Jun 302010
 

Laurie Anderson. Αν την ξέρεις… λες ‘θεά!’. Αν δεν την ξέρεις, άκου το τραγούδι, διάβασε τους στίχους. Αναφέρεται στην Αμερική, αλλά με λίγες αλλαγές σε καταστάσεις και προβλήματα, είναι επίκαιρο το κομμάτι της και για την Ελλάδα…

Only An Expert – Laurie Anderson

Now only an expert can deal with the problem
Because half the problem is seeing the problem
And only an expert can deal with the problem
Only an expert can deal with the problem

So if there’s no expert dealing with the problem
It’s really actually twice the problem
Cause only an expert can deal with the problem
Only an expert can deal with the problem

Now in America we like solutions
We like solutions to problems
And there’s so many companies that offer solutions
Companies with names like Pet Solution
The Hair Solution. The Debt Solution. The World Solution. The Sushi Solution.
Companies with experts ready to solve the problems.
Cause only an expert can see there’s a problem
And only an expert can deal with the problem
Only and expert can deal with the problem

Now let’s say you’re invited to be on Oprah
And you don’t have a problem
But you want to go on the show, so you need a problem
So you invent a problem
But if you’re not an expert in problems
You’re probably not going to invent a very plausible problem
And so you’re probably going to get nailed
You’re going to get exposed
You’re going to have to bow down and apologize
And beg for the public’s forgiveness.
Cause only an expert can see there’s a problem
And only an expert can deal with the problem
Only an expert can deal with the problem

Now on these shows, the shows that try to solve your problems
The big question is always ‘How can I get control?
How can I take control?’
But don’t forget this is a question for the regular viewer
The person who’s barely getting by.
The person who’s watching shows about people with problems
The person who’s part of the 60% of the U.S. population
1.3 weeks away, 1.3 pay checks away from homelessness.
In other words, a person with problems.
So when experts say, ‘Let’s get to the root of the problem
Let’s take control of the problem
So if you take control of the problem you can solve the problem.’
Now often this doesn’t work at all because the situation is completely out of control.
Cause only an expert can deal with the problem
Only an expert can deal with the problem
Only an expert can deal with the problem

So who are these experts?
Experts are usually self-appointed people or elected officials
Or people skilled in sales techniques, trained or self-taught
To focus on things that might be identified as problems.
Now sometimes these things are not actually problems.
But the expert is someone who studies the problem
And tries to solve the problem.
The expert is someone who carries malpractice insurance.
Because often the solution becomes the problem.
Cause only an expert can deal with the problem
Only an expert can deal with the problem
Only an expert can deal with the problem

Now sometimes experts look for weapons.
And sometimes they look everywhere for weapons.
And sometimes when they don’t find any weapons
Sometimes other experts say, ‘If you haven’t found any weapons
It doesn’t mean there are no weapons.’
And other experts looking for weapons find things like cleaning fluids.
And refrigerator rods. And small magnets. And they say,
‘These things may look like common objects to you
But in our opinion, they could be weapons.
Or they could be used to make weapons.
Or they could be used to ship weapons.
Or to store weapons.’
Cause only an expert can see they might be weapons
And only an expert can see they might be problems.
Cause only an expert can deal with the problem
Only an expert can deal with the problem
Only an expert can deal with the problem

And sometimes, if it’s really really really hot.
And it’s July in January.
And there’s no more snow and huge waves are wiping out cities.
And hurricanes are everywhere.
And everyone knows it’s a problem.
But if some of the experts say it’s no problem
And other experts claim it’s no problem
Or explain why it’s no problem
Then it’s simply not a problem.
But when an expert says it’s a problem
And makes a movie and wins an Oscar about the problem
Then all the other experts have to agree that it is most likely a problem.
Cause only an expert can deal with the problem
Only an expert can deal with the problem
Only an expert can deal with the problem

And even though a county can invade another country.
And flatten it. And ruin it. And create havoc and civil war in that other country
If the experts say that it’s not a problem
And everyone agrees that they’re experts good at seeing problems
Then invading that country is simply not a problem.
And if a country tortures people
And holds citizens without cause or trial and sets up military tribunals
This is also not a problem.
Unless there’s an expert who says it’s the beginning of a problem.
Cause only an expert can deal with the problem
Only an expert can deal with the problem
Only an expert can deal with the problem

Only an expert can see there’s a problem
And see the problem is half the problem
And only an expert can deal with the problem
Only an expert can deal with the problem

(ευχαριστώ την Α.Ζ. για το link και ακόμα περισσότερο την Γ.Σ. που μου επεσήμανε την παρουσία του μέσα σε μια θάλασσα από email!) 🙂
Jun 292010
 



To (πάντα ενδιαφέρον) psi-action ανάρτησε στο blog του έναν Οδηγό Επίγνωσης της Πολιτισμικής Ετερότητας.

Πηγή: psi-action

Οδηγός Επίγνωσης της Πολιτισμικής Ετερότητας: Κατανοώντας την πολιτισμική ετερότητα στην ψυχική υγεία

Πρόλογος στην ελληνική έκδοση

Τα τελευταία χρόνια ο αριθμός των μεταναστών στην Ελλάδα αυξάνει συνεχώς. Οι μονάδες υγείας και ψυχικής υγείας γίνονται αποδέκτες αιτημάτων φροντίδας που απαιτούν νέες δεξιότητες, γνώσεις και ιδιότητες από μεριάς των εργαζομένων στο σύστημα της περίθαλψης. Είναι δεξιότητες, γνώσεις και ιδιότητες που σχετίζονται με την έννοια της πολιτισμικής ικανότητας (cultural competence). Η εξοικείωση των επαγγελματιών υγείας και ψυχικής υγείας, καθώς και των εργαζομένων στη δημόσια υγεία εν γένει, με την έννοια αυτή (και τις αντίστοιχες εφαρμογές) θεωρείται σήμερα απαραίτητη. Η πολιτισμική ικανότητα αποτελεί προϋπόθεση προκειμένου να καταστεί δυνατή η παροχή κατάλληλων υπηρεσιών σε άτομα και ομάδες διαφορετικής πολιτισμικής προέλευσης τα οποία υπό διαφορετικό καθεστώς (οικονομικοί μετανάστες, πρόσφυγες, αιτούντες άσυλο, χωρίς χαρτιά) διαμένουν πρόσκαιρα ή μόνιμα στη χώρα μας.

Ειδικά στην ψυχική υγεία η ανάγκη απόκτησης της πολιτισμικής ικανότητας (η οποία εννοείται ως ικανότητα διαχείρισης των διαφορών που προκύπτουν από τις καθημερινές αλλαγές, δηλαδή ως ικανότητα διαχείρισης του αγνώστου) είναι ακόμη πιο επιτακτική: τόσο η κουλτούρα όσο και το καθεστώς διαμονής ενός αλλοδαπού στη χώρα μας συνιστούν παράγοντες που επηρεάζουν το βίωμα, την εκδήλωση και την έκφραση της ψυχικής διαταραχής και του θεραπευτικού αιτήματος.

Το Κέντρο Ημέρας “Βαβέλ”, μονάδα ψυχικής υγείας για μετανάστες που λειτουργεί από το 2007 στο πλαίσιο του προγράμματος “Ψυχαργώς”, αναγνωρίζοντας αυτή την ανάγκη ανέλαβε την πρωτοβουλία να εκδώσει στην ελληνική γλώσσα το Cultural Awareness Tool, κάνοντας τις απαιτούμενες προσαρμογές. Η μετάφραση έγινε από τις φοιτήτριες ψυχολογίας κκ. Ναυσικά Τσιπά και Κατερίνα Οικονόμου, κατά τη διάρκεια της πρακτικής τους άσκησης στο “Βαβέλ”. Τις διορθώσεις ανέλαβε ο δικηγόρος, συντονιστής της ομάδας νομικής υποστήριξης του Ελληνικού Συμβούλιου για τους Πρόσφυγες, κ. Σπύρος Κουλοχέρης. Ελπίζουμε το τελικό αποτελέσματα να αποτελέσει ένα χρήσιμο εργαλείο που θα βοηθά τους επαγγελματίες ψυχικής υγείας να προσεγγίζουν με πολιτισμική ευαισθησία ανθρώπους οι οποίοι προέρχονται από διαφορετικά πολιτισμικά πλαίσια και αναζητούν ψυχολογική ή ψυχιατρική βοήθεια.

Ανεξάρτητα από το κατά πόσο ο αναγνώστης συμφωνεί ή διαφωνεί με την προτεινόμενη προσέγγιση, είναι βέβαιο πως το ανά χείρας βοήθημα δίνει ερεθίσματα για προβληματισμό και μάλιστα σε ένα πεδίο (της διαπολιτισμικής ψυχιατρικής) που στη χώρα μας είναι ακόμη σχετικά άγνωστο.

Νίκος Γκιωνάκης, επιστ. υπεύθυνος Κέντρου Ημέρας “Βαβέλ”

Με ένα κλικ εδώ θα διαβάσεις όλον τον Οδηγό Επίγνωσης που διανέμεται δωρεάν…

Jun 292010
 


Πηγή: Το Βήμα

Θυμώνω και μου κάνει καλό!
Ο θυμός περιορίζει τις βλαβερές συνέπειες του άγχους, υποστηρίζουν οι επιστήμονες

Σας «ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι»; Μπορεί να έρχεται σε αντίθεση με την κοινή λογική, όπως όμως φαίνεται ο θυμός κάνει καλό στην υγεία. Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξε νέα έρευνα επιστημόνων από το Πανεπιστήμιο της Βαλένθια στην Ισπανία. Τουλάχιστον για όσους ανθρώπους δεν αντιμετωπίζουν άλλα προβλήματα υγείας, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το συναίσθημα του θυμού μειώνει τις συνέπειες του άγχους. Πώς; Κατ΄ αρχάς αυξάνει τη ροή του αίματος στο αριστερό ημισφαίριο του εγκεφάλου το οποίο σχετίζεται με τα θετικά συναισθήματα.

Οταν θυμώνουμε αυξάνονται οι καρδιακοί παλμοί, η αρτηριακή πίεση και η τεστοστερόνη. Παράλληλα βγαίνει έξω από το εύθραυστο «παιχνίδι» της ψυχοσωματικής ισορροπίας η κατ΄ εξοχήν ορμόνη που προκαλεί το άγχος, η κορτιζόλη. Παρατηρείται μεγάλη μείωση της παραγωγής της. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να ενεργοποιείται το αριστερό ημισφαίριο του εγκεφάλου το οποίο σχετίζεται με θετικά συναισθήματα όπως η οικειότητα και η χαρά.

Οι επιστήμονες ανέλυσαν τις αλλαγές στο αυτόνομο νευρικό σύστημα το οποίο επηρεάζει το καρδιαγγειακό και το ενδοκρινικό σύστημα. «Η πρόκληση συναισθημάτων οδηγεί σε σημαντικές αλλαγές στο αυτόνομο νευρικό σύστημα, το οποίο ελέγχει την καρδιαγγειακή λειτουργία, καθώς και το ενδοκρινικό σύστημα. Επιπροσθέτως παρατηρούνται αλλαγές στην εγκεφαλική δραστηριότητα, κυρίως στον πρόσθιο και κροταφικό λοβό» εξήγησε ο επικεφαλής της έρευνας δρ Neus Herrero.

Στη διάρκεια των πειραμάτων προκλήθηκε θυμός σε 30 άνδρες εθελοντές με μια απλή εργαστηριακή μέθοδο, χρησιμοποιώντας 50 φράσεις σε πρώτο πρόσωπο οι οποίες αναφέρονται σε καθημερινές καταστάσεις και ενεργοποιούν το συγκεκριμένο συναίσθημα. Πριν και αμέσως μετά την πρόκληση του θυμού μέτρησαν τους καρδιακούς παλμούς, την αρτηριακή πίεση και τα επίπεδα τεστοστερόνης και κορτιζόλης των ανδρών. Παράλληλα μέτρησαν την ασύμμετρη δραστηριότητα του εγκεφάλου, τη γενικότερη διάθεση των ατόμων και την υποκειμενική τους εμπειρία προς το συναίσθημα του θυμού. Τα αποτελέσματα, που δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό «Ηormones and Βehavior», αποκαλύπτουν ότι ο θυμός προκαλεί αύξηση των καρδιακών παλμών, της αρτηριακής πίεσης και της τεστοστερόνης.

Εδώ όμως βρίσκεται το «κλειδί» του… υγιεινού θυμού. Διότι έτσι ενεργοποιείται το αριστερό ημισφαίριο του εγκεφάλου. Το δεξιό αφορά τα αρνητικά συναισθήματα, όπως ο φόβος, η λύπη και η απομόνωση. «Η περίπτωση του θυμού είναι μοναδική. Διότι, αν και βιώνεται ως αρνητικό συναίσθημα, τελικά στους υγιείς ανθρώπους προκαλεί ένα αίσθημα οικειότητας» είπε ο δρ Χερέρο. Με άλλα λόγια, όταν θυμώνουμε η ασύμμετρη εγκεφαλική αντίδραση υπολογίζεται βάσει της προσπάθειάς μας να προσεγγίσουμε το ερέθισμα που μας προκαλεί θυμό και όχι βάσει του γεγονότος ότι θεωρούμε αυτό το ερέθισμα αρνητικό. «Συνήθως όταν θυμώνουμε εμφανίζουμε μια φυσική τάση να βρεθούμε πιο κοντά σε αυτό που μας έκανε να θυμώσουμε παρά να προσπαθήσουμε να το εξαλείψουμε» καταλήγει ο επιστήμονας. Είναι η πρώτη γενική έρευνα για τον θυμό η οποία λαμβάνει υπόψη όλες τις ψυχοβιολογικές παραμέτρους (την καρδιαγγειακή, την ορμονική και τη διαφορετική δραστηριότητα των δύο ημισφαιρίων του εγκεφάλου) και τις αλλαγές που προκαλούνται όταν μας «ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι».

(ευχαριστώ την Α.Σ. για το link στο άρθρο)

Jun 232010
 

Ένα Δελτίο Τύπου της Greenattack

«Είμαστε αντίθετοι στην ιδιωτικοποίηση των υδάτινων πόρων», δήλωνε στις 14/9/2009 ο Γ. Παπανδρέου κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στη ΔΕΘ.

9 μήνες αργότερα, η κυβέρνηση σχεδιάζει τη δημιουργία μιας εταιρείας «ομπρέλα», με την ονομασία «Ελληνικά Νερά Α.Ε.» κάτω από την οποία θα ενταχθούν η ΕΥΔΑΠ, η ΕΥΑΘ και άλλες εταιρείες ύδρευσης της χώρας για να μπορέσουν να πουληθούν ως πακέτο στις πολυεθνικές του νερού SUEZ, VEOLIA και RWE.

Σε όλες τις χώρες όπου ο έλεγχος του νερού έχει περάσει σε ιδιώτες, η τιμή του έχει αυξηθεί δραματικά, η ποιότητά του έχει χειροτερεύσει, ενώ η πλημμελής συντήρηση των δικτύων ύδρευσης από τους νέους ιδιοκτήτες – επιχειρηματίες έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση των διαρροών και την κατασπατάληση αυτού του πολύτιμου και περιορισμένου φυσικού πόρου.

Χαρακτηριστικά στη Βρετανία, μόνο τα 4 πρώτα χρόνια μετά την ιδιωτικοποίηση των εταιριών ύδρευσης, η τιμή του νερού αυξήθηκε κατά 50%, ενώ από τότε συχνά είναι και τα κρούσματα μόλυνσης του πόσιμου νερού με παράσιτα (βλ. π.χ. επιμόλυνση του νερού 295.000 ανθρώπων το 2008 με το επικίνδυνο για την υγεία παράσιτο cryptosporidium), μικρόβια και άλλες βλαβερές ουσίες.

Στην Ελλάδα, από το 1999-2002, όταν η ΕΥΔΑΠ και η ΕΥΑΘ εισήχθηκαν στο χρηματιστήριο, τα τιμολόγια του νερού ακρίβυναν κατά 150% και 320% αντίστοιχα. Η μείωση του προσωπικού (1000 λιγότεροι εργαζόμενοι στην ΕΥΔΑΠ και 450 λιγότεροι στην ΕΥΑΘ) και η παράδοση βασικών υπηρεσιών αυτών των εταιριών σε εργολάβους, οδήγησε σε ελλιπή συντήρηση των υπαρχουσών υποδομών και υποβάθμιση της ποιότητας του νερού. Σήμερα που το δημόσιο σκοπεύει να διατηρήσει, σε πρώτη φάση, μόνο το 51% των μετοχών της νέας εταιρείας «Ελληνικά Νερά Α.Ε.» και να παραχωρήσει το μάνατζμεντ σε μια από τις προαναφερόμενες πολυεθνικές, πόσο ακόμα θα αυξηθεί η τιμή του νερού; Πόσο ακόμα θα υποβαθμιστεί η ποιότητά του; Πόσο μεγαλύτερες ποσότητες νερού θα χάνονται λόγω διαρροών;

Το νερό δεν δημιουργείται από επιχειρηματίες. Είναι ένας φυσικός πόρος, απαραίτητος για την δημιουργία και την ύπαρξη της ζωής και ως τέτοιος επιβάλλεται να αποτελεί δημόσιο αγαθό, και όχι αντικείμενο εμπορίας, κερδοσκοπίας και επιχειρηματικού πλουτισμού!

Οι εταιρείες ύδρευσης πρέπει να είναι δημόσιες! Η διαχείρισή τους πρέπει να περάσει στα χέρια των εργαζομένων στις εταιρίες αυτές και να ελέγχεται από ολόκληρη την κοινωνία, μέσω εκλεγμένων αντιπροσώπων από επιστημονικούς φορείς, σωματεία, τις τοπικές κοινωνίες κοκ!

Πρέπει όλοι να αγωνιστούμε και να διεκδικήσουμε:

– Tο νερό να ανήκει στην κοινωνία και η διαχείριση του να γίνεται μόνο από δημόσιες επιχειρήσεις!
– Να τιμολογείται με βάση το κόστος άντλησης, συντήρησης των δικτύων, επεξεργασίας του νερού και των μισθών των εργαζομένων και όχι με βάση τα κέρδη των ιδιωτών!
– Να υπάρξει ολοκληρωμένος σχεδιασμός και ορθολογική διαχείριση του συνόλου των υδατικών αποθεμάτων έτσι ώστε από την μια να μπει ένα τέλος στα φαινόμενα κακοδιαχείρισης, κατασπατάλησης και μόλυνσής τους και από την άλλη να καλύπτονται οι ανάγκες ολόκληρης της κοινωνίας!

Jun 232010
 


Κυκλοφορεί στα ιντερνετικά βιβλιοπωλεία το πολυαναμενόμενο βιβλίο του φίλου και συναδέλφου Joe Goodbread! Με τίτλο ‘Befriending Conflict: How to make conflict safer, more productive and more fun’ υπόσχεται οδηγίες βήμα-βήμα για συκγρούσεις που οδηγούν σε πιο παραγωγικές σχέσεις, ενδυνάμωση και προσωπικό μεγάλωμα.

Κάνε ένα κλικ εδώ για να διαβάσεις το πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου (σε pdf)…

Jun 172010
 

Πηγή: Athens Fringe Festival 2

Φιλοσοφία Αthens Fringe Festival 2010

Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, από τις 16 έως τις 20 Ιουνίου, το Athens Fringe Festival ανοίγει τις πύλες του στον Ελληνικό Κόσμο σε πλήθος συνεργαζόμενους χώρους, στους δρόμους και τις πλατείες της πόλης.

Το Athens Fringe Festival είναι μια ανοιχτή γιορτή καλλιτεχνικής έκφρασης που περιλαμβάνει όλα τα είδη των τεχνών – μουσική, θέατρο, χορό, εικαστικά, λογοτεχνία- και κοινωνικής δράσης που απευθύνεται σε πλήθος ομάδων που προάγουν την κοινωνία των πολιτών. Πιστεύουμε ότι η δημιουργικότητα της έκφρασης και η δύναμη της παρέμβασης βρίσκονται εκεί που συναντιούνται οι άνθρωποι, τα μέσα και οι ιδέες, στα δίκτυα και στις συνεργασίες. Για το Athens Fringe Festival σημασία δεν έχει μόνον το τελικό αποτέλεσμα της καλλιτεχνικής πράξης αλλά και η διαδικασία που οδηγεί στην καλλιτεχνική πράξη, οι σχέσεις που φτιάχνονται γύρω από αυτήν.

Εξάλλου, μέσα στο κλίμα απαισιοδοξίας που δημιουργεί η αστάθεια και η αβεβαιότητα, μια αστάθεια όχι μόνον οικονομική αλλά και κοινωνική, η συμμετοχή αποκτά άλλη σημασία. Το Athens Fringe Festival καλλιεργεί τη σύμπραξη, την υποστήριξη και την αλληλεγγύη, γιατί η τέχνη είναι ο κατεξοχήν τρόπος επιβεβαίωσης της κοινωνικής συνοχής. H διάχυση στους δημόσιους χώρους, η ανάληψη κοινωνικής ευθύνης, οι συνεργατικές καλλιτεχνικές δράσεις αποτελούν τον άξονα γύρω από τον οποίο περιστρέφεται η φιλοσοφία του Athens Fringe Festival.

Για τους λόγους αυτούς, το Athens Fringe Festival κινείται σε δύο κατευθύνσεις.

Αφενός, απευθύνει ανοιχτή πρόσκληση σε καλλιτέχνες από όλο το φάσμα των τεχνών και ομάδες κοινωνικής δράσης για να συμμετέχουν χωρίς αποκλεισμούς και ιεραρχήσεις. Η συνάντηση και ο διάλογος, η σύμπραξη και η όσμωση για πέντε ημέρες στον κεντρικό χώρο της διοργάνωσης, στον Ελληνικό Κόσμο, στους συνεργαζόμενους χώρους, στους δρόμους και τις πλατείες της πόλης είναι τα νήματα ενός ιστού που καταγράφει και ενδυναμώνει την καλλιτεχνική και πολιτική ζωή της Αθήνας.

Αφετέρου, διαμορφώνει και οργανώνει πλαίσια μέσα στα οποία το κοινό έρχεται σε επαφή με το πιο ζωντανό, δημιουργικό και πρωτοποριακό κομμάτι της ελληνικής τέχνης και της κοινωνικής ζωής. Το Athens Fringe Festival μέσα από συγκεκριμένες πράξεις και δράσεις θέλει να εντοπίσει και να προτείνει τους χώρους, τους μηχανισμούς και τις ομάδες που αποτελούν τον πυρήνα της κοινωνικής, καλλιτεχνικής και πολιτικής δραστηριότητας της πόλης.

Για να εξυπηρετήσει τους σκοπούς αυτούς το Athens Fringe Festival θεωρεί ότι οι δημόσιοι χώροι είναι ο κατεξοχήν χώρος στον οποίο εκτυλίσσονται οι δραστηριότητές του. Με σημείο αφετηρίας τον Ελληνικό Κόσμο χαράσσει διαδρομές στις οποίες πεζόδρομοι, όπως η Ερμού σε όλο της το μήκος, πλατείες όπως η πλατεία Κουμουνδούρου, και η πλατεία Αυδή, χώροι πολιτισμού και άλλα σημεία της κοινωνικής ζωής της πόλης ορίζονται ως στάσεις.

Το Athens Fringe Festival βγαίνει στους χώρους που όλοι κινούμαστε, περπατά στις διαδρομές μας, προσφέρει ένα πλαίσιο για να ενισχύσουμε τα πράγματα που πάντα κάνουμε. Αποτυπώνει σχέσεις που συνήθως μένουν κρυφές και στην νέα εποχή αποτελούν τη βάση της κοινωνικής και καλλιτεχνικής δημιουργίας.

Διοργανώτρια του Φεστιβάλ είναι η Εταιρεία Πολιτισμού Σύνθεση (www.sinthesis.gr) με πολυετή εμπειρία στο χώρο της παραγωγής καλλιτεχνικών γεγονότων μεγάλου βεληνεκούς.

Η εταιρεία θα αναλάβει την διαχείριση των χώρων που θα συμμετάσχουν καθώς και την παραγωγή ορισμένων επιμελημένων project.

Κάνε ένα κλικ εδώ για το πρόγραμμα του φεστιβάλ…

Jun 152010
 

Ο Arny Mindell, ιδρυτής του Process Work, έχει αναπτύξει τεχνικές δουλειάς με ανθρώπους σε κωματώδη κατάσταση (coma work). Πλούσια δουλειά με θεαματικά αποτελέσματα. Πριν λίγες μέρες αναρτήθηκε στο youtube μια συνέντευξη του Arny Mindell αναφορικά με τη δουλειά αυτή. Η συνέντευξη είναι σχεδόν 20 ετών, αλλά παραμένει επίκαιρη…

Jun 142010
 


Πριν λίγες μέρες ολοκληρώσαμε τη χρονιά με την ομάδα καθηγητών Προγραμμάτων Αγωγής Υγείας του Κολλεγίου Ψυχικού. Πλούσια η χρονιά, και οι συναντήσεις εποπτείας γόνιμες και προκλητικές. Ο χώρος της εκπαίδευσης είναι σφουγγάρι για την ένταση της ευρύτερης κοινωνίας. Και παρέα με τους καθηγητές, βήμα-βήμα, αναδείξαμε διεργασίες, δημιουργήσαμε χώρο για διάλογο και brain storming, ανταλλάξαμε ιδέες και δημιουργικές λύσεις.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Τζώρτζια Κουμάνταρη και το Φώτη Βαλλίνα (συντονιστές του προγράμματος Π.Α.Υ. του Κολλεγίου) καθώς και σε όλους τους καθηγητές της ομάδας. Ευχαριστώ Γεράσιμε, Μαρία Γ., Έλενα, Εύα, Αγγελική, Αλεξάνδρα, Πάκη, Πέλη, Σοφία, Μαρία Χ., Μαρία Β.. Καλό καλοκαίρι και καλή αντάμωση το Σεπτέμβρη!

μια ζωγραφιά, απεικόνιση της αξιολόγησης των μαθητών για τη χρονιά στο Π.Α.Υ.
Jun 092010
 

Ένα ενδιαφέρον animation video, προσαρμογή ομιλίας του Dan Pink στο RSA (Royal Society for the encouragement of Arts, Manufactures and Commerce), για την περίεργη αλήθεια σχετικά με το τι μας κινητοποιεί…

Jun 092010
 

Ένα ενδιαφέρον απόσπασμα για τη γέννηση του συστήματος διαγνώσεων στην Ψυχιατρική από το ντοκυμαντερ του Adam Curtis “The Trap: What happened to our dreams of freedom” το οποίο σε 3 ωριαία επεισόδια διαπραγματεύεται τις έννοιες της ατομικότητας και της ελευθερίας και το πως αυτές έχουν διαμορφώσει τις κοινωνίες μας:

– στο 1ο επισόδιο κοιτάει τα αποτελέσματα από την προσπάθεια πολιτικών (δεξιών και αριστερών) τη δεκαετία του 90 να επεκτείνουν στο δημόσιο βίο μια ιδέα ελευθερίας βασισμένη στο Game Theory, ενός συστήματος το οποίο αφαιρετικά βλέπει τους ανθρώπους σαν ρομπότ που υπολογίζουν το ιδιωτικό τους συμφέρον και οδηγούνται από κίνητρα παρά την ιδέα του δημοσιου καθήκοντος

– στο 2ο επισόδιο κοιτάει το πως ο εθισμός στα νούμερα και τη στατιστική άλλαξε την κοινωνία εξαρτώντας την από τα ψυχοφάρμακα

– στο 3ο επισόδιο κοιτάει την διαδικασία αναζήτησης της ελευθερίας: τι διαφοροποιεί τον καταπιεστή από τον καταπιεζόμενο; Είναι δυνατόν κάποιος που με τις καλύτερες των προθέσεων πάει να ελευθερώσει ένα λαό να γίνεται δια μέσου της δράσης του αυτής τύραννος; Κι αν ναι, με ποιο τρόπο γίνεται αυτό;

Σε τέσσερα You Tube βιντεάκια αποσπάσματα από το 2ο επεισόδιο:

και ένα γραπτό απόσπασμα απο το τέταρτο βιντεάκι:

With the development of psychopharmaka) people imagined that they might live in a world where there would never be a worry, not even a grief, where there would never be conflict, concern or worry over alternatives that make possible the kinds of progress that we’ve seen in the past.

But then the man who had created the check list [DSM] (Robert Spitzer) admitted that it might be leading millions of people to believe that they were disordered when they were not. The check list added up only observable symptoms. They deliberately excluded any understanding of the patients’ life. Because of this, he said, it confused genuine psychological disorder with normal human feelings of sadness and anxiety, and that this was happening on a wide scale. All this was being said by one of America’s most powerful psychiatrists Dr. Robert Spitzer.

Robert Spitzer: “What happened is that we made estimates of prevalence of mental disorders totally descriptively without considering that many of these conditions might be normal reactions which are not disorders, that’s the problem, because we were not looking at the context in which those conditions developed.”

Adam Curtis: “So you have effectively medicallized much of ordinary human sadness, fear, ordinary experiences.”

Robert Spitzer: “I think we have to some extent. How serious a problem it is is not known. I don’t know if it’s 20%, 30% I don’t know but that’s a considerable amount if it’s 20 or 30%.” What was happening was that large part of normal human experience, grief, disappointment, loneliness where all being re-classified as medical disorders. In the process a new system of management was emerging. The drugs took away those complex and difficult feelings and made the individuals happier but they also made them simpler beings. More easy to predict and manage, and closer to the machine-like creatures at the heart of economic models.

Jerome Wakefield: “By using check lists of symptoms about emotions you have gone out and confused normal human responses to life with mental disorder and therefore created an illusion of a vast epidemic, a medicalized illusion. And obviously a situation where you medicalize is a situation where your focus will not be on social change it will be on controlling individual to fit in properly. That’s the subtle and overall danger here. That it could serve our kind of social-economic systems’ needs in a way in which we become more efficient but less human.”

What the psychiatrists had discovered was that an objective system based on numbers had led them into a trap. The numbers had imposed their own narrow logic on how we thought and felt about ourselves. And the politicians were about to find their attempts to manage society by using numbers would also have the strangest consequences. Far from helping them achieve their progressive vision they would actually make society more rigid and even harder to change.

Jun 092010
 
Δεν είναι οι μετανάστες οι εχθροί μας, εχθροί μας
είναι αυτοί που κλέβουν τη ζωή μας!

Στις 9, 10 και 11 του Ιούλη, το Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ ανοίγει ξανά τις πύλες του, την ώρα που κοινωνία και εργαζόμενοι δέχονται την πιο ανελέητη επίθεση των τελευταία 30 χρόνων αντιδρώντας με τις πιο μαζικές διαδηλώσεις της Μεταπολίτευσης. Στην καρδιά της Αθήνας, στο Άλσος Γουδή, και μέσα στο πρωτόγνωρης βαρβαρότητας οικονομικό πλαίσιο που εξαναγκαζόμαστε όλοι από δω κι εμπρός να ζήσουμε, για 15η χρονιά έλληνες, μετανάστες και πρόσφυγες στήνουμε παρέα την πιο μεγάλη αντιρατσιστική γιορτή της πόλης: μια γιορτή στην οποία κάθε χρόνο συμμετέχουν 15.000-20.000 άτομα. Ένα φεστιβάλ φωτεινό, μελωδικό, αλλά και έντονα κριτικό κι ανήσυχο, πλούσιο τόσο σε εθνοτικές και πολιτισμικές αποχρώσεις όσο και σε πολιτικές εκδηλώσεις. Μια καλοκαιρινή γιορτή ανοιχτή σε μετανάστες και αντιρατσιστές, αλλά και σε όλους εκείνους που ασφυκτιούν κάτω από την οικονομική πολιτική που λεηλατεί τις ζωές των πολλών, προκειμένου να σώσει τους λίγους και εκλεκτούς υποστηρικτές της.

Με κοινή μας γλώσσα:

  • τις μουσικές του κόσμου σε ροκ, τζαζ και έντεχνους ρυθμούς και με συναυλίες από ethnicμεταναστευτικά συγκροτήματα, ραπ & hiphopγκρουπάκια δεύτερης γενιάς και ρεμπέτικες κομπανίες καθημερινά
  • τις πολυεθνικές γεύσειςαπό τις αχνιστές κατσαρόλες των μεταναστευτικών και προσφυγικών οργανώσεων
  • τις θεατρικές παραστάσεις, τις εκθέσεις φωτογραφίας, τις προβολές videoκαι ταινιών

Αλλά και με μια σειρά συζητήσεων για:

  • την παγκόσμια κρίση,τη δικτατορία του ΔΝΤ, την Ευρώπη-φρούριο
  • το ρατσισμόκαι την ακροδεξιά βία
  • τα εργασιακά δικαιώματα και την ανάγκη κοινής οργάνωσης και αγώνα των ντόπιων και ξένων εργαζομένων
  • το παλαιστινιακό, τους πολιτικούς κρατούμενους, τα ναρκωτικά, την επιστροφή των πολιτικών προσφύγων και τη σχέση αθλητισμού-ρατσισμού…

…σας καλούμε να περάσουμε τρεις γεμάτες από κάθε άποψη βραδιές. Να αντιταχθούμε στις ολοένα αυξανόμενες επίσημες και «ανεπίσημες» ξενοφοβικές, ρατσιστικές και ακροδεξιές πρακτικές και να αποδείξουμε εμπράκτως ότι αν το παραμύθι τους έχει δράκο, ο δράκος δεν κρύβεται εκεί που δολίως μας υποδεικνύουν: ξένοι δεν είναι οι διπλανοί μας, είναι αυτοί που κλέβουν τη ζωή μας!

Συντονιστικό Μεταναστευτικών και Αντιρατσιστικών Οργανώσεων

Σύντομα αναλυτικό πρόγραμμα συναυλιών, εκδηλώσεων και συζητήσεων στο www.antiracistfestival.gr

Τηλ . επικοινωνίας: 210 3813928 (17:00-21:00)

Jun 072010
 


Φήμες, ολοένα και περισσότερες, λένε πως πάμε ολοταχώς για τη δραχμή. Γνώριμη και παλιά αγαπημένη… Μια από τις πολλές συνέπειες αυτής της επιστροφής στη δραχμή, η συρρίκνωση των επιλογών μας, αποτέλεσμα της επερχόμενης χρεοκοπημένης οικονομίας μας. Θυμήθηκα μαι ομιλία που είχα ακούσει στο TED, και τη δουλειά του ψυχολόγου Barry Schwartz. Στο βιβλίο του “The Paradox of Choice: Why More is Less” υποστήριζε οτι μείωση των επιλογών του καταναλωτή, μειώνει και το άγχος. Εδώ και η ομιλία που έκανε το 2005 στο TED.

(για ελληνικούς υπότιτλους, κάνε ένα κλικ στο ‘view subtitles’ και από το menu διάλεξε ‘Greek’)


Jun 032010
 


Υπάρχουν δεοντολογικά διλήμματα στην εξάσκηση του επαγγέλματος της κοινωνικής εργασίας; Αν ρωτήσεις έναν άνθρωπο που δουλεύει στο πεδίο, θα σου πει “ναι, πολλά και καθημερινά!” Η Δήμητρα Γιάννου, M.Phil., κοινωνική λειτουργός, έγραψε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο που δημοσιεύτηκε στο τελευταίου τεύχος του περιοδικού ‘Κοινωνική Εργασία’. Αξίζει μια ανάγνωση, καθώς αποτελεί τροφή για σκέψη. Στην περίληψη γράφει:

Η κοινωνική εργασία ορίζεται ως η επιστήμη η οποία προάγει ταυτόχρονα την ατομική ευημερία και την κοινωνική δικαιοσύνη. Η διπλή αυτή δέσμευση είναι η πηγή θεμελιωδών δεοντολογικών διλημμάτων για την κοινωνική εργασία που διαμορφώνουν μάλιστα την ταυτότητά της ως μια από τις πιο αμφιλεγόμενες ανάμεσα στις κοινωνικές επιστήμες. Οι έρευνες που διερευνούν τις αξίες που διαμορφώνουν την πρακτική της κοινωνικής εργασίας δημιουργούν τις προϋποθέσεις για την ανάπτυξη δεξιοτήτων που επιτρέπουν στους επαγγελματίες να ανταποκρίνονται στην ιδιαίτερη αυτή ταυτότητα του επαγγέλματος χωρίς να χρειάζεται να προσκολλούνται στην “ψυχοθεραπευτική πρακτική”. Οι ποιοτικές έρευνες τονίζοντας το περιβάλλον στο οποίο ασκείται η κοινωνική εργασία γεφυρώνουν την απόσταση “θεωρίας και πράξης” αναγνωρίζοντας τους παράγοντες που εμποδίζουν τους επαγγελματίες να ανταποκριθούν στις δεοντολογικές τους δεσμεύσεις. Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν η ποιοτική διερεύνηση των δεοντολογικών διλημμάτων των κοινωνικών λειτουργών που δουλεύουν σε δημόσια νοσοκομεία. Οι προσωπικές αξίες, η απουσία συλλογικών αξιών και ο κλινικός χαρακτήρας της κοινωνικής εργασίας φάνηκαν να καθορίζουν τις δεοντολογικές αποφάσεις των συνεντευξιαζόμενων.

Ένα κλικ εδώ για να διαβάσεις όλο το άρθρο…

Jun 032010
 


Οι Έλληνες ακτιβιστές επέστρεψαν στις 3.οο τα ξημερώματα στο αεροδρόμιο της Ελευσίνας. Ο δημοσιογράφος Άρης Χατζηστεφάνου περιγράφει στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΙ τη δική του εμπειρία από την επιδρομή στο Mavi Marmara.


Jun 022010
 

Πηγή: TVXS

Ο Ντάνιελ Κάνεμαν είναι ο ιδρυτής των Οικονομικών της Συμπεριφοράς (ή αλλιώς Συμπεριφορικών Οικονομικών – Behavioural Economics), για τη μελέτη των οποίων του απονεμήθηκε το βραβείο Νόμπελ Οικονομίας το 2002.

Παρότι ο ίδιος έχει βασική εκπαίδευση στην ψυχολογία, τομέα στον οποίο εργάστηκε για δεκαετίες, το βραβείο του απονεμήθηκε ακριβώς «για την ενσωμάτωση στην επιστήμη της Οικονομίας εννοιών από την έρευνα στην Ψυχολογία, ειδικότερα όσον αφορά στην ανθρώπινη κρίση και το μηχανισμό λήψης αποφάσεων κάτω από συνθήκες αβεβαιότητας». Έννοιες όπως αμεροληψία, αμοιβαιότητα, αυτοέλεγχος και ταυτότητα για πρώτη φορά συγχωνεύτηκαν με συστηματικό τρόπο στην οικονομική επιστήμη.

Στη διάλεξή του για το TED, χρησιμοποιώντας παραδείγματα από τις διακοπές έως τις κολονοσκοπήσεις, εξηγεί το πώς ο «βιωματικός εαυτός» και ο «εμπειρικός εαυτός» μας, είναι διακριτοί κι αντιλαμβάνονται την ευτυχία διαφορετικά μεταξύ τους. Αυτή η νέα αντίληψη, εξηγεί ο ίδιος, έχει σημαντικές επιρροές στα οικονομικά, τη δημόσια πολιτική – καθώς και στην κατανόηση του εαυτού μας.

Στο τέλος της ομιλίας ο Daniel Kahneman μοιράζεται με το κοινό μια αναπάντεχη ανακάλυψη που προέκυψε από τα στατιστικά δεδομένα των ερευνών όταν μέτρησαν πώς εξελίσσεται η ανθρώπινη ευτυχία συγκριτικά με το εισόδημα:

“… κάτω από ένα εισόδημα 60.000 δολαρίων το χρόνο οι άνθρωποι είναι δυστυχισμένοι και γίνονται σταδιακά πιο δυστυχισμένοι όσο φτωχότεροι γίνονται. Πάνω από αυτό, έχουμε μια απόλυτα επίπεδη γραμμή. Πολύ σπάνια έχω δει τόσο επίπεδες γραμμές.

Εμφανώς, αυτό που συμβαίνει είναι είναι πως τα χρήματα δεν σου δίνουν βιωματική ευτυχία, όμως η έλλειψή τους σίγουρα σου φέρνει δυστυχία και μπορούμε να μετρήσουμε αυτή τη δυστυχία πάρα πολύ καθαρά.”