May 272016
 

13237706_1722901707949367_6173922280319707777_n

Μια μαρτυρία του Γιώργου Τσιάκαλου από ανάρτηση του στο facebook

Από την Ειδομένη στη Softex

Αδυνατώ αυτή τη στιγμή να γράψω γι’ αυτά που αισθάνθηκα βλέποντας τους χώρους στους οποίους μεταφέρθηκαν οι πρόσφυγες από την Ειδομένη. Είμαι πολύ κουρασμένος, περισσότερο ψυχικά παρά σωματικά, και μόνον η οργή με κρατάει ενεργό και δραστήριο. Λίγες γραμμές μόνον ως αναγκαίο συνοδευτικό κείμενο σε κάποιες φωτογραφίες που υποσχέθηκα στους/στις πρόσφυγες ν’ αναρτήσω. Κι’ αυτές ακόμη οι φωτογραφίες λίγες, καθώς ντρεπόμουν να φωτογραφίσω, αλλά η δική τους παρότρυνση ήταν πιο ισχυρή. 

Σήμερα κατάλαβα γιατί δυσπιστούσαν -τόσο πολύ περισσότερο από εμένα- στα λόγια αυτής της Πολιτείας, και προτιμούσαν να μένουν στις λάσπες της Ειδομένης. Στην ερώτηση που δέχτηκα παρά πολλές φορές τους τελευταίους μήνες, αν θεωρώ ότι θα ήταν καλύτερα γι’ αυτούς/ες αν έφευγαν από εκεί και επέλεγαν την παραμονή σε κάποιες από τις επίσημες δομές, απαντούσα ότι μάλλον θα ήταν προτιμότερο να το κάνουν.

Η δική μας απόφαση ν’ ανοίξουμε το σπίτι μας δεν ήταν «μήνυμα προς την κοινωνία» (όπως σχολίασε κάποιος δημοσιογράφος κι έσπευσα να τον διορθώσω), ήταν μήνυμα προς τους ανθρώπους στην Ειδομένη ότι πολλοί και πολλές από εμάς δεν αντέχουμε να τους βλέπουμε να ζουν σε τέτοιες συνθήκες, ότι τους θέλουμε κοντά μας να μοιραστούμε τα προβλήματά τους, να διεκδικήσουμε από κοινού λύσεις, να υπερασπιστούμε με επιτυχία την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Άκουγαν την άποψή μου με ευγένεια, δυσκολεύονταν όμως να την ακολουθήσουν. «Να οφείλεται άραγε αυτό στο γεγονός ότι δικές τους γνώσεις και πληροφορίες είναι λιγότερες από τις δικές μου», αναρωτιόμουν. Σήμερα επισκέφτηκα δύο από τα Κέντρα Φιλοξενίας όπου μεταφέρθηκαν. Ομολογώ: αυτοί είχαν δίκιο με τη δυσπιστία τους. Ναι υπάρχουν και χειρότερα μέρη από την Ειδομένη, και είναι (κάποια από) αυτά που τους προσφέρει η Ελληνική Πολιτεία. Πως κατάφεραν και τα βρήκαν, αφού πόδια επισήμου ποτέ δεν πάτησαν στα μέρη εκείνα; Μέσα από ποια μονοπάτια της σκέψης οδηγήθηκαν σ’ αυτές τις αποφάσεις; Ποια να είναι άραγε η εικόνα που έχουν για τους/τις πρόσφυγες και τις ανάγκες τους, είναι ακόμα εικόνα ανθρώπων σαν κι εμάς;

Μακριά, πολύ μακριά από το δικό μας κόσμο, να μην ερχόμαστε σ’ επαφή, ούτε να βλεπόμαστε, ούτε ν’ ακουγόμαστε, ούτε καν να γεννιέται η σκέψη ότι κάπου εδώ είναι κι αυτοί. Μόνο η αδιάκοπη κυκλοφορία στην εθνική οδό, που περνάει πάνω από το κεφάλι τους, θα θυμίζει σ’ αυτούς/ες και τα παιδιά τους ότι υπάρχει ο δικός μας κόσμος, όμοιος μ’ αυτόν που είχαν κι εκείνοι πριν τον πόλεμο και όμοιος μ’ αυτόν που επιθυμούν και πάλι να βρουν. Εμείς όμως θα περνούμε από δίπλα τους με ταχύτητα 120 χιλιομέτρων, πώς να προσέξουμε στο βάθος τον άλλο, τον εντελώς διαφορετικό κόσμο που ετοίμασε γι’ αυτούς η δική μας πολιτική ηγεσία!

Από τις λάσπες της Ειδομένης μεταφέρθηκαν στη μέρα-νύχτα σκοτεινή, εγκαταλελειμμένη από χρόνια αποθήκη της SOFTEX, οι έξι τουαλέτες έξω, για εκατοντάδες προσφύγων. Δεν μπορούσα μέχρι προχθές να φανταστώ ότι θα ερχόταν μια στιγμή που οι πρόσφυγες θα νοσταλγούσαν τις συνθήκες διαβίωσης της Ειδομένης. Nάτη όμως που ήρθε.

Και χαρακτηριστική για την εποχή μας είναι η διαμετρικά αντίθετη άποψη του αλλοδαπού μέλους μιας νεότευκτης «Μη Κερδοσκοπικής Οργάνωσης» ότι «ο χώρος αυτός δίνει πολλές δυνατότητες παρέμβασης». Την εκφράζει με ενθουσιασμό, διαβεβαιώνει ότι θα καταφέρει να κάνει την αποθήκη παράδεισο, και στην ερώτηση αν έχει τέτοια άδεια, παραπέμπει στις εξαιρετικές σχέσεις της ηγεσίας της δικής τους οργάνωσης με τη δική μας κυβέρνηση. GONGO (Government Oriented NGO)!

Εκατό μέτρα παραπέρα μερικές δεκάδες σκηνές στημένες επάνω σε χοντρό χαλίκι. Λάσπες ασφαλώς δεν θα υπάρχουν, αλλά ούτε δυνατότητα να περπατήσεις χωρίς χοντρά παπούτσια. Για θέα απέναντι τα διυλιστήρια της ΕΚΟ. Παντού σκόνη από τις χωματουργικές εργασίες που γίνονται για τη διεύρυνση του στρατοπέδου.

«Έτοιμα όλα», είπε ο υπουργός, που πάει να πει: «γι’ ανθρώπους προφανώς δεν κάνουν, αλλά για πρόσφυγες αρκούν».

Λένε «μη βιάζεστε, όλα θα γίνουν καλύτερα», αλλά σήμερα κατάλαβα για άλλη μια φορά: Τίποτε το καλό δεν γίνεται, αν δεν το κάνουμε εμείς! Συνεπώς, θα είμαστε εκεί, όπως είμασταν και στην Ειδομένη. Μέρα και νύχτα.

 

May 242016
 

image-header

ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
Ιερά Οδός 48 & Μεγάλου Αλεξάνδρου 134-135
104 35 Κεραμεικός, Αθήνα (Μετρό Κεραμεικός)

Προβολή του ντοκιμαντέρ «Ο πιο μακρύς δρόμος»
της Μαριάννας Οικονόμου
Δευτέρα 30 Μαΐου, 20:00 στην Ταινιοθήκη

Θα ακολουθήσει συζήτηση με τους: Αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ξένη Δημητρίου, σκηνοθέτιδα Μαριάννα Οικονόμου, Πρόεδρο της ΜΕΤΑδρασης Λώρα Παππά και τον φωτογράφο Ενρί Τσανάι.

«Ο πιο μακρύς δρόμος» παρακολουθεί την ιστορία δύο προσφύγων στις φυλακές ανηλίκων του Βόλου και στη αίθουσα του δικαστηρίου της Κομοτηνής.

Η εκδήλωση είναι μέρος του αφιερώματος ‘Πρόσφυγες: Απόδραση προς την ελευθερία;’ που οργανώνει η Ταινιοθήκη σε συνεργασία με το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και την Περιφέρεια Αττικής, 29 Μαΐου – 1 Ιουνίου 2016.

 

LONGEST RUN TRAILER 1’58” from Marianna Economou on Vimeo.

 

May 202016
 

 

ep sygr kai epikoinonia

Η Αλεξάνδρα Βασιλείου και η Νόπη Κεχάογλου συνεργάστηκαν στη συγγραφή εκπαιδευτικού υλικού στο πλαίσιο της Πράξης «Πρόσβαση στην αγορά εργασίας: Απόκτηση επαγγελματικής εμπειρίας Ι.Ε.Κ., ΕΠΑ.Σ. και ΕΠΑ.Λ.» – που εντάσσεται στο πλαίσιο του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Εκπαίδευση και Διά Βίου Μάθηση» και συγχρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και από εθνικούς πόρους.

Η δική μας συμβολή στο έργο ήταν η συγγραφή εκπαιδευτικού υλικού με θεματική «Διαχείριση Συγκρούσεων και Επικοινωνία».

Με ένα κλικ εδώ, μπορεί να κατεβάσεις το εγχειρίδιο σε αρχείο pdf.

May 202016
 

IMG_0541

Βασικές Αρχές Διεργασίας Ομάδας ΙΙΙ – κλείσιμο χρονιάς

συντονίστριες: Λένα Ασλανίδου, Αλεξάνδρα Βασιλείου, Λίλη Βασιλείου

Ολοκληρώθηκε και το ΒΑΔΟ ΙΙΙ της χρονιάς 2015-2016. Είναι η πρώτη φορά που σχηματίζεται ομάδα για το ΒΑΔΟ ΙΙΙ, μια και προϋπόθεση για τη συμμετοχή είναι η ολοκλήρωση του ΒΑΔΟ Ι και ΒΑΔΟ ΙΙ.

Στην τελευταία μας συνάντηση κάναμε αναδρομή στους τρεις αυτούς κύκλους επιμορφώσεων. Τους φανταστήκαμε ως ένα ταξίδι και ονοματίσαμε μερικούς από τους πιο σημαντικούς σταθμούς: πως ξεκινήσαμε, ποιες στιγμές αναδύονται ως σημαντικές στην πορεία, με τι αίσθηση ολοκληρώνουμε τον κύκλο αυτόν.

Αφού ο καθένας και η καθεμιά χαρτογράφησε το ατομικό ταξίδι, μαζέψαμε τις εμπειρίες μας σε ένα χαρτόνι για να αναδυθεί και το συλλογικό.

Σταθμός 1 ( η αρχή)

περιέργεια και φόβος… ανυποψίαστη, έτοιμη να μάθω ένα ‘θεατρικό τρόπο’… άκαμπτη, αμετακίνητη, φόβος, ντροπή και σφίξιμο… απορία, ωραία είναι αλλά τι ακριβώς κάνουμε;… χαρά, περιέργεια, αγωνία, ενθουσιασμό… σωτήριο, δεν κρίνομαι… χαμένη στο πέλαγος, αλλά και διερευνητική όαση

Σταθμός 2

σανίδα σωτηρίας, ο συντονισμός ‘ηλεκτρική καρέκλα’… κάτι γίνεται… γνώση, έφυγε η απορία, έχει νόημα για μένα – αλλά, χωράει το συναίσθημα;… συντονισμός, οικογένεια, γίναμε ‘σπίτι’!… σύγκρουση με άλλο μέλος της ομάδας, πρόσεχε! αλλά και φροντίδα… άνοιγμα, έχω χώρο κι εγώ… δίψα για συνέχεια

Σταθμός 3

σύνδεση, κοντινότητα, ελευθερία και απόσταση… αλλαγή ομάδας δύσκολη, αλλά εγώ είμαι εδώ… δεν θέλω να κάνω, αλλά νιώθω καλά με αυτό… φουλ ντεπόζιτο… προσωπικό βάθος, αγάπη… ασφάλεια – επίγνωση – άνεση – ροή… εκμυστηρεύσεις, σύνδεση, ‘είστε εγώ, είμαι εσείς’, να φτάσω… it’s a good day to die… συνειδητοποίηση, συγκίνηση, εκτίμηση

Σταθμός 4 (ολοκλήρωση τριών κύκλων)

ενθουσιασμός… πιο βαθιά προσωπική κατάσταση, βαθύς πόνος, ανάγκη για συγχώρεση… βαθιά δημοκρατία… περίεργα κενός χώρος, sacred space, πρόσκληση… εγώ και ο άλλος είμαστε ένα… συγχώρεση, χώρος και επιθυμία για μπροστά… δεν χωρίζουμε! άρνηση ή βαθιά επίγνωση; (γέλια)… υπερηφάνεια, ευγνωμοσύνη και ανακούφιση… πάω για αποφοίτηση, περηφάνια, χαρά και συγκίνηση… πήρα ένα βαλιτσάκι ισότιμο με τις σπουδές μου… το κάνω τρόπο σκέψης, μπορώ να παρατηρώ, εμπιστεύτηκα, δεν προδόθηκα… αγάπη, σε κοινή διαδρομή, θα μου λείψετε… φως στο τούνελ

Η ομάδα αυτή εμπιστεύτηκε τη διεργασία όσο καμία άλλη. Διεκδίκησε το σεμινάριο αυτό με υπομονή κι επιμονή, βούτηξε πραγματικά στα βαθιά, συνδέθηκε κι ελευθερώθηκε. Μάθαμε όλοι κι όλες μαζί παρέα, γίναμε καλύτεροι άνθρωποι.

Αντιγόνη, Αφροδίτη, Δώρα, Θανάση, Ροδούλα, Σέβη, Φωτεινή… σας ευχαριστούμε!

May 202016
 

asilo-logo

Πηγή: Άρσις

19/5/16

Ανοιχτή επιστολή προς την Υπηρεσία Ασύλου

Η μεγάλη δυσχέρεια στην πρόσβαση των προσφύγων στη διαδικασία ασύλου υπήρξε η γενεσιουργός αιτία δημιουργίας της Καμπάνιας μας το 2012. Σήμερα, τέσσερα χρόνια αργότερα, το πρόβλημα αυτό όχι μόνο δεν έχει επιλυθεί αλλά έχει οξυνθεί σε βαθμό εκρηκτικό.

Παρά την έναρξη λειτουργίας της Υπηρεσίας Ασύλου ήδη από το 2013, η Υπηρεσία αυτή δεν οργανώθηκε ούτε στελεχώθηκε εξαρχής κατά τρόπο ώστε να παρέχει την προβλεπόμενη από την νομοθεσία απρόσκοπτη πρόσβαση στη διαδικασία ασύλου σε όλους όσοι το επιθυμούν. Σημειώνουμε ότι οι οργανώσεις μας υπέβαλαν κατ’ επανάληψη προτάσεις αντιμετώπισης του προβλήματος στην Υπηρεσία, ωστόσο υπήρξε απροθυμία για διεξαγωγή ουσιαστικού διαλόγου και εξεύρεση αποτελεσματικών λύσεων.

Έτσι όταν την άνοιξη του 2015 ξεκίνησε το μεγάλο προσφυγικό ρεύμα, η Υπηρεσία Ασύλου εξακολουθούσε να ευρίσκεται σε επιχειρησιακή αδυναμία να ανταποκριθεί στην υποχρέωσή της να παράσχει πρόσβαση στο άσυλο (βλ. σχετικό δελτίο τύπου: http://asylum-campaign.blogspot.gr/2015/06/blog-post.html). Μόνη αντίδραση της Υπηρεσίας ήταν να εισαχθεί η μέθοδος της χρήσης του Skype για τον ορισμό ημερομηνίας καταγραφής των αιτημάτων ασύλου και μάλιστα ως σχεδόν αποκλειστικός τρόπος πρόσβασης των προσφύγων στην διαδικασία ασύλου. Τονίζουμε ότι η πρακτική αυτή έχει αποδειχθεί αναποτελεσματική και εν τέλει στερεί το δικαίωμα στην πρόσβαση στο άσυλο, αφενός σε όσους δεν έχουν εξοικείωση με την τεχνολογία ή πρόσβαση στο διαδίκτυο και αφετέρου σε όσους καλούν επανειλημμένα (στις δοθείσες ανεπαρκείς ώρες) μέσω Skype χωρίς να απαντά η Υπηρεσία. Έτσι, η πρακτική της χρήσης αποκλειστικά του Skype για το κλείσιμο ραντεβού προς καταγραφή αιτήματος ασύλου, στερεί ουσιαστικά από τους ενδιαφερόμενους τη δυνατότητα πρόσβασης στο άσυλο.

Σήμερα, ένα χρόνο αργότερα, και μετά το –από μακρού αναμενόμενο από όλους τους ασχολούμενους με το προσφυγικό– κλείσιμο των βόρειων συνόρων της χώρας, πάνω από 50.000 νεοαφιχθέντες πρόσφυγες βρίσκονται στη χώρα μας. Η μόνη τους νομική διέξοδος είναι η πρόσβαση στη διαδικασία ασύλου, η οποία μεταξύ άλλων αποτελεί προϋπόθεση και για την υπαγωγή στη διαδικασία μετεγκατάστασης και οικογενειακής επανένωσης σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Ωστόσο αυτή η πρόσβαση είναι αδύνατη για την συντριπτική πλειοψηφία τους τόσο στους χώρους φιλοξενίας όσο και στα κατά τόπους Γραφεία Ασύλου.

Το πρόβλημα έχει πλέον λάβει εκρηκτικές διαστάσεις δεδομένου ότι:

  • Πρόκειται για πληθυσμό ιδιαίτερα ταλαιπωρημένο (από τις κακουχίες του πολέμου και των διώξεων, από τη διαδρομή προς τη χώρα μας, αλλά και από τις σοβαρότατες ελλείψεις που διακρίνουν την υποδοχή στη χώρα μας) ο οποίος τελεί σε κατάσταση έντονης αβεβαιότητας.
  • Μεγάλο ποσοστό αυτών ανήκει σε ιδιαίτερα ευάλωτες ομάδες (το 40% είναι παιδιά, υπάρχει μεγάλος αριθμός ασθενών και ατόμων με ειδικές ανάγκες).
  • Σημαντικό ποσοστό αυτών κατέχει υπηρεσιακά σημειώματα της Ελληνικής Αστυνομίας τα οποία έχουν λήξει και κινδυνεύει ανά πάσα στιγμή με σύλληψη, κράτηση και απέλαση, καθώς βρίσκεται σε καθεστώς ανασφάλειας δικαίου.

Το τελευταίο χρονικό διάστημα παρατηρούνται κάποιες προσπάθειες από την πλευρά της Πολιτείας ώστε να αμβλυνθεί το πρόβλημα. Ειδικότερα:

  • Ακολουθείται η μέθοδος προ-καταγραφής αιτημάτων ασύλου και χορήγησης ειδικού δελτίου.
  • Εξαγγέλθηκε έκτακτο σχέδιο της Υπηρεσίας Ασύλου για την προ-καταγραφή αιτημάτων ασύλου στους χώρους φιλοξενίας των προσφύγων, με χρονικό ορίζοντα έξι μηνών για την πλήρη καταγραφή, η υλοποίηση του οποίου δεν έχει ακόμα ξεκινήσει.

Από την πλευρά μας τονίζουμε ότι είναι απολύτως αναγκαία η άμεση πλήρης καταγραφή και εν συνεχεία η δίκαιη εξέταση των αιτήσεων ασύλου προκειμένου να χορηγηθεί καθεστώς προστασίας σε όσους αιτούντες το δικαιούνται αλλά και να προχωρήσει η μεταφορά αιτούντων σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες στο πλαίσιο των διαδικασιών οικογενειακής επανένωσης και μετεγκατάστασης. Διαφορετικά θα δημιουργηθεί και πάλι ένας τεράστιος αριθμός εκκρεμών υποθέσεων (backlog), πράγμα που θα επιβαρύνει την κατάσταση και θα καταστεί πηγή εντάσεων.

Ως εκ τούτου απαιτείται:

  • αποφασιστική και ουσιαστική ενίσχυση της Υπηρεσίας Ασύλου σε εξειδικευμένο προσωπικό και υποδομές, έτσι ώστε να μπορεί να ανταποκριθεί με επάρκεια στις αυξημένες ανάγκες,
  • ριζική αλλαγή του προσανατολισμού της Υπηρεσίας, έτσι ώστε να λειτουργεί με πρωταρχικό κριτήριο την παροχή ουσιαστικής προστασίας στους πρόσφυγες.

Κατόπιν αυτών:

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡOΜΑΣΤΕ ΕΝΤΟΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΙΖΟΜΕΝΗ ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΒΑΣΗΣ ΣΤΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΣΥΛΟΥ.

ΖΗΤΑΜΕ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΛΗΨΗ ΜΕΤΡΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΧΕΙΑ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΗ ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΩΝ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ ΑΣΥΛΟΥ.

ΟΙ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ (αλφαβητικά):

ΑΙΤΗΜΑ

ΑΡΣΙΣ – Κοινωνική Οργάνωση Υποστήριξης Νέων

Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι

Ελληνικό Φόρουμ Προσφύγων

Κέντρο Συμπαραστάσεως Παλιννοστούντων και Μεταναστών – Οικουμενικό Πρόγραμμα Προσφύγων

PRAKSIS

Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων

May 162016
 

iapop athens

Τον Ιούνιο 2016 το Processwork Hub θα φιλοξενήσει τη «συνάντηση έρευνας» του IAPOP (International Association of Process-oriented Psychology). Αυτή η συνάντηση αφορά επαγγελματίες από όλον τον κόσμο ενδιαφέρονται για την έρευνα στις εφαρμογές του Processwork και θα γίνει στην Αθήνα, 24-26 Ιουνίου 2016.

 

May 152016
 

-BADO I

Ολοκλήρωσε τη χρονιά το ΒΑΔΟ Ι! Βασικές Αρχές Διεργασίας Ομάδας, με συντονίστριες/εκπαιδεύτριες τη Λίλη Βασιλείου, τη Λένα Ασλανίδου και την Αλεξάνδρα Βασιλείου. Άνθρωποι από διαφορετικούς χώρους δουλειάς με ομάδες (ψυχοθεραπεία, απεξάρτηση, κοινωνικές υπηρεσίες, εκπαίδευση, ακτιβισμός) βούτηξε στα βαθιά νερά της συναλλαγής που συμβαίνει όταν μαζεύονται άνθρωποι και δημιουργούν ένα ανθρώπινο πεδίο. Έψαξε να βρει νόημα στη διεργασία, να καταλάβει τη δομή της, να αναγνωρίσει τα επίπεδα συναλλαγής που συμβαίνουν σε μια ομάδα και να εμπιστευτεί τη σοφία της κάθε διεργασίας. Η συνέχεια από το φθινόπωρο με το ΒΑΔΟ ΙΙ. Ένα ευχαριστώ στην ομάδα για την τόλμη και την επιθυμία για βουτιά στο άγνωστο!

May 142016
 

RAINBOW_GR_950X398

Η Νάνσυ Παπαθανασίου και η Αλεξάνδρα Βασιλείου συμμετέχουν στην ομάδα επιστημονικών συνεργατών της τηλεφωνικής γραμμής 11528 – Δίπλα σου, μιας τηλεφωνικής γραμμής πανελλήνιας εμβέλειας για την ψυχολογική στήριξη λεσβιών, γκέι, αμφί και τρανς, για τις οικογένειες τους και για εκπαιδευτικούς.

Η Επιστημονική Υπεύθυνη της Γραμμής Ψυχολογικής Στήριξης 11528 – Δίπλα σου Νάνσυ Παπαθανασίου συμμετέχει στη συζήτηση με θέμα: «Ρητορική μίσους και Ομοφοβία».

Τρίτη 17 Μαΐου – 18:30 – Free Thinking Zone – Σκουφά 34.
Δηλώσεις συμμετοχής: Free Thinking Zone Τηλ: 2103617461

Η εκδήλωση πραγματοποιείται από το Ίδρυμα Μποδοσάκη στο πλαίσιο της καμπάνιας No Hate Speech Movement Greece No Hate Speech Movement.

Το  Ίδρυμα Μποδοσάκη στο πλαίσιο της καμπάνιας ‘No Hate Speech Movement’, διοργανώνει από κοινού με τοΔίκτυο Νέων Ελλάδος – Youthnet Hellas και το ακτιβιστικό βιβλιοπωλείο Free Thinking Zone, στις 17 Μαΐου και ώρα 6:30 το απόγευμα, συζήτηση με θέμα  «Ρητορική μίσους και Ομοφοβία». Η εκδήλωση εντάσσεται στη δράση «Κύκλος συζητήσεων ενάντια στη ρητορική μίσους».

Η 17η Μαΐου έχει καθιερωθεί ως διεθνής ηµέρα κατά της ομοφοβίας και της τρανσφοβίας. Ο λόγος που επιλέχθηκε η συγκεκριμένη ημερομηνία είναι το γεγονός ότι στις 17 Μαΐου 1990, η ομοφυλοφιλία έπαψε να θεωρείται ασθένεια από την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας.

Τα άτομα ΛΟΑΤKI (Λεσβίες, Ομοφυλόφιλοι, Αμφιφυλόφιλοι, Τρανς, Κουήρ, Ίντερσεξ) εξακολουθούν όμως να γίνονται θύματα λεκτικής και σωματικής βίας λόγω ταυτότητας φύλου, έκφρασης φύλου ή σεξουαλικού προσανατολισμού, τόσο στον ιδιωτικό όσο και στον δημόσιο χώρο. Για το 2015, το Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας κατέγραψε 185 περιστατικά σωματικής βίας κατά ατόμων ΛΟΑΤΚΙ, με τις επιθέσεις να χαρακτηρίζονται ως βίαιες και με έντονη περιφρόνηση προς το θύμα.

Σήμερα, δεν θα μπορούσαμε να προσεγγίσουμε τη ρητορική μίσους αγνοώντας την έκφρασή της στο διαδίκτυο. Σε πρόσφατη διαδικτυακή έρευνα της καμπάνιας ‘No Hate Speech Movement’, το 70% των ερωτηθέντων που συναντούν ρητορική μίσους στο διαδίκτυο σε τακτική βάση ήταν άτομα ΛΟΑΤΚΙ (70%) και ακολουθούσαν οι Μουσουλμάνοι (60%) και οι γυναίκες. Παράλληλα στη χώρα μας παρατηρούνται περιστατικά λογοκρισίας θεμάτων ΛΟΑΤΚΙ από τα ΜΜΕ ενώ πρόσφατα, με επίκεντρο την ψήφιση του Συμφώνου Συμβίωσης των ομόφυλων ζευγαριών, η αρνητική στάση μερίδας του κλήρου κλιμακώθηκε σε ρητορική μίσους. Η αύξηση των επιθέσεων κατά ΛΟΑΤΚΙ ατόμων κατά την περίοδο συζήτησης στη Βουλή του Συμφώνου Συμβίωσης επιβεβαιώνει ότι η πολιτική επικαιρότητα και η ρητορική μίσους δύνανται να οδηγήσουν στη διάπραξη εγκλημάτων μίσους και προκατάληψης.

Η συζήτηση της 17ης Μαΐου 

Στη ζωντανή και ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα συζήτηση που αναμένεται να πραγματοποιηθεί στο ακτιβιστικό βιβλιοπωλείο Free Thinking Zone στις 17/5, με τη συμμετοχή εκπροσώπων της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας, ειδικών, καθώς και του κοινού, θα τεθούν ερωτήματα όπως:

  • Τι είναι η ρητορική μίσους κατά ατόμων ΛΟΑΤΚΙ;
  • Ποιο είναι το θεσμικό πλαίσιο προστασίας του σεξουαλικού προσανατολισμού στην Ελλάδα;
  • Πώς αντιμετωπίζουν τη ρητορική μίσους στην καθημερινή τους ζωή τα άτομα ΛΟΑΤΚΙ που την υφίστανται;
  • Πώς η ψήφιση του Συμφώνου Συμβίωσης οδήγησε σε διευρυμένα περιστατικά ρητορικής μίσους;

Στη συζήτηση θα συμμετέχουν ως ομιλητές οι:

  • Καλλιόπη Λυκοβαρδή, ειδικός επιστήμονας, Συνήγορος του Πολίτη
  • Νικόλαος Χαμτζούδης, δικηγόρος, Υποψ. Διδάκτωρ Διεθνούς Δικαίου
  • Νάνσυ Παπαθανασίου, Δρ. Κλινικής Ψυχολογίας, Επιστημονικώς Υπεύθυνη της Τηλεφωνικής Γραμμής 11528
  • Άννα Κουρουπού, Γενική Γραμματέας του Σωματείου Υποστήριξης Διεμφυλικών

Τη συζήτηση πρόκειται να συντονίσει ο δημοσιογράφος Κώστας Γιαννακίδης.

Για δηλώσεις συμμετοχής ή εθελοντών:
Free Thinking Zone, Τηλ: 210 36 17 461

Πηγή: weareallcitizens.gr

May 112016
 

d40a7ab9-99ff-491c-9e27-9ae27667afd4

Η Λίλη Βασιλείου επέστρεψε από τη Γερμανία όπου και συντόνισε μαζί με το συνάδελφο processworker Sebastian Elsaesser επιμορφωτικό σεμινάριο με θέμα “The World, We and I Interconnections: an in-depth facilitator training”. Η ομάδα των εκπαιδευόμενων στο Processwork της ομάδας της Στουτγάρδης εμπλουτίστηκε και από άλλους ενδιαφερόμενους για το θέμα του σεμιναρίου. Για πέντε μέρες εστιάσανε σε ατομική δουλειά και δουλειά στην ομάδα. Εξερευνήσανε διαφορετικά θέματα, έτσι όπως αυτά αναδυόντουσαν από τη διεργασία ομάδας: τη Γερμανική ταυτότητα, την αίσθηση σύνδεσης και αποσύνδεσης από τον εαυτό και από τον κόσμο, τη σχέση ανάμεσα στους έχοντες και μη-έχοντες. θέματα φύλου και εσωτερικευμένης καταπίεσης, στη σχέση ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Γερμανία. Το σεμινάριο έγινε στο International Cultural Center Humbolt-Haus.  το οποίο έχει μακρά ιστορία στην εξερεύνηση της κοινωνίας ως ζωντανό οργανισμό.

 

May 112016
 

θαθσσσσ

Πηγή: lesvosnews.net

CROSSING BORDERS Διεθνές συνέδριο

η μεγάλη συνάντηση για το προσφυγικό

Λέσβος 7-10 Ιουλίου 2016

Το Crossing Borders είναι ένα από τα σημαντικότερα διεθνή συνέδρια με σκοπό μία πολύπλευρη συζήτηση και παρέμβαση γύρω από την ευρωπαϊκή προσφυγική κρίση. Διανοούμενοι και ακαδημαϊκοί, ακτιβιστές από τα πεδία της προσφυγικής έντασης, θεσμικοί επιχειρησιακοί εταίροι από τον χώρο των ΜΚΟ, εθελοντές και αλληλέγγυοι από τον κόσμο των κινημάτων και των κοινωνικών συμμαχιών, συναντιούνται στη Λέσβο 7-10 Ιουλίου για να συζητήσουν τις πολλαπλές όψεις της προσφυγικής κρίσης: την πολιτική των κλειστών συνόρων ως πολιτική βίας και αδιεξόδου, την ανατροπή των κανόνων δικαίου στο ασφικτικό περιβάλλον του αυξανόμενου δημοκρατικού ελλείματος, το ντόμινο των εξελίξεων της προσφυγικής κρίσης και τη σημασία τους στο επίκεντρο και τη μεθόριο των ευρωπαϊκών και παγκόσμιων εξελίξεων, το μεγάλο κεφάλαιο των δικτύων αλληλεγγύης παγκοσμίως.

Η μεγάλη αυτή συνάντηση διοργανώνεται από το The Cooperative Institute for Transnational Studies σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο του Αιγαίου (Laboratory EKNEXA-Department of Sociology) και έχει τη μορφή διεθνούς συνέδριου με ομιλητές και συμμετέχοντες από την Ευρώπη, την Αμερική, τον Καναδά, τη Λατινική Αμερική. Η επιλογή της Λέσβου αποτελεί ένα κομβικό και ιδιαίτερης σημασίας σημείο του οργανωτικού σχεδιασμού. Είναι καταρχήν ένα δείγμα έμπρακτης στήριξης και αλληλεγγύης και είναι η πρώτη φορά που ένα συνέδριο με τόσους ακαδημαϊκούς, διανοούμενους, πολιτικούς, γίνεται όχι σε κάποιον αντίστοιχο μέρος, αλλά μέσα στο ίδιο το πεδίο δράσης, στην πρώτη γραμμή, σε ένα από τα πιο σκληρά και δύσκολα μέτωπα της προσφυγικής κρίσης. Και αυτό είναι μια ειδιοποιός διαφορά αυτού του συνεδρίου που μαρτυρά τον ρόλο που θέλει να παίξει στις εξελίξεις του προσφυγικού και ευρύτερα. Η Λέσβος, που ασφαλώς αποτελεί τον πρώτο προορισμό και τον μεγαλύτερο υποδοχέα αλλεπάλληλων προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών εδώ και δύο περίπου χρόνια. Αναμφίβολα, επίκεντρο δραματικών κορυφώσεων γύρω από το προσφυγικό και σημείο υψηλού συμβολισμού που οι εικόνες του θα προστεθούν στην ιστορία του προσφυγικού ζητήματος.

Ομιλητές

Το Crossing Borders είναι η μεγαλύτερη συνάντηση που πραγματοποιείται για το προσφυγικό στην Ευρώπη και διεθνώς. Τα δύο προηγούμενα χρόνια των ραγδαίων εξελίξεων υπήρξαν μικρής κλίμακας συζητήσεις για το θέμα. Είναι η πρώτη φορά που τόσοι πολλοί και σημαντικοί από διαφορετικούς χώρους, από τους σημαντικότερους των θεωρητικών έως τους ξεχωριστά σημαντικούς αλληλέγγυους και εθελοντές, από τους ακτιβιστές διεθνούς δράσης έως τους επιχειρησιακούς της διεθνούς εμπειρίας, από την Ελλάδα, την Ευρώπη και τον κόσμο, θα συναντηθούν όλοι μαζί για να συζητήσουν για την προσφυγική κρίση, πως ξεκίνησε και πως εξελίσσεται. Είναι η πρώτη φορά που η προσφυγική κρίση συζητιέται σε τέτοιο εύρος και πολυμορφία. Ανάμεσα στους ομιλητές του συνεδρίου συγκαταλέγονται οι: Tariq Ali, Massimo De Angelis, Tim Anderson, Dilar Dirik, Costas Lapavitsas, Paul Mason, Maria Nikolakaki, Nina Power, John Rees, Zoe Konstantopoulou, Tithi Bhattachary, Francesca Coin,  Feyzi Ismail, Stratos Georgoulas, Andrej Grubacic, Mike Neary, Denis O’ Hearn, Richard Pithouse, George Pleios, Kenneth Surin, Aimilia Voulvouli.

Εργασίες και παράλληλες δράσεις

Οι εργασίες του συνεδρίου θα πραγματοποιηθούν στους χώρους του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Παράλληλα με το κεντρικό πρόγραμμα θα υπάρξουν επισκέψεις στους προσφυγικούς καταυλισμούς για συζητήσεις και συνομιλίες, ενώ το συνέδριο έχει προσκαλέσει πρόσφυγες και μετανάστες να καταθέσουν σκέψεις και μαρτυρίες τους, σε όλη τη διάρκειά του. Ταυτόχρονα, θα λειτουργήσουν έκθεσεις εικαστικών και φωτογραφίας με τη διεύθυνση του καθηγητή του Πανεπιστημίου Αιγαίου Δημήτρη Παπαγεωργίου. Ως αφίσα του συνεδρίου επιλέχθηκε φωτογραφία του βραβευμένου φωτογράφου Yannis Behrakis – Reuters, τον οποίο και ευχαριστούμε θερμά για την άμεση παραχώρησή της.

Ιστοσελίδα συνεδρίου: 

www.coop-its.org/conference

Χορηγοί

Stop the War Coalition (UK), Peoples’ Assembly Against Austerity, Real News Network, Stopimperialism.org

Ημερομηνίες

Πέμπτη 07/07/2016 (όλη μέρα) έως Κυριακή 10/07/2016 (όλη μέρα)