Dec 122013
 

index

Η «Τέχνη εν Κινήσει» (ΤΕΚ) και το Κοινωνικό Πολιτιστικό Κέντρο Βύρωνα
σας προσκαλούν στη συμμετοχική παράσταση Θεάτρου Φόρουμ της ΑΚΤΙΒΙΣΤΙΚΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΘΕΑΤΡΟΥ ΤΟΥ ΚΑΤΑΠΙΕΣΜΕΝΟΥ
“Μικρές Σκηνές Καθημερινής Βίας ΙΙ: Μπορεί να μη γίνει και τίποτα…”,
στο Κοινωνικό Πολιτιστικό Κέντρο Βύρωνα στο πάρκο Λαμπηδόνας
την Κυριακή 15 Δεκέμβρη στις 7 μ.μ.
Είσοδος ελεύθερη!

Λίγα λόγια για την παράσταση:

Βία, αναδυόμενος φασισμός, ομοφοβία, ρατσισμός, κλιμακούμενες εντάσεις στην καθημερινότητα μιας γειτονιάς μιας σύγχρονης ελληνικής πόλης αποτελούν το πλαίσιο στο οποίο εκτυλίσσεται η παράσταση. Φόβος ως συνέπεια όλων των παραπάνω και απόπειρες αντίδρασης σε αυτόν συνθέτουν τη δράση. «Τι κάνουμε;» είναι το ερώτημα που τίθεται στους θεατές, οι οποίοι καλούνται να αλλάξουν τη ροή της παράστασης και να δοκιμάσουν στην πράξη τις προτάσεις τους.

Επινόηση – Σκηνοθεσία: Όλη η ομάδα
Εμψύχωση : Χριστίνα Ζώνιου, Νάγια Μποέμη
Αφίσα: Φραντσέσκο Μορέττι
Επιμέλεια κίνησης: Πατρίτσια Λάζου
Ζωντανή μουσική : Χάρις Οικονομίδου
Οργάνωση – Επικοινωνία: Μελίνα Πλαστή, Γιάννα Παπαδοπούλου

Παίζουν (αλφαβητικά):

Δημήτρης Αποστολόπουλος
Αλέξανδρος Γκόμεζ
Παντελής Ζαφειρίου
Κατερίνα Καλογερά
Σέργιος Κομπόγιωργας
Μπάμπης Κουτουνίδης
Πέπη Μαριόλη
Βίκυ Πάντζου
Ήρα Παπαγεωργίου
Γιάννα Παπαδοπούλου

Η παράσταση τελεί υπό την αιγίδα της “Τέχνης Εν Κινήσει” ΤΕΚ. Μπορείτε να φέρετε φάρμακα για το Κοινωνικό Φαρμακείο Βύρωνα, που την ίδια ημέρα θα συλλέγει φάρμακα σε κοντινές πλατείες για ανέργους, απόρους, ανασφάλιστους.

Oct 082013
 


11/12/13 Οκτωβρίου 2013

Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου Ελληνικού

teliki afisa festival 50x70

Ενώ γύρω μας γκρεμίζονται τα θεμέλια του παρελθόντος, εμείς ποτίζουμε τα λουλούδια που φυτρώνουν στα συντρίμμια.

Στην Ελλάδα της κοινωνικής, οικονομικής και περιβαλλοντικής κρίσης όπου έχουν εκμηδενιστεί οι κοινωνικές δομές και απειλούνται τα συλλογικά αγαθά, η ανεργία και η οικονομική δυσχέρεια αποτελούν την πραγματικότητα για πολλούς από εμάς. Οι βασικοί υπεύθυνοι σφυρίζουν αδιάφορα και η σάπια υπόσχεση της μαγικής ανάπτυξης κρατάει καλά ακόμα. Δεν προτιμούμε όμως όλοι να καθόμαστε με σταυρωμένα τα χέρια και να περιοριζόμαστε στους αφορισμούς. Αντίθετα ολοένα και περισσότεροι συμμετέχουμε ενεργά σε ομάδες και δίκτυα αλληλέγγυας, ανταλλακτικής ή συνεργατικής οικονομίας, δίνοντας πνοή σε έναν κόσμο απαλλαγμένο από τον αυτοσκοπό της συσσώρευσης χρήματος.

Τα εγχειρήματα αυτά, που αναπτύσσονται σε όλη τη χώρα, αποτελούν όχι μόνο μια δυνατή βοήθεια για την καθημερινή διαβίωση μας αλλά και το όχημα για τη μετάβαση σε μια κοινωνία που έχει απορρίψει το καπιταλιστικό αξιακό σύστημα.

Οι ομάδες που συνδιοργανώνουμε και συμμετέχουμε στο Φεστιβάλ Αλληλέγγυας και Συνεργατικής Οικονομίας δεν περιμένουμε να εξαργυρώσουμε με ψήφους, μελλοντικές απολαβές ή κοινωνική αναγνώριση τη δράση μας, όπως διάφορες φιλανθρωπικές ή μισάνθρωπες οργανώσεις που διατυμπανίζουν τη δήθεν κοινωνική δράση τους. Βαθιά επιδίωξη μας είναι η δημιουργία κοινωνικών, και άρα και οικονομικών, δομών με γνώμονα τον άνθρωπο και όχι το κέρδος. Όχι μόνο δεν προσδοκούμε την προ-μνημονίου εποχή αλλά αντίθετα έχουμε το βλέμμα στραμμένο στην ενίσχυση της αυτοοργάνωσης, της αυτάρκειας και της πραγματικής ευημερίας ανεξάρτητα από τα αποτελέσματα των οικονομικών δεικτών.

Το πρώτο Φεστιβάλ Αλληλέγγυας και Συνεργατικής Οικονομίας που πραγματοποιήθηκε τον Οκτώβριο του 2012 με ευρεία συμμετοχή, μας άφησε χαμόγελα, πολλή τροφή για σκέψη και όρεξη για περισσότερη δράση. Σήμερα ετοιμαζόμαστε για τη συνέχεια της προσπάθειας αυτής με στόχο τη δικτύωση και την ανταλλαγή εμπειριών και προβληματισμών μεταξύ των ομάδων αλλά και την ενημέρωση των πολιτών για έναν κόσμο διαφορετικό, για έναν κόσμο, που δεν είναι απλά εφικτός και αναγκαίος, αλλά και υπαρκτός.

Το πρόγραμμα του 2ου Φεστιβάλ Αλληλέγγυας και Συνεργατικής Οικονομίας περιλαμβάνει συζητήσεις, εργαστήρια, συναυλίες και εκθέσεις, ενώ φέτος θα συμμετέχουν και οικοπαραγωγοί.

Για πληροφορίες δείτε την ιστοσελίδα μας www.festival4sce.org ή τηλεφωνείστε στο 6932377700

follow us on twitter! @festival4sce
hashtag: #athensfest4sce
facebook: https://www.facebook.com/festival4sce‎

Οι διοργανώτριες ομάδες:

Αγροναυτες , Art Bank, Βιοζώ, Βλαστός, Εφημερίδα Δράση, Ηλέσιον, Ηλιόσποροι,Λαϊκό Πανεπιστήμιο Κοινωνικής Αλληλέγγυας Οικονομίας, ΠΡΩ.Σ.Κ.ΑΛ.Ο., Συνεργατικό Καφενείο Ακαδημίας Πλάτωνος, Συν Άλλοις,Τράπεζα Χρόνου Αθήνας-Πλατείας Συντάγματος, Φαρμακείο Αλληλεγγύης στα Πατήσια

 

Jul 072013
 


 

Στον αντίποδα του εικονικού “success story” της ανεργίας, της καταστολής και του φόβου, μια άλλη πραγματικότητα είναι υπαρκτή, ένας άλλος κόσμος αλληλεγγύης, συνεργασίας και μοιράσματος. Χιλιάδες άνθρωποι σε όλη την Ελλάδα έχουν πάρει τη κατάσταση στα χέρια τους και οικοδομούν ένα άλλο κόσμο εδώ και τώρα, πέρα από τη κρίση και τον καπιταλισμό, με δημιουργία, φαντασία και μεράκι. Γίνε μέρος της λύσης, σπείρε και εσύ το σπόρο της αλλαγής… Ένας άλλος κόσμος είναι υπαρκτός…

Παραγωγή, επιμέλεια, συνεντεύξεις, σενάριο: Ηλιόσποροι
Σκηνοθεσία, μοντάζ, εικονοληψία: Δημήτρης Μελέτης
Δεύτερη κάμερα: Στέλιος Μουράτογλου
Τίτλοι, γραφικά: Χατζηπανάγος Τάσος
Μίξη ήχου: Billy Widz
Μουσική από τους One Drop Fwd, Fundracar, Professor Skank, Κακό Συναπάντημα, Direct Connection, AmP Outernational, Terminal 2012, Insom, Dub Riots, Wosui, Billy Widz

Copyleft Ηλιόσποροι 2013, το ντοκιμαντέρ είναι ελεύθερο για αναπαραγωγή και δημόσια προβολή με άδεια χρήσης: creative commons, non-commercial, non-derivatives 3.0 Ελλάδα.

Συμμετέχουν οι συλλογικότητες:

– Δίκτυο ανταλλαγών Πιερίας
– Κοινωνικός συνεταιρισμός παραγωγών και καταναλωτών Κορινθίας, Συντροφεία
– Aυτοδιαχειριζόμενος Αγρός Ελληνικού
– Συνεταιρισμός Αλληλέγγυας Οικονομίας Συν.Αλλ.Οις
– Δίκτυο Ήλεκτρον Μυτιλήνης
– Από κοινού, Kίνηση Τρικαλινών πολιτών για την αποανάπτυξη και την άμεση δημοκρατία
– Δίκτυο Οικοκοινότητα
– Δίκτυο ανταλλαγών και αλληλεγγύης Μαγνησίας ΤΕΜ
– Δίκτυο Βότσαλο
– Τράπεζα χρόνου πλατείας Συντάγματος
– Κοινωνική κουζίνα “Ο άλλος άνθρωπος”
– Συνεταιριστικό καφενείο Ακαδημίας Πλάτωνα — Ευρωπαϊκό Χωριό
– Αυτοδιαχειριζόμενο Πάρκο Ναυαρίνου και Ζωοδόχου Πηγής
– Free & Real, freeandreal.org
– Lacandona
– Νέα Γουινέα

Το ντοκιμαντέρ μεγάλης διάρκειας “Ένας άλλος κόσμος” γυρίστηκε με αφορμή το 1ο Εναλλακτικό Φεστιβάλ Αλληλέγγυας και Συνεργατικής Οικονομίας που διοργανώθηκε τον Οκτώβριο του 2012 στο Ελληνικό από μια ανοιχτή αμεσοδημοκρατική συνέλευση και υποστηρίχθηκε από δεκάδες συλλογικότητες. Επιχειρεί μια ενδεικτική καταγραφή μερικών από τις κυριότερες πρωτοβουλίες που ασχολούνται με τη μετάβαση σε ένα άλλο κόσμο εδώ και τώρα, πέρα από τον καπιταλισμό και την κρίση, μέσα από συνεντεύξεις και επί τόπου επισκέψεις. Επίσης αποτελεί μια συνέχεια παρουσίασης και ενδυνάμωσης αυτού του “άλλου κόσμου” που ξεκίνησε με τη μετάφραση στα ελληνικά και τη προβολή του ντοκιμαντέρ “Φόρος τιμής στην Καταλονία ΙΙ” σε όλη την Ελλάδα, αλλά και με την ανάπτυξη της ηλεκτρονικής πλατφόρμας δικτύωσης “Ένας άλλος κόσμος”.

Ηλιόσποροι

www.enasalloskosmos-community.net

Jun 212013
 

1017414_10151483094902894_1002257619_nΔελτίο Τύπου του ΚΕΘΕΑ

Τα σενάρια συγχώνευσης του ΚΕΘΕΑ – ΟΚΑΝΑ υπονομεύουν τις προσπάθειες της χώρας ενάντια στα ναρκωτικά και την εξάρτηση

21.6.2013

Tην ώρα που η κατάσταση με τα ναρκωτικά συνεχώς επιδεινώνεται λόγω της κρίσης, το ΑIDS αυξάνεται ραγδαία στους εξαρτημένους με πολλούς κινδύνους για τη δημόσια υγεία και κυκλοφορούν νέες, επικίνδυνες ουσίες, όπως το σίσα, την ώρα που 15 πόλεις ζητούν από το ΚΕΘΕΑ να ανοίξει μονάδα στην περιοχή τους και που η χώρα έχει, επιτέλους, αποκτήσει ένα νέο, ελπιδοφόρο θεσμικό πλαίσιο για τα ναρκωτικά, το μόνο που δεν θα περίμενε να ακούσει κανείς είναι ότι αποφασίζεται η συρρίκνωση των θεραπευτικών προγραμμάτων.

Κι όμως, δημοσιεύματα των τελευταίων ημερών μιλούν για σενάρια συγχώνευσης του ΚΕΘΕΑ με τον ΟΚΑΝΑ, θυμίζοντας, ακόμα μια φορά, ότι ο χώρος της κοινωνικής φροντίδας και οι αδύναμες ομάδες είναι ο εύκολος στόχος των μέτρων δημοσιονομικής προσαρμογής και ότι οι πρόχειρες, λογιστικού τύπου αποφάσεις μπορεί να αποδειχτούν επικίνδυνες, με μεγαλύτερο κοινωνικό και οικονομικό κόστος απ’ ό,τι όφελος.

Αναρωτιέται κανείς με τι είδους οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά κριτήρια ένα τέτοιο σενάριο προωθείται, τι είδους σκοπιμότητα μπορεί να υπηρετεί και πόσο σημαντική είναι αυτή, ώστε να ανατρέψει ένα νόμο που ψήφισε η Βουλή και μια πρόσφατη απόφαση του πρωθυπουργού. Γιατί μια τέτοια εξέλιξη, επί της ουσίας, θα ακύρωνε και το νόμο ν. 4139 για τα ναρκωτικά που ψηφίστηκε το Μάρτιο, ο οποίος κατοχυρώνει το ρόλο του ΚΕΘΕΑ και του ΟΚΑΝΑ ως φορέων θεραπείας και βασικών πυλώνων της εθνικής στρατηγικής, αλλά και την απόφαση του Πρωθυπουργού τον Ιούνιο με την οποία όρισε τον πρώτο εθνικό συντονιστή για τα ναρκωτικά.

Η συγχώνευση των δύο οργανισμών, οι οποίοι σηκώνουν το κύριος βάρος αντιμετώπισης της εξάρτησης στη χώρα, στηρίζοντας χιλιάδες χρήστες ουσιών και τις οικογένειές τους, που στόχο έχει να συρρικνώσει το δυναμικό τους και τη δυνατότητα τους να ανταποκρίνονται στις αυξανόμενες ανάγκες, θα αφήσει χωρίς υποστήριξη χιλιάδες ανθρώπους που τη χρειάζονται.

Ποιο είναι λοιπόν το οικονομικό και κοινωνικό όφελος από μια τέτοια συγχώνευση, όταν είναι γνωστό ότι η παραμονή στη χρήση κοστίζει 6 φορές περισσότερο από τη λειτουργία αποτελεσματικών προγραμμάτων απεξάρτησης και κοινωνικής ένταξης, όπως αυτά του ΚΕΘΕΑ, και όταν διεθνείς οργανισμοί, όπως το Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο για τα Ναρκωτικά (EMCDDA) και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO), καλούν τις κυβερνήσεις να λαμβάνουν υπόψη τη σχέση κόστους-οφέλους των υπηρεσιών πριν προβούν σε μέτρα περιορισμού τους;

Απεξάρτηση και κοινωνική φροντίδα δεν σημαίνουν μόνο επιστροφή στη ζωή για τους χρήστες ουσιών αλλά και μια κοινωνία με μεγαλύτερη συνοχή, μεγαλύτερη ασφάλεια και λιγότερες δαπάνες για όλους. Στο χώρο αντιμετώπισης της εξάρτησης σήμερα, που η κρίση φέρνει περισσότερη χρήση, δεν περισσεύει κανείς. Η πολιτεία, αν θέλει πραγματικά να στηρίξει τη δοκιμαζόμενη ελληνική κοινωνία, να αφουγκραστεί τις ανάγκες της και να διασφαλίσει το μακροπρόθεσμο όφελός της, χρειάζεται να θέσει σε άμεση εφαρμογή τις διατάξεις του ν. 4139 που αφορούν τον εθνικό σχεδιασμό και τη νέα στρατηγική για τα ναρκωτικά, να ενισχύσει τους φορείς θεραπείας και να κρατήσει ζωντανή την προοπτική της απεξάρτησης και της ένταξης.

Η Βουλή των Ελλήνων έκανε το πρώτο βήμα ψηφίζοντας με συντριπτική πλειοψηφία το ν. 4139, ο Πρωθυπουργός της χώρας τον στηρίζει με τις αποφάσεις του, αλλά κάποιοι βάζουν εμπόδια, είτε από άγνοια είτε από πρόθεση.

Jun 092013
 

2poster

EΡΕΙΠΙΑ: Οροθετικές γυναίκες. Το χρονικό μιας διαπόμπευσης. – Ένα καινούργιο ντοκιμαντέρ του radiobubble

Toν Μάιο του 2012, πριν τις εθνικές εκλογές, οι Ελληνικές αρχές προσήγαγαν εκατοντάδες γυναίκες από τους δρόμους της Αθήνας.

Τους έγιναν εξαναγκαστικά rapid τεστ για HIV.

Όσες διαγνώστηκαν θετικές κατηγορήθηκαν για πορνεία και την πρόθεση να μεταδώσουν τον ιό.

Οι φωτογραφίες τους, τα ονόματα και προσωπικά τους δεδομένα δημοσιεύτηκαν στα μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Προφυλακίστηκαν.

Και έγιναν άθελά τους πιόνια σε ένα πολιτικό παιχνίδι από ένα σύστημα που αναζητούσε αποδιοπομπαίους τράγους.

Σε σκηνοθεσία της Ζωής Μαυρουδή, το Ερείπια περιλαμβάνει αποκλειστικές συνεντεύξεις με δυο από τις γυναίκες, δυο από τις μητέρες τους, δικηγόρους, δημοσιογράφους, γιατρούς και ακτιβιστές που πάλεψαν για την αποφυλάκισή τους.

Το Ερείπια είναι στο τελικό στάδιο του μοντάζ και θα προβληθεί το Σεπτέμβρη του 2013. Είναι το πρώτο μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ σε παραγωγή της κοινότητας εθελοντών δημοσιογράφων του radiobubble.

Στηρίξτε την καμπάνια χρηματοδότησής μας και βοηθήστε μας να συνεχίσουμε

Συντελεστές

Σκηνοθεσία: Ζωή Μαυρουδή
Οπερατέρ, ήχος: Γιάννης Χήνος
Μοντάζ: Antonio Rochira
Επιμέλεια μοντάζ, τρέιλερ: Βάσω Σιδέρη
Μουσική: Fruto5
Mιξάζ: Νίκος Τσινές
Γραφικά: Γαβριήλ Μελισσουργάκης
Εκτέλεση παραγωγής: Θεοδώρα Οικονομίδου, Αποστόλης Καπαρουδάκης

Ευχαριστούμε το Union Solidarity International και το σωματείο Unite the Union που παρείχαν την βασική χρηματοδότηση χωρίς την οποία αυτό το ντοκιμαντέρ δεν θα είχε πραγματοποιηθεί.

Το Ερείπια έγινε με την ανεκτίμητη προσφορά των ακτιβιστριών της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης Διωκόμενων Οροθετικών Γυναικών.

Jun 032013
 

alter summit

Τα κοινωνικά κινήματα στην Αθήνα!

7 και 8 Ιουνίου στο Ποδηλατοδρόμιο του ΟΑΚΑ,τα μεγάλα Ευρωπαικά συνδικάτα, κοινωνικά κινήματα και κοινωνικές οργανώσεις, βρίσκονται στην Αθήνα να κουβεντιάσουν σε 15 θεματικές συνελεύσεις και να αποφασίσουν κοινές δράσεις ενάντια στην Λιτότητα!

Eνωμένοι, όλοι και όλες, αγωνιζόμαστε για την άλλη Ευρώπη!

Ένα πανευρωπαικό ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΛΙΤΟΤΗΤΑ!

Για την Ευρώπη της Αλληλεγγύης και της Κοινωνικής Δικαιοσύνης!

Πληροφορίες-συμμετοχές:

www.altersummit2013.blogspot.com

www/altersummit.eu

 

May 032013
 

 somalia

 φωτογραφία: τηλεοπτικό δίκτυο ABC – ρεπορτάζ για την ανθρωπιστική κρίση στη Σομαλία

Πηγή: www.lesvosnews.net

«Ξένος ήμουν, γυμνός ήμουν, πεινασμένος»

Γιώργος Τυρικός – Εργάς

Υπάρχουν καταστάσεις που δεν σηκώνουν πολλά λόγια μα και πάλι απαιτούν να μιλήσουμε για αυτές, απαιτούν να μην σιωπούμε.

Χτες μέχρι αργά το βράδυ είχαμε στην Καλλονή πρόσφυγες από Σομαλία και Συρία. Έφτασαν στα βόρεια του νησιού και τους πήρε 11 ώρες να κατηφορίσουν στο λεκανοπέδιο. Εφτασαν κομμάτια έξω από την παλιά εφορία και κουκούβισαν στο προαύλιο.

Χτες είδα πάλι να παίζεται το δράμα του Χριστού, αν και με τους θεούς δεν τα πήγαινα ποτέ καλά.

Τον είδα όμως τον ίδιο Ναζωραίο πάλι να λέει, “Ξένος ήμουν, γυμνός ήμουν, πεινασμένος”…Τον είδα μέσα στα κόκκινα από την κούραση μάτια τους, πρόβαλλε από τις σχισμές των τριμμένων ρούχων τους.

Φαίνεται όμως πως από τις 7 το απόγευμα μέχρι τις 10 κανείς άλλος δεν έβλεπε τον Χριστό εκεί γύρω. Οι εκκλησιαζόμενοι πήγαιναν να ακουσουν το τροπάρι της Κασιανής, καλοντυμένοι αφού πια είχαν αγοράσει τα χρειαζούμενα για τις γιορτές. Εριχναν ένα απότομο βλέμμα στους πρόσφυγες (στη Σομαλία και στη Συρία εμφύλιος!) και ψιθύριζαν μεταξυ τους διάφορα λες και κινδύνευαν λες και κάτι απαράδεκτο ήρθε στην πόλη τους. Δεν έκαναν καμιά κίνηση. Ο εμφύλιος, ο πόνος, η ελεημοσύνη, η αδερφοσύνη (“αφού το κάνατε αυτό σε έναν από τους αδερφούς μου, ειναι σαν να το κανατε σε εμένα !”) ολα υποκρισία, όλα φόβος. Ας κάνουμε μεγάλο-μεγάλο τον σταυρό μας στο “Δι ευχών”.

Ο Παπά-Στρατής δίπλα μου είχε σπάσει πάλι τα τηλέφωνα να ξεσηκώνει το λιμενικο, την αστυνομία, υπουργεία, κάθε φορά τα ίδια, κάθε φορά τα χέρια όλων δεμένα από έναν αόρατο Πόντιο Πιλάτο. Οταν κανείς πια δεν αναλάμβανε καμιά ευθύνη (είμαστε σε αυτό το στάδιο πλέον) πήραμε τους ανθρώπους και τους βάλαμε στο προαύλιο του Ναού. Ένα πρόχειρο γεύμα, μερικά είδη υγιεινής…Αυριο; Ταξί δεν τους παίρνει. Το λεωφορείο δεν τους παίρνει. Λιμενικό, αστυνομία, ο ένας στέλνει στον άλλο. Θα πρέπει να κάνουν άλλα 45 χιλιόμετρα με τα πόδια μέχρι Μυτιλήνη. Μετά; Τίποτα. Τους το εξηγήσαμε. “Θα περπατήσουμε, τι να γίνει;”

Μεσάνυχτα αφήσαμε τους Σομαλούς να ξεκουραστούν (πόσο να ξεκουραστεί κανείς πάνω στο τσιμέντο κάτω από το βραδινό αγιάζι) και πήγαμε να βρούμε την ομάδα Σύριων που είχε και παιδιά. Φτάσαμε με το αμάξι μέχρι τις Αλυκές, κανείς. Σε κάποιον παράδρομο θα ήταν, κάπου εκεί έξω…Γυρίσαμε πίσω. Ολο το βράδυ εφιάλτες.

Ο παπά Στρατής σε κάποια φάση όταν τους καληνυχτίσαμε, ζήτησε συγνώμη εκ μέρους της χώρας, της πατρίδας του, του νησιού που αγαπάει αλλά τον πικραίνει με κάθε ευκαιρία. “Ζητώ συγνώμη που αυτές τις άγιες μέρες το μόνο που έχουμε να σας προσφέρουμε σαν Έλληνες είναι ένα τοστ και έναν χυμό. Ζητώ συγνώμη που το καλύτερο μέρος που μπορώ να σας βάλω είναι εδώ”. Εγώ μετέφραζα με έναν μεγάλο κόμπο στον λαιμό, έτοιμος να…δεν ξέρω τι. Θυμός λύπη, όλα.

Η ίδια κατάσταση χρόνια τώρα. Από το 2009. Ένας από τους Σομαλούς κατάλαβε την αμηχανία μας και με χτύπησε στον ώμο. “Πες του παπά πως εδώ ειναι ξενοδοχείο πολυτελείας. Ειναι χίλιες φορές καλύτερο από εκεί που ερχόμαστε. Καλύτερα δεν γίνεται” και χαμογελούσε. Χαμογελούσε ένας άνθρωπος που δεν έχει τίποτα αυτήν την στιγμή στον κόσμο παρά εκατό δολάρια στην τσέπη, τα ρούχα που φορά και το σώμα του.

Και χαμογελούσε ΓΙΑ ΕΜΑΣ τους πολιτισμένους, που τα έχουμε όλα, επειδή μας είδε να έχουμε θλίψη. Τέτοιο δώρο δεν μου έχει κάνει άνθρωπος.

Να πω ένα τελευταίο. Καθώς ήταν στον δρόμο οι πρόσφυγες μπροστά από την εφορία, τρεις άνθρωποι, εκτός από εμάς, είχαν το θάρρος και την παρρησία και ήρθαν κοντά τους. Ενα ζευγάρι νέων ανθρώπων, έφερε μια κούτα χυμό και μπισκότα. Μας τα έδωσε και είπαν “κουράγιο” στους ανθρώπους. Ένας ακόμα, ανθρωπος απλός με το φανελάκι, μεσόκοπος, προχειροντυμένος ήρθε με μια πλαστική σακούλα με λίγα φρούτα και ένα μπουκάλι νερό. “Δεν ήξερα τι να φέρω”, μου είπε, “λίγο νερό να πιουν”.

Σταυρώνεται αιώνια ο Χριστός, μέρα νύχτα. Η ανάστασή του δεν διαρκεί παρά όσο μια αστραπή. Για αυτό το λίγο φως που βαστά μια στιγμή μονάχα, για αυτό το λίγο φως κάνουμε αγάντα και βαστούμε.

 

Apr 232013
 

okana poster

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΑΝΟΙΚΤΗ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

Τετάρτη 24/4/2013 και ώρα 7:30 μ.μ., στην Πλατεία Ομονοίας

Εδώ και ένα μήνα οι εργαζόμενοι στον ΟΚΑΝΑ έχουμε προχωρήσει σε κατάληψη των Κεντρικών Υπηρεσιών του Οργανισμού, γιατί είναι ο μόνος τρόπος που έχουμε για να αντιδράσουμε σε όλες εκείνες τις πολιτικές επιλογές, που υπονομεύουν την προοπτική του, απαξιώνουν το περιεχόμενο της δουλειάς μας και θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή και το μέλλον των 8.500 θεραπευομένων στα Προγράμματα Υποκατάστασης καθιστώντας ταυτόχρονα αδύνατη την απορρόφηση της λίστας αναμονής 3.500 συνανθρώπων μας.

  • Ενώ η οικονομική κρίση εξαπλώνεται, ολοένα και περισσότεροι συμπολίτες μας περνούν την κόκκινη γραμμή της επιβίωσης.
  • Καθημερινά νέα παιδιά, έφηβοι και έφηβες μέσα σε μια κοινωνία που απελπίζεται όλο και πιο πολύ, έρχονται σε επαφή με νέες επικίνδυνες ουσίες.
  • Το AIDS απλώνεται σχεδόν ως επιδημία στις πιάτσες των εξαρτημένων.

Το κράτος και η κυβέρνηση αντί να προωθήσουν πολιτικές πρόνοιας και δημόσιας υγείας, στέκονται εχθρικά απέναντι στα προγράμματα αντιμετώπισης των εξαρτήσεων οδηγώντας τον ΟΚΑΝΑ ουσιαστικά σε μια πορεία αυτοκατάργησης με τη συστηματική υποχρηματοδότηση. Με βάση τα έως τώρα στοιχεία της Διοίκησης, ο προϋπολογισμός του ΟΚΑΝΑ υπολείπεται μακράν σε σχέση με το ελάχιστο απαραίτητο λειτουργικό του κόστος.

Και ενώ ο ΟΚΑΝΑ απειλείται ουσιαστικά με κλείσιμο και διοχέτευση των υπηρεσιών του στους ιδιώτες γιατρούς, παράλληλα οι εξαρτημένοι βιώνουν ολοένα και περισσότερο τις επιπτώσεις του κοινωνικού φασισμού. Στο πλαίσιο της επιχείρησης «ΘΕΤΙΣ», η αστυνομία τους μαζεύει τα βράδια από τις πιάτσες και τους οδηγεί στο στρατόπεδο της Αμυγδαλέζας. Εκεί, αφού καταγραφούν και τους γίνουν παρά τη θέλησή τους ιατρικές εξετάσεις, υποχρεώνονται συχνά να καθαρίσουν το χώρο και στη συνέχεια ταλαιπωρημένοι και διαλυμένοι ουσιαστικά από το στερητικό σύνδρομο, ψάχνουν ένα τρόπο να επιστρέψουν στην Αθήνα.

Εμείς, οι εργαζόμενοι στον ΟΚΑΝΑ, διαμαρτυρόμαστε και διεκδικούμε :

  • Αύξηση του προϋπολογισμού, έτσι ώστε να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα του Οργανισμού και η παροχή υψηλής ποιότητας υπηρεσιών
  • Δημόσια και δωρεάν προγράμματα αντιμετώπισης της εξάρτησης ενάντια σε κάθε μορφή ιδιωτικοποίησης
  • Ειδικό σχεδιασμό αντιμετώπισης της επιδημίας του AIDS στους εξαρτημένους σε εθνικό επίπεδο
  • Επαρκή στελέχωση των προγραμμάτων Υποκατάστασης.
  • Ενίσχυση όλων των προγραμμάτων αντιμετώπισης της εξάρτησης στο επίπεδο της πρόληψης – θεραπείας ( ανεξάρτητα της θεραπευτικής προσέγγισης) και κοινωνικής επανένταξης.
  • Άμεση διακοπή της «επιχείρησης – σκούπα» ενάντια στους εξαρτημένους συμπολίτες μας.

Σε αυτό το πλαίσιο την Τετάρτη 24/4/2013 και ώρα 7:30 μ.μ., στην Πλατεία Ομονοίας οργανώνουμε συναυλία διαμαρτυρίας με τη συμμετοχή των: Παναγιώτη Αμπατζή-Ηρώ – Παντελή Θαλασσινού – Αργυρώ Καπάρου – Βαγγέλη Κορακάκη – Ανδριάνας Μπάμπαλη – Δανάη Παναγιωτοπούλου-Νατάσα Παπαδοπούλου Τζαβέλλα

Στην εκδήλωση θα συμμετέχουν οι μουσικές ομάδες του θεραπευτικού προγράμματος 18 ΑΝΩ και της Μονάδας Εφήβων και Νέων ΟΚΑΝΑ – ΑΤΡΑΠΟΣ

Αντίσταση στη διάλυση του ΟΚΑΝΑ και την υποβάθμιση της Δημόσιας Υγείας

Να σταματήσει άμεσα το κυνήγι των εξαρτημένων

Να ενισχυθούν με κάθε τρόπο τα προγράμματα αντιμετώπισης των εξαρτήσεων (ΟΚΑΝΑ-18ΑΝΩ-ΚΕΘΕΑ-ΚΕΝΤΡΑ ΠΡΟΛΗΨΗΣ)

Η συναυλία οργανώνεται από τον Σύλλογο Εργαζομένων ΟΚΑΝΑ, με τη στήριξη του θεραπευτικού προγράμματος 18 ΑΝΩ, του Σωματείου εργαζομένων στα Κέντρα Πρόληψης, του Συλλόγου εργαζομένων στο ΚΕΘΕΑ, του Σωματείου Εργαζομένων σε φορείς Ψυχικά Ασθενών και Ευαίσθητων Κοινωνικά Ομάδων (ΣΕΨΑΕΚΟ).

Apr 112013
 

kodikos

12/04 Ημέρα Δράσης για την Ψυχική Υγεία, την Αντιμετώπιση των Εξαρτήσεων και την Πρόληψη

ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΝΩΤΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ

Είμαστε οι εργαζόμενοι στον ΟΚΑΝΑ, το 18 ΑΝΩ, τα Κέντρα Πρόληψης, το πρόγραμμα Ψυχαργώς.

Είμαστε αυτοί που προσπαθούμε, σε συνθήκες άγριας οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, να βοηθήσουμε τους εξαρτημένους στην πορεία προς τη θεραπεία. Αυτοί που προσπαθούμε για την κοινωνική επανένταξη, την υποστήριξη και τη θεραπεία παιδιών και ενηλίκων με ψυχικές διαταραχές, ενάντια στην ασυλοποίηση. Αυτοί που δουλεύουμε καθημερινά ενάντια στην εξάρτηση με γονείς, εκπαιδευτικούς, και νέους.

Είμαστε η φωνή όσων δεν έχουν φωνή, των ευάλωτων ομάδων που η πολιτική της κυβερνητικής τρόικας προορίζει για τον κοινωνικό Καιάδα: Οι περικοπές στους προϋπολογισμούς του ΟΚΑΝΑ, των δομών του Ψυχαρχώς και των Κέντρων Πρόληψης έχουν ως αποτέλεσμα εργαζόμενοι 6, 8 και 11 μήνες απλήρωτοι να κρατούν τις δομές ζωντανές, οι υπηρεσίες μας να υπολειτουργούν και να απειλούνται με κλείσιμο, οι άνθρωποι που εξυπηρετούμε να κινδυνεύουν να βρεθούν στο δρόμο, στο περιθώριο, σε νέα «άσυλα» και «κέντρα κράτησης», με τον κίνδυνο υποτροπής εξυπηρετούμενων στην Ψυχική Υγεία και την Αντιμετώπιση των Εξαρτήσεων να ενισχύεται σημαντικά από αυτή την κατάσταση.

Εργαζόμενοι και σωματεία της Πρόληψης, της Αντιμετώπισης της Εξάρτησης και της Ψυχικής Υγείας έχουμε συναντηθεί εδώ και αρκετούς μήνες, έχουμε κάνει μαζικές διαδηλώσεις και παραστάσεις στο Υπουργείο Υγείας, στο Υπουργείο Οικονομικών, στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, στη Βουλή, έχουμε απευθυνθεί στην κοινωνία κι έχουμε δεχθεί την αλληλεγγύη συμπολιτών μας κι άλλων εργαζομένων.

Η συνεχιζόμενη εγκληματική πολιτική περικοπών του κοινωνικού κράτους, η αδιαφορία για τους εργαζόμενους που δουλεύουν απλήρωτοι, οι συνεχείς καθυστερήσεις να δοθεί μία οριστική και αξιοπρεπής λύση, οι υποκριτικές μεταθέσεις ευθυνών από Υπουργείο σε Υπουργείο, η υποδοχή μας στο Υπουργείο Υγείας με χημικά και ξύλο δεν μας αφήνουν άλλη επιλογή από το να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε, να διεκδικούμε και να ασκούμε πιέσεις για όσο χρειαστεί.

Στις 12 Απρίλη συναντιόμαστε πάλι! Απεργούμε, διαδηλώνουμε, διεκδικούμε!

· Αγωνιζόμαστε για την αξιοπρέπεια και το δικαίωμα όσων απευθύνονται στις υπηρεσίες μας να έχουν δημόσια, δωρεάν και ποιοτική φροντίδα.
· Αγωνιζόμαστε για τη δική μας συλλογική, εργασιακή και προσωπική επιβίωση και αξιοπρέπεια.

Την Παρασκευή 12/04:

-Συγκέντρωση στο ΥΥΚΑ στις 10.00πμ για τα σωματεία Απεξάρτησης και Ψυχικής Υγείας
-Συγκέντρωση στο Υπουργείο Εσωτερικών στις 9.30 για το Σωματείο Εργαζομένων στα Κέντρα Πρόληψης
-Συνάντηση όλων των Σωματείων στο Υπουργείο Οικονομικών
-Κοινή πορεία ως τη Βουλή και κατόπιν ως το Υπουργείο Υγείας

Σύλλογος Εργαζόμενων ΟΚΑΝΑ
Σ.Ε.Ψ.Α.Ε.Κ.Ο.
Σωματείο Εργαζόμενων Περιβολάκι
Σωματείο Εργαζόμενων στα Κέντρα Πρόληψης
Σωματείο Εργαζόμενων ¨ΠΥΞΙΔΑ¨ Ηπείρου
Εργαζόμενοι 18ΑΝΩ
Σύλλογος Εργαζόμενων ΚΕΘΕΑ
Σωματείο Εργαζομένων Συλλόγου Ατόμων με Αυτισμό Νομού Λάρισας
Σωματείο Εργαζόμενων στην ΕΔΡΑ

Mar 312013
 

αν οχι εσυ ποιος

Το “Αν όχι εσύ ποιος” είναι μια πρωτοβουλία της Ζωντανής Βιβλιοθήκης

Σας προτείνουμε να αναπαράξετε και να διαδώσετε τα κείμενα που βρίσκονται το τέλος αυτού του ποσταρίσματος.

Παρακαλούμε να αναφέρετε πάντα τις πηγές. Η απόδοση, επεξεργασία και προσαρμογή στα ελληνικά του “WHO, IF NOT YOU?” (www.unitedagainstracism.org) έγινε συλλογικά από τα μέλη της Ζωντανής Βιβλιοθήκης.

Περισσότερες πληροφορίες στην ιστοσελίδα humanlibrary.gr

10 ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΕΝΕΡΓΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΣΕ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗΣ ΒΙΑΣ

Τι μπορείς να κάνεις όταν είσαι μάρτυρας σε μια ρατσιστική επίθεση;

Αυτός ο κατάλογος συνοψίζει τα πιο σημαντικά βήματα για μια θαρραλέα παρέμβαση:

1. Να είσαι προετοιμασμένος/προετοιμασμένη.

Σκέψου μια κατάσταση στην οποία ένα άτομο απειλείται ή υφίσταται επίθεση. Φαντάσου πώς θα αισθανθείς και τι θα μπορούσες να κάνεις για να βοηθήσεις.

2. Μείνε ήρεμος/ήρεμη.

Συγκεντρώσου σε ό, τι έχεις φανταστεί στο βήμα 1. Μην αφήσεις το φόβο ή το θυμό να σου αποσπάσει την προσοχή.

3. Δράσε αμέσως.

Αντέδρασε γρήγορα και μην περιμένεις μέχρι να βοηθήσουν άλλοι άνθρωποι. Όσο περισσότερο διστάζεις, τόσο πιο δύσκολο γίνεται να παρέμβεις.

4. Φέρε βοήθεια.

Χρησιμοποίησε το κινητό σου τηλέφωνο για να καλέσεις την αστυνομία (βεβαιώσου ότι έχεις στη λίστα των επαφών σου τους απαραίτητους αριθμούς). Μέσα στο λεωφορείο: Ενημέρωσε τον/την οδηγό. Στο δρόμο: Φώναξε δυνατά. Εάν δεν είσαι βέβαιος/βέβαιη τι είναι καλύτερο να φωνάξεις, το “ΦΩΤΙΑ” σίγουρα τραβάει αμέσως την προσοχή.

5. Τράβα την προσοχή.

Απευθύνσου στους/στις επιβάτες και στους/στις θεατές του περιστατικού άμεσα και προσωπικά: “Κύριε εσείς, με το μπλε σακάκι, σας παρακαλώ ενημερώσετε τον οδηγό!” Να μιλάς δυνατά! Η φωνή σου θα σε κάνει να νιώσεις αυτοπεποίθηση και θα ενθαρρύνει και άλλους να παρέμβουν επίσης.

6. Υποστήριξε το θύμα.

Κράτα οπτική επαφή με το θύμα για να νιώσει σίγουρο ότι είσαι εκεί για να το βοηθήσεις.

7. Ενόχλησε το δράστη.

Φώναξε δυνατά. Προσπάθησε τουλάχιστον, ακόμα κι αν δεν μπορείς να βγάλεις ήχους.

8. Ποτέ μη χρησιμοποιείς βία.

Μη χρησιμοποιείς όπλα. Μην αγγίζεις το δράστη. Αυτό μπορεί να αυξήσει την επιθετικότητα του/της ή να κλιμακώσει την κατάσταση.

9. Μην προκαλείς το δράστη.

Μην του/της απευθύνεσαι άμεσα, καθώς οι παριστάμενοι μπορεί να νομίσουν ότι γνωριζόσαστε. Μην χρησιμοποιήσεις υβριστικούς χαρακτηρισμούς, γιατί αυτό μπορεί να στρέψει τους παριστάμενους εναντίον σου. Μην καρφώνεις το βλέμμα σου στο δράστη. Αυτό θα μπορούσε να τον/την κάνει πιο επιθετικό/επιθετική.

10. Κάλεσε την αστυνομία.

Μην κοιτάς μόνο, αλλά παρατήρησε προσεκτικά τη σκηνή και προσπάθησε να κρατήσεις στη μνήμη σου το πρόσωπο, τα ρούχα του δράστη και την οδό διαφυγής. Κατάγγειλε το περιστατικό στην αστυνομία και βοήθησε ως μάρτυρας. Η κλήση σου στην Άμεση Δράση μπορεί να είναι ακόμη και ανώνυμη. Σημείωσε τον αριθμό της θέσης του/της χειριστή/ριας που θα σου δηλώσουν στην αρχή του τηλεφωνήματος (πχ: θέση 5). Αν αργήσουν ή δεν εμφανιστούν οι αστυνομικοί, τηλεφώνησε ξανά και ζήτα τον επόπτη βάρδιας. Ανάφερέ του τα γεγονότα και ρώτα γιατί δεν ανταποκρίθηκε εγκαίρως η αστυνομία στην κλήση σου. Μείνε στο σημείο του συμβάντος και εφόσον το επιθυμείς δώσε τα στοιχεία σου στην αστυνομία για να καταθέσεις και επίσημα σαν μάρτυρας.

Στη συνέχεια ενημέρωσε κάποια από τις οργανώσεις που συμμετέχουν στο δίκτυο καταγραφής της ρατσιστικής βίας, κάνοντας πλήρη περιγραφή όλων των γεγονότων.

Κάλεσε το ΕΚΑΒ αν το θύμα έχει υποστεί τραύματα και μείνε μαζί του, μέχρι ασθενοφόρο να το παραλάβει ή συνόδευσε το στο νοσοκομείο.

Ενημέρωσε το θύμα ότι έχει δικαίωμα να καταγγείλει το γεγονός και φέρε το σε επαφή με τις αντίστοιχες οργανώσεις και την απαραίτητη νομική βοήθεια.

Τέλος: δείξε θάρρος, γιατί αν όχι εσύ, τότε ποιος;

Ένα κλικ εδώ για το pdf  “Αν όχι εσύ, ποιός; Πώς μπορείς να παρέμβεις όταν γίνεσαι μάρτυρας ρατσιστικών επιθέσεων” (5 σελίδες)

Ένα κλικ εδώ για το pdf “10 Συμβουλές για την Παρέμβαση του ενεργού πολίτη σε επιθέσεις ρατσιστικής βίας” (2 σελίδες)

 

 

Mar 112013
 

Patra KL

ΟΧΙ ΣΤΟ ΣΧΕΔΙΟ «ΑΘΗΝΑ» – ΟΧΙ ΣΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ

Εμείς οι υπογράφοντες καλούμε το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού της Ελλάδας να αποσύρει το σχέδιο “Αθηνά’ και ειδικότερα να σταματήσει την διάλυση του τμήματος Κοινωνικής Εργασίας στο ΤΕΙ της Πάτρας.

Από το 2010 μέχρι σήμερα οι κάτοικοι της Ελλάδας βιώνουμε μια πρωτοφανή κρίση που ειδικότερα τα τελευταία 2 χρόνια αγγίζει τα όρια της ανθρωπιστικής.

Δραματικές μειώσεις σε μισθούς, συντάξεις, προνοιακά επιδόματα, αποψίλωση δημοσίου τομέα και ενίσχυση του ιδιωτικού, κατακόρυφη αύξηση της φτώχειας, ανεργίας, αύξηση των αυτοκτονιών και πλήθους κοινωνικών προβλημάτων. Η πλήρης διάλυση του ήδη συρρικνωμένου κοινωνικού κράτους (διάλυση της υγείας, πρόνοιας, παιδείας) οδηγεί τους κοινωνικούς λειτουργούς να εργάζονται στην «πρώτη γραμμή» σε εξαθλιωμένες συνθήκες εργασίας και αυξημένο αριθμό εξυπηρετούμενων που αντιμετωπίζουν σοβαρά κοινωνικά προβλήματα.

Πιο συγκεκριμένα στον τομέα της παιδείας, παρά τις υποσχέσεις όλων των κυβερνήσεων στην Ελλάδα αυτή υποχρηματοδοτείται. Το σχέδιο «Αθηνά» την στιγμή αυτή επιχειρεί την ολοκληρωτική διάλυση της τριτοβάθμιας δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης και σταδιακή αντικατάστασή της με την ιδιωτική.

Σύμφωνα με τις πρόσφατες εξελίξεις ανακοινώθηκε αιφνιδιαστικά μεταξύ άλλων τμημάτων και η κατάργηση του τμήματος Κοινωνικής Εργασίας του ΤΕΙ Πάτρας. Το σχέδιο «Αθηνά» δεν είναι παρά ένα πλήγμα ακόμα στο κοινωνικό κράτος. Μετά την διάλυση στην Ελλάδα της δημόσιας Υγείας και Πρόνοιας, τώρα έρχεται η σειρά της Εκπαίδευσης.

Η κατάργηση του τμήματος Κοινωνικής Εργασίας προκαλεί σοβαρές συνέπειες σε ολόκληρη την κοινωνία και την επιστήμη της Κοινωνικής Εργασίας:

Α. Στερεί από την κοινότητα τις αναγκαίες παρεμβάσεις και υπηρεσίες μιας κοινωνικής επιστήμης που προάγει την κοινωνική ενδυνάμωση, ευημερία και προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι κοινωνικοί λειτουργοί εργαζόμαστε με τα κομμάτια της κοινωνίας που υποφέρουν. Το τμήμα Κοινωνικής Εργασίας έχει άμεση σύνδεση με την κοινότητα. Τώρα με την κατάργηση του τμήματος ακυρώνονται προγράμματα στην κοινότητα και οποιεσδήποτε προσπάθειες παρεμβάσεων στα κοινωνικά προβλήματα.

Β. Ήδη, λόγω των περικοπών του υπουργείου, βιώνουμε τον τελευταίο χρόνο μαζικοποίηση των σπουδών στην κοινωνική εργασία (πολυπληθή τμήματα στα εργαστήρια, ελάχιστος εξοπλισμός, μειωμένο προσωπικό) με αποτέλεσμα τον κίνδυνο μη τήρησης των διεθνών standards στην εκπαίδευση στην Κ.Ε. Με το σχέδιο «Αθηνά» η επιδείνωση των σπουδών στην κοινωνική εργασία είναι δεδομένη. Η υποβάθμιση της συγκεκριμένης επιστήμης λόγω των περικοπών, καταργήσεων και συγχωνεύσεων τμημάτων οδηγεί σε απαξίωση των πτυχίων.

Γ. Σύμφωνα με τις αποφάσεις του υπουργείου δεν εισέρχονται νέοι φοιτητές στο τμήμα (το τμήμα καταργείται) και οι εναπομείναντες θεωρητικά θα μπορέσουν να ολοκληρώσουν έως το 2018 τις σπουδές τους. Επισημαίνουμε πως σε αντίστοιχα τμήματα που έχει συμβεί αυτό στην ουσία οι φοιτητές/τριες που απομένουν στα τμήματα αυτά αντιμετωπίζουν τις σοβαρές ελλείψεις προσωπικού, μη διδασκαλία όλων των μαθημάτων που χρωστάνε, αναγκαστικές μετακινήσεις σε άλλες πόλεις για παρακολούθηση μαθημάτων, σοβαρά προβλήματα στην διεξαγωγή της εξεταστικής.

Δ. Τα ΤΕΙ στην Ελλάδα (λόγω της μη πρόσληψης μονίμου προσωπικού) βασίζονται κυρίως στο επιστημονικό και διδακτικό έργο των εξωτερικών συνεργατών. Τώρα το σχέδιο «Αθηνά» σηματοδοτεί την απόλυση εκατοντάδων νέων επιστημόνων και ουσιαστικά τους ωθεί στην αναγκαστική μετανάστευση στο εξωτερικό.

Ε. Με το σχέδιο «Αθηνά» μειώνονται οι εισακτέοι δραστικά στην τριτοβάθμια εκπαίδευση περιορίζοντας τις ευκαιρίες για πρόσβαση στην μόρφωση των νέων της χώρας.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

  • Την απόσυρση του σχεδίου «Αθηνά»
  •  Να μην καταργηθεί ούτε να συγχωνευθεί κανένα τμήμα Κοινωνικής Εργασίας.
  • Την ενίσχυση των τμημάτων Κοινωνικής Εργασίας στην Ελλάδα με την πρόσληψη μόνιμου εκπαιδευτικού προσωπικού.
  • Την ανάσχεση όλων αυτών των μέτρων που οδηγούν στην φτωχοποίηση του πληθυσμού και την διάλυση όλων των δομών πρόνοιας.

Αγωνιζόμαστε ενωμένοι, σπουδαστές – καθηγητές – επαγγελματίες – εξυπηρετούμενοι -κοινωνία ενάντια:

  • Στη στέρηση των επαγγελματικών δικαιωμάτων των νέων
  • Στην απαξίωση του επαγγέλματος του κοινωνικού λειτουργού
  • Στην αποπομπή της επιστήμης της Κοινωνικής Εργασίας
  • Στη στέρηση υποστηρικτικού δικτύου από τις ευάλωτες κοινωνικά ομάδες.
  • Στην πλήρη διάλυση του εναπομείναντος Κοινωνικού Κράτους.

Πρωτοβουλία εκπαιδευτικών, φοιτητών και κοινωνικών λειτουργών Πάτρας

Αν θες να στηρίξεις την πρωτοβουλια, μπορείς να υπογράψεις το παραπάνω κείμενο με ένα κλικ εδώ!

 

Mar 102013
 

athens sybarastasi

Τρίτη, 12 Μάρτη

Προσυγκέντρωση στα Προπύλαια, 18.00

Στο δάσος των Σκουριών στη ΒΑ Χαλκιδική, τον τελευταίο χρόνο, εξελίσσεται ένα καταστροφικό σχέδιο του ελληνικού κράτους σε συνεργασία με την εταιρία «Ελληνικός Χρυσός ΑΕ», η οποία ανήκει στην καναδική πολυεθνική Eldorado Gold και τον όμιλο Μπόμπολα, για εκτεταμένες εξορύξεις χρυσού. Με πρόσχημα την ανάπτυξη και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, καταστρέφεται το αρχέγονο, αυτό, δάσος, με ολέθριες και μη αναστρέψιμες συνέπειες για τη φύση και τους ανθρώπους.

Το σχέδιο που προωθείται στη Χαλκιδική αποτελεί μόνο την αρχή των μεταλλευτικών δραστηριοτήτων στην περιοχή της Βόρειας Ελλάδας και εντάσσεται στο συνολικό ξεπούλημα των φυσικών πόρων και των δημόσιων υποδομών που ακολουθούν οι μνημονιακές κυβερνήσεις, υποθηκεύοντας το μέλλον ολόκληρης της κοινωνίας.

Το δυναμικό κίνημα αντίστασης των κατοίκων, που από την πρώτη στιγμή δημιουργήθηκε στην περιοχή, ήρθε αντιμέτωπο με ένα πρωτοφανές σε διάρκεια και ένταση όργιο καταστολής. Η αστυνομία, λειτουργώντας σαν μπράβος της εταιρείας αντιμετωπίζει τους διαδηλωτές με ασύλληπτη αγριότητα και βία η οποία σε πρώτη φάση χαρακτηρίστηκε από αλόγιστη χρήση χημικών μέσα στο δάσος, καταδιώξεις και τραυματισμούς διαδηλωτών.

Πλέον ο αυταρχισμός περνά σε άλλο επίπεδο με την περιοχή να τελεί ουσιαστικά υπό κατοχή από τις δυνάμεις καταστολής: Απαγωγές “υπόπτων” από τα σπίτια τους, λήψεις δείγματος γενετικού υλικού, βασανιστήρια στα τμήματα και, πριν λίγες μέρες, μια εισβολή ΜΑΤ και αντιτρομοκρατικής στο χωριό της Ιερισσού με δακρυγόνα να προκαλούν τρόμο και πανικό ακόμα και στο τοπικό σχολείο που εκείνη την ώρα ήταν γεμάτο παιδιά!

Στο πλαίσιο της στήριξης και της αλληλεγγύης στον αγώνα των κατοίκων της Χαλκιδικής, η Επιτροπή Αλληλεγγύης στη Χαλκιδική (Αττικής) καλεί σε πορεία συμπαράστασης στους κατοίκους της Χαλκιδικής, ενάντια στην κρατική τρομοκρατία που με κάθε τρόπο επιδιώκει την υλοποίηση των καταστροφικών για την τοπική κοινωνία σχεδίων του κεφαλαίου.

Επιτροπή Αλληλεγγύης στη Χαλκιδική (Αττική)

Mar 062013
 

130306

 

Ημέρα κατά της σχολικής βίας σήμερα. Δράσεις σε πολλά σχολεία με ενημέρωση, ευαισθητοποίηση για τη βία και όλες τις εκφράσεις της. Σε όλη την Ελλάδα, πλην Ιερισσού…

σχ

Πηγή: soshalkidiki.wordpress.com

Οι μαθητές και μαθήτριες…

Δελτίο Τύπου

Ιερισσός 06.03.2013

“ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ – ΛΥΚΕΙΟ ΙΕΡΙΣΣΟΥ”

Και ενώ τα τελευταία χρόνια στην επικράτεια, εμείς οι μαθητές βιώνουμε μαζί με τους γονείς μας τη βάναυση πολιτική των κυβερνήσεων (λιτότητα – φτώχεια – πείνα – ανεργία – θάνατοι), στο Αριστοτέλειο Λύκειο Ιερισσού ζούμε μια άλλη πραγματικότητα. Αυτή της τρομοκράτησής μας από τα Όργανα της Τάξης.

Συμμαθητές μας σύρονται στην αστυνομική διεύθυνση Χαλκιδικής ως κοινοί τρομοκράτες. Σε μια προσπάθεια της κυβέρνησης να επιφέρει την ανάπτυξη μέσω της μεταλλουργίας χρυσού στη Χαλκιδική, θυσιάζεται η ελευθερία, η δημοκρατία, και παράλληλα καταπατώνται τα δικαιώματά μας, για την εξυπηρέτηση ξένων συμφερόντων.

Τους συμπαραστεκόμαστε κλείνοντας το σχολείο και δηλώνουμε πως η τρομοκρατία του κράτους ΔΕΝ θα περάσει!!

“ΧΟΥΝΤΑ ΔΕ ΓΝΩΡΙΣΑΜΕ, ΜΑ ΟΥΤΕ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ – Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΜΠΗΚΕ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ”

Οι εκπαιδευτικοί…

«ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ» ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΙΕΡΙΣΣΟΥ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ
Τηλ./ΦΑΞ 2377022341 Αρ. Πρωτοκόλλου 65 /05-03-2013
ΠΡΟΣ: Δ/νση Β’θμιας Εκπαίδευσης Ν. Χαλκιδικής
Υπ’όψιν κ.Ταπανίδη Θεόδουλου

Κοιν.:

α. Εισαγγελία Ν. Χαλκιδικής
β. Αστυνομική Διεύθυνση Πολυγύρου
γ. Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων Πολιτισμού και Αθλητισμού
δ. ΟΛΜΕ
ε. ΕΛΜΕ Ν. Χαλκιδικής
στ. Συνήγορο του Παιδιού

ΘΕΜΑ: Διαμαρτυρία

Ως σύλλογος διδασκόντων του Λυκείου Ιερισσού εκφράζουμε την έντονη διαμαρτυρία μας για τις κλήσεις ανηλίκων μαθητών μας, ώστε να καταθέσουν ως μάρτυρες για τη γνωστή υπόθεση με την επίθεση στις Σκουριές.

Ας αναλογιστούν οι υπεύθυνοι τι κάνουν!

Ασκώντας ψυχολογική βία στα παιδιά και τις οικογένειές τους, διαλύουν την κοινωνική συνοχή, διαταράσσουν την ομαλή λειτουργία του σχολείου μας και την παιδαγωγική διαδικασία, και μάλιστα λίγο πριν τις πανελλαδικές εξετάσεις και δημιουργούν έκρυθμες καταστάσεις με απρόβλεπτες συνέπειες.

Ως εκπαιδευτικοί που με αίσθημα ευθύνης δίνουμε καθημερινά μέσα και έξω από τις τάξεις τον αγώνα για τη μόρφωση και την ολόπλευρη συγκρότηση του χαρακτήρα των μαθητών μας, αυριανών πολιτών και ελπίδα για τον τόπο μας, σας καλούμε να δώσετε τέλος σε αυτό τον παραλογισμό!

Τρίτη 5 Μαρτίου 2013

Με αγανάκτηση,

Οι μαθητές του Γυμνασίου – Λυκείου Ιερισσού

Οι γονείς…

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων Γυμνασίου και Λυκείου Ιερισσού

Οι Σύλλογοι Γονέων και Κηδεμόνων Γυμνασίου και Λυκείου Ιερισσού με αφορμή τις προσαγωγές μαθητών δηλώνουμε την αντίθεση μας σε πρακτικές που διαταράσσουν την ομαλή λειτουργία του σχολειού μας. Το σχολείο αποτελεί πυρήνα μάθησης και μετάδοσης ιδεών, διαμορφώνει χαρακτήρες. Οφείλουμε να το θωρακίσουμε και να το προστατεύσουμε με κάθε μέσο.

Το τελευταίο χρονικό διάστημα στην περιοχή μας γίνονται μαζικές προσαγωγές, παράνομες λήψεις γενετικού υλικού , καταστρατήγηση συνταγματικών δικαιωμάτων , στα πλαίσια του γενικότερου κλίματος εκφοβισμού και τρομοκρατίας που επιχειρήται να επιβληθεί.Δεχτήκαμε τη τεταμένη αυτή κατάσταση, δεν μπορούμε όμως να ανεχτούμε την στοχοποίηση των παιδιών μας, δεν μπορούμε να τα βλέπουμε συνεχώς φοβισμένα. Καλούμε όλους τους γονείς να σταθούν πλάι μας.

Είμαστε οικογενειάρχες που δουλεύουμε σκληρά, έχουμε μεγαλώσει με αρχές , αξίες και ιδανικά τα οποία μεταλαμπαδεύσαμε και στα παιδιά μας. Αποδοκιμάζουμε κάθε μορφή βίας από όπου κι αν προέρχεται γιατί πιστεύουμε ότι η βίαα μόνο βίαα αναπαράγει. Υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα στη ζωή, στο να λέμε ειρηνικά ΟΧΙ στην καταστροφή του τόπου μας.

Ελπίζουμε στην επικράτηση της σύνεσης και της λογικής, στην εφαρμογή του συντάγματος, ελπίζουμε οι αρμόδιοι φορείς να συνειδητοποιήσουν ότι έχουν να κάνουν με ανθρώπινες ζωές και μάλιστα παιδικές. Η λήψη μέτρων για την τήρηση της νομιμότητας και την αποφυγή οποιασδήποτε προκλητικής συμπεριφοράς σε βάρος ανήλικων αποτελεί υποχρέωση όλων.

Οι Σύλλογοι Γονέων και Κηδεμόνων:

Αριστοτέλειου Λυκείου Ιερισσού
Γυμνασίου Ιερισσού

H ΕΛΜΕ Χαλκιδικής για τις προσαγωγές μαθτών…

“Εδώ και 3 εβδομάδες, με αφορμή τα γνωστά γεγονότα στις Σκουριές, η αστυνομία και η αντιτρομοκρατική, ξεπερνώντας κάθε όριο και προκαλώντας κάθε δημοκρατικά σκεπτόμενο πολίτη, καλούν και ανακρίνουν μαθητές του ΓΕΛ Ιερισσού.

Το δόγμα Δένδια, η πολιτική δηλαδή της «μηδενικής ανοχής» και του «νόμος και τάξη» έχει σκοπό την πάση θυσία υλοποίηση της μνημονιακής πολιτικής και μας χτυπάει όλους. Όμως όταν η κρατική καταστολή αγγίζει τόσο άμεσα τις ζωές των μαθητών μας, κανείς δεν μπορεί να στέκει αδιάφορος.

Είναι προφανές ότι τρομοκρατούν τους μαθητές για να τρομοκρατήσουν ολόκληρη την κοινωνία. Φτάνει πια !

Το ΔΣ της ΕΛΜΕ Χαλκιδικής καταγγέλλει την αστυνομοκρατία και την κρατική καταστολή και απαιτεί να σταματήσουν εδώ και τώρα οι αναίτιες κλήσεις και προσαγωγές μαθητών.

Ως μαχόμενοι εκπαιδευτικοί στεκόμαστε δίπλα τους και υψώνουμε ασπίδα προστασίας στους μαθητές μας.

Κάτω τα χέρια από τα παιδιά μας!“

ierissos

Παιδιά του… φόβου και του μπάτσου

της Ντίνας Δασκαλοπούλου (Εφημερίδα των Συντακτών)

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΗΝ ΙΕΡΙΣΣΟ

Φοβούνται να κυκλοφορήσουν ασυνόδευτα ή να μείνουν μόνα στο σπίτι μόλις πέσει το σκοτάδι. Στα σπίτια τους, στο σχολείο, στα μαγιαζιά, ακούνε παντού ιστορίες για προσαγωγές που κρατούν ώρες, για ανθρώπους που εξαφανίζονται και για μια άγνωστη μέχρι χθες λέξη: DNA

Ο 5χρονος μπόμπιρας παίζει στην αυλή του σπιτιού του με τον φιλαράκο του. Στο διπλανό χωράφι βόσκουν γουρουνάκια. «Ο μικρός τα δείχνει με το δαχτυλάκι του και λέει στον φίλο του: «Μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι». «Τι είναι μπάτσοι, μαμά;», ρωτάει ο άλλος μπόμπιρας. Μια τέτοια στιχομυθία είναι πια συνηθισμένη στη Χαλκιδική. Οι φωτογραφίες λιλιπούτειων διαδηλωτών, καταληψιών μαθητών και παρελάσεων με μπλουζάκια που γράφουν πάνω «Οχι στο χρυσό» κάνουν τον γύρο του κόσμου μέσω των διεθνών ΜΜΕ. Τι ζουν κι έχουν εξοργιστεί τόσο ετούτα εδώ τα πιτσιρίκια;

«Να σε πω εγώ: έρχεται η εταιρεία και σε λέει θα κόψω όλα τα δέντρα, θα μολύνω όλα τα νερά, θα πάρω όλο το χρυσάφι κι εσύ δεν θα έχεις τίποτα. Η αστυνομία δέρνει τη μάνα σου και πάει στο Τμήμα τον πατέρα σου. Σε σταματάνε ασφαλίτες στο δρόμο και σε ρωτάνε πού το βρήκες το μπλουζάκι. Αυτό συμβαίνει». Η 15χρονη Κ. Μ. είναι μαθήτρια της Α΄ λυκείου. Ενα από εκείνα τα παιδιά που την περασμένη εβδομάδα είδαν κι έναν συμμαθητή τους να προσάγεται στον Πολύγυρο. «Μέχρι τώρα μάθαμε τι σημαίνει δακρυγόνο, πώς τρέχεις να ξεφύγεις από τα ΜΑΤ μέσα στο χωριό αλλά και πως, όταν ένας άγνωστος σε πλησιάζει στο δρόμο, δεν είναι τουρίστας. Εντάξει όλα αυτά. Αλλά να πηγαίνεις σχολείο και να λείπει ο συμμαθητής σου από το διπλανό θρανίο; Δηλαδή την επόμενη φορά θα πάρουν και παιδιά από τα νήπια; Ελεος!» λέει η Ε.Ε.

Αυτός ο αγώνας αλλά και τα γεγονότα των τελευταίων ημερών έχουν αλλάξει τη συμπεριφορά των παιδιών: από τα μικρότερα μέχρι τα μεγαλύτερα, τα παιδιά φοβούνται να κυκλοφορήσουν ασυνόδευτα ή να μείνουν μόνα σπίτι μόλις πέσει το σκοτάδι. Στα σπίτια τους, στο σχολείο, στα μαγαζιά, ακούνε παντού ιστορίες για προσαγωγές που κρατούν ώρες, για ανθρώπους που εξαφανίζονται και για μια άγνωστη μέχρι χτες λέξη: DNA. Αρκετοί από τους προσαχθέντες κατοίκους πιέζονται να δώσουν γενετικό υλικό, παρόλο που ο νόμος ορίζει πως κάτι τέτοιο γίνεται μόνο αν τους απαγγελθούν κατηγορίες. Αυτό συνέβη και στον 18χρονο μαθητή Χ. Λ.: «Τους λέω “Θέλω τον δικηγόρο μου”. Και με λένε “Πού νομίζεις ότι είσαι; Στο γραφείο του λυκειάρχη; Αν δεν δώσεις, μπορούμε να ασκήσουμε βία – κρίμα είναι, μικρό παιδί είσαι”. Κράταγα το στόμα μου κλειστό, είχα σφίξει τα χείλη και με πίεζαν με την μπατονέτα επί 10 λεπτά. Τι να έκανα; Στο τέλος το άνοιξα. Μετά με έδωσαν να υπογράψω ότι το πήραν με τη θέλησή μου. Ποιος είμαι, ρε παιδιά, και φέρθηκαν έτσι; Ο Ράμπο; Ούτε φαντάρος δεν έχω πάει».

«Τα παιδιά ζουν έναν διπλό τρόμο», θα πει η νηπιαγωγός Γ. Σ. Κι εκείνη όπως και οι άλλοι τρεις εκπαιδευτικοί που μας μίλησαν φοβήθηκαν να δώσουν τα πλήρη στοιχεία τους στη δημοσιότητα (δικαιώνοντας έτσι το σύνθημα που φώναζαν οι μαθητές τους την προηγούμενη εβδομάδα έξω από το Α.Τ. Ιερισσού: «Πολίτευμα της χώρας η δημοκρατία, όμως κυβερνάει η τρομοκρατία!»). «Φοβούνται είτε ότι θα ζήσουν σ’ έναν κατεστραμμένο τόπο, αν προχωρήσει η εξόρυξη, είτε ότι η γαλήνη δεν θα επανέλθει ποτέ, ακόμα κι αν δεν προχωρήσει. Μετά την προσαγωγή μου, τα νηπιάκια με ρωτούσαν: “Κυρία, θα σε βάλουν φυλακή; Και ποια θα είναι η κυρία μας μετά;”» λέει η Γ.Σ.

Ιδιο το κλίμα και στο Δημοτικό, όπως μας το μεταφέρει ο δάσκαλος Α. Η.: «Στο διάλειμμα παίζουν σε μικρές ομάδες των 2-3 παιδιών, με τα αδελφάκια τους και τα ξαδερφάκια τους, δεν υπάρχουν πια μεγάλες παρέες. Είναι πολύ μικρά για να καταλάβουν τι ακριβώς γίνεται κι αυτό τα τρομοκρατεί ακόμα περισσότερο». Στο γυμνάσιο και το λύκειο το κλίμα είναι εντελώς διαφορετικό, όπως εξηγούν οι καθηγητές Δ. και Γ.: «Σαν να μεγάλωσαν απότομα τα παιδιά μας μέσα σε έναν χρόνο. Βρέθηκαν ξαφνικά στο μάτι του κυκλώνα. Δείχνουν μια ωριμότητα και αυτοσυγκράτηση μεγάλου ανθρώπου. Το θετικό είναι πως –παρόλο που συζητούν συνέχεια για όλα αυτά- δεν υπάρχει κλίμα πόλωσης στο σχολείο. Είναι αγαπημένα μεταξύ τους, είτε οι γονείς τους εργάζονται στην εταιρεία είτε όχι».

Για όλους αυτούς τους λόγους, εδώ τα παιδικά και τα εφηβικά δωμάτια δεν μοιάζουν με τα άλλα: δίπλα στις αφίσες της Ποκαχόντας και του Πλούταρχου βλέπεις κολλημένα αυτοκόλλητα ενάντια στα μεταλλεία, φωτογραφίες από κινητοποιήσεις, συνθήματα. Ακόμα και τα 12χρονα έχουν άποψη γι’ αυτό που πρόκειται να συμβεί στον τόπο τους, όπως ο μικρούλης που με πλησιάζει με το βιβλίο περιβαλλοντικής αγωγής: «Εδώ γράφει “το γλυκό νερό είναι πολύ σημαντικό γιατί αποτελεί πηγή ζωής για όλους τους οργανισμούς […] ο πνεύμονας του πλανήτη είναι το δάσος […] τα εργοστάσια χρησιμοποιούν το νερό και όταν το επιστρέφουν στη λίμνη είναι γεμάτο με επικίνδυνες τοξικές ουσίες”. Καταλάβατε τώρα γιατί λέμε όχι στο χρυσό;»