May 312011
 

Εάν έχετε 2 ώρες ακούστε την συνέντευξη του Δημήτρης Καζάκη – οικονομολόγος αναλυτής, αρθρογράφος στην εφημερίδα “Το Ποντίκι” – στο KritiTV στις 14 Μάρτη:



τα παρακάτω είναι μια περίληψη της συνέντευξης

Το πραγματικό ποσό που έχει δανειστεί το ελληνικό δημόσιο,  το κεφάλαιο δηλαδή των δανείων του ελληνικού δημοσίου, δεν υπερβαίνει το 7% του συνόλου του δημοσίου χρέους. Δηλαδή στα 340 τόσα δις ευρώ του χρέους, το κεφάλαιο που έχει πραγματικά δανειστεί το ελληνικό δημόσιο, δεν υπερβαίνει τα 20 δις ευρώ. Ολα τα υπόλοιπα είναι κεφαλαιοποιήσεις τόκων. Δανειστήκαμε 20 και βρεθήκαμε να χρωστάμε 340. Χώρια το τι έχουμε πληρώσει ως τώρα.

Ο παραπάνω υπολογισμός ισχύει με σχετικά μικρή απόκλιση μια και το ελληνικό δημόσιο δεν έχει ακόμη δώσει στην δημοσιότητα λεπτομερείς πληροφορίες για τον δανεισμό του.

Στην τελευταία δεκαετία το ελληνικό δημόσιο δανείστηκε συνολικά 490 δις ευρώ, από τα οποία το 97% πήγε στην αποπληρωμή παλαιότερων δανείων. Και μόλις το 3% πήγε στο λεγόμενο δημοσιονομικό έλλειμμα.

Είμαστε έτσι σε καθεστώς χρεοκοπίας εδώ και πάνω από μια δεκαετία, μια και το ελληνικό δημόσιο επιβιώνει αναζητώντας δάνεια στις διεθνείς αγορές για να πληρώνει τα παλαιότερα δάνειά του. Κι αυτό είναι ο ορισμός της χρεοκοπίας

Το κράτος όμως δεν είναι επιχείρηση ώστε, όταν χρεωκοπεί, ο δανειστής να μπορεί να προβαίνει σε κατασχέσεις. Και αυτό είναι ο εφιάλτης του κάθε δανειστή. Ούτε μπορεί να σύρει ο δανειστής ένα κράτος σε δικαστήρια με το ερώτημα της κατάσχεσης περιουσιακών του στοιχείων. Διότι το κράτος ασκεί εθνική κυριαρχία. Από την οποία η ελληνική κυβέρνηση παραιτήθηκε με την θέλησή της “άνευ όρων και αμετάκλητα” όπως επι λέξει λέει η ρήτρα του Μνημονίου.

Στη συζήτηση στην βουλή για τον προϋπολογισμό το 2009 έγινε φανερό ότι και τα δύο κόμματα (ΠαΣοΚ και ΝΔ) γνώριζαν, και μάλιστα με αριθμούς και όχι με γενικότητες, την κατάσταση του δημοσίου χρέους και τους κινδύνους στους οποίους οδηγούσε αυτό το χρέος.

Η κυβέρνηση Καραμανλή γνώριζε πως λόγω της ισχνής κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας της δεν μπορούσε να διαχειριστεί την κατάσταση που είχε δημιουργηθεί πια με το χρέος. Η πλευρά του ΠαΣοΚ πλειοδότησε σε ψηφοθηρικά συνθήματα (“λεφτά υπάρχουν”) προεκλογικά, εν γνώσει της ότι επρόκειτο περί ψεύδους, ώστε να αποσπάσει ευρεία κοινοβουλευτική πλειοψηφία, που θα της έδινε την δυνατότητα να εφαρμόσει τα μέτρα που εφάρμοσε.

Για να εφαρμοστεί η πολιτική που εφάρμοσε το ΠαΣοΚ έπρεπε να δημιουργηθεί ένα κλίμα. Ετσι από τον Δεκέμβριο του 2009 και για τουλάχιστον ένα δίμηνο, μπήκαμε σε μια περίοδο όπου κυβέρνηση, διεθνείς κερδοσκόποι και Ευρωπαϊκή Ενωση, προετοίμασαν την κατάσταση.

  • Οι κερδοσκόποι άρχισαν να αγοράζουν μαζικά, ασφάλιστρα ομολόγων του ελληνικού χρέους (CDS και naked CDS). Αγοράζοντας μαζικά CDS σημαίνει ότι ο αγοραστής ποντάρει στην ξαφνική άνοδο της τιμής τους. Ούτε η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια άλλη “ενδιαφερόμενη” κυβέρνηση, ούτε βέβαια η Ευρωπαϊκή Ενωση διανοήθηκε, ακόμη και σε κείνη την περίοδο μόχλευσης, να ζητήσει να τεθούν κανόνες στην διεθνή αγορά (στο Λονδίνο γίνονται όλα) αυτή των ασφαλίστρων ομολόγων. Στο κερδοσκοπικό αυτό παιχνίδι εικάζεται ότι συμμετείχαν και μεγάλα ελληνικά επιχειρηματικά συμφέροντα.
  • Η κυβέρνηση, ο πρωθυπουργός και ο υπουργός οικονομικών, είχαν επαφές και συνομιλίες, με αυτούς που φέρονται να διακινούν το μεγαλύτερο όγκο ασφαλίστρων ομολόγων παγκοσμίως (Πόλσον, Σόρος κλπ) και οι οποίοι είχαν στήσει το παιχνίδι με τις μαζικές αγορές ασφαλίστρων.
  • Στην φάση αυτή έγιναν και οι “περίεργες” κυβερνητικές δηλώσεις. Οτι δεν υπάρχει περίπτωση προσφυγής στο ΔΝΤ, ενώ όπως αποδείχτηκε εκ των υστέρων και από τις δηλώσεις Στρος Καν, οι επαφές με το ΔΝΤ είχαν ήδη γίνει. Τότε, τον Δεκέμβριο του 2009, έγιναν και οι δηλώσεις περί μειωμένης εθνικής κυριαρχίας του πρωθυπουργού, ενώ ακόμη δεν έχουμε καν Μνημόνιο και δανειακή σύμβαση. Και φυσικά οι δηλώσεις περί Τιτανικού κλπ. Την επομένη της κάθε δήλωσης τα sreads εκτινάσσονταν. Από όλον αυτόν τον ντόρο, οι διεθνείς αναλυτές υπολογίζουν πως οι κερδοσκόποι κέρδισαν 17 δις ευρώ.

Η ελληνική κυβέρνηση, πριν προσφύγει στο ΔΝΤ και τον μηχανισμό στήριξης, δεν διερεύνησε την πιθανότητα να δανειστεί από άλλες πηγές. Στο ταξίδι του, εκδρομή χωρίς σοβαρό λόγο, στην Ρωσία ο πρωθυπουργός, το οποίο κατέληξε στην γνωστή προτροπή Μεντβένιεφ “απευθυνθείτε στο ΔΝΤ”, διαβεβαίωνε τους ρώσους παράγοντες πως “δεν υπάρχει πρόβλημα” με το ελληνικό χρέος, χωρίς καν να ζητήσει οποιαδήποτε ρωσική βοήθεια.

Και ενώ, σχετικά με το δημόσιο χρέος, το διεθνές δίκαιο αλλά και τότε πρόσφατη απόφαση του ΟΗΕ, του Απριλίου 2010, έδιναν την δυνατότητα στην ελληνική κυβέρνηση να προστατέψει τα ελληνικά συμφέροντα, η κυβέρνηση προτίμησε το ΔΝΤ και την μηχανισμό στήριξης. Με αποτέλεσμα να έχουμε, τον Μάιο του 2010, αυτό το Μνημόνιο και αυτή την δανειακή σύμβαση, στα οποία συμπεριλαμβάνονται πρωτοφανείς όροι, πρωτοφανείς για την διεθνή πρακτική. Οροι τέτοιοι που δεν τόλμησαν να δεχτούν ούτε κυβερνήσεις οι οποίες πρόδωσαν τις χώρες τους σε ξένους κατακτητές.

  • Βασικά η παραίτηση από την εθνική κυριαρχία και εκχώρησή της. Η ελληνική κυβέρνηση έχει ρητά αποδεχτεί και υπογράψει πως “παραιτείται η ελλάδα από την ασυλία λόγω άσκησης της εθνικής κυριαρχίας, άνευ όρων και αμετάκλητα”, καθώς
  • και “όλα τα έννομα δικαιώματα που έχει ένας οφειλέτης έναντι του δανειστή του”,
  • ενώ ταυτόχρονα η σύμβαση απαγορεύει στην ελληνική πλευρά να αναζητήσει “τρίτες πηγές δανεισμού”, να επιχειρήσει δηλαδή να δανειστεί από αλλού
  • επιτρέπει όμως στους δανειστές της Ελλάδας να πωλήσουν τις  “χρεωστικές τους απαιτήσεις σε τρίτους” (στην Τουρκία για παράδειγμα;)
  • και προβλέπει πως εάν το ελληνικό δημόσιο καθυστερήσει για 30 μέρες να πληρώσει μία δόση του δανείου, τότε μπορεί να τεθεί σε ισχύ το σύνολο των επαχθών ρητρών της δανειακής σύμβασης.

Ετσι εκείνοι οι τέσσερις γερμανοί καθηγητές που προσέφυγαν στο συνταγματικό δικαστήριο της χώρας τους  κατηγορούν την κυβέρνηση της δικής τους χώρας, ότι με την δανειακή σύμβαση αυτή

  • χρησιμοποιεί χρήματα των γερμανών φορολογουμένων προς όφελος ιδιωτικών τραπεζών και
  • καταλύει την δημοκρατία σε χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Ο εισηγητής μάλιστα που δέχτηκε την προσφυγή τάχθηκε υπέρ της προσφυγής. Εκκρεμεί η τελική απόφαση του γερμανικού συνταγματικού δικαστηρίου.

Σε αντίθεση με την αντίστοιχη ελληνική προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας όπου η εισηγήτρια της υπόθεσης, τάχθηκε κατά της προσφυγής, με ένα σκεπτικό τέτοιο που ειδικοί νομικοί κύκλοι θεωρούν πως στερείται βάσεως.

Ετσι η ελλάδα μετατράπηκε θεσμοθετημένα πλέον σε μια “δουλοπαροικία χρέους”. Οι κρατικοί πόροι, οι καταθέσεις των ελλήνων, το έδαφος της χώρας, οι δημόσιες δαπάνες συμπεριλαμβανομένων και των δαπανών για την άμυνα, έχουν τεθεί στην διάθεση των δανειστών του ελληνικού δημοσίου.

Η δανειακή σύμβαση, παράρτημα της οποίας είναι το περίφημο Μνημόνιο, δεν έχει έλθει ποτέ για συζήτηση και κύρωση στην ελληνική βουλή.

Η δανειακή σύμβαση αυτή ενώ δεν έχει κυρωθεί από την ελληνική βουλή έχει τεθεί σε ισχύ με βάση μια απλή υπογραφή του υπουργού οικονομικών. Η δυνατότητα μάλιστα αυτής της υπερεξουσίας δόθηκε στον υπουργό οικονομικών με μια απλή τροπολογία. Το καλύτερο δε όλων είναι ότι η τροπολογία αυτή προστέθηκε στον νόμο, μετά την ψήφισή του νόμου από την βουλή. Και μάλιστα δύο μέρες μετά την ψήφισή του. Τροπολογία σε ψηφισμένο νόμο.

Η περίφημη αυτή δανειακή σύμβαση του Μνημονίου απαγορεύει να χρησιμοποιηθούν τα χρήματα των δόσεων που λαμβάνει η ελληνική κυβέρνηση από την Τρόϊκα, για οποιονδήποτε άλλο σκοπό, εκτός από την εξόφληση των χρεολυσίων των ξένων δανειστών.

Δηλαδή δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ούτε ένα ευρώ από τις δόσεις του δανείου της Τρόϊκας, για να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις. Στην πραγματικότητα δεν γίνεται καν εκταμίευση για λογαριασμό του ελληνικού δημοσίου. Απλώς τα χρήματα μεταφέρονται από την εκάστοτε δόση του δανείου με μια λογιστική εγγραφή, στους δανειστές του ελληνικού δημοσίου, στις ξένες τράπεζες που μας έχουν δανείσει. Το ελληνικό δημόσιο δεν πιάνει στα “χέρια” του, ούτε ένα ευρώ.

Το ελληνικό δημόσιο χρέος δεν δημιουργήθηκε ούτε από τα ελλείμματα, ούτε από τους υψηλούς μισθούς και τις υψηλές συντάξεις. Υπάρχουν χώρες με αναλογικά πολύ υψηλότερους μισθούς και συντάξεις, χωρίς πρόβλημα χρέους. Το 2009 το ελληνικό δημόσιο για να εξυπηρετήσει το δημόσιο χρέος πλήρωσε συνολικά 82 δις ευρω. Ενώ για μισθούς και συντάξεις συνολικά, μόνο 26 δις ευρώ.

Ετσι κανείς στις διεθνείς αγορές, οικονομολόγοι, ειδικός τύπος αλλά και κερδοσκόποι, δεν αναμένει ότι θα βρεθούν τα χρήματα για να εξυπηρετηθεί το ελληνικό δημόσιο χρέος, περικόβοντας μισθούς και συντάξεις στον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα. Οι περικοπές αυτές είναι μια παραλλαγή της πολεμικής τακτικής “σοκ και δέος” με οικονομικά όπλα, και έχουν άλλο στόχο. Να οδηγηθεί ο λαός στην απόγνωση ώστε αναγκαστεί να αποδεχθεί τις πιο σκληρές πολιτικές και το ξεπούλημα της χώρας του.

Περικόπτονται μισθοί και συντάξεις ενώ την ίδια στιγμή 65.000 έλληνες έχουν συσσωρευμένο πλούτο, σε κινητά και ακίνητα, που ισοδυναμεί με 4 φορές το ΑΕΠ της χώρας. Η ισότητα στην κατανομή βαρών που προβλέπει το Σύνταγμα σε πλήρη εφαρμογή.

Αν αυτή τη στιγμή το ελληνικό δημόσιο προχωρήσει σε μονομερή διαγραφή του δημόσιου χρέους, δηλαδή παύση πληρωμών προς τους δανειστές του, θα συμβούν τα εξής:

  • για ένα χρονικό διάστημα δεν θα μπορεί να ξαναδανειστεί από τις διεθνείς αγορές. Μικρό το κακό γιατί και τώρα το ίδιο συμβαίνει, δηλαδή και τώρα το ελληνικό δημόσιο δεν δανείζεται και δεν μπορεί να δανειστεί από τις ξένες χρηματαγορές
  • θα συνεχίσουμε να έχουμε όπως και είχαμε ως χώρα πρόσβαση στις διεθνείς αγορές εμπορευμάτων
  • Ομως το σημαντικώτερο είναι πως μετά την μονομερή διαγραφή του δημόσιου χρέους δεν θα χρειάζεται να δανειστεί το ελληνικό δημόσιο. Διότι και μόνοι οι φοροι που συλλέγει αρκούν για να καλύψουν τις ανάγκες του. Διότι μέχρι τώρα ο δανεισμός του ελληνικού δημοσίου γινόταν για να εξυπηρετεθούν προηγούμενα δάνεια και όχι τρέχουσες ανάγκες του.
May 302011
 

‘¨Εχω θυμώσει!’ Αυτό λένε οι αγανακτισμένοι στις πλατείες σε όλη την Ελλάδα. Τι θα τον κάνουμε το θυμό; Ελπίζω δράση κι όχι αντίδραση, κοινότητα και όχι εμφύλιο, ανατροπή κι όχι καταστροφή. Είδα αυτό το βίντεο στο The Press Project και μοιάζει κατάλληλο για το τι γίνεται αυτες τις τελευταίες μέρες γύρω μας…

 

Mad As Hell! Kinetic Typography from Aaron Leming on Vimeo.


 

May 302011
 

(η φωτογραφία από το ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ ΣΤΑ ΧΑΝΙΑ στο facebook)

Έχω μια αδυναμία στον SilentCrossing. To blog του είναι τρυφερό και μαχητικό ταυτόχρονα. Αναδημοσιεύω την ανάρτηση του για τις ΄Μέρες Αγανάκτησης στα Χανιά’

Μέρες Αγανάκτησης στα Χανιά

Στη Λαϊκη Συνέλευση της Πλατείας Αγοράς Χανίων αυτές τις μέρες κυκλοφορεί ένα σχολικό τετράδιο στο οποίο οι πολίτες δίνουν τις απαντήσεις τους στην ερώτηση “Για ποιο λόγο είσαι εδώ;” Μερικές από αυτές:

Γιατί επιτέλους, το μαχαίρι έφτασε στο κόκαλο, αλλά αυτό το κόκαλο είναι το δικό μας…Η υπομονή μας και η ανοχή μας εξαντλήθηκαν.

Είμαι εδώ γιατί θέλω να δω μια ελεύθερη Ελλάδα και έναν ελεύθερο κόσμο. Είμαι εδώ για όλα όσα έχουμε ξεχάσει τόσα χρόνια και τα θεωρούμε αυτονόητα. Είμαι εδώ γιατί η φωνή μου είναι φωνή σου και το ανάποδο.

Είμαι εδώ για να αλλάξω το σύστημα που προϋποθέτει ότι εγώ αλλάζω πρώτα τον εαυτό μου, σκέφτομαι πιο συλλογικά γιατί είμαι κάτοικος αυτού του πλανήτη και όχι μόνο της Ελλάδας.

Σιχάθηκα, βαρέθηκα, αηδίασα!

Γιατί αυτή τη στιγμή δεν μπορώ να είμαι αλλού!

Γιατί δεν μπορώ άλλο.

Διαφωνώ με την πολιτική που ακολουθείται στο σύνολό της.

Γιατί αγανάκτησα!

Θέλω να είμαι μαζί με τον κόσμο που ξύπνησε!

Είμαι εδώ γιατί δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Ο μόνος δρόμος είναι να παραμείνουμε εδώ μέχρι εσχάτων και να απαλαγούμε από τους δυνάστες που πετούν τον λαό στον ΚΑΙΑΔΑ. Ένας τρόπος να τους φρενάρουμε είναι μποϋκοτάζ των προϊόντων που μας σερβίρουν αναγκαστικά, σε διάρκεια χρόνου ώστε να τους πατήσουμε εκεί που τους πονάει. Εννοώ των ευρωπαίων δυναστών μας.

Για να πέσει το κράτος, ο καπιταλισμός και κάθε είδους εκμετάλλευση από άνθρωπο σε άνθρωπο (και ζώα)! Για ένα κόσμο ελευθερίας-ισότητας και αλληλεγγύης.

Ένα πράγμα με αγχώνει. ΟΛΑ τα άλλα με καταθλίβουν!

Αξιοπρέπεια!!!

Επειδή θέλω η πατρίδα μου να σταματήσει να ξεπέφτει στα μάτια των άλλων χωρών οι οποίες μας κατακρίνουν λες και είναι άγιοι και αναμάρτητοι και η νεολαία να έχει μέλλον.

Δεν είμαι αγανακτησμένη με τα νέα μέτρα. Δεν είμαι αγανακτισμένη για το χρέος που βαραίνει τις πλάτες μας. Δεν είμαι αγανακτησμένη από το Πασόκ ή τους προκατόχους της εξουσίας. Είμαι αγανακτησμένη που βιώνω τον εξαναγκασμό της δουλειάς, της αλλοτρίωσης, τον βομμβαρδισμό των Μ.Μ.Ε., της παραπληροφόρησης, του ρατσισμού, του σεξισμού, του life style και όλων αυτών των όπλων μαζικής καταστροφής -παραγωγής συναίνεσης που χρησιμοποιεί το σύστημα εξαθλιώνοντας τη ζωή τη δική μου και όλων μας. Δεν μ’ενδιαφέρει να αποσυρθούν τα μέτρα, μ’ενδιαφέρει να καταλάβουμε όλοι μας ότι το βάρος που νιώθουμε δεν είναι παρά το βάρος των αλυσίδων μας. “Και να που μάθαμε να κουβεντιάζουμε ήσυχα και απλά… και δεν τραγουδάμε αδερφέ μου για να ξεχωρίσουμε απ’ τον κόσμο, τραγουδάμε για να σμίξουμε τον κόσμο…”

Είμαι εδώ γιατί δεν θέλω να αφήσω την ευκαιρία να πάει χαμένη. Έφτασε πια ο καιρός να διορθωθούν πολλά πράγματα. Ζω σε μια πόλη που οι αναπηρικές συντάξεις είναι σκάνδαλο. Αυτά θα τα πληρώνουν οι έλληνες εργαζόμενοι για πολλά χρόνια. Οι πολιτικοί των Χανίων εξαργύρωσαν ψήφους με αυτές τις συντάξεις. Πια όλα αυτά πρέπει να τελιώσουν κάποτε.

Είμαι εδώ γιατί θέλω πίσω τη ζωή μου και τα όνειρά μου. Είμαι 32 και το μόνο που κάνω κάθε μέρα είναι να δουλεύω για να επιβιώσω την επόμενη μέρα. Βαρέθηκα να με κλέβουν άνετα και εγώ να ιδρώνω για να επιβιώσω απλά. Με έχουν αναγκάσει να μην ξέρω τι να σκεφτώ. Για να μπορέσω να κάνω οικογένεια και να ζήσω αξιοπρεπώς τα παιδιά μου. Τα όνειρά μου έχουν σταματήσει και τα θέλω όλα πίσω. Να φύγουν όλοι και να ξεκινήσουμε από την αρχή. Όρεξη για δουλειά και για ζωή έχουμε. Είμαστε νέοι και μας κάνουν να νιώθουμε 90 χρονών. Είμαι εδώ γιατί θέλω τα όνειρά μου πίσω!!!

Είμαι εδώ. Είμαι εδώ; Αναρωτιέμαι…Θα ήθελα να δω να επαναπροσδιορίζουμε γκρεμίζοντας τον παλιό εαυτό μας και τον παλιό τρόπο κοινωνίας και διαχείρισης. Αφού λοιπόν γκρεμίσουμε τον παλιό, μη λειτουργικό τρόπο, να κοιτάξουμε την αλήθεια μας κατάματα, χωρίς φόβο και ενοχές. Έτσι με σημαία μας την αλήθεια μας και την ειλικρίνεια να χτίσουμε το νέο εαυτό μας, τη συνύπαρξη και την κοινωνία. Θάρρος λοιπόν να βιώσουμε αυτόν τον συμβολικό “εσωτερικό θάνατο” σαν άνθρωποι και σαν κοινωνία. Καλή δύναμη!!! Καλή ανάσταση!!!

Είμαι εδώ, γιατί είστε και εσείς εδώ. Έχω ελπίδα γιατί βλέπω πως και άλλοι θέλουν να ξαναβρούν τα νοήματα. Ευχαριστώ όλους.

Είμαι εδώ γιατί έτσι γουστάρω κατά του νόμου…πλάκα κάνω! χα χα χα! Είμαι εδώ γιατί πιστεύω στην ανθρώπινη ελευθερία, την ιδιότητα, τη δικαιοσύνη, την αλληλεγγύη και την συνείδηση…θεωρώ το να βγαίνει ο κόσμος από το σπίτι του και να αγωνίζεται για τα δικαιώματά του είναι η αρχή του να βγάλει τον εαυτό του από αυτή τη κοινωνική φυλακή…είμαι εδώ γιατί θέλω ένα κόσμο ελέυθερο, ίσο, χωρίς χρήματα, να έχει αγάπη, να υπάρχει συνείδηση και ο κόσμος να μπορεί να έχει την ελευθερία της γνώσης…την ψυχική ελευθερία γενικότερα…Είμαι μια ανώνυμη…

Για να γίνουμε πολλοί.

Είμαι εδώ, όπως προσπαθώ να είμαι σεκάθε κινητοποίηση για μια καλύτερη κοινωνία

Νιώθω ότι είμαι σε αδιέξοδο, θέλω να κάνω κάτι αλλά δεν ξέρω τι. Σκέφτομαι πιο πολύ τα νέα παιδιά, εμείς κάπως θα τα καταφέρουμε, οι νέοι όμως κενό, χωρίς όνειρα.

Διαφωνούμε με την πολιτική της κυβέρνησης, με το μνημόνιο και να φέρουν πίσω τα κλεμμένα.

Είμαι ενάντια στο μνημόνιο, στην κυβέρνηση και στην διάλυση της κοινωνίας.

Θεωρώ ότι λείπουν οι ηθικές αξίες από την κοινωνία μας…Γι’ αυτό το λόγο είμαι εδώ…Για να επιστρέψουμε στις ηθικές αξίες των παπούδων μας.

Είμαι εδώ επειδή είμαι αγανακτησμένος από την κοροϊδία των πολιτικών και θέλω να μάθω τους λόγους της αγανάκτησης των συμπολιτών μου.

Ήρθα γιατί έμενα εδώ κοντά και δε με αφήνετε να κοιμηθώ.

Εγώ είμαι αυτός που δε σε αφήνει να κοιμηθείς. Αύριο θα έρθω εγώ στο σπίτι σου.

Προτάσεις, δράσεις και ψηφίσματα της Λαϊκής Συνέλευσης της Πλατείας Αγοράς Χανίων εδώ

May 302011
 

Έφυγε σε ηλικία 62 ετών ο Gil Scott-Heron – Αμερικάνος ποιητής, μουσικός και συγγραφέας – που έγινε ευρέως γνωστός από το ποίημα / τραγούδι ”The Revolution Will Not Be Televised”. Επίκαιρο το τραγούδι, δυνατοί οι στίχοι του ποιήματος. Καλό ταξίδι GSH…


 

The Revolution Will Not Be Televised

You will not be able to stay home, brother.

You will not be able to plug in, turn on and cop out.

You will not be able to lose yourself on skag and skip,

Skip out for beer during commercials,

Because the revolution will not be televised.

 

The revolution will not be televised.

The revolution will not be brought to you by Xerox

In 4 parts without commercial interruptions.

The revolution will not show you pictures of Nixon

blowing a bugle and leading a charge by John

Mitchell, General Abrams and Spiro Agnew to eat

hog maws confiscated from a Harlem sanctuary.

The revolution will not be televised.

 

The revolution will not be brought to you by the

Schaefer Award Theatre and will not star Natalie

Woods and Steve McQueen or Bullwinkle and Julia.

The revolution will not give your mouth sex appeal.

The revolution will not get rid of the nubs.

The revolution will not make you look five pounds

thinner, because the revolution will not be televised, Brother.

 

There will be no pictures of you and Willie May

pushing that shopping cart down the block on the dead run,

or trying to slide that color television into a stolen ambulance.

NBC will not be able predict the winner at 8:32

or report from 29 districts.

The revolution will not be televised.

 

There will be no pictures of pigs shooting down

brothers in the instant replay.

There will be no pictures of pigs shooting down

brothers in the instant replay.

There will be no pictures of Whitney Young being

run out of Harlem on a rail with a brand new process.

There will be no slow motion or still life of Roy

Wilkens strolling through Watts in a Red, Black and

Green liberation jumpsuit that he had been saving

For just the proper occasion.

 

Green Acres, The Beverly Hillbillies, and Hooterville

Junction will no longer be so damned relevant, and

women will not care if Dick finally gets down with

Jane on Search for Tomorrow because Black people

will be in the street looking for a brighter day.

The revolution will not be televised.

 

There will be no highlights on the eleven o’clock

news and no pictures of hairy armed women

liberationists and Jackie Onassis blowing her nose.

The theme song will not be written by Jim Webb,

Francis Scott Key, nor sung by Glen Campbell, Tom

Jones, Johnny Cash, Englebert Humperdink, or the Rare Earth.

The revolution will not be televised.

 

The revolution will not be right back after a message

bbout a white tornado, white lightning, or white people.

You will not have to worry about a dove in your

bedroom, a tiger in your tank, or the giant in your toilet bowl.

The revolution will not go better with Coke.

The revolution will not fight the germs that may cause bad breath.

The revolution will put you in the driver’s seat.

 

The revolution will not be televised, will not be televised,

will not be televised, will not be televised.

The revolution will be no re-run brothers;

The revolution will be live.

 

May 272011
 

Πηγή: Red Notebook

… μου φαίνεται ελιτίστικο να κατηγορούμε τις συγκεντρώσεις για όσα δεν (πρόλαβαν να) είναι, μου μοιάζει εντελώς αναντίστοιχο το παιχνίδι «βρες πόσες ελληνικές σημαίες ανεμίζουν στην πλατεία» και μου ακούγεται από υπερφίαλη έως αφελής η αγχωτική αξίωση «να το πολιτικοποιήσουμε» – λες κι από εμάς περίμεναν όλοι αυτοί.

Σύνταγμα

tου Δημοσθένη Παπαδάτου-Αναγνωστόπουλου

Bρίσκεται στην εκκίνησή της μια διαδικασία που δεν θα φορά τα ρούχα του Πολυτεχνείου ή του Δεκέμβρη του 2008. Είτε θα την παρατηρεί κανείς και θα τη σχολιάζει απ’έξω, είτε θα μπει για να δει -και να επηρεάσει- δυνατότητες και όρια. Δυνατότητες, όταν μπροστά απ’ το Σύνταγμα κυκλοφορούν μονάχα ΜΑΤ και αυτοκίνητα, δεν υπάρχουν.

Αυτό που γίνεται εδώ και δύο μέρες στο Σύνταγμα δεν οφείλεται στο μέσο κινητοποίησης ή προβολής, στο facebook ή την τηλεόραση – μολονότι αυτά έφεραν κοντά μας την πλατεία Ταχρίρ και την Πουέρτα ντε Σολ, και μολονότι τουλάχιστον τα κυρίαρχα μέσα έχουν λόγους να το ιδιοποιούνται. Αυτό που γίνεται οφείλεται στο γεγονός ότι εκατομμύρια άνθρωποι βλέπουν τη ζωή τους να χειροτερεύει και σιγά-σιγά εγκαταλείπουν τον καναπέ, έχοντας κατά νου ότι «αν γίνεται αλλού, ίσως να γίνεται κι εδώ».

Το facebook είναι ένα μέσο κινητοποίησης και συντονισμού που δεν κοστίζει, δεν προϋποθέτει ιδεολογική συμφωνία μεταξύ αυτών που επικοινωνούν και δεν απαιτεί μακροχρόνια δέσμευση – μπορεί λοιπόν να κάνει αυτό που δεν μπορούν σήμερα, για διάφορους λόγους, τα υπάρχοντα πολιτικά κόμματα. Τα όρια τέτοιων κινητοποιήσεων τα είδαμε το 2007, με τις συγκεντρώσεις για τις πυρκαγιές. Σήμερα όμως, εκτός από την επίγνωση αυτών των ορίων, υπάρχει και μια βεβαιότητα: σήμερα δεν είναι το 2007.

Το γεγονός ότι οι άνθρωποι που βλέπουν να χειροτερεύει η ζωή τους αφήνουν τον καναπέ και συγκεντρώνονται έξω απ΄τη Βουλή, δείχνοντας πρώτα απ’όλα στην κυβέρνηση ότι δεν τους εκπροσωπεί πια, είναι -με όρους κοινής λογικής- ένα καλοδεχούμενο σημάδι ότι κάτι κινείται. Αν στη συγκυρία αυτή δεν μπορούν να κατεβάσουν μαζικά τον κόσμο στο δρόμο τα κόμματα της Αριστεράς, αν δεν το μπορούν τα συνδικάτα, η άλλη επιλογή γι’αυτόν τον κόσμο είναι είτε να μεταναστεύσει μαζικά, είτε να κατεβαίνει στο δρόμο και να την πληρώνουν οι μετανάστες επειδή «έχουμε κρίση». Χάρη στις συγκεντρώσεις στο Σύνταγμα, δεν συμβαίνουν αυτά – κι αυτό είναι ένα ακόμα καλοδεχούμενο σημάδι. Είναι, επίσης, και ένα ερέθισμα: ένα επιπλέον ερέθισμα για την Αριστερά να αναρωτηθεί (να αναρωτηθούμε) γιατί έχασε τον πρώτο γύρο και πώς θα είναι αποτελεσματικότερη στον επόμενο.

Προσωπικά με πειράζουν οι βουβές συγκεντρώσεις, αλλά τις προτιμώ απ’τις καθόλου συγκεντρώσεις. Μου είναι ακατανόητες οι συγκεντρώσεις χωρίς πανό (οι συγκεντρωμένοι της Πέμπτης μας θύμισαν, ευτυχώς, ότι πάντα κάποιοι είμαστε και πάντα κάτι ζητάμε από κάποιον…), όμως το πανό μπορεί και να μην προηγείται της συγκέντρωσης –μπορεί και να γράφεται εκεί. Ο όρος «αγανακτισμένος» μου θύμιζε πάντα κάτι κακό από παλιά, αλλά η αγανάκτηση καθεαυτή είναι σημάδι ότι κανείς δεν μπορεί να τα ανέχεται όλα και για πάντα. Δεν εκπροσωπούμαι επ’ουδενί απ’το σύνθημα «κλέφτες-κλέφτες», αλλά στο Σύνταγμα φωνάζουν και «πάρτε το Μνημόνιο και φύγετε από’δώ»: κυβέρνηση «εθνικής ενότητας», υπ’αυτούς τους όρους, (ευτυχώς) δεν γίνεται. Ακούω ότι για το Σύνταγμα κινητοποιήθηκε ο μηχανισμός της ΝΔ· όμως στην πλατεία ήταν και αριστεροί, και αριστεριστές και αναρχικοί που δεν συμπαθούν τον Σαμαρά. Αν με ρωτούσε κανείς, προσωπικά θα ήθελα μια συγκέντρωση και έξω απ’το Χρηματιστήριο ή την Τράπεζα της Ελλάδος (παρά τις εμμονές της Καθημερινής, η κρίση δεν οφείλεται στους αχρείους πολιτικούς –και οπωσδήποτε δεν οφείλεται σε όλους…)· σε κάθε περίπτωση, ωστόσο, από κάπου πρέπει ν’ αρχίσει κανείς. Εν κατακλείδι: με εκνευρίζει η απροϋπόθετη λατρεία του «αυθόρμητου» και ο αντικομματισμός «απ’όπου κι αν προέρχεται»· με εκνευρίζουν όμως εξίσου η αυταρέσκεια και η αδυναμία να συμβιβαστεί κανείς με την ιδέα ότι η κίνηση της κοινωνίας, πώς να το κάνουμε, δεν είναι και δεν ήταν ποτέ θέμα πολιτικής απόφασης ή –αποκλειστικά- προϊόν οξυδερκούς σχεδιασμού.

Για όλους τους παραπάνω λόγους, μου φαίνεται ελιτίστικο να κατηγορούμε τις συγκεντρώσεις για όσα δεν (πρόλαβαν να) είναι, μου μοιάζει εντελώς αναντίστοιχο το παιχνίδι «βρες πόσες ελληνικές σημαίες ανεμίζουν στην πλατεία» και μου ακούγεται από υπερφίαλη έως αφελής η αγχωτική αξίωση «να το πολιτικοποιήσουμε» – λες κι από εμάς περίμεναν όλοι αυτοί. Στο Σύνταγμα φτιάχνεται ένας νέος δημόσιος χώρος – πείτε το απ’ το «πλήθος», πείτε το απ’ το «λαό»: άνθρωποι γνωρίζονται, συζητούν, διαφωνούν, βλέπουν δυνατότητες και όρια. Δηλώνουν με την παρουσία τους ότι τα προβλήματά τους δεν είναι μόνο δικά τους και δεν μπορούν να λυθούν στους τέσσερις τοίχους του σπιτιού τους. Στο Σύνταγμα, λοιπόν, βρίσκεται στην εκκίνησή της μια διαδικασία που, όπως και να το κάνουμε, δεν θα φορά τα ρούχα του Πολυτεχνείου ή του Δεκέμβρη του 2008. Τη διαδικασία αυτή, είτε θα την παρατηρεί κανείς και θα τη σχολιάζει απ’έξω, σαν κάτι εξωτικό και όχι τόσο τέλειο όσο θα όφειλε εξαρχής, είτε θα μπει για να δει -και να επηρεάσει- δυνατότητες και όρια. Δυνατότητες, όταν μπροστά απ’ το Σύνταγμα κυκλοφορούν μονάχα ΜΑΤ και αυτοκίνητα, δεν υπάρχουν.

May 272011
 

Αυτό το σύνθημα ήταν γραμμένο σε Αθηναϊκό τοίχο πέρσι την άνοιξη. Αληθινό και επίκαιρο. Περίεργα πράγματα γίνονται αυτές τις μέρες. Που δεν έχουμε (δεν έχω;) τρόπο να καταλάβω ολοκληρωτικά. Η Πλατεία Συντάγματος με το συνονθύλευμα τάσεων και καταστάσεων. Κάποιοι πολιτικοποιημένοι από τη μια, άλλοι από τον ‘πλανήτη του facebook’, άνθρωποι που δεν έχουν ξανακατέβει στο δρόμο, αλλά και δεν μοιάζουν βέβαιοι για τους λόγους που είναι εκεί.

Το Live chat του facebook, δίπλα στο livestream του skai.gr, δεν ξεχωρίζει από chat για το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου. Σεξιστικό, ομοφοβικό, γηπεδικό και ανούσιο. Συνθήματα γηπέδου μπροστά στη βουλή, με όλη την ανία που δημιουργούν (πόσες φορές να ακούσεις ‘να καεί, να καεί, το μπουρδέλο η βουλή’;). Συνέλευση την κάτω μεριά της πλατείας, με κόσμο να κουβεντιάζει, να συνδημιουργεί. Ο εθνικός ύμνος σε όλες τις παραλλαγές του, και μπόλικες ελληνικές σημαίες. ΜΜΕ που είναι εκπρόσωποι τύπου του Μνημονίου βάζουν στην πρώτη σελίδα τους livestream από το Σύνταγμα. Πως κι έτσι; Γιατί οι άλλες πορείες και διαδηλώσεις δεν είχαν αντίστοιχη αντιμετώπιση;

Κάποιοι απέχουν, από πολιτική υπεροψία (δεν αντέχουν την απολιτική μάζα), άλλοι περνάνε μια βόλτα (γιατί ‘κάθε κινητοποίηση είναι εν δυνάμει μια αρχή για κάτι καινούργιο’). Που θα πάει όλο αυτό; Θα δούμε. Πίσω δεν πάει. Και σίγουρα έχει το στοιχείο του απρόβλεπτου. Ο καθένας θα το μετρήσει ανάλογα με την οπτική του και τις επιθυμίες του.

May 252011
 

Καταλαβαίνεις μια κοινωνία από τη νεολαία της; Ποια επανάσταση ποιών αγανακτισμένων; Η δική μου γενιά μεγαλωμένη μέσα στην αυταπάτη των ‘κομματικών’ λύσεων. Η επόμενη (μεθεπόμενη;) μεγαλωμένη μέσα στον κομματικό χουλιγκανισμό. Το βίντεο από τις φοιτητικές εκλογές στο ΤΕΙ Πειραιά, καταθλιπτικό. Αλλά δεν με εκπλήσσει. Ούτε ο σεξισμός του, ούτε ο χουλιγκανισμός του. Εμείς το δημιουργήσαμε αυτό. Με την προτροπή μας, με τη σιωπή μας ή με την ανοχή μας. Έχει διαφορά;

 


ΔΑΠ – ΝΔΦΚ ΣΤΕΦ ΤΕΙ ΠΕΙΡΑΙΑ ΕΚΛΟΓΕΣ 2011 by fon1972

 

May 232011
 

Πηγή: βλέμμα: gaze at Greece

Αγρύπνια στην Πουέρτα ντελ Σολ

Νίκος Γ. Ξυδάκης

Αν δεν μας αφήσετε να ονειρευτούμε, δεν θα σας αφήσουμε να κοιμηθείτε.

Το σύνθημα των ξάγρυπνων νέων κάθε βράδυ στην Πουέρτα ντελ Σολ της Μαδρίτης, και σε άλλες πλατείες της Ισπανίας, λυρικό, ρομαντικό, ακούγεται σαν να βγαίνει από τα βάθη του εξεγερμένου ’68. Ομως όχι, μόνο η ρομαντική γλώσσα είναι κοινή· η ιστορική σύμφραση είναι ριζικά διάφορη. Το ’68 οι νέοι ζητούσαν να έρθει η φαντασία στην εξουσία, τώρα ζητούν επιπλέον τα θεμελιώδη: υπεράσπιση της ζωής και της αξιοπρέπειας.

Οι νέοι της Democracia Real Ya (Αληθινή Δημοκρατία Τώρα) είναι άνεργοι, διαψευσμένοι, οργισμένοι. Με 4,9 εκατομμύρια ανέργους, 21,3% επί του ενεργού πληθυσμού, η προ πτωχεύσεως Ισπανία δεν προσφέρει στους νέους της κανένα μέλλον, παρά μόνο απελπισία. Οπως και η Ελλάδα, η Πορτογαλία, η Ιρλανδία, που ήδη έχουν χρεοκοπήσει.

Οι “Αγανακτισμένοι” Ισπανοί νέοι που ξαγρυπνούν στις πλατείες μοιάζουν με τους Αιγύπτιους συναδέλφους τους της Πλατείας Ταχρίρ. Το κίνημά τους είναι αυθόρμητο, δεν ποδηγείται, ξεχειλίζει συναίσθημα, περιλαμβάνει τους πιο μορφωμένους και ανήσυχους. Είναι εύθραυστο φυσικά. Μα σταδιακά μπορεί να αποδειχτεί πολύ σκληρό, ιδίως τώρα που αγνοεί τους νόμους για απαγόρευση συναθροίσεων κατά τις εκλογές. Και σίγουρα μεταδίδει τη φλόγα του παραδείγματός του και σ’ άλλες ψυχές, σε άλλες πλατείες, αναλόγως αγανακτισμένες και διαψευσμένες. Το μήνυμά τους είναι εξαιρετικά μεταδοτικό και οικουμενικό:

Eίμαστε απλοί άνθρωποι… Αν σαν κοινωνία μάθουμε να μην εμπιστευόμαστε αφηρημένες οικονομικές αποδόσεις που ποτέ δεν ωφελούν τους πολλούς, μπορούμε να εξαλείψουμε τις καταχρήσεις, την αδικία από την οποία σήμερα όλοι υποφέρουμε. Χρειαζόμαστε μία ηθική επανάσταση. […] Αυτό είναι ένα συμβάν. Και ως τέτοιο, ένα συμβάν ικανό να δώσει νέα νοήματα στις πράξεις μας και τον λόγο μας. Γεννήθηκε από την οργή. Αλλά η οργή μας είναι φαντασία, δύναμη, εξουσία του πολίτη.

May 222011
 

Η δουλειά του δημοσιογράφου δεν είναι να δώσει στους ανθρώπους μια φωνή, εξηγεί η σκηνοθέτης Miki Chakarova στους μαθητές της.

Οι άνθρωποι έχουν μια φωνή, είναι απλώς ότι δεν έχουν διέξοδο.

Στην πρόσφατη ταινία της, The Price of Sex, η Chakarova προσπάθησε να δώσει μια τέτοια διέξοδο, μπαίνοντας της στον κόσμο της σωματεμπορίας της Ανατολικής Ευρώπης. Η ταινία είναι ένα πορτρέτο των ανθρώπων που συνιστούν τη βιομηχανία, καθώς και του τρόπου με τον οποίο η διαφθορά αναπτύσσεται στο πλαίσιο της φτώχειας. Η ταινία θα κάνει την πρεμιέρα της στη Νέα Υόρκη, στο Human Rights Watch Film Festival.

 


GRITtv: Got Docs: The Price of Sex by grittv

May 212011
 

Μια σημαντικότατη διάσταση της δανειοδότησης η οποία έχει παραμείνει στο παρασκήνιο μέχρι πρόσφατα.

Ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου Γιώργος Κασσιμάτης (πρώην πρόεδρος  Ελλήνων συνταγματολόγων και νομικός σύμβουλος του Α. Παπανδρέου) αναλύει παράγραφο προς παράγραφο τη δανειακή σύμβαση που υπέγραψε η Ελλάδα πέρυσι τον Μάιο και τη δένει χειροπόδαρα…

Υπογράψαμε σύμβαση που παραβιάζει όλες τις αρχές διεθνούς δικαίου – παράνομη για την ίδια την ΕΕ – την οποία συνέταξε δικηγορικό γραφείο στην Αγγλία – το ίδιο που συνέταξε το σχέδιο Ανάν – και το οποίο πλήρωσε η Ελλάδα – γεμάτη ακυρότητες, πιστεύοντας ότι η Ελλάδα θα έχει κυβερνήσεις που δεν θα πάνε ποτέ στο δικαστήριο, αλλά θα υποκύπτουν στις πιέσεις.

Εφαρμοστέο δίκαιο της σύμβασης; Το Αγγλικό δίκαιο – όχι το Ελληνικό ούτε το Γερμανικό ούτε κανενός από τους συμβαλλόμενους – γιατί το Αγγλικό δίκαιο είναι ένα δίκαιο που διαφέρει από το ηπειρωτικό και στηρίζεται σε μια παράδοση των “πειρατικών” στόλων, έχει πάρα πολλά παράθυρα παρανομιών. Το Αγγλικό δίκαιο είναι το καλύτερο δίκαιο υπέρ του δανειστή.

Μεταξύ άλλων σε αυτήν την συνέντευξή στο Radio9.gr λέει ο κος Κασιμάτης:

Λίγες μέρες μετά την υπογραφή του “Μνημονίου” που πέρασε από την Βουλή, δημοσιεύτηκε ένας νέος νόμος, ο 3547, ο οποίος έδωσε την εξουσιοδότηση στον υπουργό οικονομικών να υπογράφει για την Ελλάδα. Αυτό επικρίθηκε σε μεγάλη έκταση αλλά δεν ανέφερε κανείς ότι είχε και μια άλλη διάταξη η οποία παραβίαζε το πολίτευμα της Ελλάδος: ορίζει ο 3547 ότι δεν απαιτείται κύρωση των συμβάσεων από την Βουλή.

Ήρθε δηλαδή ένας απλός νόμος να καταργήσει το σύνταγμα. Αυτό είναι αντισυνταγματικό αυτό βέβαια και παράβαση του διεθνές δίκαιο.

Αυτό είναι σε συνεννόηση της Κυβέρνησης μας με τους 16 δανειστές μας και με το ΔΝΤ να το κάνουμε έτσι που να νομίζει μεν κανείς ότι πέρασε από τη Βουλή αλλά να μην περάσει και να μην το ξέρει κανείς.

Και αυτήν τη γραμμή προφανώς την έχουν δώσει και σε όλα τα μεγάλα ΜΜΕ διότι μέχρι σήμερα κανένα μέσο δεν θέλησε να πει ούτε καν το όνομα της σύμβασης δανειοδότησης. Όλοι αναφέρουν το μνημόνιο – ότι υπάρχει αυτή η σύμβαση δεν το ξέρει ο Ελληνικός λαός.

Η Ελλάδα πλέον δεν είναι πια ανεξάρτητη με βάση αυτήν την σύμβαση – όχι μόνο στην εξωτερική πολιτική γιατί της δεσμεύεται η εθνική κυριαρχία, αλλά και στην οικονομική πολιτική λόγω της δέσμευσης της εθνικής περιουσίας.

Με αυτή τη δανειακή σύμβαση η Ελλάδα παραιτήθηκε αμετάκλητα και άνευ όρων από κάθε ασυλία που της παρείχε η εθνική της κυριαρχία.

Όταν είδα τον όρο της παραίτησης από την εθνική κυριαρχία, δεν πίστευα στα μάτια μου διότι τέτοιος όρος δεν έχει ξαναμπεί ποτέ διεθνή σύμβαση. Και έχω πει επανειλημμένως ότι ένας τέτοιος όρος δεν υπογράφεται ούτε με το πιστόλι στον κρόταφο.

Έχουμε υπογράψει ολοκληρωτική δέσμευση της δημόσιας περιουσίας… Αποκλείεται 3η πηγή χρηματοδότησης – δεν μπορούμε πλέον να δανειστούμε από άλλη χώρα εφόσον δεν μπορούμε πλέον να δώσουμε διασφάλιση.

Η Ελλάδα δεν μπορεί πλέον να προβάλει δικές της αξιώσεις απέναντι στους δανειστές της συμψηφιστικά – βλέπε κατοχικό δάνειο. Θα πρέπει να πάμε στα διεθνή δικαστήρια να τα διεκδικήσουμε. Είμαστε η μόνη χώρα που δεν έχει πάρει αποζημιώσεις από την Γερμανία για τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Το ποσόν; 160.000.000 ευρώ – πολύ περισσότερο από το δάνειό μας.

Όλοι οι όροι των συμβάσεων είναι υπέρ των δανειστών χωρίς να διασφαλίζει αντίστοιχα δικαιώματα στον οφειλέτη. Τούτο σημαίνει ότι είναι 100% ΛΕΟΝΤΙΟΣ η συμφωνία και για αυτό ακριβώς και είναι ανυπόστατη κάτω από το διεθνές δίκαιο.

Εφαρμόζουν πιλοτικά αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη την τακτική την οποία εφάρμοζαν και εφαρμόζουν παγίως στον “τρίτο κόσμο”. Σε όλα τα κράτη που έχει πάει το ΔΝΤ τους έδενε με παράνομους νόμους γιατί κανένας δεν πήγαινε σε κανένα διεθνές δικαστήριο να αμφισβητήσει την νομιμότητα των συμβάσεων.

Το πολυεθνικό κεφάλαιο το οποίο θέλει συνεχώς την συγκέντρωση εκπροσωπείται αυτή τη στιγμή από το ΔΝΤ, αύριο μπορεί να εκπροσωπείται από άλλους, εφαρμόζει αυτήν την τακτική.

Μα εφόσον υπάρχουν τεκμηριωμένα νομικά επιχειρήματα δεν μπορούμε να προσφύγουμε κατά αυτής της σύμβασης;

Θα έπρεπε να το κάνει και αυτό κάνω έκκληση… Εγώ πιστεύω ότι εάν έχουμε μια σθεναρή κυβέρνηση και θέσει το θέμα κύρους των συμβάσεων και των όρων θα δεχτούν αμέσως να αλλάξουνε γιατί δεν θέλουν να βγει έξω αυτό.

Ενώσεις πολιτών έχουν ήδη προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Εκκρεμεί ακόμα η απόφαση. Περιμένω με αγωνία να δω τι θα κάνει, αν το ΣτΕ είναι τουλάχιστον ισάξιο του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Λετονίας και της Πολωνίας, δύο χωρών που μπήκαν χτες στον “Ευρωπαϊκό πολιτισμό νομιμότητας”. Πάντως η εισήγηση είναι αρνητική … και αποκαρδιωτική…

Το ζήτημα είναι ότι υπάρχει μια διαρκής παραβίαση του πολιτεύματος της δημοκρατίας. Αυτή τη στιγμή η εξουσία που ασκείται στο εσωτερικό με βάση αυτές τις ανυπόστατες συμβάσεις οι οποίες δεν πέρασαν από την Βουλή των Ελλήνων σημαίνει ότι ασκείται μια πραξικοπηματική εξουσία, μια κατοχή, και ακόμη και η εξουσία της τρόικας που έρχεται και ελέγχει την Ελληνική διοίκηση και εξευτελίζει καθημερινώς την Ελλάδα, είναι παράνομη.

 

 

 

 

May 202011
 

Πηγή: www.noesi.gr/icare

Το iCare είναι μία προσπάθεια ευαισθητοποίησης και αντιμετώπισης των προβλημάτων, που αντιμετωπίζουν οι φορείς που παρέχουν υπηρεσίες σε άτομα με αναπηρία (ΑμεΑ). Σχολεία, εργαστήρια, λοιπά Κέντρα και Ιδρύματα, οδηγούνται σε οριστικό κλείσιμο, λόγω της ανεπάρκειας του Κράτους να προσφέρει τα βασικά: εκπαίδευση, υποστήριξη, απασχόληση.

Αν δε γίνει κάτι, τα άτομα με αναπηρία θα περιοριστούν κατ’ οίκον, όπως στην Ελλάδα του ’50, οι οικογένειές τους θα οδηγηθούν σε απόγνωση, χιλιάδες εργαζόμενοι θα χάσουν τη δουλειά τους. Το κυριότερο, θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε την μεγαλύτερη και πιο κατάφωρη καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ελλάδα.

Ξεκίνησε, την Πέμπτη 19/5/2011, η συλλογή υπογραφών με το ειδικό έντυπο με τίτλο:

ΚΑΤ’ ΟΙΚΟΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΣ ! (κλικ για να δείτε το PDF)

Κέντρα εκπαίδευσης και υποστήριξης Ατόμων με Αναπηρία κινδυνεύουν με λουκέτο!

 

Κάντε κλικ εδώ για να δείτε το κείμενο σε PDF, εκτυπώστε το και συγκεντρώστε υπογραφές. Αν δεν ανοίγει, εγκαταστείτε δωρεάν το πρόγραμμα PDF Acrobat Reader.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Διαβάσετε προσεκτικά τη σελίδα με τις οδηγίες συγκέντρωσης υπογραφών.

1. Εκτυπώστε το κείμενο

Βρείτε το κείμενο στη διεύθυνση www.noesi.gr/icare.pdf. Η εκτύπωση πρέπει να είναι διπλής όψης, ώστε το κείμενο και οι υπογραφές να εμφανίζονται σε ένα φύλλο (μπρος / πίσω).

Εκτυπώστε αρκετά αντίγραφα. Μοιράστε όσα έντυπα συλλογής υπογραφών μπορείτε σε άτομα που θέλουν να υπογράψουν ή να συλλέξουν υπογραφές!

2. Υπογράψτε και συλλέξτε υπογραφές

Κάθε άτομο που υπογράφει, να συμπληρώνει τα ακόλουθα: ονοματεπώνυμο, περιοχή κατοικίας, ιδιότητα ή ειδικότητα (π.χ. φοιτητής, ιδιωτικός υπάλληλος, συνταξιούχος κ.α. ή αγρότης, εκπαιδευτικός, έμπορος κ.α.) και βεβαίως υπογραφή.

Εάν χρειάζεστε πληροφορίες και τον σκοπό του iCare, επισκεφτείτε τη σελίδα www.noesi.gr/icare/goals. Μπορείτε να εκτυπώσετε ή να αποστείλετε ηλεκτρονικά τη σελίδα στους ενδιαφερόμενους.

3. Συγκεντρώστε τις υπογραφές

Οι υπογραφές θα συγκεντρωθούν με ευθύνη του NOESI.gr.

4. Στείλετε, τα πρωτύπα, ταχυδρομικά στη διεύθυνση:

NOESI.gr

Μιστράλ 4

154 51 Ν. Ψυχικό

Δώστε τις υπογραφές σε κάποιον που θα τις παραδώσει στο NOESI.gr

Τηλ. επικοινωνίας: 6948986898

Υπογραφές θα συλλέγονται έως 15 Ιουνίου. Φροντίστε να φτάσουν εγκαίρως.

May 202011
 

Πηγή: Ελευθεροτυπία

Το μανιφέστο του «Πραγματική Δημοκρατία τώρα»

Προτεραιότητα μας είναι η ισότητα, η πρόοδος, η αλληλεγγύη

Στη δημοσιότητα έχει δοθεί το μανιφέστο της κίνησης «Πραγματική Δημοκρατία τώρα» (Democracia Real Ya), που τις τελευταίες ημέρες έχει βρεθεί στο επίκεντρο του διεθνούς ενδιαφέροντος με τις ογκώδεις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας που έχει οργανώσει στη Μαδρίτη και σε πολλές μεγάλες πόλεις της Ισπανίας. Το enet.gr επιχείρησε μια απόδοση του κειμένου στα ελληνικά:

Είμαστε απλοί άνθρωποι. Είμαστε σαν κι εσάς: άνθρωποι που κάθε πρωί πηγαίνουν να σπουδάσουν, να εργαστούν ή να βρουν δουλειά, άνθρωποι που έχουν οικογένεια και φίλους. Είμαστε άνθρωποι που εργάζονται σκληρά κάθε ημέρα για να ζήσουν και να προσφέρουν ένα καλύτερο μέλλον στους γύρω μας.

Κάποιοι από εμάς είναι προοδευτικοί, κάποιοι άλλοι συντηρητικοί. Μερικοί έχουν «πιστεύω», μερικοί δεν έχουν. Μερικοί έχουν συγκεκριμένη ιδεολογία, και άλλοι είναι απολίτικοι. Ολοι μας όμως είμαστε ανήσυχοι και θυμωμένοι από τις πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές εξελίξεις που βλέπουμε γύρω μας. Από τη διαφθορά των πολιτικών, των επιχειρηματιών, των τραπεζιτών… Από το ότι οι απλοί άνθρωποι αισθάνονται αβοήθητοι.

Αυτή η κατάσταση μας πληγώνει όλους καθημερινά. Ομως αν ενωθούμε μπορούμε να την αλλάξουμε. Ήρθε η ώρα να ξεκινήσουμε το χτίσιμο μιας καλύτερης κοινωνίας.

Πιστεύουμε ότι:

-Προτεραιότητα για κάθε προηγμένη κοινωνία πρέπει να είναι η ισότητα, η πρόοδος, η αλληλεγγύη, η ελευθερία της συμμετοχής στον πολιτισμό, την οικολογική βιωσιμότητα και την ανάπτυξη, την ευημερία και την ευτυχία των ανθρώπων.

-Υπάρχουν βασικά δικαιώματα που πρέπει να προστατεύονται στην κοινωνία μας: το δικαίωμα στη στέγαση, την απασχόληση, τον πολιτισμό, την υγεία, την εκπαίδευση, την πολιτική συμμετοχή, την ελεύθερη προσωπική ανάπτυξη, τα δικαιώματα του καταναλωτή, το δικαίωμα για μια υγειή και ευτυχισμένη ζωή.

-Με τον τρόπο που λειτουργούν σήμερα η κυβέρνηση και το οικονομικό μας σύστημα αδυνατούν να αντιμετωπίσουν αυτές τις προτεραιότητες και αυτό αποτελεί πλέον εμπόδιο για την πρόοδο των ανθρώπων.

-Δημοκρατία σημαίνει κυβέρνηση του λαού (δήμος = λαός, κράτος = κυβέρνηση), και αυτό θα πρέπει να συμβαίνει. Αντίθετα, ξέρουμε όλοι ότι το πολιτικό μας σύστημα δεν θέλει καν μας ακούσει. Το καθήκον τους θα έπρεπε να είναι να μεταφέρουν τη φωνή μας στα εθνικά και διεθνή θεσμικά όργανα, να διευκολύνουν την συμμετοχή των πολιτών μέσα από κανάλια άμεσης επικοινωνίας, να λειτουργούν προς όφελος της ευρύτερης κοινωνίας και όχι υπέρ των πλουσίων που ευημερούν εις βάρος μας, όχι ακολουθώντας πιστά μονάχα τις προσταγές των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων τα οποία έχουν επιβάλει τη δικτατορία και την κομματοκρατία.

-Η συγκέντρωση της εξουσίας στα χέρια των λίγων παράγει ανισότητα, προκαλεί εντάσεις, φέρνει αδικία, η οποία οδηγεί στη βία. Κι εμείς την απορρίπτουμε.Το απαρχαιωμένο οικονομικό μοντέλο παγιδεύει την ατμομηχανή της κοινωνίας μέσα σε ένα φαύλο κύκλο όπου οι λίγοι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και οι πολλοί βουλιάζουν στη φτώχεια τη μιζέρια. Και έτσι καταρρέουμε. Μοναδικός σκοπός του συστήματος είναι η συσσώρευση κεφαλαίων σε βάρος της αποτελεσματικότητας και της ευημερίας της κοινωνίας.

-Η σπατάλη πόρων οδηγεί στην καταστροφή του πλανήτη, δημιουργώντας ανεργία και οι καταναλωτές πολίτες αποτελούν μέρος του κέντρου βάρους σε ένα μηχάνημα σχεδιασμένο να εμπλουτίσει μια μειοψηφία που δεν ξέρει τις ανάγκες μας.

-Είμαστε ανώνυμοι αλλά χωρίς εμάς τίποτα δεν θα μπορούσε να υπάρξει, καθώς εμείς κινούμε τον κόσμο. Αν σαν κοινωνία μάθουμε να μην εμπιστευόμαστε αφηρημένες οικονομικές αποδόσεις που ποτέ δεν ωφελούν τους πολλούς, μπορούμε να εξαλείψουμε τις καταχρήσεις και τις ελλείψεις από τις οποίες σήμερα όλοι υποφέρουμε. Χρειάζεται μια ηθική επανάσταση… Είμαστε άνθρωποι, όχι προϊόντα σε μια αγορά…

Για όλα τα παραπάνω, είμαι εξοργισμένος.

Νομίζω ότι μπορώ να το αλλάξουμε.

Νομίζω ότι μπορώ να βοηθήσω.

Ξέρω ότι μαζί μπορούμε.

Παρέα με εμάς. Είναι δικαίωμά σας.