Την Κυριακή 17 Οκτωβρίου 2010, η ομάδα Α4Μ  μαζί με μαθητές και νέους ηθοποιούς  παρουσιάζει την πολύ ενδιαφέρουσα δουλειά της,  Μονόλογοι απ΄τη Γάζα

32 μαθητές και μαθήτριες από την Γάζα γράφουν για την ζωή τους

….τα όνειρα, η ασφάλεια, η ελπίδα και το μέλλον είναι λέξεις που χάνουν το νόημά τους σε μια πόλη που σκοτώνει και το παραμικρό όνειρο…. (Άνας, 15 χρονών μαθητής στη Γάζα)
…θα ήθελα να ζω σε μια δημοκρατική κοινωνία, με νόμους, με ειρήνη και με είκοσι κινηματογράφους, για να πηγαίνω να βλέπω ταινίες, να πετάω με τη φαντασία μου και να ονειρεύομαι… (Ραουάντ, μαθήτρια 13 χρονών από τη Γάζα)

Από τον Νοέμβριο 2009 μέχρι τον Απρίλιο 2010, με τη βοήθεια ενός θεατροπαιδαγωγού και ενός ψυχολόγου, 32 νέοι και νέες 13-17 ετών στη Γάζα επεξεργάστηκαν και κατέγραψαν σε μορφή μονολόγων τις εμπειρίες, τις σκέψεις, τις ελπίδες, τα όνειρα και τους φόβους τους κατά τη διάρκεια και μετά την εισβολή και τον πόλεμο τον Δεκέμβριο του 2008. Η προσέγγιση έγινε με τη βοήθεια τεχνικών του Θεάτρου του Καταπιεσμένου του Αουγκούστο Μποάλ, της Δραματοθεραπείας και των Αφηγήσεων-Παραμυθιών.

Οι ιστορίες τους θα παρουσιαστούν θεατρικά στις 17 Οκτωβρίου 2010 ταυτόχρονα στην Παλαιστίνη και σε ακόμα 30 χώρες. Οι εκδηλώσεις θα ξεκινήσουν στην παραλία της Γάζας στις 10π.μ. όπου χάρτινα καραβάκια με τα κείμενα των μαθητών θα ταξιδέψουν στη θάλασσα.

Αργότερα, στις 29 Νοεμβρίου 2010 μια ομάδα νέων από αυτές τις χώρες θα ταξιδέψουν στη Νέα Υόρκη για να παρουσιάσουν τους Μονολόγους σε διάφορες γλώσσες στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στην ετήσια συνεδρίαση της για το Παλαιστινιακό ζήτημα.

Ταυτόχρονα οι Μονόλογοι απ τη Γάζα θα αποτελέσουν αφορμή για επικοινωνία μαθητών από διάφορα μέρη του κόσμου και για δημιουργία εκπαιδευτικών προγραμμάτων σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, πολέμου-βίας, διαπολιτισμικότητας κ.ά.

Πρόκειται για ένα διεθνές πρόγραμμα του θεάτρου ASHTAR της Παλαιστίνης το οποίο στην Ελλάδα συνεργάζεται με  το Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας: «Η επίθεση του Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας τον Δεκέμβριο 2008-Ιανουάριο 2009 ήταν εξαιρετικά βίαιη και στις 22 ημέρες που διήρκεσε είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο τουλάχιστον 1380 παλαιστινίων, εκ των οποίων οι 431 ήταν παιδιά. Τουλάχιστον 5380 ήταν οι τραυματίες, από τους οποίους οι 1380 ήταν παιδιά. Υπολογίζεται ότι περίπου 100000 άτομα αναγκάστηκαν να αφήσουν τα σπίτια τους για ακόμα μία φορά. Σπίτια, σχολεία, νοσοκομεία, τόποι θρησκευτικής λατρείας και κέντρα πολιτισμού καταστράφηκαν. (World Health Organization, Gaza strip, Initial health needs assessments, Health Cluster, 16/02/2009.)

Σύμφωνα με την αναφορά ειδικών στην ψυχική υγεία: «Η πρόσφατη βία και ο συνεχιζόμενος αποκλεισμός απειλούν  πολύ σοβαρά την ψυχική και πνευματική υγεία καθώς  και την κοινωνική ευημερία τόσο των ενηλίκων όσο και των παιδιών.  Η καταστροφή και ο πόνος που προκάλεσαν οι άγριοι βομβαρδισμοί και οι οδομαχίες για πάνω από τρεις βδομάδες, ακολουθούν πολλά χρόνια κατοχής, συγκρούσεων και απωλειών. […] Απαιτείται τεράστια προσπάθεια για να μπορέσουν ν’ αντιμετωπίσουν τις τραυματικές εμπειρίες και ν’ αρχίσουν να ξαναχτίζουν τις ζωές τους…[..] Πρέπει να υπάρξουν δραστηριότητες που ομαλοποιούν τη ζωή τους και τους δίνουν μια αίσθηση ασφάλειας, δομής και ασφαλούς πρόβλεψης για το μέλλον, σε έναν κατά τα άλλα χαώδη και επισφαλή κόσμο. Να δοθούν ευκαιρίες στους εφήβους να πάρουν μέρος στην αντιμετώπιση της κρίσης, οργανώνοντας οι ίδιοι δραστηριότητες για μικρότερα παιδιά, ευκαιρίες που θα τους δώσουν αίσθηση πληρότητας και αυτοπεποίθησης….»(Interagency statement on Mental Health in Gaza in 2009: Principles and response)

Σύμφωνα με τον θεατροπαιδαγωγό του ASHTAR Theatre στη Γάζα:

«Οι νέοι, μετά την επίθεση, έχουν χάσει την πίστη τους στα πάντα και κυρίως στους πατεράδες τους, που έτρεμαν από φόβο μπροστά στα παιδιά τους καθώς έπεφταν οι βόμβες….. πατεράδες που θα έπρεπε να αντιπροσωπεύουν την ασφάλεια και να είναι πρότυπα για τα παιδιά τους. Παρ’ όλ’ αυτά πολλοί, για λόγους ασφάλειας, άφησαν τα σπίτια τους και τα παιδιά τους και σκόρπισαν σε άλλους χώρους, σε σχολεία, σε συγγενείς ή γείτονες. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την έλλειψη σιγουριάς και εμπιστοσύνης προς τους ενήλικες.»

Οι Μονόλογοι απ’ τη Γάζα στην Ελλάδα

Οι 32 Μονόλογοι των μαθητών από τη Γάζα μεταφράστηκαν στα ελληνικά από το Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση και θα παρουσιαστούν σε 8 πόλεις στις 17/10/2010: Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Ηράκλειο, Πρέβεζα, Σέρρες, Κέρκυρα, Χίος, Ρόδος.

Το πρόγραμμα εντάσσεται στις ευρύτερες δράσεις που οργανώνει το Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση γύρω από τα ζητήματα των Δικαιωμάτων του Παιδιού, της Πολιτειότητας (η Ιδιότητα του Πολίτη) και της Προσέγγισης των Πολιτισμών μέσα από τις παραστατικές τέχνες (θέματα που περιλαμβάνονται και στις προτεραιότητες της UNESCO για τη δεκαετία). Για αυτό το σκοπό, με αφορμή τους μονολόγους των μαθητών από τη Γάζα, μετά τις 17/10/10 θα οργανωθούν δράσεις σε διάφορες πόλεις στις οποίες περιλαμβάνονται:  αλληλογραφία μαθητών από Ελλάδα, Γάζα και άλλες χώρες, βιωματικά σεμινάρια για εκπαιδευτικούς και στελέχη ανθρωπιστικών οργανώσεων νέων, εργαστήρια για μαθητές και νέους, συζητήσεις και ενημερωτικές δράσεις, για ζητήματα Δικαιωμάτων του Παιδιού και Προσέγγισης των Πολιτισμών.

Άλλοι φορείς μπορούν να αξιοποιήσουν τους μονόλογους καλλιτεχνικά ή εκπαιδευτικά μετά από σχετική άδεια και με την προϋπόθεση να μην  προκύπτει εμπορική εκμετάλλευση.

Τον Νοέμβριο 2010 ένας έλληνας νέος θα ταξιδέψει στη Νέα Υόρκη για να ενταχθεί στη διεθνή ομάδα νέων που θα προετοιμάσουν και παρουσιάσουν τους μονολόγους στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ.
Η παρουσίαση των μονολόγων θα γίνει από μαθητές και νέους ηθοποιούς.
Όλες οι εκδηλώσεις ετοιμάστηκαν με εθελοντική προσφορά και εργασία και η είσοδος είναι ελεύθερη.

Μέρες & Ώρες:

Αθήνα: Θέατρο Νέου Κόσμου, 11π.μ. & Πλατεία στο Μοναστηράκι,  6μ.μ.

Θεσσαλονίκη: Θέατρο Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών (Κρατικό Θέατρο), 11π.μ.

Ηράκλειο: Πλατεία Λιονταριών, 12 μεσιμέρι

Σέρρες: Δημοτικό Θέατρο ΑΣΤΕΡΙΑ & Πεζόδρομος, 11π.μ.

Πρέβεζα: Κάστρο Αγίου Ανδρέα, 11π.μ.

Χίος: Πλατεία Φρουρίου, Κάστρο Χίου, 5μ.μ.

Κέρκυρα: Μουσείο Ασιατικής Τέχνης & Λευκίμμη, 7μ.μ.

Ρόδος: Θόλος, απέναντι από το ΑΚΤΑΙΟ, 5μ.μ.

Δράσεις και σε Πάτρα, Κοζάνη, Μυτιλήνη

Πάνω από 580 μαθητές από 63 σχολεία, 70 εκπαιδευτικοί, 14 νεναικές θεατρικές ομάδες, 12 καλλιτέχνες.

Οργάνωση: Θέατρο ASHTAR της Παλαιστίνης

Στην Ελλάδα: Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση

Lightning streaks across the sky as lava flows from a volcano in Eyjafjallajokul April 17, 2010. (REUTERS/Lucas Jackson)

Ευχαριστω τον φίλο και φωτογράφο Christopher McMullen για τo link

Συννεφιασμένη ξημέρωσε η Μ. Παρασκευή στην Αθήνα. Νωρίς το πρωί, άδειοι οι δρόμοι, κλειστά τα μαγαζιά. Γύρω και μέσα στο Α’ Νεκροταφείο κόσμος, με λουλούδια και κεριά στα χέρια. Αλλά σήμερα, και με κουβάδες και σκούπες. Μέρα για αυτούς που φύγαν, να φροντίσουμε τους τάφους τους, να βάλουμε λουλούδια, να ανάψουμε ένα κερί. Έχει διαφορετική ατμόσφαιρα το νεκροταφείο τη Μ. Παρασκευή. Κάτι πιο ανάλαφρο, γεμάτο ευχές. Λες η προσδοκία της ανάστασης να αλαφραίνει την αποθυμιά για αυτούς που χάσαμε;

Ο Επιτάφιος του Α’ Νεκροταφείου είναι από τους πιο γλυκούς της Αθήνας. Βγαίνει νωρίτερα από τους άλλους – γύρω στις 7.00, και τα καντήλια στους τάφους φωτίζουν τη διαδρομή του.

Ο συμβολισμός του Πάσχα, το ξεκίνημα μιας νέας ζωής, η άνοιξη. Κάτι που γιορτάζεται σε κάθε θρησκεία και κουλτούρα, με διαφορετικά ή όμοια έθιμα, αλλά κοινό μήνυμα, αυτό της σχέσης ζωής και θανάτου και της ροής μεταξύ τους.

Ευχαριστώ τον ΣΧ που μου το προωθησε :)

Ο “Σπορέας Αστρων” είναι ένα άγαλμα που βρίσκεται στο Kaunas, Lituania. Την ημέρα περνάει απαρατήρητο. Σοβιετική κληρονομιά!

Ημέρα…

όμως σαν φτάνει η νύχτα, το άγαλμα ξαναβρίσκει τ’ όνομα του

Μη σταματάς να σπέρνεις αστέρια ακόμα κι όταν δε φαίνονται με γυμνό μάτι

«Ποιος είπε πως δεν αγαπούσαμε τη ζωή
Ποιος είπε πως δε λογαριάζαμε το θάνατο;
Εμείς δε θέλαμε ποτέ να πεθάνουμε
εμείς μπορούσαμε να πεθάνουμε μονάχα για τη ζωή».

Γιάννης Ρίτσος

Η οργάνωση Avaaz όρισε την 21 Σεπτεμβρίου σαν μέρα για να στείλει ο κόσμος στους ηγέτες τω χωρών ένα μύνημα αφύπνισης για τη κλιματική αλλαγή, παρακινώντας τους να πάρουν τα μέτρα που χρειάζονται για την ουσιαστική προστασία του περιβάλλοντος.

2600 δραστηριότητες διοργανώθηκαν σε 134 χώρες. Μια γεύση στο βίντεο και εικόνες στην ιστοσελίδα της οράνωσης

Πηγή: Εμπρός net

Εξέγερση… Γιακουμή Πέλλη 23/09/2009

Το μοναδικό τρόπο που τους απέμεινε πλέον για ν’ ακουστεί η κραυγή αγωνίας τους στην Πολιτεία, επέλεξαν οι εκατοντάδες μετανάστες που κρατούνται στο Κέντρο Κράτησης της Παγανής, οι οποίοι σε μια ακόμη γενικευμένη εξέγερση χθες το απόγευμα έσπασαν τις πόρτες σε όλους σχεδόν τους θαλάμους και ξεχύθηκαν στο προαύλιο του Κέντρου, φωνάζοντας για την ελευθερία τους. Αμέσως μετά τη λήξη του αντιρατσιστικού κάμπινγκ στη Μυτιλήνη, μόλις έσβησαν τα φώτα της δημοσιότητας στο Κέντρο Κράτησης της Παγανής και αφού τότε είχαν δοθεί υποσχέσεις από τα αρμόδια υπουργεία για την επίλυση των προβλημάτων, η Παγανή ξεχάστηκε και οι μετανάστες που αντιδρούν στην πολύμηνη κράτησή τους και τις άθλιες συνθήκες που επικρατούν εκεί… αφέθηκαν στην τύχη τους.

Χθες όμως, πήραν στα χέρια τους την υπόθεση. Απαιτώντας άμεσα την απελευθέρωσή τους. Από την περασμένη Παρασκευή είχαν ξεκινήσει μικροεξεγέρσεις στην Παγανή, που κορυφώθηκαν χθες το απόγευμα. Η παρατεταμένη κράτηση σχεδόν 800 ατόμων, μέσα σε άθλιους θαλάμους, με τις γνωστές ελλείψεις και το γεγονός ότι εδώ και καιρό, όπως καταγγέλλουν, δεν προαυλίζονται καν, ήταν αρκετό για να ξεχειλίσει η αγανάκτηση. Οι ανήλικοι από το θάλαμο του πάνω ορόφου έσπασαν τα κάγκελα των παραθύρων και βγήκαν στην ταράτσα, βάζοντας φωτιές σε σκουπίδια, στρώματα και ό,τι άλλο έβρισκαν μέσα στους θαλάμους τους. Οι ανήλικοι έδειχναν έτοιμοι να πηδήσουν στο προαύλιο του Κέντρου από μεγάλο ύψος, από το σημείο που είχαν συγκεντρωθεί, με άμεσο κίνδυνο σοβαρού τραυματισμού. Κάποιες στιγμές προσπάθησαν με λάστιχα ποτίσματος, ακόμη και με σύρματα, να φτιάξουν αυτοσχέδια σχοινιά για να κατέβουν από το σημείο αυτό, χωρίς αποτέλεσμα. Ένα ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ είχε φθάσει από νωρίς στο σημείο για το φόβο ατυχήματος, που στην αρχή έμοιαζε άμεσος.

Επέκταση της εξέγερσης

Οι αντιδράσεις με φωτιές συνεχίσθηκαν και στους πίσω θαλάμους, όπου οι μετανάστες έσπασαν ό,τι βρήκαν και έσπρωχναν και χτυπούσαν με δύναμη καγκελένιες πόρτες από τους θαλάμους. Η μια μετά την άλλη οι πόρτες παραβιάζονταν και μέχρι τις 5:30 το απόγευμα είχαν ανοίξει όλοι σχεδόν οι θάλαμοι. Οι μετανάστες ξεχύθηκαν στον αύλειο χώρο του Κέντρου Υποδοχής, όπου πανηγύριζαν και φώναζαν συνθήματα για την ελευθερία τους.

Μαρτυρίες

Ένας μετανάστης από την Παλαιστίνη συμπλήρωνε χθες 24 ημέρες κράτησης στην Παγανή. Η μαρτυρία του είναι συγκλονιστική. «Τους λέω ότι είμαι μεγάλος (σ.σ. ενήλικας) και εκείνοι μου λένε “όχι δεν είσαι”, τους λέω ότι είμαι 24 ημέρες εδώ και μου λένε ότι δεν είμαι. Τους λέμε ότι το νερό δεν είναι καθαρό και μας λένε ότι είναι καθαρό. Πονάει η κοιλιά μας και φωνάζουμε για γιατρό και λένε ότι δεν είμαστε άρρωστοι. Είμαι τρελός; Είμαστε όλοι τρελοί; Αυτό θέλουμε να πούμε με αυτό που κάνουμε τώρα. Ότι δεν είμαστε τρελοί και θέλουμε μόνο την ελευθερία μας. Λυπάμαι για αυτό που γίνεται, όμως δεν έχουμε άλλο τρόπο. Το Ισραήλ με έκανε να δραπετεύσω από τη χώρα μου και τώρα βρίσκομαι σε άλλο Ισραήλ. Γιατί είμαι φυλακισμένος; Δεν είμαι ζώο, είμαι άνθρωπος, θέλω την ελευθερία μου.» Ένας άλλος Αφγανός λέει: «Στους θαλάμους υπάρχει παντού βρομιά, το νερό είναι βρόμικο και μας λένε “σας δίνουμε στέγη και φαγητό. Γιατί φωνάζετε;”. Φωνάζουμε γιατί ζούμε σαν τα ζώα και θέλουμε την ελευθερία μας. Δε θέλω να δραπετεύσω γιατί θέλω να είμαι νόμιμος. Θέλω χαρτιά για να φύγω από τη χώρα. Γιατί δε μας δίνουν τα χαρτιά μας να φύγουμε;»

Αστυνομικές δυνάμεις

Η μικρή αστυνομική δύναμη των μόλις τεσσάρων αστυνομικών παρακολουθούσαν όσα γίνονταν στους θαλάμους του Κέντρου Υποδοχής, ενώ από το απόγευμα σταδιακά άρχισαν να ενισχύονται οι αστυνομικές δυνάμεις. Αστυνομικοί παρατάχθηκαν κατά μήκος του δρόμου στο πλάι του Κέντρου Υποδοχής, προκειμένου να εμποδίσουν τους αλλοδαπούς να πηδήξουν από τα συρματοπλέγματα, στην περίπτωση που προσπαθούσαν ν’ αποδράσουν. Κάτι τέτοιο όμως δε φαινόταν – τουλάχιστον μέχρι αργά το απόγευμα – να είναι στις διαθέσεις των μεταναστών, οι οποίοι απλά παρέμεναν στο προαύλιο του Κέντρου Υποδοχής, χωρίς να κάνουν προσπάθειες να σπάσουν την κεντρική πόρτα, παρ’ ότι κάτι τέτοιο έμοιαζε πολύ εύκολο για τα εκατοντάδες άτομα που βρίσκονταν εκεί.

Γύρω στις 5 το απόγευμα ένα λεωφορείο των Αστικών ΚΤΕΛ που ανέβαινε προς την Παγανή έγινε δεκτό με ενθουσιασμό από τους συγκεντρωμένους, που πίστεψαν ότι ήρθαν να μεταφέρουν κάποιους στο πλοίο. Αντί για αυτό διαπίστωσαν ότι το λεωφορείο ήταν γεμάτο με νέους μετανάστες (οικογένειες με γυναίκες και μικρά παιδιά), που μόλις είχαν αφιχθεί στο νησί. Παρά το γεγονός ότι όλος ο χώρος βρισκόταν επί δύο σχεδόν ώρες σε συνθήκες εξέγερσης, κάποιοι είχαν τη φαεινή ιδέα να μεταφέρουν νέους μετανάστες σε ένα Κέντρο Κράτησης που βρισκόταν… υπό κατάληψη! Απίστευτες καταστάσεις, που αν μη τι άλλο αποδεικνύουν το μέγεθος του προβλήματος και όχι μόνο των παράνομων μεταναστών, αλλά κυρίως της διαχείρισής τους.
Μέχρι αργά χθες το απόγευμα το Κέντρο της Παγανής παρέμενε στα χέρια των μεταναστών.

Ο καύσωνας χτύπησε και το blog… Αδύνατον να γράψεις τον τελευταίο καιρό, με τόση ζέστη… Ώρα για επίσημο ‘log off’, για το αναγκαίο καλοκαιρινό διάλλειμα…

Εμείς θα επιστρέψουμε στη μπλογκόσφαιρα τέλη Αυγούστου…. Με την επιστροφή μας, θα αναναιώσουμε και τη σελίδα www.processwork.gr με τις δραστηριότητες της επόμενης χρονιάς.

Καλές διακοπές, σε όσους και όσες φύγουν, καλή ανάλαφρη και ήσυχη Αθήνα, για αυτούς που θα μείνουν εδώ. Ελπίζω να μην έχουμε Αύγουστο με πυρκαγιές και δράματα…