Aug 062007
 

Το 5ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Αστέγων τελείωσε με τον καλύτερο τρόπο. Γυρίσαμε με το Κύπελλο του Fair Play, της καλύτερης συμπεριφοράς μέσα και έξω από τα γήπεδα.. δε νομίζω ότι χρειάζεται να πούμε κάτι άλλο από μπράβο σ’αυτή την υπέροχη ομάδα..
Ραντεβού στη Μελβούρνη το 2008!

Aug 022007
 

Η ώρα της κρίσης έφτασε.. Εντάξει, είμαι λίγο υπερβολική, αλλά από αύριο αρχίζουμε να παίζουμε για ένα κύπελλο. Συνολικά υπάρχουν 6 κύπελλα τα οποία δίνονται (φοβερές αυτές οι διργανώσεις, ε; ξέρετε πουθενά αλλού να δίνονται 6 κύπελλα;), και το ποιος διεκδικεί τι καθορίζεται από την κατάταξη, η οποία καθορίζεται από τα αποτελέσματα. Τώρα αν κάποιος θέλει να μάθει που βρίσκεται η Ελλάδα στην κατάταξη, ας κοιτάξει με προσοχή το επίσημο site της διοργάνωσης και ας μου στείλει ένα email να μου λύσει κι εμένα την απορία (μου είναι σαφές πλέον ότι υπάρχει ένα ιδιαίτερο είδος νοημοσύνης που σχετίζεται με τα αθλητικά και εγώ δεν το διαθέτω).

Τώρα για σήμερα, τι λέγαμε για τη βροχή; Ξανάρχισε. Ό,τι χαρήκαμε, χαρήκαμε από ήλιο. Και στο αγωνιστικό μέρος, κερδίσαμε την Σλοβενία και χάσαμε από Καναδά, αλλά πήραμε (πληθυντικοί πανελληνίων) και ένα βραβείο fair play, το οποίο δόθηκε στον αρχηγό της ομάδας, τον Νικηφόρο. Και το βραβείο αυτό ήταν για την τούρτα που δώσαμε χθες στον ελληνικής καταγωγής Patric που έκλεινε τα 18 και έπαιζε με την αντίπαλη ομάδα. Συγκινητική στιγμή και ακόμη πιο συγκινητικό ότι μας πήρε λίγη ώρα να καταλάβουμε γιατί παίρναμε το βραβείο. Τόσο δεδομένο ήταν για τα παιδιά..

Η ημέρα έκλεισε με εκπληκτική απόδοση των προπονητών μας Περικλή και Φάνη στο φιλικό παιχνίδι των προπονητών και ένα απίστευτο γκολ.

Το επόμενο ραντεβού αύριο στη 1 με Νορβηγία.. Λίγη καλή τύχη και πολύ ήλιο αν μπορείτε να μας στείλετε!

Aug 022007
 

Μερικοί λόγοι που είμαστε περήφανοι για αυτή την εθνική

1. γιατί παρακολουθήσαμε όλοι μαζί, Έλληνες και Αυστραλοί socceroos τον αγώνα με την Αυστραλία από τον ίδιο πάγκο και χαιρόμασταν το ίδιο για όλα τα γκολ

2. γιατί ποτέ οι παίχτες μας δεν αρνήθηκαν να δώσουν το χέρι σε αντίπαλο, ανεξάρτητα με το αποτέλεσμα

3. γιατί πάντα σέβονται δίκαιες και άδικες αποφάσεις των διαιτητών χωρίς νεύρα και φωνές

4. γιατί ετοιμάσαμε τούρτα και τραγουδήσαμε όλοι μαζί “χρόνια πολλά” σε παίχτη αντίπαλης ομάδας με ελληνική καταγωγή (πριν κερδίσουμε τον αγώνα, και όχι με τη χαρά και την άνεση του νικητή)

5. γιατί τα αγόρια μας προσέχουν πάντα μην χτυπήσουν αντίπαλους παίχτες (ειδικά όταν παίζουν με γυναίκες -ναι, ξέρω ότι αυτό μπορεί να ξεκινήσει διεργασία ομάδας, αλλά είναι συγκινητικό ότι κάποια πράγματα έχουν μεγαλύτερη σημασία από τη νίκη, ακόμα και μετά από 4 συνεχόμενους αγωνες που έχασαν).

6. γιατί στον πάγκο μας πάντα έχουν θέση και οι φίλοι μας, ανεξάρτητα από τη χώρα στη φανέλα που φοράνε

7. γιατί ξέρουν να λένε συγνώμη και ευχαριστώ και να τα εννοούν

8. γιατί παρά τα όσα έχουν περάσει στη ζωή τους μπορούν ακόμη και χαίρονται σαν μικρά παιδιά

Και πέρα από αυτά, από την τελευταία φορά που έγραψα για το Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Αστέγων τα εξής συγκλονιστικά έχουν συμβει: 1. σταμάτησε να βρέχει (ή τουλάχιστον δεν έβρεξε δυο συνεχόμενες ημέρες) και 2. η ελληνική ομάδα έχασε από την Ουαλλία, αλλά στη συνέχεια κέρδισε διαδοχικά την Αυστραλία, την Αυστρία, το Κιργιστάν και τις ΗΠΑ.

Στους δρόμους πια μας χαιρετούν, χθές μας τραγούδησαν και το “Σήκωσέ το, το…” (τη λογοκριμένη έκδοση, όπως καταλάβατε), οι Έλληνες τουρίστες και ντόπιοι έρχονται μας μιλάνε και μας υποστηρίζουν στα παιχνίδια. Υπήρξαν και οι μεμονωμένες περιπτώσεις που χαμογελούσαν μέχρι που άκουσαν τη λέξη “άστεγοι” και μετά έκαναν δύο βήματα πίσω, αλλά ευτυχώς, δεν είναι παρά η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα.

Αυτά τα όχι και τόσο λίγα για τώρα, και πάμε ξανά στο γήπεδο, Σλοβενία και Καναδάς για σήμερα..

Aug 012007
 

Αναγνωστήριο για τους κρατουμένους φιλοξενεί το αστυνομικό τμήμα Ηλιουπόλεως… Μοιάζει με ανέκδοτο, αλλά δεν είναι…. Κάνε κλικ εδώ για να διαβάσεις, στην Ελευθεροτυπία, το άρθρο της Αντωνίας Ξυνού…