Mar 302009
 


Το Σαββατοκύριακο 28-29 Μάρτη, ήμουν στη Σύρο για ένα σεμινάριο για εκπαιδευτικούς. Η πρωτοβουλία για την οργάνωση του σεμιναρίου ήταν του Κέντρου Πρόληψης Κυκλάδων ‘Θησέας’ και της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Κυκλάδων. Το σεμινάριο έγινε στην Παιδική Βιβλιοθήκη του Δήμου Ερμούπολης, σε έναν εκπληκτικό χώρο, φτιαγμένο με μεράκι και φροντίδα. Χώρος ηλιόλουστος φιλόξενος. Η ομάδα των 45 εκπαιδευτικών ήταν κυρίως από τη Σύρο, αλλά και από τα γύρω νησιά.

Το θέμα του σεμιναρίου ήταν ‘Επίλυση Συγκρούσεων στο Σχολείο’, με έμφαση σε βιωματική δουλειά πάνω σε αρχές της επίλυσης συγκρούσεων. Δουλέψαμε πάνω σε δεξιότητες επικοινωνίας και εξερευνήσαμε τους ρόλους μέσα στο σχολείο. Ξεκινήσαμε από δουλειά με το εαυτό μας για να μπορέσουμε να στηρίξουμε και τους άλλους. Είδαμε τη σύγκρουση σαν μια πολυεπίπεδη διεργασία που είναι ταυτόχρονα εσωτερική, διαπροσωπική και κοινωνική. Αναζητήσαμε λύσεις σε προβλήματα που να προέρχονται μέσα από το ίδιο το πρόβλημα και τον τρόπο έκφρασης του.

Η ομάδα των εκπαιδευτικών ‘βούτηξε στα βαθιά’ με προσωπική δουλειά σε δυάδες και σε μικρές ομάδες. Η φιλοξενία στη Σύρο ήταν ζεστή και ανθρώπινη. Η ομάδα πλούσια και δημιουργική. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Αναστασία Προκοπίου και την Λιάνα Τσαρουχά (από το Κέντρο Πρόληψης Κυκλάδων ‘Θησέας’) και στην Τάνυα Σκρέτα και Χρυσάννα Διαμαντή (από τη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης) για το μεράκι και τη φροντίδα που βάλανε στην οργάνωση του σεμιναρίου!

Mar 202009
 

ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΡΑΙΟΣ

Διεκδικούμε: νομιμοποίηση των μεταναστών/ριων, υπηκοότητα στα παιδιά τους, ανοιχτά σύνορα και άσυλο στους πρόσφυγες, ίσα εργασιακά δικαιώματα για όλους.

Προσυγκεντρώσεις: 1 μ.μ. στην Πλατεία Αγίου Παντελεήμονα2 μ.μ. Σοφοκλέους και Μενάνδρου

ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΑΥΛΙΑ

21/3, 5 μ.μ., Πλατεία Κοτζιά (Δημαρχείου) με συμμετοχή ελλήνων καλλιτεχνών, ελληνικών και μεταναστευτικών μουσικών σχημάτων

Aντιρατσιστικές συγκεντρώσεις, εκδηλώσεις και συναυλίες, θα γίνουν στις 21 Μάρτη από τοπικούς φορείς σε: Θεσσαλονίκη, Χανιά, Πάτρα, Ηράκλειο Κρήτης, Μυτιλήνη, Βόλο, Κοζάνη, Λιβαδειά, Σάμο, Χίο.

Στη διοργάνωση της Αθήνας συμμετέχουν οι εξής φορείς:

ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, ΟΛΜΕ, ΠΕΚΟΠ (Ένωση Καθαριστών/ριών), ΣΕΤΤΕΑ (Εργαζόμενοι στις ταχυμεταφορές), Σωματείο Εργαζομένων στα Τηλεφωνικά Κέντρα του ΟΤΕ «Κωνσταντίνα Κούνεβα», Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών, Ελληνικό Κοινωνικό Φόρουμ, Κοινότητα Μπαγκλαντεσιανών, Ένωση Αφρικανών Γυναικών, Ένωση Φιλιππινέζων Μεταναστών-KASAPI, Αφγανική Κοινότητα Ελλάδας, Κοινότητα Σενεγάλης, Κοινότητα Ακτής Ελεφαντοστού, Νιγηριανή Κοινότητα, Κοινότητα Καμερούν, Σύλλογος Σουδανών προσφύγων, Σύλλογος Σύριων NAVENDA, ACTION-CONGO, Σύλλογος Μαροκινής Κοινότητας στην Ελλάδα, Ελληνοπακιστανικός Σύλλογος, Κέντρο Αγωνιστικής και Πολιτιστικής Αλληλεγγύης των λαών Τουρκίας – Κουρδιστάν (ΚΑΠΑ), Πολιτιστικό Κέντρο Κουρδιστάν, Υπερπόντια Πακιστανική Συμμαχία, Πρωτοβουλία Μεταναστών Μικροπωλητών, Πακιστανικός Σύλλογος «ΟΜΟΝΟΙΑ», ΓΕΦΥΡΑ, Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών, Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών, Νεολαία Ενάντια στο Ρατσισμό στην Ευρώπη (YRE), Καμπάνια «ΟΧΙ ΣΤΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΥΝΙΑ», Κίνηση “ΑΠΕΛΑΣΤΕ ΤΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ”, Ανοιχτό Σχολείο Μεταναστών Πειραιά, ΑΝΤΙΓΟΝΗ-«Κέντρο Ενημέρωσης και Τεκμηρίωσης για το Ρατσισμό”, Ελληνοαλβανικός Σύνδεσμος Φιλίας «ΣΩΚΡΑΤΗΣ», ΜΚΟ Συνειρμός, ΑΡιστερή ΕΝότητα, Μαθητές-τριες “Ενάντια στο Σύστημα”, Μαθητικό Ξεκίνημα, Συντονιστικό Μαθητών «Αλέξης Γρηγορόπουλος», Δήμος Πετρούπολης, Δημοτική Κίνηση «ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΟΛΗ», Δημοτική Κίνηση «Το Λιμάνι της Αγωνίας», Δημοτική Κίνηση «Στάση Βύρωνα», Κίνηση Κατοίκων 6ου Διαμερίσματος, Επιτροπή Φορέων και Κατοίκων για την περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα Αχαρνών

Mar 202009
 


Βιασμοί γυναικών, που αποκαλούνται ‘διορθωτικοί βιασμοί΄(corrective rapes). Μια πραγματικότητα, που ζουν πολλές λεσβίες στην Αφρική, σύμφωνα με την έκθεση της Action Aid, που υποστηρίζεται και από την Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Ν. Αφρικής.

Πηγή: The Guardian

Raped and killed for being a lesbian: South Africa ignores ‘corrective’ attacks
Thursday 12 March 2009

The partially clothed body of Eudy Simelane, former star of South Africa’s acclaimed Banyana Banyana national female football squad, was found in a creek in a park in Kwa Thema, on the outskirts of Johannesburg. Simelane had been gang-raped and brutally beaten before being stabbed 25 times in the face, chest and legs. As well as being one of South Africa’s best-known female footballers, Simelane was a voracious equality rights campaigner and one of the first women to live openly as a lesbian in Kwa Thema. Her brutal murder took place last April, and since then a tide of violence against lesbians in South Africa has continued to rise. Human rights campaigners say it is characterised by what they call “corrective rape” committed by men behind the guise of trying to “cure” lesbians of their sexual orientation. Now, a report by the international NGO ActionAid, backed by the South African Human Rights Commission, condemns the culture of impunity around these crimes, which it says are going unrecognised by the state and unpunished by the legal system.

The report calls for South Africa’s criminal justice system to recognise hate crimes, including corrective rape, as a separate crime category. It argues this will force police to take action over the rising violence and ensure the resources and support is provided to those trying to bring perpetrators to justice.

Διάβασε ολόκληρο το άρθρο εδώ

Δες το video της είδησης εδώ

Υπόγραψε τη διαμαρτυρία εδώ…

Mar 192009
 


Προχθές τα ξημερώματα, σε πλοίο που έκανε μεταγωγή κρατουμένων από τις φυλακές της Θήβας στην Κρήτη, βρέθηκε νεκρή (πισθάγκωνα δεμένη και με αίματα στο πρόσωπο) κρατούμενη που είχε πρωτοστατήσει στον αγώνα αντίστασης στην εξευτελιστική και επικίνδυνη κολπική εξέταση που υφίστανται οι κρατούμενες όταν επιστρέφουν στη φυλακή έπειτα από άδεια, και γενικά πριν ή μετά τις μετακινήσεις τους.

Δεν έχουν βγει ακόμα τα συμπεράσματα της ιατροδικαστικής εξέτασης, αλλά άλλοι κρατούμενοι που βρίσκονταν στο πλοίο μαρτυρούν ότι η Κατερίνα στη διάρκεια του ταξιδιού ήταν απομονωμένη.

Η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων έχει ξεκινήσει δράσεις δημοσιοποίησης και κινητοποίησης:

Παρασκευή 19 Μάρτη: Παράσταση Διαμαρτυρίας στο Υπουργείο Δικαιοσύνης για το θάνατο της Κ. Γκουλιώνη
Προσυγκέντρωση 13:00 Μεσογείων και Κατεχάκη
Θα ακολουθήσει Συνέντευξη Τύπου έξω από το Υπουργείο

Κυριακή 22 Μαρτίου: Μηχανοκίνητη Πορεία στις Γυναικείες Φυλακές, Ελαιώνα Θηβών
Προσυγκέντρωση 9:30 στο Άγαλμα της Αθηνάς, στο Πεδίο του Αρεως

Δελτίο Τύπου 18.3.2009 της Πρωτοβουλίας Για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων

Εκδήλωση διαμαρτυρίας έξω από τις φυλακές της Θήβας την Κυριακή – πούλμαν θα ξεκινήσει στις 10 το πρωί από το άγαλμα της Αθηνάς στο Πεδίο του Άρεως.


Η Κατερίνα μας έφυγε. Η Κατερίνα των πειθαρχείων, της απομόνωσης, των αγώνων. Η Κατερίνα φύλακας άγγελος για τις άλλες κρατούμενες. Η Κατερίνα, που πρώτη άρχισε το κύμα της ανυπακοής, που πρώτη αρνήθηκε να υποστεί το βασανιστήριο της κολπικής έρευνας μέσα στις φυλακές. Η Κατερίνα Γκουλιώνη, ο άνθρωπός μας από την περίοδο της κινητοποίησης των κρατουμένων τον Νοέμβριο. Η Κατερίνα, γλυκιά και αντάρτισσα, ανυπάκουη μέχρι το τέλος. Βρέθηκε νεκρή μέσα στο πλοίο, κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες, κατά τη διάρκεια εκδικητικής μεταγωγής από τη Θήβα στην Κρήτη.


Συγκρατούμενοί της καταγγέλλουν ότι η Κατερίνα βρέθηκε στις 6 το πρωί πισθάγκωνα δεμένη –το υπουργείο το αρνείται- και με αίματα στο πρόσωπό της. Οι ευθύνες του υπουργείου, σε κάθε περίπτωση, είναι μεγάλες. Για τις μεταγωγές και τον τρόπο που αυτές γίνονται, για την αδιαφορία των υπεύθυνων που μεταχειρίζονται το κρατούμενο σαν αντικείμενο…

Αχ Κατερίνα δεν πρόλαβες να δεις να καταργείται το βασανιστήριο της κολπικής έρευνας. Δεν θα πιούμε ποτέ ελεύθεροι ούζα κάτω από τον ζεστό ήλιο. Δεν θα γίνει ποτέ πραγματικότητα το όνειρο να συνεδριάσουμε από κοινού στα γραφεία της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων. Αχ Κατερίνα δεν τα κατάφερες να απεγκλωβιστείς από όσα σε κυνήγαγαν, χρόνια τώρα.


Όμως, Κατερίνα δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ. Θα μας συντροφεύει η φωνή σου, οι αγωνίες σου, η ευγένεια σου. Οι συγκρατούμενές σου και αυτή τη στιγμή είναι δίπλα σου. Και εμείς εδώ στην Πρωτοβουλία νιώθουμε οργή, αλλά και ακόμη πιο δυνατοί, πιο αποφασισμένοι. Την Κυριακή Κατερίνα θα είμαστε έξω από τις φυλακές στη Θήβα. Για να υποκλιθούμε μπροστά σου. Για να τιμήσουμε την προσπάθειά σου, την ανθρωπιά σου, τις αδυναμίες σου, Κατερινάκι!

Την Κυριακή, στις 10 το πρωί πούλμαν της Πρωτοβουλίας θα ξεκινήσει από το Πεδίο του Άρεως (Άγαλμα της Αθηνάς) για τις φυλακές της Θήβας. Καλούμε κάθε ευαισθητοποιημένο πολίτη, γυναίκες και άντρες, να συμμετάσχουν στην εκδήλωση διαμαρτυρίας.

Mar 172009
 


Πηγή: Scientific American

Key Concepts:

  • In the universe as we experience it, we can directly affect only objects we can touch; thus, the world seems local.
  • Quantum mechanics, however, embraces action at a distance with a property called entanglement, in which two particles behave synchronously with no intermediary; it is nonlocal.
  • This nonlocal effect is not merely counterintuitive: it presents a serious problem to Einstein’s special theory of relativity, thus shaking the foundations of physics.

Was Einstein Wrong?: A Quantum Threat to Special Relativity Entanglement, like many quantum effects, violates some of our deepest intuitions about the world. It may also undermine Einstein’s special theory of relativity By David Z Albert and Rivka Galchen

Our intuition, going back forever, is that to move, say, a rock, one has to touch that rock, or touch a stick that touches the rock, or give an order that travels via vibrations through the air to the ear of a man with a stick that can then push the rock—or some such sequence. This intuition, more generally, is that things can only directly affect other things that are right next to them. If A affects B without being right next to it, then the effect in question must be indirect—the effect in question must be something that gets transmitted by means of a chain of events in which each event brings about the next one directly, in a manner that smoothly spans the distance from A to B. Every time we think we can come up with an exception to this intuition—say, flipping a switch that turns on city street lights (but then we realize that this happens through wires) or listening to a BBC radio broadcast (but then we realize that radio waves propagate through the air)—it turns out that we have not, in fact, thought of an exception. Not, that is, in our everyday experience of the world.

We term this intuition “locality.”

Quantum mechanics has upended many an intuition, but none deeper than this one. And this particular upending carries with it a threat, as yet unresolved, to special relativity—a foundation stone of our 21st-century physics.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στον Scientific American…

Mar 162009
 

Πηγή: Η Φυλή των Φίλων

“O ΔΙΕΣΗ 101,3 και ο φίλος μας Γιώργος Μόσχοςο Συνήγορος του Παιδιού – σας καλούν την Τετάρτη 18 Μάρτη, στις 19.00 σε μια κουβέντα για τα δικαιώματα των ανηλίκων. Στο σπίτι,την οικογένεια, στο σχολείο, στις σχέσεις. Για τα δικαιώματα των ανηλίκων στον έρωτα ,και την διαφορετικότητα .

Η ιδέα έπεσε στον αέρα κατά την διάρκεια της εκπομπής όταν ο Γιώργος Μόσχος έθεσε το θέμα της σεξουαλικής διαφορετικότητας των εφήβων, στην μόνιμη στήλη του στην ΦΥΛΗ των ΦΙΛΩΝ.

Η συγκέντρωσή μας θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα εκδηλώσεων του Συνηγόρου του Πολίτη, Χατζηγιάννη Μέξη 5 ΑΘΗΝΑ. Πίσω από το Χίλτον στάση Μετρο Μέγαρο Μουσικής.

Σε περιμένουμε με τις ιδέες τον προβληματισμό και την φρεσκάδα σου…”

Mar 162009
 

Πηγή: Το Βήμα

Κοινωνικός νους: ο ναός του Θεού

Είτε πιστεύουμε στον Θεό είτε όχι, οι περιοχές του εγκεφάλου μας που επεξεργάζονται το «θείο» είναι οι ίδιες και αφορούν συναίσθημα και κοινω νικότητα
της Θεοδωρας Τσωλη

Είναι κάτι τόσο άπιαστο αλλά συνάμα και τόσο απτό για ορισμένους ανθρώπους. Για κάποιους αποτελεί βάλσαμο και στήριγμα, ενώ για άλλους ξένη έννοια. Οπως και αν αντιδρά ο καθένας στην έννοια της θρησκευτικής πίστης, η αντίδρασή του αποτελεί μια διαδικασία καθαρά… εγκεφαλική, σύμφωνα με νέα μελέτη η οποία φέρει μάλιστα ελληνική υπογραφή. Η μελέτη που δημοσιεύτηκε αυτήν την εβδομάδα στην έγκριτη επιστημονική επιθεώρηση «Ρroceedings of the Νational Αcademy of Sciences» αποτύπωσε για πρώτη φορά την «κατοικία» του Θεού και της θρησκευτικής πίστης στον ανθρώπινο εγκέφαλο. Είναι χαρακτηριστικό ότι, όπως ανέφερε στο «Βήμα» ο πρώτος συγγραφέας της μελέτης, γνωσιακός νευρολόγος κ. Δ.Καπογιάννης, κλινικός ερευνητής από το Εθνικό Ινστιτούτο για τη Γήρανση των ΗΠΑ, η «κατοικία» αυτή φαίνεται ότι αποτελείται τελικώς από πολλά και διαφορετικά… δωμάτια, ορισμένα εκ των οποίων «χτίστηκαν» παλαιότερα, ενώ κάποια άλλα είναι εξελικτικώς… νεόδμητα.

Πού κατοικεί η «θεία σκέψη»;

Οι έδρες της θρησκευτικής πίστης στον εγκέφαλο είναι τελικώς πολλές και μάλλον άμεσα συνυφασμένες με τον άνθρωπο ως κοινωνικό ον, αναφέρει η ερευνητική ομάδα από τις ΗΠΑ στην οποία συμμετείχαν επίσης ειδικοί του αμερικανικού Εθνικού Ινστιτούτου για τις Νευρολογικές Διαταραχές και τα Εγκεφαλικά καθώς και ερευνητές του Τμήματος Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Τζορτζτάουν. Πιστοί και άπιστοι κάνουν ασυνείδητα μια αυτόματη βόλτα από τα… δωμάτια του μυαλού τους ώστε να καταλήξουν στις απόψεις τους για τη θρησκεία. Και για πρώτη φορά κατέστη δυνατή η «χαρτογράφηση» αυτών των εγκεφαλικών περιοχών που δείχνουν πώς ο κάθε άνθρωπος τείνει το χέρι στον Θεό του, με τη… χείρα βοηθείας της πιο εξελιγμένης τεχνολογίας- για την ακρίβεια με χρήση λειτουργικής μαγνητικής τομογραφίας (fΜRΙ) η οποία έχει τη δυνατότητα να αποτυπώνει με ακρίβεια, σε πραγματικό χρόνο, ποιες περιοχές του εγκεφάλου δραστηριοποιούνται με διαφορετικά ερεθίσματα.

Ο έλληνας ερευνητής εξηγεί ότι το βασικό κίνητρο για τη διεξαγωγή της μελέτης ήταν να εντοπιστούν τα κυκλώματα του εγκεφάλου που δραστηριοποιούνται όταν κάνουμε σκέψεις για τον Θεό και για θρησκευτικά ζητήματα, καθώς αυτό δεν είχε καταστεί δυνατόν ως σήμερα. «Οι προηγούμενες μελέτες είχαν διεξαχθεί σε ανθρώπους με συγκεκριμένη παθολογία όπως επιληπτικοί ή σχιζοφρενείς ασθενείς,οι οποίοι παρουσίαζαν υπερθρησκευτικότητα λόγω του προβλήματός τους.Για παράδειγμα,είχε φανεί ότι πολύ έντονη θρησκευτικότητα εμφανίζουν άτομα με επιληψία του κροταφικού λοβού.Αλλες μελέτες αφορούσαν συγκεκριμένες ομάδες που είχαν έντονες και ασυνήθιστες θρησκευτικές εμπειρίες.Είχαν μελετηθεί π.χ. καθολικές μοναχές στις οποίες είχε ζητηθεί να προσεύχονται ενώ υποβάλλονταν σε μαγνητική τομογραφία.Εμείς για πρώτη φορά μελετήσαμε ανθρώπους χωρίς κάποια συγκεκριμένη παθολογία ή ιδιαίτερες θρησκευτικές εμπειρίες.Θελήσαμε να δούμε τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι- είτε δηλώνουν πιστοί είτε άπιστοι- επεξεργάζονται τα θρησκευτικά ερεθίσματα και κωδικοποιούν τη θρησκευτική πίστη».

Για να επιτευχθεί ο στόχος μελετήθηκαν 20 εθελοντές που δήλωναν μη θρησκευόμενοι καθώς και αντίστοιχος αριθμός ατόμων που πίστευαν σε κάποια μονοθεϊστική θρησκεία (περιλαμβάνονταν καθολικοί, προτεστάντες, μουσουλμάνοι και μια χριστιανή ορθόδοξη εθελόντρια). Οι επιστήμονες υπέβαλαν και τους 40 εθελοντές σε fΜRΙ ενώ παράλληλα τους έθεταν ερωτήματα θρησκευτικής φύσεως. Ο εγκέφαλος των ερωτηθέντων ανέλυσε τα ερωτήματα που του ετέθησαν σύμφωνα με τρεις βασικούς άξονες με τους οποίους επεξεργάζεται αυτόματα ζητήματα θρησκευτικής πίστης: αν ο Θεός εμπλέκεται στα εγκόσμια ή αν είναι απομακρυσμένος από αυτά, αν ο Θεός είναι Θεός αγάπης και επιβράβευσης ή είναι Θεός εξαγριωμένος και τιμωρός, καθώς και αν το κάθε άτομο μπορεί να συνδέσει τα ερωτήματα με συγκεκριμένες δικές του εμπειρίες ή πρέπει να βασιστεί σε ένα θεωρητικό δόγμα της εκάστοτε θρησκείας στην οποία πιστεύει για την ανάλυσή τους.

Πίστη και συναίσθημα

Τι προέκυψε; Οτι τόσο τα θρησκευόμενα όσο και τα μη θρησκευόμενα άτομα είχαν τον ίδιο τρόπο επεξεργασίας των ερωτημάτων στον εγκέφαλό τους ενεργοποιώντας τις ίδιες περιοχές- ασχέτως του αν το αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας κατέληγε σε εκ διαμέτρου αντίθετες απαντήσεις για την πίστη. Το σημαντικότερο όμως ήταν ότι, όπως φάνηκε από την ανάλυση, ο εγκέφαλός μας επεξεργάζεται τα του Θεού με τον ίδιο τρόπο που προχωρεί σε επεξεργασία σχετικά με τα… γήινα ζητήματα. Προκειμένου να δώσουν απάντηση στα ερωτήματα που τους ετέθησαν, τόσο οι θρησκευόμενοι όσο και οι μη θρησκευόμενοι έκαναν χρήση οπτικών περιοχών (όπως αυτές που ενεργοποιούνται όταν βλέπουμε μια εικόνα ή μια ταινία), κινητικών περιοχών αλλά και περιοχών που μας κάνουν να κατανοούμε τις σκέψεις και τις πράξεις των συνανθρώπων μας (αυτές οι τελευταίες περιοχές του εγκεφάλου που είναι και εξελικτικώς πιο… νεαρές σχετίζονται με την αποκαλούμενη «Θεωρία του Μυαλού»- «Τheory of Μind» -, την ικανότητα δηλαδή των ανθρώπων να αντιλαμβάνονται ότι οι άλλοι άνθρωποι αποτελούν όντα με δικές τους σκέψεις και προθέσεις). Είναι πάντως αξιοσημείωτο ότι στο τελικό στάδιο της επεξεργασίας του μυαλού σχετικά με τη θρησκευτική πίστη, στο τελικό εκείνο δίλημμα που δίνει την απάντηση στο αν το άτομο είναι πιστό ή όχι, δραστηριοποιούνταν περιοχές που σχετίζονται με τα ανθρώπινα συναισθήματα στην πιο πρωτόγονη μορφή τους, με λειτουργίες οι οποίες συνδέονται με το αυτόνομο νευρικό σύστημα. Μάλιστα όταν κάποιο άτομο είχε έντονη διαφωνία με κάποια θρησκευτική θέση που του ετίθετο, φαινόταν να «ανάβει» το κέντρο του εγκεφάλου που σχετίζεται με την αηδία και την αποστροφή σε ό,τι αφορά τις άλλες εκφάνσεις του.

Τι δείχνουν όλα αυτά με απλά λόγια; Οπως το εκφράζει ο ίδιος ο κ. Καπογιάννης «τα επίπεδα του εγκεφάλου που εμπλέκονται στην επεξεργασία των θρησκευτικών πεποιθήσεων είναι πολλά και στενά συνυφασμένα σαν ένα πολυεπίπεδο δίχτυ.Στην όλη διαδικασία εμπλέκονται τόσο παλαιότερες περιοχές του εγκεφάλου όσο και περιοχές που εξελίχθηκαν αργότερα».

Ο άυλος επιβλέπων

Ο έλληνας επιστήμονας τονίζει ότι επί έτη το κεντρικό ζήτημα τριβής μεταξύ των ειδημόνων είναι το αν η θρησκεία αποτελεί ένα ερέθισμα για το οποίο αναπτύχθηκαν ειδικώς περιοχές του εγκεφάλου ή αν για την επεξεργασία των θρησκευτικών ζητημάτων χρησιμοποιούνται ήδη υπάρχουσες περιοχές που επιτελούν και άλλες ευρύτερες λειτουργίες στο πλαίσιο του ανθρώπου ως κοινωνικού όντος. «Καταλήγουμε ότι η θρησκευτική πίστη που αποτελεί αποκλειστικό ίδιον του ανθρώπου αφορά σε αλληλεπίδραση παλαιότερων και νεότερων,στενά συνυφασμένων περιοχών του εγκεφάλου οι οποίες συνδέονται με το άτομο ως μέρος μιας κοινωνικής ομάδας.Είναι πιθανό ότι χωρίς την κοινωνικότητα του ανθρώπου δεν θα υπήρχε πίστη ούτε θρησκεία».

Για ποιον λόγο μπορεί να συμβαίνει αυτό; Κανένας δεν γνωρίζει. Ο κ. Καπογιάννης εκτιμά, πάντως, ότι «οι ανθρώπινες ομάδες που λειτουργούν ως σύνολο,εισάγοντας την έννοια του Θεού αισθάνονται ότι έχουν ένα κοινό σημείο αναφοράς,έναν άυλο επιβλέποντα που διασφαλίζει πιο εναρμονισμένες επίγειες σχέσεις και πράξεις.Οτιδήποτε έχει να κάνει με τη θρησκευτική πίστη είναι συνυφασμένο με τις κοινωνικές περιοχές του εγκεφάλου. Αυτό δεν μπορεί να είναι τυχαίο».

Φαίνεται ότι ο άνθρωπος έχει ανάγκη να πιστεύει στην εκάστοτε άνωθεν δύναμη για να βρίσκει τη δική του δύναμη να επιβιώνει στα καθ΄ ημάς, σε όλες εκείνες τις στιγμές της ζωής του που πρέπει να λειτουργήσει μέσα στην κοινωνική «κατοικία» του. Η επιστήμη δείχνει σε κάθε περίπτωση μια σίγουρη «κατοικία» του Θεού: η διεύθυνσή της βρίσκεται μέσα στον κοινωνικό εγκέφαλό μας…

Mar 132009
 

Πηγή: Ελευθεροτυπία


Σήμερα συμπληρώνονται 20 χρόνια από την ημέρα που ο Τιμ Μπέρνερς-Λι ξεκίνησε την υλοποίηση του σχεδίου δημιουργίας του World Wide Web. Ηταν 13 Μαρτίου του 1989 όταν Τιμ Μπέρνερς-Λι, ερευνητής του CERN, ξεκινούσε την υλοποίηση ενός μεγαλεπίβολου σχεδίου που είχε ως στόχο τη διασύνδεση μέσω υπολογιστών, καθηγητών και επιστημόνων από όλα τα πανεπιστήμια του κόσμου. Η πρόταση του με τίτλο «Information Management : a Proposal» είχε γίνει μόλις αποδεκτή από τον προϊστάμενό του Μάικ Σεντάλ. Ενα χρόνο αργότερα το World Wide Web θα άλλαζε μια για πάντα τον τρόπο επικοινωνίας και ενημέρωσης ανάμεσα σε χιλιάδες χρήστες υπολογιστών από κάθε γωνιά του πλανήτη.

Η βασική ιδέα του Μπέρνερς-Λι στηρίχθηκε στην σύνδεση μεγάλων υπολογιστικών συστημάτων και προσωπικών υολογιστών (PC) μέσω μιας νέας «γλώσσας», του hypertext, έτσι ώστε να γίνεται ευκολότερη η διαχείριση μεγάλου όγκου πληροφοριών. Για το σκοπό αυτό δημιούργησε ένα πρόγραμμα ανάγνωσης της πληροφορίας (browser) με το οποίο ο χρήστης θα μπορεί να βλέπει ηλεκτρονικές «σελίδες» και να μεταφέρεται από τη μία στην άλλη με τη χρήση ενεργών συνδέσμων (links).

Ο πρώτος ηλεκτρονικός ιστότοπος (web site) στην ιστορία του Web ήταν το Info.cern.ch και ήταν εγκατεστημένη σε ένα υπολογιστή τύπου NeXT στο CERN και η πρώτη ηλεκτρονική σελίδα είχε τη διεύθυνση http://info.cern.ch/hypertext/WWW/TheProject.html και περιλάμβανε πληροφορίες για το πρόγραμμα.

Το 1991 εγκαταστάθηκαν οι πρώτοι, εκτός CERN, server στην Ευρώπη και προς το τέλος της χρονιάς εγκαταστάθηκε ο πρώτος web server στις ΗΠΑ, στο πανεπιστήμιο του Stanford. Την ίδια χρονιά κάνουν την εμφάνισή τους τα πρώτα μη-πανεπιστημιακά web site (π.χ. το www.worldbank.org) ενώ η Τζέιν Αρμουρ Πόλι επινοεί τον όρο «σερφάρω στο internet» («Surfing the Internet»).

Μεγάλες εφημερίδες όπως οι New York Times, ο Guardian, η Le Monde κάνουν ευρύτερα γνωστό το νέο μέσο με δημοσιεύματά τους το 1993. Ο ρυθμός ανάπτυξης του WWW αγγίζει το πρωτοφανές ποσοστό του 341% ανά έτος, ξεπερνώντας ακόμη και αυτή την εξάπλωση των τηλεφωνικών επικοινωνιών στις αρχές του 20ου αιώνα.


Το 1994 δύο φοιτητές του Stanford δημιουργούν το Yahoo κάνοντας το χόμπι τους επάγγελμα. Την ίδια χρονιά ανοίγει το Amazon, το πρώτο online βιβλιοπωλείο στην ιστορία του διαδικτύου.


Σήμερα υπάρχουν πάνω από 80 εκατομμύρια ενεργά web site, δεκάδες εκατομμύρια ιστολόγια και εκαντοντάδες εκατομμύρια χρήστες από όλες τις χώρες του κόσμου.

Mar 132009
 

Πηγή: Καθημερινή

Στην Ελλάδα «γεννιέται» η Επιστήμη του Ιστού

Του Παναγιώτη Αθανάσαινα

Ένα πολύ σημαντικό, για τη χώρα μας αλλά και για το σύνολο της επιστημονικής κοινότητας,Διεθνές Συνέδριο πραγματοποιείται την ερχόμενη εβδομάδα στην Αθήνα. Το Web Science Conference 2009: «Society On-Line», που θα φιλοξενηθεί στις σύγχρονες εγκαταστάσεις του «Ελληνικού Κόσμου» από τις 18 έως τις 20 Μαρτίου, είναι το πρώτο παγκόσμιο συνέδριο αφιερωμένο στην επιστημονική μελέτη των κοινωνικών και τεχνολογικών διαστάσεων του Διαδικτύου ως αυθύπαρκτου και καινοτόμου δημιουργήματος.

Στη Συνέντευξη Τύπου που πραγματοποιήθηκε πριν λίγες ημέρες, ο Διευθύνων Σύμβουλος του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού, κ. Δημήτρης Εφραίμογλου, αναφέρθηκε σε μερικές από τις παραμέτρους που συνετέλεσαν στη διοργάνωση του Συνεδρίου. Ήδη από το 2003 και κάθε δύο χρόνια, το ΙΜΕ διοργανώνει Διεθνές Συνέδριο Πολιτισμικής Σύγκλισης και Ψηφιακής Τεχνολογίας, με στόχο το διάλογο ανάμεσα στις ανθρωπιστικές επιστήμες, τον πολιτισμό και τις νέες τεχνολογίες. «Τα αποτελέσματα των τριών προηγούμενων συνεδρίων έθεσαν τις βάσεις της συζήτησης για τη χρήση της τεχνολογίας στον πολιτισμό», επεσήμανε ο κ. Εφραίμογλου.

«Πρώτη φορά σε διεθνές επίπεδο κορυφαίοι επιστήμονες από το χώρο της τεχνολογίας, της πληροφορικής και των κοινωνικών επιστημών, καθώς και εκπρόσωποι του επιχειρηματικού κόσμου και του πολιτισμού, θα καταθέσουν τις απόψεις τους για θέματα πολιτισμού και τεχνολογίας, αλλά και για την ανάπτυξη της Επιστήμης του Web», αναφέρει χαρακτηριστικά ο πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής του Συνεδρίου, καθηγητής Γιώργος Μητακίδης, δίνοντας το στίγμα του Συνεδρίου.

Μεταξύ των ομιλητών περιλαμβάνονται μερικές από τις πλέον εξέχουσες προσωπικότητες στην μέχρι σήμερα πορεία του Διαδικτύου, όπως η η Καθηγήτρια Dame Wendy Hall, Διευθύντρια του Web Science Research Initiative (WSRI), αλλά και ο κ. Jacques Bus, Προϊστάμενος της Διεύθυνσης για την Αξιοπιστία στις Τεχνολογίες Πληροφορικής και Επικοινωνιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ενώ, με έντονο ενδιαφέρον αναμένονται οι ομιλίες του καθηγητή Sir Tim Berners-Lee, εφευρέτη του World Wide Web, αλλά και του καθηγητή Ιωσήφ Σηφάκη, του πρώτου Έλληνα που τιμήθηκε με το Βραβείο Turing.

Η πολλαπλή διάσταση του Συνεδρίου αποτυπώνεται και στις θεματικές του ενότητες, που αφορούν μια ευρεία γκάμα πρακτικών και ζητημάτων. Το ηλεκτρονικό εμπόριο και η συμπεριφορά των καταναλωτών στο Web, το κοινωνικό του περιεχόμενο, η εκπαίδευση, η ψυχολογία αλλά και τα μείζονα ζητήματα της ασφάλειας των δεδομένων και της αξιοπιστίας των τεχνολογικών συστημάτων, είναι μερικά μόνο από τα θέματα που θα αναλυθούν κατά τη διάρκεια των ομιλιών και συζητήσεων που θα λάβουν χώρα στο «Θέατρον», το νέο κτίριο του «Ελληνικού Κόσμου» που θα φιλοξενήσει το τριήμερο Συνέδριο.


Πολιτισμός και Τεχνολογία στο επίκεντρο


Όσον αφορά τις εφαρμογές στο χώρο του Πολιτισμού, στόχος του φετινού Συνεδρίου, με κεντρικό εισηγητή τον Υπουργό Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Άρη Σπηλιωτόπουλο, θα είναι να προβάλλει ζητήματα που αφορούν τη χρήση και διάδοση της πολιτισμικής πληροφορίας μέσω της ψηφιακής τεχνολογίας, καθώς και τη συμβολή της τελευταίας στη διαμόρφωση ενός πλαισίου σύγκλισης και ανάδειξης των πολιτισμών.

Όπως επεσήμανε εξάλλου και ο κ. Εφραίμογλου, «με το στόχο αυτό, εδώ και 15 χρόνια δουλεύουμε συστηματικά, αξιοποιώντας όλο το φάσμα των νέων τεχνολογιών. Αναδεικνύουμε τον Πολιτισμό με τη βοήθεια της Τεχνολογίας. Όμως η τεχνολογία για εμάς είναι κάτι παραπάνω από μέσο και εργαλείο. Είναι οργανικό στοιχείο της ίδιας της πραγματικότητας που διαμορφώνεται», κατέληξε ο Διευθύνων Σύμβουλος του ΙΜΕ.

Καλπάζουσα η εξέλιξη των ΤΠΕ


Ο αλματώδης ρυθμός ανάπτυξης των Τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνιών (ΤΠΕ) θα εξακολουθήσει να υφίσταται για τουλάχιστον μια ακόμη δεκαετία, εκτιμά ο κ. Μητακίδης. «Κάτι τέτοιο δημιουργεί πολλές προκλήσεις, αλλά και προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν» εξηγεί ο ίδιος. Προκλήσεις που αφορούν μεταξύ άλλων ζητήματα κατασκευής υποδομών ικανών να ανταπεξέλθουν στις λειτουργικές απαιτήσεις του Ιστού αλλά και προβλήματα που έχουν να κάνουν με την αξιοπιστία των υπολογιστικών συστημάτων.


Μία από τις προσδοκίες του Συνεδρίου, αναλύει ο καθηγητής, είναι να προβλεφθούν όσο νωρίτερα γίνεται μελλοντικές καταστάσεις και πιθανά προβλήματα, ώστε να ελαχιστοποιηθούν, κατά κάποιο τρόπο, οι μεγάλης κλίμακας αναπροσαρμογές αλλά και οι δυσάρεστες εκπλήξεις. «Οι επιστήμονες από όλα αυτά τα διαφορετικά πεδία θα μάθουν να μιλούν μια κοινή γλώσσα και κατόπιν, με τις ικανότητες που φέρει ο καθένας από το αντικείμενο του, να δουν πως μπορούν να αντιμετωπιστούν στο μέλλον».


Σημείο αναφοράς η Ελλάδα


Η διεξαγωγή του1ο Διεθνές Συνέδριο Web Science στην Αθήνα αποτελεί σημαντική ευκαιρία για τη χώρα μας. Αρχικά, σε επίπεδο αναφοράς της Ελλάδας ως διοργανώτρια χώρα ενός τόσο σημαντικού γεγονότος, μπορεί να λειτουργήσει προτρεπτικά προς τους αρμόδιους φορείς και τους επιχειρηματικούς, ακαδημαϊκούς και διοικητικούς κύκλους, ώστε να εμπλακούν ενεργά στην επένδυση και ανάπτυξη υλικοτεχνικών υποδομών. «Το όνομα της Ελλάδας θα ακούγεται συχνά στο μέλλον, αφού αυτό το 1ο Συνέδριο θα αποτελέσει σημείο αναφοράς πολλών ερευνών και ομιλιών για αρκετά χρόνια», επισημαίνει ο κ. Μητακίδης.


Παράλληλα, το Συνέδριο θα μεταδίδεται παντού στον κόσμο μέσω Webcast, κατόπιν συνεννόησης με το Εθνικό Δίκτυο Έρευνας και Τεχνολογίας (ΕΔΕΤ), γεγονός που στην ουσία θα αυξήσει εκθετικά τον αριθμό των συμμετεχόντων.


Ιδιαίτερα κρίσιμο στοιχείο σχετικά με το ρόλο που θα έχει τη δυνατότητα να διαδραματίσει η χώρα στα αμέσως επόμενα χρόνια σε αυτό το πεδίο, είναι η ίδρυση και λειτουργία στη χώρα μας Μεταπτυχιακού Προγράμματος Σπουδών στην Επιστήμη του Web κατόπιν σχετικής απόφασης της Συγκλήτου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Εκτός από τη σημασία του προγράμματος στην εκπαίδευση και διοχέτευση στην αγορά ανθρώπων κατάλληλα καταρτισμένων, εξίσου σημαντικό είναι το ότι πρόκειται για το μοναδικό μεταπτυχιακό πρόγραμμα της Επιστήμης του Web στη Νοτιοανατολική Ευρώπη.

Mar 122009
 

Ένα ενδιαφέρον άρθρο για την μουσικοθεραπεία…

Πηγή: Ελευθεροτυπία

Θεραπεία μετά… μουσικής της Ντάνι Βεργού

Βάλσαμο στις ψυχές των παιδιών που βιώνουν συνθήκες που εμποδίζουν την υγιή γνωστική, σωματική και συναισθηματική τους ανάπτυξη, αποτελεί τελικά η μουσική. Οπως λένε οι ειδικοί, η μουσική προσφέρει στα παιδιά την ασφάλεια που χρειάζονται προκειμένου να αναπτυχθούν φυσιολογικά. «Η δύναμη της μουσικής, στηρίζεται στην ανθρώπινη ανάγκη για επικοινωνία και ψυχική επαφή μέσα από τρόπους μη-λεκτικούς. Η σχέση μας με την μουσική είναι μία πράξη αποδοχής και κατανόησης της συναισθηματικής μας κατάστασης σε επίπεδο συγκινησιακό, και για τον λόγο αυτό μας προσφέρει ανακούφιση και ηρεμία. Με τον ίδιο τρόπο, το βρέφος και η μητέρα, μέσα από την διαπροσωπική, μή-λεκτική τους σχέση επικοινωνούν σκέψεις και συναισθήματα και κατανοούν ανάγκες. Η καλή ποιότητα αυτής της επικοινωνίας, είναι σημαντική για την συναισθηματική και γνωστική ανάπτυξη του ανθρώπου», λέει στο enet.gr η μουσικός – μουσικοθεραπεύτρια Ελισάβετ Γεωργιάδη, πρόεδρος του φιλανθρωπικού σωματείου Μουσική Κίνηση.

Το σωματείο σε συνεργασία με την Παιδοψυχιατρική Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών βοηθούν βρέφη και μικρά παιδιά ηλικίας 0-6 ετών των οποίων η ομαλή γνωστική, σωματική και συναισθηματική ανάπτυξη βρίσκεται σε κίνδυνο εξαιτίας οργανικών, οικογενειακών, κοινωνικών, οικονομικών ή άλλων. «Η παραπομπή των παιδιών, όπως και των γονέων (οι οποίοι συμμετέχουν σε ειδικά προγράμματα ομαδικής ή ατομικής ψυχοθεραπείας ή συμβουλευτικής ή σε εκπαιδευτικά προγράμματα) γίνεται από την ομάδα του Ιατρείου. Βασική επιδίωξη, είναι και η συναισθηματική στήριξη των γονέων, ειδικά εκείνων που είναι νέοι, και έρχονται για πρώτη φορά αντιμέτωποι με το πρόβλημα του παιδιού τους», προσθέτει.

«Η Μουσική Κίνηση έχει σαν στόχο να φέρει σε επαφή με την μουσική βρέφη και μικρά παιδιά που στερούνται φυσικής και συναισθηματικής φροντίδας για οποιοδήποτε λόγο. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, τα παιδιά οδηγούνται στην παραίτηση, την κατάθλιψη, την απομόνωση ή την επιθετικότητα. Αισθάνονται αδύναμα να εκπληρώσουν τα όνειρά τους, να αξιοποιήσουν τις ικανότητές τους και να προσφέρουν στον εαυτό τους και στους άλλους». Η μουσικοθεραπεία δίνει στα παιδιά αυτά την δυνατότητα να αποκτήσουν ένα φίλο – την μουσική – και έναν πιστό σύντροφο, καθοδηγητή – τον θεραπευτή.

Τι είναι όμως η μουσικοθεραπεία;

«Είναι η ειδική χρήση της μουσικής για θεραπευτικούς σκοπούς. Μέσα στην αίθουσα της μουσικής υπάρχει ποικιλία οργάνων, κρουστών και άλλων. Η μουσική δημιουργείται εδώ και τώρα, στα πλαίσια μίας μουσικής σχέσης με τον ασθενή, ανάλογα με τις θεραπευτικές ανάγκες. Μέσα από την ανάπτυξη της μουσικής τους σχέσης, επιδιώκεται η φυσική, πνευματική, συναισθηματική και κοινωνική βελτίωση ή θεραπεία του ασθενή. Στην αυτοσχεδιαστική μουσικοθεραπεία, χρησιμοποιούμε κλινικά ιδωμένες αυτοσχεδιαστικές τεχνικές που αποβλέπουν στην αλληλεπίδραση και τη διαπροσωπικότητα, προκειμένου να επιτύχουμε τους στόχους μας».

«Στη μουσικοθεραπεία» – εξηγεί η Ελ. Γεωργιάδη – “η μουσική χρησιμοποιείται ως μέσο σύνδεσης με τον πνευματικό και ψυχικό κόσμο του παιδιού, που για οποιοδήποτε λόγο αποφεύγει τη δημιουργική επαφή με το περιβάλλον, τους ανθρώπους και τα αντικείμενα. Η μουσική αιχμαλωτίζει το ενδιαφέρον, επιδρά στα συναισθήματα και αποτελεί ένα ερέθισμα για συναισθηματική επικοινωνία. Αυτού του είδους η επαφή μπορεί να βοηθήσει παιδιά με συναισθηματικά, γνωστικά , φυσικά ή αισθητηριακά προβλήματα, ενεργοποιώντας σε βάθος την συνείδηση, τα κίνητρα της συμπεριφοράς, και τα συναισθήματα. Ο τρόπος με τον οποίο αντιδρά το παιδί στα μουσικά ερεθίσματα, αποκτά προσωπικό και διαπροσωπικό νόημα. Μέσα από την ανάπτυξη της σχέσης με τον θεραπευτή και την δυνατότητα για αυτορύθμιση που προσφέρει η μουσική, το παιδί με αυτισμό μπορεί να αισθανθεί ασφάλεια και ελευθερία. Η μουσικοθεραπεία προσφέρει στο παιδί ένα πλαίσιο για να αισθανθεί μέσα σε μία σχέση. Έτσι, το παιδί εξοικειώνεται στην επικοινωνία και την συνδιαλλαγή, νιώθει λιγότερο μόνο, και ενεργοποιούνται οι όποιες δυνατότητες για περαιτέρω επικοινωνιακά βήματα.

Ειδικότερα παρατηρείται:

1)Αύξηση του χρόνου βλεμματικής επαφής. 2)Μείωση των στερεοτυπιών. 3)Οριοθέτηση, συνείδηση του εαυτού. 4)Ανάπτυξη της ικανότητας για turn-taking. Γνωστική ανάπτυξη. 5)Μείωση προβλημάτων συμπεριφοράς (ενούρηση, επιθετικότητα, αυτοτραυματισμός, κλπ). 6)Ανάπτυξη της επικοινωνίας (σκοπιμότητα, κοινή προσοχή, πρωτοβουλία, μίμηση και παραλλαγή) 7)Αύξηση του χρόνου ελεύθερης επικοινωνίας και κοινωνικών ανταλλαγών. Μεγαλύτερη αντοχή στην παρουσία του άλλου. 8)Επίσης, επιδιώκεται η ενθάρρυνση του πειραματισμού με την φωνή μέσα από παιδικά τραγούδια, και ανάπτυξης του λόγου”.

Mar 072009
 

Πηγή: Somatic Perspectives on Psychotherapy

Η σειρά συνεντεύξεων ‘Somatic Perspectives’ απευθύνεται σε θεραπευτές που εμπλουτίζουν τη γνώση τους από την έκθεση σε διαφορετικές προσεγγίσεις. Κάθε μήνα παρουσιάζει μια νέα συνέντευξη, μια νέα οπτική. Αυτόν τον μήνα, παρουσιάζει τον Arny Mindell και το Process Work (Process Oriented Psychology).

”Dr. Arny Mindell is in private practice in Portland, Oregon. He is known for his development of the “dreambody” and “process work” (process oriented psychology). He is the author of 19 books in 21 languages, including Dreambody, The Shaman’s Body, Quantum Mind, and Quantum Mind and Healing. Arny has an M.S. from M.I.T., was a Jungian training analyst, and has a Ph.D. in psychology. He is also known in the area of conflict management for his Sitting in the Fire and for his integration of psychology and physics, work on dreams, bodywork, relationships, and for interventions in near death situations.”

Κάνε κλικ εδώ για να ακούσεις τη συνέντευξη…

Αρχείο Adobe pdf με την απομαγνητοφώνηση της συνέντευξης (Αγγλικά)

Mar 042009
 

Ανώνυμος/η έγραψε σήμερα αυτό το σχόλιο σε παλιότερο post (για συνεργασία μας με τον Νόστο/ΚΕΘΕΑ). Νομίζω πως του αξίζει δικό του post… Αντιγράφω λοιπόν εδώ, το σχόλιο του/της (;):

ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΛΥΚΟΥΔΗ

“Μια αλατένια κούκλα, ταξίδεψε χιλιάδες μίλια μέχρι που σταμάτησε στην άκρη της θάλασσας. Είχε μαγευτεί από την υγρή κινούμενη μάζα που δεν έμοιαζε με τίποτα από όλα όσα είχε δει ως τότε.
“Τι είσαι;” ρώτησε η αλατένια κούκλα.
“Έλα μέσα και δες μόνη σου” απάντησε η θάλασσα με ένα χαμόγελο.
Έτσι, η αλατένια κούκλα προχώρησε τσαλαπατώντας προς τα μέσα. Όσο πιο βαθιά προχωρούσε τόσο περισσότερο διαλυόταν μέχρι που έμεινε ένα μικρό κομματάκι από αυτή. Πριν διαλυθεί και το τελευταίο μέρος της η κούκλα αναφώνησε με θαυμασμό.
“Τώρα ξέρω τι είμαι εγώ “

Μέρα του Νόστου χθες στην Ν.Ε.Τ., στο ντοκιμαντέρ του Αργύρη Ντινόπουλου, ‘Ο Δρόμος της Επιστροφής’.

(η περιγραφή του ντοκιμαντέρ από το site της ΝΕΤ)

‘Ο Δρόμος της Επιστροφής’
Σκηνοθέτης: Παναγιώτης Κακαβιάς
Διεύθυνση παραγωγής:Δήμητρα Λιούμη
Συνεργάτης:η δημοσιογράφος Έμυ Δημητρακοπούλου
Κάμερα:Νικόλαος Κασκαμπανιώτης
Ήχος:Κων/νος Πλατανάκης


Τα μέλη της θεραπευτικής κοινότητας ΝΟΣΤΟΣ του ΚΕ.Θ.Ε.Α είναι οι πρωταγωνιστές στο ντοκιμαντέρ του Αργύρη Ντινόπουλου.

Το ντοκιμαντέρ αυτό γυρίστηκε τον Αύγουστο του 2007 και είναι η τελευταία δημοσιογραφική δουλειά του Αργύρη Ντινόπουλου πριν από τις εκλογές του 2007, στις οποίες εξελέγη βουλευτής.

Ο Αργύρης Ντινόπουλος έζησε τέσσερις ημέρες μέσα στη θεραπευτική κοινότητα ΝΟΣΤΟΣ και κατέγραψε με την κάμερα της ΝΕΤ τις διαδικασίες του προγράμματος απεξάρτησης. Τα μέλη του ΝΟΣΤΟΥ μιλούν χωρίς προκαταλήψεις για το δρόμο της επιστροφής από τα ναρκωτικά στην ζωή. Το ντοκιμαντέρ γυρίστηκε στην καλοκαιρινή κατασκήνωση της θεραπευτικής κοινότητας στην Σκαφιδιά της Ηλείας.

«Η συμβίωση – σε 24ωρη βάση – με τα μέλη του ΝΟΣΤΟΥ με έκανε να συνειδητοποιήσω τι σημαίνει απεξάρτηση από τα ναρκωτικά. Είναι μια διαδικασία που αφορά όλους μας. Γιατί τα μέλη του ΝΟΣΤΟΥ είναι άνθρωποι της διπλανής πόρτας» είπε ο Αργύρης Ντινόπουλος.

Η παρουσίαση του ντοκιμαντέρ από τη ΝΕΤ αποτελεί μια ακόμη συμβολή της δημόσιας τηλεόρασης στον αγώνα κατά των ναρκωτικών. Μέσα από τα -στεγνά- προγράμματα του ΚΕ.Θ.Ε.Α υπάρχει ελπίδα για όλους τους χρήστες είναι το μήνυμα του ντοκιμαντέρ.

«Αρκεί ένα τηλεφώνημα! Η συνάντηση με τους ενδιαφερόμενους για το πρόγραμμα ΝΟΣΤΟΣ μπορεί να γίνει και την επόμενη ημέρα. Εμείς δεν έχουμε λίστες αναμονής!» λένε -στη ΝΕΤ- οι υπεύθυνοι του προγράμματος.

Τα προγράμματα του ΚΕ.Θ.Ε.Α προσφέρονται δωρεάν στα εξαρτημένα άτομα και στις οικογένειές τους μαζί με πλήρη ιατρική περίθαλψη και νομική στήριξη.

Το 2007 στις θεραπευτικές κοινότητες του ΚΕ.Θ.Ε.Α ενεγράφησαν 1552 μέλη ενώ στα κέντρα οικογενειακής στήριξης συμμετείχαν 5.763 άτομα.

Η γραμμή τηλεφωνικής στήριξης (στο νούμερο 1145 -με αστική χρέωση από όλη την Ελλάδα) δέχθηκε 2.461 κλήσεις.

Mar 022009
 

Ήρθε στο ηλεκτρονικό μου ταχυδρομείο (ευχαριστώ Τ.Λ.!) το παρακάτω μήνυμα, με link στο video… Food for thought…

«Κάποιο κρύο πρωινό του Ιανουαρίου, ένας άντρας κάθησε σε κεντρικό σταθμό του μετρό και ξεκίνησε να παίζει βιολί. Επαιξε για περίπου 45 λεπτά. Δεδομένου ότι ήταν ώρα αιχμής, πέρασαν από μπροστά του αρκετές χιλιάδες άνθρωποι, πηγαίνοντας στη δουλειά τους. Τρία λεπτά μετά την έναρξη της μουσικής, ένας μεσήλικος κύριος παρατήρησε ότι υπήρχε ένας μουσικός που έπαιζε βιολί, τον κοίταξε για λίγα δευτερόλεπτα και συνέχισε το βιαστικό του βηματισμό. Ενα λεπτό αργότερα, ο βιολιστής εισέπραξε το πρώτο του δολάριο, από μια κυρία που το πέταξε στο καπέλο του καθώς περνούσε από μπροστά του χωρίς να σταματήσει καθόλου. Λίγο αργότερα, κάποιος ακούμπησε στον τοίχο και τον άκουσε για λίγο, αλλά μετά κοίταξε το ρολόι του και έφυγε βιαστικός. Πιο πολύ από όλους τους περαστικούς, ασχολήθηκε μαζί του ένα μικρό αγόρι που ήθελε να σταματήσει για να ακούσει, αλλά η μητέρα του τον τράβηξε για να συνεχίσουν τη διαδρομή τους. Το παιδί κοιτούσε συνεχώς προς τα πίσω καθώς απομακρυνόταν.

Στα 45 λεπτά μουσικής, συνολικά σταμάτησαν για να ακούσουν έστω και για λίγο, 6 άνθρωποι. Περίπου 20 έριξαν λεφτά στο καπέλο χωρίς να ελαττώσουν την ταχύτητα του βηματισμού τους. Η συνολική είσπραξη ήταν 32 δολάρια.

Αυτό που δεν ήξερε κανείς ήταν ότι ο συγκεκριμένος βιολιστής ήταν ο Joshua Bell, ένας από τους καλύτερους μουσικούς του κόσμου, και έπαιζε με ένα βιολί Stradivarius αξίας 3,5 εκατομμυρίων δολαρίων, κατασκευασμένο από τον ίδιο τον Antonio Stradivari το 1713. Δύο ημέρες νωρίτερα, ο Joshua Bell είχε παίξει σε κατάμεστο θέατρο της Βοστώνης με τιμή ενός κάτω του μετρίου εισιτηρίου 100 δολάρια. Ο Bell αμείβεται με περίπου 1.000 δολάρια το λεπτό!

Το συγκεκριμένο πείραμα, δηλαδή το να παίξει ο Joshua Bell στο σταθμό του μετρό incognito, οργανώθηκε από την εφημερίδα “Washington Post“, στο πλαίσιο κοινωνικής μελέτης περί του τι εκλαμβάνουμε ως σημαντικό, τι μας αρέσει, και σε τι δίνουμε προτεραιότητα. Η γενική περιγραφή του πειράματος ήταν: “Σε ένα συνηθισμένο περιβάλλον, σε ακατάλληλη ώρα, αντιλαμβανόμαστε το ωραίο; Σταματάμε για να το ευχαριστηθούμε; Αναγνωρίζουμε το ταλέντο σε ένα μη αναμενόμενο περιβάλλον;”».

Mar 012009
 

Άρθρα, σαν και αυτό, είναι ανάσα και για τον αναγνώστη της Κυριακάτικης εφημερίδας… Συλλογικότητες που δίνουν λύσεις, δεν αναλώνονται μόνο στο (δικαιολογημένο) παράπονο για την απουσία (ολιγωρία) του κράτους…

Πηγή: Καθημερινή

Η γειτονιά υιοθέτησε τα παιδιά της «Ανάσας»

Η αγάπη ήταν το καλύτερο φάρμακο για τα αυτιστικά άτομα που ζουν στον ξενώνα του Βοτανικού

Της Ιωάννας Φωτιαδη

Στον Βοτανικό, κοντά σε νυχτερινά κέντρα, και παράλληλα μακριά από τη χλαλωή της διασκέδασης, ένας ξενώνας με το όνομα «Ανάσα» δίνει προοπτική αξιοπρεπούς ζωής στους ενοίκους του, άτομα που πάσχουν από αυτισμό βαριάς μορφής. Στο επίκεντρο, η ομαδικότητα και η αυτοθυσία όλων των εμπλεκομένων: των εργαζομένων, της γειτονιάς, της Εκκλησίας, των «ανώνυμων» που πιστεύουν ότι η προσφορά στον πάσχοντα νοηματοδοτεί την κοινωνική παρουσία.

«Ολα ξεκίνησαν πριν από περίπου δύο χρόνια, όταν απαιτήθηκε να κλείσει το Νταού Πεντέλης και οι ασθενείς να μεταφερθούν σε νέους χώρους με στόχο να αποασυλοποιηθούν», λέει η κ. Αρτεμις Χειλά, επιστημονική υπεύθυνη του ξενώνα. «Στις αρχές του 2007 τα πιο βαριά περιστατικά είχαν ξεμείνει στα “αζήτητα”», τονίζει χαρακτηριστικά στην «Κ» η ίδια, που επωμίστηκε την ευθύνη να μεταφέρει τους ασθενείς σε έναν νέο χώρο και να τους εξασφαλίσει ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης. «Επρόκειτο για ενήλικες που είχαν ζήσει για δεκαετίες έγκλειστοι. Δεν είχαν περάσει ποτέ το κατώφλι της κλινικής και πολλοί διαβιούσαν δεμένοι στα κρεβάτια τους ή μέσα σε κλουβιά»…

Σχέση εμπιστοσύνης

Για να γίνει ομαλά η μεταφορά στο νέο κτίριο και να δημιουργηθεί σχέση εμπιστοσύνης με τους νέους θεραπευτές, χρειάστηκε προσπάθεια μεγάλη. «Τους πρώτους μήνες τους επισκεπτόμασταν καθημερινά στην κλινική για να δημιουργήσουμε μια προσωπική σχέση μαζί τους». Τον Ιούνιο του 2007 τα «παιδιά» βρέθηκαν στο πρώτο τους σπίτι, όπου ο καθένας έχει το προσωπικό του δωμάτιο και είναι στελεχωμένο με το κατάλληλο προσωπικό για την φροντίδα τους. Στόχος της αποασυλοποίησης για τους ασθενείς είναι να αυτονομηθούν και να ξεκινήσουν να εργάζονται, «στην περίπτωση όμως του αυτισμού το ευκταίο είναι να καταφέρουν τα άτομα να αυτοεξυπηρετούνται και να ζουν αρμονικά με τους άλλους», επισημαίνει η κ. Χειλά.

«Στον ξενώνα φιλοξενούμε τον Τάσο, την Πόπη, τον Γιάννη, τον Δημήτρη Κ. και τον Δημήτρη Β.», λέει στην «Κ» η κοινωνική λειτουργός Ανθή Κουτσούπη, την ώρα της γνωριμίας. Στο σαλόνι «παίζει» μουσικό κανάλι της τηλεόρασης, στους τοίχους υπάρχουν φωτογραφίες των «παιδιών» στη θάλασσα, στην κουζίνα ένας ένοικος παίρνει πρωινό. Πρόκειται τελικά για τους ίδιους ανθρώπους που μέχρι χθες τους αντιμετώπιζαν σαν αγρίμια; «Οι ασθενείς έχουν κυριολεκτικά μεταμορφωθεί», λέει με σιγουριά η ψυχολόγος του προγράμματος, Μαρία Κωνσταντοπούλου, «για παράδειγμα, ο Γιάννης κάθε φορά που διψούσε, χτυπούσε το κεφάλι του στο τοίχο. Σήμερα, δεκαεπτά μήνες μετά, πηγαίνει μόνος του στην κουζίνα και βάζει νερό. Η Πόπη κάποτε δεν ήθελε να πλυθεί και να χτενιστεί. Σήμερα, δεν κατεβαίνει στο σαλόνι χωρίς κολόνια και κορδέλα στα μαλλιά!».

Επικοινωνία με… φαντασία

Η συνύπαρξη των εργαζομένων με τους ασθενείς απαιτεί ιδιαίτερη υπομονή, φαντασία και παρατηρητικότητα, αφού οι πάσχοντες από αυτισμό δεν μιλούν, αλλά επικοινωνούν με δικούς τους κώδικες. «Ο Δημήτρης μού έδειχνε για καιρό επίμονα τον τοίχο, αλλά δεν καταλάβαινα εξαρχής ότι ήθελε να κλείσω τον κλιματισμό!» μάς λέει ο νοσηλευτής Νίκος Βουζουνεράκης, «τώρα πια ξέρω!» Μια σημαντική παράμετρος για την ισορροπία των αυτιστικών ατόμων είναι η σταθερότητα – οι απότομες αλλαγές τα ταράζουν. «Τα παιδιά είναι προικισμένα με ταλέντα και δεξιότητες που δεν μπορεί κανείς να φανταστεί», υπογραμμίζει η κ. Κουτσούπη, «έχουν καλλιτεχνικές κλίσεις και πολύ ανεπτυγμένη διαίσθηση. Αν μια μέρα έλθουμε στη δουλειά στενοχωρημένοι, το αντιλαμβάνονται αμέσως».

Τα κατάλοιπα από τον εγκλεισμό κάποιες φορές ανιχνεύονται, ωστόσο, οι ασθενείς νιώθουν την αγάπη που τους προσφέρεται και την ανταποδίδουν με διάφορους τρόπους. «Τα παιδιά έχουν γίνει πολύ τρυφερά, αναζητούν την αγκαλιά και το χάδι μας», συμπληρώνει η νοσηλεύτρια Αννα Βιαζένοβα.

Συμβάλλουν όλοι

Η ψυχιατρική δομή «Ανάσα» αποτελεί παράδειγμα μεταξύ άλλων δομών του προγράμματος αποασυλοποίησης «Ψυχαργώς», το οποίο ακροβατεί, για τον πρόσθετο λόγο ότι ακόμα κατορθώνει να επιβιώνει οικονομικά. «Εχουμε δώσει μεγάλο αγώνα για να πληρώνονται με συνέπεια οι εργαζόμενοι», τονίζει η κ. Χειλά. Μέχρι τα τέλη του 2008 τον ξενώνα χρηματοδοτούσε κατά 80% η Ε.Ε., αλλά από την αρχή του έτους, η χρηματοδότηση είναι πλέον κρατική, έχει κατέβει στο 40% και επιδεικνύει την εθιμοτυπική ελληνική… καθυστέρηση.

«Εχουμε επιβιώσει με πολύ κόπο και αυτοθυσία. Δεν είναι λίγες οι φορές που τα μέλη του Δ.Σ. έχουν βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη… Επιπλέον, η γειτονιά στον Βοτανικό μάς αγκάλιασε από την αρχή και οι μαγαζάτορες μάς προσφέρουν ο καθένας ό,τι μπορεί· η ανθρωπιά είναι παρούσα, δίπλα μας».

«Είναι χαρά μου να στέλνω όσα σάντουιτς μπορώ», λέει στην «Κ» η κ. Μαρίνα, που έχει μαγαζί στην γωνιά, «άλλωστε με τα παιδιά γνωριζόμαστε, έρχονται συχνά εδώ για βόλτα!». Με την ίδια προθυμία προσφέρει λαχανικά η κ. Μαρκέλλα από το μανάβικο, ωστόσο η μεγαλύτερη βοήθεια προέρχεται από την Αγία Μαρκέλλα, την εκκλησία στην ενορία της περιοχής. Κάθε μεσημέρι ο πατέρας Τιμόθεος φέρνει ζεστό φαγητό στα παιδιά και πολλές φορές γευματίζει μαζί τους. «Ο “Φιλόπτωχος” ετοιμάζει το γεύμα τις καθημερινές, στις αργίες ενεργοποιούνται οι νοικοκυρές της γειτονιάς! Στον Βοτανικό υπάρχει ακόμα το κλίμα της κοινότητας, έχουμε υιοθετήσει τα παιδιά και θα δώσουμε αγώνα για να παραμείνουν εδώ», λέει στην «Κ» ο ιερέας. Η κινητοποίηση του κόσμου είναι συγκινητική, ωστόσο δεν αρκεί. «Κάθε προσφορά είναι καλοδεχούμενη – από απορρυπαντικά και μακαρόνια μέχρι είδη “πολυτελείας”. Ενα πιάνο, που ίσως βρίσκεται σε αχρηστία σε κάποιο σαλόνι, εδώ μπορούμε να το αξιοποιήσουμε καλλιεργώντας την καλλιτεχνική κλίση των παιδιών», καταλήγει με νόημα και αισιοδοξία η κ. Κουτσούπη.