Πηγή: Τα Νέα Online
[ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ] Τσάι με κανέλα
της Νανάς Νταουντάκη
5 Μαρτίου 2010
Ήταν λίγες μέρες πριν.
Περίεργος καιρός, συννεφιά, νόμιζες θα αρχίσει βροχή από στιγμή σε στιγμή, καθόλου κρύο. Ξαφνικά μου ήρθε η ακατανίκητη επιθυμία να φτιάξω τσάι. Όχι φακελάκι «ετοιματζίδικο». Από το άλλο, το κανονικό, όπως το έκανε η μάνα και η γιαγιά μου. Μέσα στο νερό έβαλα επίσης δυόσμο και κανέλα. Κι όπως οι μυρωδιές γέμιζαν το δωμάτιο σαν να άνοιξε ένα παράθυρο και τα κατάλαβα όλα. Έτσι νομίζω, τουλάχιστον, γιατί οι άνθρωποι δεν σταματούν να με εκπλήσσουν.
Όλα όσα προσπαθούσε να εμφυσήσει στους τυχερούς που τη γνώρισαν η «κυρα-Βάσω» Βασιλείου. Έλεγε: την εντροπία δεν την παλεύεις, φεύγεις μακριά, αν μπεις μέσα θα σε πνίξει.
Έλεγε: κάθε τόσο πρέπει να παίρνεις το κουράγιο να πετάξεις τα σκουπίδια από τη ζωή σου, όσο κι αν πονάει αυτό. Τα σκουπίδια (πράγματα, καταστάσεις ακόμη και ανθρώπους) που σκέπασαν τον «δρόμο της καρδιάς σου» και δεν σ΄ αφήνουν πια να δεις ποιος είσαι και κυρίως τι δεν είσαι, τι θέλεις και τι δεν θέλεις.
Έλεγε κι άλλα πολλά και στόλιζε το πρωινό τραπέζι στα Παράκοιλα με σπιτικές μαρμελάδες και τσάι με κανέλα, δηλαδή με αγάπη και φροντίδα.
Πέρασε πολύς καιρός για να συνειδητοποιήσουμε ότι πίσω από κάθε κουβέντα της κρυβόταν ένα μυστικό της ζωής, έστω κι αν δεν καταλαβαίναμε ακόμη ποιο είναι.
Τό ΄φτιαξα, λοιπόν, το τσάι με κανέλα. Τό ΄φερα στη μύτη να απολαύσω το άρωμά του, τό ΄φερα στο στόμα να χαρώ τη γεύση του και- το κυριότερο- έβαλα τον συμβολισμό του μέσα μου:
Στην εντροπία δεν απαντάς με εντροπία. Απαντάς με τους δικούς σου κανόνες ζωής. Με τις αρχές που εσύ πιστεύεις και που δεν τις διαπραγματεύεσαι ούτε τις επεξεργάζεσαι σε κανένα… μπλέντερ.
Με πήρε τηλέφωνο ένας συγχωριανός μου σήμερα, συνομήλικος των γονιων μου, να μου διαβάσει αυτή τη στήλη από ‘Τα Νέα’ της προηγούμενης Παρασκευής. Τη στήλη έγραψε η Νανά Νταουντάκη, δημοσιογράφος που είναι χρόνια ‘στο κουρμπέτι’, και με το δικό της τρόπο παλεύει για έναν καλύτερο κόσμο.
Συγκινήθηκα με την αναφορά στην ΒΓΒ, την “κυρα-Βάσω” για τους Παρακοιλιώτες, κυρία Βασιλείου για τους υπόλοιπους. Ανεξάρτητα από το προσωνύμιο, το λόγια και η σοφία της μείνανε παρακαταθήκη για πολλούς από εμάς.
Μιλούσε συχνά για την εντροπία, την τάση των συστημάτων προς μια κατάσταση ισορροπίας που απαιτεί την λιγότερη δυνατόν κατανάλωση ενέργειας, και χαρακτηρίζεται από στασιμότητα, από αδράνεια.
Αν εντροπία είναι η κατάταση ενός συστήματος όταν έχει παγιωθεί μια κατάσταση και μένει στασιμη – όταν δηλαδή δεν υπάρχει ροή, άρα και πιθανότητα για αλλαγή, τότε, το να φύγεις από την εντροπία μπορεί να είναι το να βοηθήσεις τη ροή και την ανακύκλωση όλων όσων γίνονται δυσλειτουργικά. Το να βοηθήσεις μια ομάδα να αναγνωρίσει τους ρόλους μέσα από τους οποίους λειτουργούν τα μέλη της, να στηρίξεις ανθρώπους να αναγνωρίσουν τη δυνατότητα τους να εκφραστούν μεσα από περισσότερο από έναν ρόλο μόνο. Το να δεις τη δυσλειτουργία σαν πρόβλημα σχέσης και όχι πρόβλημα ταυτότητας ενός και μόνο ανθρώπου.
Πολλά μπορεί να πει κανείς για όλο αυτό το θέμα. Εγώ κρατάω την ανακύκλωση σαν στάση ζωής, όχι μόνο σαν ευθύνη απέναντι στους πόρους της φύσης. Ψυχολογική ανακύλκλωση είναι το να παίρνεις τα ‘ψυχολογικά σκουπίδια΄- δικά σου και των άλλων- να κρατάς την αισθαντική ενέργεια τους, και να τα μετατρέπεις σε κάτι καινούργιο και δημιουργικό. Αυτό απαιτεί επίγνωση, εξάσκηση, αίσθηση προσωπικής ευθύνης και πίστη στην ανθρωπότητα. Δύσκολα πράγματα αν βλέπεις δελτία ειδήσεων ή διαβάζεις εφημερίδες αυτόν τον καιρό! Αλλά και στήλη της Νανάς Νταουντάκη σε εφημερίδα ηταν. Ψάξε-ψάξε, κάτι δημιουργικό βρίσκεις…
Σημειώσεις περί εντροπίας:
Η εντροπία, σημαντική έννοια για τις φυσικές επιστήμες, έχει χρησιμοποιηθεί σαν όρος για να περιγράψει και καταστάσεις που δημιουργούνται σε ανθρώπινα συστήματα. Δυσκολεύτηκα να βρω ένα άρθρο γραμμένο σε απλή γλώσσα για την εντροπία στα ανθρώπινα συστήματα. Βρήκα πολλά και ενδιαφέροντα (όπως αυτό) αλλά όλα αρκετά μεστά και τεχνικά στη γλώσσα που χρησιμοποιούν.
Ψάχοντας όμως, έπεσα πάνω σε μια διάλεξη του Πέτρου Θεοδώρου, ψυχοθεραπευτή από τη Θεσσαλονίκη. Τον είχα γνωρίσει σε μια ημερίδα της Ελληνικής Εταιρίας Σμβουλευτικής όπου μου έλεγε οτι το Process Work του θύμισε το Playback Theater που κάνει. Έχει μια διάλεξη λοιπόν στο site του, που μιλάει για τη ‘Διαφοροποίηση και Κοινωνική Εντροπία‘. Αξίζει μια ανάγνωση. Εμένα με κέρδισε το άρθρο και γιατί αναφέρει το αγαπημένο μου βιβλίο επιστημονικής φαντασίας, ‘Πράκτορες του Χάους’. Κι αυτό αξίζει μια ανάγνωση :-)