Mar 182019

Εμπνευστικά πράγματα από την άλλη μεριά του ωκεανού…

Πηγή: Portland Mercury

The Red Door Project / Top Row, Left To Right: Kevin Jones, Lesli Mones, Christopher Hirsh. Second Row: Victoria Alvarez-Chacon, William Gebo, Jasmine Cottrell, Jonathan Thompson.  Bottom Row: La’tevin Alexander, Julana Torres, Joseph Gibson, Tyharra Cozier. photo by Meg Nanna

“Pushing boundaries” is a goal shared by many in the arts community—though achieving that goal, along with attracting audiences and financial resources, is an eternal struggle.

Portland’s August Wilson Red Door Project is becoming widely recognized for creating powerful and deeply complicated theatrical experiences that attract sold-out audiences and lots of attention. And they’ve accomplished this feat with little to no marketing.

Helmed by co-founders Kevin Jones and Lesli Mones, the Red Door Project set out to “change the racial ecology of Portland through the arts,” with performances that represent and encourage those often ignored by the city’s theater scene—and in their latest, most challenging project yet, their goal is to create a path of accountability and healing for people of color and the police.

Hands Up

In 2016, Red Door brought Hands Up: 7 Playwrights, 7 Testaments—a show originally developed by New York City’s New Black Fest—to Portland. Hands Up features seven powerful, emotionally charged monologues about racial profiling, all written by African American playwrights in the wake of the police shootings of Ferguson’s Mike Brown and Beavercreek, Ohio’s John Crawford III.

“We were originally only going to produce five or six shows,” Jones says, “but more and more people came until we had to turn some of them away.”

Thanks to the vision and support of local funders, the Red Door was able to add more shows, eventually performing Hands Up 67 times for more than 12,000 Portlanders. Even more impressive, the show was promoted almost entirely by word of mouth.

“We didn’t do any marketing [for Hands Up], and it wasn’t reviewed,” Jones continues. “We wanted to make it available to the general public and let them decide whether or not people should see this show.”

Hands Up was exactly what audiences wanted: a thought-provoking show that elicited strong, often conflicting emotions. According to Jones and Mones, the regular post-show Q&As (or talkbacks) were “rich, emotional, and complex to facilitate.”

It was this same strong reaction that put Red Door on its current path, embarking on their most profound and controversial work to date: Cop Out.

Cop Out

It started the day a police officer attended Hands Up.

An audience member—convinced that members of the police should see this show—contacted Officer Michael Crebs, an assistant chief at the time, who, in turn, reached out to Jones. The two conversed over coffee for an hour-and-a-half.

“Then he came to the show, out of uniform,” Jones remembers. “At the end, he spoke at the talk back, saying, ‘This has been a very powerful experience for me. To be honest, I never really thought about what it must feel like to be pulled out of my car with a gun pointed at my head.’”

Crebs invited one of the actors, who had experienced several negative encounters with police officers, out to coffee.

“The two talked, and [Crebs] really had a transformative experience,” Jones says. “It was incredibly healing for both of them.”

This communication inspired Crebs to share his experiences with Deputy Chief Bob Day, who, at the time, was captain of the bureau’s training division. While he wouldn’t initially commit to seeing Hands Up, Day agreed to sit down with Jones and Mones. Day was cautious at first.

According to Jones, Day said something to the effect of, “If you’re gonna start talking about how cops are racist and all that stuff, you’re not going to get the police to listen to you.”

Jones responded, “Say more about that. We want to understand your experience as well… and actually, I was hoping I could tell your story, the story of the police.”

“That’s when it shifted for [Day],” Jones says.

While Day was open to the idea of a show that would spotlight cops and their daily struggles, Jones and Mones felt it was important for Day and others in the training division to see Hands Up—to fully experience Red Door’s vision of a multiplicity of perspectives. It took almost a year for Hands Up to be performed in front of a group of officers (along with a post-show talkback)—primarily because of reticence from both police and actors.

“Everybody was scared,” says Jones. “It was like, ‘Whoa man, that’s a little too far out there.’ But it was a great day, and we had a great, hard discussion. Eventually we were able to build a foundation of trust.”

After the police agreed to the idea, Red Door hired a squad of nationally recognized playwrights to write the eight monologues that eventually became 2018’s Cop Out, which were based on actual officer interviews, most of whom were African American. Cop Out enjoyed a run of successful performances, and as with Hands Up, the subsequent talk backs provided lots of feedback, both positive and negative.

Both Sides

Some of this negative feedback centered around the idea of equivalency—in this case, presenting both sides of a story in which one subject (the cops) inherently possesses more power than the other—which has caused confusion among certain audiences, some of whom have questioned Red Door’s intentions. Jones and Mones say they recognize how an audience could come to this conclusion of imbalance, especially in Portland, where progressive-minded people are more inclined to take sides… especially against the police.

“This situation is very complex, because you’re asking people to hold two conflicting ideas in their head at the same time,” Jones says. “[Producing Cop Out] wasn’t about leveling the playing field or facilitating a conflict on two sides. It’s not a binary conversation, because most of our monologues were from Black cops, who have experienced racism.”

“From a social power perspective,” Mones adds, “you can’t compare the experiences of the two groups of people. But from a shared human perspective, the feeling of being unseen, depersonalized, and stereotyped is something both groups can relate to. It’s in the DNA of Red Door to honor a multiplicity of viewpoints, because we know it’s imperative in producing a healthy racial ecology for the community.

“In all complex social issues, a diversity of viewpoints must be represented,” Mones continues. “In this model [of an ecology], all the different dimensions of an ecosystem are essential—for example, a healthy garden requires flowers, worms, water, and sunshine—in order to thrive and produce bounty. Similarly, the multiplicity and complexity of all the different voices around these issues of the police and the community must be expressed and listened to, in order to create sustainable social change.”

“From a social power perspective, you can’t compare the experiences of the two groups of people. But from a shared human perspective, the feeling of being unseen, depersonalized, and stereotyped is something both groups can relate to.”

Next Steps

Following the success of Hands Up and Cop Out, Red Door is developing a pilot program involving community members and law enforcement officials from across the state—police, prison guards, state patrol, and probation officers—with the idea of eventually integrating these shows into law enforcement training.

“The criminal justice system is going through huge changes,” says Jones. “Our challenge is to convene them in conversations—giving them an opportunity to talk with us, and more importantly talk amongst themselves about how [seeing Hands Up and Cop Out] can help with the challenges they’re facing right now.”

Realizing a plan of this magnitude takes a lot of money. While Red Door recently received a $100,000 grant from philanthropic women’s collective Ninety-Nine Girlfriends, there’s still infrastructure, staffing, paying actors, travel, and more to take care of.

“Kevin is really the visionary behind this project,” Mones says. “And his vision is big and extremely exciting. We are a small, under-capitalized nonprofit, and we’ve now begun to seek investors who are excited by the boldness and creativity of this vision.”

But for all the challenges a program like this can produce, for the creative minds behind the Red Door, the end result is more than worth it.

“There’s something that happens when you’re sitting in a theater,” Jones says. “You’re watching a story unfold, and you don’t have to agree, disagree, or engage with that person. You can just take the story in and formulate your own conclusions and lessons learned from hearing someone tell their story.”

“So that’s our goal,” Mones adds. “We want to dig into conversations that we don’t normally have, to create a relatively safe space for people to have these conversations. We want to create a healthier community with healthier cops, so people can live and work together.”

For more information on Red Door’s pro- jects and investment opportunities, visit

Mar 162019

Η “Αυθεντική Αντίδραση: ένας διάλογος για την ομοφοβία και την τρανσφοβία”, μια δράση του 2014-2015 συμπεριλαμβάνεται στο συλλογικό τόμο που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις “Βήτα Ιατρικές Εκδοσεις” για τη συμβολή των ψυχοθεραπειών μέσω τέχνης. Συντονιστής του συλλογικού τόμου ο Γ. Ν. Παπαδημητρίου και Επιμελητές Έκδοσεις οι: Λ. Γιώτης, Δ. Μαραβέλης και Ε. Γιαννούλη.

Συγγραφείς του κεφαλαίου για την Αυθεντική Αντίδραση είναι η Λένα Ασλανίδου, η Αλεξάνδρα Βασιλείου και η Βέρα Λάρδη.

Το βιβλίο αυτό παρουσιάζει με έναν τρόπο πληθωρικό, αναλυτικό και πολυσυλλεκτικό, τις πολλές και διαφορετικές εκφράσεις που μπορεί να λάβουν οι ψυχοθεραπείες μέσω της Τέχνης.

Ένα κλικ εδώ για να δεις τα περιεχόμενα του βιβλίου.

Η σελίδα της Αυθεντικής Αντίδρασης στο fb.

Feb 262019

Το Processwork Hub συμμετέχει στο φετινό Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου.

A New Era (?) – Μια παράσταση-διάλογος

27 – 30 Ιουνίου 2019 @ six d.o.g.s.

Ομοφοβία, αμφιφοβία και τρανσφοβία: Πώς τις βιώνουν οι άνθρωποι που είναι ομοφυλόφιλοι, αμφιφυλόφιλοι και τρανς; Τι σκέφτεται και πώς ζει η νέα γενιά των ΛΟΑΤΚΙ+; Οι πρόσφατες θεσμικές αλλαγές έχουν αλλάξει το τοπίο; Έχουμε πράγματι μπει στο κατώφλι μιας νέας εποχής, ουσιαστικής αναγνώρισης του δικαιώματος στην ελευθερία ταυτότητας;

Ιστορίες ζωής μελών της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας ζωντανεύουν μέσα σε ένα ιδιόμορφο bar theatre. Βρισκόμαστε μέσα στο μαγικό κουκούλι ενός νυχτερινού μπαρ, μοιραζόμαστε την ψευδαίσθηση που δημιουργεί η νύχτα. Λόγος, μουσική, χορός, ντραγκ σόου μπλέκονται σ’ ένα παζλ αφηγήσεων και σκηνικών δράσεων.

Το A New Era (?), στα ελληνικά Μια νέα εποχή (;), ανήκει σε ένα νέο είδος δημιουργίας, που συνδέει το θέατρο με την κοινωνική παρέμβαση. Οι αφηγητές, οι αφηγήτριες, οι ηθοποιοί και το κοινό μέσα από παράλληλες διεργασίες σχετικά με το θέμα συνδιαμορφώνουν μια βιωματική παράσταση βασισμένη σε πραγματικές αφηγήσεις, που σταδιακά οδηγεί τους θεατές να ανταποκριθούν συναισθηματικά και λεκτικά, μέσα από έναν ανοιχτό διάλογο. Στόχος του διαλόγου είναι να ακουστεί η φωνή του θεατή, με την ποικιλομορφία και τις πολλαπλές εμπειρίες που περιέχει.

Ειδικευμένη στο λεγόμενο «θέατρο κοινότητας», η Βέρα Λάρδη, ηθοποιός, θεατρολόγος και ψυχοδραματίστρια, μαζί με την Αλεξάνδρα Βασιλείου, κοινωνική ψυχολόγο με μακροχρόνια εμπειρία σε θέματα κοινωνικής περιθωριοποίησης ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων, συνεργάζονται με τη θεατρολόγο και ηθοποιό Μαργαρίτα Καστρινού και στήνουν από κοινού μια παράσταση για την προσωπική μας εμπειρία αποκλεισμού, ανεξαρτήτως φύλου και σεξουαλικού προσανατολισμού, και την κοινή μας ανάγκη για πραγματική επαφή. Και η νύχτα σ’ αυτό θα σταθεί βοηθός τους.

Ιδέα – Σχεδιασμός: Βέρα Λάρδη – Αλεξάνδρα Βασιλείου

Δραματουργία – Σκηνοθεσία:  Μαργαρίτα Καστρινού – Βέρα Λάρδη

Υπεύθυνη συντονισμού συζήτησης: Αλεξάνδρα Βασιλείου

Επιμέλεια κίνησης: Αντιγόνη Γύρα

Σκηνογραφία Ενδυματολογία: Μάγδα Πλευράκη

Φωτισμοί: Κώστα Μπεθάνης

Επιμέλεια μουσικής: Αλέξανδρος Μισιρλιάδης

Επιστημονικοί σύμβουλοι: Νάνσυ Παπαθανασίου – Έλενα-Όλγα Χρηστίδη,  (Orlando lgbt+), Λίλη Βασιλείου – Λένα Ασλανίδου (Processwork Hub)

Παίζουν Μικτή ομάδα επαγγελματιών και μη ηθοποιών

Με τη στήριξη του Δικτύου Πολιτισμού του Δήμου Αθηναίων Athens Culture Net, με ιδρυτικό δωρητή το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος

Nov 242017

Πέρασε μια βόλτα από το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ). Το Face Forward …into my home έκανε τα εγκαίνια της έκθεσης του προχθές. Συγκίνηση, χαμόγελα και συνύπαρξη με έναν ιδιαίτερο τρόπο για όσους είχαμε την τύχη να είμαστε εκεί.

Το Face Forward …into my home αποτελεί διαδραστικό πρόγραμμα, το οποίο εστιάζει σε ιστορίες ανθρώπων που αναγκάστηκαν να αφήσουν την πατρίδα τους και προσπαθούν να ξαναχτίσουν τη ζωή τους στην Ελλάδα. Περιλαμβάνει βιωματικά εργαστήρια αφήγησης στα οποία πρόσφυγες, με έναυσμα την παρουσίαση έργων από τη συλλογή του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ), αφηγούνται προσωπικές τους ιστορίες, φωτογράφιση των συμμετεχόντων και έκθεση με τα φωτογραφικά πορτρέτα των συμμετεχόντων και ηχητικά κείμενα των προσωπικών ιστοριών τους. Στο Face Forward …into my home συμμετέχουν πρόσφυγες και αιτούντες άσυλο που ζουν στην Αθήνα και υποστηρίζονται μέσω του προγράμματος ESTIA (στήριξη έκτακτης ανάγκης για τη στέγαση και την ένταξη), που υλοποιείται από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR) με χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Οι προσωπικές αφηγήσεις και τα φωτογραφικά πορτρέτα εκτίθενται στο ΕΜΣΤ από τις 22 Νοεμβρίου 2017 έως και τις 31 Ιανουαρίου 2018. Σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο, παρουσιάζονται σε ηλεκτρονική μορφή τα έργα από τη συλλογή του ΕΜΣΤ που αποτέλεσαν το ερέθισμα για τις αφηγήσεις καθώς και ένα σύντομο βίντεο-καταγραφή όλου του προγράμματος.

Η έκθεση συνοδεύεται από κατάλογο που περιλαμβάνει όλα τα πορτρέτα και τις προσωπικές αφηγήσεις, σε μία δίγλωσση έκδοση, στην ελληνική και στην αγγλική γλώσσα. Στο πλαίσιο της έκθεσης θα διοργανωθούν επίσης ειδικές εκδηλώσεις για το κοινό με τη συμμετοχή των ίδιων των προσφύγων και αιτούντων άσυλο, καθώς και εκπαιδευτικά προγράμματα για όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης.

Oct 062017
Το Σχολικό Street Festival Τέχνης και Αποδοχής είναι μια δράση που είχε ξεκινήσει τα προηγούμενα χρόνια ως καινοτόμο πολιτιστικό πρόγραμμα σε διάφορα σχολεία της Αττικής και της Περιφέρειας.
Το Φεστιβάλ, έχει τους παρακάτω στόχους:
  • Να δημιουργήσει ένα πλαίσιο το οποίο θα δώσει την ευκαιρία στην εκπαιδευτική κοινότητα (τους μαθητές, τους εκπαιδευτικούς και τους γονείς), να βγουν “έξω” από τα όρια του σχολικού κτιρίου και να αλληλεπιδράσουν με την Κοινότητα και η Κοινότητα μαζί τους.
  • Να αποκτήσουν ορατότητα όλες εκείνες οι καλές πρακτικές που συμβαίνουν σήμερα στο ελληνικό Δημόσιο Σχολείο, γύρω από το θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κατά των διακρίσεων. Φυσικά είναι ευπρόσδεκτα και τα ιδιωτικά σχολεία σε αυτήν τη δράση, αλλά τονίζουμε το Δημόσιο, γιατί αυτό φέρει ένα αρνητικό στερεότυπο που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματική εικόνα.
  • Να γεφυρώσει πολιτισμικές διαφορές και να φέρει κοντά όλους τους λαούς και τις κοινότητες που ζουν, εργάζονται και προσφέρουν σε αυτήν την χώρα.
  • Να συστήσει εκείνες τις ομάδες (οργανώσεις, συλλογικότητες, καλλιτεχνικές ομάδες, κ.α) που ήδη βρίσκονται κοντά στο ελληνικό σχολείο και αλληλεπιδρούν με τα μέλη του γύρω από το θέμα των Ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κατά των διακρίσεων, ή προσφέρουν υπηρεσίες σε χώρους όπου υπάρχουν ευπαθείς ομάδες (πχ κεντρα φιλοξενίας προσφύγων).
  • Να μας παρουσιάσει είδη Τεχνης με τα οποία δεν είναι εξοικειωμένος ο περισσότερος κόσμος.
  • Να διασκεδάσουμε και να κάνουμε καινούριους φίλους.
Αυτό το 1ο Φεστιβάλ που θα γίνει στις 7 Οκτωβρίου έχουμε σαν στόχο να λειτουργήσει ως το κάλεσμα για να οργανωθούν και άλλα τέτοια Φεστιβάλ σε κάθε γωνιά της Ελλάδας.
Nov 032016


Το υλικό σε αυτό το βιβλίο είναι αποτέλεσμα κύκλου βιωματικών εργαστηρίων, που έγιναν σε ξενώνες φιλοξενίας ασυνόδευτων ανήλικων προσφύγων στην Αθήνα και την Πάτρα, από τον Απρίλιο έως τον Ιούλιο του 2016, στο πλαίσιο της Δράσης «Μονόλογοι από το Αιγαίο».

Η δράση “Μονόλογοι από το Αιγαίο” υλοποιείται από το 2016 στο πλαίσιο του Προγράμματος “κι αν ήσουν εσύ;” από το Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση και την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες σε συνεργασία με την οργάνωση PRAKSIS.

Στην Α΄ φάση υλοποίησής της, Απρίλιος-Ιούλιος 2016, η δράση περιλαμβάνει μια σειρά εργαστηρίων με περίπου 40 έφηβους πρόσφυγες σε κέντρα φιλοξενίας στην Αθήνα και την Πάτρα. Πραγματοποιούνται πάνω από 40 βιωματικά εργαστήρια, ενδυνάμωσης, θεατρικού παιχνιδιού και δημιουργικής γραφής από ειδικευμένους εμψυχωτές, θεατροπαιδαγωγούς, κοινωνικούς λειτουργούς, ψυχολόγους και διερμηνείς.


Από το Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση: Γιώργος Μπεκιάρης- δάσκαλος/θεατροπαιδαγωγός, Διονυσία Ασπρογέρακα-φιλόλογος/θεατροπαιδαγωγός, Βέρα Λάρδη-θεατροπαιδαγωγός, Σόνια Μολογούση-θεατροπαιδαγωγός, Ηρώ Ποταμούση-θεατροπαιδαγωγός, Ανδριάνα Ταβαντζή-νηπιαγωγός/εμψυχώτρια θεατρικού παιχνιδιού, Γιάσσερ-Ιάσoνας Θάμπετ-διερμηνέας, Ευθύμης Αργυράτος-εικαστικός, Στράτος Παπακωνσταντίνου-εμψυχωτής θεατρικού παιχνιδιού

Από Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες: Asef Farjam-διερμηνέας, Eliane Choucair-διερμηνέας, Kωνσταντίνος Ασημίδης-διερμηνέας

Από την PRAKSIS: Γεωργία Τζανάκου-κοινωνική λειτουργός, Θεόδωρος Παξινός-ψυχολόγος, Habib Mohammde-διερμηνέας, Ali Uosuri-διερμηνέας, Louay Hisjam-διερμηνέας, Φοίβoς Κολοβός-ψυχολόγος, Λήδα Μουρλούκου- ψυχολόγος, Αλέξης Λαμπρίδης- κοινωνικός λειτουργός, Χρήστος Γεωργόπουλος-κοινωνικός λειτουργός, Αναστασία Χαρίτου-κοινωνικός λειτουργός, Μαρία Ντίνη-κοινωνικός λειτουργός, Ανθούλα Χριστοδουλοπούλου-κοινωνικός λειτουργός

Συντονίστρια της δράσης: Χαρά Τσουκαλά

Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση

Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες
Αθήνα 2016
ISBN 978-960-9529-02-0
Επιμέλεια: Χαρά Τσουκαλά

Ένα κλικ εδώ για να δεις όλο το βιβλίο (pdf)!

Απόσπασμα από την εισαγωγή του βιβλίου:


Nov 122015


Η ανοιχτή διεργασίας ομάδας του Νοεμβρίου, την Παρασκευή 13/11 στις 7.00 – 9.00 μμ στο Καλαμάκι (Γιαννάρου 17, στάση τραμ ‘Πικροδάφνη’). Σε αυτήν τη συνάντηση η διεργασία ομάδας θα εμπλουτιστεί από το θέατρο Playback με τη συμμετοχή μελών της ομάδας τo Processwork συναντάει το θέατρο Playback!

“Βαθιά Δημοκρατία είναι η αίσθηση ότι ο κόσμος είναι εδώ για να μας βοηθήσει να γίνουμε ολόκληροι και ότι εμείς είμαστε εδώ για να βοηθήσουμε τον κόσμο να γίνει ολόκληρος” — Arnold Mindell

Οι συναντήσεις Διεργασίας Ομάδας στηρίζονται σε μια συναισθηματική στάση “Βαθιάς Δημοκρατίας” και είναι ανοιχτές σε όσους επιθυμούν να εξερευνήσουν θέματα και προβλήματα που αφορούν την ζωή μας, ως κοινωνικά και πολιτικά άτομα, στα πλαίσια της ομάδας. Το θέμα επιλέγεται στην κάθε συνάντηση από την ομάδα. Η συναντήσεις αυτές είναι χωρίς κόστος.

Jul 272015

ben rivers

Το Θέατρο Playback ως εργαλείο προσωπικής και κοινωνικής αλλαγής
(εργαστήρι – ομιλία)

Αθήνα, 17-20 Σεπτεμβρίου 2015
Εισηγητής: Ben Rivers
Διοργάνωση: Εταιρεία Δραματικής Έκφρασης και Θεραπείας «Παλμός»

Η Εταιρεία Δραματικής Έκφρασης και Θεραπείας «Παλμός» διοργανώνει τετραήμερο εργαστήριο με τον Ben Rivers. O Ben είναι επαγγελματίας του Playback Theater και δραματοθεραπευτής. Εξειδικεύεται στη χρήση του συμμετοχικού θεάτρου στην κινητοποίηση της Κοινότητας, τον πολιτιστικό ακτιβισμό και στην αντιμετώπιση του συλλογικού τραύματος. Είναι ιδιαίτερα γνωστός για τη δουλειά του στη Μέση Ανατολή όπου εργάζεται με κοινότητες που έχουν υποστεί συστημική καταπίεση και πολιτική βία.

Σε αυτό το βιωματικό εργαστήριο οι συμμετέχοντες θα διερευνήσουν μεθόδους αφήγησης και σκηνικής αναπαράστασης προσωπικών ιστοριών καταπίεσης, συνενοχής, πολιτικής αφύπνισης και εποικοδομητικής δράσης. Με αφορμή τις εμπειρίες των συμμετεχόντων και περιπτώσεις (case studies) από όλον τον κόσμο θα παρουσιαστεί ο ρόλος του θεάτρου Playback ως εργαλείο προσωπικού και κοινωνικού μετασχηματισμού.

Το εργαστήριο απευθύνεται σε άτομα που έχουν προηγούμενη εκπαίδευση και εμπειρία στο Θέατρο Playback.

Εργαστήριο: 17-20 Σεπτεμβρίου 2015

(Πέμπτη 17/9 18:00 – 22:00, Παρασκευή 18/9 18:00 – 22:00, Σάββατο 19/9 09:30 – 15:00, Κυριακή 20/9 09:30 – 17:00)

Κόστος: 80€, €60 (άνεργοι, φοιτητές)

Επειδή οι θέσεις είναι περιορισμένες, η συμμετοχή σας θα ισχύει με την καταβολή 40€ ως προκαταβολή. Το κόστος συμμετοχής έχει διαμορφωθεί προκειμένου να καλυφθούν τα βασικά έξοδα του συντονιστή, της διοργάνωσης και του χώρου που θα φιλοξενήσει το σεμινάριο. Αναγνωρίζοντας την οικονομική δυσκολία που μπορεί να έχει ο καθένας και η καθεμία από εμάς αυτήν την περίοδο, σε περίπτωση που το κόστος είναι απαγορευτικό αλλά η επιθυμία μεγάλη παρακαλούμε να επικοινωνήσετε μαζί μας:


Το σεμινάριο θα διεξαχθεί στα Αγγλικά. Προκειμένου να διατηρηθούν τα δίδακτρα χαμηλά δεν θα υπάρχει επίσημος μεταφραστής/τρια αλλά θα φροντίσουμε τα ίδια τα μέλη του σεμιναρίου να μεταφράζουμε στα Ελληνικά όποτε υπάρξει ανάγκη.

Όροι Συμμετοχής

Προς όφελος της ομαδικής διεργασίας είναι απαραίτητη η παρακολούθηση όλου του σεμιναρίου. Γι’ αυτόν τον λόγο σας καλούμε να δηλώσετε συμμετοχή μόνο εάν μπορείτε να δεσμευτείτε ότι θα συμμετέχετε με συνέπεια σε κάθε συνάντηση του εργαστηρίου. Το σεμινάριο είναι βιωματικό και θα χρειαστείτε άνετα ρούχα κι ένα ζευγάρι κάλτσες. Επίσης, σας ζητάμε να προσέρχεστε στον χώρο 10 λεπτά πριν από την έναρξη κάθε συνάντησης.

Δήλωση Συμμετοχής

Για περισσότερες πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής παρακαλούμε επικοινωνείστε μαζί μας στο email:


Όσοι ενδιαφέρονται να ακούσουν τον Ben Rivers να παρουσιάζει την προσφορά του θεάτρου στην ενδυνάμωση της κοινότητας, θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν την ομιλία του με θέμα “Το Θέατρο Playback στον αγώνα απελευθέρωσης της Παλαιστίνης”, όπου θα μιλήσει για την πρωτοβουλία του Freedom Theater “Freedom Bus” και τη χρήση του Θεάτρου Playback ως μέσο ενδυνάμωσης, ευαισθητοποίησης και πολιτικής αλλαγής στην κατεχόμενη Παλαιστίνη.

Η ομιλία θα γίνει το Σάββατο 19/9, στις 20:30, σε συνεργασία με το “Συνεργείο”, Κολωνού 31, Αθήνα. Η είσοδος για την ομιλία είναι ελεύθερη και ανεξάρτητη του εργαστηρίου. Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.

Βιογραφικό Σημείωμα 

Ο Ben Rivers εξειδικεύεται στη χρήση του θεραπευτικού και συμμετοχικού θεάτρου με στόχο την ενεργοποίηση της κοινότητας, τον πολιτιστικό ακτιβισμό και την αντιμετώπιση της συλλογικής αντίδρασης στο τραύμα. Έχει διδάξει και εργαστεί στην Ασία, στην Αυστραλία, στην Ευρώπη, στη Μέση Ανατολή και στη Βόρειο Αμερική δουλεύοντας εκτενώς με κοινότητες που έχουν υποστεί θεσμική καταπίεση και πολιτική βία. Είναι ιδρυτικό μέλος της πρωτοβουλίας του Freedom Theater, FreedomBus (Τζενίν, κατεχόμενη Παλαιστίνη) και συνιδρυτής της Αραβικής Σχολής Playback (Βυρηττός, Λίβανος). Είναι κάτοχος Master of Arts στην Συμβουλευτική Ψυχολογία με ειδικότητα τη Δραματοθεραπεία από το California Institute of Integral Studies των Η.Π.Α. και υποψήφιος διδάκτορας στο Πανεπιστήμιο New England της Αυστραλίας. Τα ακαδημαϊκά του άρθρα έχουν εκδοθεί σε επιστημονικά περιοδικά σε όλον τον κόσμο. Είναι εγγεγραμμένος Δραματοθεραπευτής στο North American Drama Therapy Association. Επίσης, είναι πιστοποιημένος εκπαιδευτής θεάτρου playback από το Centre for Playback Theatre της Νέας Υόρκης. Ζει στο Κάιρο, όπου εργάζεται ως επιμορφωτής, ψυχοθεραπευτής και επαγγελματίας θεάτρου.

Υπέυθυνη Διοργάνωσης: Βέρα Λάρδη
Συνεργάτες: Χρήστος Θεοχαρόπουλος, Χριστίνα Φραγκιαδάκη

Εταιρεία Δραματικής Έκφρασης και Θεραπείας “Παλμός”
Καλλιτεχνικός Διευθυντής: Λάμπρος Γιώτης
Κλεισθένους 3, Πλατεία Κοτζιά (Αθήνα) – πλησίον μετρό «Ομόνοια» και «Μοναστηράκι»

εκπαίδευση στο θέατρο Playback 

Ένα κλικ εδώ για το άρθρο του Ben Rivers: Narrative power: Playback Theatre as cultural resistance in Occupied Palestine (αρχείο pdf, αγγλικά)

May 072015


Το Δίκτυο Δράσης Κοινωνικών Λειτουργών σε συνεργασία με το Processwork Hub και την Amate Performance παρουσίασαν την ‘Αυθεντική Αντίδραση’ στο θέατρο Vault την Τετάρτη 6/5/15.

Τι είναι η ομοφοβία και η τρανσφοβία; Πως τη βιώνουν οι άνθρωποι που είναι ομοφυλόφιλοι και τρανς; Πως τη βιώνουν οι οικογένειες τους και η σχολική κοινότητα; Ποιος είναι ο ρόλος των εκπαιδευτικών στην αντιμετώπιση της; Στόχος μας είναι μέσα από τη θεατρική δράση και το διάλογο να προβληματιστούμε γύρω από το πως η ομοφοβία και η τρανσφοβία περιθωριοποιούν ομάδες ανθρώπων, δημιουργούν πόνο και μας εγκλωβίζουν όλους, ανεξαρτήτως φύλου και σεξουαλικού προσανατολισμού.

Η δράση χωρίζεται σε δύο μέρη. Το πρώτο είναι μία performance-δρώμενο βασισμένο σε αληθινές ιστορίες που αφορούν στους ανθρώπους της ΛΟΑΤ κοινότητας, γονείς κι εκπαιδευτικούς. Το δεύτερο μέρος είναι μια συζήτηση με τους παρευρισκόμενους, με στόχο τη βαθύτερη κατανόηση των εμπειριών, το μοίρασμα διαφορετικών απόψεων, συναισθημάτων και εμπειριών γύρω από το θέμα.

Σχεδιασμός δράσης – δραματουργική επεξεργασία: Λένα Ασλανίδου, Αλεξάνδρα Βασιλείου, Βέρα Λάρδη
Σκηνοθεσία: Βέρα Λάρδη
Επιμέλεια κίνησης: Βασίλης Σκαρμούτσος
Συμμετέχουν: Λένα Ασλανίδου, Αντιγόνη Αυγερινού, Αλεξάνδρα Βασιλείου, Χρυσή Βιδαλάκη, Γιάννος Ηλιάδης, Νόπη Κεχάογλου, Βέρα Λάρδη, Βασιλική Λεκού, Στέφανος Παπαθανασίου, Βασίλης Σκαρμούτσος
Συντονισμός συζήτησης: Λένα Ασλανίδου, Αλεξάνδρα Βασιλείου
Υπεύθυνοι παραγωγής: Αντιγόνη Αυγερινού, Γιάννος Ηλιάδης

Ένα κλικ εδώ για περισσότερες φωτογραφίες από τη χθεσινή performance/διάλογο…

Apr 242015


Η Ομάδα Δράσης κατά της Αστυνομικής Βίας/Αυθαιρεσίας & του Εκφασισμού της Καθημερινότητας, σας προσκαλεί στην εκδήλωση, που διοργανώνει:

“Ψυχική Υγεία & Στίγμα: Αλληλεγγύη & Αντίσταση, κόντρα στις Κοινωνικές Διακρίσεις & στον Αποκλεισμό”

Το Σάββατο 25 Απρίλη 2015
στο Ελεύθερο Αυτοδιαχειριζόμενο Θέατρο «Εμπρός»


Α΄ Μέρος
Συντονίστρια: Σοφία Μαργαριτίδου


6.00μμ: Δήμητρα Μακρυνιώτη – Καθηγήτρια, Κοινωνιολογίας στο ΕΚΠΑ: “Η ψυχική νόσος ως απειλή και πρακτικές νομιμοποίησης του Στιγματισμού”

6.20μμ: Θεόδωρος Μεγαλοοικονόμου – Ψυχίατρος: “Οι κοινωνικές ρίζες του στίγματος”

6.40μμ: Εύη Μυλωνάκη – Νομικός: “Το στίγμα της ακούσιας νοσηλείας”

7.00μμ: Κατερίνα Αγγελή- Πρόεδρος ΚΙΝ.Α.Ψ.Υ (Κίνηση Αδελφών Ατόμων με προβλήματα
Ψυχικής Υγείας)

7.20μμ: Μαριάννα Κεφαλληνού – Ψυχολόγος – Mέλος Συγγενών & Φίλων του Hearing Voices
Network: “Δουλεύοντας με οικογένειες και φίλους για το ξεπέρασμα του στίγματος μέσα μας και γύρω μας”

Β΄ Μέρος
Συντονίστρια: Χαρά Αλεξάκη

ΣΥΖΗΤΗΣΗ με το κοινό
7.40μμ-9.00μμ: Συζήτηση με το κοινό

9.00μμ-9.20μμ (στο μπαρ του Εμπρός θα σερβίρεται δροσερό fruit pants χωρίς αλκοόλ)

Γ΄ Μέρος

9.20μμ – 11.00μμ: Ομάδα διαδραστικού-υπαρξιακού θεάτρου Playback – Εταιρεία δραματικής έκφρασης και θεραπείας “Παλμός”.

Συντελεστές παράστασης για το ρατσιστικό στίγμα στην ψυχική υγεία
Συντονιστής: Δημήτρης Μπέγιογλου
Μουσική: Χρήστος Κανάβης
Eικαστικά: Αλκηστη Μπούρα
Ηθοποιοί: Παύλος Δρακούλης, Δήμητρα Μάγιου, Μαρία Μαραγκοπούλου, Λίλα Μουτσοπούλου, Αρτεμις Χατζηαργυρίου.

(H ομάδα Playback δημιουργήθηκε από τον ψυχίατρο δραματοθεραπευτή Λάμπρο Γιώτη και δίνει λόγο σε όλους τους ανθρώπους αλλά ιδιαίτερα στις ευπαθείς μειονότητες, που θέλουν να εκφράσουν τα συναισθήματα, τις σκέψεις και τις ιστορίες τους και να τις δουν παιγμένες αυτοσχεδιαστικά από τους καλλιτέχνες).

Είσοδος ελεύθερη.

Θα υπάρχει κουτί ελεύθερης συνεισφοράς για την Ομάδα διαδραστικού-υπαρξιακού θεάτρου Playback

Apr 102015


Το Δίκτυο Δράσης Κοινωνικών Λειτουργών σε συνεργασία με το Processwork Hub και την Amate Performance παρουσιάζουν την ‘Αυθεντική Αντίδραση’ στο θέατρο Vault την Τετάρτη 6/5, 18.00-20.00.

Είσοδος ελεύθερη. Απαραίτητη η κράτηση θέσεων ηλεκτρονικά στο email

(θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας).

Πληροφορίες στο τηλέφωνο 6944 995 562 (ώρες 18:00-21:00) από 13/4/15 – 4/5/15.

ένα κλικ εδώ για την αφίσα της δράσης

Mar 252015


Πηγή: Συνήγορος του Παιδιού

Ταινίες για την κρίση, φτιαγμένες από παιδιά και νέους!

32 παιδιά και νέοι σε 8 περιοχές της Ευρώπης, έφτιαξαν μικρές ταινίες για το πώς η οικονομική κρίση και η λιτότητα επηρεάζει τη ζωή τους! 20 από αυτές τις ταινίες θα προβληθούν αυτό το Σάββατο 28 Μαρτίου 2015, στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης.

Ο David στην Αγγλία αγωνίζεται να επικοινωνήσει αλλά η φωνή του έχει σιγήσει λόγω των περικοπών στη χρηματοδότηση των λογοθεραπειών του. Μια οικογένεια στη Χάγη στηρίζεται σε «τράπεζα τροφίμων» για να αποφύγει την πείνα, ενώ ο Matteo αναγκάζεται να κάνει επιλογές, καθώς η τιμή των σχολικών βιβλίων στην Ιταλία αυξάνεται συνεχώς. Στο Βέλγιο η θέρμανση και ο φωτισμός δεν αποτελούν αυτονόητα αγαθά για πολλές οικογένειες.Ο Youcef περιηγείται στη Μασσαλία με τα δύο πρόσωπα, το «φωτεινό» για τους τουρίστες και το όλο και πιο «σκοτεινό» της ζοφερής πραγματικότητας που βιώνουν τα παιδιά.

Στο πλαίσιο της δράσης του Ευρωπαϊκού Δικτύου Συνηγόρων του Παιδιού «Η λιτότητα δαγκώνει: φωνές παιδιών», μέσα από δημιουργικά εργαστήρια παιδιά και έφηβοι είχαν την ευκαιρία να φτιάξουν τις δικές τους μικρές ταινίες και να εκφράσουν μέσω μουσικής, φωτογραφιών, ήχων, κινουμένων σχεδίων και άλλων τεχνικών, τις απόψεις τους για τις διαφορετικές όψεις των επιπτώσεων της κρίσης στα δικαιώματά τους. Τρεις από τις ταινίες αυτές δημιουργήθηκαν με τη συμμετοχή μαθητών από σχολεία της Αθήνας.

Στόχος του Συνηγόρου του Παιδιού είναι να αναδειχθεί η οπτική των ίδιων των παιδιών στο θέμα της κρίσης, να ευαισθητοποιηθεί η κοινή γνώμη για τις συνέπειες των πολιτικών λιτότητας όσον αφορά τα παιδιά και τους νέους και να βρούμε προτάσεις για την καλύτερη προστασία των δικαιωμάτων των παιδιών!

Πότε, πού; Σάββατο, 28 Μαρτίου 2015

Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης (Πειραιώς 206, Ταύρος)

Είσοδος ελεύθερη.

Ώρες προβολής: α’ προβολή: 16.30 – 18.00 & β’ προβολή (επανάληψη): 18.30 – 20.00

Θα προβληθούν 20 επιλεγμένες δίλεπτες ταινίες, με διαλείμματα και συζήτηση με το κοινό.

Πληροφορίες – Κρατήσεις θέσεων στα τηλ. 2131306605 & 2131306703 και στο email:

 φυλλάδιο της δράσης 

πρόγραμμα προβολών

Mar 072015


Η ταινία «ΜΗΤΡΙΑΡΧΙΑ» του Νίκου Κορνήλιου θα προβάλλεται από την Πέμπτη 5 Μαρτίου στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος και στο Μουσείο Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Η ταινία συμμετείχε στις Νύχτες Πρεμιέρας 2014 και στο 55ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης.

Ώρες προβολής στην Ταινιοθήκη: 18:00 και 21:00.

Οι προβολές στην Ταινιοθήκη την Παρασκευή 6 Μαρτίου και το Σάββατο 7 Μαρτίου θα γίνουν παρουσία σκηνοθέτη και συντελεστών. Ώρες προβολής στο Μουσείο Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης: Πέμπτη 5 έως Δευτέρα 9 Μαρτίου, 18:00 και 21:00.


Την Κυριακή 8 Μαρτίου, Ημέρα της Γυναίκας, θα πραγματοποιηθεί συζήτηση με θέμα Γυναίκες και Εξουσία με αφορμή την ταινία Μητριαρχία. Μια συν-διοργάνωση της Ταινιοθήκης της Ελλάδος με το Κέντρο Γυναικείων Μελετών και Ερευνών ΔΙΟΤΙΜΑ

Ώρα έναρξης: 21:00


  • Ρένα Δούρου, Περιφερειάρχης Αττικής
  • Κωνσταντίνα Κούνεβα, Ευρωβουλευτής
  • Μαρία Κομνηνού, Γενική Γραμματέας ΔΣ της Ταινιοθήκης, Καθηγήτρια ΕΚΠΑ
  • Τζίνα Πολίτη, Ομότιμη Καθηγήτρια Αγγλικής Φιλολογίας ΑΠΘ
  • Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ, Ποιήτρια
  • Μαρία Λιάπη, Κοινωνιολόγος, ΔΙΟΤΙΜΑ
  • Άννα Βουγιούκα, Κοινωνιολόγος, ΔΙΟΤΙΜΑ
  • Lauretta Macauley, Πρόεδρος Ένωσης Αφρικανών Γυναικών
  • Ιωάννα Αθανασάτου, Ιστορικός Κινηματογράφου, Καθηγήτρια ΕΑΠ
  • Σίσσυ Βωβού, Φεμινιστική Πρωτοβουλία, ΤΟ ΜΩΒ
  • Ελευθερία Δημητρομανωλάκη, Συγγραφέας, Θεωρητικός Κινηματογράφου
  • Αλίκη Κοσυφολόγου, RED NOTEBOOK
  • … και ηθοποιοί της ταινίας.

Τη συζήτηση θα συντονίσει η Βένια Βέργου, κριτικός κινηματογράφου – υπεύθυνη επικοινωνίας και ΜΜΕ στην ΤΤΕ


60 Γυναίκες. 7 Μέρες. Ένας κόσμος.

Ένα καταφύγιο γυναικών απειλείται με κατεδάφιση. 60 γυναίκες διαφορετικών ηλικιών, εθνικοτήτων και κοινωνικών προελεύσεων συγκεντρώνονται για να το προστατεύσουν, επιχειρώντας να επαναπροσδιορίσουν τη θέση τους στον κόσμο σήμερα. Την ημέρα συζητούν και συγκρούονται. Κοινωνία, σεξουαλικότητα, πολιτική, σχέσεις, μητρότητα, εργασία. Τη νύχτα αφήνονται να εκφραστούν, να χορέψουν, να εξομολογηθούν βιώματα κι εμπειρίες. Τι θα προκύψει από ένα τέτοιο εγχείρημα;


Aυτό που ονομάζουμε Πολιτισμός είναι ένας έμφυλος πολιτισμός, ο πολιτισμός της τεστοστερόνης. Η βία είναι παντού. Ένας άλλος τρόπος ύπαρξης πάνω στον πλανήτη είναι δυνατός αν οι γυναίκες δώσουν  σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής το δικό τους  αποτύπωμα αν ακούσουν μέσα τους τη δική τους φωνή, αν καταφέρουν να την διακρίνουν μετά από χιλιετίες ανδρικής επικυριαρχίας στα πάντα, στη σκέψη και στις συνήθειες, στην ίδια τη γλώσσα που μιλάμε κάθε μέρα, αν πέρα από την  ισότητα των δικαιωμάτων προσπαθήσουν να βρούν το δικό τους λόγο, το δικό τους τρόπο να κάνουν τα πράγματα είτε για την κοινωνική ζωή και τους τρόπους να είμαστε μαζί και να μοιραζόμαστε τα αγαθά, είτε για τη σχέση μας με το σώμα και τις επιθυμίες του, μόνο με την εκθήλυνση του πολιτισμού μπορεί να υπάρξει ένας ουσιαστικά άλλος τρόπος κοινής ζωής πάνω στη Γη που δεν θα τον χαρακτηρίζει η βία με την έλευση ΤΗΣ ΜΗΤΡΙΑΡΧΙΑΣ και αν ακούγεται ουτοπικό δεν είναι παρά το σενάριο μιας ταινίας.


Εβελίνα Αραπίδη, Ειρήνη Ασημακοπούλου, Cristina Baptista, Γαβριέλα Βασδέκη, Ανδριανή Βασιλοπούλου, Λαρίσα Βέργου, Εύα Γαζανού, Νικολέτα Γιαλελάκη, Μαρία Δερεμπέ, Κλεοπάτρα Εμμανουήλ, Esther Andre Gonzalez, Esta Oko Ikediego, Άρτεμις Ιωάννου, Όλγα Ιωάννου,  Ελένη Καλαρά, Βάσω Καμαράτου, Χριστίνα Κουκουρούζη,  Δήμητρα Κωνσταντινοπούλου, Μελίσσα Κωτσάκη,Μαρία Λαμπράκη, Lauretta Macauley, Ευφροσύνη Μακρίδου, Χριστίνα Μανώλη, Ειρήνη Μαργαρώνη, Aurora Marion,  Ελπίδα Μεταξά, Δήμητρα Μητροπούλου, Ιωάννα Μιχαλά, Ελένη Μολέσκη, Αλεξάνδρα Μπαλωμένου, Ελένη Νάσιου, Ρωμαλέα Ντρέγκα, Ευτυχία Ξανθουδάκη, ‘Ελπη Οικονομοπούλου, Ντέπυ Πάγκα, Μαρίνα Παπαγεωργίου, Αιμιλία Παπαδάκου, Ελένη Παργινού, Κατερίνα Παρίσσου, Βάσια Πασπάλη, Ζέτα Πασπαράκη, Χριστίνα Σκάζα, Ανδρομάχη Σπανέλλη, Έλενα Σταμάτη, Eva Stylander, Kωνσταντίνα Τάκαλου, Βασιλική Τρουφάκου, Πηνελόπη Φλουρή, Katia O’ Wallis, Άννα Χανιώτη, Εμμανουέλα Χαράτση, Ίρις Χατζηαντωνίου, Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ, Ειρήνη Ιγγλέση, Μαρία Λιάπη, Μάιρα Μηλολιδάκη,  Τζίνα Πολίτη, Όλγα Τουρνάκη, Δέσποινα Τσούμα.


Dec 202014

afthediki adidrasi

Την Τετάρτη που μας πέρασε η ‘Αυθεντική Αντίδραση’ πήγε στο 72ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών. Δύσκολη μέρα για μετακινήσεις, βροχή και κυκλοφοριακή συμφόρηση, εκλογή προέδρου Δημοκρατίας στη Βουλή, βαθμολογίες για παράδοση… Παρ’ όλα αυτά, συγκεντρωθήκαμε στην αίθουσα εκδηλώσεων του σχολείου παρέα με 45 εκπαιδευτικούς και γονείς. Γόνιμη η συζήτηση μετά το θεατρικό δρώμενο, πολλοί οι προβληματισμοί για το ρόλο των εκπαιδευτικών στην αντιμετώπιση της ομοφοβίας και τρανσφοβίας. Αναγκαία η επεξεργασία όλων των θεμάτων σε μια ατμόσφαιρα που επιτρέπει τις ‘σωστές’ και ‘λάθος’ ερωτήσεις, τις ‘πολιτικά ορθές’ και μη θέσεις. Να αναρωτηθούμε παρέα, να βρούμε τρόπους που η ασφάλεια και αποδοχή θα είναι δικαίωμα κάθε παιδιού στο σχολείο.

Ευχαριστούμε θερμά το Σχολικό Σύμβουλο Χάρη Παπαδόπουλο για την πρόσκληση και τη Διευθύντρια του 72ου Δημοτικού Σχολείου Τατιάνα Σπανέλλη για τη φιλοξενία!

Σχεδιασμός δράσης – δραματουργική επεξεργασία: Λένα Ασλανίδου, Αλεξάνδρα Βασιλείου, Βέρα Λάρδη

Σκηνοθεσία: Βέρα Λάρδη

Επιμέλεια κίνησης: Βασίλης Σκαρμούτσος

Συμμετείχαν: Λένα Ασλανίδου, Αντιγόνη Αυγερινού, Αλεξάνδρα Βασιλείου, Χρυσή Βιδαλάκη, Γιάννος Ηλιάδης, Νόπη Κεχάογλου, Βέρα Λάρδη, Στέφανος Παπαθανασίου, Βασίλης Σκαρμούτσος

Συντονισμός συζήτησης: Λένα Ασλανίδου, Αλεξάνδρα Βασιλείου

Ένα κλικ εδώ για φωτογραφίες από την εκδήλωση…


Dec 172014
amate stoa
Amatè  Performance
(Αματέ : Κρητική διάλεκτος : βλέμμα,νεύμα, ματιά)
 Σάββατο 20 Δεκεμβρίου 2014, στις 8 μ.μ.
«Ανέστιος: Μαγεία από Δεύτερο Χέρι»
Η ομάδα Amatè παρουσιάζει την performance: «Ανέστιος: Μαγεία από Δεύτερο Χέρι». 
Σάββατο, 20/12, στα πλαίσια της δράσης  Ίχνη Εμπορίου, Στοά των Εμπόρων, Βουλής 8-10, Σύνταγμα, στις 8.00 μμ.
Στην performance πρωταγωνιστούν οι άνθρωποι του Περιοδικού Δρόμου Σχεδία.
Η ομάδα Amatè δημιουργήθηκε από την Ιωάννα Βαλσαμίδου, τη Βέρα Λάρδη, τη Μάγδα Τσαγκαράκη και τη Χριστίνα Φραγκιαδάκη. Φτιάχνουνε μικρές οάσεις, ξύλινες γέφυρες, ανεμόσκαλες, μονοπάτια. Παίζουνε, στέλνουνε μηνύματα μέσα σε άδεια μπουκάλια, σκηνοθετούνε, ταξιδεύουνε. Συντονίζουν και καθοδηγούν τους ανθρώπους του περιοδικού δρόμου σε μικρές θεατρικές δράσεις. Μαθαίνουν από αυτούς. Δημιουργούνε χώρο για κατανόηση, ζύμωση, αλλαγή.  Στην performance «Ανέστιος: Μαγεία από δεύτερο χέρι», η Στοά των Εμπόρων θα μεταμορφωθεί σε έναν λαβύρινθο συνδιαλλαγής, εξερεύνησης προσωπικών αιτημάτων και προσφοράς second hand χριστουγεννιάτικης μαγείας.
Είσοδος ελεύθερη, στα πλαίσια του χριστουγεννιάτικου καλωσορίσματος της πρωτοβουλίας «Ίχνη Εμπορίου».
(φωτό: Ντίνα Κουμπούλη, Γιώργος Μαυρικάκης – Photobooth)