«Μεταμοντέρνος» ο ρατσισμός και ο φασισμός των ημερών μας…

Oct 292012
 

«Μεταμοντέρνος» ο ρατσισμός και ο φασισμός των ημερών μας

του Κώστα Δουζίνα

Δεν είναι λοιπόν η Χρυσή Αυγή αντισυστημική, αλλά η τελευταία γραμμή άμυνας του συστήματος. Αυτό φυσικά σημαίνει ότι νεαροί οπαδοί δεν πρέπει να ξεγράφονται ως σκληροπυρηνικοί φασίστες. Μπορεί να είναι ευάλωτοι άνθρωποι που έχουν ανάγκη βοήθεια για να καταλάβουν την ιστορία και την θέση τους.

Είναι αλήθεια ότι σε όλη την Ευρώπη παρατηρείται άνοδος των ρατσιστικών κομμάτων και ιδεολογιών. Το νέο-ναζιστικό κόμμα Jobbik στην Ουγγαρία μετακινήθηκε από το 2% στις εκλογές του 2006 στο 17% το 2012. Το Κόμμα Ελευθερίας του Geerd de Wilder στην Ολλανδία από το 6% το 2006 πήγε στο 16% το 2010 και το Γαλλικό Εθνικό Μέτωπο από το 11% το 2007 στο 18% το 2012. Και φυσικά η Χρυσή Αυγή. Την ίδια περίοδο η ανεργία στην Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται πάνω από το 10%, με την ανεργία των νέων στο 22%. Η Ελλάδα βρίσκεται πρώτη στη λίστα, με 55%. Η κρίση και η λιτότητα εξοντώνουν μια ολόκληρη γενιά, διαπράττοντας μια γενοκτονία ή γενιακτονία, για την οποία η συνομοταξία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δε φαίνεται να νοιάζεται πολύ.

Η καταστροφή του κοινωνικών υποδομών μέσω της λιτότητας είναι μια συνήθης αιτία της ανόδου του φασισμού και του ρατσισμού. Ωστόσο, ιστορικές και πολιτικές διαφορές οδηγούν σε διαφορετικές μορφές του. Η υψηλή ανεργία στην Ισπανία δεν έχει οδηγήσει σε άνοδο του φασισμού, ενώ η σταθερή εργασία στην Γαλλία από την άλλη πλευρά συμπίπτει με την άνοδο του Εθνικού Μετώπου. Στην Ολλανδία, τη Γαλλία και τη Βρετανία, η ακροδεξιά στοχοποιεί τους Μουσουλμάνους και την ισλαμική θρησκεία. Στην Ουγγαρία, όπου υπάρχει μικρή μετανάστευση, στοχοποιεί τους Εβραίους, τους Ρομά και τους ομοφυλόφιλους, ενώ στην Ελλάδα τους μετανάστες και τους ομοφυλόφιλους. Τα κοινά χαρακτηριστικά όλων παραμένουν η επιλογή ενός αδύναμου και ευάλωτου «Άλλου», ο οποίος τότε παρουσιάζεται ως η αιτία όλων των κακών. Αλλά, σε αντίθεση με παλαιότερες περιόδους, όταν ο αντισημιτισμός, ένωνε την ακροδεξιά σε ολόκληρη την Ευρώπη, ο ρατσισμός και ο φασισμός των ημερών μας είναι «μεταμοντέρνος»: έχει μια πληθώρα στόχων, που μεταβάλλονται από τόπο σε τόπο ακόμη και εντός της ίδια χώρας.

Στη Βρετανία, για παράδειγμα, το μοτίβο του αποδιοπομπαίου τράγου μετακινήθηκε από τους Ασιάτες το ‘60 και το ‘70, στους λεγόμενους «ψευδο-πρόσφυγες» του’ 90 και στους «παράνομους» μετανάστες («λαθρομετανάστες») και πρόσφατα στους μουσουλμάνους. Ο σύγχρονος ρατσισμός είναι δικτυωμένος, οριζόντιος και ευκίνητος. Δίνει έμφαση στην κοινή συμπεριφορά, παρά στην κοινή άποψη ή λογική. Ο Νορβηγός δολοφόνος Μπρέιβικ μπορεί να αποτελεί μια ακραία περίπτωση, αλλά στους ασυνάρτητους συνειρμούς του και στις ανατριχιαστικές δολοφονίες του, συμβολίζει αυτό το πεδίο.

Η ποικιλία ανά τις χώρες συνδέεται επίσης με τις πολιτικές στρατηγικές των αστικών κομμάτων. Ένα κατάλοιπο ιστορικού ρατσισμού ενυπάρχει σε όλες της ευρωπαϊκές χώρες. Ωστόσο, συνήθως ενσωματώνεται από τα αστικά δεξιά κόμματα. Αυτό τελευταία έχει μεταβληθεί, και ρατσιστικές δηλώσεις και ενέργειες πολιτικών έχουν συντελέσει στην άνοδο της ακροδεξιάς. Ο Βίκτορ Ορμπάν, ο ακροδεξιός πρωθυπουργός της Ουγγαρίας έχει επιτεθεί στους Ρομά και στους ομοφυλόφιλους, και έχει δημιουργήσει το κλίμα μέσα στο οποίο αναπτύχθηκε το Jobbik. Οι πολιτικές του Σαρκοζί εναντίον των Ρομά και του Ισλάμ έχουν δώσει μεγάλη ώθηση στο Εθνικό Μέτωπο. Με παρόμοιο τρόπο, η Νέα Δημοκρατία επιτίθεται στους μετανάστες και στις οροθετικές και δημιουργεί μια πολιτική ατζέντα για την Χρυσή Αυγή. Αυτά είναι τα άμεσα αποτελέσματα της μετακίνησης της πολιτικής σε μια τεχνοκρατική διακυβέρνηση και των πολιτικών ελίτ σε έναν ακραίο κυνισμό και μηδενισμό. Η ηθική παρακμή του συστήματος εξουσίας είναι ένα από τα χειρότερα χαρακτηριστικά της «μεταδημοκρατικής κατάστασης». Κι αυτό ακριβώς το ηθικό κενό των ελίτ που αποκαλύπτεται κάθε μέρα προσπαθεί να καλύψει ο φασισμός με τον εθνικισμό, την ξενοφοβία και τον ρατσισμό, δηλαδή τις πιο επιθετικές μορφές ανηθικότητας.

Αν στραφούμε τώρα στην επιχειρηματολογία που επιστρατεύει ο ρατσισμός και ο φασισμός για να προσηλυτίσουν τους οπαδούς τους, μπορούμε να ανιχνεύσουμε δύο ψυχολογικές στρατηγικές σε λειτουργία. Η πρώτη είναι η πίστη ότι «Άλλος» υφαρπάζει την απόλαυσή μας. Καίτοι φτωχοί και διωκόμενοι, αυτοί οι «Άλλοι» έχουν καλύτερη μουσική και φαγητό, ισχυρές κοινότητες και καλό σεξ, αξιαγάπητα παιδιά και διασκέδαση, αυτού του είδους τα πράγματα που «εμείς» έχουμε χάσει. Μνησικακία, φθόνος και μίσος είναι τα αποτελέσματα. Η εχθρικότατα απέναντι σε αυτούς τους «κατώτερους» άλλους είναι μια στρατηγική άμυνας και μια συμπτωματική αντιστροφή του αισθήματος ότι «εμείς», οι γηγενείς και οι καθαροί, είμαστε στην πραγματικότητα κατώτεροι.

Η δεύτερη στρατηγική είναι σχεδόν η αντίθετη, μια ακραία προσπάθεια «εκλογίκευσης» της κρίσης. Βασισμένη στην πίστη ότι τίποτα δεν υπάρχει χωρίς κάποιο λόγο, προσπαθεί να ανακαλύψει μια κοινή αιτία για όλα τα κακά που μας συμβαίνουν. Η πληθώρα προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε ως άτομα ή συλλογικότητες, οι οικονομικές δυσκολίες, η πολιτική ανικανότητα, η κοινωνική παρακμή, οι οικογενειακές δυσλειτουργίες και η ηθική κατάρρευση ερμηνεύονται ως εάν να έχουν όλα μια κοινή αιτία. Φυσικά τα αίτια της κρίσης είναι πολλά, ποικίλα και συχνά μη συσχετιζόμενα. Αλλά η στρατηγική της «εκλογίκευσης» υποστηρίζει ότι ο «Άλλος», ο «διαφορετικός» , ο «ξένος» βρίσκεται πίσω από τα προβλήματα, τα συνδέει όλα και προσφέρει μια εξήγηση για το σύνολο των δεινών μας. Μια σατανική παρουσία είναι υπεύθυνη για όλα όσα πάνε στραβά. Εδώ ο «Άλλος» λειτουργεί ως συνδετικό στοιχείο το οποίο συνέχει και συνθέτει όλα τα υπόλοιπα κομμάτια του πάζλ, δημιουργώντας το πανόραμα της καταστροφής.

Αλλά υπάρχει ένας επιπλέον παράγοντας ιδιαιτέρως σημαντικός στη στρατολόγηση των νέων. Νεαροί άνδρες νιώθουν αυξανόμενα αποξενωμένοι και απειλούμενοι από την αβεβαιότητα, την έλλειψη ευκαιριών , μια ζωή στα όρια. Η οικογένεια μεγαλώνει τα αγόρια, τους «πρίγκιπες» και «κανακάρηδες», λέγοντάς τους ότι το μέλλον και ο κόσμος είναι δικός τους. Αλλά τώρα πια οι νέες γυναίκες τα καταφέρνουν καλύτερα στις σπουδές και οι παραδοσιακοί ρόλοι του «φύλου» στην εργασία και στην οικογένεια έχουν αρχίσει να αλλάζουν. Μια αίσθηση ανεπάρκειας ακόμη και ένας μίσος προς τον ίδιο του τον εαυτό βρίσκει εκτόνωση σε βίαιες ταινίες και φαντασιώσεις, σε φονικά ηλεκτρονικά και διαδικτυακά παιχνίδια. Αυτή ακριβώς την εύθραυστη ταυτότητα εκμεταλλεύονται οι ακροδεξιές οργανώσεις. Πολλοί νέοι άνδρες που μπορεί να οργανώνονται στη Χρυσή Αυγή δεν είναι κατ’ ανάγκη φασίστες ή ακραίοι εθνικιστές, δεν ξέρουν τίποτε για τον Ναζισμό, τον Χίτλερ, την κατοχή και την αντίσταση. Πράγματι δεν είναι ιδιαιτέρως ιδεολογική η θέση τους στην αρχή. Μπορεί να γίνονται εκ των υστέρων υπό την καθοδήγηση γηραιότερων και ιδεολογικά στρατευμένων στελεχών. Η Χρυσή Αυγή προσφέρει στους νέους άνδρες μια κοινότητα (ρητορικά και ενεργητικά) βίαιων ανδρών με αναγνωρίσιμους στόχους. Αυτό βοηθάει στην απόκρυψη του ενδημικού αυτό-μίσους πίσω από τη «συντροφική αγωνιστικότητα» και τις επιθέσεις εναντίον ανθρώπων οι οποίοι, τους λένε, έχουν ακόμη χαμηλότερο κοινωνικό status.

Η προβολή του Κασσιδιάρη και των άλλων «παλικαριών» είναι ακριβώς το αποτέλεσμα μια τέτοιας κουλτούρας ατομικής απογοήτευσης και πολιτισμικής βίας. Η υφέρπουσα κοινωνική βία που εμφανιζόταν στο παρελθόν με την εγκληματικότητα, τον χουλιγκανισμό και τις φαντασιώσεις βρίσκει τώρα ένα νόμιμο, προβεβλημένο, κοινοβουλευτικό ένδυμα. Έτσι ενώνονται γύρω από τον φασισμό οι «παραδοσιακοί» φασίστες που μέχρι πρόσφατα αναγκάζονταν να εκφράζονται από τα δεξιά «αστικά» κόμματα και οι λατρευτές της βίας που μπορεί να μην έχουν καμιά ιδεολογία. Είναι εκρηκτικό μείγμα που προσελκύει, προσωρινά ελπίζω, κάποιους απελπισμένους και καταστραμμένους της κρίσης. Όπως ξέρουμε βέβαια και από την ιστορία και από την Ελλάδα, οι φασίστες είναι τα τάγματα εφόδου του καπιταλισμού, η ακραία μορφή υπεράσπισης του όταν αισθάνεται απειλούμενος. Δεν είναι λοιπόν η Χρυσή Αυγή αντισυστημική, αλλά η τελευταία γραμμή άμυνας του συστήματος. Αυτό φυσικά σημαίνει ότι νεαροί οπαδοί δεν πρέπει να ξεγράφονται ως σκληροπυρηνικοί φασίστες. Μπορεί να είναι ευάλωτοι άνθρωποι που έχουν ανάγκη βοήθεια για να καταλάβουν την ιστορία και την θέση τους.

Πηγή: 1againstracism.gr

Μια συναυλία για το Γιάννη…

Oct 262012
 

Ένα τραγικό περιστατικό συνέβη στις 10 Οκτωβρίου στο Γκάζι, κοντά στις γραμμές, όταν το τρένο χτύπησε έναν νέο άνθρωπο που περνούσε εκείνη την ώρα με το ποδήλατο του τις γραμμές, έχοντας ως αποτέλεσμα να τον αφήσει χωρίς πόδια.

Ο νεαρός, είναι γνωστός σερβιτόρος σε μαγαζί της περιοχής, φιλότιμο, εργατικό και αγαπητό, ενώ παράλληλα ασχολούταν και με τον αθλητισμό. Την ημέρα που είχε ρεπό στο μαγαζί που δούλευε, πήρε το ποδήλατό του, ώστε να επιστρέψει στο σπίτι του. Περνώντας από τις γραμμές του τρένου, επί της Κωνσταντινουπόλεως, κάποιος τον χαιρέτησε. Εκείνος γύρισε να απαντήσει, χωρίς να δει και να ακούσει το τρένο που ερχόταν με μεγάλη ταχύτητα.

Έτσι, το τρένο τον χτύπησε, τον παρέσυρε και συνέχισε την πορεία του. Όταν ο νεαρός σερβιτόρος προσπάθησε να σηκωθεί, διαπίστωσε ότι δεν μπορεί να σταθεί, γιατί δεν είχε πόδια.

Ο Γιάννης, όπως ονομάζεται, παρακάλεσε τον γιατρό του νοσοκομείου «Γ. ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ» να κάνει ότι μπορεί, επειδή μόνο εκείνος εργάζεται, αλλά ακρωτηρίασε και τα δύο του πόδια. Ο ίδιος παραμένει δυνατός, χαμογελά και ελπίζει να βρεθεί ο τρόπος που θα συνεχίζει να βάζει χρήματα στο σπίτι με άνεργους και ανήλικα παιδιά.

Από το φιλικό του περιβάλλον, διοργανώνουν μία συναυλία στις 6 Νοεμβρίου στον Βοτανικό, με πολλούς και σπουδαίους καλλιτέχνες, οι οποίοι αποδέχτηκαν την πρόσκληση να τραγουδήσουν αφιλοκερδώς.

Το εισιτήριο κοστίζει 8 ευρώ.

Οι καλλιτέχνες που θα δώσουν το «παρών» είναι οι:

Φώτης Ανδρικόπουλος, Αντίπερα όχθη, Ρίτα Αντωνοπούλου, Μελίνα Ασλανίδου, Χρήστος Θηβαίος, Ματούλα Ζαμάνη, Αλκίνοος Ιωαννίδης, Δημήτρης Καρράς, Λήδα Μανιατάκου, Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, Θάνος Μικρούτσικος, Πάνος Μουζουράκης, Λεωνίδας Μπαλάφας, Σταύρος Νταντούς, Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Μίλτος Πασχαλίδης Παύλος Παυλίδης, Μιχάλης Τζουγανάκης, Υπόγεια ρεύματα, Μαριέττα Φαφούτη, Γιάννης Χαρούλης, Burger project, Georgia (Μπλε), Fundracar, Magic de spell.

Προπώληση εισιτηρίων

Ticket House, Πανεπιστημίου 42

www.ticketpro.gr

Cartone,Τριπτολέμου & Περσεφόνης, Γκάζι

Ash in Art, Hρακλέους 10 & Λαχούρη 1, N. Κόσμος

Καφέ μπαρ ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΑ, Πλατεία Συντάγματος

Τaki Chan Tattoo, Νέα Ερυθραία & Νέα Ιωνία

Μusic Factory,Φιλολάου 168 Παγκράτι

πηγή

Δεν έχω κανέναν… Χρειάζομαι κάποιον…

Oct 142012
 

Ένα 15χρονο κορίτσι, η Amanda Todd, αυτοκτόνησε. Θύμα cyber-bullying. Η βία συνεχίζεται, ακόμα και μετά το θάνατο της, με σχόλια στις σελίδες του facebook που έχουν δημιουργηθεί στη μνήμη της. Το cyber-bullying δεν είναι παιχνίδι. Είναι σημάδι των καιρών, άλλη μια μορφή απρόσωπης βίας.

Amanda Todd tribute pages haunted by bullies amid police probe

VANCOUVER — In life, Amanda Todd feared she was all alone; in death, she has captured the attention of people from around the world, focusing a spotlight on the plight of those who continue to face down the torments of bullies. Meanwhile, the bullying that the B.C. teen said drove her to suicide, has continued online even after her death. The RCMP announced Saturday that more than 400 tips from around the globe have poured into an email account, set up after the apparent suicide of the 15-year-old Port Coquitlam, B.C. teen.

Meantime, media from around the world, including online publications in England, the United States, Australia and Asia, have picked up the tragic tale. “At this point, we’ve got upwards of 20 to 25 full-time investigators that are working on this to try to gain enough information and enough evidence to potentially lay charges against any individual or individuals that may have played a role here in some way,” said Sgt. Peter Thiessen.

At the beginning of September, Todd posted a nine-minute video on YouTube, and through hand-written notes, she explained what happened after she exposed her breasts on a webcam to an unidentified man. The images ended up being sent to family and friends, and she described how she suffered anxiety, major depression and turned to drugs and alcohol and even tried to kill herself twice.

The video ends with her note: “I have nobody. I need someone.”

In the video she is seen holding up cards narrating her story, with one towards the end saying, “Every day I think why am I still here.” Kids at her school were well aware of her despair, and yet many of them teased her further, egging her on to suicide.

Even after her death, people continue to torment the teen. More than 15 online memorials have been set up for Todd on Facebook, one with more than 500,000 “likes”. But along with messages offering condolences for Todd’s family, former classmates and strangers have posted hateful comments and offensive images.

One Facebook user uploaded a photo of Todd that had been made to look like a Zombie holding a bottle of bleach with the message: “I hope they sell Clorox in Hell.” Others said Todd should not be getting positive or negative attention. “It’s bad that people commit suicide, but I don’t see what makes this girl special…. She seems like the kind of person that committed suicide because she was lazy,” another user wrote. The BC Coroners Service has said preliminary indications suggest Todd took her own life last Wednesday.

On Friday, the RCMP set up an email account so people could submit tips — amandaTODDinfo@rcmp-grc.gc.ca

Thiessen said by Saturday investigators had received more than 400 tips from around the globe, and police are encouraging the public to provide even more information. Investigators are prioritizing those tips and are trying to determine which ones need to be acted on first, said Thiessen. He said police are also asking individuals to stop posting inappropriate and hurtful comments and images online that continue to re-victimize the Todd family and others. He said police are even getting complaints from young girls and adults because of those images.“They’re being impacted by it and they’re quite emotional discussions that we’re having from these people that are calling us,” he said.

 

Δες το διαφορετικά! Απάντησε στη βία με τη δημιουργικότητά σου!

Oct 122012
 

«Δες το διαφορετικά! Απάντησε στη βία με τη δημιουργικότητά σου!»

Καλλιτεχνικός διαγωνισμός C YOU! Οι Κοινότητες προλαμβάνουν τη Νεανική Βία

Η ΑΡΣΙΣ – Κοινωνική Οργάνωση Υποστήριξης Νέων στο πλαίσιο των δράσεών της για την ευαισθητοποίηση των νέων σε καίρια κοινωνικά προβλήματα όπως αυτό της βίας υλοποιεί ευρωπαϊκό πρόγραμμα που χρηματοδοτείται από το DAPHNE III της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και στο οποίο συμμετέχουν συνολικά επτά ευρωπαϊκές χώρες. Ένας από τους στόχους του προγράμματος είναι η ενημέρωση και η ευαισθητοποίηση των νέων και των πολιτών γενικότερα σχετικά με το θέμα, αλλά και η προσφορά της δυνατότητας σε σχολεία, κέντρα νεότητας, καλλιτεχνικά εργαστήρια, να επικεντρωθούν στο θέμα της βίας σε σχέση με τους νέους στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων τους. Προς αυτή την κατεύθυνση η ΑΡΣΙΣ διοργανώνει καλλιτεχνικό διαγωνισμό για νέους από 15 έως 25 ετών. Τα έργα που θα παραχθούν θα έχουν σχέση με την πρόληψη της νεανικής βίας με σκοπό να πραγμα

τεύονται κριτικά και δημιουργικά τους παράγοντες κινδύνου, τις διάφορες μορφές,, τις συνέπειες καθώς επίσης και άλλες μορφές του φαινομένου. Οι συμμετέχοντες επιλέγουν τη μορφή Τέχνης που θα χρησιμοποιήσουν για το έργο τους (φωτογραφία, βίντεο, γκράφιτι, ποίημα, θεατρικό δρώμενο, ζωγραφιά ή και άλλες κατασκευές ). Το καλύτερο project που θα βραβευθεί θα παράσχει τη δυνατότητα σε δύο νέους της ομάδας εργασίας να παραβρεθούν στο τελικό συνέδριο στη Σουηδία το φθινόπωρο του 2013 όπου θα παρουσιαστούν τα καλύτερα project από κάθε χώρα.Ο διαγωνισμός θα διαρκέσει μέχρι και το τέλος του Νοεμβρίου 2012. Έχουν ήδη αρχίσει οι αιτήσεις συμμετοχής. Σας καλούμε να κινητοποιήσετε ομάδες νέων και αναμένουμε τη συμμετοχή τους στο διαγωνισμό δίνοντας την ευκαιρία να σκεφτούν, να κρίνουν και να αντιμετωπίσουν δημιουργικά το φαινόμενο της βίας.

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ

Νεολαία και Βία

Καινοτόμες Ιδέες και Δράσεις για την καταπολέμηση της βίας στο σχολείο, την κοινότητα, την οικογένεια

ΒΡΑΒΕΙΟ

Ταξίδι στη Σουηδία

ΠΟΙΟΙ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ

Νεανικές ομάδες από 15 έως 25 ετών

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

ΑΡΣΙΣ – Κοινωνική Οργάνωση Υποστήριξης Νέων

Πτολεμαίων 35 και Συγγρού

Τ.Κ. 546 30

Τηλ. 2310 526150 & 227311

infothes(at)arsis.gr

www.arsis.gr
Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να απευθυνθείτε στο 2310 227311 και 2310 526150

Coming Out, η επιτομή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας…

Oct 112012
 

(τo έργο του Κιθ Χάρινγκ, λίγο πριν πεθάνει, για την πρώτη ημέρα Coming Out του 1988)

Πηγή: lifo

Coming Out, η επιτομή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας

του Άρη Δημοκίδη

Όταν είσαι μικρός και συνειδητοποιείς ότι είσαι μάλλον διαφορετικός, η αγάπη και η αποδοχή της οικογένειας και φίλων είναι το σημαντικότερο πράγμα. Είναι κρίμα οι ευνοημένοι να το ξεχνούν ή να κοιτούν μόνο τον εαυτό τους – το ότι είχα την αγάπη και την αποδοχή που χρειαζόμουν δεν είναι λόγος για να μην πολεμήσω για να την έχουν και οι άλλοι. Κι έτσι, ζήτησα απ’ την αθηναϊκή ομάδα Colour Youth να μου γράψει ένα κειμενάκι για την αυριανή ημέρα και για τα οφέλη του Coming Out…

Coming Out, η επιτομή της LGBTQ αξιοπρέπειας – από τους Colour Youth

Εάν κάνετε μια μικρή έρευνα στην Wikipedia για το «Coming out», μπορείτε να βρείτε άρθρα σε πολλές (τουλάχιστον 34 γλώσσες), αλλά, όπως ίσως περιμένατε, οχι στα Ελληνικά.

Το «Coming out (…of the closet) », είναι μια διεθνής έκφραση που χρησιμοποιείται για να δηλώσει την πράξη της γνωστοποίησης του σεξουαλικού προσανατολισμού ή/και της ταυτότητας φύλου από ένα LGBTQ* άτομο προς την οικογένειά του, τους φίλους του και το ευρύτερο κοινωνικό του περιβάλλον (σχολείο, χώρος εργασίας κτλ). [*LGBTQ: Lesbian, Gay, Bi, Trans, Queer]

Σαν έννοια, το coming out, η «έξοδος από την ντουλάπα», είναι μια εύστοχη μεταφορά που εκφράζει την κοινωνική κατάσταση των «κρυφών» LGBTQ ατόμων ανά τον κόσμο, και κυρίως τον πόνο και την καταπίεση που συνεπάγεται η συνεχής διαβίωση μέσα στο σκοτάδι της κρυψίνοιας.

Μέσα στην ντουλάπα δεν παραμονεύουν μονάχα οι δαίμονες της παιδικής μας ηλικίας, αλλά εκεί κρύβεται και η σύγχρονη δαιμονοποιημένη μορφή μας. Όσο ρόδινα και να θέλουμε να βλέπουμε τα πράγματα, η πραγματικότητα πολλές φορές μας προσγειώνει:

Όταν είσαι γκέι/λεσβία ή αμφί ή τρανς αυτόματα κατατάσσεσαι στις ανεπιθύμητες κάστες της κοινωνίας. Αναγκάζεσαι μέσω της κοινωνικής πίεσης, που ‘χει σχεδόν πάντα αρνητικό πρόσημο έναντι της σεξουαλικής διαφοροποίησης, να «κρύβεσαι στην ντουλάπα», να ζεις μες στο σκοτάδι, το ψέμα και την (αμυντική) υποκρισία. Υιοθετείς τη μάσκα που θεωρείται αποδεκτή – κι ας είναι ενάντια στην ίδια σου τη φύση – και επιτρέπεις στον εαυτό σου μονάχα πίσω από κλειστούς τοίχους, σαν φυγάς ή εγκληματίας, να ζεις όπως νιώθεις, όπως είναι όμορφο να ζεις.

Βγαίνοντας από την ντουλάπα, παίρνεις αμέσως μια νέα θέση: αφενός αποτίνεις φόρο τιμής στην διαφορετικότητα, περιστοιχίζεις τον εαυτό σου με αξιοπρέπεια και ειλικρίνεια, αλλά και αποδεικνύεις σε εσένα και τους γύρω σου – φίλους και μη – ότι ο πρώτος άνθρωπος που πρέπει να σε σεβαστεί πριν σε σεβαστούν οι άλλοι, είναι ο ίδιος σου ο εαυτός. Αφετέρου, όντας ‘’οut’’, φωτίζεις μ’ αλληλεγγύη την καταπίεση που από παιδί σε στοιχειώνει (εσένα και τους ομοίους σου, εσένα και τις όμοιές σου), και δίνεις θάρρος άτυπα, αλλά ουσιαστικά σε άλλα άτομα που ίσως ξέρεις, ίσως και να μην γνωρίσεις ποτέ σου.

Με άλλα λόγια, το να βγαίνεις απ’ την ντουλάπα είναι μεγάλη υπόθεση. Διεκδικείς με απλότητα και τιμιότητα την αναγνώριση της αξιοπρέπειας σου, που εδώ και καιρό αλησμόνητο, από πάντα ίσως, δυστυχώς δε θεωρείται δεδομένη. Ανεξάρτητα απ’ το αν θέλεις να βγεις διακριτικά έξω απ’ την ντουλάπα, ή αν θες να τη σπάσεις αφήνοντας την πίσω σου σε χίλια κομμάτια, ένα είναι σίγουρο: η ντουλάπα και η κάθε ντουλάπα, και όλοι οι κλειστοί «χώροι» που προσπαθούν με τρόπο ανάλογο (και παράλογο) – είτε με το φόβο, είτε με ανήθικο μίσος – να περιορίσουν αυτόν που πραγματικά είσαι, αυτήν που πραγματικά είσαι, πρέπει να εξαφανισθούν.

Μια υγιής προσωπικότητα, όπως εξάλλου και μια υγιής κοινωνία, δεν μπορεί να λάμψει και να ευτυχήσει μες στην υποκρισία. Η Ελληνική κοινωνία – αυτή που έχουμε ζήσει, αυτή που μέσα έχουμε μεγαλώσει, αυτή που έχουμε υποστεί – είναι περίτρανο πια παράδειγμα της οντότητας που, έχοντας επιλέξει το δρόμο της υποκρισίας, καταβαραθρώθηκε. Δυστύχησε. Μετάνιωσε.

Γιατί κι εσύ;

Με αφορμή την Παγκόσμια Μέρα Coming Out θα προβληθεί το ντοκιμαντέρ “I am” της Ινδής παραγωγού Sonali Gullati. Το ντοκιμαντέρ πραγματεύεται την αγάπη των γονιών προς τα παιδιά τους, όταν αυτά τους αποκαλύπτουν το σεξουαλικό τους προσανατολισμό και, παράλληλα, προσεγγίζει τις κοινωνικές δυνατότητες μιας κλειστής κοινωνίας όπως αυτή της Ινδίας.

Η προβολή γίνεται στο θέατρο Βικτώρια (Μαγνησίας 5 & Γ’ Σεπτεμβρίου 119) την Πέμπτη 11 Οκτωβρίου 2012 και ώρα 8.00 το βράδυ με ελεύθερη είσοδο. Μετά την προβολή θ’ ακολουθήσει συζήτηση και ελαφρύ γεύμα με finger food και sangria (για την οικονομική ενίσχυση του LGBT Κοινωνικού Κέντρου «The Athens Rainbow House»).

Το δελτίο τύπου:

[…] Βλέπετε, εμείς οι γκέη, οι λεσβίες οι αμφι και οι τρανς, όταν λέμε πως ένα άτομο «είναι μέσα στην ντουλάπα» εννοούμε πως ακόμα δεν έχει αποκαλύψει τον πραγματικό του σεξουαλικό προσανατολισμό ή την πραγματική του ταυτότητα φύλου στην οικογένειά του, στους φίλους του, στην κοινωνία ολόκληρη, ή, ακόμα χειρότερα, ούτε καν στον ίδιο του τον εαυτό.

Μετά από όλα αυτά, η ερώτηση που έρχεται κατευθείαν στο μυαλό πολλών δεν είναι άλλη από την ακόλουθη: «Και γιατί δηλαδή πρέπει να το λένε;» Συνήθως δε, τέτοιες ερωτήσεις ακολουθούνται από άλλα ωραία τύπου «Δεν με νοιάζει τι κάνει ο καθένας στο κρεβάτι του», «Εγώ δεν έχω πρόβλημα με τους γκέη, τις λεσβίες κτλ. (μάλιστα έχω και φίλους γκέη, λεσβίες κτλ.) αρκεί να μην προκαλούν με το να το λένε αριστερά και δεξιά» ή ακόμη και «Να μην το λένε γιατί μας ακούνε και μικρά παιδιά και επηρεάζονται ». (Υπάρχουν και γκέη κυρίως άτομα που το πάνε ένα βήμα παραπέρα και παραδέχονται ευθαρσώς πως «Εγώ δεν το λέω γιατί δεν είμαι και καμιά κραγμένη. Αντρίκια πράγματα μόνο.»)

Για μιά φορά, θα προσπαθήσουμε να αντισταθούμε στην παρόρμηση και δεν θα ασχοληθούμε με αυτά τα άτομα. Αντίθετα, μας ενδιαφέρει πολύ να απευθυνθούμε σε σκεπτόμενα, ανοιχτόμυαλα άτομα και να πούμε ότι η έξοδος «από την ντουλάπα», ή το coming out όπως είναι γνωστότερο διεθνώς, δηλαδή η αποδοχή και γνωστοποίηση του σεξουαλικού του προσανατολισμού ή/και της ταυτότητας φύλου του από ένα LGBTQ* άτομο προς την οικογένειά του, τους φίλους του και το ευρύτερο κοινωνικό του περιβάλλον (σχολείο, χώρος εργασίας κτλ) είναι μιά πολύ σημαντική πράξη που αφορά οχι μόνο το ίδιο το άτομο, αλλά και όλους και όλες εμάς. Και αυτό γιατί, μέσω του coming out:

• Καταρρίπτονται τα ιστορικά πλέον στερεότυπα για τα LGBT άτομα που θέλει να προβάλλει η τηλεόραση και τα διάφορα ΜΜΕ.
• Καταπολεμούνται οι διακρίσεις, και καλλιεργείται ο σεβασμός στην διαφορετικότητα και η προπασπιση της ισότητας: μαθαίνουμε πως είμαστε όλοι και όλες διαφορετικοί/ες αλλά και όλοι και όλες ίσοι/ες.
• Καταλαβαίνουμε ότι το να είναι κάποιος/α γκέη, λεσβία, αμφί ή τρανς δεν είναι και τόσο μεγάλο ζήτημα όσο θέλαμε να πιστεύουμε ή όσο μας είχαν πει ότι είναι. Βλέπουμε πως υπάρχουν γκέη, λεσβίες, αμφί και τρανς που, αν και με κάποιες διαφορές, είναι άνθρωποι σαν κι εμάς. Και αν μη τι άλλο, αρκετές διαφορές έχουμε με όλους τους άλλους ανθρώπους.
• Τα ίδια τα LGBT* άτομα αφήνουν πίσω τους την δυσβάσταχτη μοναξιά που προϋποθέτει μία ζωή μέσα στην υποκρισία και το ψέμα προς την οικογένεια, την παρέα και την κοινωνία ολόκληρη (Εσείς αλήθεια πως θα νοιώθατε αν δεν μπορούσατε να μιλήσετε για τον άνθρωπό σας ούτε στην ίδια σας την μάνα;)
• Με το να είναι κάποιος/α ανοιχτά γκέη, λεσβία, αμφί ή τρανς, βοηθάει και άλλα LGBTQ* άτομα να κάνουν coming out.

Σε τελική ανάλυση, το coming out και η αποδοχή και ο σεβασμός προς το άτομο που επιλέγει να το κάνει, είναι δείγμα ανθρωπιάς και πολιτισμού. Η Παγκόσμια Ημέρα Coming Out είναι αφιερωμένη στην ελευθερία της ανοικτής έκφρασης του σεξουαλικού προσανατολισμού και της ταυτότητας φύλου, θεσπίστηκε το 1988 από τον ψυχολόγο Robert Eichberg και γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 11 Οκτωβρίου.

Την ημέρα αυτή, πολλά LGBTQ άτομα επιχειρούν να μιλήσουν ανοιχτά για τον σεξουαλικό τους προσανατολισμό ή την ταυτότητα φύλου τους στα άτομα που αγαπούν ή απλά γνωρίζουν. Την ημέρα αυτή, αλλά και οποιαδήποτε άλλη ημέρα βέβαια, ίσως ένα άτομο που αγαπάς ή γνωρίζεις κι εσύ αποφασίσει να σου μιλήσει ανοιχτά για τον σεξουαλικό του προσανατολισμό ή την ταυτότητα φύλου του. Δεν πρέπει να ξεχνάς ότι μια τέτοια απόφαση, δείχνει πως το άτομο αυτό σε εκτιμά και σε εμπιστεύεται.

Εσύ πώς θα του το ανταποδώσεις;

Ανοίγει το Κοινωνικό Παντοπωλείο του Δήμου Ν. Σμύρνης…

Oct 102012
 

ΔΩΡΕΑΝ ΕΙΔΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ

ΑΝΟΙΓΕΙ ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΠΑΝΤΟΠΩΛΕΙΟ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ

Στην τελική του φάση εισήλθε η λειτουργία του Κοινωνικού Παντοπωλείου του Δήμου, ύστερα από την έγκριση του κανονισμού του λειτουργίας του από το Δημοτικό Συμβούλιο στις 7 Μαρτίου 2012.

Θα λειτουργήσει σε χώρο που ήδη διαμορφώνεται και εξοπλίζεται στην οδό Αρτάκης δίπλα στο Α΄ ΚΑΠΗ ( Αρτάκης 34 ), στο ύψος του Δημοτικού Γυμναστηρίου.

Θα προσφέρει ΔΩΡΕΑΝ είδη διατροφής, καθαριότητας, υγιεινής και βρεφοανάπτυξης.

Δικαιούχοι θα είναι οι πολίτες – οικογένειες με ετήσιο εισόδημα έως 6.000 € ( μοναχικά άτομα και άγαμοι ),διμελείς οικογένειες με ετήσιο εισόδημα 7.500 € με προσαύξηση 1.500 € για κάθε προστατευόμενο άτομο. Άρα απευθύνεται σε οικονομικά αδύναμους και ανέργους συμπολίτες μας.

Ο δικαιούχος θα καταθέτει τα δικαιολογητικά του στο Δήμο και θα παραλαμβάνει μια μαγνητική κάρτα, η οποία θα «φορτώνεται» ανάλογα με τη κατηγορία που θα ανήκει με ένα μηνιαίο ποσό και με κάθε αγορά από το Κοινωνικό Παντοπωλείο θα αφαιρείται το αντίστοιχο ποσό.

Όλα τα είδη θα είναι ΔΩΡΕΑΝ και η επιλογή από τα ράφια ΕΛΕΥΘΕΡΗ ανάλογα με τις ανάγκες κάθε ατόμου ή οικογένειας.

Τα είδη που θα προσφέρει το Κοινωνικό Παντοπωλείο θα τα προμηθεύεται ο Δήμος και θα συμπληρώνονται από όσους πολίτες, συλλόγους, φορείς και επιχειρήσεις επιθυμούν να συμβάλλουν ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΑ στο πρόγραμμα.

Δείτε τον κανονισμό λειτουργίας

Και η απάντηση στη βία;

Jul 022012
 

Πηγή: Η Εποχή

Και η απάντηση στη βία;

της Βασιλικής Κατριβάνου

«Υπάλληλος εταιρείας ασφαλείας στο Ρέντη διαμαρτυρήθηκε για τις ακαθαρσίες του σκύλου τους και τον σκότωσαν (Έλληνες και οι δύο δράστες) έπειτα από λογομαχία».

Άλλο περιστατικό: «Το θύμα είναι δημοτικός υπάλληλος, πατέρας τριών παιδιών. Όταν πήγε στο κατάστημα ενός κατοίκου της περιοχής, ζήτησε από τον δράστη να επιλύσουν τις διαφορές που είχαν για τα κτήματά τους. Τότε αυτός, χωρίς να διστάσει, έβγαλε το όπλο του και τον πυροβόλησε, σκοτώνοντάς τον ακαριαία».

Δύο από τα πάμπολλα κρούσματα βίας, μέσα από δημοσιεύματα του Τύπου, σε απλές καθημερινές συνδιαλλαγές. Όλο το τελευταίο διάστημα, άλλωστε, βιώνουμε τη βία την οποία ενέχουν τα μέτρα του μνημονίου, που οδηγούν ανθρώπους ως την αυτοκτονία, καθώς και τη βία της κρατικής καταστολής. Είμαστε μάρτυρες της βίας που ασκεί το κράτος στους μετανάστες (βίας άμεσης, αλλά και έμμεσης, με την παντελή σχεδόν έλλειψη μέριμνας και υποστηρικτικής μεταναστευτικής πολιτικής) και συγχρόνως της βίας των χρυσαυγιτών στις γειτονιές, απέναντι σε μετανάστες αλλά και ντόπιους. Βιώνουμε τη βία σε επίπεδο συστημικό και την αναπαράγουμε στις διαπροσωπικές, καθημερινές μας σχέσεις.

H βία στις καθημερινές σχέσεις μας, όπως έχει δείξει σειρά ερευνών, κρύβει στο βάθος κυρίως αίσθημα απόγνωσης, θυμού και αδιεξόδου· κρύβει απελπισία. Δεν βρίσκεις το δίκιο σου, νιώθεις θύμα μιας κατάστασης που δεν ελέγχεις, που σε κάνει να νιώθεις αδύναμος.

Έτσι, η βία φέρνει βία, όχι μόνο γιατί αναπαράγει έναν κύκλο εκδίκησης και μίσους, αλλά και γιατί καλλιεργεί μια κουλτούρα τσαμπουκά, αυτοδικίας και απανθρωπιάς στις σχέσεις μας, μια στάση απάθειας και εθισμού.

Αναγκαία η δημιουργία αίσθησης κοινότητας

Πολύ επιγραμματικά, θεωρώ ότι η απάντηση μπορεί να προκύψει κυρίως μέσα από την καλλιέργεια της αλληλεγγύης, από τη δημιουργία μιας αίσθησης κοινότητας. Σκέφτομαι, για παράδειγμα, μια γειτονιά που εκφοβίζεται από χρυσαυγίτες. Η λύση δεν είναι, κατά τη γνώμη μου, να δημιουργηθεί, απέξω, ένας «κινηματικός» στρατός κρούσης ταχείας επεμβάσεως. Χωρίς να παραβλέπουμε το κομβικό ζήτημα της στάσης της αστυνομίας, τη λύση πρέπει να την αναζητήσουμε στην κατεύθυνση να αναπτύξει αυτή η κοινότητα δομές αλληλεγγύης, που θα δίνουν στους ανθρώπους δύναμη και ελπίδα στα καθημερινά τους προβλήματα, αλλά και τη δύναμη να αντισταθούν στη βία των φασιστών. Αυτό το αίσθημα κοινωνικής αλληλεγγύης και στήριξης μπορεί να αναπτυχθεί και με πρακτικές πρωτοβουλίες, όπως η λειτουργία συσσιτίων και κοινωνικών ιατρείων, με κινήσεις αλληλεγγύης ενάντια στη διακοπή του ρεύματος στα σπίτια που δεν μπορούν να πληρώσουν. Η κοινότητα που δημιουργεί τέτοιες δομές έχει αναπτύξει τη συντροφικότητα και τις σχέσεις, και είναι έτοιμη να εναντιωθεί σε βίαιες επιθέσεις και στο αίσθημα μισαλλοδοξίας.

Στην ίδια λογική, στα σχολεία, η βία αντιμετωπίζεται όταν τα παιδιά μπορούν να νιώσουν ελπίδα για το μέλλον τους, να αναπτύξουν υποστηρικτικές σχέσεις μεταξύ τους και με τους καθηγητές τους, να μάθουν την αξία και τον πλούτο της διαφορετικότητας.

Η βία αντιμετωπίζεται ουσιαστικά όταν οι άνθρωποι αποφασίσουν να δράσουν συλλογικά και αλληλέγγυα, να μοιραστούν τους φόβους, την ανησυχία ακόμα και την απόγνωσή τους, αλλά και τις ανάγκες και τα οράματά τους. Έτσι μπορούν να ανακτήσουν τη δύναμη και την ελπίδα τους στην καθημερινότητά τους, στο εδώ και τώρα. Πιστεύω, λόγου χάρη, ότι το κίνημα των πλατειών ενέπνευσε γιατί είχε μια διαφορετική πρόταση, πρακτική και όραμα για τις διαδικασίες και τις σχέσεις, δημιουργώντας μια προοπτική που υπερέβαινε τους όρους της κλασική σύγκρουσης στους δρόμους.

Συνοψίζοντας, θα έλεγα ότι η αντιμετώπιση της βίας είναι μια διαδικασία κτισίματος σχέσεων, είναι δουλειά υποδομής.

* Η Βασιλική Κατριβάνου είναι ψυχοθεραπεύτρια, εκπαιδεύτρια στην επίλυση συγκρούσεων, βουλευτίνα του ΣΥΡΙΖΑ.

Η υγεία και η ζωή των διωκόμενων οροθετικών γυναικών σε κίνδυνο…

Jun 292012
 

Η υγεία και η ζωή των διωκόμενων οροθετικών γυναικών σε κίνδυνο -Ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης Διωκόμενων Οροθετικών Γυναικών

Κλιμάκιο της Πρωτοβουλίας (3 άτομα) μαζί με την Φωτεινή Σιάνου από την γυναικεία οργάνωση ΚΕΔΕ επισκέφθηκε στις 26/6 τις οροθετικές κρατούμενες στις φυλακές Κορυδαλλού.

Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα συναντήσεων των φυλακών και ήρθαν στην αρχή περίπου 12 κοπέλες, στο τέλος πάνω από 20, στην πλειοψηφία τους Ελληνίδες εκτός από 2 Ρουμάνες και μία Ρωσίδα.

Στις περισσότερες φαίνεται στη μορφή τους ότι κάνουν μακροχρόνια χρήση, με χαρακιές στα χέρια και στα πόδια, με λίγα δόντια, απεριποίητες και κάποιες παραιτημένες (μια είχε το κεφάλι κάτω και ήταν σε λήθαργο από τα χάπια που της δίνουν).

Τα απελπισμένα τους ερωτήματα: Γιατί είμαστε μέσα, τι κάναμε; Γιατί έβγαλαν τις φωτογραφίες μας;

Μια την απέπεμψε γι΄ αυτό το λόγο η οικογένεια και δεν απαντά στα τηλέφωνα, άλλης απολύσανε δύο αδέλφια της από τις δουλειές τους, άλλη είχε το παιδί στο σχολείο και το απομόνωναν ώσπου του έκαναν τεστ για HIV να δουν ότι είναι «καθαρό» και παρ΄ όλα αυτά του άλλαξαν σχολείο, ενώ ο σύζυγός της πήρε την επιμέλεια δικαστικά), άλλης της έστειλαν τα φάρμακα ταχυδρομικώς αλλά η φυλακή τα γύρισε πίσω λόγω γραφειοκρατικής ασυνεννοησίας με αποτέλεσμα διακοπή της θεραπείας της, και λοιπά.

Ζητούν να αποφυλακιστούν και θέλουν την ηθική τους δικαίωση

Η Φωτεινή Σιάνου από το ΚΕΔΕ κατέθεσε 168 ευρώ για ταυτότητες (πολλές από τις Ελληνίδες δεν έχουν καν ταυτότητα) στο λογιστήριο της φυλακής, τα οποία θα τα χρησιμοποιήσει η κοινωνική υπηρεσία. Η πρωτοβουλία μας παρέδωσε ανθρωπιστική βοήθεια από την οργάνωση xeblogarisma, σε τσιγάρα και καφέ.

Από τα στοιχεία που μας έδωσαν και τις δικές μας γνώσεις, προκύπτουν τα εξής, που έχουν σχέση τόσο με τα προσωπικά τους δικαιώματα, όσο και με την HIV/λοίμωξη:

Τα τεστ για HIV που έγιναν στις κοπέλες που συνελήφθησαν σύμφωνα με την υγειονομική διάταξη περί έλεγχου των λοιμωδών νοσημάτων Αριθ. Γ.Υ. 39α Αρ. Φύλλου 1002 /2-4-2012 αρχικά για την άσκηση παράνομης πορνείας, διεξήχθησαν στο 4ο Αστυνομικό τμήμα και στην Πέτρου Ράλλη με πρακτικά συνοπτικές διαδικασίες.

Σύμφωνα με την τηρούμενη και μέχρι πριν το συμβάν αυτό και στην Ελλάδα διεθνή πρακτική, τα γρήγορα τεστ ΟΦΕΙΛΟΥΝ ΝΑ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΘΟΥΝ με το κανονικό ELISA test και επί θετικοποίησης με Western Blot test πριν ανακοινωθεί το αποτέλεσμα στον/στην άρρωστο/άρρωστη για να αποφευχθεί η πιθανότητα ψευδώς θετικού αποτελέσματος. Τα γρήγορα (rapid) τεστ δεν χρησιμοποιούνται έως και τώρα σε κανένα νοσοκομείο της χώρας για τον έλεγχο της HIV λοίμωξης.

Η σύλληψη των γυναικών έγινε με μόνο αποδεικτικό το γρήγορο τεστ χωρίς την επιβεβαίωση του νοσήματος.

Επιπλέον σύμφωνα ακόμη και με την παράγραφο 11 της προαναφερθείσας υγειονομικής διάταξης , «οι αστυνομικές αρχές παρέχουν κάθε νόμιμη συνδρομή στις περιπτώσεις απομόνωσης, περιορισμού-καραντίνας, νοσηλείας και θεραπευτικής α-γωγής που μετά από γνώμη του ΚΕΕΛΠΝΟ κρίνεται επιβεβλημένη σε περίπτωση διάγνωσης νοσήματος υψηλής μολυσματικότητας λόγω κινδύνου της δημόσιας υγείας». Στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν κλήθηκε από το ΚΕΕΛΠΝΟ η αστυνομία, μάλλον το αντίθετο συνέβηκε..

Οι διεθνείς οδηγίες για την διενέργεια συμβουλευτικής πριν και μετά το τεστ, δεν τηρήθηκαν.

Οι εξετασθείσες -κατά δήλωσή τους- πρακτικά δεν ενημερώθηκαν για το τεστ που τους έγινε. Ανάμεσά τους υπήρχαν δύο κοπέλες που έπαιρναν ήδη αγωγή και δεν θα είχε κανένα νόημα ο έλεγχος για να τον αποδεχθούν. Η μία από αυτές, από την Κρήτη όπου και παρακολουθείται, στην ουσία ήταν μία μέρα μόνο, και ήρθε να δεί την αδελφή της..

Η μόνη ενημέρωση που είχαν ήταν ότι πρόκειται για κάποια εξακρίβωση..

Οι οροθετικές χρήστριες, μεταφέρθηκαν στον Κορυδαλλό όπου και κρατούνται, αν και σύμφωνα πάλι με τη διάταξη θά έπρεπε να βρίσκονται σε νοσηλευτικό ίδρυμα προκειμένου να εκτιμηθεί η κατάσταση της υγείας τους και η ανάγκη λήψης θεραπευτικής αγωγής.

Είναι εντυπωσιακή η διάκριση που υφίστανται οι γυναίκες ακόμη και ως οροθετικές κρατούμενες. Οι άνδρες οροθετικοί κρατούμενοι σε όποια φυλακή και αν βρίσκονται στην Ελλάδα, μεταφέρονται στο Νοσοκομείο «Α. Παύλος» των φυλακών Κορυδαλλού. Οι γυναίκες, αντίθετα, παραμένουν στις φυλακές. Στη συγκεκριμένη περίπτωση κρατούνται:

  • σε συνθήκες κατά δήλωσή τους εξαιρετικά ανθυγιεινές (πλημμυρισμένες τουαλέτες, ποντίκια και γάτες στο χώρο, ανύπαρκτες συνθήκες καθαριότητας)
  • χωρίς να έχουν πλήρως ελεγχθεί (εκκρεμούν έλεγχοι σταδιοποίησης της HIV λοίμωξης για δέκα ακόμη από αυτές αφού είναι γνωστές οι δυσκολίες των νοσοκομείων για τον πλήρη έλεγχο σταδιοποίησης της HIV λοίμωξης). Άγνωστη παραμένει η πιθανή λοίμωξη από ηπατίτιδα C (HCV) και η σταδιοποίησή της.
  • με «παρακολούθηση» από τον ιατρό του Ν. Α.Παύλος και όχι από τους ιατρούς των γυναικείων φυλακών.
  • χωρίς να έχουν πλήρως ενταχθεί σε προγράμματα απεξάρτησης του ΚΕΘΕΑ ή του ΟΚΑΝΑ κάτι από το οποίο εξαρτάται και η νομική τους κάλυψη.
  • με αδυναμία επικοινωνίας με τις οικογένειές τους και παραλαβής χρημάτων των γυναικών από τη Ρουμανία ή τη Ρωσία.
  • χωρίς ταυτότητα οκτώ (8) από αυτές. Είναι εντυπωσιακό ότι αν και οι φωτογρα-φίες τους που τραβήχτηκαν από την αστυνομία, αναρτήθηκαν στο διαδίκτυο, δεν είναι διαθέσιμες φωτογραφίες τους για τις ταυτότητες.

Έντονα φορτισμένο είναι και το αίτημά τους για ηθική αποκατάσταση αφού πραγματικά δεν γίνεται αντιληπτό πώς μπορεί να έχουν αυτές την ευθύνη των «Ελλήνων οικογενειαρχών» που πληρώνουν επιπλέον χρήματα για απροφύλακτες επαφές. Είναι επίσης αδύνατον να γίνει κατανοητό πώς μια ολόκληρη κοινωνία μπορεί να α-παιτεί από μια χρήστρια που εκδίδεται για τη δόση της, να προασπίσει τους Έλληνες και μή οικογενειάρχες… Επιπλέον, κάποιες δηλώνουν ότι τις έπιασαν στο δρόμο, στις «πιάτσες», και η αστυνομία δεν μπορεί να πιστοποιήσει ότι εκδίδονται. Δηλαδή ότι το μόνο τους έγκλημα, ότι είναι ναρκομανείς και οροθετικές.

Αρκετές από τις κρατούμενες είχαν αποφασίσει να κάνουν απεργία πείνας από 26-6, εμείς ρωτήσαμε ποια είναι τα αιτήματά τους, και μας είπαν, πρώτον αποφυλάκιση, δεύτερον ηθική δικαίωση για τις φωτογραφίες τους που τις διαπόμπευσαν, τρίτον συνθήκες υγιεινής στις φυλακές και τέταρτον φαγητό.

Τους απαντήσαμε σε τι μπορούμε να συμβάλουμε, δηλαδή στην ανθρωπιστική βοήθεια για όσο είναι στις φυλακές και στην αίτηση αποφυλάκισής τους καθώς και σε παρακολούθηση και βοήθεια μετά. Επίσης ότι θα τις συνδράμουμε να καταθέσουν μηνύσεις και αγωγές σε ελληνικά και ευρωπαϊκά δικαστήρια, για την ηθική τους δικαίωση (η βλάβη διαπόμπευσης είναι βέβαια ανεπανόρθωτη) και την οικονομική τους αποζημίωση, καθώς και την τιμωρία των υπεύθυνων ατόμων ή φορέων, εφόσον αυτές το θελήσουν, και με έξοδα του κινήματος.

Εννοείται ότι δεν τις αποτρέψαμε ούτε τις ενθαρρύναμε για την απεργία πείνας τους.

Μετά την αναχώρησή μας, δήλωσαν στην κοινωνική λειτουργό ότι αναστέλλουν για λίγες μέρες την απεργία πείνας, προσμένοντας θετικές εξελίξεις από την δική μας παρέμβαση.

Μετά την αναχώρησή μας από τις φυλακές ζητήσαμε ακρόαση από τον υπουργό Δικαιοσύνης κ. Ρουπακιώτη, ο οποίος ανταποκρίθηκε την αμέσως επόμενη ημέρα.

Αφού του εκθέσαμε τα προβλήματα, του ζητήσαμε να επισκεφθεί ο ίδιος τις φυλακισμένες για να διαπιστώσει την κατάσταση, του υποβάλαμε όλα τα αιτήματα των κρατουμένων γυναικών και τον προειδοποιήσαμε ότι υπάρχει κίνδυνος για σοβαρές μολυσματικές ασθένειες, λόγω των συνθηκών υγιεινής, κίνδυνος ζωής για τις ίδιες λόγω της βίας που ασκούν κάποιες στο ίδιο τους το σώμα αλλά και λόγω σκέψεων αυτοκτονίας τις οποίες κάποιες εξέφρασαν. Ζητήσαμε την άμεση παρέμβασή του για να κατεβούν από τον ιστότοπο της αστυνομίας οι φωτογραφίες των γυναικών που βρίσκονται ακόμα αναρτημένες μετά από σχεδόν δύο μήνες, και να απαγορευθεί η ανάρτηση αυτών των φωτογραφιών σε οποιονδήποτε ιστότοπο. Ο υπουργός δήλωσε το ενδιαφέρον του για την υπόθεση, και αναμένουμε τις κινήσεις του.

Κατόπιν όλων αυτών είναι φανερό ότι σε κάθε περίπτωση βαριάς λοίμωξης που τυχόν υποστούν οι φυλακισμένες, βαριάς σωματικής βλάβης ή αυτοκτονίας, υπεύθυνοι είναι τόσο οι φυλακές που δέχθηκαν την κράτηση στις ακατάλληλες συνθήκες που περιγράψαμε, όσο και οι φορείς, θεσμοί και πρόσωπα που διέταξαν την φυλάκισή τους.

Την ανακοίνωση συνυπογράφει το Κέντρο Έρευνας και Δράσης για την Ειρήνη (ΚΕΔΕ)

Τραπεζικός λογαριασμός για ενίσχυση: Εθνική Τράπεζα / λογ. Ταμιευτηρίου /

040/723528-36 / IBAN GR7901100400000004072352836/

ETHNGRAA

Για τη μαζικότερη προώθηση του αιτήματος της άμεσης αποφυλάκισης ενάντια στην παράνομη και απάνθρωπη κράτηση των οροθετικών γυναικών, δημιουργήθηκε τόπος ηλεκτρονικής συλλογής υπογραφών στην Ελλάδα και στην Ευρώπη (petition online)

Επικοινωνία: againstviolencewomen@gmail.com

feministikiprotovoulia.wordpress.com

Ένα βαγόνι γεμάτο νεκρούς…

Jun 292012
 

Πηγή: mpananas.wordpress.com

Ένα βαγόνι γεμάτο νεκρούς

Άνοιξα τα μάτια λίγο πριν χτυπήσει το ξυπνητήρι. Αυτό συμβαίνει τις μέρες του άγχους. Πρώτη σκέψη της ημέρας ‘δεν έχω πληρώσει τη δεη’. Γαμώ τη δεή η επόμενη σκέψη. Το αντίδοτο του άγχους κοιμάται δίπλα μου. Ευτυχώς. Μέχρι να φτάσω στο μετρό η δεη έχει γίνει μια δουλειά που θα ταχτοποιήσω αύριο.

Μπαίνω στο μετρό. Αλλάζω γραμμή στο σύνταγμα και μπαίνω στο βαγόνι που με οδηγεί στον τελικό προορισμό. Μόλις που πρόλαβα να βρω τη γωνιά μου και να βγάλω το βιβλίο, μια σπαρακτική φωνή από δίπλα επαναλαμβάνει ‘Δε μπορώ να πάρω ανάσα’, ΄Χάνομαι’. Είναι μια γυναίκα γύρω στα 40 με τα ρούχα της δουλειάς. Έχει ιδρώσει, το βλέμμα της φανερώνει απελπισία, δε μπορεί να πάρει ανάσα. Παθαίνει έμφραγμα, κρίση πανικού, τι συμβαίνει; Οι διπλανοί της δεν την κοιτάνε καν. Την πλησιάζω. Δεν κουνιέται κανείς.

Μόνο εγώ την ακούω ρε; Τι γίνεται;

Στη διαδρομή μέχρι την επόμενη στάση, φωνάζει σπαρακτικά πως δεν έχει ανάσα. Κουνάει τα χέρια της για να κάνει αέρα στο πρόσωπο της. Σηκώνεται όρθια, το σώμα της έχει μια κλίση προς τα πάνω σαν να προσπαθεί να βγει πάνω από όλους μας για να αναπνεύσει.

Δε νιώθετε ρε σείς την απελπισία της;

Η οδηγός του μετρό έρχεται στο βαγόνι μας και με πολύ αυστηρό ύφος της λέει ‘ Σας παρακαλώ κυρία μου περάστε έξω’. Δε μπορώ να καταλάβω τι γίνεται, γιατί της μιλάει έτσι, τι έκανε λάθος; Τη βοηθάω να βγει έξω. Την ώρα που βγαίνει φωνάζει ‘είχε σταματήσει για χρόνια. Με έχει πιάσει κρίση πανικού. Χάνομαι’. Ζητάει απελπισμένα ένα μπουκάλι νερό. Το ξέρω ότι δεν έχω στην τσάντα αλλά κοιτάω. Δε ξέρω τι να κάνω. Ένα μπουκάλι νερό ρε σεις. Ο χρόνος έχει παγώσει στην αποβάθρα. Στην απόλυτη ησυχία μια γυναίκα φωνάζει την απελπισία της. Δε μπορεί να αναπνεύσει. Την ακούτε;

Γιατί κοιτάτε όλοι έτσι; Τι έχετε πάθει ρε; Τι σας συμβαίνει;

Ένας ζωντανός ανάμεσα τους της ρίχνει ένα μπουκάλι νερό στα μαλλιά, μια άλλη ζωντανή της δίνει οδηγίες για βαθιές ανάσες. Συνέρχεται. Ηρεμεί. Η ανάσα της κοπάζει, αλλάζει το βλέμμα της. Ζητάει συγνώμη.

Σας ζητάει συγνώμη ρε.

Πλησιάζει το βαγόνι, κάνει να ξαναμπεί. Δυο γυναίκες γύρω στα 60 δεν την αφήνουν. Απαγορεύεται να μπεις της λένε. Η κοπέλα που την είχε βοηθήσει νωρίτερα κι εγώ από λίγο πιο πίσω τους απαντάμε. Τι σημαίνει απαγορεύεται; Οι πόρτες κλείνουν, η γυναίκα μένει απέξω, το μετρό φεύγει.

Τι συμβαίνει; Υπάρχει κάποιος άνθρωπος εδώ μέσα ή έχετε πεθάνει όλοι ρε σεις;

Κλαίω. Δεν είναι μόνο η απελπισία της και τα σπαρακτικά της λόγια που με έχουν λυγίσει. Είναι που δεν υπάρχουν ζωντανοί. Τι έχουν πάθει; Δε μπορώ να συγκρατήσω με τίποτα τα δάκρυα μου. Τα σκουπίζω. Ό άντρας δίπλα μου με κοιτάει.

Τι με κοιτάς ρε; Κι αυτό σου φαίνεται περίεργο; Νιώθεις ρε;

Κι άλλος ένας ζωντανός, γύρω στα 60, κλαίει κι αυτός. Δεν προλαβαίνω να τα μαζέψω και πέφτουν κι άλλα. Κλαίμε εμείς για σας, τρέχουμε εμείς για σας. Για σας, τα ζόμπι με τις ωτοασπίδες που αγχώνεστε να φτάσετε στη δουλειά σας. Που κοιτάνε παγωμένοι, που μπροστά στην απελπισία του άλλου μάθατε μόνο να παγώνετε. Δε σκεφτήκατε σε καμία στιγμή άραγε πως θα μπορούσατε να είστε εσείς στη θέση της; Δε ξέρω πως τα καταφέρνετε.

Βγαίνω από το μετρό. Θέλω να μιλήσω σε έναν ζωντανό. Τα λέω. Κλαίω. Πρώτα μια περιγραφή, μετά η στεναχώρια και τα δε θέλω να ζω εδώ, κωλοέλληνες.

Εδώ, η ζωή δυσκολεύει. Νομίζεις πως θα την αντέξεις, από τη μία σκέφτεσαι πως εσύ πρέπει να συνεχίσεις να είσαι αυτός που θα βοηθήσεις τη γυναίκα που χάνεται και από την άλλη δεν αντέχεις άλλο να τους κοιτάς όλους αυτούς τους παγωμένους. Τους αδιάφορα παγωμένους.

Καθώς έμπαινα στο γραφείο, με έπιασα να φωνάζω σιωπηλά αυτά που δεν είπα στην 60άρα με το απαγορεύεται. Πόσα ‘εσείς μας φέρατε ως εδώ’ να επανέλαβα άραγε.

Την ξέρω την κρίση πανικού. Είναι μια σκέτη φρίκη. Ωμή απελπισία που σου κόβει την ανάσα. Αυτό που σε πεθαίνει όμως δεν είναι αυτό. Θάνατος είναι αυτά τα εκατοντάδες όρθια και καθιστά ζόμπι που παρακολουθούσαν. Τα σώματα τους έχουν παγώσει από το θάνατο. Η μόνη με ζεστό ακόμα χνώτο φώναζε ‘χάνομαι’ και 4-5 ζωντανοί της κρατούσαν το χέρι. Αυτοί, οι μόνοι ζεστοί.

Μια είδηση από Το Βήμα κι ένα ποστάρισμα από το protagon.gr…

Jun 272012
 

Η αμηχανία μπροστά στον παραλογισμό της εποχής… Ένα άρθρο κι ένα ποστάρισμα που μου έκαναν εντύπωση.

Πηγή: Το Βήμα

Διαπόμπευση στο Κολωνάκι

Τοξικομανείς έγδυσαν και κυνήγησαν βορειοαφρικανό μετανάστη

Τετάρτη 9.30 ώρα το πρωί. Ένα άντρας, πιθανότατα βορειαφρικανικής καταγωγής τρέχει γυμνός, ολόγυμνος επί της οδού Ακαδημίας. Στο στόμα του έχει αίματα. Πίσω του τον κυνηγούν καμιά δεκαριά άτομα κατά πάσα πιθανότατα τοξικομανείς.

Για το τι έχει προηγηθεί μεταξύ τους μόνο υποθέσεις μπορούν να γίνουν. Τους κορόιδεψε; Πήρε τα χρήματά τους, χωρίς να τους δώσει τη δόση για την οποία πλήρωσαν; Έγινε κάτι άλλο; Εξαρτάται από το πόσα θα πει το θύμα, όταν θα δώσει κατάθεση στην Αστυνομία.

Στη συμβολή των οδών Βουκουρεστίου και Ακαδημίας, πάντως, εξαντλημένος από το κυνηγητό ο γυμνός άντρας πέφτει κάτω. Η ομάδα των τοξικομανών που τον ακολουθούσε σκορπίζει μεμιάς. «Αμέσως κάλεσα την αστυνομία. Ήρθε μετά από περίπου ένα τέταρτο μαζί με ασθενοφόρο Πέρα από το σοκαριστικό της εικόνας, τέτοιες σκηνές είναι βούτυρο στο ψωμί ακροδεξιών οργανώσεων» λέει δικηγόρος που εργάζεται στην περιοχή, αυτόπτης μάρτυρας στο περιστατικό, ο οποίος και απαθανάτισε τη σκηνή με τη φωτογραφική του μηχανή.

Τετάρτη 27 Ιουνίου, μια μέρα μετά την Παγκόσμια Μέρα Κατά των Ναρκωτικών.

Πηγή: protagon.gr

Σε είδα: να τρέμεις απ´ το φόβο σου

της Λένας Διβάνη

Σε είδα να τρέμεις απ´ το φόβο σου. Καθόσουν απέναντί μου στο μετρό σ´ αναμμένα κάρβουνα. Τα μάτια σου έψαχναν το παιδί με τα μαύρα και το σουγιά κάθε που άνοιγε η πόρτα κι έμπαινε κόσμος. Τα χέρια σου σε θέση άμυνας. Είστε καλά; Σε ρώτησα. Βλακεία μου. Μη φοβάσαι, έπρεπε να σου πω. Είμαστε κι εμείς εδω. Αλλά σιγά μην είμαστε…

 

 

 

Διήμερο Φεστιβάλ Αλληλεγγύης και Ανταλλαγής στο Λαύριο…

Jun 252012
 

Πηγή: projectlavrio

ΔΙΗΜΕΡΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ & ΑΝΤΑΛΛΑΓΗΣ ΛΑΥΡΙΟΥ

Είμαστε μια ομάδα ανθρώπων από διάφορες συλλογικότητες και φορείς που συστάθηκε μέσα από τον κοινό δρόμο της δράσης και της αλληλεγγύης, σε μια προσπάθεια να στηρίξουμε την τοπική κοινωνία.

Στο Κέντρο Προσφύγων Λαυρίου, το τελευταίο διάστημα, το πρόβλημα εμφανίζεται ιδιαίτερα οξυμένο αφού η διακοπή χρηματοδότησης έχει ως αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι να παραμένουν απλήρωτοι για 6 και πλέον μήνες και οι 267 πρόσφυγες που διαμένουν εκεί, ανάμεσά τους και πολλά παιδιά, να παραμένουν χωρίς τροφοδοσία και σίτιση. Το γεγονός αυτό, που έχει αγγίξει τόσο τους ίδιους τους πρόσφυγες όσο και τους εργαζόμενους και τις οικογένειές τους, μας ώθησε να αναζητήσουμε κι άλλους τρόπους δράσης. Στόχος μας είναι να ευαισθητοποιήσουμε και κινητοποιήσουμε τους συνανθρώπους μας προς το δρόμο της αλληλεγγύης και της ενεργού συμμετοχής στην κοινωνική ζωή, απαραίτητα συστατικά για την στήριξη και επιβίωση κάθε κοινωνίας.

Καταλήξαμε έτσι στην απόφαση της διοργάνωσης ενός διήμερου φεστιβάλ, το οποίο και ονομάσαμε «Φεστιβάλ Αλληλεγγύης και Ανταλλαγής Λαυρίου» στο χώρο του Φοινικοδάσους το Σάββατο 30/06 και την Κυριακή 1/07/ 2012.

Την προσπάθειά μας υποστηρίζουν ο Δήμος Λαυρεωτικής, τοπικοί φορείς και εμπορικά καταστήματα, καθώς και καλλιτέχνες που θα εμφανιστούν αφιλοκερδώς. Θα πραγματοποιηθούν συναυλίες και χοροί τοπικών και άλλων σχημάτων, συλλογική κουζίνα, παιδικά παιχνίδια, προβολές ντοκιμαντέρ, ανταλλακτικό παζάρι, θεατρικά, ντοκιμαντέρ και άλλα δρώμενα.

Μέσω αυτού του φεστιβάλ ευελπιστούμε να έρθουμε πιο κοντά με τους διαφορετικούς ανθρώπους και συλλογικότητες που αποτελούν τη Λαυρεωτική κοινωνία, να μάθουμε για τα προβλήματα των συνανθρώπων μας, να στηρίξουμε το Δίκτυο Αλληλεγγύης και Ανταλλαγής Λαυρεωτικής που αποτελεί ανάσα για τους επαγγελματίες και λύση για τους άνεργους που όλο και πληθαίνουν, να στηρίξουμε και κοινοποιήσουμε το πρόβλημα του Κέντρου Προσφύγων Λαυρίου με την ελπίδα της όσο το δυνατό πιο άμεσης επίλυσής του.

Θα μας έδινε ιδιαίτερη χαρά και τιμή και η δική σας συμμετοχή σε αυτή μας την προσπάθεια.

Εκ μέρους της ομάδας διοργάνωσης του Φεστιβάλ

Πρόγραμμα

Διήμερο Φεστιβάλ Αλληλεγγύης και Ανταλλαγής Λαυρίου

Σάββατο 30/6 & Kυριακή 1/7 – Φοινικόδασος Λαυρίου

Δύο μέρες με…

  • παιδικά εργαστήρια
  •  εργαστήρια ενηλίκων
  • προβολές ντοκυμαντέρ
  • χορευτικά συγκροτήματα (Κρητών, Ποντίων, Κούρδων, Αφγανών)
  • κοινωνικές κουζίνες (ελληνική και διεθνείς)
  • ανταλλακτικά παζάρια με βιβλία, ρούχα κά
  • εκθέσεις φωτογραφίας

Συναυλίες

Σάββατο 30 Iουνίου

  • Batuca
  • Γλάρος+Mαργαρίτα
  • Kuma Cahid Habat
  • Tρίτη Eποχή
  • Wild eyes
  • Πάνος Mπίρμπας
  • Λόλεκ
  • Kuma Cahid Silan
  • “H Mεγαλόνησος” Πολιτιστικός Σύλλογος Kρητών Λαυρίου + Bασίλης Xατζημακρής

Kυριακή 1 Iουλίου

  • Naked Lemons
  • Ouzo the Band
  • Aφγανικό σχήμα του Kέντρου Προσφύγων Λαυρίου
  • Γλάρος+Mαργαρίτα
  • Ποντιακός Σύλλογος
  • Kuma Azanti
  • Γιώργος Σαρρής
  • Αλκιβιάδης Kωνσταντόπουλος
  • Magic de Spell
  • Pήγας + Aντίποινα
  • Aέρα Πατέρα
  • Soul Resistance
  • Bad t’rip

Σας περιμένουμε από τις 18.00!

Με την υποστήριξη των:

  • Δήμος Λαυρεωτικής
  • Εμπορικοί Σύλλογοι Λαυρίου και Kερατέας
  • Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες
  • Xρυσή Tομή
  • Πολιτιστικός Σύλλογος Ποντίων “Ο Mιθριδάτης”,
  • Πολιτιστικός Σύλλογος Κρητών “Η Mεγαλόνησος”
  • Εταιρεία Μελετών Λαυρεωτικής EMEΛ
  • Βabyfeat
  • Κόσμος Χωρίς Πολέμους & Βία

Χορηγοί:

  • Δήμος Λαυρεωτικής
  • Γκάγκωσης
  • Δρίβας
  • Δαρεμάς
  • Γονιού
  • Εταιρία Κώτσης
  • Λιδωρίκης Διαμαντής

Διοργανωτές:

  • Ομάδα Καλλιτεχνών Πλατείας Συντάγματος
  • Δίκτυο Κοινωνικής Αλληλεγγύης
  • Δίκτυο Αλληλεγγύης και Ανταλλαγής Λαυρεωτικής
  • Ανταλλακτικό Παζάρι Βιβλίων κ.ά. Αγαθών, Πλατείας Συντάγματος
  • Περιβαλλοντικός Σύλλογος Σουνίου “H ΠOΣEIΔΩNIA”
  • … και αλληλέγγυων

Το Migrantfest 2012 στον Άγιο Δημήτριο…

Jun 222012
 

Πηγή: migrantfest2012

Το Migrantfest 2012 στον Άγιο Δημήτριο

Κυριακή 24 Ιουνίου

1ο Γυμνάσιο – Λύκειο Αγίου Δημητρίου

Στρατάρχου Παπάγου 23, 173 43 Άγιος Δημήτριος

Το Κέντρο Ανάπτυξης Εκπαιδευτικής Πολιτικής Γ.Σ.Ε.Ε., η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, το Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών και το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Αθήνας και το Συμβούλιο Ένταξης Μεταναστών Αγ. Δημητρίου διοργανώνουν εκδήλωση την Κυριακή 24 Ιουνίου 2012, στο 1ο Γυμνάσιο – Λύκειο Αγίου Δημητρίου με θέμα τις δράσεις για την ευαισθητοποίηση των τοπικών κοινωνιών σε ζητήματα που αφορούν μετανάστες-τριες.

Είσοδος ελεύθερη

Το πρόγραμμα ξεκινάει από τις 17.30 και περιλαμβάνει:

  • βιωματικό εργαστήρι για παιδιά
  • κουζίνες από τις μεταναστευτικές κοινότητες
  • συζητήσεις: δεύτερη γενιά, μετανάστες και εργασία στην κρίση  και συναυλίες

Στα πάνελ των συζητήσεων συμμετέχουν:

Ατβαντίλ Μικαμπερίτση, Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών

Δημήτρης Χριστόπουλος, Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου

Παύλος Χαραμής, ΟΛΜΕ/ΚΕΜΕΤΕ

Βάσω Νικολάου, ΔΟΕ/Τα Πίσω Θρανία

Μίλτος Παύλος,/Ι-RED/Ερευνητής

Βάνια Ντεντέλτσεβα, Εργατικό Κέντρο Αθηνών

Γιώργος Μελισσάρης, δικηγόρος- εργατολόγος, εκπρόσωπος του ΕΚΑ

Συντονιστής του πάνελ θα είναι ο δημοσιογράφος Niko Ago

Γεφυρώνοντας Οπτικές

Jun 202012
 

Mε καθυστέρηση λίγων ημερών αυτό το ποστάρισμα για την δουλειά που κάναμε με μια ομάδα δημοτικών υπαλλήλων και δημοτικών αστυνομικών στην Άρτα την προηγούμενη βδομάδα, στα πλαίσια του προγράμματος «Ανοιχτή Πολιτεία» Πανελλαδικό πρόγραμμα διαπολιτισμικής επιμόρφωσης του προσωπικού της τοπικής αυτοδιοίκησης και δημοτικών αστυνομικών που συναλλάσσονται με υπηκόους τρίτων χωρών.

Κάτω από ένα πλατάνι, άνω των 1000 ετών, όπως μου είπαν οι άνθρωποι εκεί, στην όχθη του ποταμού που βρίσκεται το παλιό γεφύρι της Άρτας σκεφτόμουν την Παρασκευή το μεσημέρι την εμπειρία που είχαμε όλοι μαζί.

Οι άνθρωποι συμμετείχαν ενεργά καταθέτοντας ο καθένας την εμπειρία του, τις σκέψεις και τα συναισθήματά του. Με άγγιξαν σαν άνθρωποι και σαν επαγγελματίες και εκτίμησα την προσπάθεια που κάνουν μέσα σε πολύ δύσκολες συνθήκες να συνεχίσουν να υπηρετούν τις ανάγκες των ανθρώπων με τους οποίους έρχονται σε επαφή.

Από τις ιστορίες τους, αλλά κι από ιστορίες άλλων ανθρώπων που εργάζονται σε διαφορετικά πλαίσια (νοσοκομεία, υπηρεσίες παροχής ψυχικής υγείας, σχολεία) είναι προφανές οτι τα πράγματα αυτήν τη στιγμή στην Ελλάδα συνεχίζουν και λειτουργούν μόνο χάρη στο φιλότιμο των εργαζομένων…

Εκτίμησα την ικανότητα αυτής της ομάδας να κάνει χώρο για να ακουστούν διαφορετικές απόψεις και για να έρθουν σε συνδιαλλαγή καθώς και την ανοιχτότητά της να αξιοποιήσει τα ερεθίσματα που παρείχε η επιμόρφωση για διεύρυνση της οπτικής των μελών της.

Η ομάδα επεξεργάστηκε τα θέματα της μετανάστευσης και της επαγγελματικής καθημερινότητας των μελών της και όλη την ένταση και συναισθηματική φόρτιση που αυτά εμπεριέχουν.

Στο κλείσιμο της επιμόρφωσης τα συναισθήματα που εκφράστηκαν ήταν «χαρά, ικανοποίηση, ευχαρίστηση, χαλάρωση και ξεγνοιασιά». Παράδοξο, εάν σκεφτεί κανείς την ένταση των προβλημάτων… αλλά και ίσως ακριβώς και γιατί είχαμε την ευκαιρία να εστιάσουμε στις δυσκολίες και στις αντιπαραθέσεις και να κάνουμε χώρο σε ένα διάλογο που αναζητάει να γίνει μεταξύ όλων μας. Ισως το σχετίζεσθαι είναι πιο σημαντικό από ότι αντιλαμβανόμαστε..

Oι ζωγραφιές απεικονίζουν την εμπειρία των μελών της ομάδας

ένα βιβλίο, το διάβασα κι απέκτησα γνώσεις

είμαι χαρούμενη, πιο σοφή, ξεκουράστηκα κι έκανα καινούργιες γνωριμίες

υπήρχε αλλαγή από την καθημερινότητα, επικοινωνία και καινούργιες εμπειρίες

μια λέξη – μετανάστες

η ομάδα – Πως; Δεν το ήξερα. Σωστά. Α!!! Τι λες; Αποκλείεται. Αυτό είναι. Ναι, έτσι, όλοι μαζί

ζωγράφισα την ομάδα, από πάνω έβαλα συνεφάκια – άγχος, αγωνία, φτώχεια, πείνα, αλλοδαποί, μαύροι, και ανάμεσά μας βελάκια – γνωριμία, επικοινωνία, προβληματισμοί, δράση, αντίδραση, νέες ιδέες, γνώσεις – αυτό που έγινε εδώ

πέρασα καλά, ευχάριστα, μάθαμε, χαλαρώσαμε

αυτό που μου έμεινε είναι η μετανάστευση – έβαλα έναν να φεύγει από την Νιγηρία για την Γαλλία

από πάντα μεταναστεύαν οι λαοί, μετανάστες πάντα υπήρχαν και πάντα θα υπάρχουν

ζωγράφισα την αίθουσα, από πάνω είναι ο λόγος που διαχέεται

Να είσαστε καλά για τη συνεύρεση και την διεύρυνση και της δικιάς μου οπτικής για την Ελλάδα και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε…

 

 

Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων…

Jun 202012
 

Σήμερα, Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων, σας καλούμε να μπείτε στη θέση ενός πρόσφυγα και να αναλογιστείτε τα τρομερά διλήμματα με τα οποία έρχονται αντιμέτωποι πολλοί πρόσφυγες. Εσύ τι θα έκανες στη θέση τους; Θα είχες τη δύναμη να επιβιώσεις;

Περισσότερα στο www.unhcr.gr/takeaction

 

Page 6 of 14 1 2 … 4 5 6 7 8 … 13 14