Jun 142017
 

 

Refugee Food Festival

ΑΘΗΝΑ 18-22 Ιουνίου 2017

Τα εστιατόρια στην Αθήνα ανοίγουν την κουζίνα τους σε πρόσφυγες σεφ

Από τις 17 έως τις 21 Ιουνίου το μενού των εστιατορίων της Αθήνας εμπλουτίζεται με πιάτα που έχουν εμπνευστεί και δημιουργήσει από κοινού οι σεφ των εστιατορίων σε συνεργασία με πρόσφυγες σεφ: πρωτότυπες επιλογές, πιάτα από δύο σεφ… Μια πρωτοβουλία γαστρονομίας και αλληλεγγύης με σκοπό να αναδείξει τα μαγειρικά ταλέντα των προσφύγων και τη μοναδικότητα της κάθε κουζίνας.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ:

☞ Κυριακή 18 Ιουνίου: Ιρανική κουζίνα από τον σεφ Mahboubeh Tavakoli * Εστιατόριο: Γή / Yi * 210.9648.512

☞ Δευτέρα 19 Ιουνίου: Κουρδική κουζίνα από τον Σύρο σεφ Barshank Haj Younes * Εστιατόριο: Σεϋχέλλες * 211.183.4789

☞Δευτέρα 20-21 Ιουνίου: Σομαλική κουζίνα από τον σεφ Hassan Hassan *Εστιατόριο: Βασίλαινας Εστιατόριο * 210.7210.501

☞Τρίτη 21 Ιουνίου: Συριακή κουζίνα από τον σεφ Abdulrahman Al Hallak * Εστιατόριο: 7 Food Sins Gastro Pub * 210.7011.108

☞ Πέμπτη 22 Ιουνίου: Αφγανική κουζίνα από τον σεφ Reza Golami * Εστιατόριο: It * 210.3635.773

Επικοινωνία με την ομάδα του Refugee Food Festival: athens@refugeefoodfestival.com
Athens InsiderUNHCR GREECELouis Martin

Μια δράση της
Food Sweet Food σε συνεργασία με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες στην Ελλάδα UNHCR GREECE και το Athens Insider.

To Refugee Food Festival – Φεστιβάλ Μαγειρικής Προσφύγων είναι μια συμμετοχική πρωτοβουλία της κοινωνίας των πολιτών. Η Food Sweet Food και η Ύπατη Αρμοστεία δημιούργησαν έναν οδηγό για όσους επιθυμούν να υλοποιήσουν το Refugee Food Festival στην πόλη τους. Κάθε τοπική διοργάνωση του Φεστιβάλ στηρίζεται στη συμβολή της κοινωνίας των πολιτών της κάθε πόλης.

refugeefoodfestival.com
#RefugeeFoodFestival
#WithRefugees

Δείξε στον κόσμο ότι είσαι Μαζί με τους Πρόσφυγες: www.WithRefugees.org
_____________________________________

Το Refugee Food Festival βασίζεται στις οικουμενικές αξίες της οικειότητας και της γενναιοδωρίας που συνυπάρχουν στη μαγειρική.

ΑΛΛΑΓΗ ΤΩΝ ΑΝΤΙΛΗΨΕΩΝ
Πίσω από κάθε πρόσφυγα, υπάρχει ένας άνδρας ή μια γυναίκα με ξεχωριστά ταλέντα.

ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗΣ ΕΝΤΑΞΗΣ
Οι πρόσφυγες σεφ έρχονται σε επαφή με αφοσιωμένους επαγγελματίες, εστιατόρια και εθελοντές.

ΚΑΛΟ ΦΑΓΗΤΟ
Ένα συναρπαστικό ταξίδι σε άγνωστες γεύσεις!

ΕΝΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων που τιμάται στις 20 Ιουνίου, 13 πόλεις στην Ευρώπη ενώνουν δυνάμεις: Αθήνα, Παρίσι, Μαδρίτη, Βρυξέλλες, Άμστερνταμ, Φλωρεντία, Λυόν, Μασσαλία, Μπορντό, Λιλ, Μιλάνο, Ρώμη, Μπάρι.

Η φετινή Ευρωπαϊκή εκδοχή είχε σαν αφετηρία τη διοργάνωση του Φεστιβάλ στο Παρίσι και το Στρασβούργο το 2016.

May 182017
 

Εκπαίδευση των παιδιών προσφύγων στην Ελλάδα: απολογισμός και προοπτικές

Κύκλος «Εκπαίδευση του σήμερα και του αύριο»

26.05.2017, 18.00 ́ | Auditorium Theo Angelopoulos, IFG

Λίγο πριν το τέλος της σχολικής χρονιάς, ποιος είναι ο απολογισμός της σχολικής φοίτησης των παιδιών προσφύγων, που ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 2016, και ποιες οι προοπτικές για το μέλλον;

Προβολή της ταινίας La Cour de Babel της Julie Bertucelli (διάρκεια : 89’) και συζήτηση για την ένταξη των παιδιών προσφύγων στο ελληνικό σχολείο: τα διαθέσιμα μέσα, το εκπαιδευτικό πρόγραμμα που εφαρμόστηκε, αλλά επίσης οι προοπτικές και οι προκλήσεις ενόψει της νέας σχολικής χρονιάς.

Με τους:

Αλεξάνδρα Ανδρούσου, επιστημονική επιτροπή για τη στήριξη των παιδιών προσφύγων (ΥΠΠΕΘ)

Γκέλη Αρώνη, ομάδα διαχείρισης, συντονισμού και παρακολούθησης της εκπαίδευσης των προσφύγων (ΥΠΠΕΘ)

Χρήστος Στεφάνου, συντονιστής εκπαίδευσης προσφύγων (Κέντρο φιλοξενίας Ελαιώνα)

Συντονιστής: Γιώργος Μόσχος, βοηθός Συνήγορος του Πολίτη για τα Δικαιώματα του Παιδιού

Με τη συμμετοχή εφήβων-συμβούλων του Συνηγόρου του Πολίτη για τα δικαιώματα του Παιδιού

Είσοδος ελεύθερη, ταυτόχρονη μετάφραση, ταινία με ελληνικούς υπότιτλους
Θα δοθεί βεβαίωση παρακολούθηση

Πληροφορίες: sce@ifa.gr

Feb 262017
 

Τις τελευταίες εβδομάδες είναι σε εξέλιξη ένα εργαστήριο που γίνεται σε συνεργασία της Αλεξάνδρας Βασιλείου και της Βέρας Λάρδη με την Εστία Προσφύγων – Άρσις.

Στο εργαστήριο συμμετέχει μεικτή ομάδα γυναικών αποτελούμενη από 3-4 μητέρες με προσφυγικό προφίλ και 3-4 γυναίκες εκπαιδευτικούς από την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Στόχος του εργαστηρίου είναι η αμοιβαία κατανόηση των κοινών ανθρώπινων αξιών καθώς και του τρόπου που αυτές εκφράζονται ανάλογα με το πολιτισμικό πλαίσιο και τον ρόλο της γυναικείας ταυτότητας. Εξερευνούμε το ρόλο της μητέρας και της εκπαιδευτικού, καθώς και την επικοινωνία ανάμεσα στις δυο για την καλύτερη συνεργασία στην εκπαιδευτική εμπειρία των παιδιών.

Θα γίνουν δυο κύκλοι εργαστηρίων για δυο διαφορετικές ομάδες μητέρων κι εκπαιδευτικών. Σύνθετο το εγχείρημα, εθελοντική η παρουσία όλων (συντονιστριών, μητέρων, εκπαιδευτικών και διερμηνέων). Μέχρι στιγμής καταφέραμε να προσπεράσουμε τα εμπόδια προγραμματισμού και υλοποίησης. Η Εστία Προσφύγων μας έχει στηρίξει αφάνταστα στην οργάνωση και οι εκπαιδευτικοί που συμμετέχουν αποδεικνύουν έμπρακτα τη δέσμευση τους στο δικαίωμα εκπαίδευσης όλων των παιδιών.

Σε αυτό το διαπολιτισμικό πλαίσιο οι συμμετέχουσες έχουν την ευκαιρία να αποκτήσουν μια βαθύτερη κατανόηση των αναγκών και του τρόπου έκφρασης η μίας της άλλης και να συνεργαστούν στην από κοινού ένταξη τόσο των ίδιων των μητέρων στην ελληνική κοινωνία, όσο και των παιδιών τους στο εθνικό σύστημα εκπαίδευσης. Το εργαστήριο έχει βιωματική μορφή και αξιοποιούνται εργαλεία από τα πεδία του Processwork, του Ψυχοδράματος και του θεάτρου Playback.

Jan 082017
 

Μια ιστορία που φτιάξαν νέοι άνθρωποι που ζουν στο προσφυγικό κέντρο στη Μόρια της Λέσβου. Βλέποντάς το θυμήθηκα τη φωτιά που ξέσπασε εκεί και τον πανικό των ανθρώπων. Σκέφτηκα πως είναι να’σαι κλεισμένη μέσα στα συρματοπλέγματα με λίγες εξόδους και να προσπαθείς να φύγεις απο την φωτιά να προστατευτείς και βλέποντας αυτό το βιντεάκι συγκινήθηκα που κάποιοι μεταμορφώσαν αυτήν την τραυματική εμπειρία σε ένα μήνυμα ενδυνάμωσης, δώρο για όλους μας…

Καλή μας Χρονία! Να βοηθάμε ο ένας τον άλλον να βρίσκουμε τις πηγές δύναμης μέσα μας και να δημιουργούμε συνθήκες ανάδυσης νέας δημιουργίας!

Dec 252016
 

 

Σας ευχόμαστε μέσα από την καρδιά μας Καλές Γιορτές και Καλή Χρονιά! Να’χουμε την υγειά μας κι ο ένας τον άλλον, να ονειρευόμαστε και να τολμάμε τα αδύνατα!

 

Mar 192015
 

actionaid

Στις 20 Φεβρουαρίου, η ActionAid πραγματοποίησε ένα κοινωνικό πείραμα στο κέντρο της Αθήνας σε 2 στάσεις λεωφορείου (Συγγρού Φιξ), με θέμα το ρατσισμό. Δυο ηθοποιοί, ο ένας από το Μπαγκλαντές κι ο άλλος από την Ελλάδα, προσποιήθηκαν μια σκηνή φραστικής ρατσιστικής επίθεσης. Οι μη ορατές κάμερες κατέγραψαν τις αληθινές αντιδράσεις των ανθρώπων που περίμεναν το λεωφορείο. Η συνέχεια επί της οθόνης…

To Κοινωνικό Πείραμα της ActionAid στέλνει ένα ηχηρό μήνυμα κατά του ρατσισμού

                           21 Μαρτίου: Παγκόσμια Ημέρα κατά του Ρατσισμού

Συνεχίζουμε. Ο ρατσισμός είναι ακόμα εδώ κι εμείς συνεχίζουμε την εκστρατεία μας κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας. Πώς; Αυτή την φορά πραγματοποιούμε για πρώτη φορά στην Ελλάδα, ένα κοινωνικό πείραμα με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του ρατσισμού. Τι κάνουμε όταν ένας άνθρωπος δέχεται ρατσιστική επίθεση.

Στις 20 Φεβρουαρίου, πραγματοποιήσαμε ένα κοινωνικό πείραμα στο κέντρο της Αθήνας σε 2 στάσεις λεωφορείου (Συγγρού Φιξ), με θέμα το ρατσισμό. Δύο ηθοποιοί, ο ένας από το Μπαγκλαντές κι ο άλλος από την Ελλάδα, προσποιήθηκαν μια σκηνή φραστικής ρατσιστικής επίθεσης. Οι κάμερες κατέγραψαν τις αληθινές αντιδράσεις των ανθρώπων που περίμεναν το λεωφορείο.

Στο περιστατικό ο ηθοποιός από το Μπαγκλαντές κάθεται στο παγκάκι της στάσης και ο ηθοποιός από την Ελλάδα ενοχλείται και του επιτίθεται φραστικά. Περισσότερα από 200 άτομα παρακολούθησαν τη σκηνή, η οποία επαναλήφθηκε 22 φορές σε 8 ώρες μπροστά σε διαφορετικούς κάθε φορά παρευρισκομένους.

Τα αποτελέσματα λένε ένα δυνατό ΟΧΙ στο ρατσισμό: 4 φορές ο κόσμος αδιαφόρησε, 2 φορές τάθηκε υπέρ της ρατσιστικής συμπεριφοράς, αλλά 15 φορές ο κόσμος στη στάση υπερασπίστηκε τον άνθρωπο που δέχτηκε τη ρατσιστική επίθεση και μια φορά παρατηρήθηκαν συγχρόνως οι δύο αντιδράσεις.  Μαζί, είμαστε δυνατότεροι απέναντι στο ρατσισμό, ας πάρουμε όλοι θέση.

«Ο ρατσισμός ξεκινάει από εμάς και τελειώνει από εμάς. Ο καθένας μας και όλοι μαζί πρέπει να σταθούμε απέναντι στα ρατσιστικά φαινόμενα και να σταθούμε δίπλα στους ανθρώπους που τον υφίστανται. Σε όλες τις δράσεις της ActionAid, η υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αποτελεί τον κύριο πυλώνας της δουλειάς μας. Για περισσότερα από 40 χρόνια είμαστε υπέρ των πιο φτωχών και περιθωριοποιημένων ανθρώπων, των ανθρώπων που υφίστανται διακρίσεις. Ενώνουμε τη φωνή μας μαζί τους. Δεν θα μπορούσαμε να σιωπήσουμε μπροστά στα φαινόμενα ρατσισμού στη χώρα μας» δήλωσε ο Γεράσιμος Κουβαράς, Γενικός Διευθυντής της ActionAid Ελλάς.

Sep 292014
 

photo-gia-antoni-copy-840x430

Υπάρχουν κι αισιόδοξα πράγματα. Διάβασε το άρθρο και θα καταλάβεις.

Οι κοινωνικές επιστήμες όπως θα έπρεπε να είναι
του Αντώνη Γαλανόπουλου

Εδώ και χρόνια στο Τμήμα Ψυχολογίας του ΑΠΘ, υπάρχει ένα μάθημα –από πολλές απόψεις- ιδιαίτερο, εναλλακτικό, όπως λέγαμε ως φοιτητές μεταξύ μας. Πρόκειται για το μάθημα του Κοινωνικού Αποκλεισμού με υπεύθυνο τον καθηγητή Κώστα Μπαϊρακτάρη. Και λέω υπεύθυνο και όχι διδάσκοντα, γιατί διδάσκοντες του μαθήματος είναι τα ίδια τα θύματα του κοινωνικού αποκλεισμού, ομάδες και συλλογικότητες που βρίσκονται συστηματικά ή κινδυνεύουν να βρεθούν από τη μια μέρα στην άλλη στο κοινωνικό περιθώριο.

Το σκεπτικό στη βάση του οποίου έχει σχεδιαστεί το μάθημα είναι το εξής: το πανεπιστήμιο χαρακτηρίζεται από ένα διαρκή Μονόλογο όπου ο «Άλλος» απουσιάζει ως πρωταγωνιστής αλλά γίνεται αντιληπτός μόνο ως υπό διαχείριση πρόβλημα-αντικείμενο. Στο πανεπιστήμιο επικρατεί ο επιστημονικός λόγος, ο Λόγος των Ειδικών που αναπαράγεται μονοδιάστατα και αποτελεί στην ουσία «μια πολιτική πρακτική που υπηρετεί μια συγκεκριμένη ιδεολογία. Μια ιδεολογία που εμποδίζει στην ουσία την ακύρωση των μηχανισμών και των διεργασιών αποκλεισμού ή περιθωριοποίησης μίας σειράς ατόμων ή ομάδων».

Το μάθημα, με τον τρόπο που έχει δομηθεί, στοχεύει στην αποκατάσταση του Διαλόγου. «Δεν πρόκειται για μία άλλη επιστημονική απόπειρα ούτε για μία πράξη γενναιοδωρίας, αλλά για μία συνειδητή επιστημονική/πολιτική επιλογή, που αποσκοπεί στην αναζήτηση κοινών οραμάτων και κατ’ επέκταση κοινών τόπων, στόχων και δράσεων», όπως γράφει ο Κώστας Μπαϊρακτάρης. Μέσα από αυτή τη συνάντηση αναζητούνται νέες γνώσεις, νέα επιστημονικά παραδείγματα και πρακτικές.

Πέρα από τη δυνατότητα μιας νέας συνάντησης, της ανάπτυξης του διαλόγου, της αλληλοδιδασκαλίας και της αναζήτησης κοινών τόπων αντίστασης κι αλληλεγγύης, οι φοιτητές έχουν τη δυνατότητα είτε να συμμετέχουν σε δράσεις που προτείνονται από τους διάφορους φορείς που εμπλέκονται στο μάθημα, είτε να προτείνουν τις δικές τους δράσεις. Η εκπαίδευση, έτσι, μετατρέπεται σε μια συμμετοχική διαδικασία, η αναζήτηση της γνώσης συνδέεται άμεσα με τη νέα εμπειρία και το Πανεπιστήμιο με την Κοινωνία.

Φέτος το πρόγραμμα του μαθήματος έκρυβε εκπλήξεις ακόμα και για τους μυημένους. Πέρα από τις γνωστές ομάδες που συμμετείχαν χρόνια στο μάθημα όπως η Ομάδα προσβασιμότητας του ΑΠΘ, ο Σύλλογος Γονέων Παιδιών με κακοήθη νοσήματα «Η Λάμψη», ο Σύλλογος Καρκινοπαθών, ο σύλλογος Οροθετικών «Θετική φωνή», η Πανελλήνια Επιτροπή (πρώην) χρηστών και επιζώντων της ψυχιατρικής, στους «διδάσκοντες» περιλαμβάνονται εκπρόσωποι κινημάτων που γέννησε η κρίση και δραστηριοποιούνται αυτή τη στιγμή στην ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλονίκης. Στις αίθουσες διδασκαλίας βρέθηκαν, λοιπόν, το Συντονιστικό πολιτών και φορέων «SOSτε το Νερό», μέλη των επιτροπών αγώνα Χαλκιδικής κατά της εξόρυξης χρυσού, οι εργαζόμενοι της ΒΙΟΜΕ και άλλοι.

Η κρίση, με τις πολιτικές της λιτότητας και της εσωτερικής υποτίμησης, οδηγεί ολοένα και μεγαλύτερα κοινωνικά στρώματα στο περιθώριο. Αυτό αποτυπώνεται ξεκάθαρα στο 28% της ανεργίας στη χώρα και στα 3.000.000 ανασφάλιστους πολίτες. Η κρίση αναμορφώνει το κοινωνικό πεδίο καθώς ο κοινωνικός αποκλεισμός διευρύνεται. Η προσαρμογή του μαθήματος του Κοινωνικού Αποκλεισμού στις δεδομένες συνθήκες ήταν επιβεβλημένη. Όπως τονίζει και ο Κώστας Μπαϊρακτάρης σε μια συζήτησή μας, «Αν κάναμε ένα στατικό μάθημα με το ίδιο προκαθορισμένο πρόγραμμα κάθε χρόνο, θα κάναμε ένα μάθημα σαν όλα τα άλλα».

Οι κοινωνικές επιστήμες δεν πρέπει μόνο -κατά το κοινώς λεγόμενο- να «αφουγκράζονται την κοινωνία» αλλά και να αλληλεπιδρούν μαζί της, να λειτουργούν μέσα σε αυτή, να επηρεάζονται από αυτή και να την επηρεάζουν. Να είναι πραγματικά ζωντανές.

Ο Αντώνης Γαλανόπουλος ζει στη Θεσσαλονίκη από το 2006 κι αφού πρώτα πλανήθηκε στην άβυσσο του ασυνείδητου και τους διαδρόμους της Φιλοσοφικής, πέρασε στη Πολιτική Φιλοσοφία χαμένος τώρα πια στα μονοπάτια του μεταδομισμού και της λακανικής σκέψης. Του αρέσει να περιπλέκει τα πράγματα, όπως ένας παρεξηγημένος Σλοβένος φιλόσοφος. Συχνά προσπαθεί να βάλει σε τάξη τις σκέψεις του αποτυπώνοντάς τες στις σελίδες του Unfollow και στο Κοίτα τον Ουρανό.

Πηγή:destv.tv

Sep 252014
 

Η Emma Watson μέσα από το ρόλο της ως Πρέσβυς Καλής Θελήσεων των Ηνωμένων Εθνών μας καλεί σε συστράτευση για την ισότητα των φύλων, μέσα από ένα κίνημα αλληλεγγύης που δημιούργησαν HeForShe, μιλώντας για την ανισότητα που υπάρχει για όλους, το στένεμα των στερεότυπων για όλα τα φύλα και τις συνέπειές της ανισότητας σε όλους μας.

Μας καλεί με ένα τρόπο δικό της, μοναδικό, δείχνοντας πως μια συναισθηματική στάση που αγκαλιάζει όλους μας δεν συνδέεται με την ηλικία αλλά με την πρόσβαση στη σοφία που βρίσκεται μέσα μας…

Ακούστε την, αξίζει…

 

 

 

May 172014
 

arsis kolaz

Μια μέρα στο Διαπολιτισμικό Γυμνάσιο Αθηνών…
Αλεξάνδρα Βασιλείου και Κατερίνα Πούτου

Η ‘ΑΡΣΙΣ Κοινωνική Οργάνωση Υποστήριξης Νέων’ στις 15/05/2014 πήγε σχολείο, μετά από πρόσκληση της Υπεύθυνης Αγωγής Υγείας Α’ Αθήνας, κας Μαίρης Χιόνη. Στο Διαπολιτισμικό Γυμνάσιο Αθηνών, μια από τις τελευταίες μέρες της σχολικής χρονιάς αφιερώθηκε στη σωματική τιμωρία, καθώς η πραγματικότητα αυτή στη ζωή των εφήβων μαθητών φαίνεται να μεγαλώνει.

«Όλα όσα ξέρω για τον κόσμο», θεατρική παραγωγή 14 μαθητών και μαθητριών με τον συντονισμό και την εμψύχωση των καθηγητριών του σχολείου Δέσποινα Ασιατίδου και Νάνσυ Σελέντη έγινε η πυξίδα και ο άξονας μας για την πεντάωρη συνεργασία με τους/τις 120 και πλέον μαθητές/τριες και τους/τις 20 καθηγητές/τριες. Η παράσταση αυτή γεννήθηκε στο Διαπολιτισμικό σχολείο Αθηνών και παρουσιάστηκε τον Απρίλιο 2014 στο Φεστιβάλ Εφηβικού Θεάτρου στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, και είχε πολλές γνώσεις, θέσεις, εμπειρίες, απαντήσεις και συνδέσεις τόσο για την σωματική τιμωρία, όσο και για σημαντικά άλλα θέματα της ζωής των εφήβων και του κόσμου που ζουν.

… τι δεν ξέρεις κακομοίρη που δεν το γνωρίζεις ήδη;

… μην τους ακούν, ότι και αν λένε, όσο και αν κλαίνε, ξέρουν πως φταίνε

… και όταν το μυστικό μαθαίνεις αλλού θες να κοιτάς

…ήταν μερικές από τις μελοποιημένες φράσεις της παράστασης όπως και οι λέξεις : φόβος συμπάθεια, πανικός, πόνος, όνειρα, σεβασμός, απόρριψη, ντροπή, λύπη, μυστικά , σχέσεις που μας οδήγησαν να σεβαστούμε την γνώση και την εμπειρία τους στο θέμα και να πούμε με θέση και στάση ΜΠΡΑΒΟ, γιατί ξεχνάμε συχνά να το πούμε στους/στις εφήβους/ες και πολλές φορές ξεχνάμε να δείξουμε στον διπλανό μας το κόπο μας, τη χαρά μας και την ικανοποίηση μας. Τα καλά μας πολλές φορές τα αποκλείουμε, τα περιθωριοποιούμε, τα απαξιώνουμε! Με το καλύτερο τρόπο, τα ξεχνάμε γρήγορα…

Η παράσταση αυτή, που δεν είχε δει η μαθητική κοινότητα του Διαπολιτισμικού γυμνασίου, ούτε μεγάλο μέρος της κοινότητας των διδασκόντων, έγινε το κέντρο της συζήτησης χωρίς εισηγήσεις, χωρίς πολλά λόγια, αλλά με αναπνοές, κινήσεις, ήχους, έκφραση, αναπαράσταση, συγκίνηση, επαφή… φιλοξενήθηκε στο αμφιθέατρο του σχολείου, στο χώρο του προαυλίου και στο γήπεδο. Το φως της μέρας εξαιρετικό, το αεράκι όμως παγωμένο, έτσι το αμφιθέατρο έγινε το στέκι και για προστασία από το κρύο αλλά και γιατί πολλοί μαζί δημιουργούν θερμή ατμόσφαιρα, που όλοι την έχουμε ανάγκη.

Τελευταίες μέρες του σχολείου, τα παιδιά έτοιμα για εξετάσεις και κλεισίματα. Μιλήσαμε για συναισθήματα και μυστικά, για μυστικά που κρατάμε καλά μέσα μας. Παραδεχτήκαμε την ύπαρξη τους. Αναρωτηθήκαμε για το τι τα κάνουμε; Δημιουργήσαμε στο χώρο τις σαπουνόφουσκες της προστασίας του προσωπικού χώρου, των δικαιωμάτων, ενώθηκαν οι προσωπικές σαμπουνόφουσκες για να φτιάξουν την πλούσια σαπουνάδα της κοινότητας που μπορεί να ξεπλύνει την μοναξιά, το πόνο και τη λύπη βοηθώντας να λάμψει το χαμόγελο, η δύναμη της ομάδας, η αλληλεγγύη.

Αναζητήσαμε θεσμικές γέφυρες. Ο εισαγγελέας ανηλίκων κος Ζαγοραίος, μίλησε σε μαθητές και μαθήτριες, σε καθηγητές και καθηγήτριες για το ρόλο του και τη στήριξη που μπορεί να παρέχει η Εισαγγελία Ανηλίκων. Για το ρόλο που δεν έχει σχέση με αυτόν του μπαμπούλα του παραμυθιού, αλλά του εγγυητή και συμπαραστάτη των συμφερόντων των ανηλίκων, χωρίς διακρίσεις καταγωγής, θρησκείας, πολιτισμικών και θρησκευτικών διαφορών. Η συνεργάτης του Κύκλου Δικαιωμάτων του Παιδιού, του Συνηγόρου του Πολίτη, κα Νίκη Μπαφέ μίλησε για το ρόλο του Συνηγόρου, αλλά και για τις δυνατότητες να ζητήσει κάθε ανήλικος/η βοήθεια και συνεργασία. Με το υλικό που έδωσε σε κάθε μαθητή και μαθήτρια αλλά και στο σχολείο – σε πολλές άλλες γλώσσες μαζί με τα ελληνικά – άνοιξε ένα παράθυρο στην στιγμή που η ανάγκη και το αίτημα για επικοινωνία μπορεί να υπάρξει ως επιτακτικό.

Από την στιγμή της πρωινής προσευχής μέχρι την λήξη του ημερήσιου προγράμματος, από την καλημέρα μέχρι τον αποχαιρετισμό για την επιστροφή την επόμενη Τρίτη, καθώς το σχολείο θα λειτουργήσει ως εκλογικό κεντρο, έγιναν πολλά. Και το κλείσιμο με τους καθηγητές και τις καθηγήτριες επιβεβαίωνε την ανάγκη της συνεργασίας, της δικτύωσης, της κοινής δράσης για ασφαλείς και υποστηρικτικές κοινότητες όπως είναι τα σχολεία και για υποστηρικτικές κοινωνίες για τους ανήλικους πολίτες.

Ήταν μια πλούσια μέρα στο σχολείο, από αυτές που λες: Τι ωραία! Από αυτές που σου ανοίγουν την όρεξη να θες να πάς σχολείο…

Η ομάδα στελεχών και συνεργατών της ΑΡΣΙΣ που συμμετείχε στη δράση:

Αντώνης Αντωνίου (ψυχολόγος), Λένα Ασλανίδου (κοινωνική λειτουργός, εκπαιδεύτρια ενηλίκων), Αλεξάνδρα Βασιλείου (εκπαιδεύτρια ενηλίκων), Λίλη Βασιλείου (κοινωνική λειτουργός, εκπαιδεύτρια ενηλίκων), Ευτυχία Γεωργιάδη (ψυχολόγος), Αργυρώ Δημοπούλου (κοινωνιολόγος), Ξένια Κουτεντάκη (εκπαιδεύτρια ενηλίκων), Κωνσταντίνος Μαρκίδης (κοινωνιολόγος της εκπαίδευσης), Κατερίνα Πούτου (κοινωνική λειτουργός), Δήμητρα Σουλελέ (δικηγόρος).

Mar 132014
 

 

46-47-10-thumb-medium

φωτογραφία: Ορέστης Σεφέρογλου

Οταν ο Αρης Μπέζος παίρνει παραγγελίες δεν κρατάει ποτέ σημειώσεις. Δεν χρειάζεται. Εχει εξαιρετική μνήμη, λόγω του συνδρόμου Ασπεργκερ, γεγονός που αξιοποιήθηκε στο «Μύρτιλλο»

Πηγή: Ελευθεροτυπία

Το καφέ των εκλεκτών ψυχών

της Αλεξάνδρας Τζαβέλλα

Ανθρωποι που η κοινωνία έβαλε στο περιθώριο, επειδή ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες, έστησαν το «Μύρτιλλο» στο Νέο Ηράκλειο και το βλέπουν να… ανθίζει, δίνοντας μαθήματα επιχειρηματικότητας, αλλά κυρίως ανθρωπιάς…

Η 30χρονη Ολγα μέχρι τον Νοέμβριο ήταν στα αζήτητα. Εγώ της μιλάω κανονικά και εκείνη διαβάζει τα χείλη μου. Με τα χέρια της μού ζωγραφίζει το παράπονό της: «Κανένας εργοδότης μέχρι τώρα δεν με προσέλαβε». Σερβίρει, κρατάει τον μπουφέ, κάνει ταμείο και επιτέλους πληρώνεται και έχει ένσημα Δέκα παραγγελίες και ο Αρης δεν βγάζει μπλοκάκι, δεν το χρειάζεται. «Τα θυμάμαι όλα», λέει. Σε λίγα λεπτά επιστρέφει με το δίσκο και σερβίρει τους πελάτες. «Εχουμε αυτή την καλή μνήμη, λόγω του συνδρόμου Ασπεργκερ», σχολιάζει η Νάνσυ. Η ίδια θυμάται απ’ έξω τα υλικά από όλες τις συνταγές που παρασκευάζονται στην κουζίνα. Πίσω από τον μπουφέ, η Ολγα φτιάχνει τους καφέδες. Δεν χρειάζεται να της πεις δεύτερη φορά πώς τον πίνεις. Είναι κωφή, αλλά αστέρι στη χειλαναγνωσία. Βρισκόμαστε στο «Μύρτιλλο», στο «καφέ των εκλεκτών ψυχών» -έτσι το αποκαλεί η νόμιμη εκπρόσωπος της Κοινωνικής Συνεταιριστικής Επιχείρησης (ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ.) που λειτουργεί το καφέ.

Εδώ απασχολούνται μόνο άνθρωποι από ευπαθείς ομάδες. Οι «μη κανονικοί», αυτοί που δεν θεωρούνται ανταγωνιστικοί στην αγορά και συνήθως είναι αόρατοι, όταν ψάχνουν δουλειά. Η δική τους κρίση ξεκίνησε πολύ πριν από την οικονομική κρίση της χώρας. Ξεκίνησε την ημέρα που ο γιατρός διέγνωσε την ιδιαιτερότητά τους. Οι περισσότεροι υπέγραψαν τότε, χωρίς να το ξέρουν, σύμβαση αορίστου χρόνου με την ανεργία.

Στην παρέα τον φωνάζουν «Βερόπουλο», επειδή είναι υπεύθυνος για τον ανεφοδιασμό του μαγαζιού. Ο Νίκος Σανιδάς ανέλαβε εδώ πρώτη φορά την ευθύνη να κάνει συναλλαγή με τράπεζα. «Μέχρι να έρθω στο “Μύρτιλλο” έκανα μόνο δουλειές του ποδαριού», λέει ο ίδιο Στην παρέα τον φωνάζουν «Βερόπουλο», επειδή είναι υπεύθυνος για τον ανεφοδιασμό του μαγαζιού. Ο Νίκος Σανιδάς ανέλαβε εδώ πρώτη φορά την ευθύνη να κάνει συναλλαγή με τράπεζα. «Μέχρι να έρθω στο “Μύρτιλλο” έκανα μόνο δουλειές του ποδαριού», λέει ο ίδιο Ρίσκαρε και κέρδισε.

Σε μια χώρα που ψάχνει για λύσεις στο παρελθόν, μια καθηγήτρια, η Γεωργία Βαμβουνάκη, πήρε το ρίσκο και έκανε πράξη μια ιδέα από το μέλλον. Βρήκε ένα χώρο, εγκαταλειμμένο για χρόνια, απέναντι από το σταθμό του τρένου στο Νέο Ηράκλειο, τον ανακαίνισε και τον μεταμόρφωσε σε πρωτοπόρο και δυναμικό καφέ.

Για την Ολγα, τον Αρη, τη Σοφία, τον Δαμιανό, τη Νάνσυ, τον Νίκο, την Αιμιλία και τα υπόλοιπα μέλη του «Μύρτιλλου», το κατώφλι της εισόδου είναι κάτι περισσότερο από χώρος εργασίας και εκπαίδευσης. «Είναι έξοδος προς τη ζωή», λέει η κ. Βαμβουνάκη.

Οταν ο Αρης Μπέζος παίρνει παραγγελίες δεν κρατάει ποτέ σημειώσεις. Δεν χρειάζεται. Εχει εξαιρετική μνήμη, λόγω του συνδρόμου Ασπεργκερ, γεγονός που αξιοποιήθηκε στο «Μύρτιλλο» «Δεν είμαι επιχειρηματίας, δεν είμαι οικονομολόγος», διευκρινίζει η ίδια. «Συνήθως τα κάνω θάλασσα στα οικονομικά. Τα πάγια μηνιαία έξοδα είναι 12.000 ευρώ, αλλά πρώτα θα πληρώσω τους εργαζόμενους. Τα έφερε η ζωή έτσι, κι έχω ένα παιδί με μαθησιακές δυσκολίες, το οποίο μεγάλωσε στη Σκοτία και ευτυχώς δεν πήγε ποτέ σε ελληνικό σχολείο. Και δεν το λέω για να υποτιμήσω τα σχολεία της πατρίδας μας. Αλλωστε κι εγώ είμαι φιλόλογος, έχω δουλέψει σε δημόσια σχολεία».

Εμπνεύστηκε την ιδέα όταν διέμενε στη Σκοτία. «Ο γιος μου παρακολούθησε ένα τμήμα catering και στη συνέχεια έκανε την πρακτική του σε ένα καφέ. Αυτό το διάστημα είδα πώς μεταχειρίζονται οι άλλες κουλτούρες τους ανθρώπους με διαφορετικότητα. Και είπα ότι αυτό χρειάζεται στην Ελλάδα». «Δεν θα μπορούσε να υλοποιηθεί η ιδέα αυτή, αν δεν μας είχαν βοηθήσει οικονομικά κάποιοι ιδιώτες (βασικός δωρητής που έδωσε τα χρήματα για την ανακαίνιση του χώρου είναι το κοινωφελές ίδρυμα “ΤΙΜΑ”). Μου ζήτησαν να μην αναφέρω τα ονόματά τους»…

Ο Δαμιανός Ράφαν, μισός Σκοτσέζος, είναι γιος της νόμιμης εκπροσώπου της Κοινωνικής Συνεταιριστικής Επιχείρησης που λειτουργεί το καφέ. «Το όνειρό μου είναι μόλις μάθω καλά τη δουλειά εδώ, να πάω να δουλέψω σε άλλη καφετέρια, ως υπάλληλος. Τα αφεντικά έχουν πολλά στο κεφάλι τους» Βουλιάζω στον καναπέ, θέα στην ανοιχτή κουζίνα. Ολα τα εδέσματα που σερβίρονται είναι χειροποίητα. Οι μαθητευόμενοι «μάγειρες» ζυμώνουν σήμερα ψωμί. Ανάμεσά τους τριγυρίζει και η Αιμιλία Καρδάρα, η «οικολόγος» της παρέας. «Τους κλείνω συνεχώς τη βρύση. Δεν μπορείς να αφήνεις το νερό να τρέχει, να σπαταλάς έτσι το νερό», λέει η ίδια. «Εδώ σε προσέχουν καλύτερα. Εγώ έχω κατάθλιψη, αλλά ακολουθώ αγωγή και είμαι μια χαρά. Εγώ έχω Ασπεργκερ. Κι αυτό φέρνει πολλά άσχημα. Μου φέρνει αυτή την πολυλογία, βρε παιδί μου, και τις εμμονές και τον ψυχαναγκασμό. Αλλά εμείς με το Ασπεργκερ αν βάλουμε ένα στόχο να μάθουμε κάτι, το μαθαίνουμε καλύτερα κι από ειδικό». Στα 34 της, κι ενώ δουλεύει σχεδόν μια δεκαετία, «πρώτη φορά μου κολλάνε ένσημα. Παλιά δούλευα στην Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία, έκανα δύο χρόνια πρακτική. Μόνο ως διανομέας φυλλαδίων έχω πληρωθεί, έστω και μαύρα», λέει η Αιμιλία.

«Είναι δύσκολο να βρεις δουλειά, και αν είσαι σαν εμάς, με ειδικές ανάγκες, είναι ακόμα πιο δύσκολο. Είναι σημαντικό να αποκτήσεις εμπειρία και αυτοπεποίθηση. Μετά από δω θα ανοίξω τα φτερά μου», λέει η 23χρονη Σοφία Παππά. Είναι γραμματέας της καφετέριας και χαρούμενη που επιτέλους «οι γνώσεις μου δεν πάνε χαμένες. Σπούδασα διοίκηση επιχειρήσεων σε ΙΕΚ».

Παρακολουθώ την Ολγα. Την 30χρονη κοπέλα, με το tattoo στην πλάτη, που «θα μπορούσε να κρατάει μόνη της όλο το μαγαζί», όπως λέει η κ. Ράφαν. Παίρνει παραγγελίες, φτιάχνει καφέδες, σερβίρει, κρατάει το ταμείο. Κι όμως μέχρι τον Νοέμβριο ήταν στα αζήτητα. Εγώ της μιλάω κανονικά και εκείνη διαβάζει τα χείλη μου. Με τα χέρια της μου ζωγραφίζει το παράπονό της: «Κανένας εργοδότης μέχρι τώρα δεν με προσέλαβε».

Η δική της κώφωση τύφλωσε προφανώς αυτούς που αποφασίζουν ποιος θα πάρει τη δουλειά. Η Ολγα σπούδασε διακοσμητική στο ΤΕΙ Αθηνών, μιλάει ξένες γλώσσες, ενώ παράλληλα είναι πρωταθλήτρια στο γυναικείο ποδόσφαιρο. «Στον ελεύθερο χρόνο σου τι κάνεις;» τη ρωτάω. «Πάω για bungee jumping» απαντάει. «Αυτό το περιβάλλον μού δίνει δύναμη να συνεχίσω. Εδώ αποκτάς αυτοπεποίθηση και εμπειρία. Αυτό που γίνεται εδώ είναι πολύ σημαντικό». Ονειρό της, να ανοίξει κάποτε δικό της μαγαζί με κοσμήματα. Το βλέμμα της ελέγχει συνεχώς το χώρο. «Κοιτάζω μήπως ξεχαστεί κανένας και πιάσει κουβέντα με τους πελάτες» λέει.

Οταν ο Δαμιανός Ράφαν απουσιάζει από το πόστο του, το πιθανότερο είναι πως μιλάει με τους πελάτες ή έχει πάει βόλτα στις διπλανές καφετέριες. «Ολοι τον έχουν μάθει. Είναι πολύ κοινωνικός», λέει γελώντας η μητέρα του. Ο ίδιος λέει «είμαι απλώς λίγο ζωηρός». Αθελά του έχει αναλάβει τις δημόσιες σχέσεις στη γειτονιά. Γνωρίζει ονομαστικά ακόμα και τους πλανόδιους μικροπωλητές. Ψάχνω να βρω σε τι είναι διαφορετικός. Και το βρίσκω: είναι ίσως ο μοναδικός Ελληνας που δεν θέλει να γίνει αφεντικό. «Το όνειρό μου είναι μόλις αποκτήσω εμπειρία, να πάω να δουλέψω σε άλλη καφετέρια, ως υπάλληλος. Τα αφεντικά έχουν πολλά στο κεφάλι τους. Εγώ θέλω να τελειώνω και να είμαι ελεύθερος».

Φορτιστές αισιοδοξίας

Ενα εγκαταλειμμένο κτήριο σάπιζε όρθιο για πολλά χρόνια. Μέχρι που η Γεωργία Βαμβουνάκη ανέλαβε να φτιάξει το καφέ… των εκλεκτών. «Εδώ δουλεύουν επί πληρωμή 10 άτομα και οι υπόλοιποι εκπαιδεύονται» λέει η ίδια Οι καρέκλες σ’ αυτό το μαγαζί λειτουργούν σαν φορτιστές αισιοδοξίας. Φεύγοντας, οι υπάλληλοι σε ραντίζουν με ευχές. Και ζητάνε υποσχέσεις, ότι δεν θα τους ξεχάσεις. «Στο καλό, καλή όρεξη αν πας για φαγητό», «Να έρθεις το απόγευμα που θα είναι έτοιμο το ψωμί», «Αν σου άρεσε, μπορείς να υποσχεθείς εδώ και τώρα ότι θα ξανάρθεις;», «Αν δεν κρατήσεις την υπόσχεσή σου, δεν ξέρεις τι σε περιμένει!». Ποτέ ξανά δεν απέκτησα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα τόσο πολλούς φίλους.

Διδάσκουν και αυτοαξιολόγηση

Η βασική διαφορά αυτής της καφετέριας με τις υπόλοιπες δεν είναι μόνο στο ποιος σε σερβίρει, αλλά και στο τι σε σερβίρει. Τα πάντα εδώ είναι χειροποίητα. Ακόμα και το ψωμί για τα σάντουιτς «Στόχος μας είναι να αντιληφθούν όσοι ανήκουν στην ομάδα, ότι δεν είναι αντικείμενα περίθαλψης. Γι’ αυτό και παραπέμπουμε στην ατομική ευθύνη», τονίζει η Γεωργία Βαμβουνάκη. Εδώ όλοι περνούν από διαδικασία αυτοαξιολόγησης, η οποία περιλαμβάνει ένα ερωτηματολόγιο του τύπου «ποιες είναι οι ευθύνες σας;», «τις αναλάβατε;».

Από τους γονείς, λέει η ίδια, «δεν ζητάμε παρά μόνο κάποια πιστοποιητικά. Δεν τους αφήνουμε να μιλάνε πολύ. Γιατί οι Ελληνες γονείς έχουν την τάση του “i know better”. Συνεργαζόμαστε με μια ειδική επιστήμονα, ψυχοθεραπεύτρια και δασκάλα, την Ειρήνη Διαλεχτή Κουρομιχελάκη, η οποία κάνει παράλληλα τη δική της αξιολόγηση. Ξέρετε, εδώ απαγορεύεται να φταίει ο άλλος. Οποιος βρίσκεται σε κατάσταση κρίσης και μεταθέσει την ευθύνη σε κάποιον άλλον, θα υποστεί την ποινή».

Μέρος της εκπαίδευσης, εκτός από τη δουλειά που κάνουν, είναι το πρόγραμμα εξωτερικής δράσης. «Ξεκινάμε τώρα μια δράση στα ΚΑΠΗ και σε παιδικά ιδρύματα στα οποία οι εργαζόμενοι εδώ θα κάνουν εθελοντική εργασία: θα φτιάχνουν τσάι στους παππούδες, θα διαβάζουν παραμύθια, θα τους πηγαίνουν βόλτα», λέει η κ. Βαμβουνάκη.

Στο άκουσμα της νέας δράσης, ο 28χρονος Αρης Μπέζος, εκπαιδευόμενος σερβιτόρος, ενθουσιάζεται. Στο παρελθόν έχει δουλέψει σε βιβλιοθήκη στο Χαλάνδρι. Ανυπομονεί να μπει στη λίστα των 10 ατόμων που εργάζονται με αμοιβή. Το ίδιο και ο 26χρονος Νίκος Σανιδάς. Στην παρέα τον φωνάζουν «Βερόπουλο» επειδή είναι υπεύθυνος για τον ανεφοδιασμό του μαγαζιού. Εδώ, ανέλαβε πρώτη φορά την ευθύνη να κάνει συναλλαγή με τράπεζα. «Μέχρι να έρθω στο Μύρτιλλο, έκανα μόνο δουλειές του ποδαριού», λέει ο ίδιος. «Τώρα με έχει μάθει όλη η γειτονιά. Οταν πηγαίνω για ψώνια, ξέρουν ότι εμένα θα μου κόψουν τιμολόγιο».

Μόνη της στο τρένο…

Το «Μύρτιλλο» ήταν για τη Νάνσυ Χήρα το πρώτο βήμα στην ανεξαρτησία. «Είμαι πιο υπεύθυνη, σίγουρο αυτό» λέει. Στα 23 της, πρώτη φορά, εκλήθη να χρησιμοποιήσει μόνη της τα μέσα μαζικής μεταφοράς. «Μένω στον Υμηττό, είναι μακριά. Μέχρι τώρα ερχόμουν με τη μητέρα μου. Τώρα, που γνώρισα καλύτερα τη διαδρομή, έρχομαι μόνη μου. Παίρνω και τον ηλεκτρικό, που μου αρέσει».

«Δεν περίμενα ότι θα βρεθεί το Μύρτιλλο», συνεχίζει η ίδια. «Ελεγα σιγά μη βρω δουλειά. Μέχρι που ο Αρης, τον οποίο γνωρίζω από τον ελληνικό σύλλογο για το σύνδρομο Ασπεργκερ, έκανε εδώ τα γενέθλιά του και με κάλεσε. Εγώ μέχρι τότε, έφτιαχνα χειροποίητα κεριά αλλά δεν προλάβαινα να κάνω πολλές εκθέσεις. Στεναχωριόμουν που δεν μπόρεσα να έχω μεγάλη παραγωγή. Εφτιαξα περίπου 100». Τώρα η Νάνσυ οργανώνει την ομάδα της μαγειρικής. «Εχω σπουδάσει μαγειρική και ζαχαροπλαστική σε ΙΕΚ και τώρα εκπαιδεύομαι στο παρασκευαστήριο. Είμαι καλή στο ψωμί. Εχω εξασκηθεί στο ζύμωμα. Φτιάχνουμε γλυκά, διάφορα. Σου αρέσουν τα cupcakes; Να έρθεις να φας», λέει.

«Εχω Ασπεργκερ, αλλά δεν υπάρχει πρόβλημα εφόσον κρατιέμαι ήρεμη», μου είπε κατά τη διάρκεια της συζήτησής μας. «Υπάρχουν διάφορες τεχνικές που διώχνουν το άγχος. Πάντα κάτι σκέφτομαι από μέσα μου. Το έχω αγαπήσει το Ασπεργκερ, δεν το έχω μισήσει. Θεωρώ ότι είναι λάθος να μην αγαπάς κάτι που έχεις εσύ και είναι κομμάτι της ζωής σου. Αν το έχεις κάτι από μικρός δεν μπορείς να πεις το μισώ, όταν ξέρεις ότι δεν μπορείς να κάνεις κάτι γι’ αυτό. Προσπαθούμε να μη μας κρύψουνε τα σύννεφα βρε…».

Dec 122013
 

faros

Πηγή: Καθημερινή

«Σκοτώσαμε τον Θεό και ορφανέψαμε»

Ο πατήρ Φιλόθεος Φάρος αποτιμά με λόγο οξύ στην «Κ» τη σχέση μερίδας πιστών με το Θείο και τον ρόλο της Εκκλησίας

του Νικου Παπαχρηστου

«Ο Θεός είναι νεκρός. Τον έχουμε σκοτώσει και είμαστε ορφανοί». Με τα λόγια αυτά που καταρχήν ξαφνιάζουν, σοκάρουν, ο 78χρονος ιερέας π. Φιλόθεος Φάρος αποτιμά τη σημερινή σχέση μεγάλης μερίδας πιστών με το Θείο, μια σχέση «καταναλωτική» την οποία όπως υποστηρίζει ενισχύουν με τη στάση ζωής τους πολλοί κληρικοί. Με λόγο τολμηρό, ενίοτε καυστικό αλλά και αυτοκριτικό ο π. Φιλόθεος είναι ο πρώτος ιερέας που δεν διστάζει να χαρακτηρίσει σωστή την απόφαση για το «σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης» αφού η Πολιτεία απευθύνεται σε πολίτες και όχι σε πιστούς. Χαρακτηρίζει «φαρισαίους» και «υποκριτές» ιεράρχες και κληρικούς που έσπευσαν να μιλήσουν για «πορνεία» και «κουσούρια», υποστηρίζοντας ότι όσοι εμφανίζονται αυστηροί στην πραγματικότητα αναζητούν «άλλοθι» για να αποπροσανατολίσουν από δικές τους «αμαρτωλές» πράξεις. Αυτούς μάλιστα θεωρεί υπεύθυνους για το γεγονός ότι πολλοί νέοι άνθρωποι καταλήγουν σε ψυχιάτρους φορτωμένοι ενοχικά σύνδρομα. «Μακάρι να ενδιαφερόντουσαν για την ελληνική οικογένεια αλλά αδιαφορούν πλήρως», επισημαίνει. Οσο για εκείνους που βλέπουν μια νέα επίθεση κατά της Εκκλησίας απαντά με νόημα: «Η Εκκλησία του Χριστού δεν κινδυνεύει από εξωτερικούς εχθρούς». Οι θέσεις του πατρός Φιλόθεου Φάρου, όπως τις αναπτύσσει σήμερα στην «Κ», που θίγουν και το πλαίσιο σχέσεων Πολιτείας-Εκκλησίας, σίγουρα θα αποτελέσουν αφορμή διαλόγου, αφού πολλοί θα συμφωνήσουν πολλοί θα διαφωνήσουν, άλλοι θα συνυπογράψουν, άλλοι θα θυμώσουν…

«Η Πολιτεία ορθώς πράττει και προωθεί το Σύμφωνο. Το ερώτημα όμως είναι αν η Ελλάδα είναι μια κοινοβουλευτική δημοκρατία ή μια θεοκρατία τύπου «Χομεϊνί». Φαίνεται πως σε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό η Ελλάδα είναι θεοκρατία. Είναι χαρακτηριστικό πως υποψήφιοι βουλευτές, δήμαρχοι και άλλοι πολιτευόμενοι πριν ξεκινήσουν την προεκλογική τους εκστρατεία πρέπει να περάσουν να φιλήσουν το χέρι του Δεσπότη. Και θα φροντίσουν οι κάμερες να το απαθανατίσουν αυτό, για να τους δουν οι ψηφοφόροι τους γιατί αλλιώς δεν έχουν ελπίδες…», λέει ο π. Φιλόθεος Φάρος.

Χωρίς περιστροφές δηλώνει στην «Κ» αντίθετος με το πνεύμα της πρόσφατης αυστηρής απόφασης της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου που χαρακτήριζε «πορνεία» κάθε συζυγική σχέση εκτός του ορθοδόξου γάμου. «Δείχνει την ουσιαστική απομάκρυνση από το πνεύμα του Ευαγγελίου. Κατά την γνώμη μου διαστρέφεται το πνεύμα της διδασκαλίας του Ιησού Χριστού. Οι κανόνες, σύμφωνα με την Πενθέκτη Οικουμενική Σύνοδο, είναι φάρμακα και παιδαγωγικά μέτρα που χρησιμοποιούνται κατά την κρίση του πνευματικού. Δεν είναι νόμοι. Ο Χριστός άλλωστε ήρθε για να αλλάξει το καθεστώς της ιουδαϊκής παράδοσης και ιδιαίτερα της φαρισαϊκής. Και ζητάει την επιδίωξη της εσωτερικής αναπτύξεως. Οχι την αντιμετώπιση του κακού με μια νομική και αστυνομική αντίληψη. Ομως μέσα στη ζωή της Εκκλησίας το ιουδαϊκό φαρισαϊκό πνεύμα έχει εισχωρήσει από πολύ νωρίς» σημειώνει και προσθέτει: «Ο Χριστός λέει ότι πορνεία και άλλα κακά πράγματα έρχονται από την καρδιά του ανθρώπου. Δεν καταδικάζει κανέναν αμαρτωλό. Μόνο τον υποκριτή. Το πνεύμα του Χριστού δεν είναι νομικό, αλλά προσπαθεί να δείξει ποια είναι η ουσία της αμαρτίας. Δεν είναι μια εξωτερική συμπεριφορά. Για παράδειγμα φόνος για τον Χριστό είναι η απόρριψη του άλλου. Συνεπώς στη διδασκαλία του δεν χωράει η “αυτοδικαίωση”. Κανείς δεν μπορεί να λέει εγώ είμαι ενάρετος και να κατηγορεί κάποιον άλλο σαν αμαρτωλό»…

«Υποκριτές και Φαρισαίοι»

Πολλοί μητροπολίτες αφήνουν να εννοηθεί πως θα πρέπει να επιβληθούν πνευματικές κυρώσεις σε βάρος όσων προχωρήσουν στη σύναψη «Συμφώνου Συμβίωσης». Τι λέει για αυτό ο πατέρας Φιλόθεος;

«Ο Χριστός ήταν σαφής όταν είπε πως δεν ήρθε να κρίνει αλλά να σώσει τον κόσμο. Μην κρίνετε ίνα μην κριθείτε. Αντιθέτως, καταδικάζει ξεκάθαρα συγκεκριμένες συμπεριφορές όπως την υποκρισία. Μιλώντας στους Φαρισαίους, οι οποίοι έκαναν όσα κάνουμε εμείς οι κληρικοί σήμερα, στηλίτευσε το ενδιαφέρον τους για τα περίτεχνα κοσμήματα, τα περίλαμπρα άμφια, την επιδίωξή τους να κάθονται στις πρώτες θέσεις των δείπνων αλλά και την εκμετάλλευση φτωχών ανθρώπων. Ο Χριστός συνεχώς καταδικάζει την υποδούλωση στα υλικά αγαθά, τη χλιδή και την πολυτέλεια. Ολα αυτά αφορούν εμάς τους παπάδες. Ζούμε ζωή πριγκιπική, μετακινούμεθα με τις κράισλερ και τις μερσεντές, μας υπηρετεί ένα σωρό κόσμος, φορτωνόμαστε όλα αυτά τα χρυσά και έχουμε και την απόλυτη εξουσία στην ψυχή των ανθρώπων. Είναι ανατριχιαστικά πράγματα αν σκεφτείτε ότι γίνονται στο όνομα του Χριστού που περπατούσε ξυπόλητος και δεν είχε πού την κεφαλήν κλίναι. Ε, λοιπόν, είμαστε ανακόλουθοι με όσα δίδαξε ο Χριστός. Και επομένως το λιγότερο που θα περίμενε κάποιος από εμάς είναι να μην πετάμε πέτρες στους άλλους. Οι δικές μας αμαρτίες είναι εκείνες που κυρίως καταδίκασε ο Ιησούς Χριστός. Πώς να το κάνουμε· δεν μίλησε για τις προγαμιαίες σχέσεις, αλλά είπε ξεκάθαρα πως δεν γίνεται να υπηρετεί κάποιος δύο Κυρίους, τον Θεό και τον Μαμωνά. Είπε επίσης πως όποιος έχει δύο χιτώνες να δίνει τον ένα».

«Εμείς οι παπάδες έχουμε πολλές νευρώσεις σχετικά με τον ερωτισμό. Και πολλά από αυτά που λέμε μπορεί να είναι συνέπεια των νευρώσεών μας», υποστηρίζει μιλώντας στην «Κ» ο π. Φιλόθεος. «Πιστεύω ότι οι αυστηρότεροι από εμάς τους κληρικούς στα θέματα της σεξουαλικής ηθικής είναι είτε πιο νευρωτικοί σε σχέση με τον ερωτισμό είτε κρύβουν τα περισσότερα και θέλουν να έχουν ένα άλλοθι. Εμφανίζονται δηλαδή αυστηροί για να μην επιτρέψουν στον απλό άνθρωπο να σκεφθεί πως αυτοί μπορεί να έχουν μια έντονη προσωπική ζωή, σχετική με αυτό που εξίσου έντονα καταδικάζουν. Αναμφισβήτητα, πάντως, όταν κάποιος ελέγχει τον ανθρώπινο ερωτισμό έχει στα χέρια του αλυσοδεμένους τους ανθρώπους».

Το χάσμα

Τη στιγμή που η Ιεραρχία υποστηρίζει πως το «Σύμφωνο» στρέφεται εναντίον του θεσμού της οικογένειας, ο π. Φιλόθεος κάνει λόγο για πλήρες χάσμα με την κοινωνία. «Ακούω κάποιους μητροπολίτες να λένε ότι ενδιαφέρονται για την ελληνική οικογένεια. Μακάρι να ενδιαφέρονταν, αλλά αδιαφορούν πλήρως και είναι και ανίκανοι να κάνουν κάτι για να αντιμετωπίσουν την κρίση στην οικογένεια. Οι περισσότεροι δεσποτάδες και παπάδες είναι ποιμαντικά ανύπαρκτοι και δεν έχουν σταθεί ποτέ στο πλευρό ενός ανθρώπου που έχει ανάγκη. Οχι να του δώσουμε ρετσέτες, αλλά απλά να σταθούμε πλάι του. Γιατί πολλές φορές αυτό που χρειάζεται ο άνθρωπος που έχει μια δυσκολία δεν είναι να του δώσουμε μια λύση, αλλά να δει ότι νοιαζόμαστε γι’ αυτόν.

Αυτήν τη στιγμή η ελληνική οικογένεια βρίσκεται σε τρομερή κρίση. Σήμερα, ένα τεράστιο ποσοστό νέων είναι παροπλισμένοι με ψυχικές διαταραχές· πολλές από τις οποίες οφείλονται σε κάποιους παπάδες που είναι λαύροι κατά των σαρκικών αμαρτημάτων. Εμείς οι παπάδες οδηγούμε τα παιδιά στους ψυχιάτρους. Οταν ακούω ψυχίατρο παπά να λέει ότι έχει θεραπεύσει ομοφυλοφίλους ξέρω ότι έχει αποπειραθεί να τους κάνει ψυχολογική λοβοτομή. Και τους έχει παραδώσει σε τρομερά βασανιστήρια και ενοχικά σύνδρομα. Ο διεθνούς κύρους κατάλογος της ψυχοπαθολογίας που εκδίδει η Αμερικανική Ψυχιατρική Εταιρεία εδώ και 50 χρόνια δεν θεωρεί την ομοφυλοφιλία αρρώστια. Υπάρχουν όμως Ελληνες παπάδες που τη θεωρούν αρρώστια. Και πιστεύω πως εκείνος που προσπαθεί να θεραπεύσει έναν ομοφυλόφιλο είναι ο ίδιος άρρωστος που χρησιμοποιεί ταλαίπωρους ανθρώπους για να δώσει τη δική του νευρωτική μάχη».

Με έντονη αυτοκριτική διάθεση, ο π. Φιλόθεος καταδικάζει την εξουσιαστική συμπεριφορά ορισμένων κληρικών. «Κοιτάξτε, εμείς οι κληρικοί στο μεγάλο μας ποσοστό εσωτερικά είμαστε τενεκέδες ξεγάνωτοι. Και προσπαθούμε να καλύψουμε την αίσθηση της εσωτερικής μας ανεπάρκειας. Γιατί πολλοί από εμάς, αν μας βγάλετε τα γένια και τα ράσα, δεν είμαστε τίποτα. Θα ήμασταν σκέτα μηδενικά. Ομως με αυτά τα συμπράγαλα που φοράμε αποκτάμε κύρος, μπορούμε να καθορίζουμε τις ζωές των άλλων, κρέμονται οι άλλοι από το στόμα μας, αποκτάμε εξουσία. Και έτσι νομίζουμε ότι θα αυξήσουμε την αυτοεκτίμησή μας. Κούνια που μας κούναγε. Δεν αφορά βέβαια τους πολλούς ότι δεν αυξάνουμε την αυτοεκτίμησή μας. Τους αφορά όμως ότι τους βασανίζουμε και τους οδηγούμε στον Καιάδα των ψυχοφαρμάκων που είναι ένας δρόμος χωρίς επιστροφή. Επίσης, πολλοί κληρικοί θέλουμε να βρούμε κάποιον άλλο τρόπο να δείξουμε ότι έχουμε λόγο υπάρξεως. Ασχολούμαστε με το Σκοπιανό ή με άλλα παρεμφερή πράγματα –άσχετα με την αποστολή μας– για να δείχνουμε ότι κάτι έχουμε κάνει. Εχουν καμία σχέση αυτά με όσα δίδαξε ο Χριστός;».

Για τον π. Φιλόθεο η απάντηση της Εκκλησίας στο «Σύμφωνο» δεν πρέπει να είναι η τιμωρία όσων το επιλέξουν, αλλά η πρόταση ζωής που κάνει ο Χριστός. «Οι βασικές αρχές του Χριστού είναι η αγάπη του ανθρώπου για τον Θεό και η αγάπη για τον συνάνθρωπο. Η σχέση με τον άλλο είναι βασική πηγή ζωής για τον άνθρωπο. Αλλά οι σχέσεις είναι περίπλοκες και χρειάζεται αγώνας για να είναι όσο γίνεται περισσότερο υγιείς. Η ερωτική πλευρά τους είναι η πιο καίρια. Και εκεί εύκολα γίνονται πολλές εκτροπές. Οσες περισσότερες τόσο λιγότερη πληρότητα ζωής υπάρχει. Και η πληρότητα στη ζωή έρχεται μέσα σε σχέσεις ουσιαστικές, που παίρνουν χρόνο, κόπο, θέλουν αγώνα. Αν ζητούν οι νέοι κάποιο συγχωροχάρτι δεν είναι πολύ διαφορετικοί από τους παπάδες που τους το αρνούνται», επισημαίνει. «Στις μέρες μας ο Θεός είναι νεκρός. Τον έχουμε σκοτώσει και είμαστε ορφανοί. Τα λόγια που λέμε, τα μεγάλα, τα επουράνια, τα πνευματικά όχι μόνο δεν ακτινοβολούν πίστη, αλλά φανερώνουν την αγωνία μας να καλύψουμε την έλλειψη της πίστεώς μας. Γιατί η πίστη δεν μεταδίδεται με μπλα μπλα, αλλά ακτινοβολεί. Δεν λες εγώ πιστεύω, αλλά ο τρόπος που ζεις δείχνει ότι πιστεύεις. Σήμερα ο τρόπος ζωής όλων μας δείχνει ότι δεν πιστεύουμε. Προσεγγίζουμε την πίστη σαν ένα καταναλωτικό αγαθό. Εχουμε από αυτό, από εκείνο, τα έχουμε όλα και λέμε άντε τώρα να εξασφαλίσουμε και ένα οικοπεδάκι στον παράδεισο».

Ποιος είναι

Ο π. Φιλόθεος Φάρος σπούδασε πολιτικές επιστήμες στην Πάντειο Σχολή, Νομικά στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Ποιμαντική Ψυχολογία στις ΗΠΑ. Χειροτονήθηκε διάκονος και ιερέας το 1962 στην Ελλάδα. Στη συνέχεια υπηρέτησε ως εφημέριος στις ΗΠΑ. Δίδαξε Ποιμαντική Ψυχολογία στην Ορθόδοξη Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού στη Βοστώνη από το 1969 έως το 1976. Υπηρέτησε ως ιερέας-σύμβουλος στο νοσοκομείο J.B. Thomas Day Care παρέχοντας ποιμαντική υποστήριξη σε νεαρά ζευγάρια που τα παιδιά τους αντιμετώπιζαν σοβαρές ασθένειες καθώς επίσης και ως προϊστάμενος του τμήματος Οικογενειακής Στήριξης στην πρότυπη ψυχιατρική κλινική Human Resource Institute στη Βοστώνη από το 1970 μέχρι το 1976.

Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα το 1976, ασχολήθηκε συστηματικά με το συγγραφικό έργο καθώς επίσης, μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ’90, με το Συμβουλευτικό Κέντρο Νεότητας της Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Σήμερα, συνταξιούχος πλέον, λειτουργεί κάθε Κυριακή στον Αγιο Νικόλαο Ραγκαβά της Πλάκας. Πάντοτε μετά τη λειτουργία συζητάει με νέα ζευγάρια και νέους για τα θέματα που αντιμετωπίζουν στην καθημερινότητά τους.

Nov 142013
 

5.11.13

Μετά από πρόσκληση του σχολικού σύμβουλου της 10ης Περιφέρειας Δημοτικής Εκπαίδευσης Αττικής, Χάρη Παπαδόπουλου, συμμετέχω στην ομάδα επιμορφωτών του σεμιναρίου με θέμα ‘Σεξουαλική Αγωγή στο Δημοτικό Σχολείο’. Η ανταπόκριση των εκπαιδευτικών ήταν μεγαλύτερη από ότι περιμέναμε. Είχαμε συμφωνήσει να κλείσουμε στο σεμινάριο στις 25 συμμετοχές, τελικά καταλήξαμε με μια ομάδα 32 εκπαιδευτικών! Πρόκληση η βιωματική δουλειά με τέτοιο μέγεθος ομάδας, αλλά όχι αδύνατη.

Σκοπός του σεμιναρίου είναι να εφοδιάσει τους/τις εκπαιδευτικούς με γνώσεις και βιώματα που θα τους/τις βοηθήσουν να σχεδιάσουν και να υλοποιήσουν στις τάξεις τους προγράμματα αγωγής υγείας με θεματική σχετική με τη σεξουαλική αγωγή στο σχολείο. Το σεμινάριο είναι δωρεάν, διάρκειας 34 ωρών και πραγματοποιείται στο (πολύ φιλόξενο!) 72ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών, στο Θησείο. Η Τατιάνα Σπανέλλη, διευθύντρια του σχολείου, έχει φτιάξει το πιο φιλόξενο και φροντιστικό κλίμα που έχω δει σε επιμόρφωση!

Εισηγήτριες/εισηγητές στο σεμινάριο είναι οι:

Αλεξάνδρα Βασιλείου, Δρ κοινωνικής ψυχολογίας (εκπαιδεύτρια ενηλίκων/ψυχοθεραπεύτρια)
Μαργαρίτα Γερούκη, σχολική σύμβουλος δημοτικής εκπαίδευσης
Μαρία Καραγεώργου, ειδική επιστήμονας στον Κύκλο Ισότητας του Συνήγορου του πολίτη
Γιώργος Κορμάς, γιατρός, συντονιστής του προγράμματος «Αριάδνη»
Χάρης Παπαδόπουλος, σχολικός σύμβουλος δημοτικής εκπαίδευσης
Μαίρη Χιόνη, υπεύθυνη αγωγής υγείας στην Α΄ Διεύθυνση Αθήνας

Το σεμινάριο ξεκίνησε την Τρίτη 29/10/13 και ολοκληρώνεται την Πέμπτη 19/12/13. Περιλαμβάνει δε τις εξής ενότητες:

  • Εισαγωγική συνάντηση. Το «γιατί» του σεμιναρίου – οι ανάγκες που έρχεται να καλύψει (Χ. Παπαδόπουλος). Αλληλογνωριμία, προσδοκίες εκπαιδευομένων – εκπαιδευτών (4 ώρες)
  • Διεργασία ομάδας (4 ώρες – Α. Βασιλείου)
  • Ανθρώπινη σεξουαλικότητα: Η σεξουαλικότητα ως αξία και ως δικαίωμα – Ο ρόλος των εκπαιδευτικών και τα σχολικά προγράμματα σεξουαλικής αγωγής (4 ώρες – Μ. Γερούκη)
  • Γενικές τεχνικές παιδαγωγικής προσέγγισης (2 ώρες – Μ. Χιόνη)
  • Διδάσκοντας το αναπαραγωγικό σύστημα (2 ώρες – Χ. Παπαδόπουλος)
  • Η ευρωπαϊκή νομοθεσία για την προστασία του σεξουαλικού προσανατολισμού και της ταυτότητας φύλου από δυσμενή διακριτική μεταχείριση (4 ώρες – Μ. Καραγεώργου)
  • Μελέτες περίπτωσης – βιωματικό εργαστήρι (4 ώρες – Μ. Χιόνη)
  • Ο σεξισμός στη γλώσσα – καταπολεμώντας τα στερεότυπα (2 ώρες – Χ. Παπαδόπουλος)
  • Σεξουαλικός προσανατολισμός, ταυτότητα φύλου, περιθώριο (4 ώρες – Α. Βασιλείου)
  • Οι κίνδυνοι του Διαδικτύου – sexting, grooming, κτλ. (2 ώρες – Γ. Κορμάς,)
  • Αξιόλογηση – Κλείσιμο (2 ώρες)

Η συνάντηση της Τρίτης 5/11 ήταν αφιερωμένη στη Διεργασία Ομάδας. Αξιοποιώντας ένα πραγματικό περιστατικό από τάξη του σχολείου εξερευνήσαμε τους ρόλους και τις εμπειρίες του κάθε ρόλου, τα συναισθήματα, τις αντιδράσεις και τις προσδοκίες. Για μεγάλο μέρος της επιμόρφωσης, γίναμε παιδιά, γονείς, δάσκαλοι, μέλη της κοινότητας και αφεθήκαμε να βιώσουμε ενεργά τον κάθε ρόλο. Η ομάδα αξιοποίησε προσωπικά βιώματα που αναδύθηκαν για να κατανοήσει τη δυναμική των ρόλων και να σκεφτεί παρεμβάσεις που θα λάμβαναν υπόψη τις ανάγκες του κάθε ρόλου.

Γεννάει ελπίδα η συμμετοχή των εκπαιδευτικών, η δέσμευση τους και η προθυμία να εξερευνήσουν προσωπικές και συλλογικές στάσεις. Το σεμινάριο συνεχίζεται και θα ολοκληρωθεί τέλος Δεκεμβρίου.

 

Oct 202013
 

ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ “ΑΙΣΩΠΟΥ ΚΟΜΙΞ” ΑΠΟ ΤΟΝ “ΜΙΚΡΟ ΝΟΤΟ” ΣΤΟ ΒΡΥΣΑΚΙ!

μν

Η θεατρική ομάδα “Μικρός Νότος” θα παρουσιάσει με ελεύθερη είσοδο τη νέα της παράσταση “Αισώπου Κόμιξ” το Σάββατο 26/10/2013 στις 4 μ.μ. στο Βρυσάκι. Αν έχετε παιδιά 5 – 8 ετών που τους αρέσει το θέατρο, διαβάστε λεπτομέρειες!

Τη θεατρική ομάδα “Μικρός Νότος” τη γνωρίσαμε και την αγαπήσαμε από την παράστασή τους “Η Μυλωνού”. Τώρα θα τους απολαύσουμε και στο “Αισώπου Κόμιξ”!

Σε πολύ δύσκολους οικονομικά καιρούς για όλους μας, ο “Μικρός Νότος” και το “Βρυσάκι” προσφέρουν αφιλοκερδώς τις υπηρεσίες τους για να μπορέσουν 30 παιδιά 5 – 8 ετών να παρακολουθήσουν δωρεάν την παράσταση “Αισώπου Κόμιξ” το Σάββατο 26/10/2013 στις 4 μ.μ. σε αίθουσα του Βρυσακίου, στην οδό Βρυσακίου 17 στο Μοναστηράκι (πολύ κοντά στο μετρό).

Όπως μας ενημερώνει η θεατρική ομάδα στο blog τους, το “Αισώπου Κόμιξ” είναι μία διαδραστική μουσικοθεατρική αφήγηση 5 γνωστών μύθων του Αισώπου, με πολλή φαντασία, χιούμορ και ζωντανή μουσική. Πέντε γνωστοί μύθοι του Αισώπου “περνούν” μπροστά από τα μάτια μας με μεγάλη ταχύτητα αλλά και ακρίβεια, σαν κόμιξ!

Κέντρο της παράστασης είναι το παιδί!

Οι ηθοποιοί σταματούν τη δράση για να ακούσουν τις ιδέες και τις απόψεις των παιδιών, να προβληματιστούν μαζί τους και να συζητήσουν για τη βία, την αλαζονεία, την υπομονή, τη φιλία…

Η παράσταση απευθύνεται σε παιδιά 3 – 12 ετών, αλλά για τη συγκεκριμένη δράση επιλέχθηκε να παρουσιαστεί σε παιδιά 5 – 8 ετών, ώστε να υπάρχει μεγαλύτερη ηλικιακή ομοιομορφία και για το διαδραστικό παιχνίδι που ακολουθεί μετά από την παράσταση.

Η ίδια η παράσταση έχει διάρκεια 45′.

Αν, λοιπόν, έχετε παιδιά 5 – 8 ετών που θα ήθελαν να την παρακολουθήσουν, δεν έχετε παρά να μας στείλετε ένα email στο funattikids@yahoo.gr αναγράφοντας στον τίτλο “ΑΙΣΩΠΟΥ ΚΟΜΙΞ” και στο κείμενο:

1) το πλήρες ονοματεπώνυμό σας (ως συνοδού – γονέα)
2) το πλήρες ονοματεπώνυμο του ή των παιδιών που θα έρθουν μαζί σας (κάθε προσωπικό email δηλώνει συμμετοχή για όσα παιδιά επιθυμεί, αρκεί να είναι παιδιά της ίδιας οικογένειας και να μας γράψει τα ονοματεπώνυμά τους)
3) την ηλικία του κάθε παιδιού δίπλα στο ονοματεπώνυμό του
4) ένα τηλέφωνο επικοινωνίας, σταθερό ή κινητό ή και τα δύο

Η χωρητικότητα της αίθουσας όπου θα πραγματοποιηθεί η παράσταση είναι για 30 παιδιά και θα τηρηθεί απόλυτη σειρά προτεραιότητας στα email, γι’ αυτό βιαστείτε! Θα απαντήσουμε σε όλα τα email για να ξέρετε αν είστε μέσα στους πιο γρήγορους ή όχι…

Θα κρατήσουμε και 10 επιλαχόντες γιατί, άνθρωποι είμαστε, μπορεί να τύχει και κάτι την τελευταία στιγμή. Σε τέτοια περίπτωση, παρακαλούμε όσοι λάβετε θετική απάντηση συμμετοχής να μας ενημερώσετε για την απουσία σας με δεύτερο email μέχρι την Παρασκευή 25/10/2013, για να μπορέσουμε να ενημερώσουμε τους επιλαχόντες.

Σας παρακαλούμε, επίσης, επειδή πρόκειται για το Σάββατο του τριημέρου της 28ης Οκτωβρίου, να ΜΗΝ δηλώσετε συμμετοχή αν δεν πρόκειται να έρθετε και ξέρετε ότι θα λείπετε εκτός Αθηνών.

Οι συνοδοί των παιδιών θα παραμείνουν στον χώρο του Βρυσακίου αλλά μάλλον όχι μέσα στην αίθουσα της παράστασης, για να είναι πιο άνετη η κατάσταση για τα παιδιά. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχει χώρος να περιμένουν και στον οποίον μπορούν να απολαύσουν, αν θέλουν, και έναν καφέ ή ό,τι άλλο τραβά η όρεξή τους…

Ευχαριστούμε πολύ και τον Μικρό Νότο και το Βρυσάκι για τη θετική τους ανταπόκριση σε αυτή τη δράση και θα περιμένουμε να σας δούμε και από κοντά το άλλο Σάββατο!

“ΤΟ ΤΣΙΡΚΟ ΠΟΥ ΚΟΙΜΗΘΗΚΕ” ΣΤΟ 4ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΠΕΡΑΜΑΤΟΣ!

Από ανάρτηση της ομάδας στο facebook:

Η ανταπόδοση που δεν εμπλέκει χρήματα, θρέφει βαθειά τις καρδιές μας . Ευχαριστούμε 4ο Δημοτικό Περάματος!

Κι από την ανάρτηση στην ιστοσελίδα του 4ου Δημοτικού Περάματος:

Την Παρασκευή 18 Οκτωβρίου 2013 μια έκπληξη περίμενε τους μαθητές μας!

Ξαφνικά και ενώ έκαναν το μάθημά τους ήσυχα ήσυχα στις τάξεις τους εισέβαλαν σε αυτές οι ήρωες μιας Τσιρκοπολιτείας: ο Μάγος, ο Κλόουν, η Μπαλαρίνα Ακροβάτισσα, η Παρουσιάστρια, η Φλώρα, η Δημιουργός και ο Υπνωτιστής!!!

Για τις επόμενες δύο ώρες το σχολείο μας μετατράπηκε σε ένα Τσίρκο εν κινήσει!!!

Οι μαθητές συμμετείχαν σε δραστηριότητες μαζί με τους ηθοποιούς είτε μέσα στην τάξη τους είτε στο προαύλιο του σχολείου χρησιμοποιώντας τη φαντασία τους και φυσικά το σώμα τους και τη δημιουργική κίνηση.

Οι δάσκαλοι συμμετείχαν και αυτοί και όλοι μαζί μοιράστηκαν τον ενθουσιαμό και τη θετική ενέργεια της δράσης.

Το βίντεο που ακολουθεί με φωτογραφίες που τραβήχτηκαν κατά την ώρα της παράστασης – δράσης μπορεί να σας δώσει μια ιδέα του τι διαδραματίστηκε στο σχολείο μας εκείνη την ημέρα. Το τραγούδι που ακούγεται στο βίντεο είναι το τραγούδι με το οποίο ξεκίνησε η δράση στο προαύλιο του σχολείου μας και ακούγεται και στο διαφημιστικό σποτάκι της ομάδας στο youtube.

 

Από εδώ θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε την ομάδα “Κινητήρας” δηλαδή τους:

Σύλληψη Δράσης-Σκηνοθεσία-Χορογραφία: Αντιγόνη Γύρα
Σύλληψη ιστορίας-κείμενα: Χαρά Γιαννακοπούλου
Πρωτότυπη μουσική: Ορέστης Τάνης
Χορογραφία: η ομάδα
Κοστούμια: Ευδοκία Βεροπούλου
Εικαστικό περιβάλλον: Τόνια Αβδελοπούλου
Βοηθός Χορογράφος: Αφροδίτη Βερβενιώτη
Διδασκαλία τραγουδιών: Αλίκη Αβδελοπούλου

Ερμηνευτές/ εμψυχωτές (που έπαιξαν και διασκέδασαν με τους μαθητές μας αλλά και εμάς!!!): Ευγενία Δελιαλή, Βασίλης Ζώης, Φλώρα Καλομοίρη, Άρτεμις Λαμπίρη, Ανθή Θεοφιλίδου/Ευγενία Σιγαλού, Βλάσης Πασιούδης που μας πρόσφερε την διαδραστική αυτή παράσταση δωρεάν για τους μαθητές του σχολείου μας και την Αλεξάνδρα Βασιλείου που πρότεινε το σχολείο μας για να υλοποιηθεί αυτή η δράση.

Οι μαθητές μας πραγματικά ξαφνιάστηκαν ευχάριστα και πέρασαν εξαιρετικά όπως μας δήλωσαν οι ίδιοι.

Πληροφορίες για τη δράση της ομάδας “Κινητήρας” μπορείτε να βρείτε εδώ.

Oct 082013
 


11/12/13 Οκτωβρίου 2013

Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου Ελληνικού

teliki afisa festival 50x70

Ενώ γύρω μας γκρεμίζονται τα θεμέλια του παρελθόντος, εμείς ποτίζουμε τα λουλούδια που φυτρώνουν στα συντρίμμια.

Στην Ελλάδα της κοινωνικής, οικονομικής και περιβαλλοντικής κρίσης όπου έχουν εκμηδενιστεί οι κοινωνικές δομές και απειλούνται τα συλλογικά αγαθά, η ανεργία και η οικονομική δυσχέρεια αποτελούν την πραγματικότητα για πολλούς από εμάς. Οι βασικοί υπεύθυνοι σφυρίζουν αδιάφορα και η σάπια υπόσχεση της μαγικής ανάπτυξης κρατάει καλά ακόμα. Δεν προτιμούμε όμως όλοι να καθόμαστε με σταυρωμένα τα χέρια και να περιοριζόμαστε στους αφορισμούς. Αντίθετα ολοένα και περισσότεροι συμμετέχουμε ενεργά σε ομάδες και δίκτυα αλληλέγγυας, ανταλλακτικής ή συνεργατικής οικονομίας, δίνοντας πνοή σε έναν κόσμο απαλλαγμένο από τον αυτοσκοπό της συσσώρευσης χρήματος.

Τα εγχειρήματα αυτά, που αναπτύσσονται σε όλη τη χώρα, αποτελούν όχι μόνο μια δυνατή βοήθεια για την καθημερινή διαβίωση μας αλλά και το όχημα για τη μετάβαση σε μια κοινωνία που έχει απορρίψει το καπιταλιστικό αξιακό σύστημα.

Οι ομάδες που συνδιοργανώνουμε και συμμετέχουμε στο Φεστιβάλ Αλληλέγγυας και Συνεργατικής Οικονομίας δεν περιμένουμε να εξαργυρώσουμε με ψήφους, μελλοντικές απολαβές ή κοινωνική αναγνώριση τη δράση μας, όπως διάφορες φιλανθρωπικές ή μισάνθρωπες οργανώσεις που διατυμπανίζουν τη δήθεν κοινωνική δράση τους. Βαθιά επιδίωξη μας είναι η δημιουργία κοινωνικών, και άρα και οικονομικών, δομών με γνώμονα τον άνθρωπο και όχι το κέρδος. Όχι μόνο δεν προσδοκούμε την προ-μνημονίου εποχή αλλά αντίθετα έχουμε το βλέμμα στραμμένο στην ενίσχυση της αυτοοργάνωσης, της αυτάρκειας και της πραγματικής ευημερίας ανεξάρτητα από τα αποτελέσματα των οικονομικών δεικτών.

Το πρώτο Φεστιβάλ Αλληλέγγυας και Συνεργατικής Οικονομίας που πραγματοποιήθηκε τον Οκτώβριο του 2012 με ευρεία συμμετοχή, μας άφησε χαμόγελα, πολλή τροφή για σκέψη και όρεξη για περισσότερη δράση. Σήμερα ετοιμαζόμαστε για τη συνέχεια της προσπάθειας αυτής με στόχο τη δικτύωση και την ανταλλαγή εμπειριών και προβληματισμών μεταξύ των ομάδων αλλά και την ενημέρωση των πολιτών για έναν κόσμο διαφορετικό, για έναν κόσμο, που δεν είναι απλά εφικτός και αναγκαίος, αλλά και υπαρκτός.

Το πρόγραμμα του 2ου Φεστιβάλ Αλληλέγγυας και Συνεργατικής Οικονομίας περιλαμβάνει συζητήσεις, εργαστήρια, συναυλίες και εκθέσεις, ενώ φέτος θα συμμετέχουν και οικοπαραγωγοί.

Για πληροφορίες δείτε την ιστοσελίδα μας www.festival4sce.org ή τηλεφωνείστε στο 6932377700

follow us on twitter! @festival4sce
hashtag: #athensfest4sce
facebook: https://www.facebook.com/festival4sce

Οι διοργανώτριες ομάδες:

Αγροναυτες , Art Bank, Βιοζώ, Βλαστός, Εφημερίδα Δράση, Ηλέσιον, Ηλιόσποροι,Λαϊκό Πανεπιστήμιο Κοινωνικής Αλληλέγγυας Οικονομίας, ΠΡΩ.Σ.Κ.ΑΛ.Ο., Συνεργατικό Καφενείο Ακαδημίας Πλάτωνος, Συν Άλλοις,Τράπεζα Χρόνου Αθήνας-Πλατείας Συντάγματος, Φαρμακείο Αλληλεγγύης στα Πατήσια