Processwork Hub

Jan 272011
 

Πηγή: radiobubble.gr

Το αφιέρωμα του radiobubble.gr για το ζήτημα της μετανάστευσης φέρνει στο στούντιο του σταθμού δημοσιογράφους, επιστήμονες, δικηγόρους, ακτιβιστές, αλλά και τους ανθρώπους που ζουν την καθημερινότητα του ζητήματος από κοντά. Το προσφυγικό, η ιθαγένεια, η FRONTEX, η έξαρση του ρατσισμού, η διελκυνστίδα Ελλάδας-Τουρκίας, αναλύονται σε πέντε μεσημεριανές εκπομπές.

Δευτέρα 31 Γενάρη – 14:00 – 15:00

Νόμος περί Ιθαγένειας και Μετανάστες Δεύτερης Γενιάς

Jacquou Utopie vs Αντρέας Τάκης (Γενικός Γραμματέας Κοινωνικής Συνοχής, Υπ. Εσωτερικών)

Τρίτη 1 Φλεβάρη – 14:00 – 15:00

Frontex

Χρήστος Χαντζής vs Μαρία Δεληθαννάση (Δημοσιογράφος – Υπ. για μεταναστευτικό ρεπορτάζ εφημερίδα Καθημερινή)

Τετάρτη 2 Φλεβάρη – 12:00 – 13:00

Ρατσισμός, Ξενοφοβία, Κοινωνικοί Αποκλεισμοί

Νίκος Ξυδάκης vs Μανώλης Αφολάνιο “mc Yinka” και Σάρρα Αφολάνιο (Μετανάστες Δεύτερης Γενιάς)

Πέμπτη 3 Φλεβάρη – 14:00 – 15:00

Πρόσφυγες και Πολιτική Ασύλου

Αντρέας Τριανταφυλλίδης (Tριάντα) vs Αγγελική Σεραφείμ (Ομάδα Δικηγόρων για τα Δικαιώματα των Προσφύγων και Μεταναστών)

Παρασκευη 4 Φλεβάρη – 14:00 – 15:00

Ελλάδα – Τουρκία και Μεταναστευτικές Ροές

Αποστόλης Φωτιάδης vs Άρης Χατζηστεφάνου (Δημοσιογράφος)

Οργάνωση/επιμέλεια αφιερώματος: Αποστόλης Φωτιάδης

Poster: Mikro Analogo

Τwitter Tag #cland

Διαρκής ενημέρωση σχετικά με το αφιέρωμα, καθώς και οι εκπομπές που θα προκύψουν από αυτό, στη διεύθυνση http://radiobubble.gr/clandestino

Jan 262011
 

Η Εθνική Επιτροπή Δικαιωμάτων του Ανθρώπου – Ειδική Επιτροπή Μελέτης των Ομάδων Ενδοσχολικής Βίας (ΕΕΜΟΕΒ) και το Ίδρυμα Μαραγκοπούλου για τα Δικαιώματα του Παιδιού, παρουσιάζουν το βιβλίο

Ομαδική Βία και Επιθετικότητα στα Σχολεία

Τρίτη, 8 Φεβρουαρίου 2011, ώρα 6.30 μ.μ.

Αίθουσα ΕΣΗΕΑ, Ακαδημίας 20 (1ος όροφος)

ώρα προσέλευσης : 6. 15 μ.μ.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

6.30-6.45. Παρουσίαση και αποτίμηση της χρησιμότητας του έργου

Κωστής Παπαϊωάννου, Πρόεδρος της ΕΕΔΑ, εκπαιδευτικός

6.45-6.50. Χαιρετισμός από τον κ. Αντώνη Καρατζά, Πρόεδρο των Εκδόσεων “Νομική Βιβλιοθήκη”

6.50-7.05. Εισαγωγικές επισημάνσεις

Καλλιόπη Σπινέλλη, Ομ. Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Αθηνών, Αντιπρόεδρος ΕΕΜΟΕΒ

7.05-7.25. Η βίαιη και επιθετική στάση στην παιδική και εφηβική ηλικία. Γενεσιουργά αίτια και αντιμετώπιση

Αλίκη Γιωτοπούλου-Μαραγκοπούλου, Ομ. Καθηγήτρια Παντείου Πανεπιστημίου, Πρόεδρος ΙΜΔΑ και ΕΕΜΟΕΒ

7.25-7.40. Ερευνητική προσέγγιση του φαινομένου

Παύλος Χαραμής, Εκπρόσωπος Ομοσπονδίας Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης (ΟΛΜΕ)

7.40-7.55. Ενδοσχολική βία και εκφοβισμός στο δημοτικό σχολείο – το πρόγραμμα «Δάφνη»

Ιωάννης Τσιάντης, Αν. Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών, Διευθυντής της Εταιρίας Ψυχοκοινωνικής Υγείας του Παιδιού και Εφήβου (ΕΨΥΠΕ)

7.55-8.10. Συμπερασματικές σκέψεις

Γιώργος Μόσχος, Συνήγορος του Παιδιού

Συζήτηση

Συντονίστρια : Καθηγ. Άννα Μπενάκη- Ψαρούδα π. Πρόεδρος της Βουλής, Ακαδημαϊκός

Δεδομένου ότι ο κύριος σκοπός της Ειδικής Επιτροπής Μελέτης των Ομάδων Ενδοσχολικής βίας (ΕΕΜΟΕΒ) ήταν η υποβοήθηση των εκπαιδευτικών στη σωστή αντιμετώπιση της ομαδικής σχολικής βίας, το παρουσιαζόμενο βιβλίο έχει αποσταλεί δωρεάν στις οργανώσεις των εκπαιδευτικών για τα μέλη τους, θα διανεμηθεί δε δωρεάν και στους ακροατές της παρουσίασης εκπαιδευτικούς.

Jan 252011
 

Φίλη μου έστειλε την παρακάτω συνέντευξη του Επίκουρου Καθηγητή Αστροφυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών Μάνου Δανέζη, από το βιβλίο της Κατερίνας Μαγγανά «Δημιουργώντας το Αύριο» ( Εκδόσεις Παπαϊωάννου, Αθήνα 2002).

Στη συνέντευξη, λέει ο Μάνος Δανέζης,

Το να προσπαθείς να διερευνήσεις τα προαιώνια ερωτήματα του ανθρώπου, τα οποία αφορούν τους φυσικούς νόμους οι οποίοι διέπουν αυτό το οποίο χαρακτηρίζεται ως άνθρωπος η ως φύση δεν εξυπηρετεί και δεν προωθεί την ψυχική ανάταση και την ατομική εξέλιξη του ανθρώπου; Και τι την προωθεί; Το ωράριο 8-4 και η παραγωγή ενός όγκου χαρτιών ή η διακίνηση κάποιων μετοχών; Αυτό το οποίο πρέπει να κατανοήσουμε είναι ότι ο άνθρωπος έχει δυο φύσεις. Ο πνευματικός άνθρωπος δε διαχωρίζεται από τον καθημερινό άνθρωπο ο οποίος γνωρίζει να απολαμβάνει τις μικροχαρές της ζωής. Απλώς ο πνευματικός άνθρωπος ξέρει να ξεχωρίζει αυτές τις δυο όψεις του. Δε βυθίζεται μονοσήμαντα ούτε στη πνευματική απολυτότητα, ούτε στις μικροχαρές της υλικής ζωής πιστεύοντας ότι η επιλογή του ενός και μόνο δρόμου οδηγεί στην κοσμική ψυχική χαρά και ανάταση. Αντίθετα βάζει τα πράγματα στη σωστή τους διάσταση και βιώνει ισόρροπα και τις δυο φύσεις του.

Γι’ αυτό πιστεύω βαθιά ότι αλήθεια είναι πως ένας πραγματικός ερευνητής επιστήμονας ό,τι κάνει το κάνει πρωταρχικά για τον εαυτό του. Κι ο κόσμος στη συνέχεια, γίνεται κοινωνός της προσωπικής του χαράς χειριζόμενος το προϊόν που ήδη αυτός έχει  παράγει. Το ίδιο κάνει κι ο καλλιτέχνης, κι ο συγγραφέας. Όταν από 17 χρονών ήθελα να γίνω αστρονόμος δε σκέφτηκα ότι θα σώσω τον κόσμο. Αυτό το σκέφτηκα και ασχολήθηκα με την πολιτική και τους κοινωνικούς αγώνες.

Αξίζει μια ανάγνωση ολόκληρη η συνέντευξη. Μπορείς να τη βρεις εδώ σε αρχείο pdf και εδώ στο site της Ομάδας Φασματοσκοπίας του Τμήματος Φυσικής (Τομέας Αστροφυσικής Αστρονομίας & Μηχανικής) του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Μπορείς να δεις και την εκπομπή με τη συνέντευξη του Μάνου Δανέζη, στο ψηφιακό αρχείο της ΕΡΤ.

Jan 232011
 

Πριν από μερικές εβδομάδες με κάλεσε ο Γιώργος Ζέλιος, Διευθυντής του 4ου Δημοτικού Σχολείου Ελληνικού, να κάνω μια ενημέρωση στους εκπαιδευτικούς του σχολείου για το σχολικό εκφοβισμό. Κοινός μας τόπος το ενδιαφέρον μας για τη δημόσια εκπαίδευση και η πίστη στην αξία της συνεχούς επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών, καθώς και στη σημασία της διεπιστημονικής συναλλαγής ανάμεσα στους εκπαιδευτικούς και τους επαγγελματίες των κοινωνικών επιστημών.

Με αφορμή αυτήν την πρώτη γνωριμία, αποφασίσαμε να συναντηθούμε αρχές Ιανουαρίου για μια πρώτη εκπαίδευση των δασκάλων. Η συνάντηση ήταν ενδιαφέρουσα, η ομάδα των εκπαιδευτικών πρόθυμη για συζήτηση και εξερεύνηση και όλοι φύγαμε με πολύ προβληματισμό και όρεξη για συνέχεια. Το επόμενο βήμα είναι η αυριανή ομιλία για τους γονείς και εκπαιδευτικούς του Δήμου Ελληνικού.

Ο σχολικός εκφοβισμός αυξάνει ανησυχητικά σε πολλά σχολεία της Ελλάδας και οι παρεμβάσεις που χρειάζεται να γίνουν είναι άμεσες. Παρεμβάσεις που εστιάζουν στην αντιμετώπιση του φαινομένου με εποικοδομητικό τρόπο για όλους τους εμπλεκόμενους (θύτη, θύμα, μάρτυρες), αλλά και στην ανάγκη συνεχούς ενημέρωσης και εκπαίδευσης της σχολικής κοινότητας γύρω από το θέμα. Επίσης σημαντική είναι η ανάπτυξη προγραμμάτων πρόληψης που θα εμπλέκουν εκπαιδευτικούς, μαθητές και γονείς, με τρόπο που θα στηρίζει τους ίδιους να φτιάξουν το σχολείο που οραματίζονται και θέλουν.

Jan 232011
 

πηγή: Το Βήμα της Κυριακής

Πέτερ Λέμαν- «Επέζησα από τα ψυχιατρεία καί έγινα… ψυχολόγος»

Έλλη Ισμαηλίδου

Ο μοναδικός στον κόσμο διδάκτωρ Ψυχολογίας που είναι πρώην τρόφιμος ψυχιατρείου μιλάει στο «Βήμα» για μιαν άλλη αντιμετώπιση της ψυχιατρικής και των μεθόδων της

Συγγραφέας μεταφρασμένος σε δεκάδες γλώσσες. Διακεκριμένο μέλος του κινήματος της «ανθρωπιστικής αντι-ψυχιατρικής». Ερευνητής της Κοινωνικής Παιδαγωγικής και από τον περασμένο Σεπτέμβριο επίτιμος διδάκτωρ Ψυχολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Και όμως η ακαδημαϊκή πορεία του γερμανού δρος Πέτερ Λέμαν δεν ξεκίνησε στα πανεπιστημιακά έδρανα αλλά στο… ψυχιατρείο. Για την ακρίβεια, στο Δημόσιο Ψυχιατρείο της Στουτγάρδης όπου εγκλείστηκε παρά τη θέλησή του και χωρίς δικαστική απόφαση στην ηλικία των 27 ετών. Η κατάστασή του χαρακτηρίστηκε βαριά: σχιζοφρένεια, ηβηφρένεια, παράνοια, κατατονία ήταν μόνο τέσσερις από τις συνολικά δεκαπέντε(!) διαφορετικές διαγνώσεις. Ακολούθησαν η φρίκη του εγκλεισμού, οι υψηλές δόσεις ψυχοφαρμάκων και ο αγώνας να απεξαρτηθεί από αυτά, η επάνοδος στη ζωή και η διαρκής προσπάθεια να κινητοποιήσει άλλους να κάνουν το ίδιο. Τριάντα χρόνια αργότερα ο δρ Λέμαν, ο μοναδικός στον κόσμο διδάκτωρ Ψυχολογίας που έχει περάσει από ψυχιατρείο, μιλάει στο «Βήμα» για μια άλλη ψυχιατρική που θα έχει επίκεντρο τον άνθρωπο αντί για τις χημικές ουσίες.

«Δεν μου έδωσαν βοήθεια, μου έδωσαν μόνο ψυχοφάρμακα. Είχα καταλήξει σαν φυτόπαίρνοντας καμιά εικοσαριά χάπια την ημέρα.Οι γιατροί πίστευαν ότι ήμουν ξεγραμμένος και δεν μου επέτρεπαν καν να έχω πρόσβαση στον ψυχιατρικό μου φάκελο. Και όμωςκατάφερα να επιβιώσω. Οχι χάρη στα φάρμακααλλά χάρη στις δικές μου δυνάμεις και στους (ελάχιστους) φίλους που μου είχαν απομείνει όταν με “πέταξαν” έξω από το ψυχιατρείο εν μια νυκτί» διηγείται ο δρ Λέμαν.

Ωστόσο η προσωπική του ανάρρωση και η επάνοδος στη «φυσιολογική» ζωή δεν ήταν αρκετές. Επρεπε να κινητοποιήσει κι άλλους. Λίγους μήνες μετά την επιστροφή του στο πανεπιστήμιο εγκαταλείπει μια θέση διδακτορικού φοιτητή στην Κοινωνική Παιδαγωγική για να αφοσιωθεί στην οργάνωση του κινήματος της «αντι-ψυχιατρικής» και στη συγγραφή βιβλίων που θα συγκέντρωναν αληθινές ιστορίες ανθρώπων που απεξαρτήθηκαν από τα ψυχοφάρμακα. Αρθρογραφεί ενάντια σε βίαιες πρακτικές όπως το ηλεκτροσόκ και το ινσουλινοσόκ. Καταγγέλλει παραβιάσεις δικαιωμάτων των εγκλείστων και ενθαρρύνει τους γερμανούς πολίτες να συντάξουν ειδικά νομικά έγγραφα- διεθνώς χρησιμοποιείται ο όρος «advanced directive», που σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει «εκ των προτέρων εντολή»- όπου θα προσδιορίζουν λεπτομερώς τις πρακτικές στις οποίες συναινούν σε περίπτωση νοσηλείας τους.

«Ο αγώνας για την ευτυχία είναι προσωπικός»

Τα λόγια του δρος Λέμαν αποκαλύπτουν μια ψυχιατρική πραγματικότητα σχεδόν τρομακτική, παρά το γεγονός ότι έχουν περάσει σχεδόν 30 χρόνια από τον εγκλεισμό του. «Η σύγχρονη κοινωνία έχει εθιστεί στα ψυχοφάρμακα ως την εύκολη λύση και δυστυχώς οι ψυχίατροι υποστηρίζουν αυτή τη νοοτροπία.Αυτό που δεν μας λένεωστόσοείναι ότι τα εν λόγω χημικά,πρώτον,έχουν σοβαρότατες παρενέργειες, δεύτερον προκαλούν σοβαρό εθισμό και,τρίτον, μακροπρόθεσμα καταπολεμούν απλώς τα συμπτώματαχωρίς να λύνουν τα προβλήματα που υποβόσκουν». Το κίνημα της «αντι-ψυχιατρικής», αντιθέτως, ρίχνει το βάρος στον προσωπικό σκληρό αγώνα του καθενός μας απέναντι στα ψυχικά του προβλήματα. «Αυτό όμως είναι δύσκολο.Και στις ημέρες μας ψάχνουμε την εύκολη λύση:φάρμακα.Για τα παιδιά που δεν συγκεντρώνονται εύκολα, για τις γυναίκες που πιέζονται συναισθηματικά σε μια φαλλοκρατική κοινωνία,για τους ηλικιωμένους που βυθίζονται στην κατάθλιψη,για τα ζευγάρια που είναι δυστυχισμένα στον γάμο τους.Η λίστα δεν έχει τέλος» τονίζει ο δρ Λέμαν. Σε αντίθεση με την κοινή παρανόηση, η «αντι-ψυχιατρική» δεν τάσσεται ενάντια στον ρόλο του ψυχιάτρου ούτε υποβαθμίζει τη σημασία του επαγγελματία στον χώρο της Υγείας. «Προχωρεί ένα βήμα πιο πέρα και αναπροσδιορίζει τον ρόλο του επαγγελματία. Ο ψυχίατρος είναι εκεί για να σε βοηθήσει, να σε καθοδηγήσει, να είναι συνοδοιπόρος στην ανάρρωση. Οχι για να “ναρκώσει” τα προβλήματά σου μέσω των φαρμάκων. Η χημική αντιμετώπιση πρέπει πάντα να αποτελεί την έσχατη λύση» καταλήγει ο δρ Λέμαν.

Οι έλληνες Επιζώντες Ψυχιατρικής μιλούν για την εμπειρία τους

Η ψυχιατρική εμπειρία αποτελούσε και εξακολουθεί να αποτελεί ταμπού για την ελληνική κοινωνία. Οσοι έχουν γνωρίσει το ψυχιατρείο εκ των έσω προσπαθούν να το αποκρύψουν,αν όχι να το…ξεχάσουν.Υπάρχει όμως ένα δίκτυο ανθρώπων που δεν διστάζουν να μιλήσουν ανοιχτά για τις εμπειρίες τους από τον εγκλεισμό,τα ψυχοφάρμακα και τον αγώνα για αποϊδρυματοποίηση. Πρόκειται για το Δίκτυο Πρώην Χρηστών και Επιζώντων Ψυχιατρικής,το οποίο μέσω της αλληλεγγύης και της κοινής εμπειρίας των μελών του προωθεί την αποασυλοποίηση και την ανεξαρτητοποίηση των πρώην τροφίμων. «Είναι ελάχιστοι οι ψυχίατροι που θα στηρίξουν τον πρώην τρόφιμο στην προσπάθεια για αυτοδιάθεση. Τα ταμπού και οι προκαταλήψεις συνεχίζονται και η αρχική διάγνωση είναι σαν “ταφόπλακα” για το μέλλον σου»σχολιάζει ο εκπρόσωπός του Δικτύου κ.Γιώργος Γιαννουλόπουλος.Ο 55χρονος ιδιωτικός υπάλληλος κατόρθωσε να επιστρέψει στη «φυσιολογική» ζωή έπειτα από…είκοσι ολόκληρα χρόνια εγκλεισμού.«Μπήκα στο ψυχιατρείο στα είκοσι και βγήκα στα σαράντα,έχασα τα καλύτερα χρόνια της ζωής μου.Κανείς ποτέ δεν με ενθάρρυνε να ανεξαρτητοποιηθώ,να κοινωνικοποιηθώ.Αλλωστε, η ιδρυματοποίηση συμφέρει οικονομικά το σύστημα.Γι΄ αυτό και είναι ελάχιστοι αυτοί που καταφέρνουν να ξεφύγουν»καταλήγει.

Ο 35χρονος κ.Μιχάλης Ν., έτερο μέλος του Δικτύου,μιλάει για την ανάγκη του για ουσιαστική επικοινωνία με τους επαγγελματίες υγείας,η οποία πάντα έμενε ανεκπλήρωτη. «Είχα ανάγκη να με ακούσουν,να μου κρατήσουν το χέρι,να με βοηθήσουν να πιστέψω στην ανάρρωση. Οχι τρία λεπτά εξέταση,μια συνταγή και τέλος»λέει στο «Βήμα».Από την άλλη,ο 39χρονος κ.Νίκος Γ., ο οποίος νοσηλεύτηκε ήδη από την ηλικία των 20 ετών με τη διάγνωση της ψυχωσικής συνδρομής,αναφέρει ότι η πρώτη φορά που ένιωσε ουσιαστική επαφή ήταν όταν συμμετείχε σε ομάδα αυτοβοήθειας πρώην εγκλείστων. «Μιλάμε για τις εμπειρίες μας,για τα προβλήματα και το πώς τα αντιμετωπίσαμε.Παίρνουμε κουράγιο ο ένας από τον άλλον.Στην ομάδα παρίσταται και ψυχολόγος,ο οποίος λειτουργεί ως συντονιστής και καθοδηγητής στη νέα μας ζωή» σχολιάζει.

Jan 222011
 

πηγή: psi-action

Το Time to Change αποτελεί μια κοινή προσπάθεια οργανισμών ψυχικής υγείας της Μ. Βρετανίας με σκοπό την καταπολέμηση του στίγματος και των διακρίσεων που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι με ψυχιατρική εμπειρία. Για την παραπάνω “ταινία” μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Για να ενημερωθείτε για τις δράσεις του “Time to Change”, επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του προγράμματος.

Jan 222011
 

Μια είδηση ηλεκτρονικού εγκλήματος που πριν από λίγα χρόνια θα έμοιαζε επιστημονική φαντασία. Πολλά έχουν γραφτεί για τα δικαιώματα ρύπων και το εμπόριο γύρω από αυτά. Τώρα μαθαίνουμε (οι πολλοί) ότι βγαίνουν και στην παράνομη αγορά!

Τι καλά που θα ήταν να έχουμε ορίσει από μόνοι μας και δικαιώματα εκπομπής ρύπων ανθρώπινης συμπεριφοράς. Ο καθένας για τον εαυτό του. Με προσωπική επίγνωση κι ευθύνη.

«Φτερά» έκαναν δικαιώματα εκπομπών ρύπων

Δικαιώματα εκπομπών ρύπων, συνολικής άξιας 30 εκατομμυρίων ευρώ, κατάφεραν να αποσπάσουν και να μεταπουλησoυν παράνομα στην αγορά χάκερς σπάζοντας κωδικούς εθνικών μητρώων σε 14 χώρες της Ευρώπης. Ανάμεσα στις χώρες που δέχθηκαν επίθεση είναι και η Ελλάδα. Σύμφωνα με πληροφορίες, αφαιρέθηκαν τριακόσιες χιλιάδες δικαιώματα ρύπων, συνολικής αξίας 4,5 εκατομμύρια ευρώ, που ανήκαν σε μεγάλη τσιμεντοβιομηχανία.

Tο Σώμα Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος και το Σώμα Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος, με τη συνεργασία της Europol, προσπαθούν να εντοπίσουν τα ψηφιακά ίχνη των δραστών. Θύματα παρομοίων κλοπών έχουν πέσει η Τσεχία, η Eσθονία, η Αυστρία και η Πολωνία.

Ωστόσο, σύμφωνα με τα πρώτα ευρήματα εμπλέκεται ένας υπολογιστής από την Ελλαδα ενώ η διαδρομή των δικαιωμάτων ρύπων πέρασε και από τη Ρουμανία.  Το σίγουρο είναι ότι τα δικαιώματα κατέληξαν και αγοράστηκαν από μία Βρετανική, μία Γαλλική και μία Τσεχική εταιρία, φυσικά σε χαμηλότερη από την τρέχουσα τιμή.

Το ερώτημα είναι πως θα αποζημιωθεί η Ελληνική εταιρία που έχασε 4,5 εκατομμύρια ευρώ αφού τα δικαιώματα δεν είναι ασφαλισμένα, ενώ ούτε το ελληνικό μητρώο φαίνεται να έχει ευθύνη, αφού η πλατφόρμα μέσω της οποίας γινόταν οι συναλλαγές φαίνεται να έχει κενά ασφαλείας. Η εταιρία που την εγκατέστησε στην Ελλάδα είναι η Αυστριακή Smartech, η οποία δέχθηκε επίθεση και στην έδρα της.

Σε κάθε περίπτωση υπάρχει ανάγκης βελτίωσης του συστήματος.

Jan 212011
 

O JR καλλιτέχνης φωτογράφος κέρδισε το βραβείο TED 2011.

Στο προσωπικό του site γράφει:

JR owns the biggest art gallery in the world. He exhibits freely in the streets of the world, catching the attention of people who are not the museum visitors. His work mixes Art and Act, talks about commitment, freedom, identity and limit.

After he found a camera in the Paris subway, he did a tour of European Street Art, tracking the people who communicate messages via the walls. Then, he started to work on the vertical limits, watching the people and the passage of life from the forbidden undergrounds and roofs of the capital.

In 2006, he achieved Portrait of a generation, portraits of the suburban “thugs” that he posted, in huge formats, in the bourgeois districts of Paris. This illegal project became “official” when the Paris City Hall wrapped its building with JR’s photos.

In 2007, with Marco, he did Face 2 Face, the biggest illegal photo exhibition ever. JR posted huge portraits of Israelis and Palestinians face to face in eight Palestinian and Israeli cities, and on the both sides of the Security fence / Separation wall. The experts said it would be impossible. Still, he did it.

In 2008, he embarked for a long international trip for “Women”, a project in which he underlines the dignity of women who are often the targets of conflicts. Of course, it didn’t change the world, but sometimes a single laugher in an unexpected place makes you dream that it could.

JR creates “Pervasive Art” that spreads uninvited on the buildings of the slums around Paris, on the walls in the Middle-East, on the broken bridges in Africa or the favelas in Brazil. People who often live with the bare minimum discover something absolutely unnecessary. And they don’t just see it, they make it. Some elderly women become models for a day; some kids turn artists for a week. In that Art scene, there is no stage to separate the actors from the spectators.

After these local exhibitions, the images are transported to London, New York, Berlin or Amsterdam where people interpret them in the light of their own personal experience.

As he remains anonymous and doesn’t explain his huge full frame portraits of people making faces, JR leaves the space empty for an encounter between the subject/protagonist and the passer-by/interpreter.

This is what JR is working on. Raising questions…

JR currently works on 2 new projects: Wrinkles of the City which questions the memory of a city and its inhabitants and Unframed, which reinterprets in huge formats photos from important photographers taken from the archives of museums.

Jan 202011
 

Δευτέρα 24 Ιανουαρίου 2011

9.30 – 3.30

Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών

Βασ. Κωνσταντίνου 48, Αθήνα

Πρόγραμμα:

09:30-10:00 Εγγραφή

10:00-11:30

Συντονισμός: Γεράσιμος Νοταράς, Πρόεδρος Δ.Σ. ΚΕΘΕΑ

Παγκοσμιοποίηση, Οικονομική Κρίση και Κοινωνικός Αποκλεισμός / Καθηγητής Νίκος Μουζέλης, LSE, Μέλος Δ.Σ. ΚΕΘΕΑ

Οι Eπιπτώσεις της Oικονομικής Kρίσης στην Υγεία και την Περίθαλψη/ Καθηγητής Γιάννης Κυριόπουλος, Κοσμήτωρ ΕΣΔΥ

11.30-12.00 Διάλειμμα

12.00-13:30

Συντονισμός: Γιώργος Μπαρδάνης, Ψυχίατρος- Ψυχοθεραπευτής, Οικογενειακός Θεραπευτής, Μέλος Δ.Σ. ΚΕΘΕΑ

Οικονομική Κρίση: Επιδράσεις στον Τομέα της Υγείας και της Εκπαίδευσης στις ΗΠΑ/ Καθηγητής David Deitch, UCSD

Ανασκόπηση της Επίδρασης της Οικονομικής Κρίσης στις Ψυχιατρικές Διαταραχές και στην Κατάχρηση Ουσιών/ Καθηγητής Hampton Atkinson, UCSD

13:30-14:00 Διάλειμμα

14:00-15:30

Συντονισμός: Κώστας Αρβανίτης, Δημοσιογράφος, Μέλος Δ.Σ. ΚΕΘΕΑ

Θεραπεία Εξαρτημένων και Κοινωνική Ένταξη στην Περίοδο της Οικονομικής Κρίσης / Δρ. Χαράλαμπος Πουλόπουλος, Διευθυντής ΚΕΘΕΑ

Οικονομική-Κοινωνική Κρίση και Αποκλεισμοί/ Δρ. Κατερίνα Μάτσα, Επιστημονικά Υπεύθυνη 18ΑΝΩ

Jan 182011
 

John Tenniel/Alice in Wonderland

Διάβασα στο site του NPR ένα ενδιαφέρον άρθρο για πειράματα που δείχνουν ότι ‘κανονικοί’ άνθρωποι ‘βλέπουν το μέλλον’. Γράφει ο Robert Krulwich για τις έρευνες του Dr Daryl Bem, του Πανεπιστημίου Cornell, που δημοσίευσε ένα άρθρο που προτείνει ότι οι άνθρωποι μπορεί να επηρεάζονται από συμβάντα που δεν έχουν ακόμα συμβεί. Ο χρόνος, λέει, διαρρέει. Το μέλλον γλιστράει απρόσκλητα στο παρόν. Ο Daryl Bem υποστηρίζει ότι η έρευνα του το αποδεικνύει.

John Tenniel/Alice in Wonderland

Φυσικά υπάρχουν πολλοί επικριτές της έρευνας του. Αλλά το κύρος του καθηγητή και η δημοσίευση του άρθρου στο έγκυρο Journal of Personality and Social Psychology του American Psychological Association κρατάει το διάλογο ζωντανό και ενδιαφέρον!

Jan 172011
 

Το Εργαστήριο Σπουδών Φύλου του Τμήματος Κοινωνικής Πολιτικής

του Παντείου Πανεπιστημίου σας προσκαλεί

στο συνέδριο που διοργανώνει για την παρουσίαση των αποτελεσμάτων

του Διακρατικού Ερευνητικού Προγράμματος Ge.M.IC.

Φύλο, Μετανάστευση και Διαπολιτισμικές Σχέσεις

στη Μεσόγειο και τη Νοτιοανατολική Ευρώπη

Gender, Migration and Intercultural Interactions

in the Mediterranean and South-East Europe

Παρασκευή 21 και Σάββατο 22 Ιανουαρίου

Αμφιθέατρο «Σάκη Καράγιωργα»

Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών

Λεωφ. Συγγρού 136, Καλλιθέα

Το συνέδριο θα γίνει στην ελληνική και στην αγγλική γλώσσα και θα υπάρχει ταυτόχρονη διερμηνεία

Θα δοθούν βεβαιώσεις παρακολούθησης.

Εδώ θα βρεις το πρόγραμμα του συνεδρίου…

Jan 142011
 

Έχουμε χάσει το μπούσουλα… Ο Δημοσθένης Παπαδάτος-Αναγνωστόπουλος πέρασε ένα ενδιαφέρον απόγευμα με την Αντιτρομοκρατική.

Δεν ξέρεις πόσο μοιάζεις με κάποιον που ψάχνουμε

Αυτή ήταν η δικαιολογία για την προσαγωγή του. Ως εδώ, όλα καλά. Ο τρόπος όμως;

Πηγή: Το Βήμα Online

Δύο ώρες στην Αντιτρομοκρατική από… λάθος

του Παναγιώτη Μπίτσικα

Ενας από τους προσαχθέντες κατά τη διάρκεια της επιχείρησης της αντιτρομοκρατικής στο Βύρωνα ήταν ο 28χρονος Δημοσθένης Παπαδάτος – Αναγνωστόπουλος, υποψήφιος διδάκτορας πολιτικής επιστήμης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στέλεχος του ΣΥΝ. Κρατήθηκε στη Ασφάλεια για δυο περίπου ώρες και στη συνέχεια αφέθηκε ελεύθερος. Ο κ. Παπαδάτος καταγγέλει την αστυνομία για άσκηση βίας και σκαιή αντιμετώπιση. Αξιωματικοί αποσαφήνιζαν ότι δεν είχε καμμιά με τους υπολοίπους προσαχθέντες και η προσαγωγή του έγινε από παρανόηση λόγω ομοιότητάς του με κάποιον από τους υπόπτους. Οπως λέει ο κ. Παπαδάτος-Αναγνωστόπουλος στο «Βήμα»online, «λίγο μετά τις 4, βρέθηκα στη Φορμίωνος στο Βύρωνα. Ενας με πολιτικά μου προτασει περίστροφο, λέει ασφάλεια, και συγχρόνως βρίζει. Βλέπω ανθρώπους με κουκούλες να έρχονται προς τα πάνω μου. Αρχισα να φωνάζω βοήθεια γιατί ένιωθα ότι απειλούμαι. Νόμιζα ότι ήταν επίθεση από ακροδεξιούς. Επεσαν πάνω μου 3-5 άτομα για να με ακινητοποιήσουν. Οσο ήμουν κάτω, έλεγα το όνομά μου, ότι είμαι υποψήφιος διδάκτορας, ότι δουλεύω στο Ινστιτούτο Πουλατζά και ότι είμαι μέλος του ΣΥΝ. Τίποτα δεν τους σταμάταγε. Εφαγα ξύλο. Με έσπρωξαν σε ένα αμάξι, με έβριζαν με σκαιό τρόπο, μου έλεγαν θα μου κάνουν ένεση. Ενας είπε σε έναν άλλο ότι “φοβάται τους ακροδεξιούς η μ….α”».

Περιγράφει ότι έφτασε κάπου, που έμοιαζε σαν “σκοτεινό γκαράζ” και τον έβαλαν σε ασανσέρ. «Ακουσα να λένε, “πηγαίνετέ τον στον 12ο, στην αντιτρομοκρατική”. Βρέθηκα σε ένα σκηνικό ναζιστικής τρομοκρατίας. Με ξεγύμνωσαν. Οταν έμεινα γυμνός μου έλεγαν να γυρίζω, να κοιτάω γυρω γύρω, δεν ξέρω γιατί. Μετά από ώρα, μου έδωσαν τα πράγματά μου. Με ρώταγαν για μια ταυτότητα που είχα βρει – σκόπευα να τη δώσω στη αστυνομία. Μετά με πήγαν στον 6ο όροφο. Εκεί υπέστην ένα άτυπο σεμινάριο από τον αστυνόμο που με ρώτησε: “αν κάποιος μπει στο σπίτι σου, σε κλέψει, τον πιάσεις επ΄αυτοφόρω και μετά κλαψουρίζει τι θα σκεφτόσουν;”….».

Ο κ. Αναγνωστόπουλος είναι πολιτικός επιστήμονας, είχε εκλεγεί στην Κεντρική Πολιτική Επιτροπή του ΣΥΝ αλλά είχε παραιτηθεί και είναι υπεύθυνος του πόρταλ Red Notebook (RNB). Αύριο, στις 11 το πρωΐ θα δοθεί συνέντευξη τύπου στα γραφεία του ΣΥΝ για την αστυνομική αυθαιρεσία σε βάρος του στελέχους του.

Και η ανακοίνωση της Αστυνομίας για το συμβάν.

Jan 132011
 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΑΓΩΓΗΣ ΑΥΤΟΒΟΗΘΕΙΑΣ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ Α.Π.Θ.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Θεσσαλονίκη, 10/1/2011

Η ΥΓΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΝΟΜΙΟ

Από τους εμπόρους της εξάρτησης στο εμπόριο της απεξάρτησης.

Εποχές περίεργες και δύσκολες. Εποχές γεμάτες κυνισμό και αδιαφορία. Εποχές που όλα οφείλουν να μετρούνται και να κοστολογούνται. Τι και αν στο ζύγι χάνουν πάντα αυτοί που έχουν τα λιγότερα; Έτσι επιτάσσει το νέο ήθος των καιρών.. δεν υπάρχουν πλέον αυτονόητα και κεκτημένα.. όλα επαναξιολογούνται.. Γιατί λοιπόν η υγεία μας να μην είναι κομμάτι αυτής της λογικής; Από τη στιγμή μάλιστα που μπορεί να αποτελέσει ένα από τα πλέον προσοδοφόρα πεδία αποκόμισης κερδών.

Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του υπό ψήφιση, τις επόμενες μέρες, νομοσχεδίου του Υπουργείου Υγείας με γενικό τίτλο «Διαρθρωτικές αλλαγές στο σύστημα υγείας και άλλες διατάξεις» και των επιχειρούμενων σε αυτό το νομοσχέδιο -μεταξύ των άλλων- αλλαγών στο πεδίο της απεξάρτησης (άρθρο 5, παρ. στ). Οι προτεινόμενες αυτές αλλαγές, οι οποίες είναι προφανώς αποτέλεσμα των πιέσεων των επιχειρηματιών που εμπορεύονται τον ανθρώπινο πόνο στο το χώρο της απεξάρτησης, θα επιφέρουν την απόλυτη απορρύθμιση και θα οδηγήσουν σε πολύ χειρότερη μοίρα τους εξαρτημένους συνανθρώπους μας και τις οικογένειες τους. Στο υπό ψήφιση νομοσχέδιο προβλέπεται: πρώτον, η αδειοδότηση ιδιωτικών προγραμμάτων απεξάρτησης και δεύτερον, η χρηματοδότηση τους από διάφορους κρατικούς πόρους, όπως για παράδειγμα το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων. Και διερωτάται κανείς τα εξής:

– Η εγκληματική αδιαφορία των τελευταίων ετών του κράτους έναντι διαφόρων παράνομων κερδοσκοπικών επιχειρήσεων στο χώρο της απεξάρτησης, παρόλες τις καταγγελίες για τη λειτουργία τους ήταν τυχαία; Από ότι αποδεικνύεται, μάλλον όχι.

– Το γεγονός ότι οι επιχειρήσεις αυτές, πέρα από το παράνομο καθεστώς στο οποίο λειτουργούν, λειτουργούν και χωρίς όρους και χωρίς προδιαγραφές, διαπράττοντας μια σειρά αδικημάτων καθημερινά, θα ρυθμιστεί με την παραπάνω νομοθετική ρύθμιση; Αν αυτό είναι το βασικό επιχείρημα ας ρίξουμε μια ματιά στις ιδιωτικές ψυχιατρικές κλινικές ανά τη χώρα, όπου οι παράνομες καθηλώσεις, η ακραία συνταγογράφηση και οι βάρβαρες πρακτικές είναι καθημερινό φαινόμενο και απέχουν έτη φωτός από αυτό που εννοούμε με τον όρο περίθαλψη.

– Η ίδρυση ιδιωτικών μονάδων απεξάρτησης θα οδηγήσει σε παροχή καλύτερων και φθηνότερων υπηρεσιών; Η διεθνής εμπειρία δείχνει ακριβώς το αντίθετο. Αυτό που έχει συμβεί είναι μια μεγάλη συρρίκνωση των δημοσίων και δωρεάν παρεχομένων υπηρεσιών και αντικατάστασή τους με πανάκριβες ιδιωτικές υπηρεσίες. Στις υπηρεσίες αυτές, οι έχοντες λαμβάνουν πλήρεις υπηρεσίες, ενώ οι μη έχοντες αρκούμενοι στις πενιχρές καλύψεις των ασφαλιστικών τους ταμείων λαμβάνουν -εάν είναι ασφαλισμένοι- το ελάχιστο των παρεχομένων υπηρεσιών. Για τα πλέον αποκλεισμένα τμήματα του πληθυσμού που αντιμετωπίζουν πρόβλημα εξάρτησης (μετανάστες, άνεργοι κλπ) το μόνο που προτείνεται είναι τα προγράμματα υποκατάστασης, τα οποία απέχουν πολύ από αυτό που θεωρούμε αντιμετώπιση της εξάρτησης. Η επικράτηση ακραίου ταξικού διαχωρισμού είναι εμφανής σε όσες χώρες έχουν εφαρμοστεί ανάλογες πολιτικές.

– Η χρηματοδότηση αυτών των μονάδων από δημόσιους πόρους, όπως το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων σε ποια λογική υπακούει; Μάλλον στη λογική του παραλόγου (στην καλύτερη περίπτωση), καθώς πως μπορεί να χαρακτηριστεί μια πολιτική που προβλέπει τη χρηματοδότηση από το διαρκώς συρρικνούμενο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και των ιδιωτικών προγραμμάτων απεξάρτησης παρά παράλογη; Με άλλα λόγια οι φορολογούμενοι πολίτες θα επιδοτούν μέσω των φόρων τους, επιχειρηματίες, οι οποίοι με τα χρήματα αυτά θα στήνουν προγράμματα, των οποίων τις υπηρεσίες με τη σειρά τους θα χρεώνουν πανάκριβα στους πολίτες που τα έχουν χρηματοδοτήσει!!

Προφανώς και όλες αυτές οι κινήσεις υποτάσσονται σε μια συνολικότερη ακραία νεοφιλελεύθερη πολιτική στο χώρο της υγείας. Μια πολιτική που απειλεί ευθέως την ποιότητα της ζωής και της υγείας όλων μας. Σε αυτές τις πολιτικές οφείλουμε να αντισταθούμε. Συλλογικά και μαζικά. Να αντισταθούμε στην επιχειρούμενη εμπορευματοποίηση της απεξάρτησης και στην προσπάθεια υποβάθμισης των δημόσιων και δωρεάν υπηρεσιών και να διεκδικήσουμε αυτά που μας οφείλονται:

– Δημόσιες, δωρεάν και άμεσα προσβάσιμες υπηρεσίες απεξάρτησης για όλους.

– Απόρριψη κάθε ιδέας νομιμοποίησης των παράνομων ιδιωτικών κέντρων απεξάρτησης ή ίδρυσης νέων.

Στον αγώνα αυτό καλούμε όλους τους πολίτες και πολιτικούς, που θεωρούν ότι η υγεία είναι δικαίωμα και όχι προϊόν που υπόκειται σε αγοραίες λογικές. Τέλος, καλούμε και όλους τους βουλευτές να σταθούν προ των ευθυνών τους καταψηφίζοντας το εν λόγω νομοσχέδιο.

Τα μέλη, οι εκπαιδευόμενοι και οι εργαζόμενοι του Προγράμματος Προαγωγής Αυτοβοήθειας.

Jan 072011
 

Από τα καλύτερα post με ευχές για την καινούργια χρονιά. Απλό, περιεκτικό και ουσιαστικό… Από το Ψυχο-δρόμιο:

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ να έχουμε ή …..

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ να την κάνουμε…..?

Φέτος, το ψυχο-δρόμιο δεν εύχεται – υπήρξαν άλλωστε πολλές ευχές και είμαστε όλοι χορτάτοι.

Φέτος έχουμε να κάνουμε κι όχι να έχουμε.

Με αυτήν την προτροπή και προβληματισμό καλοσωρίζουμε τον νέο χρόνο,τις νέες συνθήκες στην ζωή μας και με θέληση προχωράμε.

για το ψυχο-δρόμιο,

Αποστόλης

Ελευθερία