Το σ/κ που πέρασε ήμασταν στην Αίγινα για το σεμινάριο ‘Ο Κόσμος κι στο Σώμα μας’. Το σεμινάριο, προγραμματισμένο εδώ κι ένα χρόνο, δεν θα μπορούσε να έρθει σε πιο κατάλληλη εποχή. Μουδιασμένοι φθάσαμε στην Αίγινα, με βαριά καρδιά από τις εξελίξεις των τελευταίων εβδομάδων, την απελπισία από το παρελθόν που μας έφτασε εδώ, την πίεση από το αβέβαιο μέλλον μπροστά μας.
Συζητήσεις πολλές μπορούμε να κάνουμε. Για τη συλλογική και ατομική ευθύνη, για την επιβεβλημένη εξίσωση ενοχής, ή την αντίσταση σε αυτά που γίνονται. Πιθανόν να μπορούμε να βρούμε και δημιουργικές λύσεις, μέσα στις παρέες και τις κοινότητες μας. Θα χρειαστεί διάλογος πολύς, χτίσιμο εμπιστοσύνης και κοινό όραμα. Η κρίση που περνάμε είναι (μας λένε) οικονομική. Άλλοι λένε πως είναι ταξική. Εμείς πιστεύουμε πως μαζί με όλα αυτά, και πάνω από όλα, η κρίση είναι υπαρξιακή και ‘αξιακή’. Πως ζούμε, τι ερεθίσματα κρίνουμε σημαντικά, πως σχετιζόμαστε με το ανθρώπινο και φυσικό περιβάλλον μας;
Στην καθημερινή μας ζωή διαχωρίζουμε τις σωματικές μας εμπειρίες από τα εξωτερικά γεγονότα, πιστεύοντας ότι αυτά που συμβαίνουν στο σώμα μας και αυτά που συμβαίνουν στον κόσμο δεν συνδέονται. Συνήθως, θεωρούμε τα συμπτώματα προσωπική υπόθεση, και όταν βρισκόμαστε έξω στον κόσμο, σχεδόν χάνουμε την σωματική μας επίγνωση. Όμως, τα συμπτώματα συνδέονται στενά με τον ανθρώπινο χώρο και το κοινωνικό περιβάλλον στο οποίο ζούμε.
Σύμφωνα με το Process Work, οι εσωτερικές μας διεργασίες αντανακλούν κοινωνικά και πολιτικά γεγονότα, καθώς και τις διεργασίες των ομάδων στις οποίες ανήκουμε. Το άτομο, η ομάδα, η κοινότητα, δεν έχουν στεγανά και καθορισμένα όρια και αποτελούν όψεις μιας κοινής παγκόσμιας διεργασίας. Στο σεμινάριο εξερευνήσαμε τους συσχετισμούς της ατομικής, ομαδικής και κοινωνικής διεργασίας. Δουλέψαμε, εστιάζοντας στην κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα αυτόν τον καιρό και τη σύνδεση της με τις σωματικές μας εμπειρίες. Το σεμινάριο ήταν πλούσιο σε εμπειρίες, έντονο και συναισθηματικά φορτισμένο.
Η ομάδα ‘βούτηξε στα βαθιά’, αναζήτησε προσωπικές απαντήσεις, αξιοποιώντας τις σωματικές εμπειρίες του κάθε μέλους. Ξεκίνησε σε βαριά και μουδιασμένη ατμόσφαιρα, ολοκληρώθηκε με μια μεγάλη ομαδική αγκαλιά και ελπίδα. Ευχαριστούμε Βασιλική Κ, Άννα Χ, Σωτήρη, Ρούλα, Χρύσα, Τάκη, Θέμις, Δήμητρα, Μαρία, Χριστίνα, Άννα Σ, Κατερίνα Μ, Βενετία, Σοφία, Όλγα, Ειρήνη, Αγγελική, Ιωάννα Χ, Βασιλική Χ, Αφροδίτη, Μάνια, Μαριάνθη, Νίκο, Βούλα, Νάνσυ, Κατερίνα Σ, Μαργαρίτα, Ελένη, Εύη, Αντώνη, Αγγέλα, Μαριάννα, Ελισάβετ, Πόλυ, Ιωάννα Κ, Δώρα, Δέσποινα, Παναγιώτη, Αλεξάνδρα Ζ, Ευαγγελία, Κώστα και Ανδρέα!
Και μια και μιλάμε για αναζήτηση νοήματος, άκου και τον Viktor Frankl σε μια ομιλία του από το 1972, γεμάτη πάθος, για την αναζήτηση του ανθρώπου για νόημα…