blog

Δεύτερη ημέρα αγώνων και η ομάδα παρουσίασε μια σταθερότητα. Σταθερά χάσαμε από Βραζιλία και Πορτογαλία, αλλά παίξαμε και σταθερά καλά και κερδίσαμε και θετικά σχόλια στο επίσημο του site homeless world cup (μπορείτε να τα δείτε στο http://www.homelessworldcup.org/ στις περιγραφές των αγώνων). Το ποδοσφαιρικό κομμάτι θα το αφήσω στους αρμόδιους, αλλά αυτό που μπορώ να πω είναι ότι και τους δύο αγώνες τους απολαύσαμε απίστευτα πολύ, τόσο οι θεατές/παράγοντες/πάγκος (όπως καταλαβαίνετε ένα και το αυτό όλα αυτά), όσο και οι ίδιοι οι παίκτες. Και επειδή οι παίκτες είναι αυτοί που έχουν σημασία, αυτοί το χάρηκαν περισσότερο από όλους μας, και αυτοί μας έκαναν υπερήφανους όταν χειροκρότησαν και υποκλίθηκαν μαζί με τη Πορτογαλία στο τέλος του αγώνα.

Όσο για αύριο, δύο παίκτες από κάθε ομάδα θα πάρουν μέρος σε μια επίδειξη με τον Eric Cantonna. Προσπάθησα να τους πείσω ότι κι εγώ θεωρούμαι παίκτρια, αλλά με βαθιά δημοκρατικές διαδικασίες η αιτησή μου απορρίφθηκε και μετά από κλήρωση θα πάνε ο Σταμάτης και ο Αλί. Να πω ότι ζηλεύω λίγο θα είναι…

Υ.Γ. Η φωτογραφία είναι από τον αγώνα της Γερμανίας με το Χονγκ Κονγκ. Στους δικούς μας αγώνες είμαι πολύ απασχολημένη με το να φωνάζω και ζητοκραυγάζω για να βγάζω και φωτογραφίες :-)

Λοιπόν… πρώτη ανταπόκριση από Κοπεγχάγη. Είναι σχεδόν απίστευτο ότι η ελληνική αποστολή έχει φτάσει μέχρι εδώ, όσο απίστευτό και ότι υπάρχει ελληνική αποστολή. Και αυτό χάρη στις προσπάθειες μερικών –λίγων, αλλά πολύ αποφασισμένων- ανθρώπων. Κυρίως όμως, χάρη στους παίκτες, αυτούς που είναι εδώ και αυτούς που δεν μπόρεσαν να είναι εδώ.
Από την αρχή όμως: το περιοδικό ΓΑΛΕΡΑ το ξεκίνησε, διάφορες ΜΚΟ το στήριξαν (ανάμεσά τους και η ΑΡΣΙΣ, εξ’ού και η παρουσία μου εδώ), και πολλοί παίκτες εμφανίστηκαν και παρέμειναν σε όλο αυτό το διάστημα, από το Μάρτιο μέχρι τώρα.
Η επιλογή ήταν δύσκολη, πολλοί από τους παίκτες δεν είχαν χαρτιά και στάθηκε αδύνατον να μπορέσουν να ταξιδέψουν, παρά τις προσπάθειες μηνών από το Χρήστο Αλεφάντη, τη Λουΐζα Καραγεωργίου. Η αποστολή τελικά αποτελείται από 18 άτομα:
· 8 παίκτες τον Νικηφόρο, τον Ευθύμη, τον Δημήτρη, τον Μοχάμεντ, τον Χριστόφορο, τον Σταμάτη, τον Αλί και τον Νίκο,
· 2 προπονητές, τον Περικλή και το Φάνη, ένα πρόεδρο/παράγοντα τον Χρήστο,
· μία γιατρό την Άννα,
· την γενικά ανεκτίμητη Λουΐζα,
· τον νεαρό και ταλαντούχο νικητή του διαγωνισμού για το λογότυπο της ομάδας Τάκη,
· 3 εθελόντριες και φανατικές οπαδούς τη Σοφία, τη Μύρινα και την Ελένη και
· την υποφαινόμενη ψυχολόγο (λεπτομέρειες για τη σύνθεση της ομάδας μπορείτε να βρείτε στα http://www.galera.gr/ & http://www.homelessworldcup.org/)

Η Κοπεγχαγή μας υποδέχθηκε με μια δροσιά, ή τουλάχιστον έτσι μας φάνηκε μετά τους 40 βαθμούς της πατρίδας. Μετά συνειδητοποιήσαμε ότι η δροσιά έφερνε περισσότερο προς το κρύο (15 βαθμοί γαρ μέση θερμοκρασία εδώ). Η υποδοχή συγκινητική, οι εδώ εθελοντές τα δίνουν όλα. Επίσημη έναρξη και δείπνο στο πανέμορφο δημαρχείο, με όλες τις ομάδες παρούσες, ντυμένες με τα χρώμα της κάθε χώρας. Και είναι πολλές, σύνολο 48, δηλαδή περίπου 400 παίκτες από όλο το κόσμο. Παίκτες που είναι ή έχουν υπάρξει άστεγοι, που βρίσκονται σε απεξάρτηση, είναι πρόσφυγες ή μετανάστες. Άνθρωποι ψυχικά ανθεκτικοί, που αντιμετώπισαν μεγάλες δυσκολίες και κατάφεραν να τις ξεπεράσουν. Οι νίκες ή οι ήττες δεν έχουν σημασία, γιατί η επιτυχία τους είναι πέρα και πάνω από τα γήπεδα, είναι στη παρουσία τους εδώ, στην επιμονή τους στις προπονήσεις, σε όλα αυτά τα χαρακτηριστικά που τους βοήθούν να αλλάξουν τη ζωή τους.
Πάντως, το αγωνιστικό μέρος δεν το αγνοεί κανείς. Η Ελλάδα κληρώθηκε στον 5ο όμιλο με την Πορτογαλία, τη Βραζιλία και τη Ζιμπάμπουε -και όχι δεν είναι η Βραζιλία ο πιο δύσκολος αντίπαλος, ή τουλάχιστον αυτό μας μετέφεραν οι πηγές μας ;-)
Πρώτο παιχνίδι λοιπόν την Κυριακή 20.07 στις 14:15 με Ζιμπάμπουε. Τα καλύτερα έρχονται…