Apr 292018
 

Σήμερα, πραγματοποιήσαμε το ετήσιο εργαστήριο ενδυνάμωσης για την ομάδα εθελοντών φοιτητριών και φοιτητών του Τμήματος Εκπαίδευσης και Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία του Πανεπιστημίου Αθηνών (ΤΕΑΠΗ), οι οποίοι συντονίζουν εργαστήρια δημιουργικής απασχόλησης για τα παιδιά που φιλοξενούνται στην Ανοιχτή Δομή Φιλοξενίας προσφύγων του Δήμου Αθηναίων στον Ελαιώνα. Το σημερινό εργαστήριο έγινε με συντονίστρια την Αλεξάνδρα Βασιλείου.

Η ομάδα των φοιτητριών και φοιτητών, υπό την εποπτεία και το συντονισμό της καθηγήτριας Αλεξάνδρας Ανδρούσου οργανώνει αυτήν την εκπαιδευτική /κοινωνική παρέμβαση κι έχει ως αποδέκτες τα παιδιά των προσφύγων που βρίσκονται στον Ελαιώνα. Στόχος της να βοηθήσει τα παιδιά να εκφραστούν, να παίξουν και να διασκεδάσουν. Οι δράσεις οργανώνονται με βάση τη θεωρητική θέση της Κριτικής Παιδαγωγικής, που αποτελεί ένα βασικό σημείο αναφοράς στην εκπαίδευση των φοιτητών και των φοιτητριών του ΤΕΑΠΗ.

Η σημερινή συνάντηση ξεχείλισε από συναίσθημα, μοιρασιά, αυθεντικότητα και ευγνωμοσύνη για αυτό που έχει χτίσει η ομάδα. Εμπλουτισμένη με νέα μέλη, μοιράζεται την εμπειρία των “παλιών”, φορτίζει τις μπαταρίες της με τα ταλέντα, την ενέργεια και τη δέσμευση των “νέων¨”.

Γεια στα χέρια σας βρε παιδιά. Είστε πράγματι ό,τι πιο ελπιδοφόρο σε αυτούς τους περίεργους καιρούς που ζούμε!

Ένα κλικ εδώ για περισσότερες φωτογραφίες από το εργαστήριο

Apr 292018
 

Το Σάββατο 28/4 η Λένα Ασλανίδου και η Βασιλική Κατριβάνου συντόνισαν ένα εργαστήρι στην ετήσια ολομέλεια των δομών του Κέντρου Παιδιού και Εφήβου. Μέσα σε μια πολύ δημιουργική και δεσμευμένη ατμόσφαιρα δουλέψαμε δύο βασικές δεξιότητες που βοηθούν την επίλυση συγκρούσεων και τη δημιουργία κοινότητας. Τη σύνδεση με τον ήρωα μας,το όραμα και τις συναισθηματικές ποιότητες που έχει και τη σύνδεση με την ενέργεια και την ποιότητα του ενοχλητικού άλλου, των ανθρώπων που μας θυμώνουν και  με τους οποίους δυσκολευόμαστε.

Αναγνωρίσαμε τον Ήρωα μας και τον άνθρωπο που μας δυσκολεύει, τον «δύσκολο Άλλο», ως πλευρές του εαυτού μας. Η ενσωμάτωση αυτών των πλευρών μας, διευρύνει την ταυτότητα μας, με τρόπο βοηθητικό για τη ζωή μας, τις σχέσεις και τις ομάδες μας.

Γνωρίσαμε επιτέλους και τον ΚΠΕ ΜΑΝ! Τον ήρωα, σωτήρα του Κέντρου Παιδιού και Έφηβου (ΚΠΕ). Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην ομάδα του Κέντρου Παιδιού και Έφηβου για την πρόσκληση , την ανοιχτότητα και τη δημιουργικότητά του.

Ένα κλικ εδώ για περισσότερες φωτογραφίες από το εργαστήριο

Apr 242018
 

Εργαστήριο και εποπτεία με την Emetchi

Σας προσκαλούμε σε ένα τρίωρο εργαστήριο το οποίο περιλαμβάνει μια παρουσίαση, εσωτερική δουλειά, καθώς και εποπτεία περιστατικών. Το πρώτο μέρος είναι παρουσίαση της προσέγγισης του Processwork στο τραύμα, αναδεικνύοντας πως οι τέσσερις φάσεις του κύκλου της διεργασίας μαζί με τις βασικές αρχές της Βαθιάς Δημοκρατίας και της τελεολογίας, είναι ιδιαίτερα χρήσιμες όταν αξιοποιούνται στη δουλειά με το διαπροσωπικό τραύμα. Το δεύτερο μέρος θα εστιάσει σε εποπτεία περιστατικών που θα παρουσιάσουν οι παρευρισκόμενοι. Θα ολοκληρώσουμε το εργαστήριο με μια βιωματική άσκηση εσωτερικής δουλειάς.

Οι θέσεις είναι περιορισμένες. Απαραίτητη η προεγγραφή.

processworkhub@gmail.com

Παρασκευή 18 Μαΐου

Ώρα: 6.00 – 9.00 μμ

Τόπος: Γιαννάρου 17, Άλιμος (στάση τραμ “Πικροδάφνη”)

Emetchi M.A., Dipl PW

Η Emetchi είναι ένα έμπειρο μέλος του διδακτικού προσωπικού του Process Work Institute, στο Πόρτλαντ, Όρεγκον των ΗΠΑ. Διατηρεί μέσω skype ένα διεθνές, ποικιλόμορφο και με πολλές εφαρμογές, ιδιωτικό γραφείο. Δουλεύει με τους άστεγους βετεράνους στο πάρκο της γειτονίας της, ταξιδεύει όπου καλείται, για να διδάξει και να συμβουλέψει για τις επιπτώσεις του τραύματος. Συνεχώς προσπαθεί να χορέψει ανάμεσα στις απαιτήσεις της καθημερινής ζωής και το μυστήριο του βαθύτερου ονειρέματος του ΤΑΟ.

Ένα κλικ εδώ για την αφίσα του εργαστηρίου

Apr 212018
 

 

Πηγή: 11528.gr

 

Μετά τις “έμφυλες ταυτότητες”:

Θέματα σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας φύλου στην εκπαίδευση

– Εργαλεία για εκπαιδευτικούς

28-29 Απριλίου 2018
Λεωφ. Ανδρέα Συγγρού 107, Αθήνα

Η καταπολέμηση των διακρίσεων βάσει του σεξουαλικού προσανατολισμού ή/και της ταυτότητας φύλου και η δημιουργία ασφαλούς χώρου για όλες τις μαθήτριες και τους μαθητές, εξακολουθούν να αποτελούν ζητούμενα για την εκπαιδευτική κοινότητα.  Ζητήματα σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας φύλου παραμένουν αόρατα, με αποτέλεσμα οι ΛΟΑΤΚΙ μαθήτριες και μαθητές, καθώς και οι οικογένειες και το περιβάλλον τους, να νιώθουν αποκλεισμένες/οι από το σχολικό πλαίσιο.

Κομβικό ρόλο στην καλλιέργεια ενός κλίματος συμπεριληπτικότητας έχουν οι εκπαιδευτικοί· εκτός από την εκπαίδευση και τη διδασκαλία των μαθητριών/ών, αναλαμβάνουν την επίλυση συγκρούσεων στην τάξη, την αναγνώριση ιδιαίτερων προκλήσεων για κάθε παιδί και την πρόληψη και αντιμετώπιση διακρίσεων και εκφοβισμού. Επιπλέον, συχνά αποτελούν γέφυρα μεταξύ του παιδιού και του ευρύτερου οικογενειακού και κοινωνικού περιβάλλοντος. Είναι κρίσιμο, επομένως, για τις/τους εκπαιδευτικούς να έρθουν σε επαφή με τις βαθύτερες δεξιότητες και ανάγκες τους και να ανακαλύψουν νέους τρόπους δράσης στο σχολικό περιβάλλον.

Σε αυτό το διήμερο θα διερευνήσουμε τα απαραίτητα εργαλεία και τους καλύτερους τρόπους προσέγγισης ζητημάτων φύλου και σεξουαλικότητας συνδυάζοντας πρόσφατα επιστημονικά δεδομένα, την εμπειρία των ΛΟΑΤΚΙ ατόμων και την πολύτιμη πληροφορία που φέρνουν οι εκπαιδευτικοί από τη σχολική τάξη. Τελικός στόχος είναι να διευρυνθεί το γνωστικό πεδίο των επαγγελματιών και να αναδειχθούν καλές πρακτικές για τη διαχείριση τέτοιων ζητημάτων.

Το σεμινάριο διοργανώνεται από την Υπεύθυνη Αγωγής Υγείας της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Α΄ Αθήνας,  σε συνεργασία με τη Γραμμή Ψυχολογικής Στήριξης “11528-ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ” για λεσβίες, gay, αμφί και τρανς άτομα, οικογένειες και εκπαιδευτικούς και με την υποστήριξη της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση.

Η Γραμμή Ψυχολογικής Στήριξης 11528-ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ για ΛΟΑΤΚΙ άτομα, τις οικογένειές τους και για εκπαιδευτικούς έχει την Αιγίδα του υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων (Αρ. Πρωτ.: 97606/Δ2) και λειτουργεί χάρη στη δωρεά από το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, με τη στήριξη του Δήμου Αθηναίων.

Σημειώνεται, ότι ο χώρος της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση είναι προσβάσιμος και φιλικός σε ανθρώπους με αναπηρία και εμποδιζόμενα άτομα, ενώ οι σκύλοι – οδηγοί τυφλών είναι ευπρόσδεκτοι.

Η είσοδος στο σεμινάριο είναι δωρεάν.

Θα δοθούν βεβαιώσεις παρακολούθησης. Για να δηλώσετε συμμετοχή συμπληρώστε τη φόρμα που βρίσκεται στο τέλος της σελίδας ή κάντε κλικ ΕΔΩ.

Για πληροφορίες: 2108829969, management@11528.gr

Πρόγραμμα Σεμιναρίου

Σάββατο 28 Απριλίου

10:30-11:00 Προσέλευση – Καλωσόρισμα

11:00-11:30 Για μια συμπεριληπτική εκπαίδευση (Μαρία Χιόνη)

11:30-13:00 Η αβεβαιότητα σύμμαχος για βιώσιμες σχέσεις (Αλεξάνδρα Βασιλείου) – Εργαστήριο

13:00-13:30 Διάλειμμα

13:30-14:00 Σχολικό Κλίμα: Στοιχεία από την πρώτη Πανελλαδική Έρευνα για την εμπειρία των ΛΟΑΤΚΙ μαθητριών-ών στο σχολείο (Colour Youth, Κοινότητα LGBTQ Νέων Αθήνας)

14:00-14:30 Βασικές έννοιες για τον σεξουαλικό προσανατολισμό και την ταυτότητα φύλου (Μαριλίνα Αβάνη, Φίλιππος Παγάνης)

14:30-15:00 Θεσμικό πλαίσιο παρεμβάσεων στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση (Καλλιόπη Λυκοβαρδή, Θεώνη Κουφονικολάκου)

15:00-15:30 Διάλειμμα

15:30-16:15 Σύγχρονες προσεγγίσεις και καλές πρακτικές για τον σεξουαλικό προσανατολισμό και την ταυτότητα φύλου (Έλενα-Όλγα Χρηστίδη) – Εργαστήριο

16:15-17:00 Συχνές ερωτήσεις με εμπειρικά δεδομένα από το σχολείο για τον σεξουαλικό προσανατολισμό και την ταυτότητα φύλου (Νάνσυ Παπαθανασίου) – Εργαστήριο

Κυριακή 29 Απριλίου

11:00-11:30 Παρουσίαση των υπηρεσιών και κύρια συμπεράσματα από τα δύο χρόνια λειτουργίας της Γραμμής Ψυχολογικής Στήριξης 11528-ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ για ΛΟΑΤΚΙ άτομα, τις οικογένειές τους και εκπαιδευτικούς (Κλεοπάτρα Οικονομίδου)

11:30-12:00 Αναπτυξιακά & ψυχολογικά θέματα στην εφηβεία (Ναταλία Σκουλάκη)

12:00-12:30 Η βία επί της σεξουαλικότητας (Αντώνης Πούλιος)

12:30-13:00 Ομόφυλη γονεϊκότητα και διαφορετικοί τύποι οικογένειας: Βρίσκοντας κοινούς τόπους (Έλενα-Όλγα Χρηστίδη)

13:00-13:30 Η θέση της/του εκπαιδευτικού: Ασφαλής ή άβολος τόπος; (Ειρήνη Κουτελά)

13:30-14:00 Διάλειμμα

14:00-15:30 ΛΟΑΤΚΙ θέματα στη σχολική κοινότητα: εργαλεία για τις δύσκολες συζητήσεις (Βενετία Μπουρονίκου) – Εργαστήριο

15:30-17:30 Πέρα από την ιδιότητα της/του εκπαιδευτικού: ισορροπώντας ανάμεσα στο επαγγελματικό και το προσωπικό (Έλενα-Όλγα Χρηστίδη, Νάνσυ Παπαθανασίου) – Εργαστήριο

17:30-18:00 Τι παίρνουμε φεύγοντας; (Συμπεράσματα – κλείσιμο)

Ομιλήτριες/ές, συντονίστριες εργαστηρίων:

Στέλλα-Μαρία Αβάνη, Ψυχολόγος, Εκ. Ψυχοθεραπεύτρια*

Αλεξάνδρα-Αριάδνη Βασιλείου, Ph.D., Κοινωνική Ψυχολόγος*

Ειρήνη Κουτελά, M.Sc., Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας, Ψυχοθεραπεύτρια εκπαιδευμένη στη θεραπεία Gestalt*

Θεώνη Κουφονικολάκου, Βοηθός Συνήγορος για τα Δικαιώματα του Παιδιού

Καλλιόπη Λυκοβαρδή, Βοηθός Συνήγορος για την Ίση Μεταχείριση

Βενετία Μπουρονίκου, ΜΑ, Ψυχολόγος

Κλεοπάτρα Οικονομίδου, ΜΑ, Υπεύθυνη Έργου 11528-ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ

Φίλιππος Παγάνης, Υπεύθυνος Έργου Transcending Youth, Colour Youth

Νάνσυ Παπαθανασίου, Ph.D., Κλινική Ψυχολόγος, Επιστημονική Υπεύθυνη του 11528-ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ

Αντώνης Πούλιος MSc, PhD (c), Κλινικός Ψυχολόγος,  Ψυχαναλυτής

Αναστασία-Ναταλία Σκουλάκη, M.Sc., Κλινική Ψυχολόγος, Εκ. Ψυχοθεραπεύτρια*

Μαρία Χιόνη, M.Sc., Εκπαιδευτικός, Υπεύθυνη Αγωγής Υγείας της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Α΄ Αθήνας

Έλενα-Όλγα Χρηστίδη, Ψυχολόγος, Ψυχοθεραπεύτρια & Εκπαιδεύτρια Ενηλίκων*

*Επιστημονικές Συνεργάτιδες της Γραμμής Ψυχολογικής Στήριξης 11528-ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ

Apr 192018
 

Η Ανοιχτή Διεργασία Ομάδας του μήνα, αυτήν την Παρασκευή 20/4, 7.00 – 9.00 μμ, στο Καλαμάκι (Γιαννάρου 17, στάση τραμ ‘Πικροδάφνη’).

“Βαθιά Δημοκρατία είναι η αίσθηση ότι ο κόσμος είναι εδώ για να μας βοηθήσει να γίνουμε ολόκληροι και ότι εμείς είμαστε εδώ για να βοηθήσουμε τον κόσμο να γίνει ολόκληρος” — Arnold Mindell

Οι συναντήσεις Διεργασίας Ομάδας στηρίζονται σε μια συναισθηματική στάση “Βαθιάς Δημοκρατίας” και είναι ανοιχτές σε όσους επιθυμούν να εξερευνήσουν θέματα και προβλήματα που αφορούν την ζωή μας, ως κοινωνικά και πολιτικά άτομα, στα πλαίσια της ομάδας. Το θέμα επιλέγεται στην κάθε συνάντηση από την ομάδα. Η συναντήσεις αυτές είναι χωρίς κόστος.

Apr 122018
 

Πηγή: www.hearingvoices.gr

Συζητώντας για όσα δεν μιλάμε!

11 και 12 Μαΐου 2018

Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών

Γενικές Πληροφορίες

Το Δίκτυο «Ακούγοντας Φωνές» (Hearing Voices Network) είναι ένα παγκόσμιο κίνημα που δημιουργήθηκε από και για ανθρώπους που ακούνε φωνές ή έχουν παρόμοιες ασυνήθιστες εμπειρίες, καθώς και από φίλους, συγγενείς και εργαζόμενους που θέλουν να εκφράζουν έμπρακτα τις έντονες ενστάσεις τους για τον τρόπο που λειτουργεί το σύστημα ψυχικής υγείας. Το τμήμα του Ελληνικού Δικτύου κλείνει φέτος εννέα χρόνια παρουσίας στην Ελλάδα. Έχοντας διοργανώσει δεκάδες συναντήσεις, εργαστήρια, συζητήσεις καθώς και ένα παγκόσμιο Συνέδριο στη Θεσσαλονίκη πιστεύουμε πως ήρθε η ώρα να ξανασυναντηθούμε, να αναστοχαστούμε πάνω στην πορεία μας και να οραματιστούμε το μέλλον.

Επιπλέον, σκοπός αυτής της συνάντησης είναι να προσκαλέσουμε όσους ενδιαφέρονται, είτε από τον θεσμικό τους ρόλο είτε για προσωπικούς ή άλλους λόγους, σε έναν ανοιχτό, ουσιαστικό και έντιμο διάλογο γύρω από ορισμένα θέματα που αποτελούν ταμπού όχι μόνο στους κόλπους της ελληνικής ψυχιατρικής κοινότητας αλλά και πολύ ευρύτερα. Πρόκειται για θέματα που μας αφορούν όλους και που όμως σπάνια συζητιούνται ανοιχτά. Εκεί που πιστεύουμε ότι θα έπρεπε να υπάρχει ένας ανοιχτός διάλογος, συναντάμε έναν επίμονο, επαναλαμβανόμενο και διαρκή μονόλογο. Έναν ψυχιατρικό μονόλογο που δεν ανέχεται και δεν αντέχει τον αντίλογο, που απαιτεί τη συμμόρφωση στο όνομα της “επιστήμης” ή ίσως στο όνομα του “για το καλό σας”.

Ενώ η «λύση» που συχνότερα προτείνει η ψυχιατρική είναι η καταστολή, με πολλές καταστροφικές προεκτάσεις όπως ο στιγματισμός, η κοινωνική απομόνωση και η αποδυνάμωση, το Δίκτυο «Ακούγοντας Φωνές» τίθεται ενάντια σε μοντέλα χειραγώγησης και προσπαθεί να προσφέρει επιλογές χειραφέτησης που επικεντρώνουν στην αυτοβοήθεια και αξιοποιούν την πολύτιμη γνώση των ανθρώπων που έχουν γίνει ειδικοί βάσει των εμπειριών τους και θέλουν να μοιραστούν ιδέες με άλλους. Επιπλέον, ενώ το Δίκτυο δεν αρνείται ότι το να ακούει κάποιος φωνές μπορεί να προκαλεί δυσφορία και να πτοεί το ηθικό, αντιτίθεται στην άποψη ότι μια τέτοια αναταραχή αποτελεί ένδειξη παθολογίας. Το να ακούει κάποιος φωνές, αντί για αποκλίνον σύμπτωμα χωρίς νόημα που χρήζει εξάλειψης και «ίασης», θεωρείται σημαντικό, επιδέχεται αποκωδικοποίησης και συμπλέκεται στενά με την ιστορία της ζωής ενός ατόμου.

‘Έχουμε λοιπόν ένα διαφορετικό όραμα. Ένα όραμα που δεν είναι δόγμα, αλλά η επιθυμία μας να διεκδικήσουμε την ελευθερία μας να επιλέξουμε. Για να κρίνουμε ωστόσο, χρειαζόμαστε και έχουμε δικαίωμα να ακούσουμε, να προβληματιστούμε, και να συζητήσουμε για θέματα που η ορθόδοξη ψυχιατρική αποκλείει από κάθε συζήτηση.

Τέλος το διήμερο φιλοδοξούμε να αποτελέσει μια αφορμή ομάδες και άνθρωποι από όλη την Ελλάδα να συναντηθούν και να ανταλλάξουν εμπειρίες και ιδέες. Είναι μια αφορμή συνάντησης για τις ομάδες αυτοβοήθειας που έχουν αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια σε όλη την Ελλάδα αλλά και των συγγενών και φίλων ανθρώπων με ψυχιατρική εμπειρία.

Ως κύρια θεματική αποφασίσαμε να θέσουμε τα ψυχοφάρμακα γύρω από τα οποία υπάρχει εδώ και δεκαετίες έντονη κριτική τουλάχιστον όσον αφορά την εκτεταμένη χρήση τους και την αναγνώρισή τους ως μονόδρομου. Τρεις προσκεκλημένοι ομιλητές θα μας βοηθήσουν να κρατήσουμε αυτήν τη συζήτηση ανοιχτή.

Η Joanna Moncrieff, Βρετανίδα Ψυχίατρος, πανεπιστημιακή ερευνήτρια και ιδρυτικό μέλος του Δικτύου Κριτικής Ψυχιατρικής θα μας παρουσιάσει ένα διαφορετικό μοντέλο από το κυρίαρχο ψυχοφαρμακολογικό και για το ρόλο που έχουν σε αυτές οι φαρμακοβιομηχανίες.

Ο Robert Whitaker είναι βραβευμένος συγγραφέας και δημοσιογράφος. Το βιβλίο του “η Ανατομία μια Επιδημίας” κέρδισε το πρώτο βραβείο Ερευνητικής Δημοσιογραφίας το 2010. Ο Robert έχει αναλύσει μεθοδικά σε χρονικό διάστημα πολλών ετών την επιστημονική βιβλιογραφία γύρω από τα υποτιθέμενα οφέλη των ψυχοφαρμάκων. Θα μας παρουσιάσει τα αποτελέσματα της δουλειάς του, τα οποία αμφισβητούν ριζικά την κυρίαρχη θέση της ψυχιατρικής που παρουσιάζει τα φάρμακα ως μονόδρομο.

Ο Peter Bullimore, είναι συν-ιδρυτής του Νational Paranoia Network και συντονιστής του Asylum Associates ενός εκπαιδευτικού και συμβουλευτικού φορέα σε θέματα φωνών και παράνοιας. Έχοντας περάσει δέκα χρόνια ως ψυχιατρικός ασθενής και έχοντας βιώσει αρκετές κρίσεις παράνοιας κατάφερε διεκδικήσει τη ζωή του από το ψυχιατρικό σύστημα. Ζώντας ο ίδιος εμπειρία φωνών και παράνοιας, έχει εμπνεύσει, ενθαρρύνει και υποστηρίξει τη δημιουργία αντίστοιχων ομάδων αυτοβοηθείας σε πολλά μέρη του κόσμου.

Καλούμε όλους/ες/α να συνεισφέρουν με ιδέες για το διήμερο και βέβαια είμαστε ανοικτοί σε προτάσεις για παρουσιάσεις, ανακοινώσεις και εργαστήρια. Θα δοθεί χώρος σε ανθρώπους που θέλουν να μοιραστούν τη δική τους προσωπική ιστορία ανάρρωσης, θα συζητηθεί ο ρόλος των ψυχοφαρμάκων και επιθυμούμε να συζητηθούν εναλλακτικές προτάσεις. Όπως κάθε συνάντηση “Ακούγοντας Φωνές” στοχεύουμε να διευρύνουμε όσο το δυνατόν περισσότερο τη θεματολογία περιλαμβάνοντας θέματα όπως το ρόλο των διαγνώσεων και των ταξινομητικών συστημάτων, θέματα που αφορούν τα δικαιώματα στο χώρο της ψυχικής υγείας και ειδικότερα του θεσμού της ακούσιας νοσηλείας, την αξία της αυτοβοήθειας κοκ

Ημερομηνία

Παρασκευή 11 Μαΐου 2018 17:00 – 22:00 και Σάββατο 12 Μαΐου 2018 10:00 – 18:00

Χώρος – Πρόσβαση

Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, Πειραιώς 256.

Μπορείτε να φτάσετε:

με τον ηλεκτρικό και να κατεβείτε στο σταθμό της Καλλιθέας (κι από εκεί να περπατήσετε 850 μέτρα: έξοδος από Θεσσαλονίκη, κατευθύνεστε αριστερά και στην οδό Άρτας στρίβετε δεξιά και περπατάτε μέχρι την  οδό Πειραιώς όπου βρίσκεται η Σχολή) με τα λεωφορεία Νο 049 και Νο 914. H αφετηρία είναι στην οδό Αθηνάς (πλησίον της πλατείας Ομονοίας) και κατεβαίνετε στη στάση Σχολή Καλών Τεχνών

Πρόγραμμα

Προς το παρόν το πρόγραμμα είναι υπό διαμόρφωση. Σε γενικές γραμμές μπορούμε να πούμε ότι την πρώτη μέρα θα λάβει χώρα μια σύντομη παρουσίαση του Δικτύου και των θεματικών που θα επεξεργαστούμε και θα ακολουθήσει μια συζήτηση σχετική με τα ψυχοφάρμακα: “Ψυχοφάρμακα, υποχρεωτική θεραπεία και  ψυχατρικοποίηση της καθημερινής ζωής”. Η δεύτερη μέρα θα περιλαμβάνει μια ιστορική αναδρομή του Δικτύου στην Ελλάδα και θα επιδιώξουμε να οραματιστούμε το μέλλον. Θα ανοίξουμε θεματικές που αφορούν τη διαχείριση των φωνών και άλλων ασυνήθιστων εμπειριών και την αναζήτηση εναλλακτικών , θα δοθεί χώρος για προσωπικές και συλλογικές αφηγήσεις και θα υπάρξει χρόνος για παράλληλα εργαστήρια. Για τα παραπάνω αυτό θα αξιοποιηθεί το αμφιθέατρο Giorgio de Chirico, χωρητικότητας 180 θέσεων, μια μικρότερη αίθουσα για τα εργαστήρια αλλά και ο προαύλιος χώρος της Σχολής. Σύντομα θα ακολουθήσει το αναλυτικό πρόγραμμα.

Κόστος και Πολιτική Πληρωμής

Προκειμένου να καλύψουμε τα έξοδα της διημερίδας (κυρίως τα αεροπορικά εισιτήρια και τη διαμονή προσκεκλημένων ομιλητών), η οργανωτική επιτροπή κατέληξε να απευθυνθεί με την παρακάτω πρόταση σε όσους/ες επιθυμούν να συμμετάσχουν:

  • Τιμή δωρεάς (40 €): εάν η οικονομική σου κατάσταση αυτήν τη στιγμή στο επιτρέπει, σε προσκαλούμε να πληρώσεις το κόστος της δωρεάς. Με αυτό το ποσό συμβάλλεις στην ενίσχυση του δικτύου χρηματοδοτώντας τους ανθρώπους του κόστους 2 (άνθρωποι που χρειάζονται πρόσθετη οικονομική βοήθεια) και τις υποτροφίες.

  • Κόστος 1 – Βασική (20 €): εάν εργάζεσαι και έχεις ένα εισόδημα που σου επιτρέπει να έχεις όσα χρειάζεσαι για τον εαυτό σου, σε προσκαλούμε να πληρώσεις το Κόστος 1

  • Κόστος 2 – Μειωμένη (10 €): εάν δεν εργάζεσαι ή/και βρίσκεσαι σε μια δύσκολη οικονομική κατάσταση, σε προσκαλούμε να πληρώσεις το Κόστος 2

  • Υποτροφίες: Επιθυμούμε να κρατήσουμε δωρεάν την είσοδο για συμμετέχοντες και συμμετέχουσσες που δεν μπορούν να ανταποκριθούν ούτε στο ποσό των δέκα ευρώ και βρίσκονται σε δύσκολη οικονομική κατάσταση. Προκειμένου να κάνετε αίτηση για υποτροφία επικοινωνήστε μαζί μας στη διεύθυνση contact@hearingvoices.gr μαζί με μια σύντομη περιγραφή της ανάγκης σας. Οι υποτροφίες θα δίνονται όσο ακόμη υπάρχουν οι πόροι για το συγκεκριμένο σκοπό.

Ανταλλαγή εργασίας. Για την υλοποίηση αυτού του σεμιναρίου χρειαζόμαστε γραμματειακή βοήθεια, βοήθεια στη βιντεοσκόπηση, στα μικρόφωνα, στις εγγραφές, στη διερμηνεία, σε μεταφράσεις κειμένων από και προς τα αγγλικά, στο στήσιμο του εξοπλισμού, στην τεχνική υποστήριξη και ενδεχομένως στο bar (εφόσον αυτό τελικά λειτουργήσει). Όσοι ενδιαφέρεστε να συμμετάσχετε εθελοντικά στην ομάδα υποστήριξης να επικοινωνήσετε μαζί μας στη διεύθυνση contact@hearingvoices.gr προσθέτοντας μια σύντομη περιγραφή του αιτήματος σας.

Για περισσότερες διευκρινήσεις επικοινωνήστε μαζί μας στα τηλέφωνα  6946346374 & 6944302577

Πληροφορίες εγγραφής:

Όσοι επιθυμούν να συμμετάσχουν παρακαλούνται να συμπληρώσουν ηλεκτρονικά τη φόρμα εγγραφής και να τη στείλουν στο email: contact@hearingvoices.gr. Συστήνουμε η πληρωμή να γίνει με ηλεκτρονική μεταφορά ή με κατάθεση στον παρακάτω λογαριασμό:

Τράπεζα: Πειραιώς

Αριθμός λογαριασμού: 63 1701 0322 532 (IBAN GR15 0171 3170 0063 1701 0322 532)

Η έγκαιρη εγγραφή θα βοηθήσει σημαντικά προκειμένου, όσο αυτό είναι δυνατό, οι εγγραφές να γίνουν έγκαιρα και να διευκολυνθεί η έναρξη της διημερίδας και η αποπληρωμή των εξόδων της εκδήλωσης. Για την εύρυθμη οργάνωση της διημερίδας είναι σημαντικό να μας αποστείλετε συμπληρωμένη τη φόρμα μέσω mail, αν είναι δυνατό, μαζί με το καταθετήριο.

Apr 022018
 

Τα σεμινάρια επαγγελματικής επιμόρφωσης Β.Α.Δ.Ο. (Βασικές Αρχές Διεργασίας Ομάδας) που συντονίζουν η Λένα Ασλανίδου, η Λίλη Βασιλείου και η Αλεξάνδρα Βασιλείου είναι μια από αυτές τις δραστηριότητες που μας δίνει ελπίδα για τον κόσμο που ζούμε. Η Margaret Wheatleyαναφέρεται στην προθυμία να ενοχληθούμε και στην αντοχή στην αβεβαιότητα ως προϋποθέσεις για βιώσιμες σχέσεις και κοινότητες. Οι ομάδες των φετινών ΒΑΔΟ Ι, ΒΑΔΟ ΙΙ και ΒΑΔΟ ΙΙΙ εξασκήθηκαν σε αυτές τις δεξιότητες, βούτηξαν με θάρρος στο συντονιστικό ρόλο, δοκιμάστηκαν και εξελίχθηκαν ως συντονιστές και συντονίστριες. Εδώ και φωτογραφίες δυο εκ των τριών ομάδων. Καλή αντάμωση το φθινόπωρο με τη συνέχεια αυτής της σειράς επιμορφωτικών συναντήσεων!

Apr 022018
 

Πραγματοποιήθηκε και η δεύερη ημερήσια επαγγελματική επιμόρφωση για το προσωπικό του Day Care Center Αθήνας των Γιατρών Χωρίς Σύνορα (MSF). Σκοπός της συνάντησης η ευαισθητοποίηση σε θέματα επίλυσης συγκρούσεων και η ανάπτυξη δεξιοτήτων για καλύτερη επικοινωνία στο χώρο εργασίας. Εξερευνήσαμε τη ισχύ σε όλες της τις μορφές, καθώς και τον τρόπο που επιδρά στις σχέσεις.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην ομάδα για τη συμμετοχή της και την προθυμία να δουλέψουμε πάνω σε τόσο σύμπλοκα θέματα με μια στάση περιέργειας και εξερεύνησης!

Mar 312018
 

Χρειάζεται ένα Χωριό για να Μεγαλώσει ένα παιδί: Οπτικές Δουλειάς με Νέους

Ανοιχτή Εποπτεία με την Dawn Menken, Ph.D.

Σε αυτή τη συνάντηση, θα εστιάσουμε στη δουλειά με νέους σε διάφορα πλαίσια, συμπεριλαμβανομένων των σχολείων, των χώρων φιλοξενίας προσφύγων, της κοινότητας και της οικογένειας. Η Dawn Menken θα μοιραστεί την εμπειρία της από τη δουλειά της με πελάτες, από τη δουλειά της σε σχολεία και από το Πρόγραμμα Ανάπτυξης Ηγεσίας για Εφήβους (Teens Rise Up) που έχει αναπτύξει, καθώς επίσης και ως γονιός και ως ακτιβίστρια.

Θα υπάρχει η δυνατότητα για εποπτεία αλλά και για ερωτήσεις και μοιρασιά εμπειριών.

Οι θέσεις είναι περιορισμένες. Απαραίτητη η προεγγραφή! Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε με εμαιλ στο processworkhub@gmail.com

Παρασκευή 13 Απριλίου 2018

Ώρα: 6.00 – 9.00 μ.μ.

Τόπος: Γιαννάρου 17, Άλιμος

Dawn Menken, Ph.D., Dipl PW,

Θεραπεύτρια, εκπαιδεύτρια στο Processwork και στην επίλυση συγκρούσεων, διαμεσολαβήτρια και συγγραφέας. H Dawn είναι μέλος του εκπαιδευτικού προσωπικού του Process Work Insitute στο Πόρτλαντ, Όρεγκον των ΗΠΑ όπου έχει δημιουργήσει πολλά από τα εκπαιδευτικά προγράμματα και έχει υπηρετήσει ως πρύτανης για δέκα χρόνια. Έχει αναπτύξει ένα πρωτοπόρο πρόγραμμα για σχολεία (Teens Rise UP) το οποίο ενδυναμώνει και μαθαίνει στους νέους να αναλαμβάνουν ρόλο ηγεσίας, να παίρνουν μέρος σε ειλικρινή διάλογο και να συν-δημιουργούν μια πιο φιλόξενη σχολική κοινότητα, καθώς επίσης και το Καλοκαιρινό Σεμινάριο Ανάπτυξης Ηγεσίας για Νέους (Summer Youth Leadership Intensive) ένα πρόγραμμα δουλειάς με τον κόσμο (worldwork) για εφήβους. Έχει γράψει τα βιβλία Raising Parents Raising Kids: Hands-on Wisdom for the Next Generation και Speak Out!Talking About Love, Sex and Eternity.

www.dawnmenken.com

ένα κλικ εδώ για την αφίσα

Mar 232018
 

Αυτήν τη βδομάδα ολοκληρώσαμε συνεργασία του Processwork Hub με την Secours Islamique France για την εποπτεία των επαγγελματιών πεδίου της οργάνωσης στο Κέντρο Φιλοξενίας Προσφύγων της Μαλακάσας (Children Safe Space και το Temporary Learning Space), καθώς και στο Εφηβικό Δίκτυο του Δικτύου για τα Δικαιώματα του Παιδιού/ SIF.  Τις συναντήσεις εποπτείας ανέλαβαν να συντονίσουν η Αλεξάνδρα Βασιλείου και η Λίλη Βασιλείου. Μια πορεία 16 μηνών με τους επαγγελματίες της Μαλακάσας και τριών μηνών με τους επαγγελματίες του Εφηβικού Δικτύου. Οι συναντήσεις εστίασαν στην ενδυνάμωση της ομάδας, τη στήριξη της συνεργατικότητας και στην ανάπτυξη δεξιοτήτων επικοινωνίας και επίλυσης συγκρούσεων. Εδώ και οι αναμνηστικές φωτογραφίες από τις τελευταίες μας συναντήσεις. Ευχαριστούμε όλους και όλες σας για την εμπιστοσύνη και τη συν-δημιουργία!

Mar 182018
 

Τις τελευταίες μέρες παίξαμε το Go Deep Game στον Κολωνό, φιλοξενούμενοι του κέντρου κοινότητας Επίκεντρο της Action Aid. To Go Deep Game του Κολωνού ήταν η πρώτη δράση του ταξιδιού που ξεκίνησε το πρόγραμμα “GoToDiverse” στο οποίο συμμετέχουν επτά εταίροι από χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το οποίο χρηματοδοτείται από το πρόγραμμα Rights Equality and Citizens της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Οι εταίροι του GoToDiverse προέρχονται από την Ελλάδα (Processwork Hub & ΑΚΜΑ), Ισπανία, Ιταλία, Πορτογαλία, Σκωτία και Ολλανδία.

Μέσα από βιωματικές δράσεις στις κοινότητες και σε συνεργασία με επτά εταίρους εξερευνούμε τον τρόπο με τον οποίον η ποικιλομορφία στην κοινότητα μπορεί η ποικιλομορφία και η διαφορετικότητα μιας κοινότητας μπορεί να την εμπλουτίσει περισσότερο από ότι την αποδυναμώνει. Η ποικιλομορφία των εταίρων του προγράμματος του GoDeep Network είναι ένας καθρέφτης αυτού του πλούτου.

Το πρόσφατο Go Deep Game στον Κολωνό ήταν η πρώτη δράση 18μηνου προγράμματος. Ήταν συνδυασμός εφαρμογής του Go Deep Game και εκπαίδευσης συντονιστών για το παιχνίδι.

Ξεκινήσαμε το ταξίδι του GoToDiverse project στον Κολωνό. Από τις πρώτες μέρες του Go Deep Game αρχίσαμε να ανακαλύπτουμε τις διαφορετικές πλευρές της κοινότητας εκεί. Η περιοχή της Ακαδημίας Πλάτωνος, όπου συναντώνται το παρελθόν και το μέλλον. Η περιοχή του Λόφου Κολωνού, με το πάρκο που γεμίζει από κατοίκους της γειτονιάς που συναντώνται στα μονοπάτια του. Η γειτονιά γύρω από το Επίκεντρο με τα σχολεία και τα μαγαζιά.

Παίξαμε τρεις “γραμμές” από τις έξι του παιχνιδιού, αναζητώντας το δυναμικό της κοινότητας: τη γραμμή του Οράματος (Vision line), τη γραμμή της Δημιουργικότητας (Creativity line) και τη γραμμή της Σύμπνοιας (Togetherness Line).

Οι παίκτες της γραμμής του Οράματος βγήκαν στη γειτονιά αναζητώντας τα όνειρα των κατοίκων για τη γειτονιά τους. Όλοι μαζί δημιούργησαν εικόνες, φράσεις και ζωγραφιές για αυτά τα όνειρα. Το συλλογικό όραμα περιγράφει μια κοινότητα με περισσότερο πράσινο, περισσότερη σύνδεση ανάμεα στον κόσμο και πιο πολλές δραστηριότητες στη γιετονια.

Οι παίκτες της γραμμής της Δημιουργικότητας αναζήτησαν τα ταλέντα των κατοίκων και δημιούργησαν στιγμές έκφρασης αυτών των ταλέντων. Έφτιαξαν ένα ‘δέντρο με όνειρα’ για τον Κολωνό.

Οι παίκτες της γραμμής της Σύμπνοιας εξερεύνησαν τη δυνατότητα δημιουργίας ασφαλούς χώρου για σύνδεση και έκφραση, αξιοποιώτνας την ισχύ του προφορικού λόγου. Έκαναν ένα δρώμενο με τη συλλογική δημιουργία ενός ποιήματος που έφτιαξε η κοινότητα.

To Go Deep Game οδηγεί σε μια βαθύτερη κατανόηση όσων χρειάζεται το “πεδίο” μιας κοινότητας και στην πορεία εμπλέκει όλο και περισσότερους ανθρώπους από τη γειτονιά, μέσα από δραστηριότητες και δρώμενα. Οι υπο-ομάδες από τις τρεις γραμμές του παιχνιδιού που παίχτηκαν συνεργάστηκαν και δημιούργησαν μια σειρά από δρώμενα στο δρόμο καθώς και στο Επίκεντρο. Έγινε ένα θέατρο δρόμου, μια αλυσίδα φράσεων (chain of spoken words), συλλογή των ονείρων και των ταλέντων της κοινότητας, καθώς και ένα γεύμα με χορό και μουσική στο Επίκεντρο. Δημιουργήθηκαν ρωγμές σε όλα αυτά που μας χωρίζουν, καθώς και σε εμπόδια πολιτισμικών και γλωσσικών διαφορών.

Αυτή ήταν μόνο η αρχή. Η ομάδα των εταίρων θα συνεχίσει τη δράση της για τους επόμενους 18 μήνες, εμπλουτίζοντας το παιχνίδι με τη γνώση που προστίθεται από κάθε εφαρμογή του.

Ένα κλικ εδώ για περισσότερες φωτογραφίες από τη δράση!

Mar 142018
 

Το Processwork Hub συμμετείχε στην έρευνα του International Center for the Prevention of Crime για την πρόληψη του εξτρεμισμού. Χθες μας έστειλαν το τελικό κείμενο της έρευνας. Μπορείς να διαβάσεις τα αποτελέσματα της έρευνας με ένα κλικ εδώ (αγγλικά).

An international Study of Front-Line Workers and Intervention Issues

The objective of this study, funded by Public Safety Canada, is to identify the main challenges faced by frontline workers in preventing radicalization in order to gather specific and practical information regarding the implementation of programmes and initiatives, especially the ones linked to challenges, difficulties, as well as intervention management approaches.

To do so, the study was carried out in two phases. During the first one, exploratory interviews were held with 27 experts and specialists from 14 countries. Through this phase, we were able to obtain recommendations in selecting which frontline workers to target as well as countries and cities implementing interesting interventions for the prevention of radicalization. We were also given the contact information of some workers. Subsequently, the second phase of the study consisted in interviewing frontline actors, such as social workers, educators, etc. who are involved in the prevention of radicalization. A total of 63 workers from 23 countries in North America, Europe, Africa, Asia and Oceania were interviewed.

The Report for this study thus presents the main intervention dimensions in preventing radicalization as well as challenges faced by frontline workers, while also sharing their recommendations when it comes to intervening to prevent radicalization.

Πηγή: International Center for the Prevention of Crime

Mar 042018
 

Πραγματοποιήθηκε ημερήσια επαγγελματική επιμόρφωση για το προσωπικό του Day Care Center Αθήνας των Γιατρών Χωρίς Σύνορα (MSF). Σκοπός της συνάντησης η ευαισθητοποίηση σε θέματα επίλυσης συγκρούσεων και η ανάπτυξη δεξιοτήτων για καλύτερη επικοινωνία στο χώρο εργασίας. Μια μέρα γεμάτη, από νωρίς το πρωί έως το απόγευμα με πολλή κουβέντα για αυτά που μας αποδυναμώνουν και μας εμποδίζουν να έχουμε μια πιο φιλόξενη στάση απέναντι στις δυσκολίες, με βιωματικές ασκήσεις και εξερεύνηση της ισχύος, των ρόλων που αναδύονται σε μια συνεργατική ομάδα, των εμποδίων, αλλά και της δύναμης που δημιουργεί η επίγνωση και η προσωπική δουλειά του καθενός και της καθεμιάς. Σε αυτήν τη συνάντηση συμμετείχε η πρώτη ομάδα των εργαζόμενων στο DCC. Σε δυο βδομάδες θα επαναληφθεί η εκπαίδευση και για τη δεύτερη ομάδα εργαζόμενων. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην ομάδα Α για τη συμμετοχή της και ευχές για καλή αντάμωση με την ομάδα Β!

Feb 212018
 

Η Λένα Ασλανίδου και η Λίλη Βασιλείου βρίσκονται στη Monza της Ιταλίας για το Partners Meeting του Go To Diversity Project. Αφορά project στο οποίο συνεργάζονται πέντε εταίροι με χρηματοδότηση από το Erasmus+.

Το πρόγραμμα Go to Diversity θα έχει διάρκεια 18 μήνες και ως σκοπό έχει την εφαρμογή της μεθοδολογίας Go Deep Game σε τέσσερις χώρες (Ελλάδα, Ιταλία, Πορτογαλία, Σκοτία) με ταυτόχρονη διεξαγωγή έρευνας για τα αποτελέσματα του παιχνιδιού, ως προς τη δημιουργία σχέσης μεταξύ ανθρώπων από διαφορετικά πολιτισμικά και κοινωνικά πλαίσια.

Η ομάδα των​ εταίρων του προγράμματος Go to Diversity​ είναι:

Go Deep Game

To Go Deep Game είναι ένα παιχνίδι με προσανατολισμό στη διεργασία – το οποίο αναπτύχθηκε από ένα Ευρωπαϊκό δίκτυο επαγγελματιών που δουλεύουν με κοινότητες – ως εργαλείο ενδυνάμωσης της κοινότητας, ανάπτυξης δεξιοτήτων επικοινωνίας και ανάδειξης της πολυμορφίας της γειτονιάς/ κοινότητας. Το εργαλείο αυτό στοχεύει στον συντονισμό των βαθύτερων διεργασιών που συμβαίνουν μεταξύ των ανθρώπων.

Αξιοποιώντας τα 15 χρόνια εμπειρίας από την εφαρμογή της φιλοσοφίας Elos και τα 30 χρόνια εμπειρίας από την εφαρμογή του Processwork, το Go Deep Game είναι ένας συνδυασμός στοιχείων τα οποία θέτουν σε κίνηση αλλαγή που ξεκινάει και καθοδηγείται από την κοινότητα.

Το παιχνίδι προσκαλεί μια ομάδα ανθρώπων να δουλέψουν στα πλαίσια μια κοινότητας για 3 με 7 ημέρες και να δουλέψουν με τις ποικιλόμορφες δυναμικές που είναι αόρατες αλλά επηρεάζουν τις καθημερινές συναλλαγές των ανθρώπων. Το παιχνίδι είναι διασκεδαστικό αλλά ταυτόχρονα απαιτεί από τους παίκτες να εστιάσουν και να δουλέψουν και με τον εαυτό τους.

Το παιχνίδι έχει τρεις φάσεις: στην πρώτη φάση η ομάδα γνωρίζεται και κάνει κάποια πρώτα βήματα γνωριμίας με την κοινότητα ώστε να καταλάβει ποιο από τα έξι πιθανά μονοπάτια να πάρει στο παιχνίδι. Κάθε ένα από τα μονοπάτια καθοδηγεί τους παίκτες σε μια συλλογική κοινοτική δράση που κάνουν μαζί με ανθρώπους από την κοινότητα που γνωρίζουν και εμπλέκουν στο παιχνίδι. Το αποτέλεσμα δηλαδή κάθε μονοπατιού είναι ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα το οποίο συν-δημιουργείται από μια μεγάλη κινητοποιημένη ομάδα μελών της κοινότητας. Στην τελευταία φάση του παιχνιδιού γίνεται ένα κλείσιμο αναστοχασμού, με στόχο την μάθηση από το βίωμα.

Περισσότερα για αυτό το project σε λίγες μέρες!

Feb 162018
 

Δυο αναρτήσεις στο διαδίκτυο. Δυο εμπειρίες πάνω στο ίδιο θέμα.

Στέκι Μεταναστών Κοινωνικό Κέντρο στο facebook

Η Μέρα που ένας Έλληνας Οδηγός Ταξί με Χτύπησε Επειδή Τόλμησα να Υπερασπιστώ τους Πρόσφυγες. Και επειδή είμαι από την Αλβανία.

Το Σάββατο, 3 Φεβρουαρίου, κάλυπτα την αντιφασιστική πορεία που πραγματοποιήθηκε ενάντια στη ναζιστική φιέστα της Χρυσής Αυγής για τα Ίμια. Η πορεία τελείωσε περίπου στις 8:30 με τα πανό να μαζεύονται λίγο πιο κάτω από τη ΓΑΔΑ. Αποφάσισα να πάρω ένα ταξί για να γυρίσω στο σπίτι μου. Λίγες ώρες αργότερα ένα άλλο ταξί θα με άφηνε και πάλι στη ΓΑΔΑ, για να υποβάλλω μήνυση στο Τμήμα Αντιμετώπισης Ρατσιστικής Βίας.

Μπαίνοντας στο πρώτο ταξί με προορισμό την Καλλιθέα, δεν είχα ιδιαίτερη διάθεση για κουβέντα. Ο οδηγός το αντίθετο. Περνώντας από τα Εξάρχεια, είδαμε μια ομάδα ατόμων να περνάει με μαυροκόκκινες σημαίες, προφανώς επιστρέφοντας από την αντιφασιστική κινητοποίηση, η οποία έληξε ειρηνικά.

«Βγήκαν για φασαρίες», είπε ο οδηγός μόλις τους είδε. Του απάντησα πως μάλλον δεν είναι έτσι τα πράγματα και πως καθετί έχει την αιτία του. «Άκουσε με, δεν έχουν άλλη δουλειά αυτά τα τσογλάνια», είπε ξανά. Τον ενημέρωσα τότε πως η Αθήνα περνούσε ένα πολύ δύσκολο Σαββατοκύριακο. Πως πριν από λίγη ώρα η Χρυσή Αυγή είχε συγκέντρωση και φυσικά του ανέφερα πως την επόμενη μέρα το συλλαλητήριο για το Μακεδονικό έκρυβε αρκετούς κινδύνους, τόσο για τα Εξάρχεια, τον Άγιο Παντελεήμονα και άλλες περιοχές, όσο και για τους μετανάστες της πόλης που είχαν ειδοποιηθεί να μην κυκλοφορούν διότι μπορεί να κινδύνευαν. Κάτι που επιβεβαιώθηκε την επόμενη ημέρα από επεισόδια που δημιούργησαν ομάδες ακροδεξιών κατά τη διάρκεια του συλλαλητηρίου, αλλά και από την προσπάθεια τους να πλησιάσουν με άγριες διαθέσεις την περιοχή των Εξαρχείων, καθώς και καταλήψεις.

Του εξήγησα, διότι μπορεί να μην ήταν ενήμερος, πως λίγες μέρες πριν σε αντίστοιχη συγκέντρωση στη Θεσσαλονίκη, φασίστες έκαψαν μια κατάληψη και επιχείρησαν να κάνουν το ίδιο σε άλλη μια. Του επεσήμανα λοιπόν, πως σε μια τόσο ταραγμένη κοινωνικοπολιτικά κατάσταση στην οποία ακραία φασιστικά φαινόμενα βρίσκουν χώρο και ανθίζουν, είναι λογικό να υπάρξει προσπάθεια από την άλλη πλευρά να περιφρουρηθεί.

Ο οδηγός του ταξί δεν άργησε να αναπτύξει μια ακροδεξιά ρητορική κατά τη διάρκεια της διαδρομής. Άρχισε να αναφέρεται στους Σύρους πρόσφυγες με τη λέξη «βρωμολαθρομετανάστες» και «λαθροπιθήκια», να ισχυρίζεται ενοχλημένα πως «τους ταΐζει» και πως του «κουβαλήθηκαν εδώ για να τρώνε τσάμπα όπως και τόσοι άλλοι». Απάντησα τότε πως «είμαι και η ίδια μετανάστρια, κατάγομαι από την Αλβανία και ότι ουδέποτε με τάισε κανένας». Τότε σοκαρίστηκε γιατί μάλλον δεν το είχε καταλάβει. Εξήγησα -γιατί για κάποιο λόγο βρέθηκα υπόλογη για την ύπαρξη μου- πως «είμαι μέρος μιας κοινωνίας στην οποία συνεισφέρω οικονομικά πληρώνοντας φόρους, πως εργάζομαι και ζω από τους κόπους μου χωρίς κανένας να μου χαρίζει τίποτα». Ο οδηγός είχε αρχίσει να εκνευρίζεται, να ξεφυσάει και να επιταχύνει. Κι εγώ ήδη ένιωθα φόβο. Ένα φόβο που δεν είχα νιώσει ποτέ ξανά στη ζωή μου, σε όποια κατάσταση κι αν βρέθηκα έως τώρα.

Άρχισε να μου φωνάζει εξαγριωμένα σε ένα φασιστικό παραλήρημα «Να τους πάρεις σπίτι σου να μείνετε όλοι μαζί». Του απάντησα τότε ότι «με χαρά όταν χρειάστηκε είχα φιλοξενήσει μια έγκυο γυναίκα από το Χαλέπι και ακόμη μια γυναίκα με το ενός έτους παιδί της από τη Χομς της Συρίας, πριν φύγουν για τη Γερμανία». Του τόνισα πως με χαρά θα το ξαναέκανα. Τότε άρχισε να εκνευρίζεται περισσότερο. Του ζήτησα να με αφήσει νωρίτερα από τον προορισμό που είχα ζητήσει αρχικά και του είπα πως δεν μπορώ να βρίσκομαι στον ίδιο περιβάλλον όπου ακούγονται φασιστικά τσιτάτα. Έκανε μια απότομη κίνηση, έστριψε το αμάξι δεξιά, σταμάτησε επί της Θησέως, έναν πολυσύχναστο, κεντρικό δρόμο της Καλλιθέας, και τότε άνοιξα την πόρτα για να νιώσω ασφαλής. Του έδωσα τα χρήματα που έγραφε στο ταξίμετρο ενόσω εκείνος συνέχιζε να βρίζει και τους πρόσφυγες και εμένα. Πέταξε τα ρέστα επάνω μου, άρχισε να φωνάζει «κατέβα κάτω μωρή καριόλα», βγήκα από το αμάξι, του είπα «άντε γεια φασίστα» και έκλεισα την πόρτα. Όταν πήγα να διασχίσω το δρόμο, ο οδηγός βγήκε από το αμάξι, κινήθηκε προς το μέρος μου απειλητικά, άρχισε να βαράει με μπουνιές το σακίδιο μου, και όταν με έριξε κάτω με κλώτσησε με δύναμη στο πόδι βρίζοντας με ξανά.

Ο κόσμος είχε σταματήσει, κυρίως για να δει τι γίνεται. Κάποιοι φώναζαν «τι κάνεις ρε στην κοπέλα», και τότε εκείνος έφυγε από πάνω μου και προχώρησε προς το αμάξι του. Εκείνη τη στιγμή το μόνο που φώναξα ήταν να πάρει κάποιος τον αριθμό, όπως και έγινε. Η αδρεναλίνη μου ήταν τόση που δεν ένιωθα να πονάω. Το ένιωσα όμως λίγη ώρα μετά. Το αιμάτωμα και ο πόνος στο πόδι μου εμφανίστηκαν την επόμενη ημέρα και τα κουβαλάω ακόμη, μια εβδομάδα μετά το περιστατικό. Ο κόσμος ρωτούσε αν είμαι καλά και γιατί με χτύπησε. Τους εξήγησα. Κάποιοι έφυγαν και στο τέλος μια κυρία που είχε βγάλει βόλτα το σκύλο της και είχε δει τι είχε συμβεί με ρώτησε αν είμαι καλά και αν χρειάζομαι βοήθεια. Ζήτησα μόνο τα στοιχεία της, γιατί είχα ήδη αποφασίσει να πάω στην αστυνομία. Μου τα έδωσε, μου πρότεινε να με μεταφέρει όπου ήθελα και καλόπιστα μου είπε «αφού τους ξέρεις τους φασίστες, έχει γεμίσει ο κόσμος από δαύτους, γιατί βάζεις τον εαυτό σου σε κίνδυνο;».

Στη συνέχεια απευθύνθηκα πρώτα στο Αστυνομικό Τμήμα Καλλιθέας. Εκεί ο Αξιωματικός Υπηρεσίας με παρέπεμψε στο Τμήμα Αντιμετώπισης Ρατσιστικής Βίας της ΓΑΔΑ, διότι το κίνητρο του ανθρώπου αυτού ήταν δομημένα ρατσιστικό από την αρχή μέχρι το τέλος του. Εκεί αντιμετωπίστηκα όχι μόνο όπως έπρεπε, αλλά με περισσή καλοσύνη και κατανόηση. Παράλληλα είχα δίπλα μου ανθρώπους που με έκαναν να νιώσω πως βρίσκομαι σε ένα προστατευμένο πλαίσιο, και δεν έμεινα ούτε στιγμή μόνη.

Κατέθεσα λοιπόν τη μήνυση, και πλέον η εξέλιξη της υπόθεσης βρίσκεται στα χέρια της Δικαιοσύνης.

Παράλληλα περιμένω από το ΣΑΤΑ, με τον οποίο έχω ήδη επικοινωνήσει, να πράξει επίσης τα δέοντα και να απομακρύνει τον συγκεκριμένο οδηγό. Δίπλα σε αυτούς που με ενθάρρυναν να καταγγείλω και να αναδείξω το περιστατικό, υπήρξαν ορισμένοι φίλοι, γνωστοί και συνάδελφοι οι οποίοι μου είπαν επίσης καλόπιστα, σαν τη μάρτυρα του περιστατικού που με βοήθησε, πως δεν έπρεπε να μιλήσω.

Όχι διότι είχα άδικο, αλλά γιατί θα μπορούσαν τα πράγματα να έχουν εξελιχθεί πολύ χειρότερα για μένα. Θα μπορούσα να μην την είχα γλιτώσει μόνο με ένα αιμάτωμα. Το αναγνωρίζω αυτό και η ίδια.
Πάντως μπαίνοντας σε ένα ταξί, δεν είναι καθόλου απίθανο κάποιος να έχει ανάλογους διαλόγους. Ειδικά αν σκεφτεί κανείς πως η Χρυσή Αυγή, έχει φτιάξει μέχρι και σωματείο με πρωτοβουλία του υπόδικου βουλευτή, Γιάννη Λαγού. Στις εκλογές του 2013 ο «Λαϊκός Σύνδεσμος Ιδιοκτητών Ταξί» όπως αποκαλούν το παραμάγαζο της Χρυσής Αυγής στο ΣΑΤΑ, είχε αναδειχθεί τρίτη δύναμη με ποσοστό 13,75%. Το αισιόδοξο πάντως είναι πως το 2017 δεν κατάφεραν να κατεβάσουν ψηφοδέλτιο.

Αυτό που ξέρω, είναι πως δεν θα μπορούσα να έχω άλλη αντίδραση. Όχι επειδή έχω άγνοια κινδύνου. Επειδή έχω αξιοπρέπεια και δεν ήμουν πρόθυμη να επιτρέψω σε κανέναν να με κάνει σάκο του μποξ για τα φασιστικά συμπλέγματα του. Επειδή στη θέση μου θα μπορούσε να είναι κάποιος μετανάστης χωρίς χαρτιά, κάποιος που αργότερα θα φοβόταν να μιλήσει και να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Κάποιος που δεν θα ήταν τόσο τυχερός ώστε να βρεθεί όπως κι εγώ σε ένα πλέγμα αλληλεγγύης, αγάπης και συμπαράστασης.

Επειδή το να μην μιλάς σημαίνει πως τους κανονικοποιείς, σημαίνει πως αφήνεις τη φασιστική ρητορική να εξαπλώνεται, σημαίνει πως αφήνεις χώρο στο φασισμό και το ρατσισμό να υπάρξει. Άλλωστε ο άνθρωπος αυτός, δεν χτύπησε εμένα. Χτύπησε όλα εκείνα που αντιπροσωπεύω. Τη γυναίκα, τη μετανάστρια και την πολιτικά αντίθετη. Και το έκανε όταν όλη η φασιστική ρητορική γκρεμίστηκε με λογικά επιχειρήματα. Χρησιμοποίησε τη βία, γιατί για ένα φασίστα η βία δεν είναι μόνο το μέσο. Είναι και το μήνυμα που θέλει να περάσει. Και σαν μετανάστρια, σαν γυναίκα, σαν άνθρωπος που έχει ταχθεί συνειδητά ενάντια στον φασισμό, θα έκανα και πάλι το ίδιο σκεπτόμενη ξανά πως δεν θα επιτρέψω με κανένα τρόπο να κερδίσουν ούτε σπιθαμή όλοι εκείνοι που μας μαυρίζουν τον κόσμο.

Άρσις στο facebook

Ναι, οι άνθρωποι αλλάζουν…

Είναι δυνατό κάποιος άνθρωπος με εχθρική – ρατσιστική διάθεση απέναντι στους ξένους και τους πρόσφυγες να αλλάξει; Μπορεί ένας τέτοιος άνθρωπος να μάθει να συμβιώνει με τους πρόσφυγες, να τους κάνει φίλους του και κομμάτι της καθημερινότητάς του; Αυτή τη συζήτηση είχαμε προχθές στο Safe Zone της ΑΡΣΙΣ εντός της Ανοιχτής Δομής Φιλοξενίας Προσφύγων Θήβας με τους ασυνόδευτους ανήλικους που φιλοξενούμε.

Αφορμή στάθηκε η ταινία Gran Torino (2008) που προβάλαμε στα παιδιά στα πλαίσια της δράσης μας ARSIS SAFE ZONE CINEMALAB που αφορά στην προβολή κινηματογραφικών ταινιών και ντοκιμαντέρ με κοινωνικό – εκπαιδευτικό περιεχόμενο. Πάντως η άποψη του σκηνοθέτη της ταινίας Clint Eastwood που είχε και τον πρωταγωνιστικό ρόλο, είναι ότι μπορεί ένας τέτοιος άνθρωπος να αλλάξει, αφού ο ήρωας, ένας πικρόχολος ηλικιωμένος που είχε μάθει στη ζωή του να μισεί τους ξένους, έγινε τελικά φίλος με τους πρόσφυγες γείτονές του. Και αυτό συνέβη ύστερα από καθημερινή επαφή μαζί τους, και μάλιστα σταδιακά, χωρίς να το καταλάβει.

Βέβαια η ζωή δεν είναι Hollywood. Κάποια από τα παιδιά που φιλοξενούμε στη Θήβα, κατά τη διάρκεια της συζήτησης για την ταινία, διαφώνησαν με την άποψη πως οι άνθρωποι, και δη οι ξενόφοβοι αλλάζουν. Τα περισσότερα όμως από τα παιδιά έδειξαν μια διάθεση να δουν τα πράγματα πιο θετικά.

Όσο για εμάς, τους εργαζόμενους της ARSIS – Association for the Social Support of Youth, αντλώντας από την 25χρονη εμπειρία της οργάνωσης, αλλά και από τη δική μας επαφή με το προσφυγικό επιλέγουμε τη θετική σκέψη. Πιστεύουμε ότι αν επιδιώκουμε καθημερινές επαφές μεταξύ του ντόπιου πληθυσμού και των προσφύγων, αν δουλέψουμε πάνω σε αυτό που λέγεται εμπιστοσύνη – βασικό συστατικό για την επιτυχία οποιαδήποτε σχέσης – μπορούμε να καταφέρουμε να συμβιώνουμε, να συνυπάρχουμε, ίσως και να συμπαρασύρουμε σε αυτή τη συμβίωση ακόμα και ξενόφοβους.
Και όλο αυτό δεν είναι μια άποψή μας αβάσιμη και αστήριχτη. Ύστερα από προσπάθεια το έχουμε δει να συμβαίνει. Με περισσότερη προσπάθεια ευελπιστούμε να το δούμε να συμβαίνει σε μεγαλύτερη κλίμακα.

Άλλωστε είναι προς το συμφέρον όλων, καθώς η στενή σχέση μεταξύ ντόπιου και προσφυγικού πληθυσμού μπορεί να δώσει στις τοπικές κοινωνίες μια νέα δυναμική και ένα πλούτο πολύτιμο. Αυτό το πιστεύουμε και για αυτό προσπαθούμε καθημερινά.

Περισσότερα για το «ARSIS SAFE ZONE – Cinemalab»
Τα Safe Zones (Ασφαλείς Ζώνες) είναι δομές φιλοξενίας ασυνόδευτων ανηλίκων 14-18 ετών, οι οποίες λειτουργούν εντός των ανοιχτών δομών φιλοξενίας προσφύγων (camps). Αποτελούν εναλλακτικό μέτρο, αντί της κράτησης για την αντιμετώπιση επειγουσών αναγκών ασφάλειας και προστασίας των ασυνόδευτων ανηλίκων και λειτουργούν 24/7, παρέχοντας κοινωνικές, ψυχολογικές, εκπαιδευτικές, νομικές και άλλες υποστηρικτικές υπηρεσίες και προγράμματα για το βέλτιστο συμφέρον των ανηλίκων. Είναι μεταβατικές δομές φιλοξενίας πριν την ένταξη σε ξενώνες ανηλίκων ή σε άλλα προγράμματα στέγασης και υποστήριξης. Η ΑΡΣΙΣ λειτουργεί 5 Safe Zones στην Ελλάδα (Σχιστό, Θήβα, Λαγκαδίκια, Ιωάννινα, Διαβατά) με την στήριξη της UNICEF και χρηματοδότηση της Γενικής Διεύθυνσης Ευρωπαϊκής Πολιτικής Προστασίας και Επιχειρήσεων Ανθρωπιστικής Βοήθειας European Commission – Civil Protection & Humanitarian Aid Operations – ECHO