Feb 212018
 

Η Λένα Ασλανίδου και η Λίλη Βασιλείου βρίσκονται στη Monza της Ιταλίας για το Partners Meeting του Go To Diversity Project. Αφορά project στο οποίο συνεργάζονται πέντε εταίροι με χρηματοδότηση από το Erasmus+.

Το πρόγραμμα Go to Diversity θα έχει διάρκεια 18 μήνες και ως σκοπό έχει την εφαρμογή της μεθοδολογίας Go Deep Game σε τέσσερις χώρες (Ελλάδα, Ιταλία, Πορτογαλία, Σκοτία) με ταυτόχρονη διεξαγωγή έρευνας για τα αποτελέσματα του παιχνιδιού, ως προς τη δημιουργία σχέσης μεταξύ ανθρώπων από διαφορετικά πολιτισμικά και κοινωνικά πλαίσια.

Η ομάδα των​ εταίρων του προγράμματος Go to Diversity​ είναι:

Go Deep Game

To Go Deep Game είναι ένα παιχνίδι με προσανατολισμό στη διεργασία – το οποίο αναπτύχθηκε από ένα Ευρωπαϊκό δίκτυο επαγγελματιών που δουλεύουν με κοινότητες – ως εργαλείο ενδυνάμωσης της κοινότητας, ανάπτυξης δεξιοτήτων επικοινωνίας και ανάδειξης της πολυμορφίας της γειτονιάς/ κοινότητας. Το εργαλείο αυτό στοχεύει στον συντονισμό των βαθύτερων διεργασιών που συμβαίνουν μεταξύ των ανθρώπων.

Αξιοποιώντας τα 15 χρόνια εμπειρίας από την εφαρμογή της φιλοσοφίας Elos και τα 30 χρόνια εμπειρίας από την εφαρμογή του Processwork, το Go Deep Game είναι ένας συνδυασμός στοιχείων τα οποία θέτουν σε κίνηση αλλαγή που ξεκινάει και καθοδηγείται από την κοινότητα.

Το παιχνίδι προσκαλεί μια ομάδα ανθρώπων να δουλέψουν στα πλαίσια μια κοινότητας για 3 με 7 ημέρες και να δουλέψουν με τις ποικιλόμορφες δυναμικές που είναι αόρατες αλλά επηρεάζουν τις καθημερινές συναλλαγές των ανθρώπων. Το παιχνίδι είναι διασκεδαστικό αλλά ταυτόχρονα απαιτεί από τους παίκτες να εστιάσουν και να δουλέψουν και με τον εαυτό τους.

Το παιχνίδι έχει τρεις φάσεις: στην πρώτη φάση η ομάδα γνωρίζεται και κάνει κάποια πρώτα βήματα γνωριμίας με την κοινότητα ώστε να καταλάβει ποιο από τα έξι πιθανά μονοπάτια να πάρει στο παιχνίδι. Κάθε ένα από τα μονοπάτια καθοδηγεί τους παίκτες σε μια συλλογική κοινοτική δράση που κάνουν μαζί με ανθρώπους από την κοινότητα που γνωρίζουν και εμπλέκουν στο παιχνίδι. Το αποτέλεσμα δηλαδή κάθε μονοπατιού είναι ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα το οποίο συν-δημιουργείται από μια μεγάλη κινητοποιημένη ομάδα μελών της κοινότητας. Στην τελευταία φάση του παιχνιδιού γίνεται ένα κλείσιμο αναστοχασμού, με στόχο την μάθηση από το βίωμα.

Περισσότερα για αυτό το project σε λίγες μέρες!

Feb 162018
 

Δυο αναρτήσεις στο διαδίκτυο. Δυο εμπειρίες πάνω στο ίδιο θέμα.

Στέκι Μεταναστών Κοινωνικό Κέντρο στο facebook

Η Μέρα που ένας Έλληνας Οδηγός Ταξί με Χτύπησε Επειδή Τόλμησα να Υπερασπιστώ τους Πρόσφυγες. Και επειδή είμαι από την Αλβανία.

Το Σάββατο, 3 Φεβρουαρίου, κάλυπτα την αντιφασιστική πορεία που πραγματοποιήθηκε ενάντια στη ναζιστική φιέστα της Χρυσής Αυγής για τα Ίμια. Η πορεία τελείωσε περίπου στις 8:30 με τα πανό να μαζεύονται λίγο πιο κάτω από τη ΓΑΔΑ. Αποφάσισα να πάρω ένα ταξί για να γυρίσω στο σπίτι μου. Λίγες ώρες αργότερα ένα άλλο ταξί θα με άφηνε και πάλι στη ΓΑΔΑ, για να υποβάλλω μήνυση στο Τμήμα Αντιμετώπισης Ρατσιστικής Βίας.

Μπαίνοντας στο πρώτο ταξί με προορισμό την Καλλιθέα, δεν είχα ιδιαίτερη διάθεση για κουβέντα. Ο οδηγός το αντίθετο. Περνώντας από τα Εξάρχεια, είδαμε μια ομάδα ατόμων να περνάει με μαυροκόκκινες σημαίες, προφανώς επιστρέφοντας από την αντιφασιστική κινητοποίηση, η οποία έληξε ειρηνικά.

«Βγήκαν για φασαρίες», είπε ο οδηγός μόλις τους είδε. Του απάντησα πως μάλλον δεν είναι έτσι τα πράγματα και πως καθετί έχει την αιτία του. «Άκουσε με, δεν έχουν άλλη δουλειά αυτά τα τσογλάνια», είπε ξανά. Τον ενημέρωσα τότε πως η Αθήνα περνούσε ένα πολύ δύσκολο Σαββατοκύριακο. Πως πριν από λίγη ώρα η Χρυσή Αυγή είχε συγκέντρωση και φυσικά του ανέφερα πως την επόμενη μέρα το συλλαλητήριο για το Μακεδονικό έκρυβε αρκετούς κινδύνους, τόσο για τα Εξάρχεια, τον Άγιο Παντελεήμονα και άλλες περιοχές, όσο και για τους μετανάστες της πόλης που είχαν ειδοποιηθεί να μην κυκλοφορούν διότι μπορεί να κινδύνευαν. Κάτι που επιβεβαιώθηκε την επόμενη ημέρα από επεισόδια που δημιούργησαν ομάδες ακροδεξιών κατά τη διάρκεια του συλλαλητηρίου, αλλά και από την προσπάθεια τους να πλησιάσουν με άγριες διαθέσεις την περιοχή των Εξαρχείων, καθώς και καταλήψεις.

Του εξήγησα, διότι μπορεί να μην ήταν ενήμερος, πως λίγες μέρες πριν σε αντίστοιχη συγκέντρωση στη Θεσσαλονίκη, φασίστες έκαψαν μια κατάληψη και επιχείρησαν να κάνουν το ίδιο σε άλλη μια. Του επεσήμανα λοιπόν, πως σε μια τόσο ταραγμένη κοινωνικοπολιτικά κατάσταση στην οποία ακραία φασιστικά φαινόμενα βρίσκουν χώρο και ανθίζουν, είναι λογικό να υπάρξει προσπάθεια από την άλλη πλευρά να περιφρουρηθεί.

Ο οδηγός του ταξί δεν άργησε να αναπτύξει μια ακροδεξιά ρητορική κατά τη διάρκεια της διαδρομής. Άρχισε να αναφέρεται στους Σύρους πρόσφυγες με τη λέξη «βρωμολαθρομετανάστες» και «λαθροπιθήκια», να ισχυρίζεται ενοχλημένα πως «τους ταΐζει» και πως του «κουβαλήθηκαν εδώ για να τρώνε τσάμπα όπως και τόσοι άλλοι». Απάντησα τότε πως «είμαι και η ίδια μετανάστρια, κατάγομαι από την Αλβανία και ότι ουδέποτε με τάισε κανένας». Τότε σοκαρίστηκε γιατί μάλλον δεν το είχε καταλάβει. Εξήγησα -γιατί για κάποιο λόγο βρέθηκα υπόλογη για την ύπαρξη μου- πως «είμαι μέρος μιας κοινωνίας στην οποία συνεισφέρω οικονομικά πληρώνοντας φόρους, πως εργάζομαι και ζω από τους κόπους μου χωρίς κανένας να μου χαρίζει τίποτα». Ο οδηγός είχε αρχίσει να εκνευρίζεται, να ξεφυσάει και να επιταχύνει. Κι εγώ ήδη ένιωθα φόβο. Ένα φόβο που δεν είχα νιώσει ποτέ ξανά στη ζωή μου, σε όποια κατάσταση κι αν βρέθηκα έως τώρα.

Άρχισε να μου φωνάζει εξαγριωμένα σε ένα φασιστικό παραλήρημα «Να τους πάρεις σπίτι σου να μείνετε όλοι μαζί». Του απάντησα τότε ότι «με χαρά όταν χρειάστηκε είχα φιλοξενήσει μια έγκυο γυναίκα από το Χαλέπι και ακόμη μια γυναίκα με το ενός έτους παιδί της από τη Χομς της Συρίας, πριν φύγουν για τη Γερμανία». Του τόνισα πως με χαρά θα το ξαναέκανα. Τότε άρχισε να εκνευρίζεται περισσότερο. Του ζήτησα να με αφήσει νωρίτερα από τον προορισμό που είχα ζητήσει αρχικά και του είπα πως δεν μπορώ να βρίσκομαι στον ίδιο περιβάλλον όπου ακούγονται φασιστικά τσιτάτα. Έκανε μια απότομη κίνηση, έστριψε το αμάξι δεξιά, σταμάτησε επί της Θησέως, έναν πολυσύχναστο, κεντρικό δρόμο της Καλλιθέας, και τότε άνοιξα την πόρτα για να νιώσω ασφαλής. Του έδωσα τα χρήματα που έγραφε στο ταξίμετρο ενόσω εκείνος συνέχιζε να βρίζει και τους πρόσφυγες και εμένα. Πέταξε τα ρέστα επάνω μου, άρχισε να φωνάζει «κατέβα κάτω μωρή καριόλα», βγήκα από το αμάξι, του είπα «άντε γεια φασίστα» και έκλεισα την πόρτα. Όταν πήγα να διασχίσω το δρόμο, ο οδηγός βγήκε από το αμάξι, κινήθηκε προς το μέρος μου απειλητικά, άρχισε να βαράει με μπουνιές το σακίδιο μου, και όταν με έριξε κάτω με κλώτσησε με δύναμη στο πόδι βρίζοντας με ξανά.

Ο κόσμος είχε σταματήσει, κυρίως για να δει τι γίνεται. Κάποιοι φώναζαν «τι κάνεις ρε στην κοπέλα», και τότε εκείνος έφυγε από πάνω μου και προχώρησε προς το αμάξι του. Εκείνη τη στιγμή το μόνο που φώναξα ήταν να πάρει κάποιος τον αριθμό, όπως και έγινε. Η αδρεναλίνη μου ήταν τόση που δεν ένιωθα να πονάω. Το ένιωσα όμως λίγη ώρα μετά. Το αιμάτωμα και ο πόνος στο πόδι μου εμφανίστηκαν την επόμενη ημέρα και τα κουβαλάω ακόμη, μια εβδομάδα μετά το περιστατικό. Ο κόσμος ρωτούσε αν είμαι καλά και γιατί με χτύπησε. Τους εξήγησα. Κάποιοι έφυγαν και στο τέλος μια κυρία που είχε βγάλει βόλτα το σκύλο της και είχε δει τι είχε συμβεί με ρώτησε αν είμαι καλά και αν χρειάζομαι βοήθεια. Ζήτησα μόνο τα στοιχεία της, γιατί είχα ήδη αποφασίσει να πάω στην αστυνομία. Μου τα έδωσε, μου πρότεινε να με μεταφέρει όπου ήθελα και καλόπιστα μου είπε «αφού τους ξέρεις τους φασίστες, έχει γεμίσει ο κόσμος από δαύτους, γιατί βάζεις τον εαυτό σου σε κίνδυνο;».

Στη συνέχεια απευθύνθηκα πρώτα στο Αστυνομικό Τμήμα Καλλιθέας. Εκεί ο Αξιωματικός Υπηρεσίας με παρέπεμψε στο Τμήμα Αντιμετώπισης Ρατσιστικής Βίας της ΓΑΔΑ, διότι το κίνητρο του ανθρώπου αυτού ήταν δομημένα ρατσιστικό από την αρχή μέχρι το τέλος του. Εκεί αντιμετωπίστηκα όχι μόνο όπως έπρεπε, αλλά με περισσή καλοσύνη και κατανόηση. Παράλληλα είχα δίπλα μου ανθρώπους που με έκαναν να νιώσω πως βρίσκομαι σε ένα προστατευμένο πλαίσιο, και δεν έμεινα ούτε στιγμή μόνη.

Κατέθεσα λοιπόν τη μήνυση, και πλέον η εξέλιξη της υπόθεσης βρίσκεται στα χέρια της Δικαιοσύνης.

Παράλληλα περιμένω από το ΣΑΤΑ, με τον οποίο έχω ήδη επικοινωνήσει, να πράξει επίσης τα δέοντα και να απομακρύνει τον συγκεκριμένο οδηγό. Δίπλα σε αυτούς που με ενθάρρυναν να καταγγείλω και να αναδείξω το περιστατικό, υπήρξαν ορισμένοι φίλοι, γνωστοί και συνάδελφοι οι οποίοι μου είπαν επίσης καλόπιστα, σαν τη μάρτυρα του περιστατικού που με βοήθησε, πως δεν έπρεπε να μιλήσω.

Όχι διότι είχα άδικο, αλλά γιατί θα μπορούσαν τα πράγματα να έχουν εξελιχθεί πολύ χειρότερα για μένα. Θα μπορούσα να μην την είχα γλιτώσει μόνο με ένα αιμάτωμα. Το αναγνωρίζω αυτό και η ίδια.
Πάντως μπαίνοντας σε ένα ταξί, δεν είναι καθόλου απίθανο κάποιος να έχει ανάλογους διαλόγους. Ειδικά αν σκεφτεί κανείς πως η Χρυσή Αυγή, έχει φτιάξει μέχρι και σωματείο με πρωτοβουλία του υπόδικου βουλευτή, Γιάννη Λαγού. Στις εκλογές του 2013 ο «Λαϊκός Σύνδεσμος Ιδιοκτητών Ταξί» όπως αποκαλούν το παραμάγαζο της Χρυσής Αυγής στο ΣΑΤΑ, είχε αναδειχθεί τρίτη δύναμη με ποσοστό 13,75%. Το αισιόδοξο πάντως είναι πως το 2017 δεν κατάφεραν να κατεβάσουν ψηφοδέλτιο.

Αυτό που ξέρω, είναι πως δεν θα μπορούσα να έχω άλλη αντίδραση. Όχι επειδή έχω άγνοια κινδύνου. Επειδή έχω αξιοπρέπεια και δεν ήμουν πρόθυμη να επιτρέψω σε κανέναν να με κάνει σάκο του μποξ για τα φασιστικά συμπλέγματα του. Επειδή στη θέση μου θα μπορούσε να είναι κάποιος μετανάστης χωρίς χαρτιά, κάποιος που αργότερα θα φοβόταν να μιλήσει και να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Κάποιος που δεν θα ήταν τόσο τυχερός ώστε να βρεθεί όπως κι εγώ σε ένα πλέγμα αλληλεγγύης, αγάπης και συμπαράστασης.

Επειδή το να μην μιλάς σημαίνει πως τους κανονικοποιείς, σημαίνει πως αφήνεις τη φασιστική ρητορική να εξαπλώνεται, σημαίνει πως αφήνεις χώρο στο φασισμό και το ρατσισμό να υπάρξει. Άλλωστε ο άνθρωπος αυτός, δεν χτύπησε εμένα. Χτύπησε όλα εκείνα που αντιπροσωπεύω. Τη γυναίκα, τη μετανάστρια και την πολιτικά αντίθετη. Και το έκανε όταν όλη η φασιστική ρητορική γκρεμίστηκε με λογικά επιχειρήματα. Χρησιμοποίησε τη βία, γιατί για ένα φασίστα η βία δεν είναι μόνο το μέσο. Είναι και το μήνυμα που θέλει να περάσει. Και σαν μετανάστρια, σαν γυναίκα, σαν άνθρωπος που έχει ταχθεί συνειδητά ενάντια στον φασισμό, θα έκανα και πάλι το ίδιο σκεπτόμενη ξανά πως δεν θα επιτρέψω με κανένα τρόπο να κερδίσουν ούτε σπιθαμή όλοι εκείνοι που μας μαυρίζουν τον κόσμο.

Άρσις στο facebook

Ναι, οι άνθρωποι αλλάζουν…

Είναι δυνατό κάποιος άνθρωπος με εχθρική – ρατσιστική διάθεση απέναντι στους ξένους και τους πρόσφυγες να αλλάξει; Μπορεί ένας τέτοιος άνθρωπος να μάθει να συμβιώνει με τους πρόσφυγες, να τους κάνει φίλους του και κομμάτι της καθημερινότητάς του; Αυτή τη συζήτηση είχαμε προχθές στο Safe Zone της ΑΡΣΙΣ εντός της Ανοιχτής Δομής Φιλοξενίας Προσφύγων Θήβας με τους ασυνόδευτους ανήλικους που φιλοξενούμε.

Αφορμή στάθηκε η ταινία Gran Torino (2008) που προβάλαμε στα παιδιά στα πλαίσια της δράσης μας ARSIS SAFE ZONE CINEMALAB που αφορά στην προβολή κινηματογραφικών ταινιών και ντοκιμαντέρ με κοινωνικό – εκπαιδευτικό περιεχόμενο. Πάντως η άποψη του σκηνοθέτη της ταινίας Clint Eastwood που είχε και τον πρωταγωνιστικό ρόλο, είναι ότι μπορεί ένας τέτοιος άνθρωπος να αλλάξει, αφού ο ήρωας, ένας πικρόχολος ηλικιωμένος που είχε μάθει στη ζωή του να μισεί τους ξένους, έγινε τελικά φίλος με τους πρόσφυγες γείτονές του. Και αυτό συνέβη ύστερα από καθημερινή επαφή μαζί τους, και μάλιστα σταδιακά, χωρίς να το καταλάβει.

Βέβαια η ζωή δεν είναι Hollywood. Κάποια από τα παιδιά που φιλοξενούμε στη Θήβα, κατά τη διάρκεια της συζήτησης για την ταινία, διαφώνησαν με την άποψη πως οι άνθρωποι, και δη οι ξενόφοβοι αλλάζουν. Τα περισσότερα όμως από τα παιδιά έδειξαν μια διάθεση να δουν τα πράγματα πιο θετικά.

Όσο για εμάς, τους εργαζόμενους της ARSIS – Association for the Social Support of Youth, αντλώντας από την 25χρονη εμπειρία της οργάνωσης, αλλά και από τη δική μας επαφή με το προσφυγικό επιλέγουμε τη θετική σκέψη. Πιστεύουμε ότι αν επιδιώκουμε καθημερινές επαφές μεταξύ του ντόπιου πληθυσμού και των προσφύγων, αν δουλέψουμε πάνω σε αυτό που λέγεται εμπιστοσύνη – βασικό συστατικό για την επιτυχία οποιαδήποτε σχέσης – μπορούμε να καταφέρουμε να συμβιώνουμε, να συνυπάρχουμε, ίσως και να συμπαρασύρουμε σε αυτή τη συμβίωση ακόμα και ξενόφοβους.
Και όλο αυτό δεν είναι μια άποψή μας αβάσιμη και αστήριχτη. Ύστερα από προσπάθεια το έχουμε δει να συμβαίνει. Με περισσότερη προσπάθεια ευελπιστούμε να το δούμε να συμβαίνει σε μεγαλύτερη κλίμακα.

Άλλωστε είναι προς το συμφέρον όλων, καθώς η στενή σχέση μεταξύ ντόπιου και προσφυγικού πληθυσμού μπορεί να δώσει στις τοπικές κοινωνίες μια νέα δυναμική και ένα πλούτο πολύτιμο. Αυτό το πιστεύουμε και για αυτό προσπαθούμε καθημερινά.

Περισσότερα για το «ARSIS SAFE ZONE – Cinemalab»
Τα Safe Zones (Ασφαλείς Ζώνες) είναι δομές φιλοξενίας ασυνόδευτων ανηλίκων 14-18 ετών, οι οποίες λειτουργούν εντός των ανοιχτών δομών φιλοξενίας προσφύγων (camps). Αποτελούν εναλλακτικό μέτρο, αντί της κράτησης για την αντιμετώπιση επειγουσών αναγκών ασφάλειας και προστασίας των ασυνόδευτων ανηλίκων και λειτουργούν 24/7, παρέχοντας κοινωνικές, ψυχολογικές, εκπαιδευτικές, νομικές και άλλες υποστηρικτικές υπηρεσίες και προγράμματα για το βέλτιστο συμφέρον των ανηλίκων. Είναι μεταβατικές δομές φιλοξενίας πριν την ένταξη σε ξενώνες ανηλίκων ή σε άλλα προγράμματα στέγασης και υποστήριξης. Η ΑΡΣΙΣ λειτουργεί 5 Safe Zones στην Ελλάδα (Σχιστό, Θήβα, Λαγκαδίκια, Ιωάννινα, Διαβατά) με την στήριξη της UNICEF και χρηματοδότηση της Γενικής Διεύθυνσης Ευρωπαϊκής Πολιτικής Προστασίας και Επιχειρήσεων Ανθρωπιστικής Βοήθειας European Commission – Civil Protection & Humanitarian Aid Operations – ECHO

Feb 162018
 

Κάλεσμα σε συζήτηση την Παρασκευή, 23/2/18 @ 19.00

Η Πρωτοβουλία για ένα πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία καλεί όλους και όλες στην επόμενη συνάντησή της, στις 23/2/18, με θέμα την Φαρμακοβιομηχανία.

Με αφορμή το σκάνδαλο Novartis, που έβγαλε με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο στην επιφάνεια τις διαχρονικά διαπλεκόμενες σχέσεις αμοιβαίου οφέλους μεταξύ φαρμακοβιομηχανίας, πολιτικού συστήματος και  ιατρικού σώματος, θα επιχειρήσουμε να αναλύσουμε και να συζητήσουμε το πώς το σκάνδαλο αυτό δεν αποτελεί μια μεμονωμένη περίπτωση, αλλά τον καθημερινό και αυτονόητο τρόπο λειτουργίας των φαρμακοβιομηχανιών.

Το πώς, ένα κατ΄ εξοχήν κοινωνικό αγαθό, όπως είναι το φάρμακο, παράγεται ως εμπόρευμα από το οποίο προσδοκάται η κατά το δυνατόν μεγαλύτερη κερδοφορία.

Το πώς ο γιατρός χρησιμοποιείται και λειτουργεί ως ο ενδιάμεσος για την προώθηση του προϊόντος τους (του φαρμάκου)  στον χρήστη (ασθενή) – με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις σχεσεις διαπλοκής και διαφθοράς στο ιατρικό σώμα.

Για το πώς οι εταιρείες επιδιώκουν και καταφέρνουν να κρύβουν τις ανεπιθύμητες ενέργειες του προϊόντος τους και να υπερπροβάλλουν τις (σε μερικές περιπτώσεις μη υπαρκτές) επιθυμητές.

Κι΄ ακόμα, για το πώς, ιδιαίτερα στην ψυχική υγεία, επιδιώκουν να χειραγωγούν ακόμα και τα διαγνωστικά συστήματα προκειμένου να επινοούν αρρώστιες (διαγνωστικές κατηγορίες) για τις οποίες “έχουν έτοιμο το φάρμακο” που θέλουν να προωθήσουν στην αγορά.

Η συνάντηση θα γίνει την Παρασκευή, 23/2/18, ώρα 19.00, στον χώρο του Δικτύου Hearing Voices Αθήνας, στην οδό Τροίας 44 (κοντά στην πλ Βικτωρίας).

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ

Feb 132018
 

Η Κλεοπάτρα Οικονομίδου (υπεύθυνη έργου) και η Αλεξάνδρα Βασιλείου (επόπτρια/εκπαιδεύτρια), συνεργάτιδες της Γραμμής Ψυχολογικής Στήριξης 11528 – Δίπλα Σου, προσκεκλημένες στο Ντιβάνι της Κρίσης με την Έφη Ζέρβα. (εκπομπή 21.12.17)

 

Feb 132018
 

Χθες ολοκληρώθηκε στο Ρόδο το πρόγραμμα Ενδυνάμωση Εκπαιδευτικών για την περίοδο 2017-2018. Συντονίστριες της φετινής εφαρμογής του προγράμματος η Αλεξάνδρα Βασιλείου και η Ιωάννα Βελαλή. Η συνάντηση ενσωμάτωσης και αξιολόγησης ήταν σκέτη απόλαυση! Η αίσθηση μας είναι ότι η ομάδα “ξεζούμισε” το πρόγραμμα, αξιοποίησε κάθε στιγμή του για προσωπικό και επαγγελματικό μεγάλωμα. Στη χθεσινή συνάντηση εστιάσαμε σε βιωματική άσκηση ενσωμάτωσης του προγράμματος, σε μοίρασμα αυτών που μάθαμε και μας κίνησαν το ενδιαφέρον, σε ξεκαθάρισμα αποριών. Φύγαμε αφού μοιραστήκαμε αγκαλιές κι ευχές για καλή αντάμωση σε καινούργια μονοπάτια. Το πρόγραμμα στη Ρόδο έγινε με την ευγενική υποστήριξη του Ιδρύματος Υποτροφιών Ρόδου Εμμανουήλ και Μαίρης Σταματίου. Σας ευχαριστούμε όλους και όλες για τη συμμετοχή σας και την κατάθεση ψυχής στο πρόγραμμα και στον επαγγελματικό σας ρόλο!

Ένα κλικ εδώ για φωτογραφίες από τη χθεσινή συνάντηση.

Feb 102018
 

Η ΕΛΕΣΥΘ έκανε την τιμή στο Processwork Greece να προσκαλέσει την Αλεξάνδρα Βασιλείου και την Ιωάννα Βελαλή να συντονίσουν την 19η Διεπιστημονική Εκπαιδευτική Συνάντηση της εταιρείας. Με αφορμή τη συζήτηση μέσα στη εταιρεία για τον κώδικα δεοντολογίας, παρουσιάστηκε η οπτική του Processwork στη Διεργασία Ομάδας. Αξιοποιώντας λοιπόν το διάλογο για τον κώδικα δεοντολογίας, αναδύθηκε η πολυμορφία της ομάδας, δόθηκε χώρος σε πολλές φωνές και εμπειρίες να ακουστούν, υποστηρίχθηκε η συναλλαγή ανάμεσα σε ρόλους. Τιμήθηκαν οι πρεσβύτεροι της κοινότητας, καθώς και οι νεότεροι επαγγελματίες, για αυτό που μπορεί να συνεισφέρει ο καθένας από το ρόλο του. Φάνηκε η επιθυμία για έναν κώδικα δεοντολογίας που θα λειτουργεί ως έμπνευση, και όχι ως εργαλείο χειραγώγησης και ελέγχου, για έναν κώδικα που θα τιμάει την ελευθερία των επαγγελματιών και θα λειτουργεί ως δίχτυ προστασίας για όλους, θεραπευτές και θεραπευόμενους. Η συνάντηση έκλεισε με πιο ξεκάθαρη εικόνα για τα επόμενα βήματα της ομάδας και με ανακούφιση για τη δυνατότητα διαλόγου που πρώτα κάνει χώρο να ακουστούν όλες οι φωνές και δεν βιάζεται να καταλήξει σε αποτέλεσμα. Από εμάς ένα μεγάλο ευχαριστώ στο Δ.Σ. της ΕΛΕΣΥΘ για την πρόσκληση και στα μέλη της συνάντησης για την εμπιστοσύνη να συνεισφέρουμε με το δικό μας τρόπο.

Feb 092018
 

Η Αλεξάνδρα Βασιλείου και η Ιωάννα Βελαλή θα συντονίσουν την 19η Εκπαιδευτική Συνάντηση της ΕΛ.Ε.ΣΥ.Θ. Θα παρουσιάσουν την οπτική του Processwork στη Διεργασία Ομάδας και με αφορμή τον κώδικα δεοντολογίας της εταιρείας θα συντονίσουν μια διεργασία ομάδας, με σκοπό την εμβάθυνση του διαλόγου και τη συνδημιουργία ανάμεσα στα μέλη της ομάδας.

Πρόσκληση

Αγαπητά μέλη της ΕΛΕΣΥΘ,

Στα πλαίσια της 19ης Εκπαιδευτικής Συνάντησης της Εταιρείας μας, το Διοικητικό Συμβούλιο αποφάσισε να καλέσουμε την αγαπητή συνάδελφο, Αλεξάνδρα Βασιλείου, ώστε να αξιοποιήσουμε την «Οπτική του Processwork στη Διεργασία Ομάδας», ενώ στο επίπεδο του περιεχομένου θα ανταλλάσσουμε εμπειρίες, ερωτήματα και απόψεις σε θέματα του Κώδικα Δεοντολογίας που απασχολούν τα μέλη μας, όσον αφορά αφενός τον τρόπο που ένας θεραπευτής ή μια θεραπευτική ομάδα προσεγγίζουν τα ζητήματα που απασχολούν π.χ. μια οικογένεια και τα υποσυστήματα της στη μεταξύ τους σχέσεις και αφετέρου τη συνύπαρξη των ρόλων του θεραπευτή και επόπτη στο ίδιο πρόσωπο.

Με χαρά μας αποδεχτήκαμε το αίτημα του κ. Μανώλη Τσαγκαράκη, βασικό μέλος της ομάδας που συνέταξε το Κώδικα Δεοντολογίας της Εταιρείας μας να παρουσιάσει το σχετικό σκεπτικό. Στο διάλογο που θα ακολουθήσει και στον οποίο καλούμεθα όλα και μόνο τα μέλη της ΕΛΕΣΥΘ να συμμετάσχουμε, θα ανοιχτούμε καταθέτοντας σκέψεις, εμπειρίες και προκλήσεις που έχουν γεννήσει οι αλλαγές στη σύγχρονη κοινωνική και οικογενειακή ζωή και η διαφορετικότητα στις προσεγγίσεις όπως αυτές αναδύονται στη θεραπευτική διαδικασία.

Η διεργασία αυτή, στην οποία θα αξιοποιήσουμε την κ. Αλεξάνδρα Βασιλείου και τη συνεργάτιδα της, κ. Ιωάννα Βελαλή, μπορεί να οδηγήσει πιθανόν σε προτάσεις τροποποίησης του Κώδικα Δεοντολογίας και τότε το θέμα θα έρθει σε επόμενη Γενική Συνέλευση της ΕΛΕΣΥΘ για αποφάσεις.

Σάββατο 10 Φεβρουαρίου 2018

Ώρα προσέλευσης: 10:00 π.μ.

Διάρκεια Συνάντησης: 10:30 -13:00.

Τόπος: Κέντρο Παιδοψυχικής Υγιεινής, Ηπείρου 17, Αθήνα · Η συνάντηση αφορά αποκλειστικά τα μέλη της ΕΛΕΣΥΘ

Feb 032018
 

Illustration: Ben Jennings

Άρθρο του καλλιτέχνη Ai Weiwei στον Guardian. Αξίζει μια ανάγνωση.

… Στη φύση υπάρχουν δύο προσεγγίσεις για την αντιμετώπιση των πλημμυρών. Το ένα είναι να φτιάξεις ένα φράγμα για να σταματήσεις τη ροή. Το άλλο είναι να βρεις τη σωστή διαδρομή για να επιτρέψεις στη ροή να συνεχιστεί.
… η Δύση – που ωφελήθηκε δυσανάλογα από την παγκοσμιοποίηση – απλώς αρνείται να φέρει τις ευθύνες της, παρόλο που η κατάσταση πολλών προσφύγων είναι άμεσο αποτέλεσμα της απληστίας, που είναι εγγενές σε ένα παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα.
… Υπάρχουν πολλά σύνορα για να καταργηθούν, αλλά τα πιο σημαντικά είναι αυτά που βρίσκονται μέσα στις καρδιές και τα μυαλά μας – αυτά είναι τα σύνορα που χωρίζουν την ανθρωπότητα από τον εαυτό της.
~ Ai Weiwei

ένα κλικ στην παραπάνω εικόνα για να διαβάσεις το άρθρο (αγγλικά)

Feb 022018
 

 

“Επανάσταση στην ψυχολογία: από την αλλοτρίωση στη χειραφέτηση”
Ian Parker

Πηγή: Εκδοσεις oposito

Ο στόχος της Ψυχολογίας, όπως τον διακηρύσσει ο ίδιος ο κλάδος, είναι να συμβάλει στην επίλυση των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι στον σύγχρονο κόσμο. Το έχει όμως επιτύχει; Ο Ian Parker απαντά αρνητικά και υποστηρίζει πως η ψυχολογία δεν αποτελεί τη λύση αλλά αναπόσπαστο μέρος του προβλήματος. Το βιβλίο εξετάζει την ιδεολογική διάσταση των διαφόρων υπο-κλάδων της ψυχολογίας, αμφισβητεί τις μεθοδολογικές του παραδοχές, διερευνά την ψυχολογική κουλτούρα της εποχής, καθιστά φανερή την στενή ιδεολογική σχέση που συνδέει τον νεοφιλελευθερισμό με την ψυχολογία, και καταλήγει προεικονίζοντας μία διαφορετική «ψυχολογία» που θα στοχεύει στην κοινωνική αλλαγή.

Το Επανάσταση στην Ψυχολογία απευθύνεται σε προπτυχιακούς φοιτητές της ψυχολογίας και των κοινωνικών επιστημών, καθώς και σε όσους ενδιαφέρονται να επαναπροσεγγίσουν τη σχέση τους με τον κλάδο, βοηθώντας παράλληλα το αναγνώστη να προσανατολιστεί μέσα στο αχανές τοπίο της κριτικής σκέψης που αφορά την ψυχολογία.

Ένα κλικ εδώ για να διαβάσεις ένα απόσπασμα από το βιβλίο…