Τα σεμινάρια εθελοντών της Volunteer4Greece και του Processwork Hub στην ΕΡΑ Αιγαίου

 δράσεις στην κοινότητα, κοινωνική δράση, σεμινάρια  Comments Off on Τα σεμινάρια εθελοντών της Volunteer4Greece και του Processwork Hub στην ΕΡΑ Αιγαίου
Nov 132015
 

 

ert lesvos

Σήμερα η ΕΡΤ εκπέμπει από Μυτιλήνη για το προσφυγικό. Μας ζήτησαν από την ΕΡΑ Αιγαίου να μιλήσουμε για τα σεμινάρια εθελοντών που οργανώνει η Volunteer4Greece και συντονίζει το Processwork Hub. Στην ομάδα επιμορφωτών του Processwork Hub συμμετέχουν οι Λένα Ασλανίδου, Αλεξάνδρα Βασιλείου, Λίλη Βασιλείου, Ιωάννα Βελαλή και Νάνσυ Παπαθανασίου.

 

 

Nov 122015
 

 

sosivia4

Η Volunteer 4 Greece σε συνεργασία με το Processwork Hub οργανώνει επιμορφωτικά σεμινάρια για εθελοντές και εθελόντριες  που προετοιμάζονται για τη συμμετοχή τους σε δομές υποδοχής προσφύγων.

Χθες το απόγευμα συναντήθηκε η δεύτερη  ομάδα εθελοντών. Εξερευνήσαμε το όραμα που μας παρακινεί να εργαστούμε ως εθελοντές, την αντίληψη του ρόλου μας, τις προσδοκίες μας από τη συμμετοχή στην ομάδα εθελοντών, καθώς και πιθανές προκλήσεις που θα αντιμετωπίσουμε σε προσωπικό και ομαδικό επίπεδο. Γεμάτο τρίωρο, ενεργή η συμμετοχή της ομάδας. Μοιραστήκαμε, αναρωτηθήκαμε, συνδεθήκαμε.

Στην ερώτηση ‘πως φεύγεις από εδώ σήμερα; τι κρατάς από τη σημερινή συνάντηση’ η ομάδα ανέφερε: μεγαλύτερη αυτογνωσία, θετική ενέργεια, διαφορετικές προσεγγίσεις, άνοιγμα με αγνώστους, πολύ διαφορετικά πράγματα από αυτά που περίμενα –μου αρέσει η ψυχολογική προσέγγιση, θαυμασμό και συνειδητοποίηση, θυμήθηκα πράγματα που είχα ξεχάσει, περισσότερη επίγνωση.

Ευχαριστούμε την ομάδα εθελοντριών κι εθελοντών που συμμετείχε με αυθεντικότητα κι εμπιστοσύνη στην ομάδα. Στην ομάδα επιμορφωτών του Processwork Hub συμμετέχουν οι Λένα Ασλανίδου, Αλεξάνδρα Βασιλείου, Λίλη Βασιλείου, Ιωάννα Βελαλή και Νάνσυ Παπαθανασίου.

Nov 082015
 

group 2

(φωτογραφία Μάριος Λώλος)

Πηγή: Ενθέματα

Η Αυθεντική Αντίδραση: ένας διάλογος για την ομοφοβία και τρανσφοβία

της Λένας Ασλανίδου, της Αλεξάνδρας Βασιλείου και της Βέρας Λάρδη

Τα τελευταία χρόνια, ολοένα και περισσότερα περιστατικά ομοφοβικής και τρανσφοβικής βίας αναφέρονται στα μίντια. Το γεγονός οφείλεται στην αύξηση αυτού του είδους βίας αλλά και στο ότι τα θύματα ίσως νιώθουν μεγαλύτερη στήριξη, κι έτσι τα καταγγέλλουν ευκολότερα. Σημαντικό ρόλο στην πρόληψη και αντιμετώπιση της ομοφοβικής και τρανσφοβικής βίας παίζει το σχολείο, βασικός χώρος κοινωνικοποίησης και αναπαραγωγής στερεοτύπων και προκαταλήψεων. Οι τρεις μας λοιπόν, η Αλεξάνδρα Βασιλείου και η Λένα Ασλανίδου από το Processwork Hub και η Βέρα Λάρδη από την ομάδα Amaté Performance αποφασίσαμε να σχεδιάσουμε μια δράση/επιμόρφωση που να απευθύνεται σε εκπαιδευτικούς και θα εξερευνά την ομοφοβία και την τρανσφοβία. Έτσι γεννήθηκε «Η Αυθεντική Αντίδραση», ένα θεατρικό δρώμενο που ακολουθείται από συζήτηση με το κοινό, με σκοπό να δημιουργηθεί ένας δίαυλος επικοινωνίας ανάμεσα στις διαφορετικές φωνές και εμπειρίες γύρω από τον σεξουαλικό προσανατολισμό και την ταυτότητα φύλου.

Μαζέψαμε μια ομάδα lgbtq ανθρώπων για μια βραδιά αφηγήσεων στιγμών αποδοχής και διάκρισης, ιστοριών που αφορούν τη δική τους lgbtq εμπειρία. Με βάση αυτό το υλικό σχεδιάσαμε ένα θεατρικό δρώμενο στο οποίο συμπεριλάβαμε αυτούσιες τις ιστορίες, διαφυλάσσοντας την ανωνυμία αφηγητών και αφηγητριών. Στο επόμενο στάδιο, σχηματίστηκε μια ομάδα εθελοντών ηθοποιών. Ενδιαφέρον είναι ότι και η ίδια η ομάδα των ηθοποιών, κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας της δράσης, διαπραγματεύτηκε το θέμα της προσωπικής και κοινωνικής ομοφοβίας και τρανσφοβίας, όπως αυτή εμφανιζόταν στην επεξεργασία του υλικού επηρεάζοντας τις σχέσεις μέσα στην ομάδα.

Παρότι η δράση σχεδιάστηκε για δουλειά με εκπαιδευτικούς, στην πορεία συνειδητοποιήσαμε ότι ήταν κατάλληλη και για το ευρύ κοινό. Έτσι, εκτός από τα σχολεία, αποφασίσαμε να την παρουσιάσουμε στο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Αθήνας, στο Studio Κινητήρας και το θέατρο Vault, στην ΕΣΗΕΑ (ως συνεχιζόμενη επιμόρφωση δημοσιογράφων) και στο ΚΕΘΕΑ-Διάβαση (για το προσωπικό, τα μέλη και τους γονείς της κοινότητας). Ανάλογα με το πλαίσιο στο οποίο παρουσιαζόταν η δράση, διαμορφωνόταν το ύφος και το περιεχόμενο της συζήτησης που ακολουθεί μετά το θεατρικό.

Ζητήσαμε από μερικούς αφηγητές και αφηγήτριες, που παρακολούθησαν αργότερα τη δράση, να μοιραστούν μαζί μας την εμπειρία τους από τη συμμετοχή τους τόσο από τον ρόλο του αφηγητή/ της αφηγήτριας όσο και από το ρόλο τους ως θεατές.

Η εμπειρία των αφηγητών και των αφηγητριών 

Η Λουκία και η Ελένη περιέγραψαν τη συνάντηση για τις αφηγήσεις ως μια μάζωξη που έγινε σε χαλαρό κλίμα, με διάθεση γέλιου. Αντίθετα, όταν παρακολούθησαν τη δράση συνειδητοποίησαν το βάρος που κουβαλούν οι ιστορίες! Λέει η Λουκία: «Μου είχε κάνει εντύπωση ότι είχα περάσει εξαιρετικά, και μου άρεσε και το μοίρασμα! Και την πρώτη φορά που μας φωνάξατε να μας το παρουσιάσετε… τρόμαξα! Και κατάλαβα ότι δεν ίσχυε το “τι ωραία και χαλαρά που τα λέμε!”. Όταν το έφαγα στη μούρη, σοκαρίστηκα από το τι έλεγα… Ενώ όταν το μοιραζόμουνα, δεν υπήρχε σοκ”».

Και η Ελένη περιγράφει την πρώτη φορά που παρακολούθησε το θεατρικό δρώμενο «σαν να πετάγεται ένας κουβάς νερό”… “είχε ένα “oops”, σα να καταλαβαίνω ότι πετάγεται ένας κουβάς με νερό γι’ αυτούς που το βλέπουν. Είχε μια ένταση. Ενώ τη μέρα της αφήγησης των ιστοριών, λίγο γελάς, λίγο μαγκώνεσαι, λίγο ενώ έχεις ακούσει τόσα ακούς άλλη μια και λες “όχι ρε πούστη μου, δες τι του έτυχε κι αυτουνού!”. Είναι ωραίο [να μοιράζεσαι ιστορίες] είναι θεραπευτικό, αλλά μετά το δρώμενο… έχει μεταμορφωθεί σε κάτι άλλο.”

Η συνάντηση για τις αφηγήσεις δεν ήταν το ίδιο χαλαρή για όλους και όλες. Η Μάρθα λέει: «Στο μοίρασμα είχα μια αίσθηση απίστευτης αμηχανίας γιατί δεν θεωρούσα τον εαυτό μου μέλος της γκέι κοινότητας και δεν έχω ζήσει πράγματα στην lgbt κοινότητα. Είμαι bisexual και το ξέρουν λίγοι καλοί φίλοι. Σιγά-σιγά αισθάνθηκα ασφάλεια και xαιρόμουν να ακούω τις ιστορίες των άλλων γιατί έβλεπα ανθρώπους που είναι σαν κι εμένα. Γιατί το coming out είναι για μένα ένα μελανό σημείο».

Η Κατερίνα συμπληρώνει: «Ήταν πολύ μεγάλη εμπειρία που μοιραστήκαμε τις εμπειρίες μας. Εκείνη την ημέρα άκουσα και ιστορίες πολύ πονετικές σε σχέση με τη δική μου αίσθηση της ομοφοβίας. Εγώ έχω βιώσει μόνο το αόρατο.”

Ο Γιώργος προσθέτει άλλη μια διάσταση, λέγοντας: «Κι εγώ έλεγα “ποια είναι τώρα η θέση μου μέσα εκεί;” Εγώ μέσα από τον ακτιβισμό χρόνια τώρα, έχω συνηθίσει να μιλάμε για πολύ βίαια πράγματα, αλλά κάπως γενικά και για τρίτους. Μετά, καθώς μιλούσαμε, έβλεπα ότι υπάρχουν απλές στιγμές στην καθημερινότητα που νιώθεις την ομοφοβία και τη διάκριση που είναι κατά βάση βίαιες. Είχα ξεχάσει πως είναι να μιλάς γι’ αυτό».

Ο Νικόλας αναφέρθηκε στη διαφορετική αίσθηση που είχε αφηγούμενος τις ιστορίες του από την αίσθηση του όταν τις ακούει μέσα στο θεατρικό δρώμενο: «Θυμάμαι είχα αφηγηθεί τις ιστορίες με μια ελαφράδα, κάπως αστεία, όπως το συνηθίζω γενικότερα στη ζωή μου. Ποιος ξέρει γιατί; Για να αντέχω ίσως. Και κάθε φορά που τις ακούω, αν και γκρινιάζω μέσα μου –όχι πάλι, είναι πολύ πίσω όλα αυτά, είμαι αλλού πια, βλέπω το φως– είναι σαν να μου ξύνεται μια παλιά πληγή. Και μαθαίνω ν’ αγαπάω τις πληγές μου. Μου θυμίζουν πού είμαι, πού ήμουν και προς τα πού θέλω να πάω».

Σε μια από τις δράσεις κάποια μέλη του κοινού αισθάνθηκαν ότι το θεατρικό δρώμενο ήταν αρκετά επιθετικό. Ρωτήσαμε τους αφηγητές και τις αφηγήτριες για τη δική τους αντίδραση σε αυτά τα σχόλια.

Λέει η Ελένη: «Όταν το είδα πρώτη φορά, κατάλαβα ότι αυτό το φορτίο το καταλαβαίνει ο καθένας αλλιώς. Εγώ; Τότε ήμουν στο “καταλαβαίνω ότι κάποιοι δυσκολεύεστε που το είδατε, αλλά δεν πειράζει. Να δυσκολευτείτε πρέπει.” Στην πορεία το έχω ξανασκεφτεί αυτό. Μετά το ξαναείδα. Εκεί κατάλαβα ότι είναι πολλές ισορροπίες. Δηλαδή, η δική μου συναισθηματική αντίδραση, “έτσι είναι για μένα! Ακούτε;” είναι λίγο παιδική…».

Η Λουκία είχε διαφορετική αντίδραση: «Εγώ την πρώτη φορά που το είδα και το κοινό είχε κάποιες αντιδράσεις [ότι είναι πολύ επιθετικό], δεν με θύμωσαν καθόλου… Εγώ περισσότερο τους ανθρώπους που τσιτώσανε λίγο, τους συμπόνεσα. Ένα κομμάτι που σοκάρει [στο έργο]επί της ουσίας, πέρα από το ομοφοβικό κομμάτι, δείχνει και για παραδόσεις βαθιά ριζωμένες στην ελληνική οικογένεια και το σκληρό κομμάτι της ελληνικής οικογένειας, που το βιώνουν όλοι στο σπίτι τους. Για να φτάσει να τσιτώσει έτσι ένας άνθρωπος με αυτό, βάλε πώς έχει μεγαλώσει μέσα στο σπίτι του. Τους έχει αγγίξει άλλα πράγματα, πέραν από το κομμάτι το ομοφοβικό. Εντάξει, εστιάζανε μόνο στο τι είναι οι λεσβίες και τι είναι οι πούστηδες, αλλά και γιατί τους συνέφερε λίγο. Δεν βλέπανε παρακάτω…».

Η Ελένη συμφώνησε: «Εγώ νομίζω ότι ενώ λέγανε αυτά, αυτό που τους έχει κάνει άνω-κάτω είναι αυτή η πλατφόρμα: οικογένεια, μάνα, το παιδί, τι λέει, κρύβεσαι, εμφανίζεσαι, αυτά… Αν βγάλεις αυτά τα στοιχεία που μιλάνε για την “παράνομη” την “άρρωστη” σεξουαλικότητα ή το φύλο, θα μπορούσες να βάλεις στη θέση τους διάφορα άλλα και να στέκει πάλι». Και συνεχίζει: «Η Λουκία μπορεί να έχει πιο πολύ αυτό το “συμπάσχω-συμπονώ”, εγώ την πρώτη φορά που το είδα ήμουν σε αυτό το πολεμικό… “A, δεν κατάλαβα! Θιχτήκαμε; Σκίστηκε το καλσόν;”. Τη δεύτερη φορά όμως και την τρίτη, δεν ήταν έτσι. Αυτό το δρώμενο εμφανίζει το τραύμα που μπορεί εγώ να κουβαλάω και άλλοι άνθρωποι που είμαστε αυτοί που είμαστε. Επιτυγχάνεται αυτή η ορατότητα. Ταυτόχρονα, μπορώ να σκέφτομαι με μεγαλύτερη τρυφερότητα, ότι είναι κάποιος στο κοινό που του ανοίγεις κάτι, για το οποίο φταίει –δεν θεωρώ ότι είναι άμοιρος ευθυνών– αλλά δεν έχει καταλάβει τι γίνεται. Τη σκέφτομαι αυτή τη δράση, ίσως επειδή ήμουνα από την αρχή σε αυτήν. Σα να μου δίνει αυτό το χώρο να θεραπευτώ εγώ με αυτό το μοίρασμα και με αυτήν την έκθεση μετά εκεί και να μπορώ να είμαι και πιο τρυφερή ακόμη και σε αυτούς που δημιουργούν αυτήν την καταπίεση. Θεωρώ ότι όλοι μαζί βράζουμε σε ένα πράγμa».

 Οι αντιδράσεις του κοινού μετά το δρώμενο

Ρωτήσαμε τους αφηγητές και τις αφηγήτριες για την αίσθηση τους σχετικά με τη συζήτηση που ακολουθεί το θεατρικό δρώμενο.

Η Δάφνη τονίζει ότι «έχει ενδιαφέρον η αντίδραση του κοινού, διαφορετική κάθε φορά. Σε κάποιες περιπτώσεις ήταν σα να ακούγανε τη λέξη ομοφοβία για πρώτη φορά. Και λες… εσύ το βιώνεις σαράντα τόσα χρόνια και οι άλλοι πρώτη φορά ακούν τη λέξη! Συνειδητοποίησα το πάγωμα κάποιων ανθρώπων που δεν είχαν ιδέα και μου έβγαινε και θυμός κάποιες στιγμές».

Λέει η Μάρθα: «Εγώ χαίρομαι πάρα πολύ γιατί εκτός του ότι ακούγονται κάτι ρουκέτες –που μπορεί να τις έχω πει κι εγώ στο παρελθόν– όντως κάτι ανοίγεται και πάντα φεύγω με μια αίσθηση ότι χρειάζεται κι άλλο». Η Ελένη συμφωνεί, προσθέτοντας: «Η δράση είναι η απόδειξη ότι έχει τεράστια σημασία να φτιάχνεται χώρος για να μπορείς να πεις τις ιστορίες σου. Η αφήγηση είναι και προνόμιο. Παίρνει το χώρο της, ακόμη κι αν το ακροατήριο είναι σαν κι εσένα ή διαφορετικοί. Πόση σημασία έχει να λέμε τις ιστορίες μας και να τις ακούει ένας άνθρωπος!».

Και η Λουκία συμπληρώνει: «Έχει μεγάλη δύναμη η διεργασία ολόκληρη. Το θεατρικό και η συζήτηση μετά. Είναι σημαντικό ότι είναι μία διαδικασία ομάδας βιωματική. Όταν κάτι είναι τόσο ζωντανό, τόσο βιωματικό ο άλλος μπαίνει μέσα συναισθηματικά, δεν γίνεται να μη μπει!».

Ο Γιώργος λέει: «Ακούς ρουκέτες που σε θυμώνουν πολύ. Πράγματα που τα έχεις ακούσει και στο παρελθόν και αυτό είναι πολύ κουραστικό. Από την άλλη, δίνεται η ευκαιρία κάτι να ανοιχτεί. Κάθε φορά πέφτει ένας μικρός σπόρος και εκεί έρχεται η αλλαγή. Σιγά-σιγά».

Το πρότζεκτ της «Αυθεντικής Αντίδρασης» είναι μια δουλειά σε εξέλιξη. Η εμπειρία μας έως τώρα έχει δείξει ότι οι συζητήσεις με το κοινό, σε συνδυασμό με το θεατρικό δρώμενο, λειτουργούν καταλυτικά στην αύξηση της επίγνωσης για την κοινωνική περιθωριοποίηση και τον αποκλεισμό με τρόπο που συμβάλλει στον κοινωνικό μετασχηματισμό. Η ανατροφοδότηση από μέλη του κοινού είναι ότι για μήνες μετά την παρακολούθηση της δράσης αναγνώριζαν ομοφοβικές και τρανσφοβικές συμπεριφορές δικές τους και του περιβάλλοντος τους, που μέχρι εκείνη τη στιγμή τους ήταν αόρατες. Επιπλέον, παρότι το θέμα της δράσης είναι η ομοφοβία/τρανσφοβία, μέλη του κοινού έκαναν τις δικές τους αναγωγές σε προσωπικά θέματα συνδεδεμένα με την αποδοχή ή τον αποκλεισμό που δεν αφορούσαν στο συγκεκριμένο θέμα. Αναγνώρισαν δυναμικές και εμπειρίες από την προσωπική τους ζωή, κι αυτό συνέβαλλε στην κατανόηση της ομοφοβίας και τρανσφοβίας και την ευαισθητοποίησή τους.

Η Λένα Ασλανίδου είναι κοινωνική λειτουργός. Η Αλεξάνδρα Βασιλείου είναι κοινωνική ψυχολόγος. Η Βέρα Λάρδη είναι θεατρολόγος. Και οι τρεις είναι εκπαιδεύτριες ενηλίκων.

Σχεδιασμός δράσης-δραματουργική επεξεργασία: Λένα Ασλανίδου, Αλεξάνδρα Βασιλείου, Βέρα Λάρδη

Σκηνοθεσία: Βέρα Λάρδη

Επιμέλεια κίνησης: Βασίλης Σκαρμούτσος

Συμμετέχουν: Λένα Ασλανίδου, Αντιγόνη Αυγερινού, Αλεξάνδρα Βασιλείου, Χρυσή Βιδαλάκη, Γιάννος Ηλιάδης, Νόπη Κεχάογλου, Βέρα Λάρδη, Βασιλική Λεκού, Στέφανος Παπαθανασίου, Βασίλης Σκαρμούτσος

Συντονισμός συζήτησης: Λένα Ασλανίδου, Αλεξάνδρα Βασιλείου

Υπεύθυνοι παραγωγής: Αντιγόνη Αυγερινού, Γιάννος Ηλιάδης

Ευχαριστούμε θερμά την Λίλη Βασιλείου για την ανατροφοδότηση στην πορεία του σχεδιασμού, την Αντιγόνη Γύρα και τον Κινητήρα Studio για τη φιλοξενία, το θέατρο Vault για τη φιλοξενία, τον Μάριο Λώλο για τη φωτογράφιση, τον Χρήστο Λάρδη για την κατασκευή του σκηνικού, την Μάγδα Πλευράκη για την επιμέλεια των αντικειμένων.

Συνοπτική εκδοχή άρθρου, το οποίο στην πλήρη του μορφή θα δημοσιευτεί στο επόμενο τεύχος της ‘Νταλίκας‘ (φεμινιστικό περιοδικό της Λεσβιακής Ομάδας Αθήνας). Μπορείτε να βρείτε παλαιότερα τεύχη του περιοδικού εδώ

Nov 052015
 

nov 4 group

Η Volunteer 4 Greece σε συνεργασία με το Processwork Hub οργανώνει επιμορφωτικά σεμινάρια για εθελοντές και εθελόντριες  που προετοιμάζονται για τη συμμετοχή τους σε δομές υποδοχής προσφύγων.

Χθες το απόγευμα συναντήθηκε η πρώτη ομάδα εθελοντών. Εξερευνήσαμε το όραμα που μας παρακινεί να εργαστούμε ως εθελοντές, την αντίληψη του ρόλου μας, τις προσδοκίες μας από τη συμμετοχή στην ομάδα εθελοντών, καθώς και πιθανές προκλήσεις που θα αντιμετωπίσουμε σε προσωπικό και ομαδικό επίπεδο. Γεμάτο τρίωρο, ενεργή η συμμετοχή της ομάδας. Μοιραστήκαμε, αναρωτηθήκαμε, συνδεθήκαμε.

Ευχαριστούμε την ομάδα εθελοντριών που συμμετείχε με αυθεντικότητα κι εμπιστοσύνη στην ομάδα. Επίσης την Λένα Παναγιωταρέα και Βάλια Σαββίδου από την Volunteer 4 Greece που οργάνωσαν και στήριξαν την επιμόρφωση.

Στην ομάδα επιμορφωτών του Processwork Hub συμμετέχουν οι Λένα Ασλανίδου, Αλεξάνδρα Βασιλείου, Λίλη Βασιλείου, Ιωάννα Βελαλή και Νάνσυ Παπαθανασίου.

Το επόμενο σεμινάριο θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 11/11, 18.00 – 21.00 στο Processwork Hub (Γιαννάρου 17, Καλαμάκι – στάση τραμ ‘Πικροδάφνη’).

Για πληροφορίες και δήλωση συμμετοχής μπορείτε να επικοινωνήσετε με την Volunteer 4 Greece στο 210 811 5398 ή στο email info@volunteer4greece.gr (θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας).

Sep 172015
 

 

RAN PREVENT GROUP

Το Processwork Hub συμμετείχε για άλλη μια φορά στην ομάδα εργασίας RAN Prevent του Radicalisation Awareness Network σε συνάντηση που έγινε στην Ουτρέχτη της Ολλανδίας. Επαγγελματίες πρόληψης και αντιμετώπισης κρίσεων από την Αγγλία, Αυστρία, Γερμανία, Ισπανία, Γαλλία, Ολλανδία, Ουγγαρία, Βέλγιο, Νορβηγία, Σλοβακία και Ιρλανδία και Ελλάδα, συναντήθηκαν για ανταλλαγή καλών πρακτικών και σχεδιασμού πρόληψης στον βίαιο εξτρεμισμό.

Πλούσιο διήμερο με πολύ ουσιαστική συζήτηση για την πρόληψη και τη δημιουργία κοινότητας. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης για καλές πρακτικές το Processwork Hub παρουσίασε την Αυθεντική Αντίδραση ως μια από τις δράσεις στην κοινότητα, καθώς και την Ενδυνάμωση Εκπαιδευτικών, ως εργαλείο επιμόρφωσης για εκπαιδευτικούς που υποστηρίζει τη δουλειά τους στη σχολική κοινότητα.

ένα κλικ εδώ για φωτογραφίες από τη συνάντηση

Apr 172015
 

quote efivos

Η Αυθεντική Αντίδραση: Ένας Διάλογος για την Ομοφοβία και την Τρανσφοβία                               

(για εκπαιδευτικούς και γονείς)

Σε συνέχεια του πολύωρου σεμιναρίου για εκπαιδευτικούς της περιφέρειάς του που οργάνωσε  κατά την τρέχουσα σχολική χρονιά ο Σχολικός Σύμβουλος Χάρης Παπαδόπουλος με θέμα «Η σεξουαλική αγωγή στο δημοτικό – Χτίζοντας υγιείς σχέσεις ανάμεσα στα φύλα» θα πραγματοποιηθεί αυτή την Τετάρτη 22 Απριλίου στο 76ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών ένα θεατρικό δρώμενο / διάλογος για την ομοφοβία και την τρανσφοβία στην ελληνική κοινωνία και το σχολείο.

Η εκδήλωση απευθύνεται σε εκπαιδευτικούς και γονείς. Το θεατρικό δρώμενο έχει δημιουργηθεί από τo Processwork Hub και την Amate Performance και έχει ήδη παρουσιαστεί σε ομάδες γονέων και εκπαιδευτικών, στην ΕΣΗΕΑ ως επιμόρφωση δημοσιογράφων, στο Αντιρατσιστικό φεστιβάλ Αθήνας, κ.ά, …

Τον διάλογο και τη συζήτηση που θα ακολουθήσουν το δρώμενο θα συντονίσουν ο Σχολικός σύμβουλος Χάρης Παπαδόπουλος και οι Αλεξάνδρα Βασιλείου, Ph.D. και Λένα Ασλανίδου, M.P.W.. Η εκδήλωση θα αγγίξει ζητήματα όπως: Τι είναι η ομοφοβία και η τρανσφοβία; Πώς τη βιώνουν οι άνθρωποι που είναι ομοφυλόφιλοι και τρανς; Πώς τη βιώνουν οι οικογένειες τους και η σχολική κοινότητα; Ποιος είναι ο ρόλος των εκπαιδευτικών στην αντιμετώπιση της; Στόχος είναι μέσα από τη θεατρική δράση και το διάλογο να προβληματιστούμε γύρω από το πώς η ομοφοβία και η τρανσφοβία περιθωριοποιούν ομάδες ανθρώπων, δημιουργούν πόνο κι εγκλωβίζουν όλους/όλες, ανεξαρτήτως φύλου και σεξουαλικού προσανατολισμού.

Η δράση χωρίζεται σε δύο μέρη. Το πρώτο είναι μία performance-δρώμενο βασισμένο σε αληθινές ιστορίες που αφορούν στους ανθρώπους της ΛΟΑΤ κοινότητας, γονείς κι εκπαιδευτικούς. Το δεύτερο μέρος είναι μια συζήτηση με τις παρευρισκόμενες/ους, με στόχο τη βαθύτερη κατανόηση των εμπειριών, το μοίρασμα διαφορετικών απόψεων, συναισθημάτων και εμπειριών γύρω από το θέμα.

Το θέμα του σεξουαλικού προσανατολισμού και της ταυτότητας φύλου έχει πολλές διαφορετικές διαστάσεις κι αποχρώσεις, όπως επίσης και ένα ευρύ φάσμα αντιδράσεων όσον αφορά στην ορατότητα και την αποδοχή. Στο θεατρικό δρώμενο δεν θα μπορούσαν, εκ των πραγμάτων, να συμπεριληφθούν όλες οι απόψεις και στάσεις. Ελπίζουμε ωστόσο να βρουν χώρο στη συζήτηση που θα ακολουθήσει.

76ο Δημ. Σχολείο Αθηνών, Κυκλώπων 6, Άνω Πετράλωνα  (δίπλα στον Σταθμό του ΗΣΑΠ)

Τετάρτη 22 Απριλίου 2015, ώρα 6.00΄- 8.00΄μ.μ.

Πληροφορίες: σχολικός σύμβουλος Χάρης Παπαδόπουλος xpapado@gmail.com

Apr 102015
 

prw-drasiA3-vault-LR

Το Δίκτυο Δράσης Κοινωνικών Λειτουργών σε συνεργασία με το Processwork Hub και την Amate Performance παρουσιάζουν την ‘Αυθεντική Αντίδραση’ στο θέατρο Vault την Τετάρτη 6/5, 18.00-20.00.

Είσοδος ελεύθερη. Απαραίτητη η κράτηση θέσεων ηλεκτρονικά στο email socialworkaction@gmail.com

(θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας).

Πληροφορίες στο τηλέφωνο 6944 995 562 (ώρες 18:00-21:00) από 13/4/15 – 4/5/15.

ένα κλικ εδώ για την αφίσα της δράσης

Mar 202015
 

Alma Nangala Robertson Yankirri Jakurrpa

 

Η ανοιχτή διεργασίας ομάδας του Μαρτίου σήμερα στις 7-9μμ στο Καλαμάκι (Γιαννάρου 17) – Καλώς να βρεθούμε!

“Βαθιά Δημοκρατία είναι η αίσθηση ότι ο κόσμος είναι εδώ για να μας βοηθήσει να γίνουμε ολόκληροι και ότι εμείς είμαστε εδώ για να βοηθήσουμε τον κόσμο να γίνει ολόκληρος” — Arnold Mindell

Οι συναντήσεις Διεργασίας Ομάδας στηρίζονται σε μια συναισθηματική στάση “Βαθιάς Δημοκρατίας” και είναι ανοιχτές σε όσους επιθυμούν να εξερευνήσουν θέματα και προβλήματα που αφορούν την ζωή μας, ως κοινωνικά και πολιτικά άτομα, στα πλαίσια της ομάδας. Το θέμα επιλέγεται στην κάθε συνάντηση από την ομάδα. Η συναντήσεις αυτές είναι χωρίς κόστος.

Mar 192015
 

poster_words_matter_low

Το Θέατρο Σηµείο και η PRAKSIS σας προσκαλούν στην παράσταση «Under –κρυµµένες φωνές»

Το θέατρο Σηµείο από τα µέσα Νοεµβρίου έως και τις αρχές Απριλίου για κάθε Πέµπτη παρουσιάζει την παράσταση «Under –κρυµµένες φωνές». Η παράσταση αφορά ζητήµατα µετανάστευσης και αποτελείται από ντοκουµέντα, λογοτεχνικά κείµενα και µαρτυρίες της πορείας ενός µετανάστη ή ενός πρόσφυγα από τη στιγµή που εγκαταλείπει την πατρίδα του µέχρι να καταφέρει να ενταχθεί στην ελληνική κοινωνία.

Όπως αναφέρει στον πρόλογό του ο σκηνοθέτης της παράστασης Νίκος ∆ιαµαντής, το «Under» φιλοδοξεί να αποτελέσει µια πλατφόρµα έκφρασης, όπου κάθε Μ.Κ.Ο που έχει µεταναστευτική ατζέντα, θα της δίνεται η δυνατότητα να φωτίσει µία από τις πτυχές του πολύπλοκου αυτού κοινωνικού ζητήµατος.

Σε αυτό το πλαίσιο η PRAKSIS, συµµετέχοντας στην πανευρωπαϊκή εκστρατεία «Οι λέξεις µετράνε!» σας καλεί στη 1 Απριλίου 2015 να δείτε την παράσταση και να συµµετέχετε κατόπιν σε ένα σχολιασµό σχετικά µε τη χρήση των λέξεων «λαθραίος» και «παράνοµος» και τις επιπτώσεις τους στην προσπάθεια ένταξης των µεταναστών και των προσφύγων στην ελληνική και ευρωπαϊκή κοινωνία. Από την PRAKSIS θα παρουσιαστούν η γλωσσική και η νοµική προσέγγιση για την χρήση των όρων.

Under – κρυµµένες φωνές

Τετάρτη 1 Απριλίου 2015

Ώρα έναρξης 21.30

Θέατρο Σηµείο: Χαρ. Τρικούπη 10, πίσω από το Πάντειο Πανεπιστήµιο, τηλ. 2109229579

Γενική είσοδος: 10 €

Συντελεστές της παράστασης Σκηνοθεσία: Νίκος ∆ιαµαντής Σκηνική επιµέλεια: Άσης ∆ηµητρουλοπούλου Ερµηνεύουν: Ελενα Αρβανίτη, Σταύρος Γιαννακόπουλος, Χρήστος Σκούρτας, Μικές Γλύκας, Αράς Χαµεντιάν

Mar 182015
 

unnamed

Στις 29 Μαρτίου η Ζωντανή Βιβλιοθήκη θα βρίσκεται στα Πετράλωνα, στο 76ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών

Με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας κατά του Ρατσισμού και των Διακρίσεων στις 21 Μαρτίου, η Ζωντανή Βιβλιοθήκη μετακομίζει για δεύτερη συνεχή χρονιά στο 76ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών και διαθέτει τα Ανθρώπινα Βιβλία της προς ανάγνωση σε εκπαιδευτικούς, γονείς και το αναγνωστικό κοινό, στα πλαίσια μιας συνδιοργάνωσης με την Ένωση Γονέων της Γ΄δημοτικής κοινότητας του Δήμου Αθηναίων, το Σύλλογο Γονέων του 76ου Δημοτικού Σχολείου και το σχολικό σύμβουλο της 10ης Περιφέρειας Αθηνών κ. Χάρη Παπαδόπουλο. 

Η Ζωντανή Βιβλιοθήκη προτείνει την ανθρώπινη επαφή ως το καλύτερο αντίδοτο στις διακρίσεις, και μια φιλική κουβέντα πρόσωπο με πρόσωπο με τα Ζωντανά Βιβλία, με ανθρώπους δηλαδή που αφηγούνται πώς έχουν δεχτεί το ρατσισμό μέσα από τα προσωπικά τους βιώματα, ως το απλούστερο εργαλείο για την κατανόηση του άλλου και την αντιμετώπιση της άγνοιας που γεννά προκαταλήψεις.

Η Ζωντανή Βιβλιοθήκη δημιουργήθηκε στην Ελλάδα το 2009 από μια ομάδα εθελοντών και εθελοντριών, ως μέρος ενός παγκόσμιου κινήματος για κοινωνική αλλαγή, το Human Library Organization, το οποίο προσμετρά εκατοντάδες Ζωντανές Βιβλιοθήκες σε όλο τον κόσμο. Από τότε η ομάδα μεγάλωσε και εμπλουτίστηκε, για να φτάσει σήμερα να αποτελείται από 50 και πλέον άτομα με διαφορετικές εμπειρίες διακρίσεων: πρόσφυγες, μετανάστριες, άτομα με αναπηρία, γκέι άντρες, οροθετικούς, τρανς άτομα, αντιρρησίες συνείδησης, χρήστες ψυχιατρικών υπηρεσιών, άτομα με διατροφικές διαταραχές.

Την Κυριακή 29 Μαρτίου 2015 από τις 12:00 ως τις 17:00, η Ζωντανή Βιβλιοθήκη θα βρίσκεται στο 76ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών, στην οδό Κυκλώπων 6, στα Πετράλωνα (δίπλα στον σταθμό ΗΣΑΠ Πετράλωνα, έξοδος προς Άνω Πετράλωνα). Οι επισκέπτες της Ζωντανής Βιβλιοθήκης θα έχουν τη δυνατότητα να  συνομιλήσουν  με τα Ζωντανά Βιβλία, να ακούσουν τις ιστορίες τους, να τους κάνουν ερωτήσεις για να μάθουν όσα ίσως φοβόντουσαν να ρωτήσουν και να έρθουν τελικά αντιμέτωποι με τις προκαταλήψεις τους.

Ο χώρος είναι προσβάσιμος στα Άτομα με Αναπηρία, ενώ θα υπάρχει και κατάλογος βιβλίων σε γραφή Braille και μεγαλογράμματη γραμματοσειρά. Θα παρέχονται ακόμα Ζωντανά Λεξικά (διερμηνεία) στα Αγγλικά αλλά και στην Ελληνική Νοηματική Γλώσσα, στην περίπτωση που ο αναγνώστης δεν μιλάει τη γλώσσα του βιβλίου. Επιπλέον, θα παρέχεται η δυνατότητα δημιουργικής φύλαξης των παιδιών των αναγνωστών κατά τη διάρκα της επίσκεψής τους στη Ζωντανή Βιβλιοθήκη.

Ένα κλικ εδώ για περισσότερες πληροφορίες και ενδεικτικό κατάλογο των βιβλίων.

ΤΙ: Ζωντανή Βιβλιοθήκη, μια βιωματική δράση για την προώθηση ενός πολιτισμού πολυμορφίας, ενάντια στις διακρίσεις, την προκατάληψη, τον ρατσισμό και τον κοινωνικό αποκλεισμό.

ΠΟΥ: 76ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών, Κυκλώπων 6, στα Πετράλωνα (δίπλα στο σταθμό ΗΣΑΠ Πετράλωνα, έξοδος προς Άνω Πετράλωνα)

ΠΟΤΕ: Κυριακή 29 Μαρτίου 2015, 12:00 – 17:00.

Dec 202014
 

afthediki adidrasi

Την Τετάρτη που μας πέρασε η ‘Αυθεντική Αντίδραση’ πήγε στο 72ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών. Δύσκολη μέρα για μετακινήσεις, βροχή και κυκλοφοριακή συμφόρηση, εκλογή προέδρου Δημοκρατίας στη Βουλή, βαθμολογίες για παράδοση… Παρ’ όλα αυτά, συγκεντρωθήκαμε στην αίθουσα εκδηλώσεων του σχολείου παρέα με 45 εκπαιδευτικούς και γονείς. Γόνιμη η συζήτηση μετά το θεατρικό δρώμενο, πολλοί οι προβληματισμοί για το ρόλο των εκπαιδευτικών στην αντιμετώπιση της ομοφοβίας και τρανσφοβίας. Αναγκαία η επεξεργασία όλων των θεμάτων σε μια ατμόσφαιρα που επιτρέπει τις ‘σωστές’ και ‘λάθος’ ερωτήσεις, τις ‘πολιτικά ορθές’ και μη θέσεις. Να αναρωτηθούμε παρέα, να βρούμε τρόπους που η ασφάλεια και αποδοχή θα είναι δικαίωμα κάθε παιδιού στο σχολείο.

Ευχαριστούμε θερμά το Σχολικό Σύμβουλο Χάρη Παπαδόπουλο για την πρόσκληση και τη Διευθύντρια του 72ου Δημοτικού Σχολείου Τατιάνα Σπανέλλη για τη φιλοξενία!

Σχεδιασμός δράσης – δραματουργική επεξεργασία: Λένα Ασλανίδου, Αλεξάνδρα Βασιλείου, Βέρα Λάρδη

Σκηνοθεσία: Βέρα Λάρδη

Επιμέλεια κίνησης: Βασίλης Σκαρμούτσος

Συμμετείχαν: Λένα Ασλανίδου, Αντιγόνη Αυγερινού, Αλεξάνδρα Βασιλείου, Χρυσή Βιδαλάκη, Γιάννος Ηλιάδης, Νόπη Κεχάογλου, Βέρα Λάρδη, Στέφανος Παπαθανασίου, Βασίλης Σκαρμούτσος

Συντονισμός συζήτησης: Λένα Ασλανίδου, Αλεξάνδρα Βασιλείου

Ένα κλικ εδώ για φωτογραφίες από την εκδήλωση…

 

Dec 112014
 

afthediki adidrasi afisa 80

Η Αυθεντική Αντίδραση: Ένας Διάλογος για την Ομοφοβία και την Τρανσφοβία 

(για εκπαιδευτικούς και γονείς)

 72ο Δημ. Σχολείο Αθηνών, Ακταίου 2-4  (κοντά στον Σταθμό ΗΣΑΠ του Θησείου)

Τετάρτη 17 Δεκεμβρίου 2014, ώρα 6.00 – 8.00 μ.μ.

Σε συνέχεια του σεμιναρίου για εκπαιδευτικούς της περιφέρειάς του που οργάνωσε  κατά την περσινή σχολική χρονιά ο Σχολικός Σύμβουλος Χάρης Παπαδόπουλος με θέμα «Η σεξουαλική αγωγή στο δημοτικό – Χτίζοντας υγιείς σχέσεις ανάμεσα στα φύλα» θα πραγματοποιηθεί αυτή την Τετάρτη 17 Δεκεμβρίου στο 72ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών ένα θεατρικό δρώμενο / διάλογος για την ομοφοβία και την τρανσφοβία στην ελληνική κοινωνία και το σχολείο.

Η εκδήλωση απευθύνεται σε εκπαιδευτικούς και γονείς. Το θεατρικό δρώμενο έχει δημιουργηθεί από τo Processwork Hub και την Amate Performance  και έχει ήδη παρουσιαστεί σε ομάδες εκπαιδευτικών, στην ΕΣΗΕΑ ως επιμόρφωση δημοσιογράφων, στο Αντιρατσιστικό φεστιβάλ Αθήνας, κ.ά..

Τον διάλογο και τη συζήτηση που θα ακολουθήσουν το δρώμενο θα συντονίσουν ο Σχολικός σύμβουλος Χάρης Παπαδόπουλος, και οι Αλεξάνδρα Βασιλείου, Ph.D. και Λένα Ασλανίδου, M.P.W., εκπαιδεύτριες ενηλίκων / ψυχοθεραπεύτριες.

Η εκδήλωση θα αγγίξει ζητήματα όπως: Τι είναι η ομοφοβία και η τρανσφοβία; Πώς τη βιώνουν οι άνθρωποι που είναι ομοφυλόφιλοι και τρανς; Πώς τη βιώνουν οι οικογένειες τους και η σχολική κοινότητα; Ποιος είναι ο ρόλος των εκπαιδευτικών στην αντιμετώπιση της; Στόχος είναι μέσα από τη θεατρική δράση και το διάλογο να προβληματιστούμε γύρω από το πώς η ομοφοβία και η τρανσφοβία περιθωριοποιούν ομάδες ανθρώπων, δημιουργούν πόνο κι εγκλωβίζουν όλους/όλες, ανεξαρτήτως φύλου και σεξουαλικού προσανατολισμού.

Η δράση χωρίζεται σε δύο μέρη. Το πρώτο είναι μία performance-δρώμενο βασισμένο σε αληθινές ιστορίες που αφορούν στους ανθρώπους της ΛΟΑΤ κοινότητας, γονείς κι εκπαιδευτικούς. Το δεύτερο μέρος είναι μια συζήτηση με τις παρευρισκόμενες/ους, με στόχο τη βαθύτερη κατανόηση των εμπειριών, το μοίρασμα διαφορετικών απόψεων, συναισθημάτων και εμπειριών γύρω από το θέμα.

Το θέμα του σεξουαλικού προσανατολισμού και της ταυτότητας φύλου έχει πολλές διαφορετικές διαστάσεις κι αποχρώσεις, όπως επίσης και ένα ευρύ φάσμα αντιδράσεων όσον αφορά στην ορατότητα και την αποδοχή. Στο θεατρικό δρώμενο δεν θα μπορούσαν, εκ των πραγμάτων, να συμπεριληφθούν όλες οι απόψεις και στάσεις. Ελπίζουμε ωστόσο να βρουν χώρο στη συζήτηση που θα ακολουθήσει.

Πληροφορίες: σχολικός σύμβουλος Χάρης Παπαδόπουλος (xpapado@gmail.com)

Nov 122014
 

Αφίσα - ΞΕΝΟΣ

Ξένος: Μετανάστες και πρόσφυγες στην Ελλάδα του σήμερα

Σάββατο 15 Νοεμβρίου 2014, ώρα 7.00 μ.μ.

137ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών,  Αλκίφρονος 51-55,  Κάτω Πετράλωνα  (10΄ από τον σταθμό)

Η Ομάδα για την Κινηματογραφική Λέσχη (γονείς και εκπαιδευτικοί) με τη συνεργασία του Σχολικού Συμβούλου, της Ένωσης Γονέων του 3ου Διαμερίσματος και των Συλλόγων Γονέων των δημοτικών σχολείων της περιοχής έχει θέσει ως στόχο της την διοργάνωση πολιτιστικών (και ευρύτερα κοινωνικών) εκδηλώσεων και συζητήσεων στα σχολεία της περιοχής μας – ώστε να αποτελέσουν μικρά πολιτιστικά κέντρα που να ακτινοβολούν στη γειτονιά. Τέτοιες εκδηλώσεις μπορεί να είναι κινηματογραφικές προβολές, θεατρικές παραστάσεις, συναυλίες, συζητήσεις για διάφορα θέματα κτλ.

Αυτό το Σάββατο θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση-συζήτηση με θέμα τους πρόσφυγες και μετανάστες που έχουν καταφύγει στη χώρα μας, τη στάση της ελληνικής πολιτείας, την αλληλεγγύη, την αποτροπή, τις συνθήκες στα “προαναχωρησιακά κέντρα”.

Στην εκδήλωση θα μιλήσουν:

Ο Ηλίας Αναγνωστόπουλος, διευθυντής του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας, που θα θίξει το θέμα των συλλογικών απελάσεων (απωθήσεων) και την διακινδύνευση ζωών στην πύλη της Ευρώπης. Θα παρουσιάσει σχετικά στοιχεία και οπτικοακουστικό υλικό.

Η Δανάη Αγγελή, μέλος της Ομάδας Μετανάστευσης  του Ελληνικού Ιδρύματος Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ) που θα παρουσιάσει τα κύρια συμπεράσματα από πολύ πρόσφατη έρευνα (MIDAS) με θέμα την αξιολόγηση της σχέσης κόστους-αποτελεσματικότητας των πολιτικών ελέγχου της παράτυπης μετανάστευσης όπως και της Διαχείρισης Ασύλου στην Ελλάδα

Ο Γιονούς Muhammadi, από το Ελληνικό Φόρουμ Προσφύγων (ένα πολυεθνικό δίκτυο οργανώσεων προσφύγων) που θα αναφερθεί κατά τρόπο βιωματικό στο προφίλ των προσφύγων (τους λόγους για τους οποίους αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους, τα προβλήματα και τα βάσανα κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, τις ανάγκες και τα προβλήματα στη χώρα υποδοχής). Θα παρίστανται μετανάστες και πρόσφυγες που θα λάβουν το λόγο και θα συνεισφέρουν στη συζήτηση.

Oct 222014
 

labidona

Οι Συλλογικές Δράσεις Κοινωνικής Αλληλεγγύης της Μονάδας Απεξάρτησης 18ΑΝΩ σας προσκαλούν με ιδιαίτερη χαρά στο 1ο φεστιβάλ που διοργανώνουν στις 25 & 26/10/2014. Για δύο ημέρες συναντιόμαστε, γνωριζόμαστε και επικοινωνούμε στον πανέμορφο χώρο της Λαμπηδόνας, Άλσος Αγίας Τριάδας – Βύρωνας,  με τη στήριξη του Κοινωνικού Πολιτιστικού Κέντρου Βύρωνα “Λαμπηδόνα”.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Σάββατο 25/10/2014

Από τις 17:00μμ: ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΟΜΑΔΕΣ ΠΗΛΟΥ, ΚΟΣΜΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΕΝΤΑΞΗΣ ΤΗΣ ΜΟΝΑΔΑΣ ΑΠΕΞΑΡΤΗΣΗΣ 18ΑΝΩ.
18:30-19:30μμ: ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΓΙΑ ΜΙΚΡΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΚΟΥΚΛΑΣ ΜΑΡΙΟΝΕΤΑΣ
ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΕΝΤΑΞΗΣ ΤΟΥ 18ΑΝΩ.

19:30-21:00μμ: ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΘΕΜΑ: “Κρίση – Εξαρτήσεις και Συλλογικές Αντιστάσεις”με μέλη των Συλλογικών Δράσεων Κοινωνικής Αλληλεγγύης 18ΑΝΩ & εισηγήτρια την Κατερίνα Μάτσα.

21:00-22:00μμ: ΤΡΑΓΟΥΔΑΜΕ ΜΕ ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΕΝΤΑΞΗΣ 18ΑΝΩ.

Κυριακή 25/10/2014

11:00-14:00: ΧΑΡΙΣΤΙΚΟ – ΑΝΤΑΛΛΑΚΤΙΚΟ ΠΑΖΑΡΙ ΡΟΥΧΩΝ.

(Όσοι θέλουμε φέρνουμε καθαρά ρούχα σε άριστη κατάσταση και αντικείμενα και παίρνουμε ό,τι μας αρέσει. Υπάρχει ανάγκη κυρίως σε αντρικά νεανικά ρούχα)

Sep 242014
 

GOOD-vandana3-e1411554224843

Vandana Shiva: Μια γυναίκα αλλάζει την οπτική μας για το περιβάλλον και την τροφή

της Χριστίνας Κούρκουλα

Η Vandana Shiva, Ινδή ακτιβίστρια με ανώτερες σπουδές στη φυσική, την φιλοσοφία και το περιβάλλον, συγγραφέας περισσότερων από 20 βιβλίων, αγωνίζεται εδώ και πολλά χρόνια για να αλλάξουν οι καταστροφικές πρακτικές στην αγροτική παραγωγή και στην παραγωγή των τροφίμων. Πρωτοστατεί σε εκστρατείες ενημερώσεις του κοινού και επιστημονική ανάλυση, συνεργαζόμενη με φορείς και πρωτοβουλίες πολιτών σε όλο τον κόσμο, σχετικά με τα πνευματικά δικαιώματα, τη βιοποικιλότητα, τη γενετική μηχανική, τη βιοηθική και τη βιοτεχνολογία, τα μεταλλαγμένα τρόφιμα /ΓΤΟ και τις πολυεθνικές εταιρείες που τα προωθούν.

Χρησιμοποιώντας τον σπόρο ως ένα σύμβολο ελπίδας, η Vandana Shiva οδηγεί ένα παγκόσμιο κίνημα για την Ελευθερία των Σπόρων και της Τροφής (Seed Freedom) για να βγουν τα τρόφιμα και η γεωργία από τον έλεγχο των μεγάλων επιχειρήσεων και να επιστρέψουν στα χέρια των αγροτών. Παράλληλα έχει κηρύξει τον πόλεμο κατά των εταιρειών όπως η Monsanto που προωθούν τα μεταλλαγμένα τρόφιμα σε παγκόσμιο επίπεδο, έχοντας ιδρύσει την Παγκόσμια Συμμαχία για την Ελευθερία των Σπόρων, που ενώνει τους αγρότες από όλο τον κόσμο στην προσπάθεια να περισώσουν τους σπόρους τους και να διατηρήσουν τις πολύτιμες ποικιλίες που έχουν απομείνει. Καλεί άτομα και τοπικές κοινότητες να αρχίσουν να αλλάζουν τη σχέση της κοινωνίας με τη γη, καλλιεργώντας τα δικά τους τρόφιμα.

Η Vandana Shiva έχει εργαστεί για την προώθηση της βιοποικιλότητας στη γεωργία, για την αύξηση της παραγωγικότητας, τη διατροφή, τα εισοδήματα των αγροτών και την προσαρμοστικότητα στο κλίμα. Για το έργο της αναγνωρίστηκε ως «Περιβαλλοντική Ηρωίδα» από το περιοδικό Time το 2002.

Το 1987, ίδρυσε το Ίδρυμα Ερευνών για την Επιστήμη, την Τεχνολογία και την Οικολογία, το οποίο οδήγησε στη δημιουργία της Navdanya (1991), ένα εθνικό κίνημα για την προστασία της πολυμορφίας και της ακεραιότητας των βιολογικών πόρων, κυρίως των ενδημικών σπόρων, την προώθηση της βιολογικής γεωργίας και του δίκαιου εμπορίου. Μέσα από την Navdanya αναπτύχθηκαν επιμέρους προγράμματα που προωθούν την φεμινιστική οπτική της Vandana Shiva στον αγώνα της για την οικολογική διάσωση του πλανήτη, όπως είναι το πρόγραμμα Diverse Women for Diversity (Διαφορετικές γυναίκες για την Ποικιλότητα) και το Πανεπιστήμιο των Γιαγιάδων .

Το πρόγραμμα Diverse Women for Diversity ξεκίνησε ως ένα οικο-φεμινιστικό κίνημα στη δεκαετία του ’90 με στόχο οι γυναίκες να ενώσουν τις φωνές τους για την προστασία της ποικιλότητας, της ειρήνης και της δημοκρατίας απέναντι στις αυξανόμενες απειλές της εντατικοποίησης στην καλλιέργεια της γης, του πολέμου, του ολοκληρωτισμού και του φονταμενταλισμού, εκφράζοντας εναλλακτικές απόψεις σε κρίσιμες διεθνείς διασκέψεις όπως η Παγκόσμια Διάσκεψη για τα Τρόφιμα (Ρώμη 1996), οι διασκέψεις της Παγκόσμιας Τράπεζας (Πράγα 2000), η Συνθήκη για την Βιολογική Ποικιλότητα (Πρατισλάβα 1998, Ναϊρόμπι 2000), στο Ριο+10 (Γιοχάνεσπουργκ 2002).

Με κεντρικό σύνθημα την προστασία της βιοποικιλότητας, της τροφής και του νερού οι γυναίκες στο πρόγραμμα Diverse Women for Diversity απευθύνονται στις απλές γυναίκες που συμμετέχουν σε τοπικές οργανώσεις, στοχεύοντας στην ενδυνάμωση των κινημάτων τους και παράλληλα στη δημιουργία κοινής πλατφόρμας διαλόγου σε διεθνές επίπεδο. Με την πάροδο του χρόνου έχει εξελιχτεί σε μη-βίαιη αντίσταση και αντίθεση προς την παγκοσμιοποίηση, την ανάπτυξη της γενετικής μηχανικής και των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας για διάφορες μορφές ζωής. Στην Navdanya επίσης ιδρύθηκε το 2007 το Πανεπιστήμιο των Γιαγιάδων με σκοπό να αναγνωριστεί και να αξιοποιηθεί η σοφία των γυναικών γύρω από τις πρακτικές, τις δεξιότητες και τις αξίες που τις βοήθησαν να ζουν διαχρονικά σε αρμονία με το φυσικό περιβάλλον και να μεταβιβαστεί αυτή η γνώση στις μελλοντικές γενιές.

Η Vandana Shiva κατέχει κεντρική θέση στο διεθνές οικο-φεμινιστικό κίνημα με θέσεις που υποστηρίζουν θερμά την εμπλοκή των γυναικών στην ισόρροπη αγροτική ανάπτυξη ως αποφασιστικής σημασίας παράμετρο για την βιωσιμότητα της αγροτικής παραγωγής. Απορρίπτει την «πατριαρχική λογική της εξαίρεσης» των γυναικών από την παραγωγική διαδικασία, υποστηρίζοντας ότι ένα γυναικο-κεντρικό σύστημα μπορεί να αλλάξει τις υπάρχουσες συνθήκες με πολύ θετικό τρόπο. Ανάμεσα στους πολλούς επαίνους, έχει τιμηθεί με το Βραβείο Ορθής Διαβίωσης (Right Livelihood Award, 1993) γιατί έχει θέσει τις γυναίκες και την οικολογία στο επίκεντρο του σύγχρονου διεθνούς προβληματισμού για την ανάπτυξη.

Συνδυάζοντας τον φεμινισμό με την οικολογία η Vandana Shiva βλέπει τα δυο αυτά κινήματα ως αλληλένδετα, υποστηρίζοντας την άποψη ότι η κοσμοθεωρία που ευθύνεται για την περιβαλλοντική υποβάθμιση και την κοινωνική αδικία ευθύνεται επίσης και για την επικράτηση των πατριαρχικών αντιλήψεων, της εκμετάλλευσης των γυναικών και της ανισότητας ανάμεσα στα φύλα. Σε μια προσπάθεια να διαφοροποιήσει την οικο-φεμινιστική προσέγγισή της από την αντίστοιχη που έχει αναπτυχθεί στον δυτικό κόσμο, η Vandana Shiva την ονομάζει «πολιτικό οικο-φεμινισμό» ή «οικο-φεμινισμό της επιβίωσης». Τόσο η θεωρία όσο και ο ακτιβισμός της έχουν συγκεκριμένο στόχο: τις γυναίκες των φτωχών περιοχών της γης, αυτών που οι ζωές επηρεάζονται αρνητικά από τις οικονομικές δυνάμεις της παγκοσμιοποίησης και του αποικιοκρατισμού. Έτσι, υποστηρίζει ότι η απελευθέρωση των γυναικών δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί χωρίς τον ταυτόχρονο αγώνα για τη διάσωση και την απελευθέρωση όλων των μορφών ζωής στον πλανήτη από τις πατριαρχικές, καπιταλιστικές οπτικές: «Βλέπουμε την καταστροφή της γης και των όντων της από τους μαχητές των μεγάλων εταιρειών ως φεμινιστικές προβληματικές. Είναι η ίδια αρσενική λογική που μας αρνείται το δικαίωμά μας στο σώμα μας και στην σεξουαλικότητά μας, το οποίο εξαρτάται από τα πολλαπλά συστήματα κυριαρχίας και κρατικής εξουσίας που βάζουν εμπόδια σε αυτό το δικαίωμα» (Mies & Shiva).

H Vandana Shiva, όπως και άλλες οικο-φεμινίστριες, έχει εκφράσει με σαφήνεια την αντίθεσή της στον πόλεμο και το καπιταλιστικό σύστημα, τα οποία θεωρεί πατριαρχικές δομές, υποστηρίζοντας ότι υπάρχει στενή σχέση ανάμεσα στην κλιμάκωση του πολέμου, στην κουλτούρα του γυμνασμένου άντρα και στον βιασμό και τη βία κατά των γυναικών: «Δεν είναι σύμπτωση ότι το αποτρόπαιο παιχνίδι του πολέμου – το οποίο φαίνεται να ευχαριστεί το μεγαλύτερο μέρος του ανδρικού φύλου – περνά από τα ίδια στάδια όπως και στην παραδοσιακή σεξουαλική σχέση: επιθετικότητα, κατάκτηση, κτήση, έλεγχος – της γυναίκας ή της γης, έχει μικρή διαφορά» (Mies & Shiva).

Η ανάπτυξη της Πράσινης Επανάστασης και η παγκοσμιοποίηση της καπιταλιστικής οικονομίας από τα μέσα του 20ου αιώνα και μετά, έκανε πιο ριζοσπαστική την θεωρητική προσέγγιση της Vandana Shiva, η οποία αποκαλεί αυτό το μοντέλο οικονομικής ανάπτυξης «δυσανάπτυξη» (maldevelopment): «Η δυσανάπτυξη είναι αντίθετη στην ισότητα και την ποικιλότητα υπαγορεύοντας την ιδεολογικά κατασκευασμένη κατηγορία του δυτικού, τεχνολογικά αναπτυγμένου άντρα ως ενιαίο μέτρο αξιολόγησης των τάξεων, των πολιτισμών και των φύλων» (V.Shiva, Staying Alive). Η Πράσινη Ανάπτυξη είναι μια ψευδής ονομασία που επινόησαν η βιομηχανική γεωργία και η βιο-τεχνολογία των σπόρων που εκπροσωπούνται από τις μεγάλες χημικές εταιρείες στις ΗΠΑ όπως η Monsanto, η Cargill, η Dekalb, και άλλες, για να προωθήσουν με επιθετικά μέσα τα προϊόντα τους στους αγρότες του παγκόσμιου Νότου – γεγονός που έχει οδηγήσει εκατοντάδες χιλιάδες αγρότες στην χρεωκοπία και την αυτοκτονία.

Μπορεί για τον δυτικό τρόπο σκέψης τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας των σπόρων ή η αποψίλωση του δασικού πλούτου των Ημαλαΐων να φαίνονται εντελώς άσχετα με τον φεμινισμό, όμως όπως υποστηρίζει η Vandana Shiva, για τις γυναίκες του παγκόσμιου Νότου το φυσικό περιβάλλον είναι το σπίτι τους και εμπερικλείει όλα αυτά που επηρεάζουν τη ζωή τους.

Η συγκεκριμένη προσέγγιση της Vandana Shiva στον οικο-φεμινισμό έχει κατηγορηθεί ως «ουσιοκρατία». «Μια συνήθης κριτική που ασκείται στις οικολογικές φεμινιστικές προσεγγίσεις για τη σημερινή κρίση, είναι ότι διακρίνονται από «ουσιοκρατισμό»: συσχετίζοντας τα περιβαλλοντικά ζητήματα με τις γυναίκες με ένα συγκεκριμένο τρόπο θεωρείται «ουσιοκρατική» άποψη του κόσμου. Ωστόσο, η ίδια η επιβάρυνση προέρχεται από μια κοσμοθεωρία που χωρίζει τα μέρη από το όλο, κατακερματίζει και διαιρεί, και είτε θεωρεί ότι το μέρος υποτάσσει το όλο (αναγωγισμός) ή ότι το όλο υποτάσσει τα μέρη, ενώ στην πραγματικότητα ουσιοκρατεί και τα δυο “( Vandana Shiva, Close to Home).

Η εναλλακτική κοσμοθεωρία που προωθείται από την Shiva είναι αυτή της συντροφικότητας και της συνεργασίας. Πιστεύει ότι απαιτούνται διαφορετικοί ορισμοί της ελευθερίας, της γνώσης και της προόδου για την απελευθέρωση των γυναικών και του περιβάλλοντος, από τους ορισμούς που έχουν επιβληθεί από τον δυτικό πολιτισμό μετά τον Διαφωτισμό. Η οικο-φεμινιστική οπτική της Shiva δεν κάνει καμία διάκριση μεταξύ «βασικών αναγκών» (τροφή, ένδυση, στέγη) και «υψηλότερων αναγκών” (ελευθερία και γνώση).

«Για τις γυναίκες του πλούσιου Βορρά μια τέτοια αντίληψη της οικουμενικότητας ή της συλλογικότητας δεν γίνεται εύκολα αντιληπτή. Η επιβίωση δεν θεωρείται απώτερος στόχος της ζωής, αλλά μια κοινοτοπία – ένα γεγονός που θεωρείται ως δεδομένο. Είναι ακριβώς η αξία της καθημερινής εργασίας για την επιβίωση, για τη ζωή, η οποία έχει διαβρωθεί στο όνομα των λεγόμενων «υψηλότερων αξιών» (Mies και Shiva).

Η Shiva υποστηρίζει ότι όσο ο δυτικός κόσμος βλέπει το περιβαλλοντικό κίνημα και το κίνημα των γυναικών ως ξεχωριστά και άσχετα μεταξύ τους, το περιβαλλοντικό κίνημα θα αφομοιώνεται από τις δυνάμεις της «δυσανάπτυξης» και θα χρησιμοποιείται ως «νέο πατριαρχικό πρόγραμμα για τεχνολογικές επιδιορθώσεις και πολιτική καταπίεση» (Shiva, Staying Alive). Εξηγεί ότι η καταπίεση θα συνεχιστεί στη δυτική κοσμοθεωρία, διότι απαξιώνει αυτό που η ίδια ονομάζει «θηλυκή αρχή». Αυτή η έννοια συχνά συγχέεται με την προώθηση της έμφυλης θηλυκότητας, αλλά η Shiva βλέπει την θηλυκή αρχή ως τη μεγαλύτερη δημιουργική δύναμη στον κόσμο.

Η θηλυκή αρχή βασίζεται στη συμμετοχή και την ανάκτηση για τους άνδρες, τις γυναίκες και τη φύση, είναι η ανάκτηση των «δημιουργικών μορφών ύπαρξης και αντίληψης» (Shiva, Staying Alive).

Η Vandana Shiva υποστηρίζει ότι καθώς οι φυσικοί πόροι γίνονται όλο και πιο περιορισμένοι στον πλανήτη μας, θα αναγκαστούμε αργά ή γρήγορα να αλλάξουμε την κοσμοθεωρία μας. Και τότε θα μπορούμε να επιτύχουμε τη βιωσιμότητα στον πλανήτη με ένα κίνημα που θα συνδυάζει τον τερματισμό της καταπίεσης των γυναικών και της φύσης. Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι είμαστε μέρος ενός μεγαλύτερου όλου ζωής που μας παρέχει τα απαραίτητα μέσα για την επιβίωσή μας, και γι αυτό είναι ανάγκη να προστατεύσουμε αυτό το εύθραυστο όλο της ζωής, όχι ως κυρίαρχοι – οι άντρες απέναντι στις γυναίκες και οι άνθρωποι απέναντι στη φύση, αλλά ως συνοδοιπόροι με κάθε άλλη μορφή ζωής στον πλανήτη.

Πηγές:

* Rachel Brinker – “Dr. Vandana Shiva and Feminist Theory”

* Wikipedia – Vandana Shiva * Vandana Shiva -Staying Alive,(2010), South End Press ISBN 978-0-89608-793-4

* Maria Mies and Vandana Shiva, Ecofeminism (1993), Fernwood Publications, Halifax, Nova Scotia, Canada, ISBN 1-895686-28-8

Η Vandana Shiva έρχεται στην Αθήνα στις 4 Οκτώβρη για δεύτερη συνεχή χρονιά προσκαλεσμένη από την κοινότητα ΠΕΛΙΤΙ στα πλαίσια των εκδηλώσεων του κινήματος Seed Freedom όπου σε ολόκληρο τον κόσμο έχουν προγραμματιστεί δράσεις για την ελευθερία των σπόρων και της τροφής από τις 20 Σεπτεμβρίου ως τις 20 Οκτωβρίου, 2014.