Nov 012018
 

Σήμερα λάβαμε μήνυμα από το Δίκτυο των Ανθρώπων που Ακούνε Φωνές. Το δημοσιεύουμε γιατί όπως γράφουν και οι ίδιοι “… η δύναμή μας βρίσκεται στο μήνυμα που εκπέμπουμε και στο διαρκώς επεκτεινόμενο δίκτυο ανθρώπων που στηρίζουν τις προσπάθειές μας.”

Αγαπητοί φίλοι και φίλες,

Το Δίκτυο των Ανθρώπων που Ακούνε Φωνές έχει ανοίξει τους τελευταίους μήνες μια συζήτηση στους κόλπους του προκειμένου να αναζητήσει διεξόδους για ένα επιπλέον άνοιγμα στην κοινότητα.  Στεγαζόμαστε μέχρι τώρα, όπως οι περισσότεροι γνωρίζετε, σε έναν υπόγειο χώρο στην Τροίας 44, στην πλ.Βικτωρίας, ο οποίος μας έχει παραχωρηθεί. Πλην όμως, ο συγκεκριμένος χώρος έχει σοβαρά προβλήματα υγρασίας, έλλειψης φωτός και ήλιου κ.α.

Δεδομένου ότι η απήχηση του Δικτύου καθώς και οι δράσεις μας επεκτείνονται, φιλοδοξούμε να βρούμε έναν νέο χώρο στην Αθήνα που θα μπορέσει να στεγάσει τις δραστηριότητές μας, μερικές από τις οποίες είναι ο συντονισμός ομάδων αυτοβοήθειας, η διοργάνωση σεμιναρίων και συζητήσεων.

Οπότε, είναι πλέον αναγκαία η αναζήτηση ενός προσφορότερου χώρου με τα εξής βασικά χαρακτηριστικά:

  • Να είναι ισόγειος ή σε όροφο και να περιλαμβάνει:

    • Μια ενιαία αίθουσα ~100τ.μ. για τις συναντήσεις και εκδηλώσεις (σεμινάρια, διαλέξεις, ομάδες, κτλ.)

    • Βοηθητικούς χώρους (κουζίνα, μπάνιο)

    • Επιθυμητός, ένας επιπλέον χώρος για γραφείο

    • Ονειρικά, στο βάθος κήπος

Τα οικονομικά του Δικτύου είναι εξαιρετικά περιορισμένα, για τούτο θα ήταν πολύ σημαντικό να μας παραχωρηθεί ένας τέτοιος χώρος δωρεάν ή τουλάχιστον με το ελάχιστο δυνατό ενοίκιο. Έτσι, αποφασίσαμε να απευθυνθούμε με ένα δημόσιο κάλεσμα και παρακαλούμε λοιπόν για τη συμβολή σας, για παραχώρηση, ενοικίαση ή ακόμα και ενημέρωσή μας για σχετικούς διατιθέμενους χώρους, ούτως ώστε να τους δούμε και να ενεργήσουμε αναλόγως. Μπορείτε να στείλετε σχετικό μέηλ στη διεύθυνση: athinahvsynantisi@gmail.com.

Συνειδητοποιούμε πως η δύναμή μας βρίσκεται στο μήνυμα που εκπέμπουμε και στο διαρκώς επεκτεινόμενο δίκτυο ανθρώπων που στηρίζουν τις προσπάθειές μας. Είμαστε ανοικτοί σε κάθε νέα ιδέα στην αναζήτηση μιας στέγης για τα όνειρά μας.

Σας ευχαριστούμε πολύ όλους εκ των προτέρων

Oct 232018
 

Ταξίδι στη Ρόδο χθες για το ξεκίνημα της εφαρμογής του προγράμματος Ενδυνάμωση Εκπαιδευτικών για τη χρονιά 2018-2019. Πριν τη συνάντηση με τους εκπαιδευτικούς, μια βόλτα από το Κόκκινο Ρόδου για μια συζήτηση στον αέρα με την Πόλυ Χατζημάρκου. Για τη δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου, για τις αντιδράσεις, για την έννοια της κοινότητας και πολλά άλλα…

Oct 122018
 

Το We Need Books είναι μία μη-κυβερνητική οργάνωση (ΜΚΟ) με έδρα την Αθήνα, που πιστεύει ότι οι πολυπολιτισμικοί χώροι και τα βιβλία εξυπηρετούν διάφορες σημαντικές λειτουργίες και μπορούν να αποφέρουν μεγάλο όφελος σε όλα τα επίπεδα του πληθυσμού της πόλης, συπεριλαμβανομένων των περιθωριοποιημένων και ευάλωτων πληθυσμών, όπως οι 55.000 πρόσφυγες που ζουν στην Ελλάδα.

Το παρακάτω άρθρο δημοσιεύτηκε στο Κουτί της Πανδώρας:

Η πρώτη πολυγλωσσική βιβλιοθήκη της Αθήνας για αναγνώστες όλου του κόσμου

Μία βιβλιοθήκη καθόλου συμβατική, που θυμίζει σπίτι, ανοίγει τις πόρτες της στο κέντρο της Αθήνας μέσα στις επόμενες μέρες. Ο στόχος της οργάνωσης We Need Books από τότε που ιδρύθηκε ήταν η δημιουργία μιας πολυγλωσσικής βιβλιοθήκης στην πόλη. Δύο νέοι άνθρωποι, η Ιωάννα Νισυρίου και ο Ναντίρ Νούρι ξεκίνησαν να δραστηριοποιούνται γύρω από αυτήν την ιδέα, προσπαθώντας να χτίσουν μία κοινότητα γύρω από το βιβλίο. Και κάπως έτσι, μία ζεστή γωνιά με βιβλία στα ελληνικά, στα γαλλικά, στα αγγλικά, στα σουηδικά, στα φαρσί, στα αραβικά, στα γερμανικά και σε πολλές άλλες γλώσσες και διαλέκτους θα είναι ανοιχτή για τον κόσμο από τη Δευτέρα 15 Οκτωβρίου στο Book&Play (Πλατεία Θεάτρου 10).

Ο Δήμος Αθηναίων διέθεσε δωρεάν επτά καταστήματα σε οργανώσεις και δομές για να φιλοξενήσουν τις δράσεις και τα προγράμματα τους με ελεύθερη είσοδο για το κοινό. Δύο κοινωφελείς οργανισμοί, η We Need Books και η Challedu, κάνουν ένα όμορφο ταίριασμα παιχνιδιών και βιβλίων, με δράσεις εκπαίδευσης, ευαισθητοποίησης, κοινωνικοποίησης και δημιουργίας. Στον κάτω όροφο θα υπάρχει χώρος για επιτραπέζια παιχνίδια, βραδιές μυστηρίου και βιωματικό παιχνίδι, ενώ το πατάρι φιλοξενεί τη βιβλιοθήκη. Μία μικρή γωνία θα είναι αφιερωμένη στα παιδιά, καθώς υπάρχει διαθέσιμη μία μεγάλη συλλογή με παιδικά βιβλία.

«Θέλουμε να  κάνουμε τη βιβλιοθήκη μας αναγνωστική, να μοιάζει με σπίτι, να δημιουργεί τριβή με τον κόσμο. Μας ενδιαφέρει να είναι ένας χώρος ζεστός και όχι ιδρυματοποιημένος. Για αυτό είναι πολύ φιλόξενος», αναφέρει στο koutipandoras.gr η Ιωάννα Νισυρίου. «Η πρόθεση μας είναι να διοργανώσουμε προβολές ταινιών, αφηγήσεις παραμυθιών και καλλιτεχνικά εργαστήρια, να βάλουμε στο πρόγραμμα ώρες ενισχυτικής διδασκαλίας για παιδιά και μάθημα εξάσκησης για τους ανθρώπους που τα ελληνικά δεν είναι η μητρική τους γλώσσα. Η βιβλιοθήκη απευθύνεται σε όλους, αλλά σίγουρα διευκολύνει τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, τους ανθρώπους που θα έρθουν πιο κοντά στο βιβλίο, θα βρουν έναν ζωντανό χώρο να διαβάσουν, να εργαστούν και να περάσουν χρόνο με τους φίλους τους, ακόμα και αν δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα».

Πως γεννήθηκε όμως η We Need Books; «Αρχίσαμε δειλά το καλοκαίρι του 2016, αναζητώντας βιβλία στις γλώσσες των προσφύγων. Αυτό που μου έκανε στην αρχή ιδιαίτερη εντύπωση σε σχέση με την καθημερινότητα τους, ήταν ο νεκρός χρόνος. Έβλεπες ανθρώπους να κοιτάνε το κενό, τη θάλασσα. Το βιβλίο βοηθάει το μυαλό να ξεφεύγει».

Αυτό το δημιουργικό «ταξίδι» τους έφερε αντιμέτωπους με πολλές ευχάριστες εκπλήξεις. «Τα βιβλία που ανακαλύψαμε ότι υπάρχουν για την Ελλάδα, μας έδωσαν μεγάλη χαρά. Στις αραβικές χώρες, κυκλοφορεί μία σειρά για την αρχαία Ελλάδα, ένα βιβλίο για τη σύγχρονη ελληνική ιστορία, μία μετάφραση του Καζαντζάκη, αλλά και το Καπλάνι της Βιτρίνας της Άλκης Ζέη».

Οι εμπειρίες τους  από την επαφή που είχαν με τους πρόσφυγες είναι πολύ δυνατές. «Η πρώτη μας εμπειρία με βιβλία ήταν στο Ελληνικό, στη συνέχεια στο Σχιστό και σε άλλες δομές φιλοξενίας. Είδαμε αρκετούς πρόσφυγες να διαβάζουν φανατικά, ο ένας δίπλα στον άλλον. Κάποιες ηλικιωμένες δασκάλες, σχεδόν ζούσαν μέσα στη βιβλιοθήκη, έκαναν μεταφράσεις και διάβαζαν παραμύθια στα παιδιά».

Info:

Στο πλαίσιο της δράσης «Κατάστημα στο Κέντρο» του πιλοτικού προγράμματος ΠΟΛΗ² θα επαναλειτουργήσουν στην πλατεία Θεάτρου επτά καταστήματα που έως σήμερα ήταν κλειστά.

«ΠΛΑΤΕΙΑ ΘΕΑΤΡΟΥ ΞΑΝΑ»   12 Οκτωβρίου 2018

19:00-20:00  

Ανοιχτά καταστήματα (δρώμενα από τις δημιουργικές ομάδες)

19:45  

Καλωσόρισμα και παρουσίαση δημιουργικών ομάδων

20:00-24:00

DJ sets με μουσικούς παραγωγούς του En Lefko 87,7 Κατάστημα Book&Play (Πλ. Θεάτρου 10) Παναγιώτης Μένεγος Κωνσταντίνος Ζουγανέλης Κατάστημα Αστικά Μοτίβα (Διπλάρη 5Α) Εύα Μπουντούρη

Feb 162018
 

Δυο αναρτήσεις στο διαδίκτυο. Δυο εμπειρίες πάνω στο ίδιο θέμα.

Στέκι Μεταναστών Κοινωνικό Κέντρο στο facebook

Η Μέρα που ένας Έλληνας Οδηγός Ταξί με Χτύπησε Επειδή Τόλμησα να Υπερασπιστώ τους Πρόσφυγες. Και επειδή είμαι από την Αλβανία.

Το Σάββατο, 3 Φεβρουαρίου, κάλυπτα την αντιφασιστική πορεία που πραγματοποιήθηκε ενάντια στη ναζιστική φιέστα της Χρυσής Αυγής για τα Ίμια. Η πορεία τελείωσε περίπου στις 8:30 με τα πανό να μαζεύονται λίγο πιο κάτω από τη ΓΑΔΑ. Αποφάσισα να πάρω ένα ταξί για να γυρίσω στο σπίτι μου. Λίγες ώρες αργότερα ένα άλλο ταξί θα με άφηνε και πάλι στη ΓΑΔΑ, για να υποβάλλω μήνυση στο Τμήμα Αντιμετώπισης Ρατσιστικής Βίας.

Μπαίνοντας στο πρώτο ταξί με προορισμό την Καλλιθέα, δεν είχα ιδιαίτερη διάθεση για κουβέντα. Ο οδηγός το αντίθετο. Περνώντας από τα Εξάρχεια, είδαμε μια ομάδα ατόμων να περνάει με μαυροκόκκινες σημαίες, προφανώς επιστρέφοντας από την αντιφασιστική κινητοποίηση, η οποία έληξε ειρηνικά.

«Βγήκαν για φασαρίες», είπε ο οδηγός μόλις τους είδε. Του απάντησα πως μάλλον δεν είναι έτσι τα πράγματα και πως καθετί έχει την αιτία του. «Άκουσε με, δεν έχουν άλλη δουλειά αυτά τα τσογλάνια», είπε ξανά. Τον ενημέρωσα τότε πως η Αθήνα περνούσε ένα πολύ δύσκολο Σαββατοκύριακο. Πως πριν από λίγη ώρα η Χρυσή Αυγή είχε συγκέντρωση και φυσικά του ανέφερα πως την επόμενη μέρα το συλλαλητήριο για το Μακεδονικό έκρυβε αρκετούς κινδύνους, τόσο για τα Εξάρχεια, τον Άγιο Παντελεήμονα και άλλες περιοχές, όσο και για τους μετανάστες της πόλης που είχαν ειδοποιηθεί να μην κυκλοφορούν διότι μπορεί να κινδύνευαν. Κάτι που επιβεβαιώθηκε την επόμενη ημέρα από επεισόδια που δημιούργησαν ομάδες ακροδεξιών κατά τη διάρκεια του συλλαλητηρίου, αλλά και από την προσπάθεια τους να πλησιάσουν με άγριες διαθέσεις την περιοχή των Εξαρχείων, καθώς και καταλήψεις.

Του εξήγησα, διότι μπορεί να μην ήταν ενήμερος, πως λίγες μέρες πριν σε αντίστοιχη συγκέντρωση στη Θεσσαλονίκη, φασίστες έκαψαν μια κατάληψη και επιχείρησαν να κάνουν το ίδιο σε άλλη μια. Του επεσήμανα λοιπόν, πως σε μια τόσο ταραγμένη κοινωνικοπολιτικά κατάσταση στην οποία ακραία φασιστικά φαινόμενα βρίσκουν χώρο και ανθίζουν, είναι λογικό να υπάρξει προσπάθεια από την άλλη πλευρά να περιφρουρηθεί.

Ο οδηγός του ταξί δεν άργησε να αναπτύξει μια ακροδεξιά ρητορική κατά τη διάρκεια της διαδρομής. Άρχισε να αναφέρεται στους Σύρους πρόσφυγες με τη λέξη «βρωμολαθρομετανάστες» και «λαθροπιθήκια», να ισχυρίζεται ενοχλημένα πως «τους ταΐζει» και πως του «κουβαλήθηκαν εδώ για να τρώνε τσάμπα όπως και τόσοι άλλοι». Απάντησα τότε πως «είμαι και η ίδια μετανάστρια, κατάγομαι από την Αλβανία και ότι ουδέποτε με τάισε κανένας». Τότε σοκαρίστηκε γιατί μάλλον δεν το είχε καταλάβει. Εξήγησα -γιατί για κάποιο λόγο βρέθηκα υπόλογη για την ύπαρξη μου- πως «είμαι μέρος μιας κοινωνίας στην οποία συνεισφέρω οικονομικά πληρώνοντας φόρους, πως εργάζομαι και ζω από τους κόπους μου χωρίς κανένας να μου χαρίζει τίποτα». Ο οδηγός είχε αρχίσει να εκνευρίζεται, να ξεφυσάει και να επιταχύνει. Κι εγώ ήδη ένιωθα φόβο. Ένα φόβο που δεν είχα νιώσει ποτέ ξανά στη ζωή μου, σε όποια κατάσταση κι αν βρέθηκα έως τώρα.

Άρχισε να μου φωνάζει εξαγριωμένα σε ένα φασιστικό παραλήρημα «Να τους πάρεις σπίτι σου να μείνετε όλοι μαζί». Του απάντησα τότε ότι «με χαρά όταν χρειάστηκε είχα φιλοξενήσει μια έγκυο γυναίκα από το Χαλέπι και ακόμη μια γυναίκα με το ενός έτους παιδί της από τη Χομς της Συρίας, πριν φύγουν για τη Γερμανία». Του τόνισα πως με χαρά θα το ξαναέκανα. Τότε άρχισε να εκνευρίζεται περισσότερο. Του ζήτησα να με αφήσει νωρίτερα από τον προορισμό που είχα ζητήσει αρχικά και του είπα πως δεν μπορώ να βρίσκομαι στον ίδιο περιβάλλον όπου ακούγονται φασιστικά τσιτάτα. Έκανε μια απότομη κίνηση, έστριψε το αμάξι δεξιά, σταμάτησε επί της Θησέως, έναν πολυσύχναστο, κεντρικό δρόμο της Καλλιθέας, και τότε άνοιξα την πόρτα για να νιώσω ασφαλής. Του έδωσα τα χρήματα που έγραφε στο ταξίμετρο ενόσω εκείνος συνέχιζε να βρίζει και τους πρόσφυγες και εμένα. Πέταξε τα ρέστα επάνω μου, άρχισε να φωνάζει «κατέβα κάτω μωρή καριόλα», βγήκα από το αμάξι, του είπα «άντε γεια φασίστα» και έκλεισα την πόρτα. Όταν πήγα να διασχίσω το δρόμο, ο οδηγός βγήκε από το αμάξι, κινήθηκε προς το μέρος μου απειλητικά, άρχισε να βαράει με μπουνιές το σακίδιο μου, και όταν με έριξε κάτω με κλώτσησε με δύναμη στο πόδι βρίζοντας με ξανά.

Ο κόσμος είχε σταματήσει, κυρίως για να δει τι γίνεται. Κάποιοι φώναζαν «τι κάνεις ρε στην κοπέλα», και τότε εκείνος έφυγε από πάνω μου και προχώρησε προς το αμάξι του. Εκείνη τη στιγμή το μόνο που φώναξα ήταν να πάρει κάποιος τον αριθμό, όπως και έγινε. Η αδρεναλίνη μου ήταν τόση που δεν ένιωθα να πονάω. Το ένιωσα όμως λίγη ώρα μετά. Το αιμάτωμα και ο πόνος στο πόδι μου εμφανίστηκαν την επόμενη ημέρα και τα κουβαλάω ακόμη, μια εβδομάδα μετά το περιστατικό. Ο κόσμος ρωτούσε αν είμαι καλά και γιατί με χτύπησε. Τους εξήγησα. Κάποιοι έφυγαν και στο τέλος μια κυρία που είχε βγάλει βόλτα το σκύλο της και είχε δει τι είχε συμβεί με ρώτησε αν είμαι καλά και αν χρειάζομαι βοήθεια. Ζήτησα μόνο τα στοιχεία της, γιατί είχα ήδη αποφασίσει να πάω στην αστυνομία. Μου τα έδωσε, μου πρότεινε να με μεταφέρει όπου ήθελα και καλόπιστα μου είπε «αφού τους ξέρεις τους φασίστες, έχει γεμίσει ο κόσμος από δαύτους, γιατί βάζεις τον εαυτό σου σε κίνδυνο;».

Στη συνέχεια απευθύνθηκα πρώτα στο Αστυνομικό Τμήμα Καλλιθέας. Εκεί ο Αξιωματικός Υπηρεσίας με παρέπεμψε στο Τμήμα Αντιμετώπισης Ρατσιστικής Βίας της ΓΑΔΑ, διότι το κίνητρο του ανθρώπου αυτού ήταν δομημένα ρατσιστικό από την αρχή μέχρι το τέλος του. Εκεί αντιμετωπίστηκα όχι μόνο όπως έπρεπε, αλλά με περισσή καλοσύνη και κατανόηση. Παράλληλα είχα δίπλα μου ανθρώπους που με έκαναν να νιώσω πως βρίσκομαι σε ένα προστατευμένο πλαίσιο, και δεν έμεινα ούτε στιγμή μόνη.

Κατέθεσα λοιπόν τη μήνυση, και πλέον η εξέλιξη της υπόθεσης βρίσκεται στα χέρια της Δικαιοσύνης.

Παράλληλα περιμένω από το ΣΑΤΑ, με τον οποίο έχω ήδη επικοινωνήσει, να πράξει επίσης τα δέοντα και να απομακρύνει τον συγκεκριμένο οδηγό. Δίπλα σε αυτούς που με ενθάρρυναν να καταγγείλω και να αναδείξω το περιστατικό, υπήρξαν ορισμένοι φίλοι, γνωστοί και συνάδελφοι οι οποίοι μου είπαν επίσης καλόπιστα, σαν τη μάρτυρα του περιστατικού που με βοήθησε, πως δεν έπρεπε να μιλήσω.

Όχι διότι είχα άδικο, αλλά γιατί θα μπορούσαν τα πράγματα να έχουν εξελιχθεί πολύ χειρότερα για μένα. Θα μπορούσα να μην την είχα γλιτώσει μόνο με ένα αιμάτωμα. Το αναγνωρίζω αυτό και η ίδια.
Πάντως μπαίνοντας σε ένα ταξί, δεν είναι καθόλου απίθανο κάποιος να έχει ανάλογους διαλόγους. Ειδικά αν σκεφτεί κανείς πως η Χρυσή Αυγή, έχει φτιάξει μέχρι και σωματείο με πρωτοβουλία του υπόδικου βουλευτή, Γιάννη Λαγού. Στις εκλογές του 2013 ο «Λαϊκός Σύνδεσμος Ιδιοκτητών Ταξί» όπως αποκαλούν το παραμάγαζο της Χρυσής Αυγής στο ΣΑΤΑ, είχε αναδειχθεί τρίτη δύναμη με ποσοστό 13,75%. Το αισιόδοξο πάντως είναι πως το 2017 δεν κατάφεραν να κατεβάσουν ψηφοδέλτιο.

Αυτό που ξέρω, είναι πως δεν θα μπορούσα να έχω άλλη αντίδραση. Όχι επειδή έχω άγνοια κινδύνου. Επειδή έχω αξιοπρέπεια και δεν ήμουν πρόθυμη να επιτρέψω σε κανέναν να με κάνει σάκο του μποξ για τα φασιστικά συμπλέγματα του. Επειδή στη θέση μου θα μπορούσε να είναι κάποιος μετανάστης χωρίς χαρτιά, κάποιος που αργότερα θα φοβόταν να μιλήσει και να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Κάποιος που δεν θα ήταν τόσο τυχερός ώστε να βρεθεί όπως κι εγώ σε ένα πλέγμα αλληλεγγύης, αγάπης και συμπαράστασης.

Επειδή το να μην μιλάς σημαίνει πως τους κανονικοποιείς, σημαίνει πως αφήνεις τη φασιστική ρητορική να εξαπλώνεται, σημαίνει πως αφήνεις χώρο στο φασισμό και το ρατσισμό να υπάρξει. Άλλωστε ο άνθρωπος αυτός, δεν χτύπησε εμένα. Χτύπησε όλα εκείνα που αντιπροσωπεύω. Τη γυναίκα, τη μετανάστρια και την πολιτικά αντίθετη. Και το έκανε όταν όλη η φασιστική ρητορική γκρεμίστηκε με λογικά επιχειρήματα. Χρησιμοποίησε τη βία, γιατί για ένα φασίστα η βία δεν είναι μόνο το μέσο. Είναι και το μήνυμα που θέλει να περάσει. Και σαν μετανάστρια, σαν γυναίκα, σαν άνθρωπος που έχει ταχθεί συνειδητά ενάντια στον φασισμό, θα έκανα και πάλι το ίδιο σκεπτόμενη ξανά πως δεν θα επιτρέψω με κανένα τρόπο να κερδίσουν ούτε σπιθαμή όλοι εκείνοι που μας μαυρίζουν τον κόσμο.

Άρσις στο facebook

Ναι, οι άνθρωποι αλλάζουν…

Είναι δυνατό κάποιος άνθρωπος με εχθρική – ρατσιστική διάθεση απέναντι στους ξένους και τους πρόσφυγες να αλλάξει; Μπορεί ένας τέτοιος άνθρωπος να μάθει να συμβιώνει με τους πρόσφυγες, να τους κάνει φίλους του και κομμάτι της καθημερινότητάς του; Αυτή τη συζήτηση είχαμε προχθές στο Safe Zone της ΑΡΣΙΣ εντός της Ανοιχτής Δομής Φιλοξενίας Προσφύγων Θήβας με τους ασυνόδευτους ανήλικους που φιλοξενούμε.

Αφορμή στάθηκε η ταινία Gran Torino (2008) που προβάλαμε στα παιδιά στα πλαίσια της δράσης μας ARSIS SAFE ZONE CINEMALAB που αφορά στην προβολή κινηματογραφικών ταινιών και ντοκιμαντέρ με κοινωνικό – εκπαιδευτικό περιεχόμενο. Πάντως η άποψη του σκηνοθέτη της ταινίας Clint Eastwood που είχε και τον πρωταγωνιστικό ρόλο, είναι ότι μπορεί ένας τέτοιος άνθρωπος να αλλάξει, αφού ο ήρωας, ένας πικρόχολος ηλικιωμένος που είχε μάθει στη ζωή του να μισεί τους ξένους, έγινε τελικά φίλος με τους πρόσφυγες γείτονές του. Και αυτό συνέβη ύστερα από καθημερινή επαφή μαζί τους, και μάλιστα σταδιακά, χωρίς να το καταλάβει.

Βέβαια η ζωή δεν είναι Hollywood. Κάποια από τα παιδιά που φιλοξενούμε στη Θήβα, κατά τη διάρκεια της συζήτησης για την ταινία, διαφώνησαν με την άποψη πως οι άνθρωποι, και δη οι ξενόφοβοι αλλάζουν. Τα περισσότερα όμως από τα παιδιά έδειξαν μια διάθεση να δουν τα πράγματα πιο θετικά.

Όσο για εμάς, τους εργαζόμενους της ARSIS – Association for the Social Support of Youth, αντλώντας από την 25χρονη εμπειρία της οργάνωσης, αλλά και από τη δική μας επαφή με το προσφυγικό επιλέγουμε τη θετική σκέψη. Πιστεύουμε ότι αν επιδιώκουμε καθημερινές επαφές μεταξύ του ντόπιου πληθυσμού και των προσφύγων, αν δουλέψουμε πάνω σε αυτό που λέγεται εμπιστοσύνη – βασικό συστατικό για την επιτυχία οποιαδήποτε σχέσης – μπορούμε να καταφέρουμε να συμβιώνουμε, να συνυπάρχουμε, ίσως και να συμπαρασύρουμε σε αυτή τη συμβίωση ακόμα και ξενόφοβους.
Και όλο αυτό δεν είναι μια άποψή μας αβάσιμη και αστήριχτη. Ύστερα από προσπάθεια το έχουμε δει να συμβαίνει. Με περισσότερη προσπάθεια ευελπιστούμε να το δούμε να συμβαίνει σε μεγαλύτερη κλίμακα.

Άλλωστε είναι προς το συμφέρον όλων, καθώς η στενή σχέση μεταξύ ντόπιου και προσφυγικού πληθυσμού μπορεί να δώσει στις τοπικές κοινωνίες μια νέα δυναμική και ένα πλούτο πολύτιμο. Αυτό το πιστεύουμε και για αυτό προσπαθούμε καθημερινά.

Περισσότερα για το «ARSIS SAFE ZONE – Cinemalab»
Τα Safe Zones (Ασφαλείς Ζώνες) είναι δομές φιλοξενίας ασυνόδευτων ανηλίκων 14-18 ετών, οι οποίες λειτουργούν εντός των ανοιχτών δομών φιλοξενίας προσφύγων (camps). Αποτελούν εναλλακτικό μέτρο, αντί της κράτησης για την αντιμετώπιση επειγουσών αναγκών ασφάλειας και προστασίας των ασυνόδευτων ανηλίκων και λειτουργούν 24/7, παρέχοντας κοινωνικές, ψυχολογικές, εκπαιδευτικές, νομικές και άλλες υποστηρικτικές υπηρεσίες και προγράμματα για το βέλτιστο συμφέρον των ανηλίκων. Είναι μεταβατικές δομές φιλοξενίας πριν την ένταξη σε ξενώνες ανηλίκων ή σε άλλα προγράμματα στέγασης και υποστήριξης. Η ΑΡΣΙΣ λειτουργεί 5 Safe Zones στην Ελλάδα (Σχιστό, Θήβα, Λαγκαδίκια, Ιωάννινα, Διαβατά) με την στήριξη της UNICEF και χρηματοδότηση της Γενικής Διεύθυνσης Ευρωπαϊκής Πολιτικής Προστασίας και Επιχειρήσεων Ανθρωπιστικής Βοήθειας European Commission – Civil Protection & Humanitarian Aid Operations – ECHO

Nov 272017
 

Σήμερα το πρωί παραδώσαμε στο Κέντρο Διαχείρισης της Περιφέρειας Αττικής τα είδη πρώτης ανάγκης, τρόφιμα και φάρμακα που μάζεψαν οι ομάδες εκπαιδευόμενων του Processwork Hub για τους κατοίκους της Δυτικής Αττικής. Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλες και όλους για τη συλλογική αυτή κίνηση αλληλεγγύης.

Oct 272017
 

Η Γραμμή Ψυχολογικής Στήριξης 11528-ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ για ΛΟΑΤΚΙ άτομα, τις οικογένειές τους και για εκπαιδευτικούς προσκαλεί ​εθελόντριες/εθελοντές ψυχολόγους να συνδράμουν στο έργο μας, με την επαγγελματική τους ιδιότητα. Συγκεκριμένα, προσκαλούμε ψυχολόγους που ενδιαφέρονται να συμμετέχουν στο κομμάτι της τηλεφωνικής συμβουλευτικής σε σχέση με ΛΟΑΤΚΙ θέματα που αφορούν άτομα, οικογένειες ή εκπαιδευτικά πλαίσια.

Με στόχο την καλύτερη λειτουργικότητα του προγράμματος, ο μέγιστος αριθμός εθελοντών, που μπορούμε σ’ αυτή τη φάση της λειτουργίας μας να απορροφήσουμε είναι 5 άτομα, τα οποία θα πρέπει να συμμετέχουν αρχικά σε εκπαίδευση σχετικά με ΛΟΑΤΚΙ θέματα και στα ζητήματα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ο χρόνος εθελοντικής απασχόλησης δεν θα υπερβαίνει τις δύο ώρες ανά εβδομάδα.

Λίγα λόγια για το έργο

​Η “Γραμμή Ψυχολογικής Στήριξης 11528-ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ” για ΛΟΑΤΚΙ άτομα, τις οικογένειές τους και για εκπαιδευτικούς αποτελεί τον πυρήνα του έργου και έχει τέσσερις κύριες δράσεις: την ψυχολογικής στήριξη, τη συμβουλευτική, την παρέμβαση στην κρίση και την ασφαλή και έγκυρη παραπομπή.

Η τηλεφωνική Γραμμή να λειτουργεί Δευτέρα με Παρασκευή 11:00-21:00. Προσφέρεται η δυνατότητα βιντεοκλήσης για να εξυπηρετούνται και ΛΟΑΤΚΙ άτομα με δυσκολία στην μετακίνηση ή ΑμεΑ ή άτομα που διαμένουν σε απομακρυσμένες περιοχές. Παράλληλα, πραγματοποιούνται δια ζώσης συνεδρίες για ΛΟΑΤΚΙ άτομα ή/και οικογένειες με ΛΟΑΤΚΙ μέλη.

​Η “Γραμμή Ψυχολογικής Στήριξης 11528-ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ” αποτελεί έναν από τους δύο άξονες του προγράμματος ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ, ένα project, που υλοποιείται με την συνέργεια τεσσάρων οργανώσεων: του Thessaloniki Pride, του Athens Pride, της Θετικής Φωνής και της Ομοφυλοφιλικής και Λεσβιακής Κοινότητας Ελλάδας (ΟΛΚΕ). Παρουσιάστηκε ως καλή πρακτική στο Διεθνές Υπουργικό Συνέδριο της UNESCO για την ισότητα στην εκπαίδευση τον Μάιο του 2016 στο Παρίσι,, τελεί υπό την Αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων (Αρ. Πρωτ.: 97606/Δ2), έχει την υποστήριξη από τον Δήμο Αθηναίων και την ηθική στήριξη της Περιφέρειας Αττικής και του Δήμου Θεσσαλονίκης. Σήμερα λειτουργεί χάρη στη δωρεά από το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος.

Βασικός στόχος του project είναι η εξασφάλιση και ενίσχυση της ισότητας, της ορατότητας, της αλληλεγγύης και της ενδυνάμωσης στο πλαίσιο μιας δομής, όπου σχεδιάζονται και υλοποιούνται δράσεις για την ταυτότητα φύλου και τον σεξουαλικό προσανατολισμό, που εστιάζουν στην άρση των διακρίσεων και των ανισοτήτων.

​Οι ενδιαφερόμενες/οι μπορούν να μας συμπληρώσουν τη φόρμα ως και τις 31/10/17.

 

Jun 162017
 

Πηγή: syprome.blogspot.gr

“Η ψυχική υγεία των προσφύγων – Η ανάγκη για μια διαπολιτισμική προσέγγιση για την κατανόηση της ψυχικής οδύνης του πρόσφυγα”

Κυριακή, 25/ Ιουνίου, ώρα 11 πμ, Αίθουσα του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων (Ερμού 134), κοντά στο σταθμό Θησείο του Ηλεκτρικού.

Όσο περισσότερο παρατείνεται και γίνεται όλο και πιο ασφυκτικός ο εγκλωβισμός των προσφύγων στην Ελλάδα, με την προοπτική και την δυνατότητα της όποιας διεξόδου να γίνεται, πλέον, όλο και πιο ερμητικά κλειστή και με το οδυνηρό βίωμα αυτού του αμετάκλητου εγκλωβισμού να αποτελεί την όλο και πιο ανυπόφορη καθημερινότητά τους, τόσο περισσότερο πολλαπλασιάζονται και γίνονται πιο σοβαρές οι επιπτώσεις στην ψυχική τους υγεία.

Με την προαποφασισμένη απόρριψη των αιτήσεων ασύλου, την στασιμότητα (στην ουσία, απόρριψη) των διαδικασιών επανεγκατάστασης (relocation) και με τα τείχη που υψώνει η «πολιτισμένη» Ευρώπη ακόμη και στις διαδικασίες επανένωσης οικογενειών. Κι΄ ακόμα, με τον διαιωνιζόμενο εγκλεισμό της πλειονότητας, σε συνθήκες ακραίας στέρησης, στα hotspot των νησιών και στα ποικίλα ηπειρωτικά στρατόπεδα και με επικρεμάμενη την απειλή των μαζικών επαναπροωθήσεων στην, θεωρούμενη ως «ασφαλή Τρίτη χώρα», Τουρκία.

Αυτή η οδύνη εκφράζεται με ποικίλες ψυχοπαθολογικές εκδηλώσεις, που έχουν να κάνουν, πρωτίστως, με τις ανυπόφορα ψυχοπιεστικές, τραυματικές συνθήκες που βιώνουν εδώ, οι οποίες έρχονται να ακουμπήσουν και να αλληλεπιδράσουν με τις πολυτραυματικές εμπειρίες που έχουν βιώσει οι πρόσφυγες, από την απεγνωσμένη προσπάθεια διαφυγής από τον πολεμικό όλεθρο (αλλά και την οικονομική καταστροφή), έως και τις τραυματικές εμπειρίες πριν την προσφυγιά.

Οι απόπειρες αυτοκτονίας γίνονται όλο και πιο πολλές, όπως και οι καταστάσεις σοβαρών καταθλιπτικών διαταραχών και ψυχωτικών επεισοδίων, ενώ έχουν πυκνώσει οι νοσηλείες σε ψυχιατρικές μονάδες, συχνά με την διαδικασία ακούσιας νοσηλείας. Το ερώτημα είναι αν οι υπάρχουσες υπηρεσίες (δραματικά υποστελεχωμένες και υπολειτουργικές) είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα των προσφύγων στην ιδιαιτερότητα και την πολυπλοκότητά τους. Όταν, πέρα από την έλλειψη (κατάλληλων) μεταφραστών για την στοιχειώδη γλωσσική επικοινωνία, λείπει δραματικά η δυνατότητα κατανόησης της κουλτούρας του «άλλου» (του εθνικού, κοινωνικού και πολιτισμικού του πλαισίου) πάνω στην οποία εγγράφεται και στη βάση της οποίας νοηματοδοτείται, αλλά και εκφράζεται η ψυχική οδύνη του υποκειμένου.

Θεωρούμε ότι αποτελεί μιαν επείγουσα ανάγκη το άνοιγμα της συζήτησης πάνω σε όλα αυτά τα ζητήματα, που είναι θεμελιώδους σημαίας για την ψυχική υγεία των προσφύγων.

Γι΄ αυτό καλούμε όλους και όλες, που καθ΄ οιονδήποτε τρόπο έρχονται αντιμέτωποι, εμπλέκονται, ή καλούνται να δώσουν απαντήσεις στις οδυνηρές αντιφάσεις που βιώνουν οι πρόσφυγες, λειτουργούς ψυχικής υγείας, αλληλέγγυους, σωματεία, κοινωνικές συλλογικότητες, τους ίδιους τους πρόσφυγες και καθένα που ενδιαφέρεται, να πάρουν μέρος και να συμβάλλουν στην ημερίδα που οργανώνει ο Συντονισμός για το Προσφυγικό/Μεταναστευτικό.

Πρόγραμμα

Προσέλευση 11.00

Έναρξη εργασιών : 12.00

12.00-12.10 Εισαγωγή εκ μέρους του ΣΥ.ΠΡΟ.ΜΕ.: Παύλος Αντωνόπουλος

12.10-14.00 Εμπειρίες από τη συνάντηση με το τραύμα και την ψυχική οδύνη παιδιών και ενήλικων προσφύγων

Συντονίζει : Κατερίνα Μάτσα, ψυχίατρος

«Η εμπειρία του Κέντρου Παιδοψυχικής Υγιεινής ΠΕΔΥ με τους πρόσφυγες»:

12.10-12.25 α. «Πρόληψη στην ψυχική υγεία »

Δέσποινα Κωστοπούλου, ψυχολόγος

23.25-12.40 β. «Προβληματισμοί για τη διαπολιτισμική εκπαίδευση».

Καλλιόπη Οικονόμου, ειδική παιδαγωγός

12.40-12.55 «Σκέψεις, εμπειρίες, προβληματισμοί στη διαδρομή μας με πρόσφυγες και μετανάστες»

Δήμητρα Ξενάκη, ψυχολόγος /ψυχοθεραπεύτρια & Μαρία Ντάσιου , πνευμονολόγος

12.55-13.10 «Γυναίκες πρόσφυγες/μετανάστριες».

Δώρα Κουτσανέλλου, ψυχολόγος

13.10-13.25 «Η αντανάκλαση των συνθηκών διαβίωσης στη χώρα υποδοχής στην ψυχική υγεία των προσφύγων».

Φώτης Κουνιάκης, ψυχίατρος

13.25-13.40 «Η ανάγκη για μια διαπολιτισμική προσέγγιση στην ψυχική οδύνη του πρόσφυγα».

Θ. Μεγαλοοικονόμου

13.40-14.00 Συζήτηση

14.00-14.15 Διάλειμμα

14.15-15.30 Η σημασία της κατανόησης και της ισότιμης αναγνώρισης της κουλτούρας του» «άλλου»

Συντονίζει : Λίτσα Φρυδά, εκπαιδευτικός

14.15-14.30 «Προσεγγίσεις του “άλλου” και διαχείριση της προσφυγικής κρίσης».

Χρύσα Γιαννοπούλου, Διδάκτωρ Κοινωνικής Ανθρωπολογίας, Παν/μιο Μακεδονίας

14.30-14.45 «Διαφορετικότητα και ψυχική υγεία»

Nasim Lomani, χώρος στέγασης προσφύγων City Plaza

14.45-15.00 «Ο “πολιτισμικά άλλος”, ως ευάλωτος, απειλή και αντικείμενο διαχείρισης.

Εμπειρίες από εγχειρήματα έμπρακτης αλληλεγγύης στους/στις πρόσφυγες»

Γιώργος Μανιάτης, χώρος στέγασης προσφύγων City Plaza.

15.00-15.30 Συζήτηση

Θα γίνουν παρεμβάσεις από πρόσφυγες.

Jun 162017
 

Η Δομή Φιλοξενίας Ασυνόδευτων Ανήλικων Μεταξουργείου σάς προσκαλεί σε μία γιορτή με αφορμή τη Μέρα του Πρόσφυγα.

Αγαπητοί φίλοι και αγαπητές φίλες,

το Σάββατο, 17 Ιουνίου, η Δομή Φιλοξενίας Ασυνόδευτων Ανήλικων της ΑΡΣΙΣ – Κοινωνική Οργάνωση Υποστήριξης Νέων σάς προσκαλεί στην Πλατεία Αυδή του Μεταξουργείου, μεταξύ 19.00 με 22.00, προκειμένου να τιμήσουμε μαζί τη Μέρα του Πρόσφυγα (20.6).

Στόχος μας είναι να δημιουργήσουμε το πλαίσιο για να δημιουργηθεί στη γειτονιά μας μία διαδραστική εγκατάσταση με θέμα τα δικαιώματα και τη συνύπαρξη σε μία πολυπολιτισμική, πολύγλωσση και διαρκώς εξελισσόμενη κοινότητα. Με άλλα λόγια, φιλοδοξούμε να δημιουργήσουμε από κοινού ένα έργο με τίτλο «Το δέντρο της ζωής», απαλλαγμένο από τις έννοιες του «εμείς κι εσείς». Ένα έργο στο οποίο ο καθένας συμπληρώνει το δικό του κομμάτι στην εικόνα, συμβάλλοντας συγχρόνως στη δημιουργία της κοινής μας πραγματικότητας.

Στη δράση αξιοποιούνται αποσπάσματα από το βιβλίο “Μονόλογοι από το Αιγαίο: το ταξίδι και τα όνειρα ασυνόδευτων ανήλικων προσφύγων” που δημιούργησε το Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση σε συνεργασία με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες.

Η συνάντησή μας θα πλαισιωθεί από τους ήχους της ομάδας κρουστών ANASA!

Feb 262017
 

Τις τελευταίες εβδομάδες είναι σε εξέλιξη ένα εργαστήριο που γίνεται σε συνεργασία της Αλεξάνδρας Βασιλείου και της Βέρας Λάρδη με την Εστία Προσφύγων – Άρσις.

Στο εργαστήριο συμμετέχει μεικτή ομάδα γυναικών αποτελούμενη από 3-4 μητέρες με προσφυγικό προφίλ και 3-4 γυναίκες εκπαιδευτικούς από την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Στόχος του εργαστηρίου είναι η αμοιβαία κατανόηση των κοινών ανθρώπινων αξιών καθώς και του τρόπου που αυτές εκφράζονται ανάλογα με το πολιτισμικό πλαίσιο και τον ρόλο της γυναικείας ταυτότητας. Εξερευνούμε το ρόλο της μητέρας και της εκπαιδευτικού, καθώς και την επικοινωνία ανάμεσα στις δυο για την καλύτερη συνεργασία στην εκπαιδευτική εμπειρία των παιδιών.

Θα γίνουν δυο κύκλοι εργαστηρίων για δυο διαφορετικές ομάδες μητέρων κι εκπαιδευτικών. Σύνθετο το εγχείρημα, εθελοντική η παρουσία όλων (συντονιστριών, μητέρων, εκπαιδευτικών και διερμηνέων). Μέχρι στιγμής καταφέραμε να προσπεράσουμε τα εμπόδια προγραμματισμού και υλοποίησης. Η Εστία Προσφύγων μας έχει στηρίξει αφάνταστα στην οργάνωση και οι εκπαιδευτικοί που συμμετέχουν αποδεικνύουν έμπρακτα τη δέσμευση τους στο δικαίωμα εκπαίδευσης όλων των παιδιών.

Σε αυτό το διαπολιτισμικό πλαίσιο οι συμμετέχουσες έχουν την ευκαιρία να αποκτήσουν μια βαθύτερη κατανόηση των αναγκών και του τρόπου έκφρασης η μίας της άλλης και να συνεργαστούν στην από κοινού ένταξη τόσο των ίδιων των μητέρων στην ελληνική κοινωνία, όσο και των παιδιών τους στο εθνικό σύστημα εκπαίδευσης. Το εργαστήριο έχει βιωματική μορφή και αξιοποιούνται εργαλεία από τα πεδία του Processwork, του Ψυχοδράματος και του θεάτρου Playback.

Dec 172016
 

Χθες το απόγευμα είχαμε συνάντηση επιμόρφωσης/εποπτείας με την ομάδα πεδίου της Secours Islamique France που έχει αναλάβει δράση στο Κέντρο Φιλοξενίας Προσφύγων στη Μαλακάσα. Όποιος έχει επισκεφθεί το χώρο γνωρίζει τις αντιξοότητες και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι πρόσφυγες εκεί. Στις ίδιες αντίξοες συνθήκες εργάζονται και οι επαγγελματίες των ΜΚΟ που δρουν στο χώρο. Κρύο (πολύ κρύο!) και οργανωτικές ελλείψεις κάνουν το έργο τους ακόμη πιο δύσκολο.

Η συγκεκριμένη ομάδα εστιάζει στη δουλειά με τα παιδιά του κέντρου φιλοξενίας. Παρ’ όλες τις δυσκολίες και προκλήσεις, η ομάδα καταφέρνει μικρές νίκες σε αυτή τη συνεχή μάχη με την απελπισία και τη ματαίωση.

Στη χθεσινή μας συνάντηση εστιάσαμε στο team work. Στον τρόπο που η ομάδα συνεργάζεται, στις ανάγκες των μελών της και στον τρόπο που επικοινωνούνται αυτές οι ανάγκες. Μοιραστήκαμε εκνευρισμούς, αδιέξοδα, κούραση, αλλά και οράματα, συγκίνηση και στήριξη. Εξερευνήσαμε ανάγκες που εκφράζονται με διαφορετικό τρόπο, με διαφορετική εστίαση και πως αυτές είναι και μορφές ηγεσίας, ο δρόμος του πολεμιστή, ο δρόμος του οραματιστή, ο δρόμος του δασκάλου, ο δρόμος του θεραπευτή.

Αυθόρμητα, στο τέλος της συνάντησης, κάποιος φώναξε ‘group hug!’ και πριν το καταλάβουμε είχαμε γίνει ένα κουβάρι στη μέση του δωματίου, μια αγκαλιά. Ήταν γλυκό το συναίσθημα, αυτή η συνάντηση με αγνώστους, πρώτη φορά μαζί, που κατέληξε σε μια τόσο ζεστή αγκαλιά.

Κάτι τέτοιες στιγμές είναι που μου δίνουν ελπίδα ότι μέσα σε αυτό το χάος και το αδιέξοδο υπάρχει τρόπος να δημιουργήσουμε ρωγμές, να συνδεθούμε και να πάρουμε δύναμη ο ένας από τον άλλον. Μαρία, Μυρσίνη, Διονύση, Λάουρα, Αλέξανδρε, Κωνσταντίνα, Μαρίνα σας ευχαριστώ! Καλή αντάμωση με τον καινούργιο χρόνο…

Nov 252016
 

spodigos

Πηγή: www.0-18.gr

Με αφορμή τη συμπλήρωση 27 χρόνων από την υιοθέτηση της Διεθνούς Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού, ο Συνήγορος του Πολίτη παρουσιάζει τον πρακτικό Οδηγό για την προσφορά εθελοντικών υπηρεσιών σε παιδιά, που προετοιμάστηκε με τη συμμετοχή μεγάλου αριθμού φορέων και οργανώσεων, σε ειδική εκδήλωση τη Δευτέρα 28 Νοεμβρίου 2016, 10.00-13.00, στο Πολιτιστικό Κέντρο «Μελίνα» του Δήμου Αθηναίων (Ηρακλειδών 66 και Θεσσαλονίκης, Θησείο).

Πρόσκληση

Πρόγραμμα

Δελτίο Τύπου

Ο Οδηγός “Εθελοντισμός και Δικαιώματα του Παιδιού” είναι προϊόν πολύχρονης δράσης και ανταλλαγής εμπειριών και απόψεων δημοσίων φορέων και μη κυβερνητικών οργανώσεων που παρέχουν εθελοντικές υπηρεσίες σε παιδιά, με στόχο τον σχεδιασμό εργαλείων εκπαίδευσης και ευαισθητοποίησης σχετικά με τη Διεθνή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού και τη δεοντολογία που απορρέει από αυτήν. Διαβάστε περισσότερα για το ιστορικό της δημιουργίας του Οδηγού εδώ.

Στον Οδηγό καταγράφονται με σύντομο και εύχρηστο τρόπο:

  • βασικές διαδικασίες, αρχές και κανόνες που αφορούν στη διαχείριση της προσφοράς εθελοντικών υπηρεσιών (πχ αναζήτηση, προσέλκυση και επιλογή εθελοντών, υποχρεώσεις φορέα και εθελοντή, εκπαίδευση και εποπτεία)
  • πεδία εφαρμογής της Διεθνούς Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού
  • θετικές και αρνητικές εμπειρίες που μπορούν  να χρησιμεύσουν ως παραδειγματα προς μίμηση ή προς αποφυγή
  • εργαλεία ελέγχου, προγραμματισμού και αυτοαξιολόγησης, προτάσεις και ιδέες προς αξιοποίηση
  • βιβλιογραφικές παραπομπές.

Σε μια περίοδο που αναπτύσσονται πολλές και διαφορετικές εθελοντικές δράσεις για τα παιδιά, ο Συνήγορος του Παιδιού επισημαίνει ότι είναι απαραίτητο να γίνεται κατάλληλη επιλογή, εκπαίδευση και εποπτεία των εθελοντών. Είναι ανάγκη επίσης τα στελέχη των οργανώσεων να καθιστούν ξεκάθαρη τη δεοντολογία προσφοράς εθελοντικού έργου και να αποφεύγονται πρακτικές που μπορούν να θέτουν σε κίνδυνο τα ίδια τα παιδιά και τα δικαιώματά τους.

Sep 232016
 

w

Πρόσκληση για το Συστημικό καφενείο για τα Κινήματα Κοινωνικής Αλληλεγγύης στο 9ο Συνέδριο της EFTA (European Family Therapy Association)

 “Ένα αποτύπωμα από Κοινωνικά Κινήματα & Δομές Αλληλεγγύης
(από το ατομικό στο συλλογικό στο κινηματικό)

Στα πλαίσια του 9ου Συνεδρίου της EFTA στην Αθήνα, που συνδιοργανώνεται από την EFTA και την ΕΘΟΣ (Ελληνική Ομοσπονδία Συστημικής και Οικογενειακής Θεραπείας) δίνεται η δυνατότητα στους σύνεδρους να συναντηθούν σε ομάδες κοινού ενδιαφέροντος – τα Συστημικά Καφενεία – για να ανταλλάξουν εμπειρίες και απόψεις. Στο συγκεκριμένο συνέδριο αναδύθηκε η ανάγκη για ένα νέο καφενείο με στόχο να αφουγκραστεί την δημιουργική αντίδραση της κοινωνίας στην κρίση που βιώνει. Ακολουθεί η περιγραφή του:

«Οι κοινωνίες μας, ως απάντηση στην ευρείας κλίμακας κοινωνικο-οικονομική και ανθρωπιστική κρίση, γέννησαν κινήματα κοινωνικής αλληλεγγύης, σε κάποιες περιπτώσεις μέσα από αυθόρμητη ανάδυση μιάς αυτο-ρυθμιζόμενης, αυτο-ποιούμενης διεργασίας, σε κάποιες άλλες μέσα από περισσότερο επίσημες ή θεσμικές διαδικασίες. Αυτό είναι ένα φαινόμενο που είναι χρήσιμο για εμάς τους συστημικούς θεραπευτές να αναγνωρίσουμε, να κατανοήσουμε και να αφουγκραστούμε με προσοχή, και ακόμα πιο σημαντικό να μάθουμε από αυτό. Τι μαθήματα πήραμε ή είναι να πάρουμε ως συστημικοί θεραπευτές; τι μας έρχεται από την κοινωνία που αγωνίζεται; τι είναι να ακούσουμε, καινούργιο ή παλιό, γνωστό ή άγνωστο, δύσκολο ή εύκολο, καυστικό ή προβληματισμένο, από ανθρώπους που συμμετέχουν σε κοινωνικά κινήματα και δομές αλληλεγγύης μέσα στην κοινωνικο-οικονομική κρίση

Είναι μέσα στην φιλοσοφία του συνεδρίου να ανοίξει τη συμμετοχή σε αυτό το καφενείο σε μέλη κοινωνικών κινημάτων της τοπικής κοινωνίας, ανεξάρτητα από την εγγραφή τους στο συνέδριο ή από την ιδιότητα του ψυχοθεραπευτή. Ο σκοπός είναι βάζοντας δίπλα-δίπλα εμπειρίες από διαφορετικά πλαίσια και οπτικές, ν’ αναδυθούν νέες κατανοήσεις και προοπτικές και να ενισχυθεί η συνεργασία και η δικτύωση.

Σας καλούμε λοιπόν να συμμετέχετε σε αυτό το καφενείο για να μοιραστείτε μαζί μας την πολύτιμη προσωπική σας εμπειρία μέσα από την διαδρομή στους κινηματικούς χώρους, όπως το έχει βιώσει ο καθένας, κινητοποιούμενος και παλεύοντας με την κρίση, σε θεσμικά ή μη πλαίσια, μέσα από το συναγωνίζεσθαι με τους ανθρώπους.

Καθώς ο συνεδριακός χρόνος είναι πυκνός και σύντομος κατανοήσαμε, ως διοργανωτές αυτού του καφενείου, την ανάγκη να εκκινήσει η διεργασία μέσα από μια πρώτη συνάντηση πριν το συνέδριο, την Κυριακή 25 Σεπτέμβρη 12.00-15.00 στο Θέατρο Εμπρός, Ρήγα Παλαμήδη 2, Ψυρρή.

Το Systemic Café on social solidarity movements κατά την διάρκεια του συνεδρίου θα γίνει το Σάββατο 1η Οκτώβρη, στις 15.00, στο 1o Δημοτικό Σχολείο της Αθήνας, Σπύρου Μερκούρη 20, απέναντι από το άλσος Παγκρατίου.

Θα χαρούμε να τα πούμε από κοντά.

Εκ μέρους του συνεδρίου

Μίνα Τοδούλου, PhD, Ψυχολόγος

Συντονίστρια (ΑΚΜΑ) συστημικών παρεμβάσεων στην κοινότητα

Πρόεδρος Συνεδρίου

Οι συντονιστές του καφενείου

Δημήτρης Μαγριπλής, Παιδοψυχίατρος ΚΨΥ Περιστερίου

Ψυχοθεραπευτής ζεύγους και οικογένειας / μέλος του Κοινωνικού Ιατρείου Χαλανδρίου

Δήμητρα Ξενάκη, BSc(Hons)Psych(Open), Συστημική Ψυχοθεραπεύτρια

μέλος του Αυτοδιαχειριζόμενου Κοινωνικού Ιατρείου, Ν. Φιλαδέλφειας, Ν. Χαλκηδόνας, Ν. Ιωνίας & γύρω Περιοχών

Jun 022016
 

diplasou

ΑΘΗΝΑ – ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ
“Από τη Ντροπή στην Υπερηφάνεια”
Συζήτηση με τους επιστημονικούς συνεργάτες του 11528 – ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ

Στο πλαίσιο της προφεστιβαλικής διοργάνωσης του Athens Pride οι επιστημονικοί συνεργάτες της Γραμμής Ψυχολογικής Στήριξης “11528-ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ” ανοίγουν συζήτηση με θέμα:
“Από την ντροπή στην Υπερηφάνεια” την Τρίτη 07 Ιουνίου 2016, στο six d.o.g.s. στις 7:15 μ.μ.

Φέρνουν το συναίσθημα της ντροπής και την κουλτούρα που την συνοδεύει και θέτουν στο επίκεντρο την διαδρομή που διανύει κανείς μέχρι να φτάσει στην υπερηφάνεια. Η συζήτηση θα κυλήσει διαδοχικά μέσα από σύντομες τοποθετήσεις με στόχο την αφύπνιση των μηχανισμών που ενεργοποιούνται κατά το βίωμα αυτών των συναισθημάτων και θα ακολουθήσει συζήτηση με το κοινό, όπου θα θέσουμε ερωτήσεις, θα κάνουμε παρεμβάσεις και θα μοιραστούμε εμπειρίες.

Συμμετέχουν:
Νάνσυ Παπαθανασίου Ph.D., Κλινική Ψυχολόγος
Αλεξάνδρα Βασιλείου Ph.D., Κοινωνική Ψυχολόγος
Γιώργος Κασφίκης M.A., Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας-Coach
Ειρήνη Κουτελά M.Sc., Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας
Ευφροσύνη Καραγεώργου M.Sc., Κλινική Ψυχολόγος

Η εκδήλωση πραγματοποιείται στο πλαίσιο του “Προγράμματος καταπολέμησης των διακρίσεων βάσει του σεξουαλικού προσανατολισμού και της ταυτότητας φύλου: πρόληψη και παρέμβαηση”. Φορείς υλοποίησης του Προγράμματος είναι η Ομοφυλοφιλική και Λεσβιακή Κοινότητα Ελλάδας (ΟΛΚΕ) και οι οργανώσεις «Thessaloniki Pride», «Athens Pride» και «Θετική Φωνή». Το Πρόγραμμα έχει ακόμη την αλληλεγγύη και τη στήριξη των οργανώσεων: “Οικογένειες Ουράνιο Τόξο”, “Queertrans”, “Πολύχρωμο Σχολείο” (πρώην Ομοφοβία και Τρανσφοβία στην Εκπαίδευση), “ΛΟΑΤ-ΑμεΑ”, “ThessΔΙΚΤΥΟ”, “Thessaloniki Rainbow Youth”, “Proud Seniors Greece”, “ΑΜΚΕ Κλίμακα” και “Generation 2”.

Το 11528–ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ έχει την ηθική στήριξη της Περιφέρειας Αττικής. Η χρηματοδότηση γίνεται εξολοκλήρου με την υποστήριξη της οργάνωσης «αλληλεγγύη-SolidarityNow». Η Γραμμή Ψυχολογικής Στήριξης 11528-ΔΙΠΛΑ έχει την στήριξη από το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων. Χορηγός επικοινωνίας ΕΡΤ ΑΕ και Πρώτο Πρόγραμμα.

Πληροφορίες:
Ημέρα: Τρίτη 7 Ιουνίου 2016
Ώρα: 19:15
Τόπος: Πολιτιστικός Χώρος six d.o.g.s.
Διεύθυνση: Αβραμιώτου 6-8, Μοναστηράκι, 105 51, Αθήνα
Είσοδος: Ελεύθερη

Την συζήτησή μας θα συνοδεύσουν δροσερά soft drinks και εκλεκτά εδέσματα.

Υπεύθυνη Έργου & Επικοινωνίας για το “ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ”: Κλεοπάτρα Οικονομίδου
Tel.: 2108829969 – 6989763773, management@11528.gr

www.11528.gr

Ένα κλικ εδώ για την εκδήλωση στο facebook

May 272016
 

13237706_1722901707949367_6173922280319707777_n

Μια μαρτυρία του Γιώργου Τσιάκαλου από ανάρτηση του στο facebook

Από την Ειδομένη στη Softex

Αδυνατώ αυτή τη στιγμή να γράψω γι’ αυτά που αισθάνθηκα βλέποντας τους χώρους στους οποίους μεταφέρθηκαν οι πρόσφυγες από την Ειδομένη. Είμαι πολύ κουρασμένος, περισσότερο ψυχικά παρά σωματικά, και μόνον η οργή με κρατάει ενεργό και δραστήριο. Λίγες γραμμές μόνον ως αναγκαίο συνοδευτικό κείμενο σε κάποιες φωτογραφίες που υποσχέθηκα στους/στις πρόσφυγες ν’ αναρτήσω. Κι’ αυτές ακόμη οι φωτογραφίες λίγες, καθώς ντρεπόμουν να φωτογραφίσω, αλλά η δική τους παρότρυνση ήταν πιο ισχυρή. 

Σήμερα κατάλαβα γιατί δυσπιστούσαν -τόσο πολύ περισσότερο από εμένα- στα λόγια αυτής της Πολιτείας, και προτιμούσαν να μένουν στις λάσπες της Ειδομένης. Στην ερώτηση που δέχτηκα παρά πολλές φορές τους τελευταίους μήνες, αν θεωρώ ότι θα ήταν καλύτερα γι’ αυτούς/ες αν έφευγαν από εκεί και επέλεγαν την παραμονή σε κάποιες από τις επίσημες δομές, απαντούσα ότι μάλλον θα ήταν προτιμότερο να το κάνουν.

Η δική μας απόφαση ν’ ανοίξουμε το σπίτι μας δεν ήταν «μήνυμα προς την κοινωνία» (όπως σχολίασε κάποιος δημοσιογράφος κι έσπευσα να τον διορθώσω), ήταν μήνυμα προς τους ανθρώπους στην Ειδομένη ότι πολλοί και πολλές από εμάς δεν αντέχουμε να τους βλέπουμε να ζουν σε τέτοιες συνθήκες, ότι τους θέλουμε κοντά μας να μοιραστούμε τα προβλήματά τους, να διεκδικήσουμε από κοινού λύσεις, να υπερασπιστούμε με επιτυχία την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Άκουγαν την άποψή μου με ευγένεια, δυσκολεύονταν όμως να την ακολουθήσουν. «Να οφείλεται άραγε αυτό στο γεγονός ότι δικές τους γνώσεις και πληροφορίες είναι λιγότερες από τις δικές μου», αναρωτιόμουν. Σήμερα επισκέφτηκα δύο από τα Κέντρα Φιλοξενίας όπου μεταφέρθηκαν. Ομολογώ: αυτοί είχαν δίκιο με τη δυσπιστία τους. Ναι υπάρχουν και χειρότερα μέρη από την Ειδομένη, και είναι (κάποια από) αυτά που τους προσφέρει η Ελληνική Πολιτεία. Πως κατάφεραν και τα βρήκαν, αφού πόδια επισήμου ποτέ δεν πάτησαν στα μέρη εκείνα; Μέσα από ποια μονοπάτια της σκέψης οδηγήθηκαν σ’ αυτές τις αποφάσεις; Ποια να είναι άραγε η εικόνα που έχουν για τους/τις πρόσφυγες και τις ανάγκες τους, είναι ακόμα εικόνα ανθρώπων σαν κι εμάς;

Μακριά, πολύ μακριά από το δικό μας κόσμο, να μην ερχόμαστε σ’ επαφή, ούτε να βλεπόμαστε, ούτε ν’ ακουγόμαστε, ούτε καν να γεννιέται η σκέψη ότι κάπου εδώ είναι κι αυτοί. Μόνο η αδιάκοπη κυκλοφορία στην εθνική οδό, που περνάει πάνω από το κεφάλι τους, θα θυμίζει σ’ αυτούς/ες και τα παιδιά τους ότι υπάρχει ο δικός μας κόσμος, όμοιος μ’ αυτόν που είχαν κι εκείνοι πριν τον πόλεμο και όμοιος μ’ αυτόν που επιθυμούν και πάλι να βρουν. Εμείς όμως θα περνούμε από δίπλα τους με ταχύτητα 120 χιλιομέτρων, πώς να προσέξουμε στο βάθος τον άλλο, τον εντελώς διαφορετικό κόσμο που ετοίμασε γι’ αυτούς η δική μας πολιτική ηγεσία!

Από τις λάσπες της Ειδομένης μεταφέρθηκαν στη μέρα-νύχτα σκοτεινή, εγκαταλελειμμένη από χρόνια αποθήκη της SOFTEX, οι έξι τουαλέτες έξω, για εκατοντάδες προσφύγων. Δεν μπορούσα μέχρι προχθές να φανταστώ ότι θα ερχόταν μια στιγμή που οι πρόσφυγες θα νοσταλγούσαν τις συνθήκες διαβίωσης της Ειδομένης. Nάτη όμως που ήρθε.

Και χαρακτηριστική για την εποχή μας είναι η διαμετρικά αντίθετη άποψη του αλλοδαπού μέλους μιας νεότευκτης «Μη Κερδοσκοπικής Οργάνωσης» ότι «ο χώρος αυτός δίνει πολλές δυνατότητες παρέμβασης». Την εκφράζει με ενθουσιασμό, διαβεβαιώνει ότι θα καταφέρει να κάνει την αποθήκη παράδεισο, και στην ερώτηση αν έχει τέτοια άδεια, παραπέμπει στις εξαιρετικές σχέσεις της ηγεσίας της δικής τους οργάνωσης με τη δική μας κυβέρνηση. GONGO (Government Oriented NGO)!

Εκατό μέτρα παραπέρα μερικές δεκάδες σκηνές στημένες επάνω σε χοντρό χαλίκι. Λάσπες ασφαλώς δεν θα υπάρχουν, αλλά ούτε δυνατότητα να περπατήσεις χωρίς χοντρά παπούτσια. Για θέα απέναντι τα διυλιστήρια της ΕΚΟ. Παντού σκόνη από τις χωματουργικές εργασίες που γίνονται για τη διεύρυνση του στρατοπέδου.

«Έτοιμα όλα», είπε ο υπουργός, που πάει να πει: «γι’ ανθρώπους προφανώς δεν κάνουν, αλλά για πρόσφυγες αρκούν».

Λένε «μη βιάζεστε, όλα θα γίνουν καλύτερα», αλλά σήμερα κατάλαβα για άλλη μια φορά: Τίποτε το καλό δεν γίνεται, αν δεν το κάνουμε εμείς! Συνεπώς, θα είμαστε εκεί, όπως είμασταν και στην Ειδομένη. Μέρα και νύχτα.

 

May 242016
 

image-header

ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
Ιερά Οδός 48 & Μεγάλου Αλεξάνδρου 134-135
104 35 Κεραμεικός, Αθήνα (Μετρό Κεραμεικός)

Προβολή του ντοκιμαντέρ «Ο πιο μακρύς δρόμος»
της Μαριάννας Οικονόμου
Δευτέρα 30 Μαΐου, 20:00 στην Ταινιοθήκη

Θα ακολουθήσει συζήτηση με τους: Αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ξένη Δημητρίου, σκηνοθέτιδα Μαριάννα Οικονόμου, Πρόεδρο της ΜΕΤΑδρασης Λώρα Παππά και τον φωτογράφο Ενρί Τσανάι.

«Ο πιο μακρύς δρόμος» παρακολουθεί την ιστορία δύο προσφύγων στις φυλακές ανηλίκων του Βόλου και στη αίθουσα του δικαστηρίου της Κομοτηνής.

Η εκδήλωση είναι μέρος του αφιερώματος ‘Πρόσφυγες: Απόδραση προς την ελευθερία;’ που οργανώνει η Ταινιοθήκη σε συνεργασία με το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και την Περιφέρεια Αττικής, 29 Μαΐου – 1 Ιουνίου 2016.

 

LONGEST RUN TRAILER 1’58” from Marianna Economou on Vimeo.