May 302008
 

ΠΟΔΗΛΑΤΟΠΟΡΕΙΑ ΣΤΑ ΝΟΤΙΑ ΠΡΟΑΣΤΕΙΑ
ΣΑΒΒΑΤΟ 31 ΜΑΪΟΥ
3 διαδρομές που καταλήγουν στο Ελληνικό για την μεγάλη συναυλία στο πρώην αεροδρόμιο στις 21.00 με ΛΑΚΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟ, DOMENICA, ΚΙΤΡΙΝΑ ΠΟΔΗΛΑΤΑ, ΕΝΔΕΛΕΧΕΙΑ


ΒΑΡΗ
-> Συγκέντρωση: ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΛΑΖ ΒΑΡΚΙΖΑΣ 18.00
ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΗ -> Συγκέντρωση ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΗΣ 19.00
ΓΛΥΦΑΔΑ -> Συγκέντρωση: ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΑΤΡΑΚΗ 19.30
ΝΕΑ ΣΜΥΡΝΗ -> Συγκέντρωση: ΠΛΑΤΕΙΑ Ν. ΣΜΥΡΝΗΣ 18.00
ΚΑΛΛΙΘΕΑ -> Συγκέντρωση: Πλατεία Δαβάκη 18.30
ΠΑΛΑΙΟ ΦΑΛΗΡΟ -> Συγκέντρωση: πλατεία Φλοίσβου 19.15
ΑΛΙΜΟΣ ->Συγκέντρωση: παρκινγκ καφέ Άλιμος 19.30
ΒΥΡΩΝΑΣ -> Συγκέντρωση: ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ 17.30
ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗ ->Συγκέντρωση: ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ 18.45

May 302008
 

Πηγή: Survival International

Uncontacted Indians in Brazil seen from the air, May 2008
© Gleison Miranda/FUNAI

Members of one of the world’s last uncontacted tribes have been spotted and photographed from the air near the Brazil-Peru border. The photos were taken during several flights over one of the remotest parts of the Amazon rainforest in Brazil’s Acre state.

‘We did the overflight to show their houses, to show they are there, to show they exist,’ said uncontacted tribes expert José Carlos dos Reis Meirelles Júnior. Meirelles works for FUNAI, the Brazilian government’s Indian affairs department. ‘This is very important because there are some who doubt their existence.’

Meirelles says that the group’s numbers are increasing. But other uncontacted groups in the region, whose homes have been photographed from the air, are in severe danger from illegal logging in Peru. Logging is driving uncontacted tribes over the border and could lead to conflict with the estimated five hundred uncontacted Indians already living on the Brazilian side.

‘What is happening in this region [of Peru] is a monumental crime against the natural world, the tribes, the fauna and is further testimony to the complete irrationality with which we, the ‘civilised’ ones, treat the world,’ said Meirelles.

There are more than one hundred uncontacted tribes worldwide, with more than half living in either Brazil or Peru. All are in grave danger of being forced off their land, killed and decimated by new diseases. Survival has launched an urgent campaign to get their land protected, and a unique film narrated by actress Julie Christie.

Survival’s director Stephen Corry said today, ‘These pictures are further evidence that uncontacted tribes really do exist. The world needs to wake up to this, and ensure that their territory is protected in accordance with international law. Otherwise, they will soon be made extinct.’

For further information please contact Miriam Ross on (+44) (0)20 7687 8700 or email mr@survival-international.org

Act now to help uncontacted Indians

Please write a letter to Peru’s president asking him to recognise his country’s isolated Indians’ land rights – and by doing so protect uncontacted peoples on both sides of the Peru-Brazil border.

May 292008
 

Παρασκευή 6 Ιουνίου 2008
Αίθουσα: Πολυχώρος «Δ. Αρεοπαγίτης»
Σίνα 4, (Μετρό Πανεπιστημίου) 106 75, Αθήνα

Το «γίγνεσθαι» και οι εκδόσεις Άσπρη λέξη σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου του Mick Cooper -καθηγητή του πανεπιστημίου Strathclyde Σκωτίας, υπαρξιακού θεραπευτή- με τίτλο «Ο υπαρξισμός στην ψυχοθεραπεία» (Existential Therapies). Η παρουσιάση θα γίνει στις 19.00 με την συμμετοχή του καθηγητή Ψυχολογίας του Πάντειου Πανεπιστημίου Α. Σταλίκα.


Στη συνέχεια, θα ακολουθήσει ομιλία του Mick Cooper με θέμα: Συνεισφορά του Υπαρξισμού στην Ψυχοθεραπευτική Πρακτική (Existential Contributions to Psychotherapeutic Practice)
Η διάλεξη θα πραγματοποιηθεί από 20.00 έως 21.30, με ταυτόχρονη μετάφραση στα ελληνικά. Η συμμετοχή στην παρουσίαση του βιβλίου και στην ομιλία του Mick Cooper θα είναι ελεύθερη για το κοινό.

May 282008
 

Τις μέρες που περάσανε, είχαμε τη χαρά να φιλοξενήσουμε τον Lukas Hohler, στην Αθήνα για μια σειρά δραστηριοτήτων. Την Παρασκευή συντόνισε ένα εκπαιδευτικό 4ωρο πάνω στη βία και την επιθετικότητα, για το προσωπικό του ΚΕΘΕΑ που εργάζεται στο Νόστο και τον Εξάντα. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Ηλία Λυκούδη και τους συνεργάτες του για τη φιλοξενία στο Νόστο /Εξάντα και την ευκαιρία να δουλέψουμε μαζί!

Το Σάββατο, έγινε στην Άρσις, μια συνάντηση εκπροσώπων από διάφορες οργανώσεις που δραστηριοποιούνται στο ‘streetwork’ (κοινωνική εργασία στο δρόμο) με στόχο την ανταλλαγή απόψεων και προβληματισμών για μελλοντική συνεργασία , εκπαίδευση και δράση. Μεταξύ άλλων, συμμετείχαν εκπρόσωποι της Αρσις, του Κέντρου Ημέρας ‘Βαβέλ’, του Praksis, του ΚΕΘΕΑ / ‘Εξέλιξης’, του Κέντρου Πρόληψης του Δήμου Αθηναίων, και του Κέντρου Πρόληψης Κορίνθου.

Ήταν ένα πλούσιο διήμερο, με ανταλλαγή εμπειριών και προβληματισμών για το δίκτυο κοινωνικής στήριξης, που μέχρι τώρα υπάρχει ανεπίσημα, χάρη στις προσωπικές σχέσεις και προσπάθειες των επαγγελματιών. Αναδύθηκαν διαφορές ανάμεσα σε διαφορετικές ομάδες, καθώς και η ανάγκη να δημιουργηθεί χώρος για να μπορέσουμε να εστιάσουμε σε αυτές τις εντάσεις.

Ο Lukas Hohler μοιράστηκε την εμπειρία του από τη λειτουργία του S.I.P. Team (Security Intervention Prevention Team) του Δήμου της Ζυρίχης, στην Ελβετία.

Διαβάστε εδώ περισσότερα για μια από τις παρεμβάσεις, που αφορούσε στην οργάνωση ενός Town Forum σε μια από τις γειτονιές της Ζυρίχης.

May 282008
 

μπας και καταφέρουμε έστω και τώρα να κάνουμε το καλό για το περιβάλλον μας!!!

Επισκεφτήτε το Νηστικο Αρκούδι και βάλτε τη πατάτα στις διάφορες σακκούλες για να μάθετε όσα χρειάζεται να ξέρετε!

May 212008
 

Μια ενδιαφέρουσα προσπάθεια στο Portland, Oregon…
Circus Project for homeless kids

The Circus Project is a unique program which serves Portland’s homeless and at-risk youth. We aim to empower youth physically, emotionally, and intellectually through the development of highly skilled circus and theatrical performances.

We strive to expand the definition of art beyond that of the various disciplines to encompass a way of looking at the world, appreciating diversity, and approaching conflict. Training informs the identity of participants on stage, how they relate to others, and how they contribute to the society in which they live.

Classes focus on artistic, skill, and personal development. Circus, theater, dance, music, and creativity are integrated with life skills such as communication, teamwork, responsibility, and respect. Issues that arise in group discussions are used to inform choreography. Improvisation serves as a springboard for personal sharing. While instructors provide the skill base and process facilitation, the material with which they work comes from the youth themselves: the struggles they face, their dreams, and their relationships. Their work over the course of a year culminates in performances which engage the larger Portland community.

In addition, we provide internships and career opportunities in performance and coaching. Youth who complete the initial year-long training period will have the opportunity to continue with The Circus Project as interns, and later as paid faculty responsible for recruiting and mentoring other street, at-risk, and community youth. If sufficient resources are made available, youth will also have the option to establish their own touring company.

We recognize that in order to engage in the physical and emotional demands of training, basic needs must be addressed. Thus, youth participants receive healthy food, exercise clothing, and memberships to Friendly House Community Center. Friendly House offers a daily respite from the hardships of street life in addition to a gym, showers, and internet access. We also encourage youth to connect with other non-profits serving similar demographics and provide referrals to night shelters.


May 182008
 

Άλλο ένα σ/κ στην Οικία Καραπάνου στην Αίγινα. Κι ένα σεμινάριο, με θέμα ‘Περιβάλλον: Αναζητώντας μια Χαμένη Σχέση’. Το σεμινάριο αξιοποίησε ιδέες από τη δουλειά της Joanna Macy, και του Process Work.

Η εικόνα του ‘Process Mind’ από πολλές σκοπιές….







Κάνοντας ένα guided innerwork…..






Στον κήπο για τοκλείσιμο του σεμιναρίου…



Ευχαριστούμε Οικία και Χριστίνα για τη φιλοξενία… Γεωργία και Αφροδίτη για το υπέροχο φαγητό… Λένα, Λίλη, Αλεξάνδρα, Εύη, Μαρία Μ, Χρύσα, Άννα Χ, Ειρήνη, Σοφία, Αφροδίτη, Μάνια, Άννα Σ, Μαρία Φ, Δήμητρα, Χριστίνα, Αντιγόνη, Βίκυ, Μελένια, που ήσασταν εκεί…

May 152008
 

πηγή: International Day Against Homophobia – 17th May

The Greek Position on Terminology by OLKE

Note: The text that follows is a translation of the Louis-Georges Tin and ILGA proposal for the International Day Against Homophobia into the Greek language. The text is adapted to local (Greek) terminology so as to be precise in meaning and it is supported by the Board of Directors of LGCG (Lesbian & Gay Community of Greece) in order to equally include all individuals that form/ belong to the LGBT community. Terms that do not appear in the original text and which are used in Greece are: Biphobia, Transphobia, Gayphobia, Lesbophobia.

Το κείμενο που ακολουθεί είναι μετάφραση στα ελληνικά από την σελίδα της ILGA για την Παγκόσμια Ημέρα Κατά των Προκαταλήψεων Λόγω Ομοερωτικών Συμπεριφορών ή εν συντομία Παγκόσμια Ημέρα Κατά της Ομοερωτοφοβίας. Το κείμενο είναι προσαρμοσμένο στους ελληνικούς όρους ώστε να αποδοθεί το ακριβές νόημα και στηρίζεται στην απόφαση του ΔΣ της ΟΛΚΕ (Ομοφυλοφιλική Λεσβιακή Κοινότητα Ελλάδας) έτσι ώστε να συμπεριλάβει μέσα σε αυτούς τους όρους όλες και όλους όσους-όσες νοούνται ως ΛΟΑΤ κοινότητα με ισότητα. Όροι που δεν αναφέρονται εδώ και που χρησιμοποιούνται στην Ελλάδα είναι: Αμφιφυλοφοβία, τρανσφοβία, γκειφοβία, λεσβοφοβία. ΛΟΑΤ: Λεσβίες, Γκέι, Αμφισεξουαλικές-οι και Τρανσέξουαλ.

Διαβάστε περισσότερα: Τι σημαίνει Ημέρα κατά των Διακρίσεων λόγω Ομοερωτικής Συμπεριφοράς σε επτά ερωταπαντήσεις

May 142008
 

πηγή: Ελευθεροτυπία 16/04/08

Η μειονότητα έγραψε το βιβλίο της

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ

Σαράντα οκτώ μειονοτικοί συγγραφείς, ποιητές και διανοουμένοι συνέγραψαν στα τουρκικά ένα ξεχωριστό σχολικό βιβλίο, δείγμα σεβασμού στη μειονότητα και επίσης ένα βήμα προς την απελευθέρωσή της από μια μακρόχρονη και διπλή χειραγώγηση. Τα κείμενα αναφέρονται στην καθημερινότητα, στις παραδόσεις και στα προβλήματα της μειονότητας.

«Το Τουρκικό μας Βιβλίο – Κείμενα από τη Λογοτεχνία, τις Εφημερίδες και τα Περιοδικά της Δυτικής Θράκης» είναι προϊόν του Προγράμματος Εκπαίδευσης Μουσουλμανοπαίδων (ΠΕΜ), έργο του υπουργείου Παιδείας, ΕΠΕΑΕΚ ΙΙ, με συγγραφείς τους: Αηντήν Μποσταντζή, Δήμο Γιαγτζόγλου, Εβρέν Ντεντέ, Ηρακλή Μήλλα, Κοράη Χασάν, Τουντσάη Μπαλτά, υπεύθυνο της Δράσης τον Ηρακλή Μήλλα, εικονογράφηση του Χρήστου Παπανίκου, σχεδιασμό εντύπου της Καίτης Αυγουστάκη, με επιστημονική υπεύθυνη του ΠΕΜ την καθηγήτρια Κοινωνιολογίας Αννα Φραγκουδάκη.

«Αυτό το σχολικό βιβλίο έγινε για τις εκπαιδευτικές ανάγκες των παιδιών της μειονότητας της Θράκης που έχουν μητρική γλώσσα την τουρκική. Είναι προϊόν του Προγράμματος Εκπαίδευσης Μουσουλμανοπαίδων (ΠΕΜ), για το οποίο περιέχονται μερικές πληροφορίες στο 19ο μάθημα», μας λέει ο Ηρακλής Μήλλας, πολιτικός επιστήμονας, που διδάσκει Τουρκολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. «Δημιουργήθηκε για να χρησιμοποιείται παράλληλα με τα σχολικά βιβλία διδασκαλίας της τουρκικής γλώσσας που υπάρχουν ήδη, ως βοηθητικό και συμπληρωματικό. Η καινοτομία που το κάνει υποδειγματικό είναι ότι στηρίζεται σε μια διαφορετική αντίληψη, καθώς μέχρι σήμερα σε αντίστοιχες προσπάθειες δεν υπήρξε δημιουργική συμβολή της μειονότητας ούτε δόθηκε σε άλλα βιβλία η σημασία που πρέπει στον πολιτιστικό της πλούτο. Γι’ αυτό πιστεύουμε ότι αυτό το βιβλίο αποτελεί μια αφετηρία.

Το βιβλίο περιέχει πολλών ειδών κείμενα (ειδήσεις, σχόλια και λογοτεχνικά κείμενα) που έχουν αντληθεί από σχεδόν όλα τα τουρκόφωνα έντυπα (εφημερίδες και περιοδικά) που εκδίδονται στη Θράκη, και καθρεφτίζει σε μεγάλο βαθμό τον πολιτισμικό κόσμο της μειονότητας. Στις καινοτομίες του είναι ότι το κάθε μάθημα συνοδεύουν φωτογραφίες που απεικονίζουν τον πολιτισμό και την ιστορική κληρονομιά της μειονότητας. Ενας μεντρεσές, ένα τζαμί, η φωτογραφία ενός σχολείου παρέχουν στους μικρούς αναγνώστες υλικό για να αναπτύξουν με το περιβάλλον τους σχέσεις που ανοίγουν πόρτες σε ένα καλύτερο μέλλον.

Ο Ιλχάν Αχμέτ, δικηγόρος (πρώην βουλευτής), σημειώνει για το βιβλίο: «Αυτού του είδους οι πρωτοβουλίες είναι πάρα πολύ ωφέλιμες, αλλά πιστεύω ότι θα πρέπει να ζητούνται και οι απόψεις των φορέων της μειονότητας, όπως π.χ. του Συλλόγου Τούρκων Δασκάλων Δυτικής Θράκης, του Συλλόγου Αποφοίτων Δασκάλων Ειδικής Παιδαγωγικής Ακαδημίας Θεσσαλονίκης, του Συλλόγου Επιστημόνων Μειονότητας Δυτικής Θράκης».

Ο Μουσταφά Μουσταφά, γιατρός – μικροβιολόγος (πρώην βουλευτής), υπογραμμίζει: «Είναι χωρίς αμφιβολία μια εξαίρετη και πρωτοποριακή πρωτοβουλία. Η μετατροπή της κοινής μοίρας των Ρωμιών της Κωνσταντινούπολης και των Τούρκων της Δυτικής Θράκης σε παραγωγική συνεργασία ήταν το όνειρο πολλών γενεών. Είναι πηγή ευτυχίας να βλέπουμε τα τελευταία χρόνια να γίνονται προσπάθειες σε αυτή την κατεύθυνση. Αυτό το βιβλίο θα γίνει το σύμβολο, το μόνιμο δείγμα για τέτοιες προσπάθειες».

Ο Ερντογάν Σαήτ, πολιτικός μηχανικός (υποψήφιος βουλευτής), προσθέτει: «Η μειονότητά μας έμαθε για το “πρόγραμμα Φραγκουδάκη”, όπως το ονομάσαμε, πριν από περίπου δέκα χρόνια. Στην αρχή ήμασταν επιφυλακτικοί και με προκαταλήψεις. Η συμβολή του προγράμματος στην παιδεία της μειονότητας έχει πλέον μελετηθεί και συζητηθεί. Μπορούμε να πούμε ότι έχει δικαιωθεί. Δεν αρκεί να τονίσουμε ότι πολλοί συμπολίτες μας εργάστηκαν σε αυτό το πρόγραμμα. Πρόκειται για “δικαίωση” που είναι σε αρμονία με τις αξίες της κοινωνίας μας. Το νέο βιβλίο, για το οποίο γίνεται λόγος, είναι πρωτοποριακό επειδή έχει “τον αέρα και την οσμή” της μειονότητας. Η ομάδα που το ετοίμασε αποτελείται από ανθρώπους που δεν λειτουργούν με τη λογική “ας ευχαριστήσουμε τον πελάτη”».

May 122008
 


Τη νύχτα της Παρασκευής 2/5 ο κυκλώνας Ναργκίς έπληξε την νοτιοδυτική Μιανμάρ με ανέμους ταχύτητας 120χλμ/ώρα, πλημμυρίζοντας το μεγαλύτερο μέρος της χώρας.

Μέχρι σήμερα τουλάχιστον 22,500 άνθρωποι έχουν ήδη χάσει τη ζωή τους, 41.000 αγνοούνται και 1,000,000 είναι άστεγοι σύμφωνα με επίσημα στοιχεία. Εκτιμάται ότι οι νεκροί μπορεί να φτάσουν μέχρι και τις 100,000 και ο τελικός αριθμός των τραυματιών δεν έχει ακόμα ανακοινωθεί.

Είναι η χειρότερη καταστροφή που έχει πλήξει ποτέ τη χώρα, σύμφωνα με μαρτυρίες των κατοίκων.

15 περιοχές στο δέλτα του ποταμού Ιραουάντι που δραστηριοποιείται η ActionAid έχουν καταστραφεί σχεδόν ολοκληρωτικά.

Η συνεισφορά όλων μας είναι ιδιαίτερα σημαντική.

Αρκεί να αναλογιστεί κανείς ότι:

– 8 € παρέχουν καθαρό νερό σε μία οικογένεια για περίπου 10 ημέρες
– 22 € παρέχουν τρόφιμα σε μία οικογένεια για 15 ημέρες

– 50 € παρέχουν φάρμακα και νοσηλεία σε 100 οικογένειες

– 135 € παρέχουν μία μόνιμη κατοικία σε μία οικογένεια

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε:

www.actionaid.org.uk/101271/myanmar_burma_cyclone.html και

www.actionaid.org/main.aspx?PageID=1103

Καλέστε στο 801 11 900 800 και βοηθήστε μας να σώσουμε ακόμα περισσότερες ζωές.

May 092008
 

Ένα ευχαριστώ στο Boris Sopko από τη Bratislava, που μου έστειλε αυτές τις φωτογραφίες… Είναι από τη διεργασία ομάδας των Ελλήνων στο Workdwork, πάνω στη σχέση της Χριστιανικής πλειονότητας με τη Μουσουλμανική μειονότητα…

May 082008
 


Πολιτισμική ετερότητα και ανθρώπινα δικαιώματα
Με αφετηρία την παρέμβαση στην εκπαίδευση της μειονότητας στη Θράκη
23-24 Μαΐου 2008
Κεντρικό κτίριο Πανεπιστημίου Αθηνών
Πανεπιστημίου 30

Παρασκευή 23 Μαΐου

18.00 – 18.15 Έναρξη – χαιρετισμοί Χρήστος Κίττας Βασίλης Τσελφές
18.15 – 18.30 Εισαγωγή: Άννα Φραγκουδάκη
18.30 – 19.30 Η εμπειρία μιας δεκαετούς παρέμβασης για την εκπαίδευση της μειονότητας της Θράκης: ταυτότητες, συγκρούσεις, αλλαγές Πρόεδρος: Αλέξης Δημαράς
Αλεξάνδρα Ανδρούσου: Ιδεολογικά και πολιτικά διακυβεύματα στην επιμόρφωση των εκπαιδευτικών
Θάλεια Δραγώνα: Το άνοιγμα στην κοινότητα: εκπαιδεύοντας πέρα από τα όρια του σχολείου
Νέλλη Ασκούνη: Η πολιτική σημασία της έρευνας ως μέρος της εκπαιδευτικής παρέμβασης
Έφη Πλεξουσάκη: Διαπραγμάτευση ταυτοτήτων σε μια συγκρουσιακή συνθήκη
Άννα Φραγκουδάκη: Βήματα μπροστά παρά την ισχύ των παλιών προκαταλήψεων

19.30 – 20.00 Διάλειμμα

20.00 – 21.00 Στρογγυλό Τραπέζι: Η εκπαίδευση από τη μεριά της μειονότητας Πρόεδρος: Χαράλαμπος Σακoνίδης

Ιλχάν Αχμέτ
Μουσταφά Μουσταφά
Ιμπράμ Ονσούνογλου

Σάββατο 24 Μαΐου

Πρωινή συνεδρία 9.30 – 10.20
Διγλωσσία και πολιτισμική ετερότητα Πρόεδρος: Άννα Ιορδανίδου

Jim Cummins: Παιδαγωγική του πολυεγγραμματισμού: Εννοιολογικό πλαίσιο για την ενίσχυση της σχολικής επιτυχίας μαθητών με γλωσσικές και πολιτισμικές διαφορές
Ελένη Σκούρτου: Η γλωσσική πολυμορφία στο ελληνικό σχολείο: Αντιφάσεις και προοπτικές

10.20 – 11.30 Διγλωσσία και διαπραγμάτευση ταυτοτήτων Πρόεδρος: Μαρία Τζεβελέκου
Mary Kalantzis: Νέοι καιροί, νέες υποκειμενικότητες, νέα μάθηση
Adrian Blackledge: Διαπραγμάτευση ταυτοτήτων στην εκπαίδευση των πολύγλωσσων μαθητών

11.30-12.00 Διάλειμμα

12.00 – 14.00 Θεσμική προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων: προκλήσεις και όρια Πρόεδρος: Ηλίας Νικολακόπουλος
Χρήστος Ροζάκης : Η συμβολή του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου στην αναζήτηση ισορροπιών στις αντιφάσεις της πολυπολιτισμικής κοινωνίας
Γιάννης Κτιστάκις: Η μειονότητα στη Θράκη: Συνηγορία για μία φιλελεύθερη προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου
Ανδρέας Τάκης: Μεταξύ άκριτης αποδοχής και αυταρχικού εκσυγχρονισμού: η δύσκολη ισορροπία στη διαχείριση της ετερότητας στη Θράκη
Κωστής Παπαϊωάννου: Τα δικαιώματα ως πρόκληση για την εθνική μας “ομοιογένεια”
Δημήτρης Χριστόπουλος: Μειονοτικές και πολιτειακές ιδιαιτερότητες: συνειρμοί από την ελληνική εμπειρία

Απογευματινή συνεδρία 18.00 – 20.00

Καθολικότητα, κοινοτισμός, σχετικότητα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Πρόεδρος: Γίτσα Κοντογιαννοπούλου-Πολυδωρίδη
Bhikhu Parekh: Πόσο σχετικά είναι τα ανθρώπινα δικαιώματα;
Eva Gamarnicow: Το δικαίωμα στην εκπαίδευση σε εθνικά/πολυπολιτισμικά εκπαιδευτικά συστήματα: διερευνώντας εντάσεις και αντιφάσεις
Κώστας Δουζίνας: Ανάμεσα στο καθολικό και το κοινοτικό: το τέλος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων
Νίκος Αλιβιζάτος: Ένας προκλητικός συγκερασμός: οι θρησκευτικές μειονότητες μεταξύ καθολικότητας και κοινοτισμού
Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου: Πολυπολιτισμός, δημοκρατία, κοσμοπολιτισμός

Θα δοθούν βεβαιώσεις συμμετοχής

May 082008
 

Από την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ της 6.5.2008

Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΣΩΤΗΡΧΟΥ

Κατά κύματα φτάνουν οι καραβιές των απελπισμένων στα νησιά του Αιγαίου.

Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι που προσπαθούν να ξεφύγουν από ανέχεια, συγκρούσεις, περιβαλλοντικές καταστροφές, εσχάτως και την πείνα μετά την κρίση στα τρόφιμα, που ξεσήκωσε τους λαούς σε περισσότερες από 15 χώρες.

Και δυστυχώς, πύλη εισόδου στην Ε.Ε. -παράδεισο στη φαντασία των φτωχών- είναι και η χώρα μας, που καλείται να διαχειριστεί ένα πρόβλημα το οποίο την ξεπερνά.

Ωστόσο, η χώρα μας θα πρέπει να σέβεται την αξία του ανθρώπου στο πρόσωπο όσων βρίσκονται, με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο, στην επικράτειά της, σύμφωνα με το βοηθό Συνήγορο του Πολίτη στον Κύκλο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου Ανδρέα Τάκη, με τον οποίο συζητήσαμε για το πρόβλημα και τις πιθανές λύσεις του.

Μιλώντας με ρεαλισμό προτείνει:


* να εγκαταλειφθεί η συλλήβδην κράτηση στα σύνορα ώστε να εκλείψουν τα φαινόμενα εξαθλίωσης και να αναλάβουν από κοινού οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες τα βάρη της διαχείρισης των μεταναστευτικών ρευμάτων στις μεθοριακές χώρες,

* να υπάρξει θεσμική μέριμνα τακτοποίησης όσων είναι αδύνατον να απελαθούν προκειμένου να ανασυρθεί στην επιφάνεια της κοινωνικής ζωής και της προστασίας του νόμου ο σκοτεινός αριθμός των σύγχρονων εν δυνάμει δουλοπάροικων, καθώς όσοι ήρθαν στη χώρα μετά το 2004 αντιμετωπίζουν το θεσμικό αδιέξοδο να μην μπορούν να υπαχθούν σε καμία διαδικασία νομιμοποίησης.

Τον περασμένο Μάρτιο ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Εσωτερικών Αθ. Ανδρεουλάκος, σε εκδήλωση της Υπατης Αρμοστείας για τους πρόσφυγες ανέφερε τη σύλληψη 112.000 επίδοξων μεταναστών στα σύνορα μόνο για φέτος. Αναμφισβήτητα πρόκειται για ένα μεγάλο θέμα. Πού εντοπίζετε τις αιτίες του;

«Σε εμάς αυτό το πρόβλημα εμφανίζεται ως συνέπεια όλου του γεωπολιτικού περιβάλλοντος και των εντάσεων που το χαρακτηρίζουν, ενώ το εισπράττουν και άλλοι με διαφορους τρόπους: το Ιράν έχει 7,5 εκατομμύρια πρόσφυγες από το Αφγανιστάν, από τη σοβιετική εισβολή ώς αυτή του ΝΑΤΟ, και απ’ αυτούς σημαντικός αριθμός έχει σκοπό να μετακινηθεί. Η άλλη πηγή είναι φυσικά το Ιράκ, οι ροές από το οποίο δημιουργήθηκαν όχι άμεσα με την εισβολή αλλά με την επιδείνωση της κατάστασης λόγω του εμφυλίου που ξέσπασε. Το Κουρδικό πάντα αποτελεί μια πρόσθετη πηγή από όλες αυτές τις χώρες αλλά και την Τουρκία. Υπάρχει η βιοτική κατάσταση των πληθυσμών σε νοτιοανατολική Ασία, ειδικά Πακιστάν-Μπανγκλαντές και αντίστοιχα και στις χώρες της υποσαχάριας Αφρικής, όπου η οικονομική ανέχεια συναντά τις πολιτικές ταραχές (Σουδάν, Νιγηρία) που αποτελούν διογκούμενες πηγές και δεν πρόκειται να κοπάσουν στο μέλλον. Αυτοί είναι που εμφανίζονται και στις ελληνικές ακτές. Με αυτή την έννοια είναι ένα φαινόμενο που μας υπερβαίνει ως εθνική οντότητα κατά πολύ».

Αυτό το ακούμε σαν δικαιολογία από τις ελληνικές αρχές…

«Και είναι μέχρι ενός σημείου ορθή σαν επισήμανση, αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αποτελέσει δικαιολογία για ορισμένες πτυχές της μεταχείρισης που εμείς επιφυλάσσουμε».

Συγκεκριμένα τι συμβαίνει αλλά και τι μπορεί να γίνει;

«Για το τι θα πρέπει να γίνει σε επίπεδο διεθνοπολιτικό, ειδικά στην Ε.Ε., εμείς μπορούμε και πρέπει να έχουμε ουσιώδη συμβολή και πρωτοβουλία, να υποδείξουμε και να προτείνουμε πολιτικές αντί απλώς να σηκώνουμε τα χέρια από την αδυναμία να αντιμετωπίσουμε την κατάσταση.

Το ζήτημα της μετανάστευσης είναι κάτι το οποίο ορθά έχει καταστεί επίκεντρο κοινής ευρωπαϊκής πολιτικής. Σε ορισμένο βαθμό έχουν δίκιο να νιώθουν αδικημένες οι ελληνικές αρχές, λέγοντας στους Βορειοευρωπαίους ομολόγους “μιλάτε για άσχημη μεταχείριση αλλοδαπών αλλά δεν ξέρετε από κοντά πώς είναι το πρόβλημα διαχείρισης αυτής της ροής”: με την υφιστάμενη ρύθμιση του κανονισμού “Δουβλίνο 2” οι χώρες πρώτης εισόδου στην Ε.Ε. στις οποίες καταγράφεται ο αλλοδαπός, αναλαμβάνουν και τη διαχείριση της ευθύνης του. Ως εκ τούτου η τυχόν σύλληψή του ως μη τακτοποιημένου αλλοδαπού σε άλλη χώρα συνεπάγεται την επιστροφή του στην αρχική χώρα εισόδου. Ετσι μοιραία οι χώρες της μεθορίου της Ε.Ε. είναι αυτές οι οποίες εκ των πραγμάτων αναλαμβάνουν την ευθύνη των προσώπων αυτών κι ας έχουν ως απώτερο στόχο την εγκατάσταση σε μια άλλη χώρα ευελπιστώντας σε καλύτερες προοπτικές.

Οπότε το να μέμφεται κανείς την Ελλάδα για τη δυσμενή μεταχείριση που επιφυλάσσει στους αλλοδαπούς και να το κάνει με το να μη στέλνει πίσω πλέον στην Ελλάδα τους διελθόντες μέσα από αυτήν, όπως έκανε η Νορβηγία και την ακολούθησαν και άλλες χώρες (Σουηδία), είναι υποκριτικό εάν δεν συνοδεύεται θετικά από μια συγκεκριμένη πρόταση για το πώς θα ήταν δυνατόν να αναδεχτούν όλες οι ευρωπαϊκές χώρες από κοινού τα βάρη και τις συνέπειες των μεταναστευτικών ρευμάτων στο πλαίσιο μιας νέας κατανομής ευθυνών και αρμοδιοτήτων και της ανάληψης κοινών δράσεων, γιατί όχι και της φύλαξης της ελληνικής μεθορίου».

Ωστόσο τι μπορεί να κάνει η χώρα μας μέχρι να υπάρξει μια νέα ρύθμιση σε ευρωπαϊκό επίπεδο;

«Σε κάθε περίπτωση η χώρα μας είναι αναγκαίο να τιμά το Σύνταγμα και τις διεθνείς δεσμεύσεις για τα δικαιώματα των ανθρώπων που ζουν στην επικράτειά της ή μπαίνουν σε αυτή, είτε αυτοί είναι νόμιμοι είτε παράνομοι. Και οι οποιεσδήπτε διοικητικές δυσκολίες, έλλειψη πόρων και υποδομών ή ακόμα και αυτές οι ανησυχίες για τη δημόσια ασφάλεια από την ανεξέλεγκτη ροή αλλοδαπών μέσα στην εποχή της διεθνούς ανησυχίας για την τρομοκρατία, δεν μπορούν να υποσκελίζουν αυτό που για τη δημοκρατία μας είναι απολύτως απαραβίαστο: η αξία του προσώπου. Και σε αυτό το πεδίο δυστυχώς η χώρα μας έχει πολύ κακό μητρώο: υπάρχει μια σειρά από αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου του Στρασβούργου για την απάνθρωπη μεταχείριση που συνιστά η υπό συνθήκες αθλιότητας κράτησή τους. Σ’ αυτό εστιάζεται μέχρι τώρα το ενδιαφέρον, αλλά γι’ αυτό δυστυχώς νομίζω ότι έχουμε καταλήξει να κοιτάμε το δέντρο και να χάνουμε το δάσος, γιατί χωρίς να υποτιμώ την ανθρώπινη ευαισθησία οι δυσμενείς συνθήκες κράτησης είναι η παράπλευρη συνέπεια μιας πολύ σοβαρότερης δυσλειτουργίας που κατατρέχει το σύστημα προστασίας των αιτούντων άσυλο στη χώρα μας και αυτό είναι η γενικευμένη υποβολή σε καθεστώς κράτησης όλων όσοι εισέρχονται στη χώρα μας με σκοπό την απέλαση, χωρίς να εξετάζεται καν από πριν εάν αυτοί μπορούν ή πρόκειται να υπαχθούν σε μια συγκεκριμένη κατηγορία που θα τους επιτρέψει να παραμείνουν στη χώρα μας».

Δηλαδή;

«Δεν τους δίνεται η δυνατότητα να ζητήσουν πολιτικό άσυλο παρά αφότου έχουν κρατηθεί και έχει εκδοθεί πράξη απέλασής τους. Ετσι ναι μεν δεν απελαύνονται μέχρι να κριθεί το αίτημά τους αλλά συχνότατα παραμένουν κρατούμενοι τρεις μήνες που ορίζει ο νόμος – οπότε και αφήνονται ελεύθεροι, ενώ αυτό θα μπορούσε να έχει γίνει ήδη πολύ πριν. Ή απορρίπτεται το αίτημά τους και προσφεύγουν κατά της απόρριψης. Αυτό λέγεται ότι έχει οδηγήσει πολλούς αλλοδαπούς να αποφεύγουν να ζητούν άσυλο ακόμη και αν ενδεχομένως το δικαιούνται».

Θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι αυτό αποτελεί μια αποθαρρυντική στάση των ελληνικών αρχών;

«Δεν χωρεί αμφιβολία ότι στην πλειονότητά τους όσοι έρχονται από τις χώρες αυτές δεν διώκονται προσωπικά ώστε να υπάγονται πράγματι στην κατηγορία του δικαιούμενου άσυλο, αλλά η προσέλευσή τους οφείλεται στην αναζήτηση μιας καλύτερης τύχης ή στην αποφυγή των δυσμενών συνεπειών της σύγκρουσης και της φτώχειας στη χώρα προέλευσης. Οι άνθρωποι αυτοί που είναι πια η μεγάλη μάζα του πληθυσμού των τελευταίων ετών είναι πρόσωπα που δεν μπορούν να επωφεληθούν οιασδήποτε μορφής τακτοποίησης, καθώς οι λεγόμενες νομιμοποιήσεις παρανόμως εισερχομένων έχουν ένα ιστορικό όριο -το 2004 και το νόμο 3386. Από το 2004 και εντεύθεν οι άνθρωποι δεν μπορούν να τακτοποιηθούν: αυτό σημαίνει ότι η χώρα μας έχει ένα σκοτεινό αλλά διαρκώς αύξοντα αριθμό αλλοδαπών, χωρίς χαρτιά, που δεν μπορούν να φύγουν και ο νόμος τούς στερεί τη δυνατότητα οιασδήποτε κοινωνικής μέριμνας εφόσον δεν είναι νομιμοποιημένοι. Ετσι, αυτοί ωθούνται στην εξαθλίωση και κυρίως στην εκμετάλλευση: εξ ου και τα φαινόμενα της ακραίας εκμετάλλευσης σε όλες τις αγροτικές περιφέρειες όπως με τις φράουλες στην Πελοπόννησο. Αυτοί είναι ο σκοτεινός αριθμός των νέων εν δυνάμει δουλοπάροικων». *

May 082008
 
ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ, ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ

ΓΚΡΕΜΙΖΟΥΜΕ ΤΑ ΤΕΙΧΗ ΤΟΥ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥ
ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΡΟΚΑΤΑΛΗΨΗΣ
ΤΗΣ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑΣ

ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΙΣ 24 ΜΑΗ 2008

Κραυγή αγωνίας, οργής και αγανάκτησης στο χώρο της ψυχικής υγείας από χιλιάδες «ασθενείς»-χρήστες των υπηρεσιών και τις οικογένειές τους, από το χώρο που διαρκώς διευρύνεται των «ευπαθών ομάδων» κάθε είδους, από τους μετανάστες και τους πρόσφυγες που υφίστανται τις ψυχολογικές συνέπειες του ξεριζωμού και των ρατσιστικών διακρίσεων, από τους απλήρωτους ή κακοπληρωμένους λειτουργούς της ψυχικής υγείας στον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα.


-Ανυπαρξία και υπονόμευση της δημιουργίας εναλλακτικών στον εγκλεισμό κοινοτικών υπηρεσιών πρόληψης, φροντίδας και στήριξης. Μετά από 25 χρόνια «ψυχιατρικής μεταρρύθμισης», η επικρατούσα ψυχιατρική φροντίδα εξακολουθεί, κάτω από την ασφυκτική χειραγώγηση των φαρμακοβιομηχανιών, να λειτουργεί φυλακτικά και κατασταλτικά, πνίγοντας τις πολύπλοκες ανάγκες των πασχόντων στους κανόνες μιας κοινωνικής Τάξης ολοένα πιο άκαμπτης και δυσανεκτικής προς την όποια διαφορετικότητα. Συμπεριφορές μη αφομοιώσιμες τείνουν να ψυχιατρικοποιούνται. Εγκλεισμός, αποκλεισμός και στιγματισμός εξακολουθούν να είναι οι βασικοί πυλώνες του επικρατούντος ψυχιατρικού μοντέλου.

-Πλήρης απουσία ευκαιριών και θέσεων εργασίας για την ένταξη των ψυχικά πασχόντων και άλλων «ευπαθών ομάδων».

-Οικογένειες χωρίς καμιά υλική, κοινωνική και συναισθηματική στήριξη για ν΄ αντιμετωπίσουν τα πρόσθετα βάρη από την φροντίδα ενός πάσχοντος μέλους.

-Εκατοντάδες θέσεις εργαζομένων στις ψυχιατρικές μονάδες, νοσηλευτικού προσωπικού, γιατρών, κοινωνικών λειτουργών, ψυχολόγων, εργοθεραπευτών κλπ, μένουν κενές.

-Εκατοντάδες εργαζόμενοι, κυρίως στον ιδιωτικό «μη κερδοσκοπικό» τομέα, μένουν για μήνες απλήρωτοι και συχνά απολύονται όταν διεκδικούν τα δικαιώματά τους,

Οσο περισσότερο οι επιπτώσεις της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης και οι πολιτικές του νεοφιλευθερισμού απεξαρθρώνουν τον κοινωνικό ιστό και βλάπτουν την ψυχική υγεία, σε σημείο που να προβλέπεται ότι ένας στους τέσσερις πολίτες θα αντιμετωπίσει σε κάποια στιγμή της ζωής του σοβαρό πρόβλημα ψυχικής υγείας, τόσο περισσότερο το σύστημα υπηρεσιών ψυχικής υγείας υποχρηματοδοτείται και σπρώχνεται στο δρόμο της εμπορευματοποίησης και της ιδιωτικοποίησης, της υποβάθμισης των παρεχόμενων υπηρεσιών και των επισφαλών σχέσεων εργασίας.

Αυτή η κατάσταση δεν μπορεί και δεν πρέπει να συνεχιστεί άλλο. Δεν αφορά μόνο τους άμεσα εμπλεκόμενους. Αφορά όλη την κοινωνία.

Ζητάμε:

Διασφάλιση της δημόσιας, ίσης και δωρεάν παροχής υπηρεσιών ψυχικής υγείας, υψηλού ποιοτικού επιπέδου.

-Σεβασμό στο πρόσωπο του ψυχικά πάσχοντα και πλήρη διασφάλιση των ανθρώπινων και δημοκρατικών δικαιωμάτων του, στην πράξη και όχι στα λόγια.

-Προαγωγή της Αυτοβοήθειας και των εναλλακτικών τρόπων θεραπείας.

Δίκτυο κοινοτικών υπηρεσιών ψυχικής υγείας, ολοκληρωμένων και προσιτών στους ασθενείς και στις οικογένειες, με δυνατότητα παροχής κατ΄ οίκον φροντίδας και με στόχο την πρόληψη, την έγκαιρη παρέμβαση και τη θεραπευτική συνέχεια. Διασφάλιση των προϋποθέσεων για ουσιαστική «ακρόαση», πρόληψη και αποκαστάσταση των πολύπλοκων

προβλημάτων ψυχικής υγείας των μεταναστών.

-Λήψη μέτρων για τη δραστική μείωση των αναγκαστικών νοσηλειών, οι οποίες θα πρέπει να είναι, πρωτίστως, στην αρμοδιότητα των υγειονομικών υπηρεσιών.

Κατάργηση των περιοριστικών μέτρων, όπως οι μηχανικές καθηλώσεις και οι απομονώσεις. Διασφάλιση του ανοικτού χαρακτήρα των μονάδων ψυχιατρικής νοσηλείας και του πραγματικού σεβασμού των δικαιωμάτων των νοσηλευομένων.

Εξασφάλιση θέσεων εργασίας με μέτρα όπως : η τήρηση του νόμου για το ποσοστό (που πρέπει ν΄ αυξηθεί) των ψυχικά πασχόντων για τις προσλήψεις στο Δημόσιο. Η παροχή κινήτρων για προσλήψεις στον ιδιωτικό τομέα. Η ουσιαστική χρηματοδότηση των ΚΟΙΣΠΕ από τον κρατικό προϋπολογισμό, ώστε να δημιουργήσουν επαρκείς, βιώσιμες και κανονικά αμειβόμενες θέσεις εργασίας, με ταυτόχρονη διασφάλιση της ουσιαστικής συμμετοχής και του ελέγχου της λειτουργίας τους από τα μέλη και τους εργαζόμενους.

Ουσιαστική αύξηση του επιδόματος Πρόνοιας, το οποίο δεν θα πρέπει να διακόπτεται σε περίπτωση έναρξης εργασίας στο δημόσιο ή στον ιδιωτικό τομέα.

Οικονομική υποστήριξη της οικογένειας. Ενσωμάτωση προγραμμάτων ψυχολογικής στήριξης των οικογενειών στις υπηρεσίες ψυχικής υγείας. Να μεταβιβάζεται η σύνταξη των γονέων, σε περίπτωση θανάτου τους, στα ψυχικά πάσχοντα παιδιά τους, χωρίς προϋποθέσεις.

-Αμεσες, επαρκείς σε αριθμό, προσλήψεις προσωπικού όλων των ειδικοτήτων σε όλες τις δημόσιες υπηρεσίες ψυχικής υγείας. Αύξηση των αποδοχών, διαρκής και ουσιαστική εκπαίδευση, χορήγηση ουσιαστικών κινήτρων.

-Εμπρακτη αναγνώριση από το κράτος των ευθυνών του για την εξασφάλιση της σταθερής καταβολής των αποδοχών του προσωπικού (επαρκούς, εκπαιδευμένου, με συμβάσεις αορίστου χρόνου) και της ποιότητας των υπηρεσιών στους χρήστες, στον «ιδιωτικό μη κερδοσκοπικό τομέα». Ελεγχος των υπηρεσιών σε όλα τα επίπεδα, με συμμετοχή εκλεγμένων εκπροσώπων χρηστών και εργαζομένων.

Καλούμε όλους, άτομα, ομάδες, συλλογικότητες και σωματεία χρηστών, οικογενειών, εργαζομένων στην ψυχική υγεία, στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα, προσφύγων και μεταναστών, σπουδαστών των σχολών επαγγελμάτων που εμπλέκονται στην ψυχική υγεία και καθένα που θέλει να αγωνιστεί για ένα αξιοπρεπές, ολοκληρωμένο και αποτελεσματικό σύστημα υπηρεσιών ψυχικής υγείας,

να συμμετάσχουν στην εκδήλωση- συζήτηση, με θέμα:

«ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ, ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ»

Σάββατο, 24 Μαϊου 2008, 9 πμ,

στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων (Ακαδημίας 50)

και στη διαδήλωση προς τη Βουλή (1 μμ),

Φτάνει πια.

Απαιτούμε λύσεις εδώ και τώρα.

«Ομάδα Αυτοβοήθειας Αθήνας», «Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Οικογενειών Ψυχικά Πασχόντων» (ΠΟΣΟΨΥ), «Κίνημα Αυτοβοήθειας Χρηστών Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας Χανίων», «Σωματείο Χρηστών Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας-Αυτοεκπροσώπηση», «Παγκρήτιος Σύλλογος Οικογενειών Ψυχική Υγείας», «ΚΟΙΣΠΕ ΤΟΨΥ Δωδεκανήσου» (Λέρος), «Τριμελής Επιτροπή Εργαζομένων στις ΘΕ.ΣΥ.ΜΟ Δρομοκαϊτείου», «ΚΟΙΣΠΕ ΤΟΨΥ Δυτικής Θεσσαλονίκης», «Πανελλαδική Συσπείρωση για την Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση», «Σωματείο Εργαζομένων στο Περιβολάκι», «Σωματείο Εργαζομένων στις Κοινωνικές Υπηρεσίες Ιδιωτικών Φορέων», «Κίνηση Αδελφών Ατόμων με Προβλήματα Ψυχικής Υγείας», «Νέο Ξεκίνημα για την Υγεία», «18 Ανω», «Δ.Υ.Ψ.Α.»,«Σύλλογος για την προαγωγή της ψυχικής υγείας ‘Αλκυονίδες’» (ΨΝΑ), «Παρατηρητήριο για τα Δικαιώματα στο χώρο της Ψυχική Υγείας», «Εθελοντική Εργασία Αθήνας».

May 032008
 

Επιστρέψαμε… Άλλο ένα worldwork seminar τελείωσε, άλλη μια μάζωξη μερικών εκατοντάδων θαρραλέων… Για έξι μέρες μαζί, σε ένα δωμάτιο, 400+ άνθρωποι από 35+ χώρες, δουλεύοντας πάνω σε θέματα συγκρούσεων και διεργασίας ομάδας.

Η ομάδα από την Ελλάδα ήταν πολύχρωμη και πολυπληθής! Στο σεμινάριο είχαμε την ευκαιρία να μοιραστούμε μια μοναδική εμπειρία. Βρεθήκαμε εκεί στον κοινό χώρο που η κρίση γίνεται ευκαιρία για κοντινότητα και δημιουργικότητα.

Όλο το σεμινάριο, ένας μικρόκοσμος, μια πρόκληση για όλους μέσα εκεί. Πρόκληση να δώσουν φωνή στον πόνο τους, στο θυμό τους, στον προβληματισμό τους, ταυτόχρονα ακούγοντας την άλλη πλευρά.

Φεύγοντας ζήτησα από όποιον ήθελε να μου δώσει μια φράση σε ένα χαρτάκι που να περιγράφει την εμπειρία αυτής της εβδομάδας. Μερικές από τις φράσεις που μαζεύτηκαν…

Διεύρυνση
Ειρήνη Μανταλενάκη

Η εμπειρία μοναδική. ‘Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου, το μυαλό λαβύρινθος… Θέλουμε όλο τον κόσμο μαζί, και τον θέλουμε ΤΩΡΑ.
Γεράσιμος Σπυριδόπουλος

Το παράθυρο με θέα τον κόσμο.
Μπάμπης Κουγιουρούκης

Όταν αφεθείς στο ταξίδι, τότε, σίγουρα θα πατήσεις χώρες αδιάβατες.
Χριστίνα Τσιμούδη

We have to be open minded in order to work with world problems, and give the time for something new to take place inside us without criticizing.
Seval Osmanoglou

May our steps return from all corners of the globe under the guidance of the star that points to home…
Aise Kiratzi

Τόσα συναισθήματα – πώς να χωρέσουν σε μία φράση; Μία παράγραφο; Μία έκφραση; Πώς να εκφραστούν με γραμμικό τρόπο τα τόσο σύνθετα; Αδύνατον! Ένιωσα την ανάγκη να ψάξω λοιπόν στον ‘ευρύτερο’ κόσμο του διαδικτύου, για κάτι που φλερτάρει με τη ψυχή μου την ώρα που λουζόμουνα με τα συναισθήματα αυτών των 6 ημερών. Kαι βρήκα αυτήν την εικόνα. Με άρπαξε. Με γέμισε. Με εξέφρασε. Εγώ μέσα σε σένα κι εσύ μέσα σε μένα. Εντός κι εκτός συγχρόνως. Το κοινωνικό-πολιτικό επίπεδο μεταμορφώνεται σε προσωπικό. Χάνονται οι διαχωριστικές γραμμές. Τα σύνορα. Γεννιέται το μοναδικό, η διαφορά, η στιγμή η προσωπική. Και ξανά σαν το κύμα που αποτραβιέται απ’ την άμμο προς τον ωκεανό, το προσωπικό μεταμορφώνεται σε κοινωνικό-πολιτικό. Βαθιά συγκίνηση νιώθω που βίωσα τη σύγκρουση ως σχέση μέσα σε τόσους ανθρώπους που ολόψυχα πάσχιζαν να κρατάν τη σχέση ζωντανή ενώ μας έσκιζε η σύγκρουση. Συγκλονιστικό βίωμα. Και κάτι που δεν περίμενα, με ξάφνιασε: αληθινή αίσθηση ‘ανήκειν’, πραγματική αίσθηση εστίας, φωλιάς. Νιώθω ότι θα μου πάρει καιρό να χωνέψω. Να πράξω στον κόσμο μας ανάλογα και να τιμήσω τα βιώματα αυτής της βδομάδας. Ένα βαθύ ευχαριστώ στους συνοδοιπόρους μου σ’ αυτό το ταξίδι που κάναμε μαζί – εντός κι εκτός μας. Μου λείπετε ήδη… σας ψάχνω… Μ’ αγάπη, Άννη

Βαθιά συγκλονισμένη… τόσος πόνος, αγωνία, σπαραγμός και τόση ανάγκη να ακουστούν… ανάγκη για πραγματική επικοινωνία… αλήθειες και πόνος ψυχής… βαθιά συγκινημένη από το βάθος που μπορεί να φτάσει μια ομάδα 400 ανθρώπων από τόσες διαφορετικές χώρες, κουλτούρες, βιώματα… αναπτερωμένη για τα μονοπάτια που έχουμε να χαράξουμε όλοι μαζί εδώ στο τόπο μας δια μέσου τέτοιου είδους συναλλαγών… ευγνώμων για το δώρο της ελπίδας… δώρο ψυχής, δώρο ζωής… Λίλη

Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους μας που ήμασταν εκεί αυτές τις μέρες. Ευχαριστώ Λένα, Λίλη, Αλεξάνδρα, Βασιλική, Νάνσυ, Γρηγόρη, Σοφία, Βενετία, Εύη, Ειρήνη, Νίκο, Τατιάννα, Ζένια, Τίνα, Άννη, Ντιλέκ, Αισέ, Μπάμπη, Χριστίνα, Σεβάλ, Μάκη, Δέσποινα, Ελένη, Κατερίνα… Με το καλό, και στο επόμενο worldwork το 2011!