Επίσημα και πλέον, υπό την επιτήρηση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Το blog αυτό δεν επιχειρεί πολιτικό διάλογο, με την έννοια του ‘κομματικού’ διαλόγου. Καθένας και καθεμιά μας κάποιους ψήφισε (ή δεν ψήφισε) και τραβάει το δρόμο του. Από τη σκοπιά του Process Work ρόλοι είναι και γυρνάνε.
Η ‘επιτήρηση’, τα ‘όρια’, η ‘διαφθορά’, το ‘κράτος’, οι ‘πολίτες’, όλοι είναι ρόλοι της συναινετικής πραγματικότητας, και ταυτόχρονα ρόλοι στη δυναμική της επικοινωνίας ανάμεσα στους ανθρώπους. Είναι και εσωτερικοί ρόλοι, που ανήκουν στην ψυχολογία του καθενός και της καθεμιάς.
Μαζί με τις ειδήσεις λοιπόν (που βλέπεις ή σκόπιμα δεν βλέπεις) σκέψου τι όρια χρειάζεσαι, ποια διαφθορά σε παιδεύει, και πως η επίγνωση σου μπορεί να γίνει μια δημιουργική επιτήρηση. Ποιες πλευρές σου παραμένουν αόρατες και περιθωριοποιημένες; Πως η ταυτότητα σου καπελώνει και εκμεταλλεύεται κάθε εμπειρία που δεν χωράει στην (κατασκευασμένη) πραγματικότητα σου;
Όσο για τις ειδήσεις…. κάνε ότι νομίζεις. Παρακολούθα, αγνόησε, διαδήλωσε, συμφώνησε. Ο διάλογος αναγκαίος. Έχουμε δύσκολα χρόνια μπροστά μας. Αλίμονο αν πειστούμε ότι δεν έχουμε φωνή. Το πόσο δυνατή είναι, το πόσο προτείνει λύσεις ή μόνο καταστροφή, το πόσο δημιουργική γίνεται, είναι ευθύνη ατομική. Δεν έχει συνταγή….