Sep 292009
 


Σάββατο πρωι, διαδρομή με το αυτοκίνητο από το Διακοφτό για τα Καλάβρυτα… Τα γνωστά συνθήματα στους τσιμεντένιουσ τοίχους … πολιτικά κόμματα, υποψήφιοι βουλευτές, όλοι έχουν μια θέση. Κάποιος πονεμένος έχει βάλει τη δική του προσωπική νότα… Δεν είναι ‘ευγενική’ η γλώσσα που χρησιμοποιεί. Μοιάζει όμως αυθόρμητη…

Sep 282009
 

ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΚΡΑΤΗΣΗΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΕΛΑΙΩΝΑ ΘΗΒΩΝ ΘΑ ΣΑΣ ΗΤΑΝ ΕΥΓΝΩΜΩΝ ΑΝ ΜΑΣ ΠΡΟΤΙΜΟΥΣΑΤΕ ΣΤΟ … ΧΑΡΙΣΜΑ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ ΣΑΣ!
ΕΧΟΥΜΕ ΔΑΝΕΙΣΤΙΚΕΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΤΕΡΥΓΑ ΜΕ ΠΟΛΛΗ ΜΕΓΑΛΗ ΧΡΗΣΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ – ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΕΣ ΜΑΣ.
(ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΤΡΟΜΑΖΟΥΜΕ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΠΟΡΟΥΣ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΟΥΜΕ ΚΑΙΝΟΥΡΙΑ, ΕΤΣΙ ΣΤΗΡΙΖΟΜΑΣΤΕ ΒΑΣΙΚΑ ΣΕ ΔΩΡΕΕΣ ΦΙΛΩΝ ΚΑΙ ΓΝΩΣΤΩΝ…)

ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΕΡΘΟΥΜΕ ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΑΛΑΒΟΥΜΕ !

ΑΝ ΘΕΛΗΣΕΤΕ ΝΑ ΜΑΣ ΠΡΟΤΙΜΗΣΕΤΕ ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΜΑΣ ΤΑ ΣΤΕΙΛΕΤΕ,

Η ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ:
ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΚΡΑΤΗΣΗΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΕΛΕΩΝΑ ΘΗΒΩΝ
ΕΛΑΙΩΝΑΣ ΘΗΒΑΣ
ΤΚ 32 200
(ΥΠ’ ΟΨΙΝ κ. ΚΟΣΜΑΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ – ΨΥΧΟΛΟΓΟΥ)

Sep 242009
 

Η οργάνωση Avaaz όρισε την 21 Σεπτεμβρίου σαν μέρα για να στείλει ο κόσμος στους ηγέτες τω χωρών ένα μύνημα αφύπνισης για τη κλιματική αλλαγή, παρακινώντας τους να πάρουν τα μέτρα που χρειάζονται για την ουσιαστική προστασία του περιβάλλοντος.

2600 δραστηριότητες διοργανώθηκαν σε 134 χώρες. Μια γεύση στο βίντεο και εικόνες στην ιστοσελίδα της οράνωσης

Sep 242009
 

Στείλτε SMS τη λέξη ΑΑ στο 19454

Κάθε 6″ ένα παιδί στις χώρες του αναπτυσσόμενου κόσμου πεθαίνει από την πείνα όταν στον κόσμο υπάρχει άφθονη τροφή για όλους μας.

Έχουμε 14 μέρες για να βοηθήσουμε όσους περισσότερους μπορούμε.

Από τις 21 Σεπτεμβρίου έως και τις 5 Οκτωβρίου, δηλώνουμε έμπρακτα την αλληλεγγύη μας και συνεισφέρουμε ουσιαστικά στέλνοντας με sms ένα μήνυμα ζωής και φωνάζοντας “όχι στην πείνα”.

Τα έσοδα θα διατεθούν για την καταπολέμηση της πείνας.

Κόστος SMS 1.19Ε, συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ




Sep 232009
 

πηγή: gopingday.weebly.com

Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου

Συναντάμε φίλους σε όποια παραλία μας εμπνέει!
Γινόμαστε όλοι μια παρέα!

…και φσφσφς!

ΑΔΕΙΑΖΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΚΤΕΣ
ΑΠΟ ΤΙΣ ΓΟΠΕΣ ΤΩΝ ΤΣΙΓΑΡΩΝ!

Sep 232009
 


Πηγή: Εμπρός net

Εξέγερση… Γιακουμή Πέλλη 23/09/2009

Το μοναδικό τρόπο που τους απέμεινε πλέον για ν’ ακουστεί η κραυγή αγωνίας τους στην Πολιτεία, επέλεξαν οι εκατοντάδες μετανάστες που κρατούνται στο Κέντρο Κράτησης της Παγανής, οι οποίοι σε μια ακόμη γενικευμένη εξέγερση χθες το απόγευμα έσπασαν τις πόρτες σε όλους σχεδόν τους θαλάμους και ξεχύθηκαν στο προαύλιο του Κέντρου, φωνάζοντας για την ελευθερία τους. Αμέσως μετά τη λήξη του αντιρατσιστικού κάμπινγκ στη Μυτιλήνη, μόλις έσβησαν τα φώτα της δημοσιότητας στο Κέντρο Κράτησης της Παγανής και αφού τότε είχαν δοθεί υποσχέσεις από τα αρμόδια υπουργεία για την επίλυση των προβλημάτων, η Παγανή ξεχάστηκε και οι μετανάστες που αντιδρούν στην πολύμηνη κράτησή τους και τις άθλιες συνθήκες που επικρατούν εκεί… αφέθηκαν στην τύχη τους.

Χθες όμως, πήραν στα χέρια τους την υπόθεση. Απαιτώντας άμεσα την απελευθέρωσή τους. Από την περασμένη Παρασκευή είχαν ξεκινήσει μικροεξεγέρσεις στην Παγανή, που κορυφώθηκαν χθες το απόγευμα. Η παρατεταμένη κράτηση σχεδόν 800 ατόμων, μέσα σε άθλιους θαλάμους, με τις γνωστές ελλείψεις και το γεγονός ότι εδώ και καιρό, όπως καταγγέλλουν, δεν προαυλίζονται καν, ήταν αρκετό για να ξεχειλίσει η αγανάκτηση. Οι ανήλικοι από το θάλαμο του πάνω ορόφου έσπασαν τα κάγκελα των παραθύρων και βγήκαν στην ταράτσα, βάζοντας φωτιές σε σκουπίδια, στρώματα και ό,τι άλλο έβρισκαν μέσα στους θαλάμους τους. Οι ανήλικοι έδειχναν έτοιμοι να πηδήσουν στο προαύλιο του Κέντρου από μεγάλο ύψος, από το σημείο που είχαν συγκεντρωθεί, με άμεσο κίνδυνο σοβαρού τραυματισμού. Κάποιες στιγμές προσπάθησαν με λάστιχα ποτίσματος, ακόμη και με σύρματα, να φτιάξουν αυτοσχέδια σχοινιά για να κατέβουν από το σημείο αυτό, χωρίς αποτέλεσμα. Ένα ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ είχε φθάσει από νωρίς στο σημείο για το φόβο ατυχήματος, που στην αρχή έμοιαζε άμεσος.


Επέκταση της εξέγερσης

Οι αντιδράσεις με φωτιές συνεχίσθηκαν και στους πίσω θαλάμους, όπου οι μετανάστες έσπασαν ό,τι βρήκαν και έσπρωχναν και χτυπούσαν με δύναμη καγκελένιες πόρτες από τους θαλάμους. Η μια μετά την άλλη οι πόρτες παραβιάζονταν και μέχρι τις 5:30 το απόγευμα είχαν ανοίξει όλοι σχεδόν οι θάλαμοι. Οι μετανάστες ξεχύθηκαν στον αύλειο χώρο του Κέντρου Υποδοχής, όπου πανηγύριζαν και φώναζαν συνθήματα για την ελευθερία τους.

Μαρτυρίες

Ένας μετανάστης από την Παλαιστίνη συμπλήρωνε χθες 24 ημέρες κράτησης στην Παγανή. Η μαρτυρία του είναι συγκλονιστική. «Τους λέω ότι είμαι μεγάλος (σ.σ. ενήλικας) και εκείνοι μου λένε “όχι δεν είσαι”, τους λέω ότι είμαι 24 ημέρες εδώ και μου λένε ότι δεν είμαι. Τους λέμε ότι το νερό δεν είναι καθαρό και μας λένε ότι είναι καθαρό. Πονάει η κοιλιά μας και φωνάζουμε για γιατρό και λένε ότι δεν είμαστε άρρωστοι. Είμαι τρελός; Είμαστε όλοι τρελοί; Αυτό θέλουμε να πούμε με αυτό που κάνουμε τώρα. Ότι δεν είμαστε τρελοί και θέλουμε μόνο την ελευθερία μας. Λυπάμαι για αυτό που γίνεται, όμως δεν έχουμε άλλο τρόπο. Το Ισραήλ με έκανε να δραπετεύσω από τη χώρα μου και τώρα βρίσκομαι σε άλλο Ισραήλ. Γιατί είμαι φυλακισμένος; Δεν είμαι ζώο, είμαι άνθρωπος, θέλω την ελευθερία μου.» Ένας άλλος Αφγανός λέει: «Στους θαλάμους υπάρχει παντού βρομιά, το νερό είναι βρόμικο και μας λένε “σας δίνουμε στέγη και φαγητό. Γιατί φωνάζετε;”. Φωνάζουμε γιατί ζούμε σαν τα ζώα και θέλουμε την ελευθερία μας. Δε θέλω να δραπετεύσω γιατί θέλω να είμαι νόμιμος. Θέλω χαρτιά για να φύγω από τη χώρα. Γιατί δε μας δίνουν τα χαρτιά μας να φύγουμε;»

Αστυνομικές δυνάμεις

Η μικρή αστυνομική δύναμη των μόλις τεσσάρων αστυνομικών παρακολουθούσαν όσα γίνονταν στους θαλάμους του Κέντρου Υποδοχής, ενώ από το απόγευμα σταδιακά άρχισαν να ενισχύονται οι αστυνομικές δυνάμεις. Αστυνομικοί παρατάχθηκαν κατά μήκος του δρόμου στο πλάι του Κέντρου Υποδοχής, προκειμένου να εμποδίσουν τους αλλοδαπούς να πηδήξουν από τα συρματοπλέγματα, στην περίπτωση που προσπαθούσαν ν’ αποδράσουν. Κάτι τέτοιο όμως δε φαινόταν – τουλάχιστον μέχρι αργά το απόγευμα – να είναι στις διαθέσεις των μεταναστών, οι οποίοι απλά παρέμεναν στο προαύλιο του Κέντρου Υποδοχής, χωρίς να κάνουν προσπάθειες να σπάσουν την κεντρική πόρτα, παρ’ ότι κάτι τέτοιο έμοιαζε πολύ εύκολο για τα εκατοντάδες άτομα που βρίσκονταν εκεί.

Γύρω στις 5 το απόγευμα ένα λεωφορείο των Αστικών ΚΤΕΛ που ανέβαινε προς την Παγανή έγινε δεκτό με ενθουσιασμό από τους συγκεντρωμένους, που πίστεψαν ότι ήρθαν να μεταφέρουν κάποιους στο πλοίο. Αντί για αυτό διαπίστωσαν ότι το λεωφορείο ήταν γεμάτο με νέους μετανάστες (οικογένειες με γυναίκες και μικρά παιδιά), που μόλις είχαν αφιχθεί στο νησί. Παρά το γεγονός ότι όλος ο χώρος βρισκόταν επί δύο σχεδόν ώρες σε συνθήκες εξέγερσης, κάποιοι είχαν τη φαεινή ιδέα να μεταφέρουν νέους μετανάστες σε ένα Κέντρο Κράτησης που βρισκόταν… υπό κατάληψη! Απίστευτες καταστάσεις, που αν μη τι άλλο αποδεικνύουν το μέγεθος του προβλήματος και όχι μόνο των παράνομων μεταναστών, αλλά κυρίως της διαχείρισής τους.
Μέχρι αργά χθες το απόγευμα το Κέντρο της Παγανής παρέμενε στα χέρια των μεταναστών.

Sep 222009
 

Κλιματική αλλαγή: Το δυσοίωνο “αύριο” απαιτεί ένα δραστήριο “σήμερα”…

Αγαπητές φίλες και φίλοι του WWF Ελλάς,

Ανυπόφορες πόλεις, τουριστικοί προορισμοί με καύσωνες, δύσκολες μέρες για τη γεωργία, εθνικοί δρυμοί σε κίνδυνο. Αυτές θα είναι αύριο οι δραματικές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής για την Ελλάδα, αν δεν αντιδράσουμε σήμερα.

Το WWF Ελλάς και το Εθνικό Αστεροσκοπείο παρουσίασαν τη νέα έρευνα: «Το αύριο της Ελλάδας: επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην Ελλάδα κατά το άμεσο μέλλον». Αντικείμενο της έρευνας είναι η πρόβλεψη των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής στην Ελλάδα κατά την περίοδο 2021-2050. Πλήρη στοιχεία της έρευνας, μπορείτε να βρείτε εδώ.

Η Πολιτεία αλλά και οι πολίτες δεν μπορούν να ισχυριστούν πλέον ότι δεν γνωρίζουν τι πρόκειται να συμβεί στο άμεσο μέλλον. Η προσαρμογή της χώρας μας στις επικείμενες κλιματικές συνθήκες και η επιδίωξη μιας πραγματικά καλής συμφωνίας στην Κοπεγχάγη, αποτελούν μονόδρομο. Έναν μονόδρομο που μπορούμε όμως να διασχίσουμε με επιτυχία αν συνταχθούμε όλοι μαζί στον αγώνα ενάντια στην κλιματική αλλαγή.

Δημήτρης Καραβέλλας

Διευθυντής WWF Ελλάς

Sep 212009
 

Πεθαίνοντας στην Αφθονία

Πηγή: www.smallplanet.gr

«Ελέγξτε το πετρέλαιο και θα ελέγχετε έθνη. Ελέγξτε το φαγητό και θα ελέγχετε τον κόσμο». Χένρι Κισινγκερ 1974 Μια χούφτα πολυεθνικές εταιρείες έχουν καταφέρει να ελέγξουν την «καρδιά» του φαγητού που βάζουμε στο καθημερινό μας τραπέζι: Τον ίδιο τον σπόρο και ως εκ τούτου την παγκόσμια γεωργική παραγωγή. Οι χρηματιστές στον ανεπτυγμένο κόσμο τζογάρουν με τα τρόφιμα, ανεβοκατεβάζοντας τις τιμές, παίζοντας με το θεμελιώδες δικαίωμα των ανθρώπων να έχουν πρόσβαση στο φαγητό. Την ίδια στιγμή σχεδόν ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι σε όλο τον κόσμο υποσιτίζονται και 25.000 πεθαίνουν κάθε μέρα από πείνα. Μήπως η Γη αδυνατεί πλέον να θρέψει τους κατοίκους της; Τα στοιχεία δείχνουν το αντίθετο! Η κρίση των τροφίμων, όπως θα περάσει στην ιστορία, συμβαίνει την στιγμή που ο πλανήτης παράγει περισσότερο φαγητό από ποτέ. Το «Πεθαίνοντας στην Αφθονία» ξεδιπλώνει μπροστά σας το βασίλειο του Παραλόγου, τις διαπλοκές ενός συστήματος, στο οποίο υπάρχει μεν επάρκεια φαγητού, αλλά είναι τόσο ακριβό που οι φτωχοί δεν μπορούν να το αγοράσουν.

Σενάριο/σκηνοθεσία : Γιώργος Αυγερόπουλος






Sep 172009
 

‘Red Book’ (Κόκκινο Βιβλίο) είναι ο τίτλος ενός αδημοσίευτου βιβλίου 600 σελίδων του C.G. Jung που εκδίδεται φέτος για πρώτη φορά. Η εφημερίδα New York Times, δημοσιεύει στην έντυπη έκδοση, την Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου, ένα ενδιαφέρον άρθρο για το βιβλίο.

Το άρθρο έχει ήδη δημοσιευτεί στην ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας, και μπορείς να το διαβάσεις με ένα κλικ εδώ….

Εδώ μπορείς να δεις μερικές σελίδες από το βιβλίο….

Sep 132009
 

Η Jenn Cohen, Process Worker, στο Process Work Institute του Πόρτλαντ, Όρεγκον, έχει κάνει καταπληκτική δουλειά με νέους στο Circus Project. Αξίζει μια επίσκεψη στο web site τους…

Την εβδομάδα που μας πέρασε, δημοσιεύτηκε συνέντευξη της στην εφημερίδα The Oregonian.

Πηγή: The Oregonian

Dreams under the big top: Portland woman ties circus to success
by Casey Parks, The Oregonian September 10, 2009

Nine months ago, Jenn Cohen dropped off her dreams at a bus stop in Yachats. That followed a winter weekend that was supposed to be a benchmark for Cohen and her nonprofit, which teaches circus skills to homeless and at-risk youths. The Circus Project was low on money, but the students were becoming great performers. Cohen took them to the coast to create their first performance.

But two days into the retreat, Cohen discovered that three students had been doing drugs — a violation of company rules. Jenn Cohen, 33, offers feedback to her students at the end of rehearsal recently at Friendly House. Cohen’s students prepare to perform in public after a year of training.

“How could you do this?” Cohen had asked them, crying. After a sleepless night, she delivered the news: I’m sending you back to Portland. When she dropped them off at the bus stop, the group was 6 months old. The three offenders had helped create the program and made up half the troupe. How could she go forward without them? It took months, but Cohen, 33, is on the verge of her first victory.

The Circus Project will perform Saturday night at Disjecta. The circus, historically, has often been a place for the marginalized, for freaks of nature. Jenn Cohen was 13 and on a family vacation at Club Med in Florida when she first tried a trapeze. She felt out of place at school, out of place at home. She was terrible at sports and ballet, but on the trapeze — even that middle-class vacation version — her body had a purpose. The next summer, she begged her family to send her to circus camp.

By 16, she was teaching circus skills such as trapeze, juggling and aerial acrobatics. Within a few years, she was performing around the world. In San Francisco, where she attended the country’s top circus school and taught classes, Cohen began using circus training as a way of helping people with eating or emotional disorders.

Andie Rose Crug, once a student of Cohen’s who has Tourette’s syndrome, said performing helped her channel tics into physical activity. Her symptoms lessened, she says, because the dangerous acts demanded concentration. “It’s life or death up there,” she said.

Cohen eventually moved to Portland, where she worked part time as a therapist and tried to expand on the results she had seen in California. She knew the people who would most benefit from circus training wouldn’t be able to afford it.

Jessica Dennis, 22, rehearses her Tissu routine as she prepares for the Circus Project’s show this week. “I joke about my $10,000 handstand,” she says. “In San Francisco, people really did pay $40 an hour to study with a Chinese circus master.”

She started a nonprofit, offering free lessons and, using grant money, healthy food for participants. She held drop-in classes at Outside In and New Avenues for Youth. By fall 2008, she had a troupe of seven performers, all around 20 years old. About half were homeless. She thought raising money would be easy.

There are 1,652 nonprofits in the city — one for every 338 people — but Cohen thought her program would stand out, that people would see how students’ lives improved. Most potential donors were wary. “You want to teach what to whom? Why?” Cohen believes Portland has plenty of career opportunities for circus performers, particularly teaching jobs. “But it’s really hard to convince people that it is actually a viable activity because it’s not widely known in Portland as one,” she says.

Even with the money stress, things were going great when the group started planning its first big show late last year. Everyone showed up for practice three times a week at the Friendly House, a community center in Northwest Portland. The students were happy. “I grew up loving Batman,” trapezist Aaron Guerrero says. “Doing all this stuff that people don’t do feels like my superpower, like I could go out and save the city with my aerials.”

In January, Cohen splurged and took the students on the retreat to Yachats. She rented a big, oceanside lodge. One night, in a group meeting, a student said she was upset. While she had obeyed the company’s rules — no drinking, no drugs — other students had broken them. When Cohen told the students they were out of the program, they begged to stay, she says. Part of her wanted to let them. They were the founding members.

Driving back from the bus stop, she thought the project was over. Would the four remaining students want to continue? Since the project started, the students have often said what they like most is the sense of community the project has given them. Like Cohen, they had felt out of place before. Now, half their community was gone.

Nervous, Cohen pulled up to the lodge. The remaining students were waiting with a card. “Although we had a time of chaos, it made a stronger bond between us,” they wrote. “(We), like you, have no idea what could happen next … but would like to say thank you for hanging in there, believing in us and in the process and in yourself.” “Now,” they said. “Let’s get back to work.”

The performance they will debut Saturday is breathtaking. The students — the ones who stayed — are graceful, agile and strong. Exactly what Cohen wanted.

Sep 062009
 

Επιμορφωτικό Σεμινάριο για Εκπαιδευτικούς:

Διεργασία Ομάδας, Επίλυση Συγκρούσεων & Διαφορετικότητα

Λένα Ασλανίδου, M.P.W.

Αλεξάνδρα Βασιλείου, Ph.D.

Λίλη Βασιλείου, Ph.D.



Νοέμβριος 2009 – Ιούνιος 2010


Κύκλος 7 σεμιναρίων

Η πολυπλοκότητα που αντιμετωπίζουμε στη καθημερινότητα μας έχει αυξηθεί κατακόρυφα. Ο χώρος της εκπαίδευσης ειδικότερα και οι άνθρωποι που εργάζονται σε αυτόν βρίσκονται στην ‘πρώτη γραμμή του πυρός’. Οι εκπαιδευτικοί καλούνται να αντιμετωπίσουν πολλαπλές προκλήσεις. Μαζί με τον διδακτικό τους ρόλο και τις ανάγκες του αναλυτικού προγράμματος χρειάζεται να ανταποκριθούν στις ανάγκες των μαθητών για ουσιαστική επαφή και ανάπτυξη δεξιοτήτων που θα τους βοηθήσουν να αντεπεξέλθουν στις προκλήσεις της ζωής τους σήμερα, στις προσδοκίες των γονιών και της κοινωνίας γενικότερα από το σχολείο, καθώς και στην ανάγκη αντιμετώπισης αυξανόμενων εντάσεων που δημιουργούνται γύρω από θέματα διαφορετικότητας και πολυπολιτισμικότητας.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον ο εκπαιδευτικός χρειάζεται αναγνώριση, στήριξη καθώς και ασφαλή χώρο για να πειραματιστεί και να αναπτύξει δεξιότητες που θα τον βοηθήσει στο έργο του. Αυτός ο κύκλος επιμορφωτικών σεμιναρίων είναι μια απόπειρα ανταπόκρισης σε αυτές τις ανάγκες. Τα βιωματικά αυτά σεμινάρια θα προσφέρουν τη δυνατότητα απόκτησης εργαλείων που βοηθούν στο συντονισμό ομάδων, στην επίλυση συγκρούσεων και στην αντιμετώπιση θεμάτων που σχετίζονται με τη διαφορετικότητα και τη πολυπολυτισμικότητα.

Θεματολογία του κύκλου σεμιναρίων

· Δυναμική ομάδας και διεργασία ομάδας

· Επικοινωνία και επίλυση συγκρούσεων

· Ο ρόλος του εκπαιδευτικού και το όραμα του για το σχολείο και την εκπαίδευση

· Διαφορετικότητα, στερεότυπα και θέση ισχύος στις σχέσεις

· Σχολικός εκφοβισμός (bullying), διαμεσολάβηση (mediation)

· Το σχολείο στο πλαίσιο της ευρύτερης κοινωνίας

Ημερομηνίες Σεμιναρίων:

Σεμινάριο 1: 21 – 22 Νοεμβρίου 2009 (10 ώρες)

Σεμινάριο 2: 19 – 20 Δεκεμβρίου 2009 (10 ώρες)

Σεμινάριο 3: 23 – 24 Ιανουαρίου 2010 (10 ώρες)

Σεμινάριο 4: 06 – 07 Μαρτίου 2010 (10 ώρες)

Σεμινάριο 5: 24 – 25 Απριλίου 2010 (10 ώρες)

Σεμινάριο 6: 29 – 30 Μαΐου 2010 (10 ώρες)

Σεμινάριο 7: 19 – 20 Ιουνίου 2010 (10 ώρες)

Διάρκεια: Κύκλος 7 σεμιναρίων συνολικής διάρκειας 70 ωρών

Ώρες: Σάββατο 10 πμ–5 μμ, Κυριακή 10 πμ-2μμ

Με την ολοκλήρωση του επιμορφωτικού κύκλου θα δοθεί Βεβαίωση Παρακολούθησης Επιμορφωτικών Σεμιναρίων.

Υπεύθυνες επιμορφωτικού κύκλου:

Η Λένα Ασλανίδου,M.P.W. – Κοινωνική Λειτουργός, Certified Process Worker, η Λίλη Βασιλείου, Ph.D. – Κοινωνική Λειτουργός, διδάκτωρ Ψυχολογίας, Certified Process Worker, και η Αλεξάνδρα Βασιλείου, Ph.D. – διδάκτωρ Κοινωνικής Ψυχολογίας, Certified Process Worker, εργάζονται ως ψυχοθεραπεύτριες και εκπαιδεύτριες στο Process Work, στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Συνεργάζονται με δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς, εκπαιδεύοντας επαγγελματίες στην Επίλυση Συγκρούσεων, το Συντονισμό Ομάδων (Group Facilitation), και τη Διαμεσολάβηση (Mediation). Είναι ιδρυτικά μέλη του ‘Process Work Greece’, μέλη του διδακτικού προσωπικού των μεταπτυχιακών προγραμμάτων του Process Work Institute στο Πόρτλαντ, Όρεγκον, ΗΠΑ, και συνεργάτες του Αθηναϊκού Κέντρου Μελέτης του Ανθρώπου, στην Αθήνα.

Sep 022009
 

Deepening the Well:Israeli-Palestinian Worldwork 2009
Nazareth
November 5-8 2009

Many of us feel that we can’t do much to change our world, that it is up to our leaders, and the most we can do is elect better leaders. However, each of us has, within himself, incredible ability and immense power to facilitate world changes, by making changes in ourselves and in the communities where we live.

In this Worldwork seminar, we will utilize Process Oriented Psychology techniques to explore our abilities and powers to facilitate changes. We will discover the unique characteristics that each of us brings to this work, and learn how to draw on them in implementing change.

We will also explore our inner direction and how we can at any moment, anywhere, pick up our participant facilitator role, and move towards a position from which we can make changes.

The seminar will bring together Arab Israelis, Palestinians, Jewish Israelis, Process Work students from around the world and other participants from many different countries who are interested in making a world change, coming to support and be part of the process.

All of us will be together the first three days of the seminar. On the 4th day, we will break up into subgroups to focus on internal community conflicts of the Jewish-Israeli community, the Palestinian community and the Arab-Israeli community. International attendees are welcome to observe the process or participate in either group.

This seminar will focus on:

  • Art, creativity, and conflict resolution
  • Religion, spirituality, war and peacemaking
  • The basics of Worldwork methods of conflict facilitation
  • Earth based, indigenous, shamanistic methods of facilitation
  • Tools to break cycles of revenge
  • Working with trauma in ourselves, our loved ones, our clients, our community
  • The power of the participant facilitator
  • Creation of conflict facilitation teams
  • Working with conflicts inside ourselves and inside our own identified communities


Facilitators

Dr. Najah Mansara, from the Palestinian Authority, is a facilitator, social activist, and trainer; has presented workshops in many different topics of her expertise, including the effects of the Israeli Palestinian conflict on children and families, and other aspects of working with trauma.

Gary Reiss LCSW, PhD, certified trainer in Process Oriented Psychology. He is the author of Beyond War and Peace in the Arab Israeli Conflict, and four other books. He has three new books coming out in 2009. Dr. Reiss has led conflict work groups in Israel with Israelis and Palestinians. Dr. Reiss has also worked with conflict between Orthodox and Secular Jews, and between different factions in the Druze community. He has worked in the Middle East for twelve years, and teaches Process Oriented Psychology worldwide. Facilitation Team will consist of Diplomats in Process Work and Process Work students.

For further details and registration please contact us worldwork.israel@gmail.com
Tel: ++972-52-8745498 Liad
Seminar fee: $350 (Special offer– early registration until Oct 1st 2009: $310)
The seminar fee includes refreshments during the seminar, and does not include accommodation
and meals.
Please contact us for further details
A limited number of partial scholarships available. For details please contact the organizers
by Email.

Please note: when we receive your completed registration form, we will send you information on how to reach the seminar venue from Ben Gurion airport, as well as links to information about Nazareth.