφή της απόφασης.

πηγή: healthview.gr

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο κ. Κ. Μπαϊρακτάρης δηλώνει, σε επιστολή του προς το υπουργείο Υγείας, ότι ποτέ δεν ρωτήθηκε για τη συμμετοχή του στην ομάδα εργασία;! Στην ίδια επιστολή αναφέρει και τους λόγους για τους οποίους δεν επιθυμεί να συμμετέχει στη συγκεκριμένη ομάδα.

Προς

τον Γενικό Γραμματέα του

Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης

Γεν. Διεύθυνση Διοκ.Υποστήριξης και Τεχνικών Υποδομών

Διεύθυνση Προσωπικού

Τμήμα Συλλογικών Οργάνων

Αξιότιμε κ. Γενικέ,

Από το Διαδίκτυο πληροφορήθηκα για τον ορισμό μου ως μέλους της Ομάδας Εργασίας για την αναθεώρηση του Προγράμματος «Ψυχαργώς 2011-2020» (Αρ. Πρωτ. ΔΥ1δ/οικ.122308/6/12/2010). Σας ευχαριστώ για την επιλογή του προσώπου μου αλλά θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι δεν ρωτήθηκα ποτέ ο ίδιος.

Επιτρέψτε μου παρά ταύτα να παραθέσω επιγραμματικά τους λόγους διαφοροποίησής μου και την αδυναμία μου να συμμετάσχω στη συγκεκριμένη Ομάδα Εργασίας.

1. Γνωρίζετε ότι η Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση αποσκοπούσε από την έναρξή της στα μέσα της δεκαετίας του ΄80 στην άρση της ιδρυματικής και ψυχιατρικής βαρβαρότητας στα ελληνικά Ψυχιατρεία, την Αποϊδρυματοποίηση και την εφαρμογή ενός άλλου επιστημονικού παραδείγματος. H ακύρωση της ψυχιατρικής βαρβαρότητας προϋποθέτει την ακύρωση του επιστημονικού παραδείγματος που οδηγεί σε αυτή. Προϋποθέτει την ακύρωση του Μονόλογου των ειδικών. Γιατί ο Μονόλογος αυτός οδηγεί στις καταστάσεις βαρβαρότητας και στον στιγματισμό. Γιατί ο Μονόλογος αυτός μπορεί και αναπαράγεται μέσα από την αφαίρεση του Λόγου και των δικαιωμάτων συνανθρώπων που βιώνουν καταστάσεις ψυχικού πόνου.

Η διαρκής αναπαραγωγή αυτού του επιστημονικού Μονόλογου, η κυριαρχία του και η συστηματική διάχυσή του στο κοινωνικό σώμα είναι στην ουσία μια πολιτική πρακτική που υπηρετεί μια ιδεολογία αντικειμενοποίησης και χειραγώγησης των υποκειμένων και όχι της χειραφέτησής τους.. Μια ιδεολογία που εμποδίζει στην ουσία την ακύρωση των μηχανισμών και των διεργασιών αποκλεισμού ή περιθωριοποίησης μίας σειράς ατόμων ή ομάδων αφού και η ίδια εμφανίζεται, εγκαθιδρύεται και αυτοτροφοδοτείται μέσω της ενίσχυσης αυτών ακριβώς των διεργασιών και μηχανισμών. Ο Μονόλογος λοιπόν των ειδικών αναπαράγεται και στη σύνθεση της συγκεκριμένης Ομάδας Εργασίας.

Παραγνωρίζεται ότι μετά από αρκετές δεκαετίες προσπαθειών τα ίδια τα άτομα με ψυχιατρική εμπειρία, χρήστες ή πρώην χρήστες υπηρεσιών ψυχικής υγείας ή επιζώντες της Ψυχιατρικής όπως αυτοπροσδιορίζονται είναι σε θέση και στην Ελλάδα, όχι μόνο να έχουν άποψη για ζητήματα που τους αφορούν άμεσα, αλλά αποτελεί πλέον, τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε διεθνές επίπεδο, αναγνωρισμένο δικαίωμά τους. Η απουσία λοιπόν των ατόμων με ψυχιατρική εμπειρία από μια τέτοια ομάδα πιστοποιεί για μένα μια αναχρονιστική αντίληψη, επιβεβαιώνει την αναπαραγωγή και επιβολή του Μονόλογου των ειδικών στερώντας από αυτά θεμελιώδη δικαιώματα.

2. Η Υγεία αποτελεί δημόσιο αγαθό και το δικαίωμα πρόσβασης σε υπηρεσίες υγείας αναφαίρετο δικαίωμα. Η μεταρρύθμιση λοιπόν δεν είναι μια τεχνική-διοικητική πράξη ούτε μια πράξη περιορισμένη και εγκλωβισμένη σε μια δημοσιονομική λογική που απαλλάσσει το κράτος από την βασική του αυτή υποχρέωση, πολύ δε περισσότερο όταν πρόκειται για χρήματα φορολογουμένων ή για κοινοτικούς πόρους.

Η αποπομπή αυτής της βασικής υποχρέωσης του κράτους και η μεταβίβαση και της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης στις λεγόμενες κερδοφόρες μη κερδοσκοπικές εταιρίες ή τις κρατικοδίαιτες μη-κυβερνητικές οργανώσεις εξυπηρετεί μεν την «ταχεία» απορρόφηση των τεράστιων κονδυλίων που θα διατεθούν από την Ευρωπαϊκή Ένωση τα επόμενα χρόνια, δεν απαντάει όμως στα ερωτήματα και στις ανάγκες για ένα βιώσιμο και διαρκές δημόσιο υποστηρικτικό σύστημα.

Η χωροταξική μετεγκατάσταση των συνανθρώπων μας στα πλαίσια του Ψυχαργώς χωρίς την αλλαγή του επιστημονικού παραδείγματος αποδεικνύει από την μέχρι τώρα πρακτική και εμπειρία ότι αποτελεί μεταφορά της ιδρυματικής λογικής και του κοινωνικού ελέγχου στην κοινότητα

Ακόμα η ανοχή της βαρβαρότητας και των απάνθρωπων συνθηκών στις ψυχιατρικές επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα (Ιδιωτικές Ψυχιατρικές Κλινικές) ενισχύει την εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίηση της ψυχικής υγείας.

Για όλους τους παραπάνω λόγους παρακαλώ να δεχτείτε τη μη συμμετοχή μου στη συγκεκριμένη Ομάδα Εργασίας.

Θα ήθελα να σας παρακαλέσω να αναρτηθεί αυτή μου η επιστολή στην ιστοσελίδα του Υπουργείου και να κοινοποιηθεί στα υπόλοιπα πρόσωπα της Ομάδας Εργασίας.

Με εκτίμηση

Κώστας Μπαϊρακτάρης

Αναπλ. Καθηγητής Κλινικής Ψυχολογίας

Α. Π. Θ.

Επίσης, σήμερα Πέμπτη 9 Δεκέμβρη ο κ. Σ. Στυλιανίδης απέστειλε στον κ. Νικόλαο Πολύζο, Γ. Γραμματέα Υγείας, την ακόλουθη επιστολή:

Αξιότιμε κ. Γεν. Γραμματέα,

Σας ευχαριστώ για την επιλογή μου στη θέση του αναπληρωτή προέδρου στην Ομάδα Εργασίας για την αναθεώρηση του Προγράμματος «Ψυχαργώς 2011-2020». Εν τούτοις, θεωρώ ότι μάλλον από παράλειψη δεν τοποθετήθηκαν ως μέλη της επιτροπής εκπρόσωποι του κινήματος των συλλόγων οικογενειών και χρηστών υπηρεσιών ψυχικής υγείας στη χώρα μας. Η πάγια θέση των στελεχών που συμμετείχαν ενεργά στην πραγμάτωση της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης είναι ότι αυτός ο αποκλεισμός δεν πρέπει να υπάρχει από το σχεδιασμό. Σε αυτό συνηγορούν και οι οδηγίες από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το ηθικό και δεοντολογικό πλαίσιο της επικαιροποίησης του ΨΥΧΑΡΓΩΣ επιβάλλει την ενεργό συμμετοχή των άμεσα ωφελούμενων από την ψυχιατρική μεταρρύθμιση και την καθιστά εξίσου σημαντική με τα τεχνικά και επιστημονικά ζητήματα του νέου σχεδίου. Κατά συνέπεια, προτείνω να τοποθετηθούν ως μέλη της Επιτροπής αυτής:

1. Αγγελική Τριανταφύλλου, Γραμματέας Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Συλλόγων Οικογενειών για την Ψυχική Υγεία (Π.Ο.Σ.Ο.Ψ.Υ.), Πρόεδρος Σ.Ο.Ψ.Υ. Πατρών

2. Αθανάσιος Κατσιγιάννης, Εκπρόσωπος του Συλλόγου Χρηστών Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας «Αλκυονίδες», Κυνηγός στίγματος Ε.Π.Ι.Ψ.Υ.

Πιστεύοντας ότι κατανοείτε τη σοβαρότητα του ζητήματος της συμμετοχής των ανωτέρω μελών – εκπροσώπων, παρακαλώ όπως προχωρήσετε στην άμεση ένταξή τους στην Ομάδα Εργασίας.

Με εκτίμηση,

Στέλιος Στυλιανίδης

Αν. Καθ. Κοινωνικής Ψυχιατρικής, Πάντειο Πανεπιστήμιο

Εθνικός εκπρόσωπος στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) για την ψυχική υγεία

Αντιπρόεδρος Παγκόσμιας Εταιρείας για την Ψυχοκοινωνική Αποκατάσταση (WAPR)

Dec 052010
 

Αύριο συμπληρώνονται δυο χρόνια από την ημέρα της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Δυο χρόνια από το ξέσπασμα μιας οργής που πολλοί γνώριζαν και ελάχιστοι ήξεραν πώς να αντιμετωπίσουν.

Σήμερα, η οργή παραμένει. Και για τα γεγονότα που οδήγησαν στο Δεκέμβρη του 2008, αλλά και για όλα αυτά που επακολούθησαν. Αυτή την οργή, τι θα την κάνουμε; Θα μας φάει τα σωθικά αν δεν βρούμε τρόπους να τη μετατρέψουμε σε ουσιαστικές αλλαγές. Αλλαγές στάσης, αναθεώρηση αξιών, αλλαγές στον τρόπο πολιτικής δράσης και συμμετοχής. Παλιότερα ‘στρατιωτικός νόμος’ σήμαινε τανκς στο δρόμο. Σήμερα έρχεται μεταμφιεσμένος σαν ένα διαφορετικό ‘πακέτο σωτηρίας’ και θυσίες κοινωνικών κεκτημένων. Κοινωνικές δομές κλείνουν, και οι φτωχότεροι των φτωχότερων αυξάνονται.

Ένας συνάδελφος process worker, Ιρλανδός, έγραψε με αφορμή τα τελευταία γεγονότα στην Ιρλανδία:

Γιατί σιώπησα τόσα χρόνια για πράγματα που ξέρω ότι δεν είναι σωστά; Τι καρπώθηκα προσωπικά από ένα σύστημα που είναι φανερά άδικο και γιατί δεν διαμαρτυρήθηκα απλά και μόνο γιατί τα δικά μου παιδιά δεν υπέφεραν; Ποιους και τι είμαι διατεθειμένος να θυσιάσω και να περιθωριοποιήσω για να εξασφαλίσω τη δική μου επιβίωση; Τι θεωρώ δεδομένο και δικαίωμα μου να έχω και πως αυτό επηρεάζει τους άλλους γύρω μου; Νοιάζομαι πραγματικά; Πιστεύω πως χρειαζόμαστε μια καινούργια οπτική του κόσμου και της βαθύτερης σύνδεσης και αλληλεξάρτησης με τον κόσμο. Χρειάζονται συστημικές αλλαγές. Αλλά τα συστήματα δημιουργούνται από ανθρώπους, από τον κάθε ένα και την κάθε μια από εμάς. Χρειάζεται να αναρωτηθούμε σοβαρά ερωτήματα για το ποιοι είμαστε, πως ζούμε και ποια είναι τα οράματα μας για εμάς, τις οικογένειες μας, τους φίλους μας και τους εχθρούς μας, για τις κοινότητες μας. Αν υπήρξε ποτέ μια στιγμή που απαιτεί να είμαστε η αλλαγή που θέλουμε να δούμε στον κόσμος, αυτή είναι τώρα. Πρέπει να αναλάβουμε την ευθύνη της ύπαρξης μας και του τρόπου που υπάρχουμε και να αναζητήσουμε ένα καινούργιο όνειρο που δημιουργεί χώρο σε όλους μας να υπάρξουν και να ανθίσουν.

Νομίζω πως ο φίλος GM, τα είπε όλα…


ΡΧΣ: Το χρονικό μιας προαναγγελθείσας δολοφονίας
Uploaded by tvxorissinora. –

Dec 022010
 

Πηγή: Ελευθεροτυπία

Το 70% των γυναικών και των ανδρών παραγωγικής ηλικίας στον γενικό πληθυσμό βρίσκονται στα όρια της κατάθλιψης εξαιτίας της οικονομικής κρίσης. Αγωνιούν για το μέλλον των οικογενειών τους.

Το 90% των εργαζομένων σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα αισθάνονται ανασφάλεια για την εργασία τους. Νιώθουν να βιάζονται. Η απώλεια της εργασίας επιφέρει ψυχολογικές συνέπειες όμοιες με αυτές της απώλειας αγαπημένου προσώπου ή του διαζυγίου-χωρισμού (πένθος, σοκ, δυσκολία αποδοχής) και απαιτείται η ανάλογη προσοχή και υποστήριξη.

Η βία αυξάνεται και παρατηρείται κατακόρυφη αύξηση των βίαιων θανάτων, των αυτοκτονιών λόγω χρεών, οικονομικών, κοινωνικών και ψυχολογικών αδιεξόδων. Οι διαπιστώσεις προέρχονται από ποιοτική έρευνα που εκπονεί η Εταιρεία Κοινωνικής Ψυχιατρικής και Ψυχικής Υγείας (ΕΚΨ & Ψ.Υ.) μέσω του προγράμματος «Βία ενάντια στις γυναίκες στην εργασία… Ας μιλήσουμε γι’ αυτό! Οι συνέπειες στην ψυχική υγεία των γυναικών εξαιτίας της βίας και της παρενόχλησης στην εργασία».

Η «Ε», προσπαθώντας να φωτίσει τον στρεσογόνο παράγοντα της βίας που υφίσταται όλος ο πληθυσμός της χώρας λόγω της οικονομικής κρίσης, ζήτησε τη συνδρομή της ψυχολόγου-συντονίστριας της προαναφερθείσης έρευνας Παναγιώτας Φίτσιου, η οποία είπε ότι: «οι άνδρες ανταποκρίνονται στην κρίση με την αύξηση των ποσοστών αυτοκτονίας, εξαιτίας και της αυξημένης κατανάλωσης αλκοόλ, οι γυναίκες γίνονται όλο και πιο συχνά θύματα βίας και ανθρωποκτονιών». Θυμίζουμε ότι:

*38χρονος στη Θεσσαλονίκη στραγγάλισε τη γυναίκα του και αποπειράθηκε να κάνει το ίδιο με τα 2 ανήλικα παιδιά τους και στη συνέχεια αυτοκτόνησε, μη μπορώντας να αντέξει τα χρέη του.

*Αλλος 54χρονος πυροβόλησε την αδελφή του και αυτοκτόνησε, επίσης λόγω χρεών. Η εμφάνιση μείζονος κατάθλιψης σε περιόδους οικονομικής κρίσης τυπικά αυξάνει κατά 50% στον γενικό πληθυσμό και το ποσοστό των ανθρώπων που εμφανίζουν κατάθλιψη μετά από μεγάλη οικονομική απώλεια ξεπερνά το 70%.

*Η 49χρονη Ν.Φ. περιγράφει: «Η δουλειά μου ήταν πηγή δημιουργίας. Ωσπου ήρθε η μεγάλη ανατροπή. Εργάζομαι στον ευρύτερο δημόσιο τομέα και τελώ υπό διωγμόν. Για να περισώσω ό,τι μπορώ, κατέθεσα τα χαρτιά μου για μειωμένη σύνταξη ως μητέρα ανηλίκου. Γιατί; Γιατί κατηγορούμαι εγώ, όπως χιλιάδες άλλοι εργαζόμενοι, ότι φάγαμε ένα κράτος ολόκληρο;».

Σύμφωνα με τις επιστήμονες-ψυχολόγους της Εταιρείας Βασιλική Πρεμέτη και Παναγιώτα Φίτσιου, διαπιστώνεται ότι η οικονομική αποσταθεροποίηση και η ανεργία προξενούν ψυχική κατακρήμνιση. Επίσης προκαλούν: άγχος, κατάθλιψη, επιθετικότητα, αϋπνία, μελαγχολία και απάθεια, παρουσιάζεται μείωση της αυτοπεποίθησης, προσωπική απόσυρση, που συχνά οδηγεί στην κοινωνική απομόνωση.

Τέλος, τη συγκεκριμένη περίοδο κρίσης, που αυξάνονται οι απαιτήσεις από το κοινωνικό κράτος, εξαιτίας των περικοπών, οι κοινωνικές παροχές μειώνονται, λόγω της μείωσης των κονδυλίων για Υγεία και δομές αποκατάστασης. Με αποτέλεσμα οι ευάλωτες ομάδες (άστεγοι, ψυχικά ασθενείς, άνεργοι χωρίς υποστήριξη, ηλικιωμένοι) να ζητούν καταφύγιο σε ψυχιατρικά ιδρύματα.

Nov 172010
 

Το 1973 βγήκαμε από το γύψο και το 2010 μπήκαμε στην εντατική. Όπως γράφει και το Press Project σήμερα

Η επέτειος του πολυτεχνείου είναι ή ίδια μια διαρκής εξέγερση. Και ως γνωστόν οι εξεγέρσεις δεν μπαίνουν σε μουσεία – σε καλούν για της γενιάς σου τα πολυτεχνεία.

Ας αναλογιστεί ο καθένας και η καθεμιά τι σημαίνει ‘ψωμί – παιδεία – ελευθερία’ σήμερα. Η Ελλάδα του ‘Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών’ (που και τότε παραμύθι ήταν) είναι σήμερα η Ελλάδα του ‘Ελλάς Ιδιωτών Δανειστών’.

Έχουμε δρόμο μπροστά μας. Είναι περίεργο να ζεις σε μια εποχή που το μέλλον μοιάζει τόσο, μα τόσο, χειρότερο από το παρελθόν.

υ.γ. αξίζει και μια ακρόαση της εκπομπής που έκανε στο ραδιόφωνο του Σκαι, πέρσυ τέτοιο καιρό, ο Άρης Χατζηστεφάνου, με θέμα ‘Το πολυτεχνείο του χτες και του σήμερα’

Nov 112010
 

Όσο εμείς αναρωτιόμαστε αν θα κάνουμε περαίωση ή όχι, αν θα ψηφίσουμε στο Β’ γύρο ή όχι, κι άλλα πολλά… το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες αντιμετωπίζει τα δικά του έκτακτα περιστατικά…

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Αναγνωρισμένος πρόσφυγας προσήλθε εχθές στα γραφεία του Ελληνικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες (ΕΣΠ) σε μία ακόμη πράξη απόγνωσης θέτοντας σε κίνδυνο τη σωματική ακεραιότητα τόσο τη δική του, όσο και άλλων εξυπηρετούμενων καθώς και του προσωπικού του ΕΣΠ. Ο συγκεκριμένος πρόσφυγας απειλούσε να αυτοκτονήσει, γεγονός που τελικά απεφεύχθη, ενώ παράλληλα το ΕΣΠ διασφάλισε την ομαλή του αποχώρηση ύστερα από πολύωρες διαπραγματεύσεις. Το χθεσινό περιστατικό είναι άλλο ένα αποτέλεσμα της αλλοπρόσαλλης τακτικής του ελληνικού κράτους, που αρνείται πεισματικά να εκπληρώσει τις διεθνείς υποχρεώσεις του απέναντι στους πρόσφυγες και τους αιτούντες άσυλο και αναγκάζει απελπισμένους ανθρώπους να καταφεύγουν σε ακραίες συμπεριφορές προκειμένου να γίνουν σεβαστά θεμελιώδη δικαιώματά τους. Θεωρούμε ότι αυτή η τακτική του κράτους να αναγνωρίζει ως πρόσφυγες μόνο όσους –συνεπεία της κρατικής ανεπάρκειας και έλλειψης μέριμνας- βιάστηκε ή σκοτώθηκε το παιδί τους στην Ελλάδα ή έραψαν το στόμα τους και έκαναν απεργία πείνας, δεν βελτιώνει την οικτρή εικόνα που έχει η Ελλάδα στην υπόλοιπη Ευρώπη σε ότι αφορά στην προστασία των προσφύγων, αλλά αντίθετα οδηγεί σε περαιτέρω εκβιαστικές καταστάσεις και ακραίες συμπεριφορές.

Αντιλαμβανόμαστε την οργή και την απόγνωση όσων προβαίνουν σε αντίστοιχες ενέργειες και πλέον δεν μας ξενίζει το περιστατικό. Το ελληνικό κράτος, που εμποδίζει την πρόσβαση στο άσυλο, που απορρίπτει χωρίς καμία αιτιολογία ουσιώδη αιτήματα ασύλου, που κακομεταχειρίζεται αιτούντες άσυλο και γενικότερα υπηκόους τρίτων χωρών σε κρατητήρια, που δεν παρέχει στέγαση και ελάχιστα όρια διαβίωσης σύμφωνα με τις Ευρωπαϊκές Οδηγίες, που κρατάει ανθρώπους σε καθεστώς ομηρίας και ανέχεται τη ρατσιστική δράση ακραίων στοιχείων εναντίον ανυπεράσπιστων ανθρώπων, οδηγεί σε τέτοιες συμπεριφορές σαν τη χθεσινή, που όμως στρέφεται εναντίον λάθος αποδεκτών.

Το ΕΣΠ δεν είναι το ελληνικό κράτος, ποτέ δεν το υποκατέστησε στις υποχρεώσεις του και ουδεμία τέτοια πρόθεση έχει. Το ΕΣΠ είναι μία Μη Κυβερνητική Οργάνωση που ΔΕΝ ΧΟΡΗΓΕΙ ΑΣΥΛΟ, ΟΥΤΕ ΕΠΙΔΟΜΑΤΑ, ΟΥΤΕ ΣΤΕΓΑΣΗ, αλλά προσπαθεί να διεκδικήσει μαζί με τους πρόσφυγες τα δικαιώματά τους, στο μέτρο των δυνατοτήτων του.

Οι συστηματικές συγκρούσεις μας με την διοίκηση και οι τελευταίες καταγγελίες μας σε ελληνικό αλλά και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, καταδεικνύουν ποιος είναι ο ρόλος μας και σε ποιών το πλευρό βρισκόμαστε.

Παρόλο που εσφαλμένα η χθεσινή ενέργεια στράφηκε εναντίον της Οργάνωσής μας, εξακολουθούμε και θα εξακολουθήσουμε –ακόμη και κάτω από τις παρούσες αντίξοες συνθήκες- να αγωνιζόμαστε για τους πρόσφυγες και ζητάμε:

  • Την άμεση πρόσβαση όλων όσων επιθυμούν στη διαδικασία ασύλου
  • Την άμεση θέση σε ισχύ του ΠΔ, που αναιρεί το προηγούμενο απαράδεκτο ΠΔ (81/2009)
  • Την παροχή συνθηκών υποδοχής σύμφωνα με τις υποχρεώσεις της χώρας βάσει του ΠΔ 220/2007
  • Την χορήγηση ασύλου και διεθνούς προστασίας στους πρόσφυγες
  • Την ενασχόληση με το άσυλο από άτομα με ειδική κατάρτιση και όχι από την αστυνομία
  • Την χορήγηση νομιμοποιητικών εγγράφων σε όλους όσους η απέλαση είναι ανέφικτη
  • Την μη κράτηση των αιτούντων άσυλο
  • Το σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και όλων των δικαιωμάτων των προσφύγων.

Αθήνα, 10/11/2010

Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες

Nov 112010
 

Οι διαδηλώσεις του Δεκέμβρη του 2008 στην Αθήνα είχαν ταράξει τα νερά και στην Ευρώπη. Η Γαλλία αναστατώθηκε από διαδηλώσεις πριν λίγες βδομάδες. Και χθες ήρθε και η σειρά του Λονδίνου. Η αρχή του τέλους της κοινωνικής συναίνεσης; Κλειστά αυτιά, απουσία πολιτικού, κοινωνικού και προσωπικού διαλόγου. Και η οργή συσσωρεύεται. Οι εκρήξεις βίας αναμενόμενες. Αφορμές υπάρχουν και θα υπάρχουν πολλές. Οι κοινωνίες μεταβάλλονται μπροστά στα μάτια μας. Μαζί και οι συνειδήσεις και οι αξίες. Τι χρειάζεται να μείνει ίδιο και τι να αλλάξει; Δεν υπάρχει θέση για θεατές σε όλα όσα διαδραματίζονται. Εδώ και καιρό έφτασε η ώρα για δουλειά και προσωπική ευθύνη. Όπως τη φαντάζεται ο καθένας και η καθεμιά. Κοίτα γύρω σου, βρες τον τρόπο που σου ταιριάζει και κάνε κάτι!

Nov 092010
 

Η απόχη έγινε θέμα. Δυο ενδιαφέροντα άρθρα, σκέψεις και εντυπώσεις. Το πρώτο, της Μαρίας Χούκλη από το protagon.gr και το δέυτερο, του Πέτρου Παπακωνσταντίνου από το Αριστερό Βήμα. Αξίζουν και τα δυο μια ανάγνωση.

Προσοχή, μη μπερδεύουμε την αποχή από τις εκλογές με την αποχή από τα κοινωνικά και πολιτικά δρώμενα. Θέλει θάρρος η δημοκρατία και ζούμε σε φοβισμένους καιρούς.

Η εκκωφαντικά σιωπηλή εξέγερση της κάλπης, του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

Απέχω, άρα υπάρχω, της Μαρίας Χούκλη

Nov 022010
 

Η εβδομάδα που διανύουμε σφύζει από προεκλογικό πυρετό. Άλλοι ετοιμάζονται να ψηφίσουν για αυτοδιοικητικούς εκπροσώπους, άλλοι να υπερψηφίσουν ή να καταψηφίσουν το μνημόνιο, και άλλοι να αδιαφορήσουν επιδεικτικά και για τα δύο. Ανεξάρτητα από το ποια είναι η κατηγορία της αρεσκείας σου, αξίζει μια ανάγνωση της διάλεξης που έδωσε η Julie Diamond, στο Τορόντο του Καναδά, την προηγούμενη εβδομάδα. Αναφέρεται στις απαραίτητες μικροδεξιότητες της Δημοκρατίας, στις απλές, αλλά σημαντικές, δεξιότητες πουμπορούμε να αναπτύξουμε. Όπως λέει και η ίδια, τριακόσια χρόνια μετά το διαφωτισμό, ακόμα εφαρμόζουμε μια μορφή δημοκρατίας που βασίζεται σε μια περιορισμένη και τρομακτική εικόνα της ανθρώπινης φύσης. Γνωρίζουμε πολλά περισσότερα για την ανθρώπινη φύση, από ότι πριν τρεις αιώνες, αλλά η ανθρώπινη φύση παραμένει το ‘προβληματικό παιδί’ της δημοκρατίας.

Ένα κλικ εδώ, και θα διαβάσεις όλη την ομιλία…

Oct 282010
 

Χθες πήγα μια βόλτα από το δημοτικό σχολείο της βαφτιστήρας μου. Πρωτάκι, είχε ‘ρόλο’ στο θεατρικό. Η γιορτή σεμνή, χωρίς εθνικιστικές κορόνες. Αυτό που έκανε τη γιορτή σημαντική, ήταν τα λόγια του διευθυντή πριν αρχίσει το θεατρικό. Μίλησε στα παιδιά για το φασισμό, και πως αυτός εκφράζεται στο σήμερα. Όχι κοινωνικά, αλλά μέσα στο σχολείο, μέσα στον τρόπο που σχετίζονται μεταξύ τους τα παιδιά. Είπε, ανάμεσα σε άλλα, ‘φασισμός είναι και όταν μιλάς με το συμμαθητή σου και νομίζεις πως μόνο εσύ έχεις δίκιο, κι επιμένεις τα πράγματα να γίνουν όπως θες εσύ’. Μιλούσε σε παιδιά 6 – 12 ετών, με λόγια απλά και κατανοητά. Και σοφά, προσθέτω.

Πόσα ‘όχι’ έχουμε να πούμε; Αλλά κυρίως, με τι τρόπο θα τα πούμε; Θα αναπαράγουμε τη βία  ‘τσακίζοντας’ το φασισμό; Ή θα τον καταλάβουμε, θα τον νιώσουμε, θα τον αναγνωρίσουμε, θα ψάξουμε να βρούμε τις συνθήκες που τον τρέφουν και θα αλλάξουμε;

Ελπίζω για το δεύτερο, μέρα που είναι….  Η αλλαγή αυτή θέλει δουλειά, και πάνω από όλα σχέση. Διάλογο, όχι μόνο με όσους τα βρίσκουμε και συμφωνούμε, αλλά και αυτούς που διαφωνούμε, διαφέρουμε. Ενίοτε επικίνδυνος διάλογος. Δεν ξέρεις πως θα εξελιχθεί. Αλλά όπως λέει -εύστοχα- ο Malcolm Gladwell στο εξαιρετικό άρθρο του στον New Yorker, η αλλαγή γίνεται έξω στον κόσμο, με κόστος και θυσίες, όχι στο facebook και στο twitter. ‘The revolution will not be tweeted’.