Nov 292011
 

Συναυλία στην “Τεχνόπολις” και συνεργασία με εικαστικούς για το 4ο Bazaarts Exclusive

Την 1η Δεκεμβρίου, Παγκόσμια Ημέρα κατά του ΑΙDS, με την υποστήριξη της ΤΕΧΝΟΠΟΛΙΣ του Δήμου Αθηναίων, το ΚΕΕΛΠΝΟ θα βρίσκεται με ειδικά διαμορφωμένο stand στον πολυχώρο της ΤΕΧΝΟΠΟΛΙΣ, ο οποίος θα φιλοξενήσει το 4ο φεστιβάλ εικαστικών καλλιτεχνών Bazaarts Exclusive.

Στο πλαίσιο του φεστιβάλ θα πραγματοποιηθεί συναυλία από καλλιτέχνες όπως η Πηνελόπη Αναστασοπούλου με την μπάντα της Mamacita on fire, ο Μηδενιστής και οι Soul Mates, οι οποίοι προσφέρθηκαν αφιλοκερδώς να μεταδώσουν το φετινό μήνυμα για την πρόληψη και την αντιμετώπιση του ιού. ΄Αλλωστε, την ημέρα των εγκαινίων του φεστιβάλ, που συμπίπτει με την Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS, θα εκτεθούν έργα εικαστικών καλλιτεχνών με θέμα αφιερωμένο στην 1η Δεκέμβρη. Αξίζει να επισημανθεί ότι μεγάλο μέρος των εσόδων από την πώληση των έργων θα διατεθεί στην έρευνα και την καταπολέμηση του ιού.

Nov 292011
 

Από το Εργαστήριο Γραφικών Τεχνών, Τυπογραφίας και Τέχνης του Βιβλίου της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών

28 Φοιτητές – 55 Αφίσες για την Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS

Είκοσι οκτώ φοιτητές του Εργαστηρίου Γραφικών Τεχνών, Τυπογραφίας και Τέχνης του Βιβλίου της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS, σχεδίασαν 55 διαφορετικές αφίσες 1,20 x 93 εκ. που θα εκτεθούν στο Φουαγιέ του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης από 25/11 έως 15/12/2011.

Η ανταπόκριση των φοιτητών στο κάλεσμα των ΜΚΟ «Praksis» και «Κέντρο Ζωής», που οργανώνουν την εκδήλωση, ήταν συγκινητική. Η ποιότητα της εργασίας τους, η ευρηματικότητα, το ανατρεπτικό χιούμορ και οι πτυχές που αναδεικνύουν με την εικαστική τους παρέμβαση είναι εντυπωσιακές.

Το Εργαστήριο Γραφικών Τεχνών της ΑΣΚΤ ενθαρρύνοντας τον διάλογο ανάμεσα στις Τέχνες, πειραματίζεται με τον Δημόσιο Χώρο (αφίσες Φεστιβάλ Αθηνών, Εγγονόπουλου, Πολιτικής Ποίησης στα ΜΜΜ της Αθήνας) και αναπτύσσει πολύπλευρα την πολιτιστική δράση του.

Το Εργαστήριο στελεχώνουν η καθηγήτρια Λεώνη Βιδάλη, το μέλος ΕΤΕΠ Κώστας Μπάκας και η διδάσκουσα Χρύσα Λαμπρακοπούλου.

Οι φοιτητές που σχεδίασαν τις αφίσες είναι:

Δήμητρα Αδαμοπούλου, Ιωάννα Αλεξανδρή, Αλέξανδρος Αλεξανδρής, Αμαλία Αντωνιάδου, Χρήστος Βελισσάρης, Μαριγώ Βουγιουκαλάκη, Κωνσταντίνος Βούλγαρης, Θωμάς Γαλάτος, Παντελής Γιαννάκης, Marta Helena Gonzalez, Παναγιώτης Γκρίτζος, Θεοφανώ Καλογιάννη, Στυλιανός Κοτζαμανόγλης, Αιμιλία Λιόντου, Βερόνικα Μαριόγλου-Μαλαγόν, Νίκος Μπαμπατσιάς, Σταυρούλα Μωρακέα, Νίκος Οικονόμου, Βασίλης Παπαγεωργίου, Morgane Parisi, Μάρθα Πετράκη, Μαριλένα Συνοδινού, Εύα Τσαγκαράκη, Γιώργος Τσακάλης, Ελένη Τσαλδίρη, Elena Fernandez Gimenez-Coral, Μυρτώ Φερεντίνου, Αλεξία Ψαραδέλη.

Nov 292011
 

Το δίκτυο των ανθρώπων που ακούνε φωνές σας προσκαλεί το Σάββατο 3 Δεκεμβρίου 2011 να παρακολουθήσουμε το ντοκιμαντέρ του Daniel Mackler “Take this broken wings” και να συμμετάσχουμε μαζί με το σκηνοθέτη στη συζήτηση που θα ακολουθήσει σχετικά με τη ‘σχιζοφρένεια’ και την ανάρρωση, δυο όρους που ο ψυχιατρικός λόγος θεωρεί ασυμβίβαστους. Σύμφωνα με την κυρίαρχη άποψη στο χώρο της ψυχικής υγείας και φυσικά των φαρμακοβιομηχανιών, ο όρος σχιζοφρένεια ταυτίζεται με μια χρόνια, συχνά χαρακτηριζόμενη ως νευροεκφυλιστική, ανίατη νόσο, μια διαταραχή, που την αιτία της θα την αναζητήσουμε στα γονίδια και όπου το φάρμακο είναι μονόδρομός, συχνά εφ’ όρου ζωής. Σκοπός της συνάντησης είναι να συζητήσουμε πέρα από τα αδιέξοδα που μας έχουν θέσει, να αναζητήσουμε δρόμους ανάρρωσης και να δημιουργήσουμε σχέσεις που θα μας οδηγήσουν σε αυτήν.

Το φιλμ εστιάζει στις ζωές δύο γυναικών, οι οποίες, και οι δύο, ανάρρωσαν από ‘σχιζοφρένεια’, συζητά πάνω στις καθοριστικές τραυματικές εμπειρίες τους στην παιδική ηλικία και εξιστορεί την επιτυχή τους ανάρρωση. Η μία γυναίκα είναι η Joanne Greenberg, συγγραφέας του πολυδιαβασμένου “I Never Promised You A Rose Garden.”. και η δεύτερη μια νοσηλεύτρια ψυχικής υγείας από την Καλιφόρνια, την ιστορία της οποίας διηγείται ο θεραπευτής της Daniel Dorman, MD, στο βιβλίο Dante’s Cure: A Journey Out of Madness. Οι αφηγήσεις τους συνδιαλέγονται με τις θέσεις των Peter Breggin, MD (συγγραφέας του Toxic Psychiatry), Robert Whitaker (δημοσιογράφος και συγγραφέας των Mad in America και Anatomy of an Epidemic) και Bertram Karon, PhD (συγγραφέας του Psychotherapy of Schizophrenia: Treatment of Choice).

Ειδικά η συγκεκριμένη ημερομηνία κουβαλάει και ένα έντονο συμβολικό φορτίο δεδομένου ότι έχει καθοριστεί ως ‘παγκόσμια ημέρα ατόμων με αναπηρία’. Δίπλα σε άλλες όπως η ήμερα της γυναίκας, της καταπολέμησης της φτώχιας, των δικαιωμάτων του παιδιού αποτελούν ημερομηνίες ορόσημα υποκρισίας και εμπαιγμού, ημερομηνίες υπενθύμισης της εγκατάλειψης, απόρριψης και αποκλεισμού κοινωνικών ομάδων.

Ας απομακρυνθούμε λοιπόν από τις λογικές της αναπηροποίησης των ανθρώπων και της ψυχιατρικοποίησης των ζωών μας να μιλήσουμε για τους ανάπηρους θεσμούς ψυχικής υγείας με τις ανάπηρες διαγνώσεις, να μιλήσουμε για εναλλακτικούς δρόμους που έχουμε.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Νέας Φιλαδέλφειας (Τρυπιά Νικολάου 45, Νέα Φιλαδέλφεια) και θα ξεκινήσει στις 17:30.

Για οποιαδήποτε πληροφορία απευθυνθείτε στο 6944302577

 

Nov 252011
 

ένα κάλεσμα σε νέους 12 με 18 χρονών

από την Τίνα Λυγδοπούλου και την Σωτηρία Παπαλουκά

Οι νέοι/ες θα έχουν τη δυνατότητα να εξερευνήσουν πλευρές του εαυτού τους, αλλά και τις σχέσεις τους με τους ανθρώπους γύρω τους: για παράδειγμα με τους φίλους, την οικογένεια, το σχολείο, αλλά και το ευρύτερο κοινωνικό πλαίσιο σε μία περίοδο έντονων μεταβολών.

Το εργαστήρι  εμψύχωσης αξιοποιεί κατά κύριο λόγο την τέχνη – την αφήγηση, τη ζωγραφική, τη μουσική, την κίνηση, το κολάζ, τις κατασκευές κ.ο.κ. – όπως και τη συζήτηση ή/και ασκήσεις αυτογνωσίας.

Δηλώσεις συμμετοχής θα είναι εφικτές μέχρι τις 7 Δεκεμβρίου.

Eπικοινωνία: 6936630356, info@papalouka.gr (Σωτηρία) & 2108044240, iritha@freemail.gr (Τίνα)

Nov 252011
 

Πηγή: Ο νέος Κώδικας Ιθαγένειας ενώπιον του ΣΤΕ – Η ακροδεξιά στην κυβέρνηση (fb – public event)

Την Παρασκευή 2 Δεκεμβρίου στην Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας θα συζητηθεί αίτηση ακύρωσης ενός αθηναίου δικηγόρου κατά των διατάξεων του νέου Κώδικα Ελληνικής Ιθαγένειας που προβλέπουν την κτήση της ελληνικής ιθαγένειας από τα παιδιά νόμιμων μεταναστών που γεννιούνται στην Ελλάδα ή ολοκληρώνουν επιτυχώς 6 τάξεις του ελληνικού σχολείου, καθώς και κατά της συμμετοχής μη κοινοτικών αλλοδαπών στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές.

Ήδη το Δ’ Τμήμα του ΣΤΕ έχει αποφανθεί υπέρ της συγκεκριμένης αίτησης. Αν αυτή η στάση επιβεβαιωθεί στην ολομέλεια, οι θετικές αυτές διατάξεις θα καταστούν ανενεργές με σημαντικές συνέπειες για τη θέση της “δεύτερης γενιάς” αλλά και του συνόλου των μεταναστών στην ελληνική κοινωνία.

Την ερχόμενη Τρίτη 29 Νοεμβρίου στις 6:30 στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ (Ακαδημίας 20) η Ομάδα Δικηγόρων για τα Δικαιώματα Προσφύγων και Μεταναστών διοργανώνει συζήτηση για το θέμα αυτό υπό το τίτλο “Όπισθεν ολοταχώς; ο κώδικας ιθαγένειας ενώπιον του ΣΤΕ, η ακροδεξιά στην κυβέρνηση”

Θα εισηγηθούν οι

Δημήτρης Χριστόπουλος (πανεπιστημιακός, αντιπρόεδρος της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου)

Αμάντα Παπαιωάννου (δικηγόρος),

και μετανάστες που καταλαμβάνονται από τις επαπειλούμενες με κατάργηση διατάξεις, δηλαδή άνθρωποι που γεννήθηκαν στην Ελλάδα ή ήρθαν σε μικρή ηλικία και πήγαν σχολείο στη χώρα μας, καθώς και υποψήφιοι στις τελευταίες δημοτικές εκλογές.

Αν το θέμα σας ενδιαφέρει, θα θέλαμε να σας δούμε στην εκδήλωση αλλά και να τη διαδώσετε.

Nov 242011
 

Το εμπόριο, συνδεδεμένο εδώ και χιλιετίες με την ανθρώπινη ιστορία, έφερε κοντά μακρινούς πολιτισμούς, διαφορετικές κουλτούρες και ανθρώπους. Γνώσεις και εμπειρίες ταξίδεψαν μαζί με τα προϊόντα και τα αγαθά σε όλο τον πλανήτη. Στην πορεία φτιάχτηκαν ολιγαρχίες, μονοπώλια, πολυεθνικές, το εμπόριο υποτάχθηκε στο κυνήγι του κέρδους, τα προϊόντα και τα αγαθά έγιναν εμπορεύματα.

Σήμερα, στα πλαίσια της παγκόσμιας “ελεύθερης αγοράς”, η οικονομία της ατελείωτης συσσώρευσης κερδών και της αδιαφάνειας είναι μια οικονομία που καταρρέει, μια ιστορία που παρακμάζει. Κι εμείς καταναλώνουμε μαζικά προϊόντα για τα οποία δεν γνωρίζουμε τίποτα, παρά μόνο την τιμή τους. Περνάμε τη μισή μας ζωή σε ανελεύθερες δουλειές, που σπάνια διαλέγουμε, και ανεχόμαστε την ανεργία, τη φτώχεια και την υποβάθμιση του περιβάλλοντος στο όνομα της ανταγωνιστικότητας. Και αναρωτιόμαστε: Μπορούμε να δημιουργήσουμε οικονομικές συναλλαγές που να βελτιώνουν και να ομορφαίνουν τις ζωές όλων μας; Μπορούμε να φτιάξουμε εναλλακτικά δίκτυα εμπορίου, αντί να ζούμε για την Οικονομία των λίγων;

Στο Συνεταιρισμό Αλληλέγγυας Οικονομίας “Συν Aλλοις” απαντάμε καταφατικά. Είμαστε μια ομάδα ανθρώπων που εργαζόμαστε ισότιμα και συλλογικά, δίχως μετόχους και αφεντικά, με κύριο στόχο τη διακίνηση των προϊόντων και της ιδέας του εναλλακτικού και αλληλέγγυου εμπορίου. Ενός εμπορίου, που εξυπηρετεί τις ανάγκες των πολλών. Που μεταφέρει μέσω των προϊόντων την ιστορία των ανθρώπων που τα παράγουν, τη ζωή και τον αγώνα τους. Που έχει στόχο την αυτονομία και την αξιοπρεπή ανταμοιβή των παραγωγών, την πρόσβαση σε ποιοτικά προϊόντα σε προσιτή τιμή για τους καταναλωτές, την αρμονική συνύπαρξη με το φυσικό περιβάλλον.

Το δημιουργικό πείραμα που έκανε ο Συνεταιρισμός “ο Σπόρος” πριν έξι χρόνια έγινε μια πραγματικότητα που μας έκανε να δούμε στην πράξη ότι αυτός ο άλλος δρόμος δεν είναι μόνο επιθυμητός, ούτε απλά εφικτός. Είναι ήδη υπαρκτός και καθημερινά πολλαπλασιάζονται σε ολόκληρο τον κόσμο αλλά και την Ελλάδα τα εγχειρήματα και τα δίκτυα της αλληλέγγυας οικονομίας. Δεν σας καλούμε, λοιπόν, στον καινούργιο μας χώρο, απλά ως πελάτες. Στις κρίσιμες μέρες που ζούμε, αναζητούμε συμμέτοχους σε μια κοινή προσπάθεια, να ξαναπάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας.

Συνεταιρισμός Αλληλέγγυας Οικονομίας

Νηλέως 35, Θησείο (χάρτης εδώ)

www.synallois.org

ένα κλικ εδώ για το φυλλάδιο

Nov 232011
 

Η Φεμινιστική Πρωτοβουλία για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών ανακοινώνει μια σειρά εκδηλώσεων γύρω από τις 25 Νοέμβρη, παγκόσμια ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών:

24 Νοέμβρη, Πέμπτη, 5 μ.μ., έξω από το μετρό στην οδό Κοραή

Εικαστικό δρώμενο – «Σιωπηλές μάρτυρες» – για τη βία κατά των γυναικών

Δημόσια παρέμβαση για ενημέρωση του κοινού

25 Νοέμβρη, Παρασκευή, 6 μ.μ. στο εστιατόριο Γιανταή, Λεωνίδου 31, Πλατεία Αυδή (κοντινότερος σταθμός Μετρό, Μεταξουργείο)

Εκδήλωση-συζήτηση για τη βία κατά των γυναικών με άξονες:

  • Ενδοοικογενειακή βία
  • Trafficking
  • Βία στο χώρο της εργασίας
  • Βιασμός
  • ΛΟΑΤ δικαιώματα και βία

Η αίθουσα είναι προσβάσιμη σε ΑμεΑ

Πρώτο 10ήμερο Δεκεμβρίου (ημέρα θα ανακοινωθεί σύντομα)

Συναυλία της Τάνιας Τσανακλίδου με τους μουσικούς της στις γυναικείες φυλακές Ελαιώνα.

Η εκδήλωση αυτή διοργανώνεται στο πλαίσιο της συμπαράστασης της Πρωτοβουλίας μας στη διαμαρτυρία των κρατουμένων γυναικών για τη μείωση συσσιτίου και φαρμάκων.

Τηλέφωνα επικοινωνίας: Σίσσυ Βωβού 6973035796

Nov 222011
 

Πηγή: Έθνος

Παραδίδουν τα παιδιά τους σε ορφανοτροφεία

Απελπισμένες οικογένειες προσέρχονται καθημερινά στους δικαστικούς λειτουργούς ζητώντας να εξασφαλίσουν στα παιδιά τους στέγη και ένα πιάτο φαγητό σε κάποιο ίδρυμα, μέχρι να ορθοποδήσουν

Κρατώντας σφιχτά στην αγκαλιά της ένα μικρό αγοράκι, η νεαρή μητέρα μπήκε δειλά δειλά στο γραφείο της Εισαγγελίας Ανηλίκων της Αθήνας, χαμήλωσε το βλέμμα της στο πάτωμα και με φωνή που μόλις ακουγόταν είπε:

Kύριε εισαγγελέα, πάρτε το παιδί μου και βάλτε το σε ίδρυμα. Δεν έχω ούτε για το γάλα του!

Τέτοιες εικόνες απόλυτης εξαθλίωσης διαδραματίζονται συχνά τους τελευταίους μήνες στην Εισαγγελία Ανηλίκων της Αθήνας, όπου γονείς, έχοντας ξεπεράσει προ πολλού τα όρια της φτώχειας και της απόγνωσης, αναγκάζονται να καταφύγουν ακόμη και στον εισαγγελέα, με την ελπίδα να βρει στέγη και φαγητό για τα παιδιά τους, έστω σε ένα ορφανοτροφείο, αφού οι ίδιοι δεν μπορούν πια να τα θρέψουν.

Οι περισσότεροι που φτάνουν στο σημείο να αφήσουν τα παιδιά τους σε ιδρύματα ζητούν από τον εισαγγελέα να φιλοξενηθούν προσωρινά εκεί και να μη δοθούν για υιοθεσία, ώστε μόλις καταφέρουν οι ίδιοι να ξεπεράσουν τη φτώχεια και να σταθούν στα πόδια τους, να μπορέσουν να τα ξαναπάρουν πίσω…

Κάθε φορά που καταλήγει ένας τόσο απελπισμένος άνθρωπος με το ίδιο αίτημα στην Εισαγγελία Ανηλίκων ξεκινάει ένας αγώνας δρόμου από τους εισαγγελείς Ηλία Ζαγοραίο και Ευτυχία Σταθουλοπούλου, πάντα με τον ίδιο στόχο: να βοηθήσουν τους γονείς, για μην αποχωριστούν τα παιδιά τους.

Δάκρυσαν οι εισαγγελείς

Αυτό συνέβη και στην περίπτωση της 30χρονης μητέρας από την Πετρούπολη, η οποία έκανε ακόμη και τους εισαγγελείς να δακρύσουν, όταν κατέφυγε εκεί σε πραγματικά τραγική κατάσταση και ζήτησε να κρατήσουν στην Εισαγγελία το δυόμισι χρόνων αγοράκι της, γιατί η ίδια δεν μπορούσε να το συντηρήσει.

Η γυναίκα ζήτησε από τον εισαγγελέα να βάλει το μικρό σε ίδρυμα, για μην πεθάνει από την πείνα και το κρύο, όπως είπε, αφού δεν είχε να πληρώσει το ενοίκιο, ενώ της είχαν κόψει και το ηλεκτρικό ρεύμα.

Είπε ότι είχε καταφύγει και στον Αρχιεπίσκοπο, ο οποίος έβγαλε και της έδωσε χρήματα από την τσέπη του…

Το χαμόγελο του μικρού αγοριού που κρατούσε στην αγκαλιά της και η απελπιστική κατάσταση στην οποία βρίσκονταν μάνα και γιος ήταν ο λόγος που οι άνθρωποι της Εισαγγελίας πραγματοποίησαν έρανο μεταξύ τους και της έδωσαν χρήματα για να μπορέσει να πληρώσει το ενοίκιο.

Στη συνέχεια ο εισαγγελέας ενημέρωσε φορείς του Δήμου και της Ενορίας της, για να παρέχουν στην ίδια και στο παιδί της τρόφιμα και ρούχα και να τη στηρίξουν με κάθε τρόπο.

Σε αυτήν την περίπτωση οι προσπάθειες της Εισαγγελίας έπιασαν τόπο, αφού το παιδί έμεινε τελικά με τη μητέρα του.

Μαρτυρίες που σοκάρουν

Φροντίστε τα παιδιά μας όσο θα είμαστε φυλακή για χρέη

Ορισμένες περιπτώσεις, αυτές που ακολουθούν, είναι ξεχωριστές.

Τέσσερα στόματα είχε να θρέψει η κ. Μαρία, χήρα από περιοχή της Νότιας Αττικής που ήρθε στην Εισαγγελία Ανηλίκων ένα πρωί. Τη συνόδευε ο 19χρονος γιος της, ένα σοβαρό παιδί, αγέλαστο, πικραμένο.

Μητέρα και γιος κάθισαν ταπεινά στο εισαγγελικό γραφείο και χωρίς πολλά πολλά, παρακάλεσαν τον εισαγγελέα να βάλει σε ίδρυμα ανηλίκων τα δύο μικρότερα παιδιά της οικογένειας, ηλικίας όπως είπαν, 7 και 9 ετών.

“Είμαι άνεργη πολύ καιρό, είπε η γυναίκα. Ο μεγάλος μου γιος επίσης. Τα έξοδα δεν βγαίνουν, ούτε για φαγητό. Για λίγο διάστημα, μέχρι να βρω δουλειά, αν γίνεται, να βρεθεί ένα ίδρυμα να πάνε τα δύο μικρά. Σας παρακαλώ, κ. εισαγγελέα, να μην τα δώσουν για υιοθεσία. Φροντίστε να παραμείνουν στο ίδρυμα μέχρι να έχουμε τη δυνατότητα να τα ξαναπάρουμε πίσω στο σπίτι;”.

Και σε αυτή την περίπτωση οι εισαγγελείς κατάφεραν να μην ανοίξει φάκελος για την οικογένεια, όπως γίνεται στις περιπτώσεις που η πολιτεία αφαιρεί τα παιδιά από την οικογένειά τους. Η οικογένεια βοηθήθηκε μέσω των κοινωνικών υπηρεσιών του δήμου, ενώ η ενορία τούς εξασφάλισε φαγητό.

Με αξιοπρέπεια

Ακόμη πιο συγκλονιστική ήταν η ιστορία που διαδραματίστηκε στα γραφεία της Εισαγγελίας Πρωτοδικών της Αθήνας με πρωταγωνιστές ένα ζευγάρι που διατηρούσε μικρή εμπορική επιχείρηση σε μια γειτονιά της Αθήνας. Τα χρέη έπνιξαν την επιχείρησή τους και οι επιταγές χωρίς κάλυψη οδήγησαν τους ιδιοκτήτες σε καταδικαστικές αποφάσεις χωρίς επιστροφή. Δύο νέους ανθρώπους με αξιοπρεπή εμφάνιση είχε ένα μεσημέρι απέναντί του ο εισαγγελέας ανηλίκων.

Πρόκειται να οδηγηθούμε στη φυλακή για χρέη” είπε η γυναίκα στον εισαγγελέα, ο οποίος στην αρχή σκέφτηκε ότι ίσως οι άνθρωποι απευθύνθηκαν σε λάθος γραφείο. Ομως το ζευγάρι ήταν θύμα της οικονομικής κρίσης που αναγκάστηκε να καταφύγει στην Εισαγγελία Ανηλίκων με αίτημα να μπουν σε ίδρυμα τα δύο ανήλικα παιδιά τους.

Για να επιζήσουν όσο θα βρισκόμαστε στη φυλακή!” είπαν. Σε αυτή την περίπτωση η Δικαιοσύνη έδειξε πραγματικά ανθρωπιά, καθώς η λύση δόθηκε εκ των έσω και σε χρόνο ρεκόρ.

Την ίδια μέρα αναζητήθηκαν μέσω του αρμόδιου γραφείου της Εισαγγελίας Εκτελέσεως Ποινών οι καταδικαστικές αποφάσεις που είχαν εκδοθεί σε βάρος του ζεύγους. Οταν συγκεντρώθηκαν, διαπιστώθηκε ότι ορισμένες από αυτές είχαν παραγραφεί λόγω παρέλευσης χρόνου και δεν προκαλούσαν συνέπειες.

Αντίθετα, για τις άλλες αποφάσεις που επέσυραν φυλάκιση, η Εισαγγελία Ανηλίκων κατάφερε να δοθεί αναβολή στην εκτέλεσή τους, που ήταν ευνοϊκό αποτέλεσμα για τους γονείς, οι οποίοι κέρδισαν χρόνο μαζί με την ελπίδα να το παλέψουν για να σταθούν στα πόδια τους και να σώσουν την οικογένειά τους.

Σκληρό πρόσωπο

Βρήκαν στέγη σε ορφανοτροφεία

Δυστυχώς, δεν είχαν αίσιο τέλος δύο άλλες περιπτώσεις, με τρία ανήλικα παιδιά αλλοδαπών, που τελικά κατέληξαν σε ορφανοτροφεία. Στη μία μάλιστα από τις δύο ιστορίες, στην οποία ένας 40χρονος Αφρικανός, πατέρας δύο χαριτωμένων κοριτσιών, ζήτησε να βρεθεί στέγη σε ίδρυμα για τις ηλικίας 7 και 9 ετών κόρες του, τα παιδιά έχουν σχεδόν καθημερινή επικοινωνία μαζί του, ενώ τις επισκέπτεται συχνά.

Στη δεύτερη περίπτωση, 17χρονος Πακιστανός, που μεταφέρθηκε στην Εισαγγελία Ανηλίκων από ενήλικα ομοεθνή του, εξακολουθεί να φιλοξενείται στο Νοσοκομείο Παίδων, όπου του έγιναν οι απαραίτητες ιατρικές εξετάσεις για λοιμώδη και μεταδοτικά νοσήματα, μέχρι να βρεθεί ίδρυμα ανηλίκων στο οποίο θα μεταφερθεί.

Ρεπορτάζ: Μαίρη Μπενέα

“Βροχή” οι αιτήσεις – Ολο και περισσότεροι χτυπούν την πόρτα των παιδικών χωριών SOS

Καθημερινά αυξάνεται ο αριθμός των γονιών που δεν μπορούν να θρέψουν τα παιδιά τους. Η ανθρωπιστική κρίση σαρώνει τις κοινωνικές δομές και τα εφιαλτικά αποτελέσματα αποτυπώνονται στα παιδικά χωριά SOS, όπου απευθύνονται εκατοντάδες οικογένειες ζητώντας βοήθεια.

Ερχονται και ζητούν να πάρουμε τα παιδιά τους λέγοντάς μας ότι οι ίδιοι αδυνατούν να τα συντηρήσουν. Η κατάσταση αυτή εμφανίστηκε το 2010 και αυξάνεται συνεχώς” λέει ο κ. Στέργιος Σιφνιός, διευθυντής κοινωνικής εργασίας και έρευνας στα “Χωριά SOS”.

Φέτος, το πρώτο εξάμηνο του 2011 η αύξηση των περιπτώσεων αυτών ανήλθε σε 65% σε σχέση με το ανάλογο διάστημα πέρυσι. Σε απόλυτους αριθμούς, από τα 1.000 περιστατικά που καλύπτουμε σε όλες τις δράσεις μας, τα 250 υπάγονται στις φροντίδες παραμονής στα παιδικά χωριά, ενώ πάνω από 800 περιπτώσεις χρειάζονται κάποια οικονομική στήριξη“.

Από το 2010 άρχισαν να εμφανίζονται γονείς στα γραφεία των “Χωριών SOS” και υπό καθεστώς ανέχειας να ζητούν εάν υπάρχει η δυνατότητα να κρατήσουν εκεί τα παιδιά. Να φιλοξενηθούν μέχρι να βρουν οι γονείς εργασία. Πολλοί εξ αυτών έχασαν τη δουλειά τους και σε αρκετές περιπτώσεις πρόκειται για μονογονεϊκές οικογένειες.

Η συντριπτική πλειοψηφία αφορά Ελληνες (80%) και μόνο το 20% οικονομικούς μετανάστες.

Προσπαθούμε να στηρίξουμε τις οικογένειες με συμβουλευτική, με υλική βοήθεια, τρόφιμα, ρούχα, κάποιες φορές με οικονομική ενίσχυση, όπως για την πληρωμή ενοικίου. Ομως έχουμε δεχθεί ελάχιστα παιδιά από τις περιπτώσεις με οικονομικά προβλήματα και με την προοπτική να γυρίσουν στην οικογένειά τους. Στόχος μας είναι να βοηθήσουμε τους γονείς και να αποτρέψουμε τον αποχωρισμό του παιδιού” εξηγεί ο κ. Σιφνιός και σημειώνει ότι και τα “Χωριά SOS” αντιμετωπίζουν προβλήματα, καθώς οι δωρεές έχουν μειωθεί και η ανυπαρξία κοινωνικών δομών πολλαπλασιάζει τις ανάγκες των ανθρώπων.

Ως φορέας τα “Χωριά SOS”, εκτός από τα “Χωριά” σε Βάρη, Θεσσαλονίκη και Αλεξανδρούπολη, λειτουργούν τρία Κέντρα Στήριξης της Οικογένειας, ενώ ένα νέο κέντρο ετοιμάζεται στο Ηράκλειο της Κρήτης.

Την ίδια στιγμή μεγάλες δυσκολίες αντιμετωπίζουν πολλά ορφανοτροφεία, τα οποία αδυνατούν να καλύψουν τα στοιχειώδη έξοδα λειτουργίας τους και απειλούνται με κλείσιμο. Σήμερα στον ιδιωτικό τομέα υπάρχουν 20 ορφανοτροφεία που φιλοξενούν εκατοντάδες παιδιά και σε αρκετά οι αρμόδιοι έχουν σηκώσει τα χέρια ψηλά, ενώ επιβιώνουν με τη βοήθεια άλλων ιδρυμάτων. Παράλληλα, στον κρατικό τομέα δραστηριοποιούνται 19 ιδρύματα με 950 παιδιά, ενώ άλλα 400 βρίσκονται σε ανάδοχες οικογένειες.

Η κρίση αυξάνει ραγδαία τις αιτήσεις στα ιδρύματα, ενώ την ίδια στιγμή έχουν ελαχιστοποιηθεί οι δωρεές. Μια άλλη όμως αιτία για τη δυσχερή θέση των φορέων αυτών είναι η αδυναμία του κράτους να ρυθμίσει θέματα για την αξιοποίηση της περιουσίας από κληροδοτήματα.

Γ. Αποστολίδης

Nov 222011
 

Στο πλαίσιο του εορτασμού των 50 χρόνων από την ίδρυση της Διεθνούς Αμνηστίας, το ελληνικό τμήμα της οργάνωσης έχει τη χαρά να σας προσκαλέσει στα εγκαίνια της Παγκόσμιας Έκθεσης Αφίσας

ΑΛΛΑΞΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!

50 ΧΡΟΝΙΑ ΑΦΙΣΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΕΘΝΗ ΑΜΝΗΣΤΙΑ (1961 – 2011)

τα οποία θα πραγματοποιηθούν την Πέμπτη, 24 Νοεμβρίου 2011, ώρα 20:30, στην «Τεχνόπολις» του Δήμου Αθηναίων (Αίθουσα «Κωστής Παλαμάς», Πειραιώς 100, Γκάζι).

Ελάτε να δούμε μαζί αυτό που συμβαίνει όταν η Τέχνη συναντά τον Ακτιβισμό για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα!

Η έκθεση θα διαρκέσει από τις 24 Νοεμβρίου έως τις 4 Δεκεμβρίου 2011. Είσοδος ελεύθερη

Ώρες λει τουργίας : Δευτέρα – Παρασκευή: 18:00 – 21:00

Σάββατο: 16:00 – 21:00 | Κυριακή: 12:00 – 15:00

ένα κλικ εδώ για την πρόσκληση

Nov 212011
 

18 Νοεμβρίου στο University California Davis. Οι φοιτητές διαμαρτύρονται ειρηνικά και η αστυνομία τους ψεκάζει με χημικά. Το βίντεο διαδόθηκε γρήγορα μέσα από το internet, οι αντιδράσεις πολλές και ποικίλες. Οι φοιτητές ζήτησαν την παραίτηση της πρυτάνεως και ο αναβρασμός συνεχίζεται.

Δες τα δυο βίντεο. Στο πρώτο, η δράση της αστυνομίας και η αντίδραση των φοιτητών (δες το βίντεο ως το τέλος) και στο δεύτερο η σιωπηλή αντίδραση των φοιτητών στην έξοδο της Chancellor Katehi από το campus. Η απίστευτη δύναμη της σιωπής.

Η σιωπή δεν είναι πάντα ήττα. Δες το βίντεο και θα καταλάβεις.

 

Nov 202011
 


“Πως το ένα φέρνει τ’ άλλο…”

Με κάθε βήμα, σκέψη, πράξη, ευχή ξεδιπλώνεται κάθε φορά ένας δρόμος διαφορετικός – που οδηγεί κάθε δρόμος κανείς ποτέ δε γνωρίζει, ακόμη κι αν διατείνεται το αντίθετο… Κάποιοι εύχονται για πλούτη ή για νέα ρούχα, για ένα παιδί ή την αγάπη. Υπάρχουν κι άλλοι που δε χορταίνουν ποτέ και με τίποτε. Οι περισσότεροι συνήθως από αλλού ξεκινούν και αλλού καταλήγουν. Έτσι, στην αφήγηση αυτή μια νέα γυναίκα παντρεύεται έναν άντρα με γένι κυανό, ο Αστερνός και η Πούλιω τρέχουν να ξεφύγουν, ένας αυτοκράτορας αποφασίζει να φτιάξει τα νέα του ρούχα, ένας βάτραχος πλαγιάζει στο κρεβάτι μιας πριγκίπισσας, ένας γέρος μαλώνει με τη γριά του, ο Γιάννος παραγγέλνει την πρώτη βράκα της ζωής του και κάποια αναζητεί τον άντρα της -την αρκούδα- ανατολικά του ηλίου και δυτικά της σελήνης.

Κυριακή 27/11 Στις 09.00μ.μ. (είσοδος: 11 ευρώ με μπύρα, κρασί, αναψυκτικό, 12 ευρώ με ποτό)

Μουσική Σκηνή ‘ΜΑΚΑΡΙ‘ –

Ζ.Πηγής 125 & Κομνηνών, Νεάπολη, Εξάρχεια (210 6458958)

www.makari.gr

 

Nov 202011
 

(το βίντεο έχει και ελληνικούς υπότιτλους – επιλογή από το μενού στο βίντεο)

Any thought that you have had about yourself,
however deflated or inflated,
is not who you are.
It is simply a thought.

The truth of who you are cannot be thought,
because it is the source of all thoughts.
The truth of who you are cannot be named or defined.
Words like soul, light, God, truth, self, consciousness,
the universal intelligence, or divinity,
while capable of evoking the bliss of the truth,
are grossly inadequate as a description of the immensity of who you truly are.

However you identify yourself:
as child,
adolescent, a mother, a father, an older person, healthy person, sick person,
a suffering person, or an enlightened person –
always, behind all of that,
is the truth of yourself.
It is not foreign to you.
It is so close that you cannot believe it is you.

The truth of who you are is untouched by any concept of who you are,
whether ignorant or enlightened,
worthless or grand.
The truth of who you are is free of it all.
You are already free
and all that blocks your realization of that freedom
is your own attachment to some thought of who you are.
This thought doesn’t keep you from being the truth of who you are.
You already are that.
It separates you from the realization of who you are.

I invite you to let your attention dive into what has always been here,
waiting openly for its own self-realization.
Who are you, really?
Are you some image that appears in your mind?
Are you some sensation that appears in your body?
Are you some emotion that passes through your mind and body?
Are you something that someone else has said you are,
or are you the rebellion against something that someone else has said you are?
These are some of the many avenues of misidentification.
All of these definitions come and go,
are born and then die.

The truth of who you are does not come and go.
It is present before birth, throughout a lifetime, and after death.
To discover the truth of who you are is not only possible
it is your birthright.
Any thoughts that this discovery is not for you,
now is not the time,
you are not worthy,
you are not ready,
you already know who you are,
are just tricks of the mind.

It is time to investigate this I-thought
and see what validity it really has.
In this examination,
there is an opening for the conscious intelligence that you are
to finally recognize itself.

The most important question you can ever ask yourself is:
Who am I?
In a certain way, this has been an implicit question asked throughout every stage of your life.
Every activity,
whether individual or collective,
is motivated at its root by a search for self-definition.
Typically, you search for a positive answer to this question
and run away from a negative answer.
Once this question becomes explicit,
the momentum and the power of the question
direct the search for the true answer,
which is open-ended, alive,
and filled with ever deepening insight.

You have experienced both success and failure.
After a certain stage,
early or late,
you realize that, who you are,
however that is defined,
is not satisfying.

Unless this question has been truly answered,
not just conventionally answered,
you will still be hungry to know.
Because, no matter how you have been defined by others,
well-meaning or not,
and no matter how you have defined yourself,
no definition can bring lasting certitude.

The moment of recognizing that no answer has ever satisfied this question is crucial.
It is often referred to as the moment of spiritual ripeness,
the moment of spiritual maturity.
At this point,
you can consciously investigate who you really are.
In its power and simplicity,
the question Who am I?
throws the mind back to the root of personal identification,
the basic assumption: I am somebody.
Rather than automatically taking that assumption as the truth,
you can investigate deeper.

It is not difficult to see that this initial thought, “I am somebody”,
leads to all kinds of strategies:
to be a better somebody, a more protected somebody,
a somebody with more pleasure, more comfort, more attainment.
But when this very basic thought is questioned,
the mind encounters the I
that is assumed to be separate from what it has been seeking.
This is called self-inquiry.

This most basic question: Who am I?,
is the one that is the most overlooked.
We spend most of our days telling ourselves or others
we are someone important,
someone unimportant, someone big, someone little,
someone young, someone old,
never truly questioning this most basic assumption:

Who are you, really?
How do you know: that is who you are?
Is that true? Really?
When you turn your attention toward the question:
Who am I?
perhaps you will see an entity that has your face and your body.
But who is aware of that entity?
Are you the object,
or, are you the awareness of the object?
The object comes and goes.
The parent, the child, the lover,
the abandoned one, the enlightened one, the victorious one,
the defeated one.
These identifications all come and go.
The awareness of these identifications is always present.

The misidentification of yourself as some object in awareness
leads to extreme pleasure or extreme pain
and endless cycles of suffering.
When you are willing to stop the misidentification
and discover directly and completely that you are the awareness itself
and not these impermanent definitions,
the search for yourself in thought ends.
When the question Who?
is followed innocently, purely,
all the way back to its source,
there is a huge, astounding realization:
There is no entity there at all!

There is only the indefinable, boundless recognition of yourself
as inseparable from anything else.
You are free.
You are whole. You are endless.
There is no bottom to you, no boundary to you.
Any idea about yourself appears in you
and will disappear back into you.

You are awareness,
and awareness is consciousness.
Let all self-definitions die in this moment.
Let them go, and see what remains.
See what is never born and what does not die.
Feel the relief of laying down the burden of defining yourself.
Experience the actual non-reality of the burden.
Experience the joy that is here.
Rest in the endless peace of your true nature
before any thought of I arises.
 

Nov 192011
 

Ένα πολιτικό θέαμα των «Μοντέρνων Καιρών»

Δυο λόγια για την παράσταση:

Πρόκειται για ένα σπονδυλωτό, σύνθετο θέαμα, όπου οκτώ ηθοποιοί θα ερμηνεύσουν πολυάριθμους ρόλους, με ακαριαίες αλλαγές – ορισμένες μάλιστα επί σκηνής – κοστουμιών και ερμηνείας. Ένα πολιτικό θέαμα με πολύ μουσική, τραγούδι, και χορό. Στην παράσταση υπάρχει συνοδεία πιάνου και τα τραγούδια είναι ζωντανά.

Η υπόθεση:

Ένα ταξίδι στο χρόνο, από το σήμερα, στην εποχή του μεσοπολέμου, πιο πίσω στις αρχές του 20ου αιώνα και από κει πάλι στο σήμερα.

Με θεατρικά κείμενα που βγήκαν από αυτοσχεδιασμούς του θιάσου και με υλικό από ποιητικά, φιλοσοφικά, πολιτικά κείμενα και δοκίμια των: Λόρκα , Μπρεχτ, Φουκώ, Μπουκόφσκι, Λειβαδίτη, Ρόζας Λούξεμπουργκ, Κλάρας Τσέτκιν, Έμας Γκόλντμαν, Έλλης Παππά, κ.α.

Κακοποιοί, φιλόσοφοι, επαναστάτες, σκηνές καμπαρέ, κούκλες, άνθρωποι-πουλιά, θα παρελάσουν από μπροστά μας για να μας οδηγήσουν σε μια θεατρική βραδιά που θα μας ψυχαγωγήσει, θα μας συγκινήσει, θα μας συναρπάσει, θα μας κάνει να σκεφτούμε, θα μας απελευθερώσει από τη σημερινή μιζέρια, για να οραματιστούμε μαζί ένα πιο φωτεινό μέλλον που θα ανήκει σε έναν «ανθρώπινο» άνθρωπο.

Για να συνειδητοποιήσουμε ότι μπορούμε να αλλάξουμε την ιστορία, να δημιουργήσουμε μια αλλιώτικη ιστορία για την ανθρωπότητα, μια καλύτερη ιστορία, μια ιστορία που να μας αξίζει.

Όπως λέει και μια φράση της παράστασής μας: «Για να γίνει το μέλλον, στο μέλλον, ανατέλλον».

Οι συντελεστές της παράστασης:

Ο συγγραφέας: Συλλογική δημιουργία του θιάσου. Η σύλληψη και η τελική διαμόρφωση του κειμένου έγινε από τον Κώστα Νταλιάνη.

Σκηνοθεσία: Νταλιάνης Κώστας

Μουσική σύνθεση: Γιατράς Διονύσης

Χορογραφίες: Ζαφειροπούλου Λίλα

Τους ρόλους ερμηνεύουν οι ηθοποιοί:
Ανυφαντή Ειρήνη
Γεωργοσόπουλος Βασίλης
Καραμάνη Κέλλυ
Κολοκυθά Μαρία
Νταλιάνη Φάνια
Παπασπύρου Εβίτα
Σειραδάκη Κλαίρη
Τσεργάς Νίκος
Στο πιάνο:
Κατσιδονιώτης Δημήτρης

Η παράσταση θα ανέβει στο θέατρο “OLVIO”, Ιεράς Οδού 67 και Φαλαισίας 7, Γκάζι, τηλ: 210.3414.118

Από τις 18 Νοέμβρη 2011 έως 8 Απριλίου 2012

ημέρες και ώρες παραστάσεων:
Παρασκευή & Σάββατο 9 μμ  – Κυριακή 8 μμ

Εισιτήριο: 18 ευρώ
Φοιτητικό, νεανικό κάτω των 25, άνω των 65, ΑΜΕΑ, : 13 ευρώ
άνεργοι με κάρτα ΟΑΕΔ: 10 ευρώ

Διάρκεια παράστασης: 160΄

Στοιχεία Επικοινωνίας Θιάσου Μοντέρνοι Καιροί:

E mail: thiasosmodernoikairoi@hotmail.com

Τηλέφωνα υπευθύνων: 6977 21 74 92 και 6932 45 48 12

Nov 182011
 

Πηγή: Πάντειο Πανεπιστήμιο – Τμήμα Κοινωνικής Πολιτικής – Εργαστήριο Σπουδών Φύλου

Γυναίκες, ισότητα των φύλων και οικονομική κρίση

1 και 2 Δεκεμβρίου 2011, Αθήνα

Αμφιθέατρο «Σάκης Καράγιωργας ΙΙ»

(Λ. Συγγρού 136, Νέο Κτίριο)

Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών

Η παγκόσμια χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση βρίσκεται πολύ μακριά από το τέλος της. Μάλιστα σήμερα αναζωπυρώνεται σε συνδυασμό με την αλλαγή στο χαρακτήρα των οικονομικών πολιτικών που εφαρμόζονται για την αντιμετώπισή της. Μέχρι τώρα οι έμφυλες διαστάσεις της κρίσης έχουν παραβλεφθεί, ενώ η προώθηση της ισότητας των φύλων έχει χάσει τη δυναμική της ως κοινωνικός στόχος.

Για αυτό σας προσκαλούμε στο Διεθνές Συμπόσιο, Γυναίκες, ισότητα των φύλων και οικονομική κρίση, όπου θα συζητηθούν οι επιπτώσεις της κρίσης από τη σκοπιά του φύλου, ειδικότερα στους τομείς της εργασίας, της απασχόλησης, της οικογένειας και του κράτους πρόνοιας. Το συμπόσιο συνδιοργανώνεται από το Εργαστήριο Σπουδών Φύλου του Παντείου Πανεπιστημίου, το Ερευνητικό Κέντρο για Θέματα Εργασίας και Απασχόλησης του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ και το Kέντρο Αριστείας της Ισλανδίας (EDDA ) και θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα, στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών στις 1 και 2 Δεκεμβρίου 2011.

Δεν απαιτείται κόστος εγγραφής.

Θα υπάρχει ταυτόχρονη διερμηνεία στα αγγλικά-ελληνικά.

Βεβαιώσεις συμμετοχής θα δοθούν σε όσες/ους επιθυμούν.

Το πρόγραμμα της ημερίδας εδώ