Από τα καλύτερα post με ευχές για την καινούργια χρονιά. Απλό, περιεκτικό και ουσιαστικό… Από το Ψυχο-δρόμιο:
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ να έχουμε ή …..
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ να την κάνουμε…..?
Φέτος, το ψυχο-δρόμιο δεν εύχεται – υπήρξαν άλλωστε πολλές ευχές και είμαστε όλοι χορτάτοι.
Φέτος έχουμε να κάνουμε κι όχι να έχουμε.
Με αυτήν την προτροπή και προβληματισμό καλοσωρίζουμε τον νέο χρόνο,τις νέες συνθήκες στην ζωή μας και με θέληση προχωράμε.
για το ψυχο-δρόμιο,
Αποστόλης
Ελευθερία
Ανήμερα Χριστούγεννα έφυγε η φίλη και συνάδελφος Edna Holt. Από τα ιδρυτικά μέλη του RSPOP-UK, αφιέρωσε τη ζωή της στην εκπαίδευση. Εργαζόταν στο Bristol και ήταν ενεργό μέλος των ομάδων που συντόνιζαν Συναντήσεις Πόλης (Open Forums) πάνω σε θέματα διαφορετικότητας και ποικιλομορφίας.
Θα μας λείψουν οι συναντήσεις μας στα Worldwork Seminars, το απίστευτο χιούμορ της και η ικανότητα της να εκφράζεται με πάθος και συναίσθημα για ότι έκρινε σημαντικό. Από τη στιγμή που άκουσα οτι δεν είναι πια μαζί μας, ηχεί στα αυτιά μου η φωνή της. ‘Οποτε μας έβλεπε, με μεγάλο χαμόγελο έλεγε ‘καλημέρα!’ σε άψογα ελληνικά… Όπως έγραψε και η Amy Mindell ανακοινώνοντας το θάνατο της ‘Goodbye and hello Edna’.
Δεν γράφουμε συχνά για βιβλία σχετικά με εστιατόρια σε αυτό το blog (μάλλον ποτέ δεν έχουμε γράψει για βιβλίο σχετικά με εστιατόριο). Αλλά αυτό το βιβλίο είναι μια ξεχωριστή περίπτωση. Το Balthazar του 1973-1983 το θυμούνται οι παλιοί. Άφησε ιστορία στην Αθήνα. Αυτή η ιστορία, μαζί με τις υπέροχες συνταγές του, είναι διαθέσιμη πλέον σε βιβλίο.
Η κουζίνα του Balthazar (1973-1983)
Συνταγές και ιστορίες από ένα εστιατόριο της Αθήνας
Κείμενα και Επιμέλεια: Λίλα Παλαιολόγου – Βαγγέλης Πελέκης
Εκδόσεις: Ιστός
Κυκλοφόρησε το Δεκέμβριο του 2010 το βιβλίο “Η κουζίνα του Balthazar 1973-1983” από τις εκδόσεις Ιστός. Στις 325 σελίδες του βιβλίου παρουσιάζονται με καλαίσθητο τρόπο 277 δοκιμασμένες συνταγές από όλη την Ελλάδα και τον κόσμο, με ειδικό κεφάλαιο για την ινδική κουζίνα. Οι πρωτότυπες αυτές συνταγές έκαναν το εστιατόριο Balthazar διάσημο όταν πρωτοάνοιξε τις πόρτες του τον Σεπτέμβριο του 1973. Οι Αθηναίοι ακόμα μιλούν για τις γευστικές αλλά και κοινωνικές εμπειρίες που έζησαν εκεί.
Στο χώρο κυριαρχούσαν οι προσωπικότητες των ιδιοκτητών: της Καίη Τσιτσέλη και του Νίκου Παλαιολόγου. Συγγραφέας η πρώτη, με διεθνή ακτινοβολία (κρατικό βραβείο διηγήματος 1999), κοσμοπολίτης, Μυκονιάτης στην καταγωγή ο δεύτερος, έκαναν μαζί ένα εκρηκτικό συνδυασμό. Το εγχείρημά τους να στήσουν το Balthazar, ένα εστιατόριο υψηλών προδιαγραφών και πρωτότυπων γεύσεων, βρήκε ανταπόκριση στην αστική τάξη της Αθήνας ενώ ταυτόχρονα έδωσε στέγη σε καλλιτέχνες και διανοούμενους της μεταπολίτευσης. Το πνεύμα αυτό μεταφέρεται και στο βιβλίο που εκτός από τις ενδιαφέρουσες συνταγές διανθίζεται και με φωτογραφίες από δεκάδες μοναδικά έργα τέχνης καλλιτεχνών-θαμώνων του εστιατορίου αλλά και με ιδιαίτερα αντικείμενα από τις συλλογές του συλλέκτη Νίκου Παλαιολόγου. Έργα του Αλέξη Ακριθάκη, του Μίνου Αργυράκη, του Περικλή Βυζάντιου, του Γιάννη Γαΐτη, του Τάκη, του Paolo Colombo, του Γιάννη Τσαρούχη, του Κοσμά Ξενάκη, του Θέμου Μάιπα και πολλών άλλων καλλιτεχνών κοσμούν τις σελίδες του βιβλίου.
Η κόρη τους Λίλα Παλαιολόγου και ο σύζυγός της Βαγγέλης Πελέκης ξεκίνησαν την προσπάθεια αυτής της έκδοσης ήδη από το 2003 όταν ακόμα ο Νίκος Παλαιολόγος ζούσε, μιας και βρέθηκε στα χέρια τους ένας ολόκληρος κόσμος από φωτογραφίες, κείμενα, άρθρα, επιστολές, συνταγές, όλα γύρω από το Balthazar.
Μαγείρεψαν μαζί με το Νίκο, δοκίμασαν, διόρθωσαν και… ιδού το αποτέλεσμα, δέκα χρόνια μετά: “Η κουζίνα του Balthazar 1973-1983”. Ο σχεδιασμός έγινε από την ίδια την Λίλα Παλαιολόγου ενώ τα κείμενα τα έγραψαν μαζί με το Βαγγέλη Πελέκη. Στη εισαγωγή παρατίθενται κείμενα των Καίη Τσιτσέλη, Λίλας Παλαιολόγου, Edmund Keeley, Παναγιώτη Παπαϊωάννου, Προκόπη Δούκα, Francoise Arvanitis, Κerin Hope, Μαρίνας Ηλιάδη και Jean Bernier, Νίκης Καναγκίνη, Έρσης Σωτηροπούλου, Βαγγέλη Πελέκη, Νίκου Παλαιολόγου και ένα ποίημα της Αγγλίδας ποιήτριας Ruth Padel, όλοι μάρτυρες αυτού του μύθου!
πηγή: Καθημερινή
Λεωφορείο το τέρας
της Μαριαννας Τζιαντζη
Tις τελευταίες ημέρες, έγιναν πολλές τηλεοπτικές συζητήσεις για τον ξυλοδαρμό του Κωστή Χατζηδάκη, καθώς και για τις απεργίες στα δημόσια μέσα μεταφοράς. Διαφορετικά θέματα, που όμως τα συνδέει ένα αμείλικτο νήμα: η περιρρέουσα, η μουλωχτή και πολιτικά ακατέργαστη κοινωνική οργή. Τουλάχιστον αυτό διαπίστωσα τη Δευτέρα, στη διάρκεια μιας πολύωρης διαδρομής με λεωφορείο από μια συνοικία της Αθήνας προς το κέντρο.
Το λεωφορείο είχε γεμίσει από την αφετηρία. Πλήθη περίμεναν στις στάσεις, όμως οι τυχεροί σαρδελοποιημένοι επιβάτες εκλιπαρούσαν ή και απειλούσαν τον οδηγό να μη σταματήσει για να τους παραλάβει. Τι και αν κάποιοι επιβάτες ήθελαν να κατεβούν; Oι πύλες της κολάσεως δεν έπρεπε να ανοίξουν. Κι εδώ κόλαση ήταν οι «άλλοι».
Εύκολα ο εκνευρισμός μετατρέπεται σε αγριότητα. Σύντομα όλοι έβριζαν όλους. Οχι μόνο τον «Γιωργάκη», αλλά και τους «χαζούς οικονομολόγους», τους απεργούς, τις «γριές που κατεβαίνουν για ψώνια» ή τους «Πακιστανούς που παίρνουν το λεωφορείο για να πάνε βόλτα στα γκέτο τους». Στην Αλαμπάμα, την εποχή της Ρόζας Παρκς, τουλάχιστον οι αρχές επέτρεπαν στους μαύρους να επιβιβάζονται στα λεωφορεία, αρκεί να κάθονταν στα πίσω καθίσματα. Στην Ελλάδα του 2010 κάποιοι βλέπουν με μισό μάτι τους Ασιάτες που μας πιάνουν τις θέσεις.
Κάποιος ηλικιωμένος προτείνει το λιντσάρισμα του οδηγού που δεν μπορεί να επιβάλει την τάξη. Ευτυχώς, η πρότασή του δεν βρίσκει ανταπόκριση…
Εκτακτη κατάσταση, όχι καθημερινή. Σαν να βρεθήκαμε ξαφνικά στον Τρίτο Κόσμο, εκεί που νομίζαμε ότι ζούσαμε στον πρώτο. «Επιστρέφουμε στο ’20, στο ’20!» κραυγάζει μια κυρία, μάλλον μεταπολεμικά γεννημένη.
«Ο ύπνος της Λογικής γεννά τέρατα», όμως και η διάλυση των συγκοινωνιών και το κυκλοφοριακό χάος γεννούν επιβάτες-τέρατα, αλλά και οδηγούς Ι.Χ.-τέρατα. Για την ακρίβεια, τέρατα γεννά η διάλυση της ζωής μας, o τρόμος της ανεργίας και της εξαθλίωσης, το χύμα μίσος που στρέφεται κατά των «πάνω», των πολιτικών, αλλά και κατά του διπλανού μας, με αποτέλεσμα οι μισοί Ελληνες να τα βάζουν με τους άλλους μισούς, π.χ., οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα εναντίον των υπαλλήλων του Δημοσίου και των ΔΕΚΟ. Οχι απλώς γιατί εσείς να είστε «προστατευμένοι» κι όχι εγώ, αλλά γιατί να μην είστε κι εσείς απροστάτευτοι σαν κι εμένα;
Η νέα εποχή γεννά και τον πρωτογονισμό και την αυτοδικία – και δείγμα αυτής της νέας βαρβαρότητας δεν είναι μόνο η αναλγησία των «πάνω», αλλά και η βία των «κάτω» που μπορεί να στρέφεται εναντίον κάθε επίκαιρου στόχου: όχι μόνο κατά του κ. Χατζηδάκη, αλλά όλων των βουλευτών και των πολιτικών, των δημοσιογράφων, των συνδικαλιστών, των αλλοδαπών κ.ά.
Αναπόφευκτα, η νέα εποχή γεννά, με χίλιες αντιφάσεις, και μια νέα κοινωνική και πολιτική συνείδηση που δεν έχει το πρόσωπο του τέρατος. Προς το παρόν, αυτή η συνείδηση παραμένει φευγαλέα, άπιαστη, αλλά όχι ανύπαρκτη – και ας μην την έχουν ακόμα συλλάβει οι κεραίες της τηλεόρασης.
Καλύτερη ταινία μικρού μήκους στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους,
Καλύτερη ταινία μικρού μήκους στο φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους Πάτρα και ειδικό βραβείο
Ειδική Μνεία στο Πεσκάρα Ευρωπαϊκό Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους
Ειδική Μνεία στην Νάουσα Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους
Silber Metal στο Φεστιβάλ der Nationen
Silber Metal στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Des Nightkommerziellen Films
Κι άλλο ένα βίντεο (χωρίς βραβεία απο φεστιβάλ) από το BBC News…
Το “Τρέχοντας…για τα παιδιά στο δρόμο” είναι μία πρωτοβουλία που φέρνει κοντά την άθληση με την κοινωνική προσφορά.
Συγκεκριμμένα, ερασιτέχνες δρομείς δηλώνουν εκ των προτέρων ότι προτίθενται να τρέξουν σε επιλεγμένους αγώνες μεγάλων αποστάσεων (τουλάχιστον 15 χιλιομέτρων) με στόχο να συγκεντρωθούν χρήματα για ένα κοινωφελή στόχο. Στην περίπτωση μας, για την ανάπτυξη των παραμβάσεων της ΑΡΣΙΣ Κοινωνικής Οργάνωσης Υποστήριξης Νέων, για τα παιδιά που εργάζονται στο δρόμο.
Παράλληλα, πολίτες που υποστηρίζουν την προσπάθεια αυτή, δηλώνουν ότι προτίθενται να καταθέσουν σε ειδικό λογαριασμό ένα ποσό που αντιστοιχεί στα χιλιόμετρα που έχουν διανύσει οι δρομείς.
Κάθε υποστηρικτής/-τρία μπορεί να δηλώνει ότι θα καταθέσει ένα ποσό που αντιστοιχεί σε κάθε χιλιόμετρο που διανύει δρομέας της επιλογής του/της, που συμμετέχει σε ένα αγώνα (π.χ. 1€/χιλιόμετρο). Τα ποσά αυτά εμφανίζονται σε πίνακα στην σελίδα του site που αφορά τους αγώνες.
Στο site θα βρείτε πληροφορίες και νέα για την πρωτοβουλία αυτή όπως και για την δουλειά της ΑΡΣΙΣ με τα παιδιά στο δρόμο.
Αν θέλετε, μπορείτε να γίνετε μέλη, ως δρομείς ή/και ως υποστηρικτές, (κάνοντας κλικ στη λέξη register, δεξιά) και στην συνέχεια να συμμετέχετε στην συγκέντρωση χρημάτων, τρέχοντας ή υποστηρίζοντας δρομείς σε κάποιον αγώνα!
Επίσης μπορείτε να πάρετε μέρος στο φόρουμ, συζητώντας θέματα που αφορούν και άλλους δρομείς ή υποστηρικτές της προσπάθειας.
Αν σας αρέσει η ιδέα, διαδώστε την και στους φίλους σας…
πηγή: psi-action
Από τον Σύλλογο για την Ψυχική Υγεία – Σ.Ο.Ψ.Υ. Πάτρας λάβαμε το κείμενο της ομιλίας του κ. Γιάννη Χαραμίδη, μέλους του Δ.Σ. του Συλλόγου και λήπτη υπηρεσιών ψυχικής υγείας, στο Επιστημονικό Συνέδριο με θέμα: “Η Ψυχιατρική στην Κοινότητα” που πραγματοποιήθηκε στο Συνεδριακό Κέντρο του Πανεπιστημίου Πατρών στις 11 και 12 Δεκεμβρίου 2010:
“Στο πνεύμα των Χριστουγέννων που πλησιάζουν έτυχε να δω την Ιστορία του Σκρούντζ και του φαντάσματος των Χριστουγέννων. Επειδή η διάθεσή μου δεν ήταν και η καλύτερη έκανα διάφορους συνειρμούς με αφορμή αυτή τη χριστουγεννιάτικη ιστορία. Θα ευχόμουν δηλαδή να έλθει το φάντασμα της ψυχικής υγείας στον ύπνο των επαγγελματιών ψυχικής υγείας (ψυχιάτρων, ψυχολόγων, κοινωνικών λειτουργών, νοσηλευτών) και να τους βοηθήσει έστω και στο όνειρό τους να μπουν στη θέση των ληπτών υπηρεσιών ψυχικής υγείας ή μάλλον για την ελληνική πραγματικότητα των πελατών. Θα ΄θελα να νιώσουν την απόγνωση που νιώθουμε, όταν ζητάμε ραντεβού και αυτό δίνεται μετά από κάποιους μήνες λες και το πρόβλημα μπορεί να περιμένει. Θα ΄θελα να νιώσουν στο πετσί τους αυτό που ο καθηγητής Στυλιανίδης ονομάζει «κτηνιατρική» περιγράφοντας το δεκάλεπτο θεραπευτικής επικοινωνίας μεταξύ αρρώστου και ψυχιάτρου στα πλαίσια της ψυχοθεραπευτικής φαρμακοθεραπείας. Θα ΄θελα να αισθανθούν την εξωλεκτική επικοινωνία αδιαφορίας και απάθειας που εισπράττουμε απ’ όλο το στελεχιακό δυναμικό της θεραπευτικής ομάδας εμείς οι ψυχιατρικά νοσούντες περιμένοντας έξω από τις Μονάδες Ψυχικής Υγείας.
Αν όλα αυτά μπορούσαν να συμβούν τότε θα μπορούσα και εγώ να σας περιγράψω τα συναισθήματα μου και των άλλων φίλων μου για το τι είναι ο ΣΟΨΥ για μας. Είναι το καταφύγιο μας απέναντι σ’ ένα απάνθρωπο σύστημα υπηρεσιών ψυχικής υγείας που δεν μας καταλαβαίνει και δεν λαμβάνει υπόψη του τις πραγματικές μας ανάγκες. Η τραγική ειρωνεία είναι ότι πρέπει να αισθανόμαστε και ευγνωμοσύνη για το ράντζο της ψυχιατρικής κλινικής, για το δεκάλεπτο της επικοινωνίας με το ψυχίατρο, για τη ψυχοεκπαίδευση με το ψυχολόγο, για την εργασιακή αποκατάσταση με τον κοινωνικό λειτουργό, για την εκπαίδευση στην αυτοφροντίδα από το νοσηλευτή. Στο ΣΟΨΥ λοιπόν μαζευόμαστε και ανάμεσα στα άλλα μοιραζόμαστε και τον πόνο μας, την απογοήτευσή μας, τη λύπη μας και τη χαρά μας για προσωπικές μας στιγμές και νιώθουμε για λίγο άνθρωποι. Αυτό είναι ο ΣΟΨΥ για μας. Μας κάνει να αισθανόμαστε ΑΝΘΡΩΠΟΙ μέσα σ’ ένα κόσμο απάνθρωπο. Είναι και το μόνο που μας έχει απομείνει σ’ ένα κόσμο πραγματικά σκληρό. Αφού μοιραστούμε λοιπόν τα συναισθήματά μας και δώσουμε κουράγιο ο ένας στον άλλο παίρνουμε δύναμη να αντέξουμε το δύσκολο δρόμο μας.
Είναι φορές όμως που λέμε αν δεν υπήρχε ο ΣΟΨΥ στη ζωή μας τι θα γινόμασταν; Θα επαναστατούσαμε εμείς οι στιγματισμένοι; Ποιος θα μας καταλάβαινε; Ευτυχώς ο ΣΟΨΥ υπάρχει και όσο υπάρχει μας στηρίζει, μας δίνει δύναμη να συνεχίσουμε και να στρατευτούμε στην προσπάθειά του να προβάλει ως σύλλογος εκπροσώπησης και των ληπτών υπηρεσιών ψυχικής υγείας τα δίκαια αιτήματά μας για ένα πιο ανθρώπινο σύστημα υπηρεσιών ψυχικής υγείας. Ωστόσο, αν το φιλοσοφήσει κανείς από μια μεριά καλύτερα που τα πράγματα είναι έτσι. Καλύτερα που είμαστε εμείς από τη μεριά των «πελατών», αλλά έχουμε την ανθρωπιά μας και μπορούμε να μοιραζόμαστε τον πόνο μας. Οπότε κάνοντας μια ευχή στο φάντασμα των Χριστουγέννων λέω να μην περάσει από το χώρο της ψυχικής υγείας, άλλωστε για να μην είμαι άδικος υπάρχουν και εκεί άνθρωποι που κάνουν ό,τι μπορούν αλλά από μόνοι τους δεν αρκούν για να αλλάξουν μια πραγματικότητα που για εμάς τους λήπτες υπηρεσιών δεν είναι καθόλου ευχάριστη. Ούτως ή άλλως φάντασμα είναι και η ψυχική υγεία στην Ελλάδα φτιαγμένη να εξυπηρετεί αυτούς που εργάζονται και όχι αυτούς που πραγματικά έχουν ανάγκη. Καληνύχτα λοιπόν σ’ όλους και εύχομαι το φάντασμα των Χριστουγέννων ας μην ταράξει τον ύπνο και τη μακαριότητα κανενός …”
*Η φωτογραφία είναι από τοπική εφημερίδα και τη βρήκαμε στη σελίδα που διατηρεί ο Σ.Ο.Ψ.Υ. Πάτρας στο facebook
23 γνωστοί ραδιοφωνικοί παραγωγοί εκπέμπουν live από τη Στροφή
Χρήστος Μιχαηλίδης, Σπύρος Σεραφείμ, Άκης Έβενης, Γιάννης Καλαμίτσης, Γιώργος Χουδαλάκης, Παύλος Τσίμας, Γιώργος Μουχταρίδης, Mενέλαος Καραμαγγιώλης, Κωνσταντίνος Τζούμας, Κατερίνα Καφεντζή, Χρήστος Φερεντίνος, Κώστας Αρβανίτης, Οδυσσέας Ιωάννου, Πάνος Χρυσοστόμου, Γιάννα Τριανταφύλλη, Μάκης Μηλάτος, Άρης Δαβαράκης, Γιάννης Πετρίδης, Μάκης Προβατάς, Αντώνης Πανούτσος, Γρηγόρης Ψαριανός, Γιάννης Τριάντης, Κατερίνα Ακριβοπούλου…
Ενώνουν τις ραδιοφωνικές τους φωνές live στη διαδικτυακή συχνότητα του ΚΕΘΕΑ ΣΤΡΟΦΗ στις 20 Δεκεμβρίου 2010. Έτσι, η ομάδα ραδιοφώνου των εφήβων του θεραπευτικού προγράμματος μεγαλώνει για μία ημέρα, καθώς οι 23 παραγωγοί θα εκπέμψουν από το στούντιο της θεραπευτικής κοινότητας στον Άγιο Παντελεήμονα, με πρωτοβουλία της ραδιοφωνικής στήλης τετΡΑΔΙΟ του Δημήτρη Κανελλόπουλου (Ελευθεροτυπία) και του Κώστα Αρβανίτη (ΕΡΤ).
Αφορμή είναι η δημοσιοποίηση της επίσημης έναρξης του προγράμματος του διαδικτυακού ραδιοφώνου «web-radio ΚΕΘΕΑ ΣΤΡΟΦΗ» στη συνέντευξη Τύπου που πραγματοποιείται στις 20 Δεκεμβρίου στις 12 το μεσημέρι (Φυλής 150, Άγ. Παντελεήμονας Αχαρνών, κτίριο του Συλλόγου Οικογένειας ΚΕΘΕΑ ΣΤΡΟΦΗ).
Το πρόγραμμα της 20ης Δεκεμβρίου του «web-radio ΚΕΘΕΑ ΣΤΡΟΦΗ» θα αναμεταδίδεται και από τη συχνότητα του Ράδιο Φιλία 106,7 όλη την ημέρα και από τον 105,5 στο Κόκκινο από τις 3 το μεσημέρι και μετά. Επίσης, κάποιες ώρες του προγράμματος θα αναμεταδίδονται και από άλλους ραδιοσταθμούς των FM (σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και επαρχία). Στο διαδίκτυο το πρόγραμμα θα ακούγεται μέσω του www.e-tetRadio.gr που υποστηρίζει την όλη προσπάθεια, του mindradio.gr και αρκετών άλλων web radios. Σημειώνεται ότι το διαδικτυακό ραδιόφωνο εκπέμπει από το site του ΚΕΘΕΑ ΣΤΡΟΦΗ.
Η ολοκλήρωση της λειτουργίας του web-radio έγινε στο πλαίσιο του προγράμματος «Υποστήριξη πρωτοβουλιών για νέους 2010» της Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς. Το web-radio του ΚΕΘΕΑ ΣΤΡΟΦΗ αποτελεί ένα βήμα επικοινωνίας των εφήβων και νεαρών ενηλίκων μελών του προγράμματος με την ευρύτερη κοινωνία, μέσω του οποίου επιτυγχάνονται οι στόχοι της ενημέρωσης για το πρόβλημα των ναρκωτικών, της διάδοσης μηνυμάτων πρόληψης, της άρσης των προκαταλήψεων για τους πρώην χρήστες, αλλά και η συστηματική εκπαίδευση των εμπλεκόμενων στο αντικείμενο του σχεδιασμού, της οργάνωσης, του προγραμματισμού και της λειτουργίας ενός διαδικτυακού ραδιοφωνικού σταθμού.
Αναλυτικά το πρόγραμμα της 20ης Δεκεμβρίου:
08.00 – 09.00: Χρήστος Μιχαηλίδης (Ελευθεροτυπία, ΕΡΤ)
09.00 – 10.00: Σπύρος Σεραφείμ / Άκης Έβενης (e-tetRadio – ΒΗΜΑ FM)
10.00 – 11.00: Γιάννης Καλαμίτσης / Γιώργος Χουδαλάκης (Real FM)
11.00 – 12.00: Παύλος Τσίμας (ΤΑ ΝΕΑ, ΒΗΜΑ FM), Γιώργος Μουχταρίδης (KOSMOS 93.6)
12.00 – 13.00: Mενέλαος Καραμαγγιώλης (Τρίτο Πρόγραμμα)
13.00 – 14.00: Κωνσταντίνος Τζούμας / Κατερίνα Καφεντζή (Εν Λευκώ 87,7)
14.00 – 15.00: Χρήστος Φερεντίνος (με καλεσμένο τον Κωστή Μαραβέγια)
15.00 – 16.00: Κώστας Αρβανίτης (ΝΕΤ) με τη Φυλή των Φίλων
16.00 – 17.00: Οδυσσέας Ιωάννου (με καλεσμένο τον Μίλτο Πασχαλίδη)
17.00 – 18.00: Πάνος Χρυσοστόμου / Γιάννα Τριανταφύλλη μαζί με την ομάδα ραδιοφώνου της ΣΤΡΟΦΗΣ (Δεύτερο Πρόγραμμα)
18.00 – 19.00: Μάκης Μηλάτος (105,5 Στο Κόκκινο)
19.00 – 20.00: Άρης Δαβαράκης (Αθήνα 9,84)
20.00 – 21.00: Γιάννης Πετρίδης (ΕΡΤ)
21.00 – 22.00: Μάκης Προβατάς / Αντώνης Πανούτσος / Γρηγόρης Ψαριανός (ΒΗΜΑ FM, NOVA Σπορ 94,6)
22.00 – 23.00: Γιάννης Τριάντης (Ελευθεροτυπία)
23.00 – 24.00: Κατερίνα Ακριβοπούλου (Σκάι 100,3)
Πηγή: To παρκινγκ τους, παρκο μας (το blog του ελευθερου, αυτοδιαχειριζομενου παρκου,στη συμβολη των οδων Ναυαρινου και Χαριλαου Τρικουπη)
Επίθεση στο Πάρκο Ναυαρίνου-Κάλεσμα για έμπρακτη συμπαράσταση απόψε στις 8
Σήμερα τα ξημερώματα (γύρω στις 4:00) το πάρκο δέχτηκε επίθεση από κάποιους που εκμεταλλευόμενοι την απουσία κόσμου και το κρύο εισέβαλαν προκαλώντας τις εξής καταστροφές :
– εμπρησμό κεντρικού ηλεκτρικού πίνακα
– καταστροφή των περιφράξεων (εκείνης που κατέστρεψαν τα ΜΑΤ το Σεπτέμβρη + άλλων δύο)
– εμπρησμό ενός πίνακα ανακοινώσεων
– καταστροφή κεντρικού καλωδίου
Πέραν της υλικής καταστροφής, η ενέργεια συνιστά επίθεση στη δημιουργικότητα και τον κόπο που έχουν καταβάλει οι φίλοι του πάρκου, στη λειτουργικότητα του χώρου (καταστρέφοντας την ηλεκτροδότηση) και στις αξίες της αλληλεγγύης, της συντροφικότητας και της αυτοοργάνωσης όπως αυτές προσπαθούμε να αποτυπώνονται στο πάρκο.
Είναι προφανές ότι το πάρκο δεν έχει ειδική 24 ωρη περιφρούρηση, αλλά είναι εξίσου προφανές ότι είναι τμήμα ενός συνολικότερου κινήματος και δικτύου φίλων που είναι σε θέση να το υπερασπιστούν από τις επιθέσεις που δέχεται.
Καλούμε όλους τους φίλους του πάρκου, συντρόφους και κατοίκους, σήμερα Σάββατο στις 8:00 για έμπρακτη συμπαράσταση.
Αυτοδιαχειριζόμενο Πάρκο Ναυαρίνου
WikiLeaks. Τα έχει όλα. Κρυφή διπλωματία, διεθνή κατασκοπία, μεγάλες εταιρίες, μεγάλα κέρδη, κινητοποιήσεις πολιτών (πιθανά και βολικές διαρροές;). Το Press Project κάνει μια αξιόλογη προσπάθεια να μαζέψει όλες τις εξελίξεις, με διαρκή ανανέωση και καινούργιο υλικό.
Η Avaaz.org μαζεύει υπογραφές ενάντια στη δίωξη του WikiLeaks, και πολίτες από διάφορες χώρες του κόσμου παίρνουν μέρος στο Operation Payback, χρησιμοποιώντας τους υπολογιστές τους για να μπλοκάρουν sites εταιριών που υπέκυψαν στις πολιτικές πιέσεις και πάγωσαν λογαριασμούς του WikiLeaks. Εν εξελίξει όλο αυτό το πολιτικό(-οικονομικό) θρίλερ.
Καθώς το παρακολουθείς, αν το παρακολουθείς, μη ξεχνάς ότι αφορά αληθινές ζωές, αληθινών ανθρώπων. Διάβασε παρακάτω για να καταλάβεις…
πηγη: TVXS
Wikileaks: «Βρώμικα κόλπα» από τη Pfizer στη Νιγηρία
H μεγαλύτερη φαρμακευτική εταιρεία στον κόσμο προσέλαβε ερευνητές για να ξεθάψουν αποδείξεις διαφθοράς εναντίον γενικού εισαγγελέα της Νιγηρίας, προκειμένου να τον «πείσει» να σταματήσει τη νομική διαδικασία σε μια αμφιλεγόμενη δίκη της φαρμακευτικής σε μια υπόθεση που εμπλέκονται παιδιά με μηνιγγίτιδα, σύμφωνα με ένα τηλεγράφημα της πρεσβείας των ΗΠΑ.
Η Pfizer μηνύθηκε από τις νιγηριανές πολιτειακές και ομοσπονδιακές αρχές, οι οποίες υποστηρίζουν ότι τα παιδιά έχουν υποστεί ζημία από το νέο αντιβιοτικό Trovan, κατά τη διάρκεια δίκης, η οποία έλαβε χώρα στη μέση μιας επιδημίας μηνιγγίτιδας πρωτοφανούς κλίμακας στο Kano στα βόρεια της Νιγηρίας το 1996 .
Πέρυσι, η εταιρεία ήρθε σε ένα προσωρινό διακανονισμό με την κυβέρνηση του Kano το κόστος της οποίας έφτασε τα 75 εκατομμύρια δολάρια. Αλλά το τηλεγράφημα αποδεικνύει ότι ο φαρμακευτικός κολοσσός των ΗΠΑ δεν θέλησε να πληρώσει για την επίλυση των δύο υποθέσεων – μία πολιτική και μία ποινική – που άσκησε κατά της Pfizer η Νιγηριανή ομοσπονδιακή κυβέρνηση.
Το τηλεγράφημα αναφέρει συνάντηση μεταξύ του διαχειριστή της Pfizer στη Νιγηρία, Enrico Liggeri και Αμερικανών αξιωματούχων στην πρεσβεία της Abuja, στις 9 Απριλίου 2009: «Σύμφωνα με τον Liggeri, η Pfizer είχε προσλάβει ερευνητές για την αποκάλυψη δεσμών διαφθοράς στον ομοσπονδιακό γενικό εισαγγελέα Michael Aondoakaa προκειμένου να τον εκθέσει και να του ασκήσει πίεση για να αποσύρει τις ομοσπονδιακές υποθέσεις. Είπε πως οι ερευνητές της Pfizer περνούσαν τις πληροφορίες αυτές σε τοπικά μέσα ενημέρωσης».
Το τηλεγράφημα, υπό τον χαρακτηρισμό «απόρρητο» από τον οικονομικό σύμβουλο Robert Tansey, συνεχίζει:. «Μια σειρά από επιζήμια άρθρα για τους υποτιθέμενους διεφθαρμένους δεσμούς του Aondoakaa δημοσιεύθηκαν το Φεβρουάριο και το Μάρτιο. Ο Liggeri υποστήριξε ότι η Pfizer είχε πολύ πιο καταστροφικές πληροφορίες για τον Aondoakaa και ότι οι οπαδοί του Aondoakaa τον πίεζαν να εγκαταλείψει τις διώξεις υπό το φόβο περαιτέρω αρνητικών άρθρων».
Η δημοσιοποίηση του τηλεγραφήματος έλαβε χώρα την ίδια ώρα που:
• Ο πρέσβης των ΗΠΑ στο Λονδίνο κατήγγειλε τη διαρροή διαβαθμισμένων τηλεγραφημάτων του αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών. Στην Guardian ο Louis Susman γράφει: «Αυτό δεν είναι whistleblowing. Δεν υπάρχει τίποτα το αξιόλογο στο να τίθενται σε κίνδυνο αθώοι άνθρωποι. Δεν υπάρχει τίποτα το γενναίο στην υπονόμευση της ειρηνικών σχέσεων μεταξύ των εθνών πάνω στις οποίες βασίζεται η ασφάλειά μας».
Αύριο συμπληρώνονται δυο χρόνια από την ημέρα της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Δυο χρόνια από το ξέσπασμα μιας οργής που πολλοί γνώριζαν και ελάχιστοι ήξεραν πώς να αντιμετωπίσουν.
Σήμερα, η οργή παραμένει. Και για τα γεγονότα που οδήγησαν στο Δεκέμβρη του 2008, αλλά και για όλα αυτά που επακολούθησαν. Αυτή την οργή, τι θα την κάνουμε; Θα μας φάει τα σωθικά αν δεν βρούμε τρόπους να τη μετατρέψουμε σε ουσιαστικές αλλαγές. Αλλαγές στάσης, αναθεώρηση αξιών, αλλαγές στον τρόπο πολιτικής δράσης και συμμετοχής. Παλιότερα ‘στρατιωτικός νόμος’ σήμαινε τανκς στο δρόμο. Σήμερα έρχεται μεταμφιεσμένος σαν ένα διαφορετικό ‘πακέτο σωτηρίας’ και θυσίες κοινωνικών κεκτημένων. Κοινωνικές δομές κλείνουν, και οι φτωχότεροι των φτωχότερων αυξάνονται.
Ένας συνάδελφος process worker, Ιρλανδός, έγραψε με αφορμή τα τελευταία γεγονότα στην Ιρλανδία:
Γιατί σιώπησα τόσα χρόνια για πράγματα που ξέρω ότι δεν είναι σωστά; Τι καρπώθηκα προσωπικά από ένα σύστημα που είναι φανερά άδικο και γιατί δεν διαμαρτυρήθηκα απλά και μόνο γιατί τα δικά μου παιδιά δεν υπέφεραν; Ποιους και τι είμαι διατεθειμένος να θυσιάσω και να περιθωριοποιήσω για να εξασφαλίσω τη δική μου επιβίωση; Τι θεωρώ δεδομένο και δικαίωμα μου να έχω και πως αυτό επηρεάζει τους άλλους γύρω μου; Νοιάζομαι πραγματικά; Πιστεύω πως χρειαζόμαστε μια καινούργια οπτική του κόσμου και της βαθύτερης σύνδεσης και αλληλεξάρτησης με τον κόσμο. Χρειάζονται συστημικές αλλαγές. Αλλά τα συστήματα δημιουργούνται από ανθρώπους, από τον κάθε ένα και την κάθε μια από εμάς. Χρειάζεται να αναρωτηθούμε σοβαρά ερωτήματα για το ποιοι είμαστε, πως ζούμε και ποια είναι τα οράματα μας για εμάς, τις οικογένειες μας, τους φίλους μας και τους εχθρούς μας, για τις κοινότητες μας. Αν υπήρξε ποτέ μια στιγμή που απαιτεί να είμαστε η αλλαγή που θέλουμε να δούμε στον κόσμος, αυτή είναι τώρα. Πρέπει να αναλάβουμε την ευθύνη της ύπαρξης μας και του τρόπου που υπάρχουμε και να αναζητήσουμε ένα καινούργιο όνειρο που δημιουργεί χώρο σε όλους μας να υπάρξουν και να ανθίσουν.
Νομίζω πως ο φίλος GM, τα είπε όλα…
ΡΧΣ: Το χρονικό μιας προαναγγελθείσας δολοφονίας
Uploaded by tvxorissinora. –
Η Ζωντανή βιβλιοθήκη δεν αποτελείται από χάρτινα βιβλία, αλλά από ανθρώπους με διάθεση να μοιραστούν τις ιστορίες τους και τις εμπειρίες τους, με στόχο να καταπολεμήσουν τις προκαταλήψεις και να ενισχύσουν την προώθηση της ποικιλομορφίας.
Οι ιστορίες ενός πρόσφυγα από το Αφγανιστάν, μιας κωφής ηθοποιού, μιας γυναίκας από την Αφρική, ενός gay άνδρα ή ενός οροθετικού, ανθρώπων που έχουν υποστεί χρόνιο θεσμικό και κοινωνικό ρατσισμό, ξετυλίγονται όχι μέσα από τις σελίδες ενός βιβλίου αλλά μέσα από μια προσωπική συζήτηση του αναγνώστη/αναγνώστριας με το “ζωντανό βιβλίο” που αυτός/αυτή έχει επιλέξει.
Τον τελευταίο χρόνο στην Αθήνα, μια ομάδα από εθελοντές και εθελόντριες ξεκίνησαν την πρωτοβουλία «Ζωντανή Βιβλιοθήκη», η οποία είναι ένα εξαιρετικό μέσο άσκησης στη συνύπαρξη, εκπαιδεύοντας στα ανθρώπινα δικαιώματα και στην καταπολέμηση των κοινωνικών διακρίσεων. Μέχρι τώρα έχουν διεξαχθεί με επιτυχία εκδηλώσεις στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων, στη Δημοτική Αγορά της Κυψέλης αλλά και στο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ.
Στην απλούστερή της μορφή, η «Ζωντανή Βιβλιοθήκη» είναι ένα είδος κινητής βιβλιοθήκης, που ενθαρρύνει τη διάδραση και το διάλογο, μέσα από την απλότητα και τη θετική διάθεση. Αντικείμενα δανεισμού δεν είναι, όμως, βιβλία, αλλά εθελοντές και εθελόντριες συνάνθρωποί μας που εκθέτουν την μοναδικότητα τους, σε μια προσπάθεια να σπάσουν τα στερεότυπα και να καταπολεμήσουν τις προκαταλήψεις μας. Τα ράφια της Ζωντανής βιβλιοθήκης διαθέτουν προς τους/τις αναγνώστες/στριες «ανθρώπινα βιβλία», τις ιστορίες τους και τις εμπειρίες τους. Και κάτι παραπάνω: τη διάθεσή τους να τα επικοινωνήσουν όλα αυτά με έναν τρόπο που να ενισχύει την προώθηση της ποικιλομορφίας.
Την Κυριακή 12 Δεκεμβρίου, δύο ημέρες μετά την Παγκόσμια Ημέρα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, διοργανώνεται μία ακόμα «Ζωντανή Βιβλιοθήκη», στη Δημοτική Αγορά της Κυψέλης, από τις 12.00 ως τις 17.00.
Ο χώρος είναι προσβάσιμος για Άτομα με Αναπηρία, ενώ θα υπάρχει δυνατότητα διερμηνείας στην Ελληνική Νοηματική Γλώσσα (Ε.Ν.Γ.) και κατάλογος βιβλίων σε Braille και μεγαλογράμματη γραμματοσειρά. Θα παρέχεται ακόμα ζωντανό λεξικό (διερμηνεία) στα Φαρσί, τα Νταρί και τα Αγγλικά, σε περίπτωση που ο αναγνώστης δεν μιλάει τη γλώσσα του βιβλίου, και δυνατότητα δημιουργικής φύλαξης των παιδιών των αναγνωστών κατά τη διάρκεια της επίσκεψής τους στη Ζωντανή Βιβλιοθήκη.
Ελάτε να διαβάσετε εκείνες τις ιστορίες που σας προκαλούν, σας δυσκολεύουν, σας ιντριγκάρουν. Ελάτε εκεί που οι ιστορίες ζωντανεύουν…
Πανελλαδικό – Παν-αναπηρικό κάλεσμα στο Συλλαλητήριο
3ης Δεκέμβρη 2010 – ώρα 10:00- Πλατεία Συντάγματος
Η Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία και σύσσωμο το εθνικό αναπηρικό κίνημα καλεί όλους τους Έλληνες και Ελληνίδες με ή χωρίς αναπηρία να δώσουν δυναμικό «παρών» στο μεγάλο Πανελλαδικό – Παν-αναπηρικό Συλλαλητήριο που διοργανώνουν την 3 Δεκέμβρη 2010 – Εθνική Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία και ώρα 10:00 το πρωί, στην Πλατεία Συντάγματος για να στείλουμε όλοι μαζί ένα ηχηρό μήνυμα στην Πολιτεία και σε όλη την Κοινωνία για την αναγκαιότητα θέσπισης ενός εθνικού προγράμματος δημόσιων πολιτικών για την αναπηρία.
Τη φετινή 3η Δεκέμβρη, τα άτομα με αναπηρία και οι οικογένειές τους αντιμετωπίζουν τις πιο σκληρές και επώδυνες επιπτώσεις από την οικονομική και κοινωνική κρίση. Γνωρίζουμε από την ιστορία ότι τα άτομα με αναπηρία σε ανάλογες παρελθούσες περιόδους είναι οι πρώτοι που βιώνουν τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό. Η ιστορία δεν πρέπει να επαναληφθεί, γιατί τώρα πια εμείς, τα άτομα με αναπηρία και οι οικογένειες μας, έχουμε φέρει με συντονισμένα και σταθερά βήματα σημαντικές αλλαγές στο κοινωνικό και πολιτισμικό σκηνικό της χώρας. Οι πολύχρονοι συλλογικοί αγώνες που έχουμε δώσει και οι κατακτήσεις τους πρέπει να προστατευτούν με κάθε τρόπο. Αυτό καλούμαστε να διεκδικήσουμε, τα άτομα με αναπηρία κάθε ηλικίας, γυναίκες και άντρες, νέοι και ηλικιωμένοι, τα μέλη των οικογενειών τους, από κάθε γωνιά της χώρας, στο Συλλαλητήριο της 3ης Δεκέμβρη 2010 στην Πλατεία Συντάγματος, στις 10 το πρωί.
Διεκδικούμε:
* τη λήψη οικονομικών μέτρων για την εισοδηματική ενίσχυση των ατόμων με αναπηρία και των οικογενειών τους,
* την αντιμετώπιση της ανεργίας που πλήττει διαχρονικά τα άτομα με αναπηρία και λαμβάνει εφιαλτικές διαστάσεις
* τη διαμόρφωση ενός ενιαίου πλαισίου ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών αρχών που θα οδηγεί σε αξιοπρεπή ζωή τα άτομα με αναπηρία, με πρώτο μέτρο την επαναφορά των δώρων και επιδομάτων αδείας σε όλους τους συνταξιούχους με αναπηρία και των εργαζομένων με αναπηρία,
* την πλήρη και δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και τη δωρεάν χορήγηση όλων των απαιτούμενων τεχνικών, ορθοπεδικών, θεραπευτικών μέσων
* τη διασφάλιση του δημόσιου χαρακτήρα του Εθνικού Συστήματος Υγείας με την ανάπτυξη του πρωτοβάθμιου συστήματος υγείας, την ίδρυση και αναβάθμιση των μονάδων χρονίων πασχόντων, κέντρων αποκατάστασης, την ολοκλήρωση της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης κ.λπ,
* τη διασφάλιση της λειτουργίας όλων των προνοιακών δομών
* την προστασία των οικογενειών που έχουν στη φροντίδα τους άτομα με βαριές αναπηρίες και πολλαπλές ανάγκες εξάρτησης με τη λήψη άμεσων και διακριτών μέτρων
Όλοι στις 3 Δεκέμβρη 2010 και ώρα 10:00 στην Πλατεία Συντάγματος! Η προστασία του δικαιώματος σε μια αξιοπρεπή ζωή είναι υπόθεση όλων μας!
Πηγή: Disability Myth’s Blog
Πηγή: Ελευθεροτυπία
Το 70% των γυναικών και των ανδρών παραγωγικής ηλικίας στον γενικό πληθυσμό βρίσκονται στα όρια της κατάθλιψης εξαιτίας της οικονομικής κρίσης. Αγωνιούν για το μέλλον των οικογενειών τους.
Το 90% των εργαζομένων σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα αισθάνονται ανασφάλεια για την εργασία τους. Νιώθουν να βιάζονται. Η απώλεια της εργασίας επιφέρει ψυχολογικές συνέπειες όμοιες με αυτές της απώλειας αγαπημένου προσώπου ή του διαζυγίου-χωρισμού (πένθος, σοκ, δυσκολία αποδοχής) και απαιτείται η ανάλογη προσοχή και υποστήριξη.
Η βία αυξάνεται και παρατηρείται κατακόρυφη αύξηση των βίαιων θανάτων, των αυτοκτονιών λόγω χρεών, οικονομικών, κοινωνικών και ψυχολογικών αδιεξόδων. Οι διαπιστώσεις προέρχονται από ποιοτική έρευνα που εκπονεί η Εταιρεία Κοινωνικής Ψυχιατρικής και Ψυχικής Υγείας (ΕΚΨ & Ψ.Υ.) μέσω του προγράμματος «Βία ενάντια στις γυναίκες στην εργασία… Ας μιλήσουμε γι’ αυτό! Οι συνέπειες στην ψυχική υγεία των γυναικών εξαιτίας της βίας και της παρενόχλησης στην εργασία».
Η «Ε», προσπαθώντας να φωτίσει τον στρεσογόνο παράγοντα της βίας που υφίσταται όλος ο πληθυσμός της χώρας λόγω της οικονομικής κρίσης, ζήτησε τη συνδρομή της ψυχολόγου-συντονίστριας της προαναφερθείσης έρευνας Παναγιώτας Φίτσιου, η οποία είπε ότι: «οι άνδρες ανταποκρίνονται στην κρίση με την αύξηση των ποσοστών αυτοκτονίας, εξαιτίας και της αυξημένης κατανάλωσης αλκοόλ, οι γυναίκες γίνονται όλο και πιο συχνά θύματα βίας και ανθρωποκτονιών». Θυμίζουμε ότι:
*38χρονος στη Θεσσαλονίκη στραγγάλισε τη γυναίκα του και αποπειράθηκε να κάνει το ίδιο με τα 2 ανήλικα παιδιά τους και στη συνέχεια αυτοκτόνησε, μη μπορώντας να αντέξει τα χρέη του.
*Αλλος 54χρονος πυροβόλησε την αδελφή του και αυτοκτόνησε, επίσης λόγω χρεών. Η εμφάνιση μείζονος κατάθλιψης σε περιόδους οικονομικής κρίσης τυπικά αυξάνει κατά 50% στον γενικό πληθυσμό και το ποσοστό των ανθρώπων που εμφανίζουν κατάθλιψη μετά από μεγάλη οικονομική απώλεια ξεπερνά το 70%.
*Η 49χρονη Ν.Φ. περιγράφει: «Η δουλειά μου ήταν πηγή δημιουργίας. Ωσπου ήρθε η μεγάλη ανατροπή. Εργάζομαι στον ευρύτερο δημόσιο τομέα και τελώ υπό διωγμόν. Για να περισώσω ό,τι μπορώ, κατέθεσα τα χαρτιά μου για μειωμένη σύνταξη ως μητέρα ανηλίκου. Γιατί; Γιατί κατηγορούμαι εγώ, όπως χιλιάδες άλλοι εργαζόμενοι, ότι φάγαμε ένα κράτος ολόκληρο;».
Σύμφωνα με τις επιστήμονες-ψυχολόγους της Εταιρείας Βασιλική Πρεμέτη και Παναγιώτα Φίτσιου, διαπιστώνεται ότι η οικονομική αποσταθεροποίηση και η ανεργία προξενούν ψυχική κατακρήμνιση. Επίσης προκαλούν: άγχος, κατάθλιψη, επιθετικότητα, αϋπνία, μελαγχολία και απάθεια, παρουσιάζεται μείωση της αυτοπεποίθησης, προσωπική απόσυρση, που συχνά οδηγεί στην κοινωνική απομόνωση.
Τέλος, τη συγκεκριμένη περίοδο κρίσης, που αυξάνονται οι απαιτήσεις από το κοινωνικό κράτος, εξαιτίας των περικοπών, οι κοινωνικές παροχές μειώνονται, λόγω της μείωσης των κονδυλίων για Υγεία και δομές αποκατάστασης. Με αποτέλεσμα οι ευάλωτες ομάδες (άστεγοι, ψυχικά ασθενείς, άνεργοι χωρίς υποστήριξη, ηλικιωμένοι) να ζητούν καταφύγιο σε ψυχιατρικά ιδρύματα.
Για τον Αλέξανδρο, τον Μιχάλη, τον Αποστόλη, τον Marcus, τον Bruce και τόσους άλλους… Την 1η Δεκέμβρη τιμούμε την παγκόσμια ημέρα ενημερότητας για το AIDS. Μια διεθνής ημέρα ενημερότητας για να τιμήσουμε αυτούς που φύγαν και να γιορτάσουμε τις μικρές νίκες ενάντια στον ιό και την αδιαφορία. Έχουμε δρόμο μπροστά μας. Κάθε βήμα είναι σηματνικό.
Στο newsletter του ΚΕΘΕΑ βρήκα και το link για το Sunflower Project.
Ο γενικός στόχος του προγράμματος SUNFLOWER είναι η δημιουργία, η συλλογή και η διάδοση καλών πρακτικών, πληροφόρησης και δεδομένων ως προς τις μεθόδους πρόληψης του HIV/AIDS στους νέους. Τα αποτελέσματα του προγράμματος θα αξιοποιηθούν από επαγγελματίες υγείας, εθνικές υπηρεσίες και άλλους φορείς των νέων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που συμμετέχουν στο πρόγραμμα και δραστηριοποιούνται στον τομέα της πρόληψης του HIV/AIDS.