Mar 282015
 

 

pil

Πηγή: www.lifo.gr

«Μην κατηγορείτε την κατάθλιψη για την τραγωδία της Germanwings»

Κλινική ψυχολόγος γράφει στον Guardian για το στιγματισμό εκατομμυρίων ανθρώπων από τα ΜΜΕ 

Άρθρο με τίτλο «Μην κατηγορείτε την κατάθλιψη για την τραγωδία της Germanwings», φιλοξενεί στη στήλη με τις γνώμες, η εφημερίδα Guardian, λόγω των συνεχών αναφορών στην ασθένεια από την οποία εικάζεται ότι έπασχε ο 28χρονος πιλότος που έριξε το αεροπλάνο με τους 150 επιβαίνοντες στις γαλλικές Άλπεις, σκορπώντας το θάνατο.

Η αρθρογράφος Μασούμα Ραχίμ, κλινική ψυχολόγος, σημειώνει αρχικά ότι ελλείψει οποιασδήποτε τεχνικής βλάβης η προσοχή έχει στραφεί τώρα προς τον 28χρονο Lubitz, τον κυβερνήτη που φαίνεται να έχει προκαλέσει σκόπιμα τη συντριβή . Τα δημοσιεύματα αναφέρουν ότι ο 28χρονος είχε ιστορικό κατάθλιψης, κάτι που όπως είναι αναμενόμενο, οδηγεί σε ένα στιγματισμό των ατόμων που πάσχουν από την ασθένεια.

Η κατάθλιψη είναι μια από τις πιο κοινές από ψυχικές ασθένειες, και βιώνεται από το 20% περίπου των ενηλίκων. Χαρακτηρίζεται από αισθήματα ενοχής, απελπισίας και μειωμένο ενδιαφέρον για ευχάριστες δραστηριότητες, που μπορεί να επηρεάσει οποιονδήποτε, από τους χειρώνακτες μέχρι τους επικεφαλής των εταιρειών του FTSE. Πράγματι, πολλοί επιτυχημένοι άνθρωποι έχουν βιώσει κατάθλιψη – μεταξύ των οποίων και ο Ουίνστον Τσώρτσιλ, ο Κάρολος Ντίκενς και ο Ανρί Ματίς – και δεν υπάρχει σχεδόν καμία ένδειξη ότι η κατάθλιψη αποτέλεσε κίνδυνο για τους άλλους, ως αποτέλεσμα της ασθένειάς τους. Αυτό ισχύει για όλο το φάσμα των προβλημάτων ψυχικής υγείας: η επιστημονική βιβλιογραφία είναι σαφής ότι οι άνθρωποι με σχιζοφρένεια, που έχουν κατά κόρον δαιμονοποιηθεί  και διασυρθεί από τον Τύπο, είναι πολύ πιο πιθανό να θιγούν από τους άλλους ή τον εαυτό τους παρά να ασκήσουν βία.

Είναι πλέον γνωστό ότι η αεροπορική εκπαίδευση του Lubitz διεκόπη για έξι μήνες, πιθανότατα επειδή ανάρρωνε από κατάθλιψη. Αυτό δεν είναι ένα ασυνήθιστο σενάριο σε κάθε κλάδο, ούτε κάτι που θα τον έκανε κατ’ ανάγκη ακατάλληλο για να πετάξει…Το να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι ο τρόπος που λειτούργησε ήταν  η αυτόματη συνέπεια οποιουδήποτε ιστορικού ψυχικής νόσου θα ήταν ανεύθυνο και επιζήμιο….

…Η αλήθεια είναι ότι τα άτομα με κατάθλιψη είναι παντού γύρω μας – από τους  καθηγητές και τους δικηγόρους μας μέχρι τους υδραυλικοί μας και τους επαγγελματίες της υγείας… Μάλιστα οι γιατροί είναι πολύ πιο πιθανό να εμφανίσουν κατάθλιψη από ό, τι ο μέσος όρος του γενικού πληθυσμού. Έχοντας κατάθλιψη δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είστε ακατάλληλοι για εργασία, αλλά, με βάση τα πρωτοσέλιδα σε πολλές από τις εφημερίδες σήμερα θα μπορούσε να σκεφθεί κανείς ότι έτσι είναι.

Ποτέ δεν θα κατανοήσουμε πλήρως γιατί ο Lubitz οδήγησε στη συντριβή την πτήση 4U9525. Παρ ‘όλα αυτά, η υπόθεση ότι η ψυχική υγεία του ήταν ο μοναδικός λόγος που πέθαναν  149 άνθρωποι δεν πρόκειται να μειώσει το στίγμα που συνδέεται με προβλήματα ψυχικής υγείας. Ο φόβος και οι διακρίσεις συνεχίζουν να αποθαρρύνουν τους ανθρώπους από τη γνωστοποίηση των προβλημάτων τους και από το να ζητούν βοήθεια από νωρίς. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν αυτή την τραγωδία για να διερευνήσουν την επίδραση του στρες και να τονίσουν την ανάγκη για μεγαλύτερη υποστήριξη. Αντ ‘αυτού κάποιοι επέλεξαν να διασύρουν τον Lubitz και, μαζί με αυτόν, τα εκατομμύρια που πάσχουν από την ίδια ασθένεια. Αυτή είναι η εύκολη επιλογή που στιγματίζει κι άλλο μια ομάδα πάνω στην οποία η κοινωνία έχει κάνει θαυμάσια τη δουλειά της δαιμονοποίησης.

Πηγή: theguardian

Mar 252015
 

Afisa

Πηγή: Συνήγορος του Παιδιού

Ταινίες για την κρίση, φτιαγμένες από παιδιά και νέους!

32 παιδιά και νέοι σε 8 περιοχές της Ευρώπης, έφτιαξαν μικρές ταινίες για το πώς η οικονομική κρίση και η λιτότητα επηρεάζει τη ζωή τους! 20 από αυτές τις ταινίες θα προβληθούν αυτό το Σάββατο 28 Μαρτίου 2015, στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης.

Ο David στην Αγγλία αγωνίζεται να επικοινωνήσει αλλά η φωνή του έχει σιγήσει λόγω των περικοπών στη χρηματοδότηση των λογοθεραπειών του. Μια οικογένεια στη Χάγη στηρίζεται σε «τράπεζα τροφίμων» για να αποφύγει την πείνα, ενώ ο Matteo αναγκάζεται να κάνει επιλογές, καθώς η τιμή των σχολικών βιβλίων στην Ιταλία αυξάνεται συνεχώς. Στο Βέλγιο η θέρμανση και ο φωτισμός δεν αποτελούν αυτονόητα αγαθά για πολλές οικογένειες.Ο Youcef περιηγείται στη Μασσαλία με τα δύο πρόσωπα, το «φωτεινό» για τους τουρίστες και το όλο και πιο «σκοτεινό» της ζοφερής πραγματικότητας που βιώνουν τα παιδιά.

Στο πλαίσιο της δράσης του Ευρωπαϊκού Δικτύου Συνηγόρων του Παιδιού «Η λιτότητα δαγκώνει: φωνές παιδιών», μέσα από δημιουργικά εργαστήρια παιδιά και έφηβοι είχαν την ευκαιρία να φτιάξουν τις δικές τους μικρές ταινίες και να εκφράσουν μέσω μουσικής, φωτογραφιών, ήχων, κινουμένων σχεδίων και άλλων τεχνικών, τις απόψεις τους για τις διαφορετικές όψεις των επιπτώσεων της κρίσης στα δικαιώματά τους. Τρεις από τις ταινίες αυτές δημιουργήθηκαν με τη συμμετοχή μαθητών από σχολεία της Αθήνας.

Στόχος του Συνηγόρου του Παιδιού είναι να αναδειχθεί η οπτική των ίδιων των παιδιών στο θέμα της κρίσης, να ευαισθητοποιηθεί η κοινή γνώμη για τις συνέπειες των πολιτικών λιτότητας όσον αφορά τα παιδιά και τους νέους και να βρούμε προτάσεις για την καλύτερη προστασία των δικαιωμάτων των παιδιών!

Πότε, πού; Σάββατο, 28 Μαρτίου 2015

Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης (Πειραιώς 206, Ταύρος)

Είσοδος ελεύθερη.

Ώρες προβολής: α’ προβολή: 16.30 – 18.00 & β’ προβολή (επανάληψη): 18.30 – 20.00

Θα προβληθούν 20 επιλεγμένες δίλεπτες ταινίες, με διαλείμματα και συζήτηση με το κοινό.

Πληροφορίες – Κρατήσεις θέσεων στα τηλ. 2131306605 & 2131306703 και στο email: cr@synigoros.gr.

 φυλλάδιο της δράσης 

πρόγραμμα προβολών

Mar 242015
 

Τελείωσε η σειρά μαθημάτων «Σχέσεις οι Αιώνιοι Δάσκαλοι». Σας ευχαριστώ όλους για την πλούσια εμπειρία που είχαμε μαζί!

Στις πέντε συναντήσεις που κάναμε, δουλέψαμε θέματα που αφορούν τις σχέσεις και ειδικότερα

Tα 3 επίπεδα συνδιαλλαγής:

  • Το ενδοπροσωπικό επίπεδο όπου η σχέση αντανακλά μια εσωτερική διεργασία
  • Το επίπεδο της επικοινωνίας που ενέχει τη συνδιαλλαγή μεταξύ των ατόμων
  • Το επίπεδο του πεδίου που η σχέση είναι μια οντότητα και ένα κανάλι για το ευρύτερο κοινωνικό πλαίσιο μέσα στο οποίο υπάρχει η σχέση.

Θέματα επικοινωνίας : Πως να αποκτούμε επίγνωση για το σύνολο των εμπειριών μας – τόσο αυτών με τις οποίες ταυτιζόμαστε όσο και αυτών που περιθωριοποιούμε – και πως να τις εντάσσουμε στην επικοινωνία μας με τους άλλους.

Υψηλά και Χαμηλά όνειρα: Όλοι συνειδητά ή ασυνείδητα δημιουργούμε όνειρα γύρω από τις σχέσεις. Αυτά τα όνειρα εκφράζονται μέσα από τις συναισθηματικές μας διαθέσεις. Αισιοδοξούμε ή απελπιζόμαστε, πίσω από αυτές τις διαθέσεις βρίσκονται τα όνειρα μας για τις σχέσεις.

Επίλυση συγκρούσεων στις σχέσεις: Στις ανθρώπινες σχέσεις υπάρχουν πολλές συγκρούσεις που πολλές φορές καταπιέζονται γιατί οι άνθρωποι δυσκολεύονται να συγκρουστούν. Φοβόμαστε τις συγκρούσεις γιατί φοβόμαστε ότι θα πληγώσουμε ή θα πληγωθούμε, ή φοβόμαστε τις συνέπειες αν υπάρχει διαφορά στη θέσης ισχύος, ή ότι θα χάσουμε τη σχέση. Όσο περισσότερο συναλλάσσονται οι άνθρωποι, τόσο λιγότερες οι πιθανότητες για εκδηλώσεις βίας. Το να συγκρουστείς με επίγνωση είναι πολύ αποτελεσματικό και αν άνθρωποι συγκρούονταν θα είχαν περισσότερη ησυχία.

 Συμπτώματα και σωματικές εμπειρίες ως λύσεις σε θέματα σχέσεων: Η επίγνωση των σωματικών μας εμπειριών όταν σχετιζόμαστε είναι χαμηλή. Εστιάζουμε περισσότερο στον άλλον και στις ιδέες που έχουμε γύρω από τις σχέσεις . Το να εμπεριέχει κανείς τις σωματικές του εμπειρίες στις σχέσεις του δεν είναι εύκολο αλλά είναι ζωτικής σημασίας για τις σχέσεις, την ατομική και κοινωνική υγεία.

Μερικές από τις σκέψεις των συμμετεχόντων μετά το τέλος του σεμιναρίου:  

  • Ικανοποίηση, ανακούφιση, το σεμινάριο είχε θεραπευτική δράση
  • Θέματα χρόνια που αισθανόμαστε ότι δεν έχουν λύση, όταν τα δούλευα μπορεί να μην ήταν άμεση η λύση αλλά έφευγά με καλύτερη αίσθηση.
  • Χαρούμενη, τυχερή με τους ανθρώπους που δούλευα στις δυάδες και το μοίρασμα που κάναμε.
  • Αυξήθηκε η ευαισθητοποίηση που έχω για θέματα της ζωής και των σχέσεων.
  • Μπόρεσα να διακρίνω τα φίλτρα που βάζω στο πως αντιλαμβάνομαι τις σχέσεις και τους ανθρώπους.
  • Ευχάριστη αλλαγή στο σώμα, ξεκουράστηκε το κεφάλι μου και ανάλαβαν και τα υπόλοιπα μέλη του σώματος.
  • Κρατώ την μετατόπιση, από το σωματικό βίωμα παίρνω απαντήσεις και τα πράγματα βγαίνουν φυσικά.
  • Δούλεψα χρόνια προβλήματα σε μια σχέση, ελευθερώθηκα όταν πείρα και εγώ την ευθύνη μου μέσα σε αυτήν.
  • Αγωνία
  • Ικανοποίηση, χαρά, ανάγκη για συνέχεια
  • Χρόνο που χρειάζομαι να δώσω στον εαυτό μου για να εξερευνήσω περισσότερο την εμπειρία μου.

 

Mar 202015
 

Alma Nangala Robertson Yankirri Jakurrpa

 

Η ανοιχτή διεργασίας ομάδας του Μαρτίου σήμερα στις 7-9μμ στο Καλαμάκι (Γιαννάρου 17) – Καλώς να βρεθούμε!

“Βαθιά Δημοκρατία είναι η αίσθηση ότι ο κόσμος είναι εδώ για να μας βοηθήσει να γίνουμε ολόκληροι και ότι εμείς είμαστε εδώ για να βοηθήσουμε τον κόσμο να γίνει ολόκληρος” — Arnold Mindell

Οι συναντήσεις Διεργασίας Ομάδας στηρίζονται σε μια συναισθηματική στάση “Βαθιάς Δημοκρατίας” και είναι ανοιχτές σε όσους επιθυμούν να εξερευνήσουν θέματα και προβλήματα που αφορούν την ζωή μας, ως κοινωνικά και πολιτικά άτομα, στα πλαίσια της ομάδας. Το θέμα επιλέγεται στην κάθε συνάντηση από την ομάδα. Η συναντήσεις αυτές είναι χωρίς κόστος.

Mar 192015
 

actionaid

Στις 20 Φεβρουαρίου, η ActionAid πραγματοποίησε ένα κοινωνικό πείραμα στο κέντρο της Αθήνας σε 2 στάσεις λεωφορείου (Συγγρού Φιξ), με θέμα το ρατσισμό. Δυο ηθοποιοί, ο ένας από το Μπαγκλαντές κι ο άλλος από την Ελλάδα, προσποιήθηκαν μια σκηνή φραστικής ρατσιστικής επίθεσης. Οι μη ορατές κάμερες κατέγραψαν τις αληθινές αντιδράσεις των ανθρώπων που περίμεναν το λεωφορείο. Η συνέχεια επί της οθόνης…

To Κοινωνικό Πείραμα της ActionAid στέλνει ένα ηχηρό μήνυμα κατά του ρατσισμού

                           21 Μαρτίου: Παγκόσμια Ημέρα κατά του Ρατσισμού

Συνεχίζουμε. Ο ρατσισμός είναι ακόμα εδώ κι εμείς συνεχίζουμε την εκστρατεία μας κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας. Πώς; Αυτή την φορά πραγματοποιούμε για πρώτη φορά στην Ελλάδα, ένα κοινωνικό πείραμα με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του ρατσισμού. Τι κάνουμε όταν ένας άνθρωπος δέχεται ρατσιστική επίθεση.

Στις 20 Φεβρουαρίου, πραγματοποιήσαμε ένα κοινωνικό πείραμα στο κέντρο της Αθήνας σε 2 στάσεις λεωφορείου (Συγγρού Φιξ), με θέμα το ρατσισμό. Δύο ηθοποιοί, ο ένας από το Μπαγκλαντές κι ο άλλος από την Ελλάδα, προσποιήθηκαν μια σκηνή φραστικής ρατσιστικής επίθεσης. Οι κάμερες κατέγραψαν τις αληθινές αντιδράσεις των ανθρώπων που περίμεναν το λεωφορείο.

Στο περιστατικό ο ηθοποιός από το Μπαγκλαντές κάθεται στο παγκάκι της στάσης και ο ηθοποιός από την Ελλάδα ενοχλείται και του επιτίθεται φραστικά. Περισσότερα από 200 άτομα παρακολούθησαν τη σκηνή, η οποία επαναλήφθηκε 22 φορές σε 8 ώρες μπροστά σε διαφορετικούς κάθε φορά παρευρισκομένους.

Τα αποτελέσματα λένε ένα δυνατό ΟΧΙ στο ρατσισμό: 4 φορές ο κόσμος αδιαφόρησε, 2 φορές τάθηκε υπέρ της ρατσιστικής συμπεριφοράς, αλλά 15 φορές ο κόσμος στη στάση υπερασπίστηκε τον άνθρωπο που δέχτηκε τη ρατσιστική επίθεση και μια φορά παρατηρήθηκαν συγχρόνως οι δύο αντιδράσεις.  Μαζί, είμαστε δυνατότεροι απέναντι στο ρατσισμό, ας πάρουμε όλοι θέση.

«Ο ρατσισμός ξεκινάει από εμάς και τελειώνει από εμάς. Ο καθένας μας και όλοι μαζί πρέπει να σταθούμε απέναντι στα ρατσιστικά φαινόμενα και να σταθούμε δίπλα στους ανθρώπους που τον υφίστανται. Σε όλες τις δράσεις της ActionAid, η υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αποτελεί τον κύριο πυλώνας της δουλειάς μας. Για περισσότερα από 40 χρόνια είμαστε υπέρ των πιο φτωχών και περιθωριοποιημένων ανθρώπων, των ανθρώπων που υφίστανται διακρίσεις. Ενώνουμε τη φωνή μας μαζί τους. Δεν θα μπορούσαμε να σιωπήσουμε μπροστά στα φαινόμενα ρατσισμού στη χώρα μας» δήλωσε ο Γεράσιμος Κουβαράς, Γενικός Διευθυντής της ActionAid Ελλάς.

Mar 192015
 

poster_words_matter_low

Το Θέατρο Σηµείο και η PRAKSIS σας προσκαλούν στην παράσταση «Under –κρυµµένες φωνές»

Το θέατρο Σηµείο από τα µέσα Νοεµβρίου έως και τις αρχές Απριλίου για κάθε Πέµπτη παρουσιάζει την παράσταση «Under –κρυµµένες φωνές». Η παράσταση αφορά ζητήµατα µετανάστευσης και αποτελείται από ντοκουµέντα, λογοτεχνικά κείµενα και µαρτυρίες της πορείας ενός µετανάστη ή ενός πρόσφυγα από τη στιγµή που εγκαταλείπει την πατρίδα του µέχρι να καταφέρει να ενταχθεί στην ελληνική κοινωνία.

Όπως αναφέρει στον πρόλογό του ο σκηνοθέτης της παράστασης Νίκος ∆ιαµαντής, το «Under» φιλοδοξεί να αποτελέσει µια πλατφόρµα έκφρασης, όπου κάθε Μ.Κ.Ο που έχει µεταναστευτική ατζέντα, θα της δίνεται η δυνατότητα να φωτίσει µία από τις πτυχές του πολύπλοκου αυτού κοινωνικού ζητήµατος.

Σε αυτό το πλαίσιο η PRAKSIS, συµµετέχοντας στην πανευρωπαϊκή εκστρατεία «Οι λέξεις µετράνε!» σας καλεί στη 1 Απριλίου 2015 να δείτε την παράσταση και να συµµετέχετε κατόπιν σε ένα σχολιασµό σχετικά µε τη χρήση των λέξεων «λαθραίος» και «παράνοµος» και τις επιπτώσεις τους στην προσπάθεια ένταξης των µεταναστών και των προσφύγων στην ελληνική και ευρωπαϊκή κοινωνία. Από την PRAKSIS θα παρουσιαστούν η γλωσσική και η νοµική προσέγγιση για την χρήση των όρων.

Under – κρυµµένες φωνές

Τετάρτη 1 Απριλίου 2015

Ώρα έναρξης 21.30

Θέατρο Σηµείο: Χαρ. Τρικούπη 10, πίσω από το Πάντειο Πανεπιστήµιο, τηλ. 2109229579

Γενική είσοδος: 10 €

Συντελεστές της παράστασης Σκηνοθεσία: Νίκος ∆ιαµαντής Σκηνική επιµέλεια: Άσης ∆ηµητρουλοπούλου Ερµηνεύουν: Ελενα Αρβανίτη, Σταύρος Γιαννακόπουλος, Χρήστος Σκούρτας, Μικές Γλύκας, Αράς Χαµεντιάν

Mar 182015
 

unnamed

Στις 29 Μαρτίου η Ζωντανή Βιβλιοθήκη θα βρίσκεται στα Πετράλωνα, στο 76ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών

Με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας κατά του Ρατσισμού και των Διακρίσεων στις 21 Μαρτίου, η Ζωντανή Βιβλιοθήκη μετακομίζει για δεύτερη συνεχή χρονιά στο 76ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών και διαθέτει τα Ανθρώπινα Βιβλία της προς ανάγνωση σε εκπαιδευτικούς, γονείς και το αναγνωστικό κοινό, στα πλαίσια μιας συνδιοργάνωσης με την Ένωση Γονέων της Γ΄δημοτικής κοινότητας του Δήμου Αθηναίων, το Σύλλογο Γονέων του 76ου Δημοτικού Σχολείου και το σχολικό σύμβουλο της 10ης Περιφέρειας Αθηνών κ. Χάρη Παπαδόπουλο. 

Η Ζωντανή Βιβλιοθήκη προτείνει την ανθρώπινη επαφή ως το καλύτερο αντίδοτο στις διακρίσεις, και μια φιλική κουβέντα πρόσωπο με πρόσωπο με τα Ζωντανά Βιβλία, με ανθρώπους δηλαδή που αφηγούνται πώς έχουν δεχτεί το ρατσισμό μέσα από τα προσωπικά τους βιώματα, ως το απλούστερο εργαλείο για την κατανόηση του άλλου και την αντιμετώπιση της άγνοιας που γεννά προκαταλήψεις.

Η Ζωντανή Βιβλιοθήκη δημιουργήθηκε στην Ελλάδα το 2009 από μια ομάδα εθελοντών και εθελοντριών, ως μέρος ενός παγκόσμιου κινήματος για κοινωνική αλλαγή, το Human Library Organization, το οποίο προσμετρά εκατοντάδες Ζωντανές Βιβλιοθήκες σε όλο τον κόσμο. Από τότε η ομάδα μεγάλωσε και εμπλουτίστηκε, για να φτάσει σήμερα να αποτελείται από 50 και πλέον άτομα με διαφορετικές εμπειρίες διακρίσεων: πρόσφυγες, μετανάστριες, άτομα με αναπηρία, γκέι άντρες, οροθετικούς, τρανς άτομα, αντιρρησίες συνείδησης, χρήστες ψυχιατρικών υπηρεσιών, άτομα με διατροφικές διαταραχές.

Την Κυριακή 29 Μαρτίου 2015 από τις 12:00 ως τις 17:00, η Ζωντανή Βιβλιοθήκη θα βρίσκεται στο 76ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών, στην οδό Κυκλώπων 6, στα Πετράλωνα (δίπλα στον σταθμό ΗΣΑΠ Πετράλωνα, έξοδος προς Άνω Πετράλωνα). Οι επισκέπτες της Ζωντανής Βιβλιοθήκης θα έχουν τη δυνατότητα να  συνομιλήσουν  με τα Ζωντανά Βιβλία, να ακούσουν τις ιστορίες τους, να τους κάνουν ερωτήσεις για να μάθουν όσα ίσως φοβόντουσαν να ρωτήσουν και να έρθουν τελικά αντιμέτωποι με τις προκαταλήψεις τους.

Ο χώρος είναι προσβάσιμος στα Άτομα με Αναπηρία, ενώ θα υπάρχει και κατάλογος βιβλίων σε γραφή Braille και μεγαλογράμματη γραμματοσειρά. Θα παρέχονται ακόμα Ζωντανά Λεξικά (διερμηνεία) στα Αγγλικά αλλά και στην Ελληνική Νοηματική Γλώσσα, στην περίπτωση που ο αναγνώστης δεν μιλάει τη γλώσσα του βιβλίου. Επιπλέον, θα παρέχεται η δυνατότητα δημιουργικής φύλαξης των παιδιών των αναγνωστών κατά τη διάρκα της επίσκεψής τους στη Ζωντανή Βιβλιοθήκη.

Ένα κλικ εδώ για περισσότερες πληροφορίες και ενδεικτικό κατάλογο των βιβλίων.

ΤΙ: Ζωντανή Βιβλιοθήκη, μια βιωματική δράση για την προώθηση ενός πολιτισμού πολυμορφίας, ενάντια στις διακρίσεις, την προκατάληψη, τον ρατσισμό και τον κοινωνικό αποκλεισμό.

ΠΟΥ: 76ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών, Κυκλώπων 6, στα Πετράλωνα (δίπλα στο σταθμό ΗΣΑΠ Πετράλωνα, έξοδος προς Άνω Πετράλωνα)

ΠΟΤΕ: Κυριακή 29 Μαρτίου 2015, 12:00 – 17:00.

Mar 172015
 

Εργαστήρι Ενδυνάμωση Εκπαιδευτικών όνειρα & προκλήσεις

Εργαστήρι Ενδυνάμωση Εκπαιδευτικών όνειρα και προκλήσεις

 

 

 

 

 

Την Κυριακή έγινε το Εργαστήρι Ενδυνάμωσης Εκπαιδευτικών στα πλαίσια της διημερίδας που διοργάνωσε το Ίδρυμα Στήριξης Κέντρου Υγείας – Νοσοκομείου Νάξου και το Κέντρο Πρόληψης των Εξαρτήσεων και Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας «Θησέας Κυκλάδων», σε συνεργασία με τον ΟΚΑΝΑ, με θέμα «Αναζητώντας Νέα Οπτική και Δυνάμεις στη Σημερινή Πραγματικότητα»

Ένα μεγάλο ευχαριστώ από καρδιάς στην ομάδα των 35 εκπαιδευτικών όλων των βαθμίδων εκπαίδευσης που εργάζονται στην Νάξο για την σημερινή μας συνεύρεση. Γέμισαν οι μπαταρίες μου από την συναλλαγή μας και έφυγα βαθιά συγκινημένη από την συλλογική σοφία που αναδύθηκε μέσα από αυτήν και γεμάτη αισιοδοξία κι ελπίδα για τις δυνατότητες που έχουμε για να αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες και τις προκλήσεις και να πάμε προς την κατεύθυνση της ανθρώπινης συναλλαγής που ποθούμε.

Μια γεύση από τη μοιρασιά στο κλείσιμο:

  • Φεύγω μ’ ένα θετικό συναίσθημα ότι έμαθα κάτι και ταυτόχρονα με μια ευθύνη παραπάνω, πιο βαρύ συναίσθημα – είναι στην δική μου ευθύνη να γίνει αυτή η εμβάθυνση στην συναλλαγή με τον γονιό, γιατί εγώ τώρα ξέρω ενώ αυτός δεν ξέρει, είναι δικιά μου ευθύνη κι αυτό βαραίνει
  • ευθύνη
  • έχω νιώσει ότι χρειάζεται μια άλλη ματιά στην κατάσταση, άλλη προσέγγιση
  • προβληματισμός
  • συνειδητοποιώ ότι πρέπει να μπεις στην θέση του άλλου, χρειάζεται ενσυναίσθηση
  • μιλάμε πολύ για το τι χρειάζεται να χτίσουμε, ας γκρεμίσουμε! Ας γκρεμίσουμε τα τείχη, να δώσουμε και να δεχτούμε, να ανοίξουμε κι ας υπάρχει ο φόβος της απόρριψης
  • με την συμπεριφορά μας ας δείξουμε στα παιδιά την συμπεριφορά που θέλουμε να έχουνε
  • ας μάθουμε να ακούμε, μιλάμε μα δεν ακούμε, δεν ξέρουμε να ακούμε, να νιώσουμε ο ένας τον άλλον. Μιλάς και αντί να σε ακούσω σκέφτομαι αυτό που θα σου πω. Όταν ακούμε αυτό μας φέρνει πιο κοντά. Είναι το συναίσθημα που φοβάσαι να δείξεις, να εκφράσεις, αυτό που μας φέρνει κοντά
  • έχουμε ταυτίσει την επικοινωνία με την ομιλία, μα η επικοινωνία είναι να βλέπουμε, να νιώθουμε, να αφουγκραζόμαστε. Ας σταματήσουμε λίγο να μιλάμε κι ας νιώσουμε τον άλλον
  • κι εμείς οι εκπαιδευτικοί είμαστε κι εμείς άνθρωποι, έχουμε ανάγκες, προβλήματα, υπάρχουν περίοδοι που δεν μπορούμε να προσφέρουμε, που χρειαζόμαστε στήριξη
  • έχω μια χαρά γιατί βλέπω το φως, βέβαια είναι μακριά αλλά σημασία έχει ότι υπάρχει. Αρχίζω να νιώθω την ανάγκη να δουλέψω τον εαυτό μου ώστε να συμβάλω στα συστήματα (οικογένεια, σχολείο, κοινότητα) που ανήκω, αλλάζοντας τον εαυτό μου να αλλάξω ότι μπορώ και σε αυτά
  • κι εγώ την ίδια ανάγκη νιώθω, για εκπαίδευση, στήριξη
  • φεύγω με ένα μεγάλο ερωτηματικό, ήθελα κι άλλο
  • από την αρχή εδώ ένιωσα την σοφία των παππούδων μας, μπες στην θέση του άλλου λέγανε, μα δεν προλαβαίνω, έχω μεγάλο ερωτηματικό
  • όλα ξεκινούν με τη σχέση με τον εαυτό μας, αν σεβαστούμε τα όρια μας θα σεβαστούμε και τον άλλον, αν μάθουμε να επικοινωνούμε τα συναισθήματά μας και τα όρια μας
  • ανάπτυξη συναισθηματικής νοημοσύνης δικιά μας και των παιδιών, πως εκφραζόμαστε, πως είμαστε ειλικρινείς με μας και με το πως νιώθουμε
  • είναι μεγάλη συγκίνηση να ξέρεις ότι υπάρχει τέτοια στήριξη κι ας είναι μακριά

Να’ σαστε καλά…

Για περισσότερες φωτογραφίες από την επιμόρφωση https://www.facebook.com/media/set/?set=a.905949049436776.1073741861.778674788830870&type=3&uploaded=13

 

 

Mar 152015
 

Έχουμε μακρύ και δύσκολο δρόμο μπροστά μας.  Έχουμε να κουβεντιάσουμε, να καταλάβουμε, να σιωπήσουμε. Πόσοι και πόσες ακόμη θυσία στην ‘κανονικότητα’; Θα κυλήσουνε οι μέρες, θα καταπραΰνουμε την οργή, τη θλίψη. Αν δεν κάνουμε όμως ένα σοβαρό διάλογο στις οικογένειες μας, στις παρέες μας, στις κοινότητες μας, θα ξαναέρθει ο επόμενος θρήνος, η επόμενη αδικία, ο επόμενος θυμός.

Το άρθρο της Μαρίνας Δελάκη στο left.gr αιχμηρό. Στην καρδιά του θέματος. Υπάρχουν κι άλλες φωνές στο πεδίο, κι άλλες απόψεις, ιδέες, αντιλήψεις. Πρέπει να μπουν σε διάλογο. Η αναβολή του διαλόγου είναι κι αυτή ηθική αυτουργία. Δεν έχει σημασία αν ήταν αυτοκτονία ή δολοφονία. Το φονικό έγινε.

 

1567247525_01cdcc7f86

 

Πηγή: left.gr

Αυτός ο Βαγγέλης κάτι ήθελε να πει…

της Μαρίνας Δελάκη

Μια ολόκληρη κοινωνία, που όφειλε σήμερα να βυθιστεί στη σιωπή για να συνδιαλλαγεί με τα στοιχειώδη ανθρώπινα αντανακλαστικά που της απέμειναν, παραδίδει εισαγγελικά παραγγέλματα στον εαυτό της

Μια ολόκληρη κοινωνία σε πανικό καταθέτει στο Xρηματιστήριο Αξιών των social media, χωρίς αιδώ, το περίσσευμα της υποκρισίας που διαθέτει. Επιδιδόμενη σε ατέρμονες ηθικολογίες, με συναισθητικές εξάρσεις και μανιφέστα της σύγχυσης, έντρομη μην κληθεί σε αναγνώριση του θύτη στον καθρέφτη της, στη γεμάτη αναίδεια ψυχής της.

Μια ολόκληρη κοινωνία, που όφειλε σήμερα να βυθιστεί στη σιωπή για να συνδιαλλαγεί με τα στοιχειώδη ανθρώπινα αντανακλαστικά που της απέμειναν, παραδίδει εισαγγελικά παραγγέλματα στον εαυτό της, φροντίζοντας, ανεπιτυχώς, να αποφύγει να αναμετρηθεί με τον ιερέα, τον χωροφύλακα, τον επαρχιώτη, τον ομοφοβικό, τον δήμιο, τον νόθο επαναστάτη που εκτρέφει μέσα της.

Στοχοποιεί κι απαιτεί τη σύλληψη, εδώ και τώρα, των 2, 3, 40, 50,100 (όσοι κι αν είναι αυτοί, αρκεί να είναι μετρήσιμοι και με ονοματεπώνυμο) ενόχων για να αποφύγει την ηθική αυτουργία. Για να προλάβει να εκλείψει ο χρόνος και να μην αναγνωρίσει τη δική του οικογένεια, την «αγία ελληνική οικογένεια», εκτροφείο ψυχοπαθολογιών, που απορρίπτει με ενοχές -για να είμαστε και ακριβοδίκαιοι- τα δικά της παιδιά.

Τα παιδιά, που είναι διαφορετικά, είναι περισσότερο μελαψά, λιγότερο ψηλά, περισσότερο παχουλά, λιγότερο άνδρες, λιγότερο γυναίκες, φτωχά, αποτυχημένα, τα «…λιγότερο ή περισσότερο» παιδιά της. Όχι λιγότερο, όχι περισσότερο, «κανονικά». Υποταγή στην «κανονικότητα», που δεν ανατρέπει, δεν προκαλεί ρήξεις, δεν αμφισβητεί το κυρίαρχο, το κοινώς αποδεκτό αενάως διαπλεκόμενο σύστημα.

«Κανονικά» ώστε να μπορούν υποκρινόμενα να πείθουν και να διαιωνίζουν το μοντέλο. Δεν αρκεί να υποκρίνεσαι, πρέπει και να πείθεις. «Κανονικά», αρκεί να μη βρίσκονται στο ίδιο τραπέζι με τους πανταχόθεν ανατρεπτικά «επικίνδυνους» διαφορετικούς. Για να αισθάνονται τη δέουσα αμηχανία, φόβο, οργή, όταν συναλλάσσονται με τον διαφορετικό «Άλλο». Αυτόν που θα κατασπαράξουν, άλλοτε ήπια, με χιούμορ και «καθωσπρεπισμό» κι άλλοτε βίαια με θόρυβο και κρότο, για να τρομάξουν κι οι ίδιοι και να το βάλουν για μία ακόμη φορά στα πόδια.

Ένας κόσμος που σήμερα είναι «Όλοι Βαγγέληδες», αύριο θα προσμετρά τα «like» του ναρκισσισμού του με ευαρέσκεια (τραγική ειρωνεία, ένδειξη αποδοχής!) που για μία ακόμη φορά απόφυγε αυτό το υποκριτικό βλέμμα στον καθρέφτη του. Αυτό το βλέμμα που κανένας εισαγγελέας δεν θα εκδώσει ένταλμα σύλληψης.

Ας τελειώνουμε με την υποκρισία, τους θρήνους και τις φτηνές ιαχές θριάμβου του ετεροπροσδιορισμού. Και τώρα σιωπή… Αυτός ο Βαγγέλης κάτι ήθελε να πει…

Mar 122015
 

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΕΝΔΥΝΑΜΩΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ, Κυριακή 15 Μαρτίου 10:00-15:00

με τη Λίλη Βασιλείου, Ph.D.

Οι εκπαιδευτικοί καλούνται να λειτουργήσουν μέσα με μια ολοένα και ταχύτερα μεταβαλλόμενη κοινωνική πραγματικότητα, η οποία αυξάνει την πολυπλοκότητα της ζωής της σχολικής κοινότητας. Το εργαστήρι αυτό έχει στόχο την ανάπτυξη εργαλείων βοηθητικών στην αντίληψη της πολυσύνθετης πραγματικότητας και των δυναμικών που δημιουργούνται, καθώς και στην αξιοποίηση αυτής της αντίληψης στην δημιουργία καταλυτικών παρεμβάσεων.

Για συμμετοχή στο εργαστήριο επικοινωνήστε με το Κέντρο Πρόληψης “Θησέας Κυκλάδων” στο τηλέφωνο 22810 85149

Naxos March 2015-poster

 

Mar 102015
 

afisa

Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών

Εκδήλωση για την κατασκευή της επικινδυνότητας το Σάββατο

«Η κοινωνική κατασκευή της επικινδυνότητας και οι δομές “υψίστης ασφαλείας”» είναι το θέμα της επίκαιρης συζήτησης που διοργανώνει το Σάββατο η Πρωτοβουλία για ένα πολύμορφο κίνημα στην ψυχική υγεία με τη συμμετοχή ειδικών αλλά και “πρωταγωνιστών” κρατουμένων και ασθενών. Η εκδήλωση θα γίνει στο κεντρικό κτήριο του Πανεπιστημίου Αθηνών (Προπύλαια, αίθουσα Δρακόπουλου) από τις 9 το πρωί.

«Όλο και πιο συχνά σε πρωτοσέλιδα στις εφημερίδες, στα κεντρικά δελτία των ειδήσεων, στον πολιτικό και δικαστικό λόγο αρθρώνεται η λέξη ‘επικινδυνότητα’ και τα παράγωγα της. Την τελευταία διετία έχει επανέλθει πιο ηχηρά από ποτέ ένας λόγος που φαίνεται να στοχοποιεί ως εν δυνάμει επικίνδυνες διάφορες κοινωνικές ομάδες με το πρόσχημα ότι αποτελούν ‘δημόσιο κίνδυνο’».

«Ειδικότερα στο χώρο της ψυχικής υγείας έχει αναζωπυρωθεί μια συζήτηση που στοχεύει στο να επαναφέρει το ζήτημα του επικίνδυνου ‘ψυχασθενή’ ταυτοποιώντας ανθρώπους που φέρουν συγκεκριμένες διαγνώσεις ως ‘εν δυνάμει επικίνδυνους’. Με φόντο την κατάρρευση κάθε ίχνους κοινωνικής πρόνοιας και φροντίδας, παράλληλα με μια διαρκώς επιδεινούμενη εξαθλίωση των ζωών μας και απαξίωση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας οικοδομείται ένα κράτος ασφάλειας. Όμως είναι πλέον γνωστό ότι στο νεοφιλελευθερισμό η ασφάλεια εξαγοράζεται με τη στέρηση της ελευθερίας μας και το προσφερόμενο από τους κρατικούς θεσμούς αίσθημα ασφάλειας εξαργυρώνεται με περιορισμό, εγκλεισμό και κοινωνικό αποκλεισμό” αναφέρει στην πρόσκλησή της η Πρωτοβουλία που θέτει μια προοπτική συνάντησης των κοινωνικών κινημάτων ορίζοντας ως κοινό τόπο την ψυχική υγεία».

Σύμφωνα με το πρόγραμμα οι ενότητες που θα συζητηθούν είναι:

  • Η Επικινδυνότητα και το Δικαστικό Ψυχιατρείο” με ομιλητές τους Αφροδίτη Κουκουτσάκη, Θόδωρο Μεγαλοοικονόμου, Γιάννη Αλεξάκη.
  • Η διαρκής παραβίαση των δικαιωμάτων των ατόμων με ψυχιατρική εμπειρία, των τοξικοεξαρτημένων, των οροθετικών (αναγκαστική νοσηλεία κλπ) στην οποία θα μιλήσουν οι Γ. Κοκκινάκος, Βάσω, Λεμονιά, Ντία Κ, Μανώλης Κριτσωτάκης, Δέσποινα Δημητριάδου, Νίνα Κατσαρού, Χριστόφορος Παπαδάκης, Δάφνη, Γιώργος, Στάθης, Διονυσία.
  • Το «κράτος ασφάλειας», μέσα από τα κέντρα κράτησης και τις φυλακές τύπου Γ. με τοποθετήσεις από τους Γιώτα Μασουρίδου, Βίκυ Μαγκλάρα, Aboul Hossein, Sakibul Islam Riaz, Amar Sadik.

Δίνοντας ψήγματα του προβληματισμού της καθώς εντείνονται οι συζητήσεις για την ίδρυση ενός ειδικού ψυχιατρείου (δικαστικού ψυχιατρείου) ή σε άλλες περιπτώσεις η θέσπιση της υποχρεωτικής κατ’ οίκον νοσηλείας για ‘ασθενείς’ για τους  οποίους η ‘επικινδυνότητα’ τους  αξιολογείται αυξημένη η Πρωτοβουλία αναφέρει:

«Πέρα από το γεγονός ότι πολλοί και πολλές από εμάς έχουμε άμεσα ή έμμεσα εμπλακεί με σχετικούς θεσμούς, πιστεύουμε ότι η υγεία και ειδικότερα η ψυχική μας υγεία δεν αφορά, ή τουλάχιστον δεν αφορά μόνο, τις γνώσεις κάποιου εξειδικευμένου επαγγελματία αλλά αποτελεί ένα μείζον κοινωνικό και πολιτικό ζήτημα. (…). Όμως, καθώς σήμερα τα όρια ανάμεσα στον κοινωνικό αποκλεισμό και τον εγκλεισμό είναι πολύ λεπτά, όσο περισσότερο βαθαίνει ο αποκλεισμός, τόσο περισσότερο τα αποκλεισμένα άτομα κινδυνεύουν να καταλήγουν πιο συχνά (ή εκ νέου) στον εγκλεισμό».

Και εξηγεί τους λόγους αυτής της συζήτησης: «Σήμερα, που πολλοί πανηγυρίζουν για το κλείσιμο των ψυχιατρείων, η αναζήτηση των σχεσιακών εκείνων διεργασιών που ενδέχεται να παράγουν έναν κίνδυνο τείνουν να αποσιωπούνται ενώ τα όρια του ψυχιατρικού ασύλου επεκτείνονται επικίνδυνα μέσα στην κοινότητα και γίνονται λιγότερο ευδιάκριτα. Γιατί σε αυτό ακριβώς το θόλωμα των ορίων ίσως να κρύβεται ένας από τους πολλούς κινδύνους της κυρίαρχης αφήγησης για την υγεία μας και την ασφάλειά μας. Προφανώς οι κίνδυνοι είναι πολλοί περισσότεροι, όπως και οι φόβοι που μας προκαλούν.  Οι οροθετικές γυναίκες τον Απρίλιο του 2012 παραμονές των εκλογών το ζήσανε και το ζούνε καθημερινά, το ίδιο και οι πρόσφυγες στα κέντρα κράτησης. Στην ίδια λογική ευθυγραμμίζεται, κατά την άποψή μας, και η θέσπιση φυλακών τύπου γ, για τους κρατούμενους ‘ειδικής κατηγορίας και εξέχουσας επικινδυνότητας’, όπου οι κρατούμενοι θα βιώνουν μια φυλακή μέσα στη φυλακή. Με αυτά κατά νου διοργανώνουμε δημόσια εκδήλωση με θέμα την ‘επικινδυνότητα’. Σας καλούμε να συμμετάσχετε στη συζήτηση είτε προσωπικά είτε συλλογικά, να συνεισφέρετε ιδέες και προτάσεις σε μια ζωντανή συζήτηση για μια κοινωνία χωρίς περιφράξεις και κοινωνικούς αποκλεισμούς».

 

Mar 102015
 

11060319_878159052244628_6469519842188696390_n

Ημέρα κατά του Ρατσισμού – « βαδίζοντας μαζί για έναν καλύτερο κόσμο…»
Τόπος συνάντησης: Βουλή των Ελλήνων (μνημείο αγνώστου στρατιώτη) @ 12.00 μεσημέρι

Με πρωτοβουλία του Ελληνικού Φόρουμ Μεταναστών, εκπρόσωποι από ευρύτερες ομάδες που πλήττονται από το ρατσισμό (ΑΜΕΑ, LGBT, Ρομά, μετανάστες, οροθετικοί, πρόσφυγες, ηλικιωμένοι, τοξικομανείς, κλπ) για πρώτη φορά ενωμένοι – με αφορμή την 21η Μαρτίου, Διεθνής Ημέρα κατά του Ρατσισμού & των Φυλετικών Διακρίσεων- πραγματοποιούν έναν ξεχωριστό περίπατο από τη Βουλή των Ελλήνων έως το Μέγαρο Μαξίμου, με στόχο να επιδοθεί ψήφισμα με τα αιτήματά τους στη νέα Κυβέρνηση. Μαζί τους, συμπορεύονται προσωπικότητες από το χώρο των τεχνών & των γραμμάτων, πολιτικά πρόσωπα, δημοσιογράφοι, εκπρόσωποι & μέλη της κοινωνίας των πολιτών που δραστηριοποιούνται στο πεδίο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ειδικά για τη συγκεκριμένη μέρα, μεγάλα ευρωπαϊκά δίκτυα (European Union Agency for Fundamental Rights,ENAR-European Network Against Racism, EGAM – European Grassroots Antiracist Movement, UNITED FOR INTERCULTURAL ACTION, συμμετέχουν δυναμικά στον περίπατο, στηρίζοντας την πρωτοβουλία μας.

ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ (ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ)
1. Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και του Πολίτη
2. Διεθνής Αμνηστία
3. ΜΕΤΑδραση
4. ΑΝΤΙΓΟΝΗ
5. PRAKSIS
6. Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες
7. ΑΡΣΙΣ
8. i-Living – Οργανισμός Ανεξάρτητης Διαβίωσης Ελλάδος
9. Σύνδεσμος Κοινωνικών Λειτουργών Ελλάδας
10. ΓΙΑΤΡΟΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
11. Κέντρο Ζωής
12. OΛΚΕ
13. ΚΟΣΜΟΣ ΧΩΡΙΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ & ΒΙΑ
14. Θετική Φωνή
15. ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ
16. Ελληνικό Παρατηρητήριο Συμφωνιών του Ελσίνκι
17. 50 + Hellas
18. Ελληνικό Φόρουμ Προσφύγων
19. Συμβούλιο Ένταξης Μεταναστών Δήμου Αθηναίων
20. ΟΚΑΝΑ
21. Generation 2.0 for Rights, Equality, & Diversity
22. Μέλισσα-Δίκτυο Μεταναστριών Γυναικών
23. LALIBELA
24. ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ
25. Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών (ΣΥΔ)
26. ΚΕΝΤΡΟ ΗΜΕΡΑΣ ΒΑΒΕΛ
27. ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΥΨΕΛΗΣ

Τακτικά Μέλη του Ελληνικού Φόρουμ Μεταναστών:

1. Ένωση Αιγυπτίων Εργαζομένων στην Ελλάδα
2. Ομοσπονδία Αλβανικών Συλλόγων στην Ελλάδα
3. Κοινότητα Αφγανών Ελλάδας
4. Ένωση εργαζομένων Αιθιόπων στην Ελλάδα
5. Ελληνο γεωργιανή Ένωση – η Διοσκουρία
6. Κοινότητα Ζανζιβάρης στην Ελλάδα
7. Σύλλογος της Αραβικής Κοινότητας Αμπελοκήπων, Αθήνας
8. Ελληνο-ινδική Πολιτιστική Εταιρεία
9. Σύλλογος Καμερουνέζων Ελλάδας
10. Κενυατική Κοινότητα Ελλάδας
11. Κοινότητα Κονγκολέζων Ελλάδας
12. Σύλλογος της Μαροκινής Κοινότητας στην Ελλάδα
13. Ελληνομολδαβικός Σύνδεσμος “ΟΡΦΕΥ”
14. Κοινότητα των εν Ελλάδι Μπανγκλαντεσιανών
15. Νιγηριανή Κοινότητα στην Ελλάδα
16. Σύλλογος Νιγηριανών Γυναικών Ελλάδας
17. Κοινότητα των Ουκρανών στην Ελλάδα “Η γη του πελαργού”
18. Οργάνωση Ενωμένων Γυναικών της Αφρικής
19. Παναφρικανικός Σύνδεσμος Ελλάδας
20. Ελληνοπακιστανικός Σύλλογος Ελλάδας
21. Ένωση Παλαιστινίων Εργαζομένων στην Ελλάδα
22. Σύλλογος Ρωσόφωνων και Ρωσόφιλων Νομού Τρικάλων
23. Ένωση των Σιέρα Λεόνε στην Ελλάδα
24. Κοινότητα Γκάνας στην Ελλάδα
25. Ελληνο-σουδανικός Σύνδεσμος Φιλίας
26. Τανζανική Κοινότητα Ελλάδας / Tanzanian Community Greece
27. Σύλλογος Απόδημων Σύρων της Ελλάδας
28. Σύλλογος του Μακρέμπ Αράμπι στην Κρήτη
29. Κοινότητα Αιθιοπίας στην Ελλάδα

ΕΥΡΩΠΑΪΚΑ ΔΙΚΤΥΑ :
1. European Union Agency for Fundamental Rights
2. ENAR (European Network Against Racism)
3. EGAM ( European Grassroots Antiracist Movement)
4. UNITED FOR INTERCULTURAL ACTION

το event στο facebook

Mar 072015
 

3mitriarxia

Η ταινία «ΜΗΤΡΙΑΡΧΙΑ» του Νίκου Κορνήλιου θα προβάλλεται από την Πέμπτη 5 Μαρτίου στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος και στο Μουσείο Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Η ταινία συμμετείχε στις Νύχτες Πρεμιέρας 2014 και στο 55ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης.

Ώρες προβολής στην Ταινιοθήκη: 18:00 και 21:00.

Οι προβολές στην Ταινιοθήκη την Παρασκευή 6 Μαρτίου και το Σάββατο 7 Μαρτίου θα γίνουν παρουσία σκηνοθέτη και συντελεστών. Ώρες προβολής στο Μουσείο Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης: Πέμπτη 5 έως Δευτέρα 9 Μαρτίου, 18:00 και 21:00.

ΚΥΡΙΑΚΗ 8 ΜΑΡΤΙΟΥ –  ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

Την Κυριακή 8 Μαρτίου, Ημέρα της Γυναίκας, θα πραγματοποιηθεί συζήτηση με θέμα Γυναίκες και Εξουσία με αφορμή την ταινία Μητριαρχία. Μια συν-διοργάνωση της Ταινιοθήκης της Ελλάδος με το Κέντρο Γυναικείων Μελετών και Ερευνών ΔΙΟΤΙΜΑ

Ώρα έναρξης: 21:00

Ομιλήτριες:

  • Ρένα Δούρου, Περιφερειάρχης Αττικής
  • Κωνσταντίνα Κούνεβα, Ευρωβουλευτής
  • Μαρία Κομνηνού, Γενική Γραμματέας ΔΣ της Ταινιοθήκης, Καθηγήτρια ΕΚΠΑ
  • Τζίνα Πολίτη, Ομότιμη Καθηγήτρια Αγγλικής Φιλολογίας ΑΠΘ
  • Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ, Ποιήτρια
  • Μαρία Λιάπη, Κοινωνιολόγος, ΔΙΟΤΙΜΑ
  • Άννα Βουγιούκα, Κοινωνιολόγος, ΔΙΟΤΙΜΑ
  • Lauretta Macauley, Πρόεδρος Ένωσης Αφρικανών Γυναικών
  • Ιωάννα Αθανασάτου, Ιστορικός Κινηματογράφου, Καθηγήτρια ΕΑΠ
  • Σίσσυ Βωβού, Φεμινιστική Πρωτοβουλία, ΤΟ ΜΩΒ
  • Ελευθερία Δημητρομανωλάκη, Συγγραφέας, Θεωρητικός Κινηματογράφου
  • Αλίκη Κοσυφολόγου, RED NOTEBOOK
  • … και ηθοποιοί της ταινίας.

Τη συζήτηση θα συντονίσει η Βένια Βέργου, κριτικός κινηματογράφου – υπεύθυνη επικοινωνίας και ΜΜΕ στην ΤΤΕ

ΣΥΝΟΨΗ

60 Γυναίκες. 7 Μέρες. Ένας κόσμος.

Ένα καταφύγιο γυναικών απειλείται με κατεδάφιση. 60 γυναίκες διαφορετικών ηλικιών, εθνικοτήτων και κοινωνικών προελεύσεων συγκεντρώνονται για να το προστατεύσουν, επιχειρώντας να επαναπροσδιορίσουν τη θέση τους στον κόσμο σήμερα. Την ημέρα συζητούν και συγκρούονται. Κοινωνία, σεξουαλικότητα, πολιτική, σχέσεις, μητρότητα, εργασία. Τη νύχτα αφήνονται να εκφραστούν, να χορέψουν, να εξομολογηθούν βιώματα κι εμπειρίες. Τι θα προκύψει από ένα τέτοιο εγχείρημα;

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ

Aυτό που ονομάζουμε Πολιτισμός είναι ένας έμφυλος πολιτισμός, ο πολιτισμός της τεστοστερόνης. Η βία είναι παντού. Ένας άλλος τρόπος ύπαρξης πάνω στον πλανήτη είναι δυνατός αν οι γυναίκες δώσουν  σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής το δικό τους  αποτύπωμα αν ακούσουν μέσα τους τη δική τους φωνή, αν καταφέρουν να την διακρίνουν μετά από χιλιετίες ανδρικής επικυριαρχίας στα πάντα, στη σκέψη και στις συνήθειες, στην ίδια τη γλώσσα που μιλάμε κάθε μέρα, αν πέρα από την  ισότητα των δικαιωμάτων προσπαθήσουν να βρούν το δικό τους λόγο, το δικό τους τρόπο να κάνουν τα πράγματα είτε για την κοινωνική ζωή και τους τρόπους να είμαστε μαζί και να μοιραζόμαστε τα αγαθά, είτε για τη σχέση μας με το σώμα και τις επιθυμίες του, μόνο με την εκθήλυνση του πολιτισμού μπορεί να υπάρξει ένας ουσιαστικά άλλος τρόπος κοινής ζωής πάνω στη Γη που δεν θα τον χαρακτηρίζει η βία με την έλευση ΤΗΣ ΜΗΤΡΙΑΡΧΙΑΣ και αν ακούγεται ουτοπικό δεν είναι παρά το σενάριο μιας ταινίας.

Παίζουν:

Εβελίνα Αραπίδη, Ειρήνη Ασημακοπούλου, Cristina Baptista, Γαβριέλα Βασδέκη, Ανδριανή Βασιλοπούλου, Λαρίσα Βέργου, Εύα Γαζανού, Νικολέτα Γιαλελάκη, Μαρία Δερεμπέ, Κλεοπάτρα Εμμανουήλ, Esther Andre Gonzalez, Esta Oko Ikediego, Άρτεμις Ιωάννου, Όλγα Ιωάννου,  Ελένη Καλαρά, Βάσω Καμαράτου, Χριστίνα Κουκουρούζη,  Δήμητρα Κωνσταντινοπούλου, Μελίσσα Κωτσάκη,Μαρία Λαμπράκη, Lauretta Macauley, Ευφροσύνη Μακρίδου, Χριστίνα Μανώλη, Ειρήνη Μαργαρώνη, Aurora Marion,  Ελπίδα Μεταξά, Δήμητρα Μητροπούλου, Ιωάννα Μιχαλά, Ελένη Μολέσκη, Αλεξάνδρα Μπαλωμένου, Ελένη Νάσιου, Ρωμαλέα Ντρέγκα, Ευτυχία Ξανθουδάκη, ‘Ελπη Οικονομοπούλου, Ντέπυ Πάγκα, Μαρίνα Παπαγεωργίου, Αιμιλία Παπαδάκου, Ελένη Παργινού, Κατερίνα Παρίσσου, Βάσια Πασπάλη, Ζέτα Πασπαράκη, Χριστίνα Σκάζα, Ανδρομάχη Σπανέλλη, Έλενα Σταμάτη, Eva Stylander, Kωνσταντίνα Τάκαλου, Βασιλική Τρουφάκου, Πηνελόπη Φλουρή, Katia O’ Wallis, Άννα Χανιώτη, Εμμανουέλα Χαράτση, Ίρις Χατζηαντωνίου, Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ, Ειρήνη Ιγγλέση, Μαρία Λιάπη, Μάιρα Μηλολιδάκη,  Τζίνα Πολίτη, Όλγα Τουρνάκη, Δέσποινα Τσούμα.

 

Mar 012015
 

lake

Πηγή: Ενθέματα

Οι πέτρες του βυθού – ή, ένα ακόμα σχόλιο για το bullying

του Δημήτρη Παπανικολάου

Το αγόρι που εξαφανίστηκε

αποξήρανε τις λίμνες

και φάνηκαν οι αρχαίες πέτρες στο νερό

ενός λιθοβολισμού που αιώνες τώρα συνεχίζεται

Τέλλος Φίλης,  «Το αγόρι που εξαφανίστηκε»

Μετά τα κοινωνικά δίκτυα και την τηλεόραση, την εβδομάδα που πέρασε ασχολήθηκαν επιτέλους πιο συντονισμένα με το ζήτημα της εξαφάνισης του εικοσάχρονου Βαγγέλη Γιακουμάκη στα Γιάννενα, και η τοπική αστυνομία και η θεσμική ηγεσία της Σχολής του. Χαρακτηριστικό και των δύο επίσημων φορέων, είναι η διάθεσή τους να υποβαθμίσουν αυτό που φαίνεται να απασχολεί όλους τους υπόλοιπους: την πιθανότητα, δηλαδή, η εξαφάνιση του εικοσάχρονου να συνδέεται με το διαρκές, γνωστό σε όλους bullying, που ο συγκεκριμένος φοιτητής δεχόταν στο άμεσο περιβάλλον των σπουδών του, και που στο παρελθόν φαίνεται να είχε ομολογήσει και ως ένα βαθμό καταγγείλει. Οι ημιεπίσημες διαρροές από την αστυνομία προς τον τοπικό τύπο μάλιστα, αφού απέρριψαν τις κατηγορίες για την επίμονη λεκτική και σωματική βία θύμα της οποίας φαίνεται να έπεφτε για καιρό ο εικοσάχρονος ως «απλά πειράγματα» ή «υπερβολές»,  έδειξαν από την άλλη μια ιδιαίτερη επιμονή στην περιγραφή της λίμνης των Ιωαννίνων: τα πτώματα όσων πνίγονται εκεί, εξηγούσαν οι αστυνομικές πηγές σε τοπικό έντυπό, κάνουν ένα-δυο μήνες να βρεθούν· κάποτε και περισσότερο.

Όποιος έχει ασχοληθεί έστω και λίγο με το ζήτημα του bullying, εδώ δεν μπορεί παρά να δει την γκροτέσκα επανάληψη ενός έργου που παίζεται πάντα: Όταν μια ιστορία μακροχρόνιας λεκτικοκοινωνικοσωματικής βίας βγει ξαφνικά στην επιφάνεια των ήρεμων νερών μιας τοπικής κοινωνίας, το πρώτο αντανακλαστικό των φορέων που καλούνται να την αντιμετωπίσουν είναι να την ξανασπρώξουν γρήγορα προς τον βυθό. Κι αυτό συμβαίνει διότι, δυστυχώς, οι φορείς που καλούνται να διερευνήσουν κάθε τέτοια περίπτωση και να μιλήσουν/δράσουν επισήμως γι αυτήν (η αστυνομία, το σχολείο, οι φορείς που ελέγχουν τον χώρο όπου συμβαίνει), είναι εκείνοι που εξορισμού αδυνατούν να την κατανοήσουν. Κυρίως διότι στην εμπειρία και τη δυναμική του bullying βασίζεται και η δική τους συγκρότηση. Όταν θέλετε να μιλήσετε για το bullying, ξεκινήστε καλύτερα, από αυτή την αδυναμία. Από το πόσο δύσκολο είναι να το προβλέψει και να το διερευνήσει ένας διευθυντής αστυνομίας· ένας διοικητής στρατοπέδου· ένας σχολάρχης· ένας διοικητής «κέντρου κράτησης μεταναστών». Όχι, το πιο συχνό, γιατί είναι ανήθικοι οι συγκεκριμένοι άνθρωποι, αλλά διότι ρόλος τους είναι να προΐστανται φορέων διαχείρισης ακριβώς εκείνης της κουλτούρας που καθιστά κάποιες μορφές βίας και κυριαρχίας μη ορατές. Και σε δεύτερο χρόνο σκεφτείτε πόσο συνδέεται όλο αυτό με τη δική μου αδυναμία, τόσες γραμμές τώρα, να βρω μια ελληνική λέξη αντί να γράφω συνέχεια bullying και bullying· όχι γιατί δεν θέλω, αλλά γιατί η κουλτούρα που εκφράζεται με τη γλώσσα μου είναι μερικά πράγματα που δεν θέλει να τα συζητήσει σε βάθος, και προτιμά, κάθε φορά που ξεπηδάνε, να τα σπρώχνει ξανά κάτω από το χαλί.

Όσο κι αν τα αποτελέσματά του είναι ψυχολογικά και στη σφαίρα της ψυχολογίας μπορούν να αναζητηθούν και κάποιες από τις αιτίες του, εντούτοις η συγκρότηση, η μακροημέρευση, και η αναπαραγωγή του bullying είναι ζήτημα κοινωνικό. Πιάνει όλους μας, πιάνει την κουλτούρα μας, πιάνει βαθειά τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε έννοιες όπως ταυτότητα, δημόσια σφαίρα, συλλογικότητα, καταστατική διαφορά και συγκροτησιακή ετερότητα. Η δε αντιμετώπισή του, σε όλα τα επίπεδα, από το προσωπικό μέχρι το συλλογικό και το θεσμικό, είναι ζήτημα εντελώς πολιτικό. Ονομάζουμε bullying την επίμονη, επαναλαμβανόμενη, άσκηση βίας, λεκτικής ή/και σωματικής, η οποία βασίζεται συνήθως στη διαφορά. Προσέξτε αυτή την κομβικής σημασίας διαπλοκή «βία λεκτική ή/και σωματική», που τόσο πολύ αργούν να καταλάβουν οι θεσμοί (του νομοθέτη συμπεριλαμβανόμενου). Προσέξτε κι αυτό το εκτατικό «κάθε διαφορά»: κοινωνική, σωματική, εθνοτική, συμπεριφοράς, σεξουαλικότητας, φύλου κ.ο.κ. Προσέξτε, τέλος, πόσο το bullying συνδέει το ατομικό με το συλλογικό, και το δημόσιο με το ιδιωτικό. Κάπου εδώ και το πιο κρυφό του στοιχείο: μπορεί να φαίνεται στην επιφάνεια ότι το bullying είναι στρατηγική περιθωριοποίησης της διαφοράς. Κι όμως, τελικά, δεν είναι τόσο παιχνίδι αποκλεισμού (άλλωστε τα θύματα του στόχος είναι να παραμένουν όσο το δυνατόν μέσα στο πλαίσιο που τους εξασκεί βία). Είναι, κατά βάση, παιχνίδι κυριαρχίας, και μάλιστα παραδειγματικό. Εργαλείο, αλλά και σχολείο, επιβολής. Όσοι το νοιώσανε στο πετσί τους ξέρουν καλά γιατί μιλώ, γιατί θεωρώ την ξένη λέξη σημάδι έλλειψης και ανάγκη επιτακτική. Μα πιο πολύ αναγνωρίζουν την ευχή η εμπειρία του να φέρει, για όλους μας, μια συνειδητοποίηση όλο και πιο πολιτική.

Ο Δημήτρης Παπανικολάου διδάσκει νεοελληνική φιλολογία, θεωρία της λογοτεχνίας και σπουδές φύλου στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.