Χθες ήμουν στην Πλατεία Κοραή, στον Πειραιά, παρακολουθώντας μια εκδήλωση του ΚΕΘΕΑ (‘Νόστου’ και ‘Εξάντα’). Η Γιορτή της Ζωής, μια από τις πολλές εκδηλώσεις του ΚΕΘΕΑ για την ημέρα του ΟΗΕ Κατά των Ναρκωτικών. Κόσμος στην πλατεία, ενημερωτικό υλικό από το ΚΕΘΕΑ για τη χρήση και την απεξάρτηση, και μουσική παρέα με τον Ορφέα Περίδη και αργότερα τους MindWaltz… Στο τέλος της συναυλίας τα μέλη της κοινότητας μαζεύτηκαν σε έναν μεγάλο κύκλο για το δικό τους τελετουργικό, την κραυγή. Κοίταζα την ομάδα, φάτσες καθημερινές, άνθρωποι της διπλανής πόρτας, στο δικό τους αγώνα. Που συνήθως μένει ανώνυμος και κρυμμένος πίσω από κοινωνικό στίγμα και περιθωριοποίηση. Η απεξάρτηση είναι το πρώτο βήμα, η ένταξη είναι το κρίσιμο βήμα για όλους μας.
Σήμερα το πρωί, διαβάζοντας ειδήσεις στο internet, έπεσα πάνω σε αυτό το άρθρο για τον θάνατο του Michael Jackson. Πιθανός ο θάνατος του από υπερβολική δόση εξαρτησιογόνων παυσίπονων φαρμάκων. Ο κόσμος όλος χθες έμαθε για τον θάνατο του, CNN, BBC και όλα τα μεγάλα και μικρά δίκτυα μετάδωσαν εικόνες, ρεπορτάζ, αναλύσεις. Κόσμος μαζεύτηκε σε πλατείες, ‘πένθος’ για την απώλεια ενός καλλιτέχνη που δεν άφηνε πολλούς αδιάφορους. Είτε τον αντιπαθούσες, είτε τον εκτιμούσες… τον ήξερες! Κι όμως, αυτή η δημοσιότητα δεν τον προστάτεψε από τον αυτοκαταστροφικό δρόμο της χρήσης. Μάλλον τον οδήγησε εκεί ακόμα πιο γρήγορα. Και όλοι σήμερα γράφουν για το ΄μεγαλείο’ του Βασιλιά της Ποπ μουσικής, αλλά λίγοι γράφουν για τη μοναξιά και την απελπισία της χρήσης.
Σε έναν διαφορετικό κόσμο, θα ήθελα να δω τα κανάλια της τηλεόρασης να σταματάνε τη ροή του προγράμματος για να κάνουν ζωντανή σύνδεση, όχι με το Hollywood, το Λονδίνο και τη Νέα Υόρκη, που πενθεί τον θάνατο ενός ανθρώπου από χρήση, αλλά με την Πλατεία Κοραή και να βλέπει ο κόσμος τον Αντώνη (…τον Κώστα, τη Μαρία, την Κατερίνα…) να μπαίνουν στη μέση του κύκλου και να κραυγάζουν ‘είμαιιιιιιιιιιι ο Αντώνης!’ και την ομάδα να απαντά ‘είσαι ο Αντώνης και είσαι ΕΝΤΑΞΕΙ!’